ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

NETUREI KARTA: Ο χειρότερος εχθρός του Ισραήλ!

http://www.nkusa.org/activities/













Τα πανό με τα συνθήματα που βλέπετε δεν είναι εκδηλώσεις φανατισμού από ρατσιστές Αντισημίτες, όπως θα νόμιζε ο κοινός νους. Όοοχι! Είναι από τα συλλαλητήρια Ορθόδοξων Εβραίων ακτιβιστών υπέρ των Παλαιστινίων και εναντίον της ίδιας της ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ που γίνονται στην Αμερική και σε πολλές άλλες χώρες. Έχουν πάρει πολύ στα σοβαρά να ταξιδεύουν στον κόσμο, να κάνουν ομιλίες, να δίνουν συνεντεύξεις στα ΜΜΕ, και να διαδίδουν τη διδασκαλία του Torah, που κατά τη δική τους ερμηνεία απαγορεύει την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ μέχρι να έλθει ο Μεσσίας που πάνω από δυο χιλιάδες χρόνια περιμένουν.

Να τι γράφει η Wikipedia για τους γραφικούς αλλά άκρως ενοχλητικούς για το Ισραήλ αυτούς Εβραίους:
Το NETUREI KARTA σημαίνει «Φύλακες της Πόλης». Η Ιουδαϊκή αυτή σέκτα δημιουργήθηκε το 1935, και τα περισσότερα μέλη της ήταν Ούγγροι Εβραίοι που είχαν εγκατασταθεί στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ στις αρχές του 19ου αιώνα. Σκοπός της σέκτας ήταν ν’ αντισταθεί στο Σιωνιστικό κίνημα που προετοίμαζε τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ στην Παλαιστίνη. Πιστεύουν ειλικρινά ότι υπερασπίζονται την ανόθευτη διδασκαλία του Torah και ότι εκπροσωπούν το γνήσιο Ιουδαϊσμό. Όπως εύκολα μαντεύει κανείς, η σέκτα αυτή είναι ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των Αράβων, οι οποίοι αντλούν έτοιμα επιχειρήματα για να αμφισβητούν το κράτος του Ισραήλ. Να λοιπόν που έχουν και οι Ισραηλίτες τους πεμπτοφαλαγγίτες τους που τους πολεμούν εκ των έσω, και μάλιστα με τις άγιες Γραφές στο χέρι!

Ανάμεσα στα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν εναντίον του Σιωνισμού είναι κάποια εδάφια στο Ταλμούδ σχετικά με τη Διαθήκη που δήθεν έκανε ο Θεός με τους Εβραίους και τα Έθνη, όταν οι Εβραίοι διασκορπίστηκαν στα έθνη:
1. Οι Εβραίοι δεν θα επαναστατούσαν εναντίον των μη Εβραϊκών κρατών που τους παρείχαν καταφύγιο.
2. Δεν θα επαναπατρίζονταν ομαδικά στη «Γη του Ισραήλ» (Παλαιστίνη)
3. Τα έθνη με τη σειρά τους υποσχέθηκαν να μην διώξουν με σκληρότητα τους Εβραίους.

Σημειωτέον ότι άλλα κινήματα ορθόδοξων Εβραίων, που συμπεριλαμβάνουν και κάποια που αντιτίθενται στο Σιωνισμό, έχουν αποκηρύξει τις δραστηριότητες αυτής της ριζοσπαστικής Εβραϊκής σέκτας, οι εκπρόσωποι της οποίας είχαν φιλίες ακόμη και με τον Αραφάτ.
Πάντως, οι αγώνες της σέκτας αυτής για τη διάλυση του κράτους του Ισραήλ, ώστε να συμμορφωθούν με το Ταλμούδ, δηλαδή με το θέλημα του Ιεχωβά, είναι ειρηνικοί.

