ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008

Λάκης Λαζόπουλος Λαϊκιστής

Πρόκειται για τον επικίνδυνα λοιμογόνο ιό της λαζοπουλομανίας, κοινώς κακοήθους χαβαλεδοπάθειας, που έχει προσβάλλει μεγάλο μέρος του ντόπιου πληθυσμού και όχι μόνο, ήγουν για το σπουδαιογελοίο μα άκρως επικίνδυνο φαινόμενο που ακούει στο όνομα ‘Τρία Λάμδα’. Στο άλμπουμ των χαβαλετζήδων τούτος ο τύπος ευγενούς ‘μακάκα’ θα καταγραφεί και ως ‘αλτσαντιριώτης σκατομεταποιητής’! Πήρε ο στραβός κατήφορο, που λέει ο λαός. Το ότι που και που σατιρίζει σωστά κάποια στραβά κι ανάποδα της δημόσιας ζωής του τόπου μας δεν του παρέχει απόλυτη ασυλία και σε καμία περίπτωση δεν τον εξαγνίζει από τις χυδαίες επιθέσεις κατά δικαίων και αδίκων, κατά πάντων και δια πάντα. Εξάλλου, το ότι ο αδίστακτα και ασύστολα γελοιοποιών είναι συγχρόνως και αυτογελοιοποιούμενος δε χρειάζεται τεκμηρίωση, αρκεί κάποιος να κάνει τον κόπο – εύκολο τόχεις; – να σκεφτεί και να κρίνει. Εκτός κι αν οι κρίνοντες γελωτοποιοί βρίσκονται στο απυρόβλητο, κάτι σαν τις ιερές αγελάδες ας πούμε, και μπορούν να αποπατούν πάνω σε όποιον γουστάρουν…

Δυστυχώς, όμως, ο Τρία Λάμδα δεν αρκείται στη χαμηλής ποιότητας σάτιρα που προσφέρει στο κοινό του. Κάνει και επικίνδυνη ανθελληνική πολιτική, επειδή και αυτό είναι της μόδας σε τούτη την εθνικά διαβρωμένη χώρα. Ρατσιστές μας ανεβάζει, ρατσιστές μας κατεβάζει, ο τύπος. Στις 5 Φεβουαρίου του 2008 τον άκουσα να λέει: "Δεν αντέχω να ζω σε μια κοινωνία τόσο ρατσιστική όσο αυτή, Παναγία μου! Θα αρρωστήσουμε με τόσο μίσος που κουβαλάμε μέσα μας." Και που τον είδες κυρ-Λάκη μου το ρατσισμό; Από πού πέρασε και δεν τον πήραμε είδηση; Πού το είδες το μίσος κατά των μεταναστών; Αλήθεια, ποιος τον έχει βάλει να λέει τέτοιες 'μακακίες'; Ποιο είναι το αφεντικό του; ("Αντιρατσισμός μέχρις αυτομαστίγωσης" -http://www.seferou.net)

Ας επιστρέψουμε όμως στη λαζοπούλεια σάτιρα. Κατά δική του ομολογία, ο Τρία Λάμδα είναι μεταποιητής σκατών! Κι αυτό, ο αδιάβαστος ψευτο-σατιριστής, το θεωρεί ως την πεμπτουσία της σάτιρας, ωιμέ! Η δουλειά του, λέει, είναι να παίρνει το σκατό και να το μετατρέπει σε γέλιο! Ζητώ συγνώμη που προσβάλλω την αισθητική σας, παραθέτοντας μια δύσοσμη λέξη για ν’ αποδώσω με ακρίβεια τον Τρία Λάμδα. Ώστε, λοιπόν, για να μη μπερδευόμαστε περί του στίγματος του εθνικού μας αλτσαντιριώτη, επαναλαμβάνω ότι ο τύπος τούτος - επιστήθιος φίλος χιμπατζήδων - είναι (αυτο)σκατομεταποιητής! Εκτός αυτού, ο καημένος ο Τρία Λάμδα φαίνεται να έχει εμμονές και με το σεξ, επιδεικνύοντας συστηματικά τις ικανότητές του με τα ανάλογα έντεχνα κουνήματα επί σκηνής, προσπαθώντας ίσως να πείσει για το ‘αντριλίκι’ του, ή για κάποιες ικανότητες τέλος πάντων...

Βέβαια χρειάζεται αυτοεξαχρείωση εκ μέρους κάποιου για να γελοιοποιεί (σκατομεταποιεί) ανυποψίαστους συνανθρώπους του επειδή απλά δεν τους πάει. Τις προάλλες, ο ξεσελωμένος νάρκισσος διαμαρτυρήθηκε ότι όταν υπέγραψε συμβόλαιο με τον Alpha δεν υπήρχε μέσα ο όρος να μη ‘σατιρίζει’ το Γιώργο Αυτιά. Και τι κακό έκανε ο συμπαθής δημοσιογράφος για να γίνεται αντικείμενο χλευασμού και σκατομεταποίησης; Ή τι κακό έκανε η Μάρα Ζαχαρέα για να γελοιοποιείται από τον μη έχοντα ιερό και όσιο αλτσαντιριώτη ψευτοσατιριστή; Το αν η κυρία αυτή – κυρία με όλη τη σημασία της λέξης – μιλάει πιο αργά από το στάνταρτ του σκατομεταποιητή είναι θέμα για γελοιοποίηση; Ή τι το γελοίο και το επιλήψιμο υπάρχει για κάποιον άνθρωπο, όπως η συμπαθής Άντζελα Δημητρίου, που έκανε εγχείρηση διαφράγματος και τώρα αναπνέει καλύτερα; Είναι κι αυτό αντικείμενο χλεύης; Ή τι το σκατοειδές υπάρχει σε μια γκριμάτσα Βουλευτή, εν προκειμένω του Κυριάκου Μητσοτάκη, για να χρησιμοποιείται το όνομά του απαξιωτικά; Ή τι το κωμικό υπάρχει σε μια απαγγελία ποιήματος του καλού ηθοποιού Κώστα Πρέκα για να γελοιοποιείται η κάθε του λέξη; Ή πια ήταν τα αμαρτήματα της Μιμής Ντενίση για να γίνεται αντικείμενο εμπαιγμού κατ’ εξακολούθηση; Έλεος πια!

Αλλά ο γιγαντονάνος αποκαλύφτηκε πόσο θρασύδειλος είναι όταν ο Τριανταφυλλόπουλος του θύμισε το παλιό αλλά όχι ξεχασμένο εκείνο επεισόδιο του Ιουνίου του 2001, όπου ο ψευτοαριστερός εκλεκτός του star system βρέθηκε 'συμπτωματικά' στο αμαρτωλό κότερο της κοκαΐνης γνωστού ψυχιάτρου. Κοιτάζοντας το φακό με σπαραξικάρδιο ύφος κακόμοιρου, τεθλιμμένου και αδικημένου είπε στον Τριανταφυλλόπουλο: «Εύχομαι όταν τα παιδιά σου μεγαλώσουν να μη δουν τον πατέρα τους απειλούμενο από κάποιο δημοσιογράφο.» Παρά λίγο να κλάψω κι εγώ με το επεισόδιο! Ξαφνικά, λοιπόν, ο ‘ευαίσθητος’ αυτός ψευτοεπαναστάτης του star system, ου μην αλλά και προστάτης, τάχα, όλων των αναξιοπαθούντων, ανησύχησε για τα παιδιά! Όταν όμως ο ίδιος γελοιοποιεί δημοσίως γνωστό μεγαλοδικηγόρο, π.χ., επειδή τον συνέλαβε ο φακός σε μια θλιβερή οικογενειακή περιπέτεια, δε σκέπτεται άραγε τα παιδιά του; Και δε σέβεται τα παιδιά και τις μανάδες όλων εκείνων των αθώων τους οποίους χωρίς έλεος χλευάζει κάθε Τρίτη για να κερδίσει τηλεθέαση από το ανθρωποβόρο κοινό; Αλλά τι λέω; Ο θρασύδειλος τύπος δε διστάζει να διακωμωδήσει ούτε την ίδια του τη μάνα…

