ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2008

Στη Φυλακή Μητροπολίτης – Όνειδος για την Εκκλησία!

Κι ο “άγιος” φοβέρα θέλει… Έγινε κι αυτό κατά το σωτήριο έτος 2008! Ευτυχώς θυμήθηκαν την παροιμία οι Eφέτες μας κι έστειλαν – άκουσον, άκουσον και φρίξον – έναν μητροπολίτη - “άγιο” - στη φυλακή! Το τι άλλα σημεία και τέρατα θα δούμε στις μέρες μας μη με ρωτάτε, διότι μου είναι αδύνατον να προβλέψω. Πάντως κατά τους αστρολόγους-μελλοντολόγους, είμαστε, λέει, στην εποχή του “Υδροχόου” κι όλα να τα περιμένεις… Λέτε να φταίει ο “Υδροχόος” που ένας “άγιος” βρίσκεται τώρα στη φυλακή; Ας δούμε όμως τι έγινε:

«Στη φυλακή οδηγήθηκε ο πρώην μητροπολίτης Αττικής Παντελεήμων, μετά την καταδίκη του σε επταετή κάθειρξη από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων για την κατηγορία της υπεξαίρεσης.
Ο πρώην μητροπολίτης κρίθηκε ένοχος για υπεξαίρεση του ποσού των 66,5 εκατ. δραχμών την περίοδο 1995-1998 από την Μονή Οσίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη.
Τις καταγγελίες για την κατάχρηση των εισφορών των πιστών είχαν κάνει οι μοναχές της Μονής.
Σε πρώτο βαθμό, ο πρώην μητροπολίτης είχε καταδικαστεί από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε οκταετή κάθειρξη με αναστολή.
Την Παρασκευή, το δικαστήριο διέταξε την κράτηση του πρώην ιεράρχη.»
(News in.gr 20/06/08 17:49)

Θα πει κανείς ότι αυτό μπορεί να εκληφθεί και ως “διωγμός” του “αγίου” από τις καλόγριες της μονής του Οσίου Εφραίμ, και ίσως σαν κάτι τέτοιο το εκλαμβάνει και ο ίδιος ο “άγιος”. Άλλωστε οι περισσότεροι άγιοι του Χριστιανισμού είχαν υποστεί διωγμούς και πολλοί απ’ αυτούς είχαν πάει και φυλακή, άλλο τώρα αν δεν ήταν για κλοπές και υπεξαιρέσεις… Σύμφωνα με την κατηγορία, ο ροζ “άγιος”, πρώην μητροπολίτης Αττικής, φέρεται να ενσωμάτωσε αυτό το ποσό στην ατομική του περιουσία. Θα σκέφτηκε, “Τι να τα κάνει τα λεφτά ένα λείψανο σαν αυτό του όσιου Εφραίμ; Ενώ εγώ, ζωντανός ων, ξέρω τι να τα κάνω ώστε να περνάω καλά.” Και το αγωνιώδες ερώτημα τώρα είναι: Του πήραν πίσω τα κλεμμένα; Του έκαναν κατάσχεση της περιουσίας του; Αυτό είναι το ζητούμενο.

Υπάρχουν, βέβαια, και άλλα ερωτηματικά που βασανίζουν τον κοινό νου. Πώς έκλεβε ο ροζ “άγιος” τα χρήματα από τα παγκάρια; Νύχτα τα έπαιρνε; Μέρα μεσημέρι τα έπαιρνε; Σίγουρα για να υφαρπάξει το σεβαστό ποσόν των 66.5 εκατ. δραχμών θα μπήκε στη μονή, λάθρα και ιεροκρυφίως, πάμπολλες φορές. Άραγε δεν τον είχε πάρει χαμπάρι καμιά καλόγρια όλο αυτό το διάστημα; Περίεργα πράγματα φαίνονται όλα αυτά. Ή μήπως ο “άγιος” είχε ζητήσει το χρήμα από τις καλόγριες για να το “επενδύσει” και να το αυγατίσει για χάρη τους; Και αν δεν τα είχε αρπάξει ο Παντελεήμων, τι θα είχαν κάνει τα εκατομμύρια οι καλόγριες; Πώς διαθέτουν τα μετρητά που καταθέτει ο κοσμάκης στον όσιο Εφραίμ; Πού ξοδεύουν τις εισφορές των προσκυνητών; Κάνουν αγορές; Χτίζουν ορφανοτροφεία; Γηροκομεία;