Palestinian leader Yasser Arafat, right, shakes hands with ultra-Orthodox Jewish Rabbi Moshe Hirsch, left, after their meeting at Arafat's office in the West Bank town of Ramallah, Tuesday, Sept. 16, 2003. Hirsch, who was born in New York City, belongs to Neturei Karta which advocates Palestinian statehood. Hirsch also serves in Arafat's cabinet as Minister for Jewish Affairs. (AP Photo/MuhammedNasser)
Πατήστε εδώ.
Ας ελπίσουμε ότι η σύνεση και η λογική σύντομα θα επικρατήσουν και η πολύπαθη Παλαιστίνη θα βρει επιτέλους την ειρήνη που τόσο έχουν στερηθεί Εβραίοι και Παλαιστίνιοι. Και είπα σύντομα, διότι η περιοχή αυτή είναι εξαιρετικά εύφλεκτη και κινδυνεύει να αναφλεγεί ολόκληρος ο πλανήτης εξ αιτίας της.
Δείτε περισσότερα εδώ.

Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου ΕΙΡΗΝΙΚΗ συνύπαρξη των Παλαιστινίων και των Ισραηλινών, που κατά τη γνώμη μου έχουν κάποιο δίκιο και οι μεν και οι δε, όπως αμφότεροι έχουν και το μερίδιό τους στο άδικο. Το να λέμε ότι ο ισχυρότερος (Ισραήλ) έχει πάντα άδικο, και ότι ο αδύναμος (Παλαιστίνιοι) έχει πάντα δίκιο είναι υπεραπλούστευση και συχνά πηγάζει από προκατάληψη. Καταδικάζοντας κι εγώ απροκάλυπτα την πρόσφατη αποτρόπαια σφαγή εναντίον των Παλαιστινίων, και μάλιστα αμάχων και παιδιών, πρέπει να προσθέσω ότι και οι πολύπαθοι Ισραηλινοί δικαιούνται να έχουν τη δική τους πατρίδα και να ζήσουν επιτέλους χωρίς φόβο, μετά από σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια εξορίας, περιπλάνησης και διωγμών, όπως βεβαίως δικαιούνται να έχουν δικό τους ανεξάρτητο κράτος και οι Παλαιστίνιοι. Το πρόβλημα εστιάζεται στην Ιερουσαλήμ που τη θέλουν και οι Παλαιστίνιοι (τη μισή) για πρωτεύουσα. Μιλάμε για ένα γόρδιο δεσμό που κάπως πρέπει να λυθεί προτού ο παρών πολιτισμός γίνει στάχτη και κουρνιαχτό…

ΕΙΡΗΝΗ και ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ, παιδιά! Η γη μένει εδώ κι εμείς φεύγουμε… Η ανθρώπινη ζωή είναι σύντομη και αξίζει περισσότερο από εδάφη και κτίρια. Δεν είναι έγκλημα και ανοησία να κόβουμε το μπουμπούκι της ζωής με τη βία, πριν καν ανθίσει;

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2008

Πανεπιστημιακοί Δάσκαλοι: Οι Εμπνευστές του Μίσους

Γνωρίζετε άραγε τις προ μακρού συντονισμένες μεθοδεύσεις της Πανεπιστημιακής ηγεσίας της χώρας μας για τη δαιμονοποίηση της Αστυνομίας, ενέργειες που αποσκοπούσαν – και το κατάφεραν – στην εμφύτευση άσβεστου μίσους και πάθους στις ψυχές φοιτητών και μαθητών εναντίον εκείνων που με βδελυγμία αποκαλούν «μπάτσους, γουρούνια, δολοφόνους»; Ειλικρινά, δε θα μπορούσα να φανταστώ ότι οι αποτυχόντες ως προς την καλλιέργεια ήθους, συλλογικής ευθύνης και υπευθυνότητας, παχυλά αμειβόμενοι και ελάχιστα εργαζόμενοι, κατά πλειοψηφία ανεκπαίδευτοι, πανεπιστημιακοί μας θα προασπίζονταν την αναρχική ιδεοληψία, την αντιαστυνομική υστερία και τη βαρβαρότητα της κουκούλας, αν τις προάλλες δεν έπεφτα κατά τύχη επάνω σε καθηγητή του Πολυτεχνείου και δεν άκουγα όσα εξωφρενικά και αλλοπρόσαλλα άκουσα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο αξύριστος ψευτοεπαναστάτης καθηγητής δικαιολόγησε πλήρως τις χυδαίες ύβρεις των νέων κατά των αστυνομικών καθώς και τις εμφυλιοπολεμικής δεινότητας καταστροφές που προκλήθηκαν εναντίον ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας από την οργισμένη νεολαία, το Δεκέμβριο του 2008.

