ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2008

Το Παραλήρημα του "Όσιου" της Δημοσιογραφίας

Είναι αλήθεια ότι πολύ ασχολήθηκα με τον κύριο αυτό, και δεν έχω ιδέα αν τα σχόλιά μου έφτασαν ποτέ στ’ αυτιά του. Εδώ που τα λέμε, μήπως γνωρίζω αν τα διάφορα σε θεματολογία άρθρα που αναρτώ στο blog τούτο ή στις άλλες ιστοσελίδες μου διαβάζονται από εκείνους τους οποίους αφορούν; Πάντως, είτε διαβάζονται είτε όχι, «είτε ακούσωσι είτε απειθήσωσι», συνεχίζω να εκφράζω ελεύθερα τις απόψεις μου, αφού τούτο είναι το μόνο δημοκρατικό δικαίωμα που έχει απομείνει αλώβητο. Εξάλλου, μου κάνει καλό να τα λέω έξω από τα δόντια, εκπληρώνοντας, όπως πιστεύω, την ταπεινή μου αποστολή στην κοινωνία.

Ο λόγος για το Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, ο οποίος στη χθεσινή νυχτερινή Ζούγκλα του επανήλθε γι’ άλλη μια φορά στον τόπο του εγκλήματος, ήγουν στη Ζαχοπουλιάδα-Θεμιστοκλιάδα. Πρέπει να το βασανίζουν οι ερινύες αυτό το παιδί, αλλά δεν θέλει να το καταλάβει. Απεναντίας συνεχίζει τον ολισθηρό του κατήφορο στην προσπάθεια παντελούς απαξίωσης του πρώην συνεταίρου του. Στη χθεσινή εκπομπή του επανέλαβε καμιά δεκαριά φορές κασέτα με τμήμα της κατάθεσης Ζαχόπουλου όπου ακουγόταν ότι στη συμμορία των εκβιαστών συμμετείχε και ο Θεμιστοκλής. Χαρά ο Μάκης! Το ειρωνικό του υπομειδίαμα δεν έκρυβε την ικανοποίησή του. Το ακούσαμε μία, το ακούσαμε δύο, το ακούσαμε τρεις… Έλεος πια!

Εξάλλου, ο υπεράνω υποψίας δημοσιογράφος-“τζάμπα μάγκας” μας θύμισε την πρωτοφανή σε σύλληψη ανέξοδη “προσφορά” του στην ΕΣΗΕΑ, δείχνοντάς μας και το σχετικό έγγραφο. Πεπεισμένος ότι ουδείς από τους προσκεκλημένους-γλάστρες θα του έκανε κατά μέτωπο επίθεση για την κοροϊδία, ο ψευτογενναιόδωρος λαϊκιστής μας επανέλαβε ότι πρόσφερε εγγράφως στην Ένωση Συντακτών το σύνολο των μετοχών (40%) που κατείχε, με τον όρο ότι και οι πρώην συνεταίροι του στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, Αναστασιάδης και Καραμήτσος, θα πρόσφεραν το ήμισυ των μετοχών τους! Και δεν σηκώθηκαν οι προσκεκλημένοι της Ζούγκλας να τον αποστομώσουν! Χρειάζεται άραγε ν’ αποδείξει κανείς ότι η προσφορά ήταν σκέτη κοροϊδία! Είχε μάλιστα το θράσος να παραπονεθεί ότι η ΕΣΗΕΑ απέρριψε την τόσο 'γενναιόδωρη' πρότασή του! Κοίτα να δεις κουταμάρα! Δηλαδή τι θα μπορούσε να κάνει η ΕΣΗΕΑ για να μην την απορρίψει; Να πιάσει από το λαιμό τους Αναστασιάδη και Καραμήτσο ώστε να δώσουν με το ζόρι το ήμισυ των μετοχών τους για να μπορέσει στη συνέχεια να εισπράξει και την ‘προσφορά’ των μετοχών του Μάκη;