Από το 1998 που έγινε η καταγγελία για την υπεξαίρεση μέχρι σήμερα έχουν περάσει άλλα 10 χρυσοφόρα χρόνια. Πόσα εκατομμύρια ακόμη έχουν καταθέσει στη Μονή του οσίου Εφραίμ οι αφελείς πιστοί και πού έχουν ξοδευτεί; Ερευνά κανείς; Νοιάζεται κανείς; Μήπως οι καλόγριες τα μοιράζονται με κάποιους ισχυρούς υπεράνω υποψίας; Τα ίδια βέβαια ερωτηματικά πρέπει να τεθούν και για όλα τα μοναστήρια, ιδιαίτερα εκείνα που έχουν τη φήμη “θαυμάτων” – μοναστήρια με λείψανα υποτιθέμενων αγίων ή οσίων, ή με τάχατες θαυματουργικές εικόνες. Όταν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά τα έσοδα είναι αφορολόγητα, αγανακτεί ακόμη περισσότερο.

Ποιος φταίει λοιπόν γι’ αυτές τις απάτες; Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πρώτα-πρώτα φταίει η επίσημη Εκκλησία που τις ευλογεί και τις προάγει. Εξίσου ένοχη είναι και η Πολιτεία που επιτρέπει στην Εκκλησία να εκμεταλλεύεται άγρια τον πόνο του κοσμάκη. Κατόπιν φταίει ο αφελής πιστός που έχει την εντύπωση ότι ο νεκρός “άγιος” θέλει λάδωμα, δηλαδή απαιτεί κι αυτός φακελάκι για να του κάνει το θαύμα που χρειάζεται – συνήθως κάποια θεραπεία δική του ή μέλους της οικογένειάς του. Όλο λοιπόν το Ορθόδοξο κατεστημένο βασίζεται στην απάτη και θησαυρίζει με την εξαπάτηση των πιστών και την στυγνή εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου. Αυτή κι αν δεν είναι υπεξαίρεση με το σταυρό στο χέρι… Το να σταλεί, λοιπόν, στη φυλακή ένας ή δέκα δεσποτάδες (όλοι μέσα πρέπει να πάνε) δεν φέρνει την κάθαρση στην Εκκλησία. Το σύστημα είναι σάπιο από την κεφαλή μέχρι τα άκρα, και δυστυχώς δεν υπάρχει η θέληση για εξυγίανση.

Εάν υπάρχει κάποια ελπίδα ανάνηψης, αυτή πρέπει να έλθει από τους πιστούς. Όταν οι Χριστιανοί μάθουν να προσέρχονται στην Εκκλησία απλά για να προσευχηθούν κι όχι για να δωροδοκήσουν το Θεό, όταν αρνηθούν να βάλουν το χέρι στην τσέπη καθώς περνάει ο δίσκος από μπροστά τους, τότε κάποιοι από τον κλήρο ίσως αρχίσουν να συνέρχονται. Όταν αρχίσουν να συνειδητοποιούν ότι είναι αμάρτημα να προσφέρουν χρήματα ή χρυσαφικά για να καλοπιάσουν τον άγιο να τους κάνει μια χάρη, τότε θα δούμε πόσα μοναστήρια θα μείνουν ανοιχτά... Όχι βέβαια ότι θα μας λείψουν αυτά που θα κλείσουν. Καθόλου!

Και μια τελευταία απορία: Διάβασα ότι ο άγιος Εφραίμ επί οκτώ ολόκληρους μήνες υπέμενε τα φρικτά βασανιστήρια των Τούρκων έως τις 5 Μαΐου του 1426 όταν, κρεμασμένος ανάποδα και καρφωμένος με καρφιά στον κορμό μιας μουριάς, παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, σε ηλικία 42 ετών. Τα ιερά λείψανα του Αγίου Εφραίμ βρέθηκαν, λέει, με Θεία Παρέμβαση το 1950, 524 ολόκληρα χρόνια μετά τον θάνατο του! Πώς άραγε αναγνώρισαν ότι ήταν τα οστά του Αγ. Εφραίμ, όταν στο ίδιο μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, πριν απ’ αυτόν, είχαν σφαγιαστεί από τους Τούρκους και όλοι οι άλλοι μοναχοί; Ο νοών νοείτω! Και γιατί σώνει και καλά οι Ορθόδοξοι πιστοί πιστεύουν ότι ο παντοδύναμος Θεός χρειάζεται κάποια λείψανα για να στείλει τη χάρη του;

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2008

Καρκίνος: Η "επάρατη" που δεν ήταν...