Η έκπληξη-σοκ από τις θέσεις του καθηγητή μου ξύπνησε την περιέργεια να ερευνήσω αν η περίπτωσή του ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό ή αν εξέφραζε τις κρατούσες απόψεις μέσα στην πανεπιστημιακή κοινότητα. Τα ευρήματα στο Διαδίκτυο ήταν αποκαλυπτικά και μου έλυσαν πολλές απορίες. Λοιπόν, για να μην πολυλογώ, και για να διαπιστώσετε κι εσείς από πρώτο χέρι το πώς χειραγωγεί η πανεπιστημιακή ηγεσία τη φοιτητιώσα νεολαία στο μένος της κατά της Αστυνομίας, μπορείτε να μπείτε εδώ και να διαβάσετε μια εικονογραφημένη, εμπαθέστατη και εμπρηστική ενημέρωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού των ΑΕΙ (Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π.) περί της Αστυνομικής βίας. Βέβαια το Διαδίκτυο είναι γεμάτο από ψηφίσματα της Π.Ο.Σ.Δ.Ε.Π. κατά της αστυνομικής «βαρβαρότητας», και μπορεί κανείς εύκολα να τα εντοπίσει σερφάροντας.

Δεν είναι λοιπόν ανεξήγητο το πώς εκχύνεται τόσο δηλητήριο από τα στόματα της νεολαίας κατά των αστυνομικών. Η νεανική ψυχή είναι ένας ακαλλιέργητος μα εύφορος αγρός, και ό,τι σπέρνει κανείς εκεί μέσα αυτό θα φυτρώσει και θα φέρει καρπό κατά το είδος αυτού. Όταν σπείρεις μίσος εναντίον μιας ομάδας συνανθρώπων μας, ο σπόρος του μίσους θα φυτρώσει και θα γιγαντωθεί φέρνοντας ολέθριο καρπό, σαν εκείνο που εκδηλώθηκε στα Δεκεμβριανά του 2008, με το επαίσχυντο και ισοπεδωτικό σλόγκαν "μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι" ν' ακούγεται ακόμη και από στόματα νηπίων...

Αλήθεια ποιος θ' αναχαιτίσει τη νεολαία μας απ' αυτόν τον αυτοκαταστροφικό κατήφορο; Ποιος θα σπείρει στις τρυφερές νεανικές ψυχές τον καλό σπόρο της αρετής και των ειρηνικών και πολιτισμένων αγώνων για δίκαιες, ρεαλιστικές και λογικές διεκδικήσεις;

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

Κύριε Καραμανλή, θα κυβερνήσετε επί τέλους;

Κύριε Πρωθυπουργέ θα σας τα ψάλω σήμερα. Όχι τα κάλαντα, αλλά τον εξάψαλμο που δικαιούστε. Λοιπόν, αν δε μπορείτε να εξασφαλίσετε αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας για τις χιλιάδες άνεργους νέους, αντί να τους εκμεταλλεύεστε ανασφάλιστους με τα ταπεινωτικά προγράμματα STAGE των 480 ευρώ, αν δε μπορείτε να εξυγιάνετε το Ελληνικό κράτος-χαβούζα από τους διεφθαρμένους που τοποθετήσατε στους υψηλούς τόπους της εξουσίας, από τους ληστές του δημοσίου χρήματος, από τους αδίστακτους και μηδέποτε τιμωρούμενους κουκουλοφόρους, τους εμπρηστές, και τους πάσης φύσεως βανδάλους, αν δε μπορείτε να μας κάνετε να μη ντρεπόμαστε για τη χώρα μας, όταν οι ξένοι στοιχηματίζουν αν θα ξανακαεί το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα, ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ!!! Όσο πιο γρήγορα αποσυρθείτε, τόσο το καλύτερο για τον τόπο, αλλά και για σας τον ίδιο.

Και είναι ηλίου φαεινότερο ότι δε μπορείτε να προσφέρετε στη χώρα κάτι καλύτερο. Πέντε χρόνια στην εξουσία είναι αρκετά για να δείξουν την ανεπάρκειά σας. Εκτός εάν μπορείτε, και δε θέλετε. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, είτε είστε ανίκανος να κυβερνήσετε, είτε δε θέλετε να κυβερνήσετε επειδή κάποιοι αόρατοι εντολοδόχοι, για τους δικούς τους ιδιοτελείς λόγους, δε σας αφήνουν να κάνετε σωστά τη δουλειά για την οποία σας ψήφισε η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, είστε επικίνδυνος για τον τόπο.