Εκτός κι αν εδώ έχουμε να κάνουμε με διατάραξη προσωπικότητας λόγω του βίαιου 'διαζυγίου' (έχει συμβεί και στους καλύτερους...), ομολογώ ότι η πρόταση του Μάκη είναι σκέτος και απροκάλυπτος εμπαιγμός της νοημοσύνης μας και πρωτίστως της νοημοσύνης της ΕΣΗΕΑ που δε βγήκε να του δώσει το ηχηρό ράπισμα που του χρειαζόταν. Άκουσον άκουσον και φρίξον! Εκ του ασφαλούς, λοιπόν, ο Τριανταφυλλόπουλος πρόσφερε το δώρον-άδωρον στην ΕΣΗΕΑ, όντας 1000% σίγουρος ότι ο όρος που έθετε ήταν αδύνατο να ικανοποιηθεί. Και γι’ αυτή του την κοροϊδία, αντί να ντρέπεται και να την αφήσει να ξεχαστεί, επιμένει να ζητάει εύσημα! Μήπως άραγε προσπαθεί να κοροϊδέψει όχι απλά το λαό αλλά και τον ίδιο τον εαυτό του; Και ποιος τον εμποδίζει να προσφέρει, έστω και τώρα, στην ΕΣΗΕΑ τα μισά από τα 7.5 ζεστά εκατομμύρια ευρώ που εισέπραξε από το Μπόμπολα; Αλλά τι λέω: Δεν είναι ώρα για ανέκδοτα…

Σίγουρα ο Μάκης δεν έχει ξεπεράσει το σοκ της απόρριψής του απ’ όλη την ομάδα των δημοσιογράφων που εργάζονται στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, ούτε και το γεγονός ότι ακόμη και χωρίς τη δημοσιογραφική συνεισφορά του η εφημερίδα συνεχίζει να είναι πρώτη σε κυκλοφορία. Τι σημαίνει αυτό; Για να το κάνουμε λιανά, αυτό σημαίνει ότι η αξία της εφημερίδας, το 70% των μετοχών της οποίας μοσχοπουλήθηκε στον ΠΗΓΑΣΟ, οφείλεται στους πρώην συνεργάτες του. Αυτό φυσικά το γνώριζε ο Μπόμπολας που την χρυσοπλήρωσε, μη φοβούμενος ότι με την απουσία του Μάκη οι πωλήσεις της εφημερίδας θα κατέρρεαν. Το γεγονός αυτό σίγουρα έχει πειράξει τον άκρως φιλόδοξο Τριανταφυλλόπουλο, και τον κάνει να επιστρέφει συχνά στον τόπο του εγκλήματος αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια. Μέχρι πού θα το τραβήξει άραγε; Πάντως, στην προσπάθειά του ν’ απαξιώσει πλήρως τον πρώην συνεταίρο του έχει πετύχει να απαξιωθεί ο ίδιος πλήρως στη συνείδηση του κόσμου που τον παρακολουθεί.

Προς το τέλος της εκπομπής του ο ‘δημοσιογράφος’ (έχετε προσέξει πόσες φορές μας τονίζει ότι είναι δημοσιογράφος;) παρουσίασε το οικτρό θέαμα των αποθηκών στη Ζαχάρω με τρόφιμα και ρούχα που δεν έχουν φτάσει ακόμη στους πυρόπληκτους του περασμένου Αυγούστου. Όταν λοιπόν κάποιος προσκεκλημένος του είπε ‘μπράβο’ και ότι αυτά είναι τα σημαντικά θέματα που πρέπει ν’ αναδείξει κι όχι τα ασήμαντα όπως η Ζαχοπουλιάδα, τι απάντησε χωρίς να κοκκινίσει; Είπε: «αυτή είναι η κατάντια… του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας: το ότι κάνουν τα ασήμαντα σημαντικά.» Τις τελείες τις έβαλα μετά τη λέξη ‘κατάντια’ διότι εκεί κόμπιασε. Προφανώς ήθελε να πει «η κατάντια της δημοσιογραφίας», αλλά το πρόλαβε πριν του βγει από το στόμα. Και ποιος ασχολήθηκε κατά κόρον επί μήνες με την ασήμαντη Ζαχοπουλιάδα και την έκανε σημαντική, τη στιγμή που ο τόπος αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει μύρια όσα προβλήματα; Ποιος άλλος από την αφεντιά του;

«Γνώθι σ’ αυτόν», Τριανταφυλλόπουλε, κι έλα στα συγκαλά σου! Ποτέ δεν είναι αργά ακόμη και για αλαζόνες όπως του λόγου σου.