Όταν ακούω το τηλεοπτικό κοινό του καλαμοκαβαλημένου αυτού τύπου να ξεκαρδίζεται στα γέλια, με σημαιοφόρο κάποια Ανθούλα, εμπνεύστρια, λέει, του εθνικού μας σκατομεταποιητή, θυμάμαι την παροιμία «Γελά ο μωρός καν τι μη γελοίον εί»… Το θλιβερό βέβαια δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ένας ψευτοσατιριστής με χαλαρά ηθικά αντανακλαστικά προκαλεί γέλιο μέχρι σκασμού στο κατ’ εικόνα και ομοίωσή του κοινό που του κάνει την τιμή να παρευρίσκεται στο τηλεοπτικό του τσαντίρι. Το τραγικότερο είναι ότι τούτος ο ψευτοσκατομεταποιητής σπάζει τα μηχανάκια της AGB κάθε Τρίτη βράδυ! Στις 12 Φεβρουαρίου του 2008, ο αριθμός των τηλεθεατών που παρακολούθησαν την εκπομπή του έφτασε τα 3.111.000, αριθμός που μπορεί να συγκριθεί μόνο με ειδικά γεγονότα, όπως η Eurovision, κλπ. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το μοναδικό τούτο φαινόμενο, μακράν του ν’ αποδεικνύει την καταξίωση του Τρία Λάμδα ως γνήσιου σατιρικού που τάχα αγανακτεί και βγαίνει από τα ρούχα του για τα κακώς κείμενα, καταδεικνύει το απογοητευτικό επίπεδο της αισθητικής και της ηθικής ενός λαού, ο οποίος στις παρεούλες του συνηθίζει να διασκεδάζει κουτσομπολεύοντας και χλευάζοντας απόντες συγγενείς και φίλους.

Ποιος είναι, όμως, ποιος θα έπρεπε να είναι, ο ρόλος ενός εμπνευσμένου σατιρικού; Ο ρόλος και η αποστολή του θα ήταν με τη σάτιρά του, αν όχι να εξαλείψει - πράγμα ανέφικτο - τουλάχιστον να εμποδίσει την περαιτέρω κατάρρευση και διάλυση του κοινωνικού ιστού. Αν η πλήρης μεταμόρφωση της κοινωνίας είναι αδύνατη, η αναχαίτιση της σήψης είναι δυνατή και επιβεβλημένη. Τι κρίμα που ο εθνικός μας σκατομεταποιητής, αντί απλά να μετατρέπει το σκατό σε γέλιο, όπως υπερηφανεύεται ότι κάνει, προσπαθούσε, μέσω του γέλιου, να μετατρέψει το σκατό σε χρυσό ή έστω σε χαλκό! Με τέτοια γιγάντια τηλεθέαση που έχει η εκπομπή του, πόσο αποφασιστικά θα μπορούσε να έχει συνδράμει στην αναχαίτιση της πολιτικής και πολιτιστικής μας παρακμής… Αντί να χλευάζει άνανδρα τον κάθε ανυποψίαστο πολίτη για τις αδυναμίες του, αληθινές ή φανταστικές, δεν θα μπορούσε άραγε ο Τρία Λάμδα να καταπιαστεί με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και να σατιρίσει έξυπνα και εποικοδομητικά την κοινωνική εξαχρείωση, επιτιθέμενος σε όλους τους κλεφτο-χοντροπορτοφολάδες, τους υποκριτές και τους αμετανόητα κατεργάρηδες, μικρούς και μεγάλους, ακόμη κι αν είναι φίλοι του, όπως κάποιος ονόματι Θεμιστοκλής; Θα μου πεις αυτό, εκτός από ταλέντο που αναμφισβήτητα διαθέτει ο αλτσαντιριώτης, προϋποθέτει και ήθος που θα του υπαγορεύει και τα όρια της σάτιράς του, υψηλό δείκτη νοημοσύνης και πολλή δουλειά. Κακά τα ψέματα πατριώτες! Η εποικοδομητική σάτιρα, αυτή που πολεμάει με χιούμορ και ειρωνεία την άρχουσα τάξη των υποκριτών και προσποιούμενων, αλλά και τις κουτοπονηριές του λαού, προσπαθώντας συγχρόνως ν’ αφυπνίσει συνειδήσεις, δε γίνεται στο πόδι… Και φυσικά, ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Ο εθνικός μας σκατομεταποιητής προσφέρει αυτά που έχει και μπορεί… Από το περιεχόμενο της καρδιάς του λαλεί το στόμα του.

Ποτέ δεν είναι αργά, όμως, ακόμη και για τον εν λόγω σκατομεταποιητή της μικρής οθόνης να διορθώσει εαυτόν και ν’ αλλάξει πορεία. Θα μου πεις, έτσι θα μειωνόταν η θεαματικότητα της εκπομπής του, κι αυτό είναι το τελευταίο που θ’ ανεχόταν η ματαιοδοξία του… Βλέπετε, πολλοί δημαγωγούντες τηλεστάρ τον αυτοσεβασμό εμίσησαν, τις δε μετρήσεις της AGB ουδείς! Καληνύχτα!

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2008

Κι Ύστερα Ήρθε το Χιόνι!









Επί τέλους! Το Πανελλήνιο είδε άσπρη μέρα! Κανείς δεν έμεινε παραπονεμένος. Τούτη τη φορά δεν υπήρξαν ‘ρατσιστικές’ εξαιρέσεις! Από την Ορεστιάδα μέχρι την Κρήτη, η Ελλάδα ντύθηκε στ’ άσπρα! Μα τι κούκλα νυφούλα είναι σήμερα η χώρα μας! Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς την ομορφιά του κατάλευκου τοπίου. Ακόμη δυσκολότερο είναι να εκφραστούν τα συναισθήματα μιας ευαίσθητης ψυχής καθώς ατενίζει τις πυκνές παιχνιδιάρικες χιονίδες να χορεύουν τρελά στον αέρα προτού προσγειωθούν πάνω στα φύλλα ή στα γυμνά κλαδιά των δέντρων για να τα στολίσουν με περισσή μεγαλοπρέπεια. Ω, το ανυπέρβλητο μεγαλείο της μάνας Φύσης! Στεκόμουνα βουβή και με δέος για ώρες μπροστά στην υπέρτατη ομορφιά του χιονιού, που δε δίστασε να καλύψει ακόμη και τις παραλίες, αψηφώντας την αλμυρή αύρα της θάλασσας!

Η ανεπανάληπτη ομορφιά του τοπίου μου προκαλούσε έκσταση! Προσπαθούσα με την ψηφιακή μηχανή μου να το απαθανατίσω, για να μην το ξεχάσω ποτέ. Κι έτρεχα, με κίνδυνο να γλιστρήσω, πότε στο ένα δέντρο, πότε στον άλλο θάμνο, πότε στην παραλία. Και το χιόνι έπεφτε πυκνό και μου ξεπάγιαζε τα δάχτυλα μέχρι που πονούσαν. Ανησυχούσα και για την υγεία της ψηφιακής μου μηχανής που καλυπτόταν από τις χιονίδες. Τελικά βράδιασε και μαζεύτηκα στο σπίτι για να θαυμάσω τις φωτογραφίες στον υπολογιστή μου και να ξαναζήσω, αν ήταν δυνατόν, την έκσταση που είχα αισθανθεί κατά τη διάρκεια της περιπλάνησής μου στη γειτονιά.