Εγώ, όμως, θα υποθέσω ότι απλά δε μπορείτε να κάνετε τίποτα καλύτερο. Προφανώς τα πρωθυπουργικά καθήκοντα που αναλάβατε ήταν υπεράνω των δυνάμεών σας. Είχατε τ' όνομα αλλά όχι και τη χάρη... Πρωτίστως να σας καταλογίσω αυτό που ο ίδιος ομολογήσατε, ότι ενημερώνεστε με μεγάααλη καθυστέρηση, και δεν έχετε την ικανότητα να διαλέγετε σωστούς συνεργάτες. Μεγάλο μειονέκτημα αυτό για έναν Πρωθυπουργό! Κι αφού επιλέξατε λάθος συνεργάτες, κατόπιν, όταν τ’ άπλυτά τους βγήκαν στη φόρα, γιατί δεν τολμήσατε να τους ‘καρατομήσετε’ πάραυτα; Τι συναισθηματισμοί είναι αυτοί;

Βαρέθηκα να σας βλέπω δήθεν ν’ αναλαμβάνετε, πάλι με καθυστέρηση, την ευθύνη για τα εγκληματικά λάθη των Υπουργών σας, αλλά παρόλ’ αυτά να παραμένετε αμετακίνητος στην πρωθυπουργική καρέκλα. Μα τόσο γλυκιά είναι η εξουσία; Δηλαδή τι σημαίνει αυτή η “ανάληψη”; Μήπως σημαίνει λευκή επιταγή για να συνεχίσετε τα ίδια λάθη; Βαρέθηκα να σας ακούω ν’ αποζημιώνετε, από τον ιδρώτα του Έλληνα φορολογούμενου, τους επιχειρηματίες για τα καμένα μαγαζιά τους, αλλά να μην παίρνετε κανένα μέτρο ώστε να μην ξανακαούν, όταν οι κουκουλοφόροι ξαναχτυπήσουν με τις μολότοφ. Βαρέθηκα να σας βλέπω να προσφέρετε δώρα από τα χρήματά μας στους ξενοδόχους, αλλά να μην κάνετε τίποτα για ν' αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των τουριστών στη χώρα μας. Διότι ποιος έχει όρεξη να έρθει για τουρισμό σε μια άναρχη και τρομοκρατούμενη χώρα; Μήπως θα κουνήσετε κανένα μαγικό ραβδάκι ώστε να σας υποσχεθούν οι αναρχικοί 'τάξη και ασφάλεια', για να μας ξανάρθουν οι τουρίστες; Ή μήπως θα λύσετε τα χέρια της Αστυνομίας για να επιβάλει την τάξη; Βαρέθηκα να σας βλέπω να χαρίζετε ακίνητα του Ελληνικού λαού στον Εφραίμ, και να μην απαιτείτε πίσω τα εκατοντάδες εκατομμύρια που μπήκαν στους λογαριασμούς του Βατοπεδίου από την πώληση των ακινήτων-φιλέτων. Μεταξύ μας, αληθεύει ότι ο Κύπριος που αγόρασε το Ολυμπιακό ακίνητο από τον ανόσιο Εφραίμ το ετοιμάζει για εμπορικό κέντρο;

Βαρέθηκα ν’ ακούω τα Μέσα Μαζικής Εξαχρείωσης να μιλάνε για ανασχηματισμό και κουραφέξαλα. Όποιους Υπουργούς κι αν ανακυκλώσετε, κ. Πρωθυπουργέ, δε θα μας ξημερώσει άσπρη μέρα. Τα προβλήματα του τόπου είναι πολλά, και οι σάπιες νοοτροπίες βαθιά ριζωμένες. Κάντε λοιπόν στην άκρη να έρθει γρήγορα ο Γιωργάκης στην εξουσία, μόνος ή μαζί με Τσίπρα και Αλαβάνο, για να 'καούν' γρήγορα κι αυτοί, αφού νομοτελειακά θα επακολουθήσει το ίδιο ή μεγαλύτερο μπάχαλο – οι κουκουλοφόροι γαρ δε μασάνε – κι έτσι να πιάσουμε πάτο ώστε να μη μπορεί πλέον κανένα κώμα, συγνώμη ‘κόμμα’ ήθελα να πω, να πυροβολεί με λύσσα το άλλο. Κι όταν πιάσουν όλα τα κώματα πάτο, πού ξέρεις; Μπορεί να γίνει κανένα θαύμα, δηλαδή να ξαναγεννηθεί η Ελλάδα από τις στάχτες της. Βέβαια, αυτό ακούγεται πολύ ρομαντικό για μια χώρα-μπάχαλο με τους Έλληνες ν’ αλληλομισούνται παραδοσιακά μέχρι θανάτου, κι ο καθένας να ενδιαφέρεται μόνο για το τομάρι του.