Με αφορμή την πρόσφατη ασθένεια μιας φίλης μου, ένιωσα την ανάγκη να γράψω κάτι για το καυτό θέμα της νεοπλασίας. Δεν είμαι ειδική στα θέματα που αφορούν στη μάστιγα του καρκίνου και δεν ισχυρίζομαι ότι η θεραπεία του είναι εύκολη υπόθεση. Ως εκ τούτου δεν θα παραθέσω δικές μου απόψεις, αν και έχω κάποιες, αφού δυστυχώς η “επάρατη” στο παρελθόν έχει χτυπήσει την πόρτα και της δικής μου οικογένειας, πράγμα που με ώθησε σε εκτεταμένη έρευνα και μου έδωσε το θλιβερό προνόμιο να βγάλω τα δικά μου λογικά συμπεράσματα για τον τρόπο αντιμετώπισής του από την κλασσική Ιατρική. Όμως έκρινα σκόπιμο να μεταφράσω και να παραθέσω σε τούτο το blog μέρος από σχετικό άρθρο που εντόπισα στο διαδίκτυο, και συγκεκριμένα σε ιστοσελίδα του naturalnews.com, ελπίζοντας ότι κάποιοι συνάνθρωποί μας θα βρουν τις πληροφορίες χρήσιμες.

«“Εάν οι ογκολόγοι επρόκειτο να ομολογήσουν δημόσια ότι η χημειοθεραπεία έχει περιορισμένη χρησιμότητα και ότι συχνά είναι επικίνδυνη, το κοινό ίσως απαιτούσε μια δραστική αλλαγή σε κατεύθυνση – πιθανώς σε ανορθόδοξες και μη τοξικές μεθόδους, και φυσικά προς την πρόληψη του καρκίνου… Η χρήση της χημειοθεραπείας μάλιστα υποστηρίζεται ακόμη και από τα μέλη του (ιατρικού) κατεστημένου που συνειδητοποιούν πόσο αναποτελεσματική και επικίνδυνη μπορεί να αποβεί”, γράφει ο Ralph W. Moss στο βιβλίο του “The Cancer Industry”.

Φαντάσου ότι το σπίτι σου, που είναι απόλυτα τέλειο και όμορφο με όλα τα αναγκαία, κρύβει κάποια τρωκτικά στο εσωτερικό του. Όταν καλείς τους ειδικούς για να τα εξοντώσουν, σου λένε ότι δεν θα μπορέσουν να στοχεύσουν απλά στα τρωκτικά, διότι τα τρωκτικά αυτά ανήκουν σε μια εξαιρετικά λαθρόβια ράτσα. Σου λένε ότι θα εξαπολύσουν μια σειρά από εκρήξεις στο σπίτι σου οι οποίες μπορεί να εξοντώσουν τα τρωκτικά. Σε προειδοποιούν, “Α, ναι, ίσως καταστρέψουν μέρος του σπιτιού σου κατά τη διαδικασία, αλλά, στο κάτω-κάτω, εσύ θέλεις τα τρωκτικά να εξαφανιστούν από το σπίτι σου, έτσι δεν είναι;” Το πιο πιθανό είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν θα τους επιτρέψεις να κάνουν τις εκρήξεις· αντ’ αυτών, θα κάνεις κάποια έρευνα και θα βρεις άλλους τρόπους, πιο ειδικούς και λιγότερο καταστρεπτικούς, για να απαλλαγείς από τα τρωκτικά.