Όλα αυτά βέβαια έγιναν χθες, διότι σήμερα ξημέρωσε άλλη μέρα. Το περιβάλλον, περισσότερο όμορφο από το χθεσινό - αφού το χιόνι έπεφτε ασταμάτητα όλη τη νύχτα - δεν είναι τόσο φιλικό ούτε για τους πεζοπόρους ούτε για τους οδηγούς. Έχουν παγώσει τα πάντα. Ακόμη και το νερό στις βρύσες του σπιτιού μου… Η πρόσβαση στο βορινό μπαλκόνι μου είναι αδύνατη. Το χιόνι είναι πάνω από 20 πόντους εκεί. Το θερμόμετρο έδειξε δύο βαθμούς κάτω από το μηδέν απέξω. Πρωτοφανές! Δεν είναι ώρα, λοιπόν, για παλικαριές και επικίνδυνες δοκιμές. Σήμερα θα μείνω μέσα και θα επεξεργαστώ τη χτεσινή μοναδική εμπειρία όπου θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια στο χωριό που μεγάλωσα. Και τότε, όπως και τώρα, γλεντούσαμε όταν βλέπαμε τις παχιές χιονίδες να στοιβάζονται η μια πάνω στην άλλη και να καλύπτουν τα πάντα. Όμως την επόμενη μέρα, τις επόμενες μέρες μάλλον, τα πράγματα ήταν πάντα δύσκολα. Ουδέν καλόν αμιγές κακού… Η απόλυτη ευτυχία δεν κρατάει πολύ. Στη συνέχεια έρχεται ο πάγος και όλα γλιστράνε επικίνδυνα. Μια καλή βροχή θα μας σώσει τώρα!

Ο νους μου τρέχει σε όλους τους εργαζόμενους των Νομαρχιών, των Δήμων, της ΔΕΗ και της Πυροσβεστικής που ξενύχτησαν για να βοηθήσουν συνανθρώπους μας, ξεχιονίζοντας δρόμους, ξεμπλοκάροντας αυτοκίνητα, αποκαθιστώντας βλάβες στο δίκτυο ηλεκτροδότησης. Αυτοί οι γενναίοι δεν κρύωναν άραγε; Δεν πάγωναν τα χέρια τους; Προσωπικά τους ευχαριστώ και τους ευγνωμονώ μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου για τη σπουδαία προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο. Αυτό που κάνουν με αυτοθυσία δεν πληρώνεται με χρήματα. Χρειάζεται η αναγνώριση, η ευγνωμοσύνη και η συμπαράσταση όλων μας στα δίκαια αιτήματά τους σχετικά με την εργασία τους. Ελπίζω τουλάχιστον να έχουν ενταχθεί στα βαρέα και ανθυγιεινά από την Πολιτεία.

Αναμφίβολα το χιόνι θα απολυμάνει σημαντικά τους βρώμικους δρόμους και τις πλατείες της Αθήνας καθώς και των άλλων πόλεων της Ελλάδας. Σίγουρα θα σκότωσε πολλά λοιμογόνα μικρόβια. Αχ και να σκότωνε κάποια από τα ψυχοκτόνα μικρόβια που φιλοξενούμε μέσα μας! Αλλά πού τέτοια τύχη… Σε τούτη την περίπτωση οι κάτω του μηδέν θερμοκρασίες δε φτάνουν για την εις βάθος ψυχική απολύμανση που σα λαός χρειαζόμαστε επειγόντως. Οι νοητικές τοξίνες και οι αμαρτίες μας, ατομικές και συλλογικές, δε μπορούν να σκεπαστούν όμορφα με χιόνι ή ν’ αποστειρωθούν με πάγο. Τα σκάνδαλα, που καθημερινά αποκαλύπτονται για να κουκουλωθούν στη συνέχεια χωρίς προσχήματα, μας έχουν σκεπάσει τον ουρανό της αισιοδοξίας για άσπρη μέρα στην πολιτική και δημόσια ζωή της χώρας μας.

Τι ευχάριστα που περάσαμε χθες! Το μόνο “σκάνδαλο” το οποίο περιγραφόταν από τα τηλεοπτικά παράθυρα ήταν το πανέμορφο χιόνι που η Φύση τόσο γενναιόδωρα μας πρόσφερε Κυριακάτικα! Σήμερα όμως είναι Δευτέρα, και συλλογίζομαι πόσο δυσάρεστα θα νιώσουμε πάλι όταν βραδιάσει και οι παρουσιαστές ειδήσεων μας προσγειώσουν απότομα στη ζοφερή πραγματικότητα σερβίροντάς μας άλλη μια δόση ασχήμιας από τα δίχως τέλος σκάνδαλα που εξυφαίνονται στους σκοτεινούς θαλάμους της διαπλοκής και της συναλλαγής…

Πάντως εγώ θα μείνω για λίγο ακόμη με τις όμορφες αναμνήσεις του χθες. Μακάρι η έκσταση του χιονιού να μας έχει μεταδώσει ίχνη από την καθαρότητά του. Όλοι μας χρειαζόμαστε κάποια ανάσα για ψυχική απολύμανση πότε-πότε...

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2008

Καραμανλής Εναντίον των...“Βολεμένων”


Ο Κώστας Καραμανλής – τον οποίο σας εξομολογούμαι ξαναψήφισα στις προηγούμενες εκλογές ως ‘το μη χείρον’, και ελπίζω η ειλικρινής μεταμέλειά μου να απαλλάξει την ψυχή μου από το βάρος της ‘αμαρτίας’ αυτής – έχει φαίνεται πολλές φιλοδοξίες! Θεμιτό και ανθρώπινο, θα μου πείτε. Ενδέχεται μάλιστα o κ. Καραμανλής να γράψει κι αυτός ιστορία! Δεν είναι δα και πολύ δύσκολο, αφού δε χρειάζεται πάντα να χτίσει κανείς ένα σύγχρονο “Παρθενώνα” για να μείνει στην ιστορία. Μπορεί να κερδίσει την αθανασία και με το να κατεδαφίσει ή να συντελέσει στην κατάρρευση κάποιου υπάρχοντος “Παρθενώνα”, πράγμα ευκολότερο φυσικά. Βέβαια, στην καλύτερη περίπτωση, ίσως κάποιος ξεκίνησε με ευγενή κίνητρα και η πρόθεσή του ενδεχομένως να ήταν η ανακαίνιση ή αναπαλαίωση ενός λαμπρού οικοδομήματος. Αλλά, όπως λέει μια Αγγλική παροιμία, ενίοτε “ο δρόμος προς την καταστροφή είναι στρωμένος με καλές προθέσεις” (“The road to destruction is paved with good intentions”). Και, δυστυχώς, αυτό το έχουμε δει να συμβαίνει πολύ συχνά σε κυβερνητικό επίπεδο, λόγω έλλειψης ορθού προγραμματισμού, ανικανότητας, ή διαφθοράς των εκτελεστικών οργάνων...