Να μην ξεχάσω και κάτι άλλο: Γνωρίζετε, άραγε, πόσες πανεπιστημιακές σχολές, πόσα σχολεία και πόσα Δημαρχεία τελούν υπό (σ)κατάληψη αυτή τη στιγμή; Τους φοβάστε τους καταληψίες κύριε Καραμανλή; Άλλο που δε θέλουν οι τεμπελχανάδες καθηγητές και οι υπάλληλοι των Δήμων να έχουν διακοπές διαρκείας και να πληρώνονται! Τι να σας πω, Πρωθυπουργέ, εγώ στη θέση σας θα είχα φύγει νύχτα από ντροπή. Αφού μάλιστα σκέπτομαι τώρα να φύγω και να ζητήσω άσυλο σε καμιά πολιτισμένη και ευνομούμενη χώρα. Χειρότερα αποκλείεται να βρω. Θα μου πείτε κι εδώ άσυλο είναι, δηλαδή άσυλο ανιάτων, γιατί δε μένω; Καλά θα το ξανασκεφτώ, αν στενοχωριέστε τόσο μήπως χάσετε άλλη μια φωνή βοώσης εν τη Ελληνική ερήμω που παραμιλάει 'δημοκρατικά' στου κουφού την πόρτα…

Και μια τελευταία ερώτηση: Μήπως γνωρίζετε αν οι αναρχικοί κουκουλοφόροι είναι μειοψηφία ή πλειοψηφία μέσα στα Πανεπιστήμια; ‘Μειοψηφία’ θα μου πείτε. Τότε γιατί οι καλοί σπουδαστές τα έχουν αφήσει έρμαιο στα χέρια βανδάλων, αφού είναι πλειοψηφία; ‘Διότι οι φιλήσυχοι σπουδαστές τους φοβούνται’, θα μου απαντήσετε. Δηλαδή φτάσαμε στο τραγικό κατάντημα οι φιλήσυχοι σπουδαστές να είναι όμηροι των αναρχοκουκουλοφόρων; Μήπως και η Αστυνομία τους φοβάται κ. Πρωθυπουργέ; ‘Όχι, η Αστυνομία δεν τους φοβάται, αλλά φοβούνται να παραβιάσουν το ‘άσυλο’ των πανεπιστημίων’, μου απαντάτε. Κι αφού η Αστυνομία φοβάται το άσυλο, κ. Πρωθυπουργέ, τότε γιατί δεν τους πιάνει όταν ‘μεγαλουργούν’ εκτός ασύλου, όπως κάνουν πολύ συχνά και με ιδιαίτερη δριμύτητα το περασμένο εικοσαήμερο του Δεκέμβρη; 'Διότι φοβούνται μήπως τους ξεφύγει καμιά αδέσποτη και γίνει πάλι της κουκούλας με τη συνδρομή και των Μέσων Μαζικής Εξαγρίωσης’, μου απαντάτε. Με άλλα λόγια, οι νομοταγείς Έλληνες πολίτες είμαστε όμηροι των ΜΜΕ και της κουκούλας, κι εσείς απλώς προεδρεύετε; Δεν απαντάτε, ε; Προφανώς κατάπιατε τη γλώσσα σας.