Δεν βγάζει κανείς νόημα από την αλληγορική λογική των εξολοθρευτών· κι όμως, είναι η ίδια λογική την οποία χρησιμοποιούν οι γιατροί που προτείνουν τη χημειοθεραπεία. Όπως οι εκρήξεις των εξολοθρευτών, έτσι και η χημειοθεραπεία δεν στοχεύει αποκλειστικά στα καρκινικά κύτταρα· βλάπτει επίσης και τα καλά κύτταρα, καταστρέφοντας μέρος από το σώμα σου – το σπίτι σου – κατά τη διαδικασία. Σαν αποτέλεσμα, πολλοί ασθενείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία χάνουν τα μαλλιά τους, αναπτύσσουν ανεπάρκειες του ανοσοποιητικού, χάνουν βάρος και κάνουν εμετούς. Η χημειοθεραπεία δηλητηριάζει ολόκληρο το σώμα σε μια προσπάθεια να καταστρέψει τα καρκινικά κύτταρα προτού η “θεραπεία” φτάσει το σώμα σου σε μια κατάσταση αθεράπευτη.

Όπως γράφουν οι Gary Null και James Feast, “Μετά τη χημειοθεραπεία η ελπίδα είναι ότι ο καρκίνος θα είναι ολοκληρωτικά νεκρός, ενώ το σώμα σου θα είναι μόνο κατά το ήμισυ νεκρό και θα επανέλθει.” Ατυχώς, μερικοί άνθρωποι είναι περισσότερο από κατά το ήμισυ νεκροί μετά τη χημειοθεραπεία και η ζημιά παραμένει για το υπόλοιπο της ζωής τους, άσχετα από το πόσο μακρά ή πόσο βραχεία αυτή η ζωή μπορεί να είναι. Ποτέ δεν συνειδητοποιούν ότι σύμφωνα με πολλούς πρακτικούς της Εναλλακτικής Ιατρικής, υπάρχουν πιο ασφαλείς τρόποι για την αντιμετώπιση πολλών τύπων καρκίνου.

Η Anne, πρώην ασθενής που έλαβε χημειοθεραπεία, εξηγεί στο βιβλίο των Michio Kushi's και Alex Jack's με τίτλο, “The Cancer Prevention Diet”: “Ο νους μου επαναστάτησε στη σκέψη ακόμη έξι μηνών με αυτό το δηλητήριο. Σε πολλές περιπτώσεις ο γιατρός δεν μπορούσε να μου δώσει την αγωγή χημειοθεραπείας διότι τα λευκά μου αιμοσφαίρια είχαν μειωθεί επικίνδυνα. Έτσι υποσχέθηκα στο σώμα μου ότι δεν θα έπαιρνα άλλες αγωγές χημειοθεραπείας.”

Η περίπτωση της Anne αντανακλά τα συναισθήματα πολλών καρκινοπαθών που έχουν υποφέρει για μήνες τη συχνά εξαντλητική χημειοθεραπεία. Οι παρενέργειες που νιώθουν οι ασθενείς χημειοθεραπείας και που άλλοι παρατηρούν – η έντονη ναυτία και ο εμετός, η απώλεια μαλλιών, η απώλεια βάρους – είναι ενδεικτικές της πανωλεθρίας που προκαλεί η χημειοθεραπεία στο σώμα. Σύμφωνα με το Life Extension Foundation, τα φάρμακα χημειοθεραπείας είναι κυτταροτοξικά (cytotoxic) που σημαίνει ότι σκοτώνουν κύτταρα που είναι εξαιρετικά ενεργά. Όμως ενεργά είναι και τα κύτταρα της τριχοφυΐας και του ανοσοποιητικού συστήματος, π.χ., που αφορούν οι καταστροφικές παρενέργειες της χημειοθεραπείας.

Και σα να μην ήταν αρκετές αυτές οι παρενέργειες, η θεραπεία του καρκίνου συνήθως περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση και ακτινοβολία, που και οι δύο έχουν τους δικούς τους κινδύνους και παρενέργειες. Όπως γράφει ο Professor Null στην Complete Encyclopedia of Natural Healing, “Το επικρατέστερο ιατρικό κατεστημένο συχνά προτείνει μαστεκτομή, ακτινοβολία και χημειοθεραπεία για να θεραπεύσει τον καρκίνο, μια αντιμετώπιση που έχει περιγραφτεί ως η στρατηγική του κόψε και κάψε.” Ατυχώς η αγωγή για τον καρκίνο του μαστού είναι συχνά ο γενικός κανόνας μεταξύ των θεραπειών καρκίνου – κόψε το προσβεβλημένο όργανο, δηλητηρίασε το σώμα με χημειοθεραπεία και μετά βλάψε το σώμα ακόμη περισσότερο με ακτινοβολία.