Είναι γνωστόν ότι όλες οι συγχωνεύσεις ασφαλιστικών ταμείων που έχουν γίνει μέχρι σήμερα απέτυχαν, ακόμη κι όταν υπήρξαν συναινέσεις, διότι έχουμε να κάνουμε μ’ ένα ανίκανο και ασυνεπές στις υποχρεώσεις του κράτος. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση φαίνεται πως δεν έχει διδαχτεί τίποτα. Φοβάμαι ότι ο κ. Καραμανλής, αν προχωρήσει στην επαπειλούμενη νέα ενοποίηση ταμείων, και μάλιστα ανόμοιων και χωρίς τη συναίνεσή τους, θα μείνει στην ιστορία ως ο κατεδαφιστής εύρωστων ασφαλιστικών οργανισμών. Ας αφήσει επιτέλους ήσυχα τα υγιή Ασφαλιστικά Ταμεία. “Υγιή” δε λέει η κ. Πετραλιά ότι είναι; Τι ανάγκη έχει ένας εύρωστος οργανισμός από γιατρό; Διαθέτει το ΤΣΜΕΔΕ αξιοζήλευτο αποθεματικό; ΝΑΙ! Μα πού το βρήκε και το έχει; Έκλεψαν οι ασφαλισμένοι του; Ή μήπως τους το χάρισε το κράτος; Δεν το απέκτησε με τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές των μηχανικών, την υπέρ του Ταμείου καταβολή ποσοστού από όλες τις αμοιβές για τις μελέτες τους, την καλή διαχείριση της διοίκησής του και τις απαράδεκτα και δυσανάλογα χαμηλές συντάξεις στις οποίες το μακρύ χέρι των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ έχουν καταδικάσει τους ασφαλισμένους του; Εξάλλου, η ευρωστία του ΤΣΜΕΔΕ οφείλεται και στο γεγονός ότι πολλοί μηχανικοί ελεύθεροι επαγγελματίες βγαίνουν στη σύνταξη μετά τα 70 ή 75, με συνέπεια η αναλογία συνταξιούχων προς εργαζόμενους να φτάνει το εκπληκτικό 1:7.13!

Βεβαίως και υπάρχει ανάγκη μεταρρυθμίσεων, νοικοκυρέματος και εξορθολογισμού δαπανών στο Ασφαλιστικό, και με κάποιες εξαγγελίες μέτρων συμφωνώ απολύτως. Όμως, η πρόταση ενοποίησης των συγκεκριμένων ταμείων είναι εκ του πονηρού. Φοβάμαι ότι πρόθεση του κ. Καραμανλή είναι μάλλον το μακρύ χέρι του κρατικού Λεβιάθαν να υφαρπάξει τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ του ΤΣΜΕΔΕ, ώστε ο κ. Αλογοσκούφης να κλείσει μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού που δημιούργησαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Ποια εμπιστοσύνη μπορεί να έχει κανείς στις αμαρτωλές κυβερνήσεις του δικομματισμού όταν τα τελευταία χρόνια αποκρατικοποίησαν (ξεπούλησαν) τους περισσότερους δημόσιους οργανισμούς – αφού πρώτα ξόδεψαν πολλά δισεκατομμύρια που δεν τους περίσσευαν για την ‘εθελούσια’ έξοδο εργαζομένων σ’ αυτές – με το πρόσχημα ότι το κράτος δεν είναι και δεν μπορεί ποτέ να γίνει καλός επιχειρηματίας; Πώς λοιπόν το ίδιο αμαρτωλό κράτος, που μας έχει αποδείξει ότι δεν είναι ικανό να μοιράσει σωστά δυο γαϊδουριών άχυρα που λέει ο λαός, ένα κράτος που βουλιάζει καθημερινά στο βόθρο των σκανδάλων και της αδιαφάνειας, πώς θα καταφέρει να γίνει ένας έντιμος, έξυπνος και αποτελεσματικός διαχειριστής ενός ασφαλιστικού φορέα-μαμούθ που φιλοδοξεί η κυβέρνηση της ΝΔ να δημιουργήσει με την ενοποίηση των κατά πάντα και δια πάντα ανόμοιων ταμείων των μηχανικών, των γιατρών, των δημοσιογράφων και των νομικών;

Θέλετε, κ. Καραμανλή, οπωσδήποτε να εξυγιάνετε κάτι; Ας εξυγιάνετε επί τέλους την αμαρτωλή Ολυμπιακή που πνέει τα λοίσθια εδώ και δεκαετίες! Πώς; Όχι με το ξεπούλημά της σε ιδιώτη αφού προηγηθεί μια ακόμη ‘εθελούσια’ έξοδος. Αλήθεια, θυμάται κανείς πόσες από δαύτες έχουν γίνει μέχρι σήμερα και πόσα μας έχουν στοιχίσει; Ας εξυγιάνετε το άρρωστο ΙΚΑ που καθημερινά ταλαιπωρεί μέχρις εξόντωσης δύο εκατομμύρια ασφαλισμένους. Να και μια καλή ιδέα που έχω: αιμοδοτήστε το ΙΚΑ ενοποιώντας το με το ασφαλιστικό ταμείο των Βουλευτών! Τι είπατε; Δεν είναι ομοειδή; Μα μήπως ο μηχανικός έχει καμιά ομοιότητα με το δικηγόρο; Κι αν ο συνεργάτης σας κ. Αλογοσκούφης έχει ανάγκη να βάλει χέρι σε κάτι, ας κάνει ό,τι σας πρότεινε ο κ. Αλαβάνος στη Βουλή στις 15 Φεβρουαρίου 2008, κατά τη συζήτηση για το Ασφαλιστικό: «Θέλετε να βάλετε χέρι κάπου σώνει και καλά; Να σας πω εγώ πού: Τράπεζα Πειραιώς. Alpha Bank. Eurobank. Εθνική Τράπεζα. Εμπορική Τράπεζα. Εφοπλιστές. Βάλτε χέρι, άμα θέλετε, για την ασφάλιση. (…) Αυτές τις ημέρες βγαίνουν τα κέρδη των τραπεζών, τα οποία υπολογίζονται από 50% έως 100%.»

Στην ίδια συνεδρίαση της Βουλής, άστραψε και βρόντηξε ο κ. Καραμανλής. «Τη μεταρρυθμιστική στρατηγική δεν τη διαπραγματεύομαι. Δεν πρόκειται να συμβιβαστώ με την αντιδραστικότητα λίγων βολεμένων», είπε σε κάποια φάση. «Μεταρρυθμιστική Στρατηγική»; Από πού πέρασε η “στρατηγική” και δεν το πήραμε χαμπάρι; Έγινε καμιά αναλογιστική μελέτη σοφών, με τη συμμετοχή και εκπροσώπων των υπό την απειλή ενοποίησης τελούντων ασφαλιστικών ταμείων, που να έβγαλε το τεκμηριωμένο συμπέρασμα ότι η ενοποίηση θα ωφελήσει όλους τους ασφαλισμένους για τους τάδε και δείνα λόγους; Θα μου πεις δεν είναι ώρα για ανέκδοτα. Στη χώρα μας όλα γίνονται στο πόδι, ερασιτεχνικά και με αδιαφάνεια, γι’ αυτό πάμε από το κακό στο χειρότερο. Και ποιοι είναι αυτοί οι βολεμένοι καλέ μας κ. Καραμανλή; Οι συνταξιούχοι μηχανικοί με βασική σύνταξη 816 ευρώ, που μέχρι πέρυσι ήταν 620 ευρώ; Και μη μου πείτε ότι έχουμε και τον Ειδικό Λογαριασμό και τσοντάρουμε. Τις εισφορές στον Ειδικό Λογαριασμό τις ακριβοπληρώσαμε, κύριε Πρόεδρε. Δεν μας χαρίστηκαν! Όχι βέβαια πως τώρα είμαστε υψηλοσυνταξιούχοι…