Κύριε Καραμανλή, τα Πανεπιστήμια της χώρας θυμίζουν μπουρδέλα. Εσείς δε συγκινείστε; Θα μου πείτε μπουρδέλο είναι όλη η Ελλάδα, και κυρίως το Δημόσιο, τα πανεπιστήμια μ’ ενόχλησαν; Έλα ντε! Δίκιο έχετε. Πάντως για ενημέρωση σας παραθέτω φωτογραφίες από το Χριστουγεννιάτικο ‘στόλισμα’ του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας, για να καμαρώσετε το 'καλλιτεχνικό' ταλέντο της νεολαίας μας. Έτυχε να βρεθώ στη Λάρισα το βράδυ των Χριστουγέννων και πήγα μια βόλτα για να καμαρώσω την όμορφα στολισμένη Πλατεία Ταχυδρομείου. Εκεί, βρέθηκα μπροστά σ’ ένα άκρως απογοητευτικό θέαμα… Το σύνθημα που ήταν αναρτημένο πάνω από την κεντρική είσοδο του Πανεπιστημίου με γέμισε πίκρα, θλίψη και ντροπή… ‘Πού είναι τα καλά παιδιά να περιφρουρήσουν τους πανεπιστημιακούς χώρους;’ αναρωτήθηκα… 'Πού είναι κρυμμένα και φοβισμένα τα καλά παιδιά;' Απάντηση όμως δεν πήρα, και κατά τα φαινόμενα δεν θα πάρω ποτέ…
Αν δε μπορείτε να διαβάσετε την επιγραφή, σας την παραθέτω εδώ: "Το δίκιο μας εμπρός να βγάλουμε στους δρόμους, μπουρλότο και φωτιά σε κράτος κι αστυνόμους."
Βρε μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε πραγματική επανάσταση, που ισχυρίζεται ο ψευτοεπαναστάτης του καναπέ και βασιλιάς του τηλεοπτικού χαβαλέ, Λάκης Λαζόπουλος; Παρατηρήσατε τη σημαία των αναρχικών να κυματίζει ανάμεσα στα λαμπιόνια;
Εσείς τι λέτε, κύριε Καραμανλή; Θα πάει μακριά η βαλίτσα του χάους;

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

Το αισθητικό έγκλημα του Δημάρχου

Ποιανού Δημάρχου; Του Δημάρχου Αθηναίων, ντε! Ναι, του Νικήτα μας. Έχει γούστο ο άνθρωπος! Δηλαδή τι "γούστο"; Να, όπως λέμε έχει πολύ πλάκα, σε κάνει και γελάς με την κακογουστιά του. Τι; Αν τον ξέρω προσωπικά; Όοχι βέβαια! Τι δουλειά έχω εγώ με πρόσωπα της Εξουσίας; Εγώ είμαι από χωριό. Πάω όμως παντού κι έχω την κακιά συνήθεια να χώνω τη μύτη μου εκεί που δε με σπέρνουν. Τι να κάνω; Σαν κοινή θνητή, έχω κι εγώ τα κουσούρια μου βλέπετε…

Λοιπόν; Πού νομίζετε ότι βρέθηκα σήμερα; Να, είπα ν’ ανέβω στο κέντρο της Αθήνας για να ψωνίσω κάτι ψιλοπράγματα, μέρες που είναι, και να ενισχύσω, το κατά δύναμη, τ’ αδέλφια μας, τους μικροκαταστηματάρχες που επλήγησαν από τον τελευταίο “Δημοκρατικό” παροξυσμό της νεολαίας μας, κουκουλοφορούσας και μη... Όμως, το λεωφορείο, αντί για την Ακαδημία που είναι το τέρμα του, μας άφησε στου Φιξ, λόγω μιας ακόμη παν-μαθητικής πορείας – βρε τα αφιλότιμα δε λένε να σταματήσουν, πήρε ο στραβός κατήφορο… Έτσι λοιπόν, δι’ άλλης οδού επορεύθησαν οι “μάγοι”, δια τον φόβον του Ηρώδη, δηλαδή των νηπίων. Πήρα λοιπόν το μετρό και κατέβηκα στο Μοναστηράκι μας!