Στο βιβλίο του Get Healthy Now, ο Professor Null περιγράφει την εμπειρία μιας γυναίκας με την επικρατούσα προσέγγιση της Ιατρικής στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού: “Τρεις μέρες αργότερα, είχε το στήθος της περικομμένο. Αυτό ακολουθήθηκε από πολλή χημειοθεραπεία. Τα μαλλιά της έπεσαν και έκανε εμετό 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Δε μπορούσε να συγκρατήσει οποιαδήποτε τροφή μέσα της. Κατόπιν έλαβε ακτινοβολία και το δέρμα της κάηκε και δύο πλευρά της έσπασαν.” Και καταλήγει: “Τα περισσότερα άτομα δεν γνωρίζουν πόσο επικίνδυνη είναι η ακτινοβολία. Είχα δει πάρα πολλά. Δεν θα άγγιζα κανένα τέτοιο φάρμακο ούτε με ένα κοντάρι τριών μέτρων.” Η χειρουργική απομάκρυνση του καρκινώματος έχει επίσης τις δικές της παρενέργειες, απαιτούσα όχι μόνο τη φυσιολογική ανάρρωση μετά από οποιοδήποτε χειρουργείο, αλλά επίσης το ν’ αντιμετωπίσει κανείς τις ψυχολογικές συνέπειες του να έχει μέρος του σώματός του απομακρυσμένο.

Ίσως όλα να μην είναι αναγκαία εξ αρχής

Καθώς καρκινοπαθείς υποφέρουν από τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας και άλλων μεθόδων παραδοσιακής θεραπείας του καρκίνου, το γεγονός παραμένει ότι σύμφωνα με πολλούς γιατρούς αυτές οι θεραπείες δεν είναι αναγκαίες και μερικές φορές κάνουν περισσότερη ζημιά από καλό. Σε απάντηση στις πολλές παρενέργειες της χημειοθεραπείας, ο Dr. Atkins λέει στο βιβλίο του Burton Goldberg, Alternative Medicine, “Μόνο σε περιπτώσεις όπου η χημειοθεραπεία έχει αποδειχτεί πως είναι αποτελεσματική και θεραπευτική θα τη συνιστούσα. Γενικώς, αυτή ίσως είναι ο ορχικός καρκίνος.”

Πολλοί άνθρωποι επίσης νομίζουν ότι η χειρουργική επέμβαση μπορεί μερικές φορές να κάνει περισσότερη ζημιά από καλό: Η βιοψία, για παράδειγμα, μπορεί στην πραγματικότητα να διασκορπίσει καρκινικά κύτταρα, σύμφωνα με τον καθηγητή Null. Επιπλέον, η πιο ακραία μη αναγκαία θεραπεία καρκίνου – αγωγή για λανθασμένη θετική διάγνωση καρκίνου –είναι πιο κοινή απ’ ότι θα θέλαμε να πιστεύουμε, σύμφωνα με τους Donald L. Barlett και James B. Steele,
συγγραφείς του βιβλίου “Critical Condition”.
Εάν, λοιπόν, καθώς πιστεύουν πολλοί άνθρωποι, η παραδοσιακή αγωγή κατά του καρκίνου είναι ενίοτε αναποτελεσματική και πάντα επιζήμια για το σώμα σαν σύνολο, τότε ποια είναι η εναλλακτική αντιμετώπιση; Ο Goldberg γράφει ότι η Ukrain, που παρασκευάζεται από τα αλκαλοειδή του φυτού χελιδώνιον (Chelidonium majus) και του φαρμακευτικού Thiotepa (αντινεοπλασματικό) “μπορεί να κάνει όλα όσα κάνει και η χημειοθεραπεία αλλά χωρίς τις παρενέργειές της, κι έτσι καθιστά τη χημειοθεραπεία μη αναγκαία.” Η ομορφιά της Ukrain έγκειται στο ότι, αντίθετα με τα φάρμακα χημειοθεραπείας, στοχεύει μόνο τα καρκινικά κύτταρα και όχι τα υγιή. (biomedcentral.com)

Επιπροσθέτως, καλή διατροφή – βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, ίνες, φρέσκα φρούτα και λαχανικά, χυμοί και φαρμακευτικά βότανα – μπορούν να κάνουν θαύματα εναντίον του καρκίνου. Φυσικά ο ασθενής χρειάζεται να συζητήσει ένα σχέδιο αγωγής που ταιριάζει στον τύπο του καρκίνου που έχει μ’ έναν επαγγελματία γιατρό, κατά προτίμηση μ’ έναν εξειδικευμένο στην αφάρμακη ιατρική (naturopath). Πάντως, προτού κανείς πει το ναι στη χημειοθεραπεία πρέπει να εξετάσει όλες τις διαθέσιμες θεραπείες.»