Παρακολούθησα χθες με προσοχή τη συζήτηση – δηλαδή τους μονολόγους – στη Βουλή για το ασφαλιστικό. Έσκασα από τα γέλια όταν άκουσα την κ. Πετραλιά να λέει με ύφος: «Θα δώσω βασικές αρχές που διέπουν την κυβερνητική πρόταση. Ως προς τις ενοποιήσεις, οι ενοποιήσεις πραγματοποιούνται ανά ομοειδείς κλάδους. Δεν τονίζω τυχαία τις λέξεις, “ανά ομοειδείς κλάδους”.» Τ’ ακούσατε όλοι εσείς που διαμαρτύρεστε; Οι μηχανικοί, οι γιατροί, δικηγόροι, φαρμακοποιοί, δημοσιογράφοι είναι ομοειδείς κλάδοι! Σε τι μοιάζουν μεταξύ τους; Σε τι μοιάζει το ΤΣΜΕΔΕ, π.χ, με το ταμείο των δικηγόρων, οι οποίοι έχουν λουφάξει και τρίβουν τα χέρια τους, ενώ τάχα διαμαρτύρονται κι αυτοί για την ενοποίηση; Ιδού τι λέει το ΤΕΕ στην ιστοσελίδα του, για όσους γνωρίζουν γραφή, ανάγνωση και αριθμητική: «Η κρατική συμμετοχή και οι χαρακτηριζόμενοι ως κοινωνικοί πόροι ανέρχονται σε 4.000.000 ευρώ σε σύνολο εσόδων 643.225.000 ευρώ (0,62%). Στο ταμείο Νομικών η αντίστοιχη αναλογία είναι 151.724.000/399.511.000 (37,97%). Ανά ασφαλισμένο του ΤΣΜΕΔΕ αντιστοιχούν κοινωνικοί πόροι 28,51 ευρώ, 0,55% ποσοστό επί των εισφορών. Ανά ασφαλισμένο του Ταμείου Νομικών 2.506,73 ευρώ, 68,32% ποσοστό επί των εισφορών, και ανά ασφαλισμένο του ΤΣΠΕΑΘ (Δημοσιογράφων) 4.050,11 ευρώ , 95,27% ποσοστό επί των εισφορών.»

Είναι, λοιπόν, προφανής η αυτοδυναμία και η ευρωστία του ΤΣΜΕΔΕ – ευρωστία που επιτεύχθηκε με τις θυσίες των ασφαλισμένων του – έναντι των ομοειδών(!) ταμείων με τα οποία ο κ. Καραμανλής θέλει σώνει και καλά να το ενοποιήσει για το καλό μας. Εμείς οι ασφαλισμένοι, όμως, θα αγωνιστούμε ενάντια στο σχέδιο αυτό, αφού έχουμε πικρή πείρα από την κρατική ανικανότητα και διαφθορά και γνωρίζουμε τι να περιμένουμε αν, ο μη γένοιτο, πραγματοποιηθούν τα μακάβρια σχέδια της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Α ναι, είπε και το άλλο η κ. Πετραλιά, που ευελπιστεί κι αυτή να κατακτήσει μια καλή θέση στον πυθμένα της πολιτικής ιστορίας: «Σε ό,τι αφορά στους όρους και τις προϋποθέσεις των ενοποιήσεων, δεν μεταβάλλονται οι όροι και οι προϋποθέσεις και το ύψος των παροχών που ισχύουν για τους ασφαλισμένους πριν από την ένταξη των ταμείων τους στο νέο ενοποιημένο φορέα ή στους νέους ενοποιημένους φορείς. Επίσης, είναι δεδομένο ότι κανείς από τους εργαζόμενους στα ταμεία δεν χάνει τη δουλειά του, δεν χάνει τη μισθολογική του εξέλιξη και βεβαίως δεν χάνει τα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα.» Μάλιστα! Δηλαδή, για να το κάνουμε λιανά, τίποτα δεν θα αλλάξει, τίποτα δεν θα μειωθεί, τίποτα δεν θα αυξηθεί, κι όμως η ενοποίηση θα σώσει δια μαγικού τρόπου τα παραπαίοντα υγιή ταμεία από το μελλοντικό όλεθρο! Καταλάβατε; Αυτό θα πει να είσαι αλχημιστής! Ή μάλλον, αυτό θα πει να νομίζεις ότι απευθύνεσαι σε ηλίθιους.

Ώρες ώρες, μ’ αυτά που βλέπω και ακούω, αρχίζω να ψάχνομαι και να τσιμπιέμαι για να σιγουρευτώ ότι δεν κοιμάμαι όρθια. Για σταθείτε βρε παιδιά! Ένα κι ένα πόσο κάνουν; Αφού τίποτα δεν θα αλλάξει με την ενοποίηση, πώς θα εξοικονομηθούν πόροι; Όταν κανένας εργαζόμενος δεν θ’ απολυθεί μετά την ενοποίηση των εν λόγω ασφαλιστικών ταμείων πώς θα προκύψει κάποια οικονομία στις δαπάνες; Να τι διαβάζω στην ιστοσελίδα του ΤΕΕ στη οποία προαναφέρθηκα: «Τα έξοδα του προέδρου και του 11μελούς ΔΣ συνολικά για όλο τον χρόνο αντιστοιχούν στην τρίμηνη αμοιβή ενός από τους “μάνατζερς” που έχει εξαγγείλει ο Υπουργός ότι θα διοικούν το νέο ταμείο. Σκάνδαλα, αδιαφάνεια, δομημένα ομόλογα, είχαμε από διορισμένες διοικήσεις ταμείων, όχι από διοικήσεις εκπροσώπων των ασφαλισμένων.» Τόοσο μεγάλη οικονομία θα γίνει;

Ώστε λοιπόν, κ. Καραμανλή, δε μας πείθετε για τις αγαθές σας προθέσεις ως προς το Ταμείο μας, όπως και δεν μας έχετε πείσει μέχρι τώρα για την ικανότητα και αποτελεσματικότητα της κυβέρνησής σας. Έχουμε κάθε δικαίωμα να είμαστε δύσπιστοι και καχύποπτοι, αφού μετά από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ δεν υλοποιήσατε καμία από τις υποσχέσεις σας για σεμνότητα, ταπεινότητα, διαφάνεια και τιμωρία των ενόχων. Απεναντίας μάλιστα, αφού αφήσατε ατιμώρητους τους πρωταγωνιστές του σκανδάλου του Χρηματιστηρίου που καταλήστεψαν τον κοσμάκη επί κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, συνεργάτες σας προχώρησαν σε περαιτέρω οικονομικά και άλλα εγκλήματα, προφανώς για συμψηφισμό, σύμφωνα με τα κατάπτυστα και εθνοκτόνα ‘δημοκρατικά’ μας ήθη και έθιμα… Να θυμάστε όμως τούτο: οι μηχανικοί δεν θα επιτρέψουν την κατάργηση του ΤΣΜΕΔΕ. Κάτι τέτοιο είναι πέρα για πέρα άδικο και αντιδημοκρατικό. Εκτός κι αν έχουμε να κάνουμε με μια ‘δημοκρατική’ Χούντα του «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Και κάτι άλλο: χρειάζεται μεγάλη γενναιότητα να παραδεχτεί ένας Πρωθυπουργός ότι έκανε λάθος και να υπαναχωρήσει. Θα μας εκπλήξετε, λοιπόν, ευχάριστα να μας αποδείξετε ότι είστε γενναίος! Και τότε κάποιο χλωμό χαμόγελο θ’ ανθίσει στα πικραμένα χείλη μας. Ένα χαμόγελο ελπίδας για κάτι καλύτερο σε τούτη τη χώρα… Ή μήπως δεν το αξίζουμε;