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2008

«Ελλάδα Καθαρή» - Σώωπα!












Βρε τι έχω πάθει με τα σκουπίδια… Έμμονη ιδέα μου έχει γίνει! Ή μήπως ρέπω προς το μαζοχισμό και δεν το έχω καταλάβει; Ας μπω όμως στο θέμα. Όσο γρηγορότερα τελειώνουμε με τη σκουπιδοσυζήτηση τόσο το καλύτερο και για τη γράφουσα και για τον αναγνώστη. Λοιπόν; Ποιο ήταν πάλι το “θαύμα”;
Την Κυριακή 13 Απριλίου, μια ζεστή αλλά μουντή μέρα, ο κόσμος είχε ξεχυθεί στον πεζόδρομο του Μεγάλου Καβουρίου και τα πέριξ για ν’ απολαύσει την ανοιξιάτικη μέρα, καθένας με τον τρόπο του. Οι τολμηροί έριξαν μια βουτιά στα γαλανά νερά του Σαρωνικού, άλλοι είχαν στήσει μπάρμπεκιου ανάμεσα στα πεύκα (αδιόρθωτοι αυτοί!) και κάποιοι άλλοι με άσπρες μπλούζες έκαναν κάτι άλλο. Τους είδα από μακριά καθώς κατηφόριζα να είναι συγκεντρωμένοι γύρω από ένα πρόχειρο μπουφέ και αναρωτιόμουνα αν γυριζόταν καμιά ταινία. Πλησιάζοντας διάβασα στις άσπρες μπλούζες τους το σλόγκαν “Clean up the World”. “Ανάσταση!” ψιθύρισα. “Η Ανάσταση μας ήρθε νωρίτερα φέτος! Κάποιοι επιτέλους κινητοποιήθηκαν!” Προχώρησα πιο κοντά και ρώτησα ποιοι είναι και τι κάνουν εκεί. Μου είπαν πως ήταν υπάλληλοι μιας Τράπεζας και είχαν έλθει εθελοντικά για να καθαρίσουν την παραλία. “Ποιας Τράπεζας;” ρώτησα. “Της BNP-Paribas,” μου απάντησαν. “Πρώτη φορά ακούω τ’ όνομα αυτό. Δεν γνώριζα πως υπάρχει τέτοια Τράπεζα στην Ελλάδα.” “Είναι Γαλλική Τράπεζα”, μου είπαν.

Σας εξομολογούμαι ντράπηκα για λογαριασμό μου. Μα δεν υπάρχουν Ελληνικές Τράπεζες-κολοσσοί ν’ αναλάβουν τέτοιες οικολογικές πρωτοβουλίες; Ένιωσα πως έπρεπε να γράψω κάτι για την φιλότιμη τούτη προσπάθεια και λυπήθηκα που δεν είχα μαζί μου την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή για ν’ απαθανατίσω όσα έβλεπα. Η ώρα ήταν 12:10 μ.μ. και ρώτησα την κυρία που σέρβιρε snacks και αναψυκτικά στα “κουρασμένα” παλικάρια και τις κοπέλες για πόση ώρα θα ήταν ακόμη εκεί. Προλάβαινα άραγε να πάω στο σπίτι μου και να πάρω την ψηφιακή; “Δεν θα είμαστε για πολλή ώρα ακόμη εδώ”, ήταν η απάντηση. “Το μάζεμα των σκουπιδιών έχει ήδη τελειώσει.” Χωρίς δεύτερη σκέψη ή καθυστέρηση έφυγα για το σπίτι, και στη 1:00 μ. μ. είχα επιστρέψει λαχανιασμένη. Τα εδέσματα στον μπουφέ ήταν τώρα λιγοστά και οι εθελοντές ετοιμάζονταν για αναχώρηση. Κάποιοι έπαιζαν ρακέτες πιο κάτω. Άλλοι είχαν σχηματίσει πηγαδάκια και συζητούσαν.