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2008

Δοκιμασμένες "Συνταγές" Ευτυχίας


**Η πολυπραγμοσύνη και η ασυδοσία του μοντέρνου τρόπου ζωής, που υπαγορεύουν οι απαιτήσεις του κατώτερου εγώ, οδηγεί στη μιζέρια λόγω της αποσύνδεσης του ανθρώπου από την πνευματική του υπόσταση και τη θεία δύναμη που βρίσκεται στον πυρήνα της.

**Η πραγματική ευτυχία και η εσωτερική γαλήνη είναι διαθέσιμα στον κάθε άνθρωπο, αρκεί να συνδεθεί με το θεϊκό πυρήνα της ύπαρξής του, δηλαδή με την πνευματική του υπόσταση, και ν’ αναβαθμίσει τη ζωή του σ’ αυτό που ήταν προορισμένος να ζήσει.

** Δεν υπάρχει υποκατάστατο για τη θετική σκέψη και τη θετική ομολογία. “Καλομελέτα κι έρχεται”, λέει η λαϊκή σοφία. Ας σκεπτόμαστε το καλύτερο, ας πιστεύουμε στο καλύτερο, ας χτίζουμε στη φαντασία μας ό,τι καλύτερο, ας εκφράζουμε με το λόγο μας ό,τι καλύτερο, κι ενωρίτερα ή αργότερα θα θερίσουμε τον καλό καρπό από τον υγιή (θετικό) σπόρο που σπέρνουμε.

**Ακόμη και η παραμικρή χειρονομία, ένα χαμόγελο, ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο, ένας καλός λόγος, μπορούν ν’ αλλάξουν τη ζωή ενός ανθρώπου. Κάποιος χρειάζεται και περιμένει αυτό το χαμόγελο, αυτή την τρυφερή ματιά, αυτή τη χειρονομία αγάπης, σήμερα. Η ζωή μας δίνει καθημερινά τέτοιες ευκαιρίες, και καθώς είμαστε έτοιμοι να γίνουμε πηγή ευτυχίας για άλλους, οικοδομούμε έτσι και τη δική μας ευτυχία.

**Τα θαύματα είναι φυσιολογικά διότι δεν παραβιάζουν τους νόμους της φύσης. Απλά συντελούνται σύμφωνα με κάποιους άγνωστους σ’ εμάς (απόκρυφους), μα πάντα φυσικούς, νόμους. Ας πιστεύουμε λοιπόν κι εμείς για ένα θαύμα στη ζωή μας. Με το να το πιστεύουμε το προσελκύουμε και αυξάνουμε τις πιθανότητες να μας συμβεί.

** Καλές ιδέες έρχονται σε όλους μας. Το θέμα είναι να μην τις αρνούμαστε και να μην αναβάλλουμε να δράσουμε πάνω σ’ αυτές επ’ αόριστον. Οι καλές ιδέες είναι δώρα του Σύμπαντος και δεν πρέπει να τις υποτιμάμε. Ας τις αρπάξουμε κι ας εργαστούμε για να τις υλοποιήσουμε.

**Η απογοήτευση είναι προσωρινή αλλά η σκέψη γι’ αυτό που μας απογοήτευσε μπορεί να γίνει μόνιμη. Αλλάζοντας τη σκέψη μας για κάτι που μας απογοήτευσε μπορούμε ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας. Εξάλλου, κάθε απογοήτευση έχει και την κρυμμένη θετική της πλευρά. “Ουδέν κακόν αμιγές καλού” λέει η λαϊκή σοφία. Με την κάθε εμπειρία, ακόμη κι αν είναι κακή, υπάρχει και μια μυστική ευλογία, όσο κι αν δεν την αντιλαμβανόμαστε.