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008

Διαφθορείον “Η Ελλάς”


Είναι κοινό μυστικό εδώ και δεκαετίες ότι η Ελλάδα, που χαϊδευτικά αποκαλείται Ελλαδιστάν – οι 'φίλοι' τη γνωρίζουν και ως Καφριστάν – έχει μετατραπεί σ’ ένα απέραντο εκτροφείο διαφθοράς. Βλέπετε η διαφθορά είναι το προσφιλέστερο σπορ του Νεοέλληνα! Για τους παρθένους και παρθένες που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει διαφθορά, ποιον δηλαδή και πώς διαφθείρει ο διαφθείρων και διαφθειρόμενος, θα εξηγήσω ότι πρόκειται για διαφθορά συνειδήσεων και χαρακτήρων. Ο επιρρεπής στη διαφθορά, αγνοώντας το νόμο και τις υπαγορεύσεις της συνείδησής του, διαφθείρει πρωτίστως το δικό του χαρακτήρα, άρα τον ίδιο του τον εαυτό, και στη συνέχεια διαφθείρει το συνάνθρωπό του με τον οποίο συναλλάσσεται, και πάει λέγοντας. Η λέξη κλίνεται ως εξής: ο διαφθείρων, του διαφθείροντος, τον διαφθείροντα, ω διεφθαρμένε διαφθείρων! (Παρέλειψα σκοπίμως τη Δοτική πτώση διότι ο διεφθαρμένος διαφθείρων δε δίνει ποτέ. Μόνο τα παίρνει ο αφιλότιμος!)

Το θλιβερό αυτό κατάντημα της χώρας μας, που κάνει όσους έχουν τσίπα να ντρέπονται για την εθνικότητά τους, δεν εκπλήσσει, αφού είναι γνωστόν τοις πάσι ότι ο θεός του Νεοέλληνα είναι το χρήμα ενώ οι μεγαλύτεροι εχθροί του είναι το βιβλίο και ο νόμος. Όταν ένας λαός περιφρονεί καθ’ έξιν τη μάθηση και την καλλιέργεια του νου και της ψυχής του μέσω εποικοδομητικών βιβλίων, είναι επόμενο ότι θα παραμείνει ημιάγριος και οι μόνοι στόχοι στη ζωή του θα είναι το χρήμα προς ικανοποίηση των ζωικών ενστίκτων και των αισθήσεών του, συχνά με οποιοδήποτε ηθικό κόστος. Όχι βέβαια πως το χρήμα δεν είναι απαραίτητο για μια αξιοπρεπή διαβίωση. Μιλάω για την αισχροκέρδεια και την απληστία, δηλαδή τη συσσώρευση χρήματος για το χρήμα, χρήμα που δεν το χρειάζεται κανείς και δεν θα προφτάσει να καταναλώσει ο άπληστος ή οι απόγονοί του. Τέτοια απληστία συνεπάγεται αδυσώπητο μίσος κατά των νόμων που θέλουν να του επιβάλουν φραγμούς στην ασυδοσία του. Και δυστυχώς, όταν κάποιος μισεί το νόμο είναι επόμενο ότι θα τον παραβεί με μένος όπου τον πετύχει.

Αρχίζοντας από τους υποτιθέμενους θεματοφύλακες της ηθικής, θα πω ότι οι μισθωτοί και βλάσφημα ενθρονισμένοι Δεσποτάδες της Ορθοδοξίας (διάβαζε, “Κακοδοξίας”) συχνά παραβιάζουν τη συνείδησή τους για να θησαυρίσουν και να ικανοποιήσουν τις ματαιοδοξίες τους, και βεβαίως για να διευκολύνουν αυλικούς, γνωστούς και φίλους, όπως έχει κατά καιρούς αποκαλυφθεί, για να μην επαναλαμβάνω χιλιοειπωμένα πράγματα. Οι ιερείς με τη σειρά τους, θα κάνουν κι αυτοί το κατά δύναμιν για να διαφθείρουν εαυτούς και το ποίμνιο, εισπράττοντας το καθιερωμένο φακελάκι για κάθε “μυστήριο” και κάθε τρισάγιο που επιτελούν. Οι υποτιθέμενοι “μεσίτες” προς το Θεό, ή για να το θέσω ακριβέστερα, οι “μεσίτες” προς τους αγίους που θα “μεσιτέψουν” στην Παναγία για να “μεσιτέψει” εκείνη στο μοναχογιό της το Χριστό, ώστε εκείνος τελικά να “μεσιτέψει” σε έναν αδιάφορο και ανάλγητο θεό, που στον κόλπο του κρατάει σφιχτά τον Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ, κατά πως ακούμε στις επικήδειες Ορθόδοξες τελετές, θέλουν λάδωμα για να κάνουν τη δουλειά για την οποία (κακώς) πληρώνονται από τους φόρους μας! Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, όταν οι ίδιοι οι υποτιθέμενοι “άγιοι” ζητάνε τάματα, δηλαδή μίζες, για να κάνουν το “θάμα” τους…

Συνεχίζοντας με την Εκτελεστική Εξουσία, θ’ αναφωνήσω με αποτροπιασμό: “Αυτοί κι αν δεν κολυμπάνε στη διαφθορά”! Εδώ έχουμε να κάνουμε με εκατομμύρια ευρώ (δισεκατομμύρια σε παλιές δραχμούλες) που περνάνε ‘μαύρα’ στους τραπεζικούς λογαριασμούς επίορκων Υπουργών με τη μορφή μίζας για προμήθειες του Δημοσίου και σκοτεινές διαδικασίες ανάθεσης μεγάλων κατασκευαστικών έργων σε ευνοούμενους εργολάβους. Ακολούθως, σεβαστή μερίδα από το μαύρο χρήμα διοχετεύεται στις τσέπες μεγαλοδημοσιογράφων (Τέταρτη Εξουσία!) για να μη βγάλουν τις απάτες των επίορκων πολιτικών στη φόρα. Ακολουθεί η Δικαστική Εξουσία που ορέγεται κι αυτή το φρέσκο μαύρο χρήμα για να κουκουλώσει ή να ‘ρίξει στα μαλακά’ τους διεφθαρμένους Υπουργούς ή υψηλόβαθμα στελέχη των Υπουργείων.

Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση συμβαίνουν τα ίδια και χειρότερα. Όλα είναι δυνατά στο Ελλαδιστάν, αρκεί να έχεις θράσος και να βρεις τον κατάλληλο επίορκο Δήμαρχο ή υπάλληλο για να λαδώσεις. Χοντρές πολεοδομικές παραβάσεις νομιμοποιούνται στο άψε σβήσε με το αζημίωτο! Μιλάμε για αυθαίρετα κτίσματα, ή για προσθήκες ολόκληρων ορόφων εκεί που απαγορεύεται, ακόμη και για παράνομη κατάληψη και οικειοποίηση πεζοδρομίων και μέρους του δημόσιου δρόμου! Και βέβαια, ας μην ξεχνάμε τα μέγιστα εθνικά εγκλήματα, τους εμπρησμούς δασικών εκτάσεων – προσφιλές χόμπι του Νεοέλληνα κάφρου – που στη συνέχεια καλύπτονται από μπετόν με τις ευλογίες της αμαρτωλής Πολιτείας.