Εκεί ήταν και η Γερμανικής καταγωγής πρόεδρος του περιβαλλοντικού συλλόγου "Ελλάδα Καθαρή". Και πάλι ντροπιάστηκα. “Πού είναι οι Ελληνίδες;” Αναρωτήθηκα. Μου έδωσε ένα φυλλάδιο με το φιλόδοξο τίτλο «Για μια Μεσόγειο Χωρίς Σκουπίδια», και μου είπε ότι σε συνεργασία με την Τράπεζα BNP-Paribas έκαναν μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κοινού για μια καθαρή Ελλάδα. Της έδωσα συγχαρητήρια και υποσχέθηκα ότι θα έγραφα κάτι για την αξιέπαινη αυτή κίνηση. Η πρόεδρος μου είπε ότι οι εθελοντές ήταν 45, όλοι υπάλληλοι της BNP, κι ότι είχαν πιάσει δουλειά με σακούλες και γάντια στις 10.00 π.μ. Μου υπέδειξε και τον τόπο που είχαν μεταφέρει τα σκουπίδια-συγκομιδή της δίωρης εθελοντικής εργασίας τους.

Όταν κάποιος προσφέρει εθελοντική εργασία, δε σκέπτεσαι φυσικά να διαμαρτυρηθείς γιατί δεν πρόσφερε περισσότερο. Θα ήταν αχαριστία για οποιονδήποτε να παραπονεθεί γιατί οι εθελοντές εργάστηκαν μόνο δύο ώρες και όχι τέσσαρες, π.χ., τη στιγμή μάλιστα που άλλοι πολίτες όχι μόνο δεν σηκώνουν τίποτε από κάτω αλλά ρίχνουν και τα δικά τους σκουπίδια. Όμως το γεγονός καθεαυτό δείχνει μια νοοτροπία. Αποδεικνύει ότι ο εθελοντισμός στην Ελλάδα θεωρείται μάλλον αγγαρεία, και δεν έχει γίνει συνείδηση, ακόμη και μεταξύ των καλύτερων… Πήγα να δω τη συλλογή σκουπιδιών και τη φωτογράφισα. Καμιά εικοσαριά μισοάδειες σακούλες στοιβαγμένες μπροστά από μια αφίσα που έγραφε «Ελλάδα Καθαρή». Ούτε μια σε κάθε εθελοντή δεν αντιστοιχούσε…

Κατόπιν προχώρησα διακριτικά 7-8 μέτρα πιο πέρα και φωτογράφισα σκουπίδια που είχαν μείνει ανέγγιχτα. Περισσότερη θλίψη και απογοήτευση... Για να μη σπεύσετε να με κατηγορήσετε για μικροψυχία σας λέω ότι, παρά την ηλικία μου, προσωπικά έχω μαζέψει σκουπίδια από την παραλία αρκετές φορές. Στην επιστροφή μου φωτογράφισα και άλλους κρυμμένους “θησαυρούς” του Καβουρίου. Παραθέτω μερικές φωτογραφίες εδώ για να δούνε οι αρμόδιοι τα χάλια μας μπας και ευαισθητοποιηθεί ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Βουλιαγμένης, ο Δήμαρχος, ο Υπουργός Πολιτισμού, ή ο Υπουργός Τουρισμού. Το θέαμα είναι αποκρουστικό και απογοητευτικό για το κατάντημα της πιο όμορφης χώρας στον κόσμο… Έχω σχεδόν πάψει ακόμη και να ονειρεύομαι μια καθαρή Ελλάδα. Απαισιόδοξη ή ρεαλίστρια; Μάλλον το δεύτερο… Θα μου πεις γίνονται και θαύματα. Πάντως, αν κάποτε γίνει το θαύμα θα είναι με τις προσπάθειες ξένων που φαίνεται ότι αγαπούν την Ελλάδα περισσότερο από τους Έλληνες…


Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008

Τουριστική Ανάπτυξη με Φόντο τα Σκουπίδια


Στο πρόσφατο διεθνές Συνέδριο του Economist, «12th Roundtable Conference», που πραγματοποιήθηκε με τη χορηγία της Vivodi Telecom στο πεντάστερο Divani Apollon Palace & Spa Hotel (8-10 Απριλίου 2008), το κεντρικό θέμα ήταν η πολιτική και οικονομική ευημερία της Ευρώπης. Στον πίνακα ανακοινώσεων του Ξενοδοχείου η περιγραφή του συνεδρίου έλεγε: Through 2020 – Brainstorming with World Leaders for political and Economic Prosperity.” Χρειάστηκε να σκεφτώ αρκετά για να κατανοήσω το αλληγορικό μήνυμα της λέξης “Brainstorming”. Σκέφτηκα, ‘brain’ σημαίνει ‘εγκέφαλος’ και ‘storm’ σημαίνει ‘θύελλα, καταιγίδα, τρικυμία’. Άρα, όλο μαζί τι σημαίνει; Μα προφανώς, “τρικυμία εν κρανίω”! Άρα οι άνθρωποι ακριβολογούσαν, και ο διάβολος γι’ άλλη μια φορά χρησιμοποίησε το καυστικό χιούμορ του.

Όσο για τη Vivodi, ήθελε, λέει, με τη χορηγία της να ενισχύσει την ελληνική επιχειρηματικότητα, να συμβάλει στην τόνωση των σχέσεων με τις γειτονικές χώρες και ν’ αποδείξει ότι η τεχνολογία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτό, συμβάλλοντας σημαντικά στην πρόοδο! Για φαντάσου!
Περιττό να σας πω ότι τα μέτρα ασφαλείας σε ολόκληρη την περιοχή ήταν δρακόντεια. Αστυνομικοί ήταν ακροβολισμένοι κάθε 20 μέτρα σε όλους τους δρόμους, κατ’ ακρίβεια στα στενά της περιοχής. Μόνο η θάλασσα είχε γλιτώσει από την παρουσία τους. Όσο για τα πεζοδρόμια, όπου υπάρχουν τέτοια, είχαν καταληφθεί από παρκαρισμένα πολυτελή αυτοκίνητα σε τέτοια πυκνότητα που δεν έπεφτε νεράντζι ανάμεσά τους. Και φυσικά, λόγω ανωτέρας βίας, δεν ετίθετο λόγος για κλήσεις της Τροχαίας, που δεν είναι άγνωστο φαινόμενο στην περιοχή. Παρούσα, βεβαίως και η ΕΡΤ με όλο τον τηλεοπτικό εξοπλισμό της για να απαθανατίσει τα τεκταινόμενα στην αίθουσα Αριστοτέλης (σίγουρα θα έτριζαν τα κόκαλά του) στο Divani Apollon Palace.

Απ’ ό,τι διάβασα, στο Συνέδριο όπου η Ελλάδα ‘was driving the global agenda’ (μη γελάτε!) ακούστηκαν διλήμματα για τα γεωπολιτικά, οικονομικά και επιχειρηματικά θέματα που απασχολούν την αγορά. Εμ, τι άλλο; Στην ομιλία του ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Αλογοσκούφης αναφέρθηκε στην ανάπτυξη και τόνισε με υπερηφάνεια τους εντυπωσιακούς ρυθμούς διείσδυσης των Ελληνικών Τραπεζών και άλλων δυναμικών επιχειρήσεων στις νέες αγορές. Χαρά εμείς ο λαουτζίκος! Σε μια κρίση ειλικρίνειας παραδέχτηκε όμως ότι ο μεγάλος ασθενής της Ελληνικής Οικονομίας παραμένει το Δημόσιο! Άκου να δεις το άτιμο να μη θέλει να θεραπευτεί! Ήμουνα ναι και γέρασα από τότε που ακούω για τούτο το «μεγάλο ασθενή»…