** Αν αποδεχτούμε ότι το κάθε τι που μας συμβαίνει είναι το δίκαιο και φυσιολογικό αποτέλεσμα μιας αιτίας που προϋπήρξε, κι αν αναζητούμε αυτή την αιτία ώστε να την ακυρώσουμε, στο μέτρο που αυτό είναι δυνατό, θα καταφέρνουμε να διατηρήσουμε ψυχραιμία και εσωτερική γαλήνη οτιδήποτε κι αν αντιμετωπίζουμε.

**Ας ζούμε την κάθε ημέρα σα να ήταν η τελευταία ημέρα της ζωής μας. Ας προσπαθούμε να λύσουμε όλες τις εκκρεμότητες, υλικές και πνευματικές, σχέσεων προς τον εαυτό μας και τον περίγυρό μας, σα να επρόκειτο να φύγουμε από τη ζωή σήμερα. Η συσσώρευση εκκρεμοτήτων και η αναβολή των σπουδαίων για αύριο, προκαλεί άγχος που υπονομεύει την υγεία και δυσκολεύει την καθαρή σκέψη.

**Δεν είναι δυνατόν πάντα να ταχτοποιήσουμε τη ζωή μας όπως επιθυμούμε και όπως την είχαμε φανταστεί. Μπορούμε όμως ν’ αλλάξουμε τη νοοτροπία μας και τη διάθεση με την οποία αντιμετωπίζουμε την παρούσα κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Διαμορφώνοντας μια καινούργια στάση απέναντι στις περιστάσεις μας, συμβάλλουμε στην διαμόρφωση μιας ισορροπημένης και ήρεμης ζωής. Εξάλλου, η αποδοχή και η αυτάρκεια είναι το μυστικό μιας αρμονικής ζωής.

**Ας μην εστιάζουμε την προσοχή μας στο παρελθόν, στα λάθη μας και τις αποτυχίες μας. Αφού αντλήσαμε τα μαθήματα που χρειαζόμαστε, ας προχωρήσουμε μπροστά. Κάθε στιγμή μπορεί να γίνει η αρχή μιας καινούργιας ζωής. Ας κάνουμε μια καλή αρχή τώρα, όχι αύριο! Ας πούμε στον εαυτό μας: «Η ζωή μου αρχίζει τώρα, τι μπορώ να κάνω για να την καλυτερεύσω;»

** Ας κατανοήσουμε ότι ο φόβος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της ανθρώπινης ευτυχίας. Ας εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας στο να μη φοβόμαστε ΤΙΠΟΤΑ εκτός από τον ίδιο το φόβο και την αρνητική σκέψη. Ο φόβος ελκύει προς υλοποίηση εκείνο που φοβόμαστε, ακριβώς όπως η πίστη ελκύει αυτό στο οποίο πιστεύουμε. “Εκείνο που φοβότανε τόπαθε”, λέει η λαϊκή σοφία και το βλέπουμε να επαληθεύεται καθημερινά γύρω μας.

**Τα εμπόδια στη ζωή μας δεν είναι απαραίτητα “εχθροί”. Μπορεί να είναι και “φίλοι”, και να έρχονται για να μας βοηθήσουν ν’ αλλάξουμε πορεία, παίρνοντας μια καλύτερη κατεύθυνση για το ύψιστο καλό μας, που είναι η πνευματική μας εξέλιξη. “Κάθε εμπόδιο για καλό”, λέει η λαϊκή σοφία, η οποία βγαίνει μέσα από την εμπειρία. Είναι προς όφελός μας, λοιπόν, αντί να πανικοβαλλόμαστε όταν αντιμετωπίζουμε εμπόδια, να ψάχνουμε για το μυστικό μήνυμα που κρύβουν και να προσαρμόζουμε τη ζωή μας ανάλογα.

** Η πραγματική πρόοδος του ανθρώπου δεν μετράται με την απόκτηση υλικών αγαθών, πτυχίων, φήμης και δόξας. Μετράται με την εκδήλωση πνευματικών αρετών στη ζωή του ατόμου. Και οι αρετές είναι πηγή αληθινής ευτυχίας.