Και για να μην παραπονεθούν κάποιοι ότι τους ξέχασα, πρέπει ν’ αναφερθώ και στους επίορκους γιατρούς του ΕΣΥ που αν δεν πάρουν φακελάκι δεν έχουν όρεξη να κάνουν τη δουλειά για την οποία τους πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος. Εκμεταλλευόμενοι το φόβο και την αγωνία των ασθενών, έχουν καθιερώσει τα αμαρτωλά φακελάκια. Οι πιο θρασείς από δαύτους συγκεκριμενοποιούν και το απαιτούμενο ποσόν για να χειρουργήσουν τον ασθενή. Σου λένε καθαρά, “Θέλω τόσα, κι αν σου αρέσει”! Οι άλλοι, οι πιο δειλοί, δεν το απαιτούν ανοιχτά αλλά με τη συμπεριφορά τους δίνουν στον ασθενή ή στους συγγενείς του να καταλάβουν ότι το αναμένουν. Έτσι, το φακελάκι θα φέρει μπροστά στη λίστα αναμονής του ΕΣΥ εκείνον που τ’ ακούμπησε, και στη συνέχεια ο ίδιος θα τύχει μεγαλύτερης προσοχής και ευνοϊκότερης μεταχείρισης. Όπως προείπα, το ταγκό της διαφθοράς χρειάζεται δύο. Τόσο ο λαδωνόμενος όσο και ο λαδώνων είναι αμφότεροι επίορκοι στη συνείδησή τους και παράγοντες διαφθοράς. Ο μεν λαδώνων μπορεί να έχει κάποια ελαφρυντικά, π.χ. φόβο στην περίπτωση μιας σοβαρής ασθένειας, αλλά δεν παύει να διαφθείρει και να αυτοδιαφθείρεται, ενώ ο λαμβάνων το φακελάκι επίορκος γιατρός δεν έχει κανένα ελαφρυντικό. Απλά είναι τρισάθλιος…

Είπε κάτι πολύ σημαντικό ο νεοεκλεγείς Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος : «Δεν φταίνε οι θεσμοί. Όταν οι άνθρωποι είναι άρρωστοι, τότε αρρωσταίνουν και οι θεσμοί.» Και ποιος φταίει που οι άνθρωποι είναι άρρωστοι, αγαπητέ κ. Ιερώνυμε; Ή για να το θέσω διαφορετικά, ποιος θεσμός είναι επιφορτισμένος με την πνευματική σίτιση και την ηθική διαπαιδαγώγηση των ανθρώπων ώστε να είναι υγιείς και όχι άρρωστοι; Μήπως ο ρόλος αυτός ανήκει στην Εκκλησία, κ. Ιερώνυμε; Ή μήπως η Εκκλησία ως θεσμός είναι μόνο για τα πανηγύρια; Σε ποιους είπε ο Χριστός, «Εσείς είστε το άλας της γης και το φως του κόσμου»; Δεν το είπε στους Αποστόλους, διάδοχοι και συνεχιστές του έργου των οποίων ισχυρίζεστε ότι είστε εσείς; Και αν η Εκκλησία θάπρεπε να είναι το αλάτι της γης, δηλαδή να νοστιμίζει και να συντηρεί το κοινωνικό σώμα αποτρέποντας τη σήψη, γιατί φτάσαμε στο κατάντημα τούτο; Μα η απάντηση δίνεται πάλι από το Χριστό: διότι απλούστατα, το άλας εμωράνθη και τώρα δεν υπάρχει ο θεσμός εκείνος που θα αλατίσει το υποτιθέμενο αλάτι! Απλά πράγματα: Αρρώστησε η Εκκλησία και σαν φυσικό επακόλουθο σάπισε η κοινωνία και οι θεσμοί της. Εδώ είμαστε τώρα, στο σημείο μηδέν! Το υποτιθέμενο φως του κόσμου έγινε σκοτάδι – αν ήταν ποτέ φως – και δεν υπάρχουν εκείνοι που θα κρατήσουν ψηλά τους φανούς της πνευματικής διαφώτισης του λαού.

Κι όμως, το φως είναι μέσα μας, αρκεί να το αναζητήσουμε με ειλικρίνεια και να θελήσουμε να κρατήσουμε σταθερά αναμμένο το λυχνάρι του πνεύματός μας, δηλαδή της συνείδησης. Ας μην περιμένουμε ούτε από τον κ. Ιερώνυμο, ούτε από τον “πάπα” της δημοσιογραφίας κ. Τριανταφυλλόπουλο, ούτε από το χυδαιοσατιρικό, ψευτοεπαναστάτη της πίστας, Λάκη, να μας δείξουν το δρόμο προς την ηθική θεραπεία εαυτών και αλλήλων. «Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος»! Ο Δάσκαλος είναι μέσα μας. Το να χτίσουμε έναν καλύτερο, ηθικά υγιή εαυτό, είναι στο χέρι μας. Απόφαση χρειάζεται. Το δίλημμα είναι: ή ατομική κάθαρση και αυτοθεραπεία που θα γίνει αισθητή σε ευρεία κοινωνική κλίμακα, τέτοια που θα συντελέσει και στη θεραπεία των άρρωστων θεσμών, ή αυτοκαταστροφή. Διαλέγετε και παίρνετε. Η διαδικασία είναι μακροχρόνια, αλλά δεν υπάρχει άλλη λύση. Με τα χαχανίσματα στους πιθηκισμούς του Λάκη και με αλλαγές πολιτικών αρχηγών στα υπό πλήρη σύγχυση πολιτικά κόμματα δεν θα ξημερώσει άσπρη μέρα για το Ελλαδιστάν.

Α, ναι, για τη γενίκευση των αναφορών μου σε σαπίλα και επίορκους λειτουργούς όλων των εξουσιών πρέπει να ζητήσω συγνώμη από τις εξαιρέσεις: τους λίγους αδιάφθορους αγωνιστές που ανθίστανται στη σήψη και παλεύουν, δίκην πυγολαμπίδας, να φωτίσουν το σκοτάδι γύρω τους. Είναι τόσο λίγοι, στ’ αλήθεια, που τους ξέχασα… Στο χέρι μας είναι να γίνουμε πολλοί! Κι ας χλευάζουν οι κούφιοι χλευαστές…

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2008

Υποβάθμιση της Νοημοσύνης μας

Τέλος δεν έχει ο εμπαιγμός που υφιστάμεθα καθημερινά από την προκλητικά διαπλεκόμενη κυβέρνησή μας, η οποία όσο πάει και αποθρασύνεται βουλιάζοντας μέσα στις αμαρτίες των σκανδάλων, του κουκουλώματος και της συσκότισης. Προχθές μας ξάφνιασε πάλι, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια μας μ’ ένα καινούργιο νομοσχέδιο, που "αναβαθμίζει", λέει, τη δωροδοκία σε κακούργημα! Τελικά να γελάσω ή να κλάψω με την "αναβάθμιση"; Αλλά τι λέω; Μέσα στην αποπνικτική ατμόσφαιρα της σήψης και της διαφθοράς, έχω χάσει την ικανότητα και για τα δύο… Κλαίνε οι πέτρες; Ή μήπως γελάνε;

Σε κακουργήματα, λοιπόν, μετατρέπονται τα αδικήματα ενεργητικής και παθητικής δωροδοκίας όλων των δημόσιων λειτουργών (και των βουλευτών) καθώς και των αιρετών εκπροσώπων στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, σύμφωνα με το νομοσχέδιο που κατέθεσε στην Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή (ΚΕΝΕ) το υπουργείο Δικαιοσύνης την Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2008. Συγκεκριμένα, εάν το ποσό της δωροδοκίας ξεπερνά το ποσό των 73.000 ευρώ, τα αδικήματα αυτά μετατρέπονται από πλημμελήματα σε κακουργήματα και επιφέρουν τις ανάλογες συνέπειες.