Στην ομιλία του εφ’ όλης της ύλης, ο Πρωθυπουργός άρπαξε την ευκαιρία ν’ αναφερθεί στο όραμα και το σχέδιο της κυβέρνησής του για τον τόπο και την ανάγκη μεταρρυθμίσεων. Εξόρκισε μάλιστα την αντίδραση στις μεταρρυθμίσεις εκείνων που έχουν βαθιά συντηρητική αντίληψη και θέλουν να καθηλώσουν τον τόπο στο χθες. Άκου να δεις... Βρε τους κοντόφθαλμους τους "συντηρητικούς" που δε θέλουν το καλό του τόπου! Προφανώς ο κ. Πρωθυπουργός δεν είχε ακούσει το αχ και βαχ του υποσιτιζόμενου λαού ο οποίος παραμιλάει λέγοντας «κάθε πέρσι και καλύτερα». Παρών και ο Υπουργός Τουρισμού κ. Άρης Σπηλιωτόπουλος που μίλησε με υπερηφάνεια για τον Ελληνικό Τουρισμό. Χαρακτήρισε την περίοδο που διανύουμε “κομβική”, και είπε ότι η πολιτική ηγεσία έχει προσδώσει στην αναμόρφωση του Ελληνικού Τουρισμού στοιχεία εθνικού oράματος και τόνισε ότι «η στόχευση είναι να επιβληθεί η Ελλάδα μεταξύ των κορυφαίων προορισμών στον παγκόσμιο χάρτη»!

Ας με συγχωρήσει ο αναγνώστης, αλλά η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι με τις συχνές-πυκνές απεργίες των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση λόγω των μακροχρόνια ανεπίλυτων προβλημάτων τους, πράγμα που συνεπάγεται βουνά σκουπιδιών στην Αθήνα και τις άλλες πόλεις της Ελλάδας, η χώρα μας τείνει να γίνει προορισμός προς αποφυγήν για τους τουρίστες. Τρεις, τέσσαρις, και πέντε φορές το χρόνο η πρωτεύουσα βρωμοκοπάει από τους λόφους σκουπιδιών, και η πολιτική ηγεσία του τόπου βαυκαλίζεται με την ελπίδα ότι η επαίσχυντη αυτή κατάσταση δεν επηρεάζει τον τουρισμό της χώρας! Περιττό να τονίσω και την αλγεινή εντύπωση που προκαλεί το παντός καιρού παραδοσιακό σκουπιδομάνι σε δρόμους, πλατείες και παραλίες της χώρας μας...

Επανερχόμενη στο συνέδριο του Economist, στα διαλείμματα μεταξύ ομιλιών οι υψηλοί σύνεδροι έβγαιναν μια βόλτα στην παραλία της περιοχής για ν' απολαύσουν τις ομορφιές της Ελλάδας. Δεν ήταν δα και μακριά από το πεντάστερο Divani Apollon Palace η παραλία. Μόλις 20 μέτρα! Όμως, ο περίπατός τους στον πεζόδρομο κάτω από τη μύτη των ελιτίστικων προδιαγραφών ψαροταβερνών «Πανόραμα», «Το Ζαφείρι» και «Γαρμπή» τους επιφύλασσε συγκινητικές εκπλήξεις. Παραθέτω εικόνες που αξίζουν περισσότερο από χίλιες λέξεις. Τι θα σκέπτονταν άραγε οι σύνεδροι για τη μεγαλεπήβολη ομιλία και τα όνειρα της κυβέρνησης για τη δήθεν αξιοποίηση του τουριστικού περιβάλλοντος της χώρας μας με φόντο τα σκουπίδια; Μα δεν ντρέπονται όλοι τους; Δεν ντρέπονται και η Κυβέρνηση, και ο Δήμαρχος Βουλιαγμένης και οι ιδιοκτήτες των ταβερνών και ο ιδιοκτήτης του πεντάστερου ξενοδοχείου, και, βεβαίως, όλοι μας , για τη θλιβερή εικόνα που παρουσιάζουν οι ακτές μας; Αυτά τα λίγα και συγνώμη για την ενόχληση.