**Το μυστικό της επιτυχίας για κάθε ανθρώπινο εγχείρημα είναι ο ενθουσιασμός. Χωρίς ενθουσιασμό το ταξίδι της ζωής γίνεται κουραστικό και η επιτυχία τείνει να γίνει άπιαστο όνειρο. Αν πρόκειται να κάνουμε κάτι, όσο ταπεινό κι αν είναι αυτό, ας το κάνουμε με ενθουσιασμό. Ο ενθουσιασμός είναι επίσης πηγή δημιουργικών ιδεών. Ας μην κάνουμε τίποτα με μισή καρδιά. Ακόμα και το καθάρισμα του σπιτιού μας γίνεται ευκολότερο όταν το κάνουμε με ενθουσιασμό.

**Μπορούμε να νιώθουμε χαρά με το να προκαλούμε στους άλλους χαρά. Ας γίνουμε η πηγή ευτυχισμένων στιγμών και εμπειριών για άλλους. Ας κάνουμε όλους με όσους θα έλθουμε σ’ επαφή σήμερα να νιώσουν “τυχεροί” που μας συνάντησαν. Αν αυτό είναι η καθημερινή μας πρακτική, σιγά-σιγά τα πράγματα θ’ αλλάζουν και για μας τους ίδιους καθώς θα γινόμαστε ένα πιο χαρούμενο άτομο. Ό,τι “σπέρνουμε” θα “θερίζουμε”. Σπέρνοντας χαρά και ανακούφιση θα θερίζουμε προσωπική ευτυχία.

** Βαθιά στον πυρήνα του Είναι μας βρίσκεται κρυμμένος ο άυλος “Ανώτερος Εαυτός” μας, το “Θείο Πνεύμα”, ο “Λύχνος του Θεού”, η Πηγή δύναμης, καλοσύνης, σοφίας και αρμονίας. Ας του δώσουμε προτεραιότητα στη ζωή μας. Ας αφουγκραζόμαστε με προσοχή τη σιγανή φωνή του, κι ας συντονίζουμε τη ζωή μας με τις διακριτικές υποδείξεις του άγραφου νόμου μέσα μας, αν θέλουμε να βιώνουμε την ευτυχία.

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2008

Το Παράλογον του “Χριστιανικού” Αντισημιτισμού

Δεν γνωρίζω ακριβώς τι λέει το Ταλμούδ και δεν με αφορούν οι εμπαθείς καταγγελίες κάποιων περί ρατσιστικού βιβλίου. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι όλες οι θρησκείες είναι ρατσιστικές και μισαλλόδοξες, και η Ορθοδοξία βρίσκεται πολύ ψηλά στη λίστα, για να μην πω είναι στην κορυφή. Εκείνο που μ’ ενοχλεί όμως, και με αφορά άμεσα σαν Ελληνίδα, είναι ότι η Ορθοδοξία θεμελιώθηκε πάνω στο επίσης ρατσιστικό βιβλίο που λέγεται Βίβλος ή Αγία Γραφή.

Δεν νομιμοποιείται κανείς να πολεμά το ρατσισμό του Ταλμούδ χωρίς να πολεμά ταυτόχρονα και το ρατσισμό της Βίβλου, κυρίως της Παλαιάς Διαθήκης, καταδικάζοντας και την αποδοχή της από τους Χριστιανούς στο σύνολό της ως «Λόγου του Θεού». Αυτό έμμεσα είναι τυφλό προσκύνημα των Ελλήνων Ορθοδόξων σ’ εκείνους που την έγραψαν. Επομένως, είναι μέγιστη υποκρισία και μάλιστα αχαριστία για οποιονδήποτε Χριστιανό να εκδηλώνεται ως αντισημίτης. Στο κάτω-κάτω της γραφής, ο Εβραϊκός λαός δεν ευθύνεται για ό,τι κακό έκαναν ή συνεχίζουν να κάνουν κάποιοι Σιωνιστές.

Ξέρετε ποιο είναι το δημοφιλέστερο εδάφιο των φονταμενταλιστών "Χριστιανών" όπου γης; Τα λόγια που είπε τάχα ο Θεός στους Εβραίους: "Συ είσαι λαός άγιος εις Κύριον τον Θεόν σου· σε εξέλεξε Κύριος ο Θεός σου δια να είσαι εις αυτόν λαός εκλεκτός, παρά πάντας τους λαούς τους επί του προσώπου της γης." (Δευτερονόμιο 7:6)