Πιο αναλυτικά, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με τις βασικές ρυθμίσεις που εισάγονται με το σχέδιο νόμου, α) Αναβαθμίζονται σε κακουργήματα τα αδικήματα της ενεργητικής και παθητικής δωροδοκίας όλων των δημόσιων λειτουργών, των υπαλλήλων, καθώς και των μελών του κοινοβουλίου και των συμβουλίων των ΟΤΑ (Εθνικών, αλλοδαπών και διεθνών), όταν η αξία των δώρων ή εν γένει ωφελημάτων που τους προσφέρονται ή λαμβάνουν ξεπερνά το ποσό των 73.000 ευρώ. Η ίδια ποινική μεταχείριση επεκτείνεται και στις πράξεις της ενεργητικής και παθητικής δωροδοκίας στον ιδιωτικό τομέα. β) Προβλέπεται η κατάσχεση, το πάγωμα, η δήμευση κλπ. των προϊόντων των πράξεων που σχετίζονται με τα ζητήματα της διαφθοράς. Κινητών και ακινήτων.
"Επί τέλους!" είπαν κάποιοι ευκολόπιστοι.

Σωπάτε καλέ μη μας τρομάζετε! Πάντως, αν κάποιος δωροδοκηθεί με ποσόν 72.999 ευρώ, το αδίκημα είναι πλημμέλημα! Οπότε ξέρετε τι να κάνετε εσείς οι αδίστακτοι και ασυνείδητοι καθ’ έξιν διαπλεκόμενοι και αυτο-δωροδοκούμενοι του σάπιου συστήματος. Απλά να κρατάτε τις δωροδοκίες σας ένα-δυο ευρώ κάτω από το κόκκινο όριο. Καταλάβατε; Αν και, εδώ που τα λέμε, η ιστορία διδάσκει ότι στο Ελλαδιστάν ο κίνδυνος αποκάλυψης και τιμωρίας σας είναι πολύ απομακρυσμένος. Τρέχα γύρευε! Ποιος θα καταδώσει ποιον; Πού υπάρχει ο αναμάρτητος για να ρίξει πρώτος το λίθο; Αλλά και να υπήρχε, ποιος έχει τα κότσια να τα βάλει με τη μαφία των διαπλεκόμενων; Έτσι το κακούργημά σας δεν θα έχει πολλές πιθανότητες να έλθει στην επιφάνεια, εκτός βέβαια κι αν υπάρξει καμιά αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας που δεν θα έχει προκαλέσει απώλεια μνήμης ή κρίσης. Ψύλλος στ' άχυρα, δηλαδή...

Ώστε λοιπόν, σύμφωνα με το νομοθέτη, η δωροδοκία καθεαυτή δεν είναι κακουργηματική πράξη! Άκου να δεις... Το ύψος του χρηματικού ποσού είναι που της δίνει την απόχρωση και κάνει την ειδοποιό διαφορά! Αν ο δωροδοκούμενος είναι ολιγαρκής, τότε δεν αμαρτάνει, απλώς διαπράττει ένα πλημμεληματάκι. Το σάπιο σύστημα είναι στο πλευρό του και θα του δείξει επιείκεια. Άλλωστε, όπως λέει και η παροιμία, ποιος έχει στα χέρια του το μέλι και δεν το γλείφει; Τι λέμε τώρα; Αυτή, πατριώτες, είναι η καινούργια νομοθετημένη δημοκρατική ηθική για την οποία πρέπει να είμαστε υπερήφανοι!

Θα μου πείτε η δωροδοκία, η αυτοδωροδοκία και η υπεξαίρεση είναι παλιά δημοκρατικά έθιμα που καθαγιάστηκαν και επισήμως την οκταετία 1981-1989 από τον αλήστου μνήμης Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, με την περιβόητη εκείνη φράση “Είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του αλλά όχι και πεντακόσια εκατομμύρια”. Το θυμάστε; Εκείνος είχε δώσει το πράσινο φως στους επίορκους δημόσιους λειτουργούς να μη στερούν τους εαυτούς τους. Τότε βέβαια δεν είχε μπει πλαφόν στα δωράκια. Γι αυτό τα καλά παιδιά είχαν μπερδευτεί. Ήρθε κατόπιν και το ευρώ και η σύγχυσή τους έγινε ακόμη μεγαλύτερη. “Τι ποσόν θεωρείται δώρο για τον εαυτό μου και τι θεωρείται δωράκι; αναρωτιόντουσαν και είχαν χάσει τον ύπνο τους οι καημένοι. Για σκεφτείτε το δράμα τους; Οι πιο τολμηροί, βέβαια, δεν είχαν τέτοιες αναστολές. Τι δώρο τι δωράκι ;

Να όμως που ήρθε η σπλαχνική κυβέρνηση της Ν.Δ. να τους λυτρώσει από το άγχος. Τώρα ξέρουν πού να κινηθούν. Όχι βέβαια πως θα πάνε πολλοί στη φυλακή για δωροδοκία άνω των 73.000 ευρώ! Αστεία πράγματα! Αυτά είναι παραμύθια για τους αφελείς. Αυτοί που καταλαβαίνουν, δηλαδή εκείνοι που δεν ξεγελιούνται με τις ψεύτικες υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια, ας ψήνονται στην αγανάκτησή τους, ας καταγγέλλουν για να παρηγορούνται πως κάτι κάνουν, κι ας ονειρεύονται πως κάποτε θα εκδηλωθεί η θεία δίκη - οργή λαού τη λένε - και όσοι τώρα γελάνε αργότερα θα κλαίνε. Έεεχει ο καιρός γυρίσματα, ακόμη και στην εποχή της απατηλής παγκοσμιοποίησης…
Dum spiro spero!

Κυνικός Φιλόσοφος Διογένης: "Άνθρωπον Ζητώ"

Σε μια εποχή χρεοκοπίας αρχών και αξιών, εποχή στείρα από ιδεολογίες και ιδανικά, σύγχρονοι διανοούμενοι και πανεπιστημιακοί της Δύσης στρέφονται με δέος στους αρχαίους Έλληνες Κυνικούς για να βρουν πυξίδα ζωής και πνευματικό νερό να ξεδιψάσουν.

Το βιβλίο τούτο, που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΚΑΔΜΟΣ, είναι ένα περιεκτικό πόνημα το οποίο ρίχνει άπλετο φως στις αρχές της ξεχασμένης και από πολλούς παρεξηγημένης, μα πάντα επίκαιρης και εποικοδομητικής, Κυνικής Φιλοσοφίας.

Όταν οι άνθρωποι μάταια προσπαθούν να βιώσουν την ευδαιμονία μέσα από τις αισθησιακές απολαύσεις, το χρήμα και την κατανάλωση, οι Κυνικοί φιλόσοφοι της αρχαιότητας με στεντόρεια φωνή μας δείχνουν ένα άλλο μοντέλο ζωής που σηματοδοτεί τον πιο σύντομο και σίγουρο δρόμο προς την ευτυχία: το δρόμο της αυτάρκειας και της αρετής!

Ο αναγνώστης του βιβλίου τούτου θα εκπλαγεί ευχάριστα ανακαλύπτοντας, επίσης, ότι οι Έλληνες Κυνικοί φιλόσοφοι υπήρξαν στην ουσία πρόδρομοι του αρχέγονου Χριστιανισμού, κι ότι τα κηρύγματά τους δεν υστερούν σε τίποτα από τα μηνύματα του Χριστού και των Αποστόλων!


Σημείωση: Για όσους δεν δύνανται να το αγοράσουν διατίθεται δωρεάν από την ιστοσελίδα μου: www.seferou.net