Κυριακή, 6 Απριλίου 2008

Λάκη Λαζόπουλε, έχεις χαιρετίσματα από το "Διάβολο"

Λάκη Λαζόπουλε, εθνικέ μας χαβαλετζή,
Ο Εωσφόρος μου είπε να σου στείλω χαιρετίσματα, και να σε διαβεβαιώσω ότι είσαι εκλεκτό και πολύ αγαπητό τέκνο του! Ο φίλος σου ο "Διάβολος", γνωστός και ως Σατανάς ή "Ξαποδώ", σου είναι ευγνώμων διότι ξαποστέλλεις μετά μανίας όσους δε γουστάρεις - νεκρούς και ζώντας - στην αγκαλιά του ώστε να τους περιποιηθεί δεόντως. Κι αυτό είναι μεγάααλη υπηρεσία! Χαίρεται να σ’ ακούει όταν το στόμα σου γεμίζει με το όνομά του καθώς προφέρεις τη μακάβρια ευχή του μίσους σε συνανθρώπους σου που “υπεραγαπάς”.Δεν μπορείς να φανταστείς, μου είπε, το μέγεθος της αρνητικής διαβολοενέργειας που διοχετεύεις στα σπίτια των πιστών οπαδών σου και το πλάτος και το βάθος της δυσαρμονίας που απελευθερώνεις κάθε φορά που ανοίγεις τη στομάρα σου μπροστά στην κάμερα για να εκτελέσεις το ύψιστο "θρησκευτικό" καθήκον της διαβολαποστολής.

Μου είπε ότι σαν εθνικό "πρότυπο" που είσαι, με το ζωντανό παράδειγμά σου εμπνέεις οπαδούς και θαυμαστές σου, μεγάλους και μικρούς, να κάνουν το ίδιο, ξαποστέλλοντας στη "στοργική" αγκαλιά του Βεελζεβούλ όσους κι αυτοί δε γουστάρουν, συνεχίζοντας ευλαβικά την πατενταρισμένη Ελληνική διαβολοπαράδοση. Αυτή είναι η ανεκτίμητη προσφορά σου στον απανταχού της γης αθυρόστομο και οργίλο Ελληνισμό!

Μου είπε ακόμη να σου πω να μην ανησυχείς που δεν σ’ έχει περιποιηθεί στη στοργική αγκαλιά του δεόντως, διότι τα εκλεκτά τέκνα του, όπως του λόγου σου, καθυστερεί να τ’ ανταμείψει για τις καλές τους υπηρεσίες, παρέχοντάς τους άφθονο χρόνο και χρήμα ώστε να “εμπνεύσουν” πολλούς με το παράδειγμά τους, διαπλάθοντας ψυχές στο κατ’ εικόνα και “διαβολομοίωση”. Έχει όμως και για σένα τον “καλό” σκοπό του… αν και το απεύχομαι, διότι δεν έχω φτάσει στο δικό σου “πνευματικό” πολιτισμό να στέλνω οποιονδήποτε συνάνθρωπο στα χωρικά ύδατα του Ξαποδώ. Μπορείς να με πεις υποανάπτυκτη και πολιτιστικά καθυστερημένη, αλλά τι να κάνω, δε μου βγαίνει η διαβολαποστολή για κανέναν. Το καταλαβαίνεις;

Και κάτι άλλο: με παρακάλεσε να σου πω ότι όταν σου περνάνε κακές σκέψεις πως Διάβολος δεν υπάρχει κλπ., να τις ξορκίζεις διότι είναι ψέματα. Διότι πώς αλλιώς μπορείς να δικαιολογήσεις την αυθόρμητη επιθυμία σου να στέλνεις κάποιον στην αγκαλιά του όταν οργίζεσαι; Πού στέλνεις δηλαδή τους εχθρούς σου; Στον ανύπαρκτο; Και τόοοση αρνητική ενέργεια που επενδύεις στη “διαβολαποστολή” την επενδύεις για να ξαποστείλεις κάποιον στον ανύπαρκτο; Γι’ αυτό λοιπόν, μου είπε να σου πω, μεταξύ κατεργαρέων χρειάζεται ειλικρίνεια. Και τον πιστεύεις το Διάβολο και τον προσκυνάς και τον υπηρετείς, γι αυτό κι εκείνος δεν θα σε ξεχάσει όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου, εκτός εάν εν τω μεταξύ λιποτακτήσεις από τη διαβολαποστολή σου.

Αυτά μου είπε να σου μεταφέρω, και δεν ευθύνομαι αν δεν τα λάβεις σοβαρά υπ’ όψη σου.

Με ελάχιστη έως ανύπαρκτη εκτίμηση, και αρκετό οίκτο,
Πυγολαμπίδα