Βλέπετε ουδέν κακόν αμιγές καλού, και η τύχη μου δουλεύει ακόμη και με τις κακοκαιρίες. Έτσι, είχα την ευκαιρία και την τιμή να θαυμάσω από κοντά την κακόπλαση, συγνώμη, “ανάπλαση” ήθελα να πω, άλλης μιας ταλαίπωρης πλατείας της πολύπαθης Αθήνας μας. Βρε μανία που έχουν οι Δήμαρχοι της Αθήνας να κακοποιούν τη μια πλατεία μετά την άλλη, οι αθεόφοβοι! Τώρα θα μου πεις, τι φταίει ο κ. Κακλαμάνης; Γιατρός είναι ο άνθρωπος, και η λαϊκή παροιμία μας έχει προειδοποιήσει ότι «ουδείς μωρότερος των ιατρών αν δεν υπήρχαν οι δάσκαλοι». Ούτε οι συνεργάτιδές του οι αρχιτεκτόνισσες, όμως, ήξεραν; Κι αφού δεν ήξεραν, δε ρώταγαν; Τον πήραν στο λαιμό τους το γιατρό, οι αθεόφοβες! Μα πού το βρήκαν τόσο σιδερικό;
Αλήθεια τις είδατε πώς καμάρωναν τις προάλλες, στα εγκαίνια της κακόπλασης της πλατείας Μοναστηρακίου, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες; Μα τι σπούδαζαν τόσα χρόνια; Πώς να κακοποιούν τις πλατείες; Αυτά διδάχτηκαν; Και καλά, δεν διαθέτουν τουλάχιστον ένα μίνιμουμ αισθητικής αντίληψης σα γυναίκες; Χάθηκε να φυτέψουν κανένα δεντράκι, κάτι που να παρέχει λίγη σκιά στον οδοιπόρο το καλοκαίρι όταν ψήνει ο ήλιος το ψωμί; Χάθηκε οι αφιλότιμες να βάλουν κανένα θάμνο, κανένα παρτέρι με λουλούδια να βλέπει ο περαστικός λίγο χρώμα, ένα μικρό σιντριβάνι για λίγη δροσιά, ένα άγαλμα κάποιου από τους φιλοσόφους μας, όταν μάλιστα η πλατεία βρίσκεται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο;

Τι διάβολο τερατούργημα είναι αυτό που μας παρουσίασαν; Δε ντρέπονται; Δεν κοκκινίζουν; Δεν έχουν τύψεις που ξοδεύουν τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου για να τον ταπεινώνουν; Αλήθεια, πόσα ξόδεψαν για δαύτο; Ποιος διάβολος είναι αυτός που εισηγήθηκε τέτοιο τερατούργημα ώστε η γελοιοποίησή μας να μην έχει ούτε αρχή ούτε τέλος; Τόσο πολύ, άραγε, έχει εκφυλιστεί το Ελληνικό κύτταρο; Το αστείο είναι ότι καθώς φωτογράφιζα ένα ογκώδες σιδερένιο τερατούργημα, αφηρημένης - όπως είναι το κεφάλι τους - υποτέχνης, που έχουν στήσει στην πλακόστρωτη πλατεία, κάποιος περαστικός νεαρός, νομίζοντας ότι το φωτογραφίζω από θαυμασμό, με κοίταξε με περιφρόνηση και με ειρωνεύτηκε. Προφανώς ήταν κι αυτός αηδιασμένος και αγανακτισμένος, όπως ήμουν κι εγώ. Μόνο που δε γνώριζε για πιο λόγο φωτογράφιζα το τέρας…

Βρε Δήμαρχε, ήθελες κι εσύ σώνει και καλά ν’ απαξιωθείς με μια πλατεία-έκτρωμα όπως και οι προκάτοχοί σου στο Δημαρχείο; Τόσο πολύ ζήλεψες την αντιδόξα τους; Δε γνωρίζω αν μένεις σε μονοκατοικία, ή αν έχεις εξοχικό, αλλά φαντάζομαι δε θα έστηνες ποτέ ένα παρόμοιο τερατούργημα στην αυλή σου. Θα φύτευες και κανένα δεντράκι, λίγα φυτά για ν’ ανθίζουν και να σε αρωματίζουν. Αποκλείεται εσύ και οι αρχιτεκτόνισσές σου να κακοποιούσατε έτσι τις αυλές σας, εκτός κι αν είσαστε τρελοί για δέσιμο.

Καθώς περπατούσα στο πλακόστρωτο, τη λέω την αμαρτία μου, ένιωθα οργή και αγανάκτηση εναντίον σου. Επίσης, ένιωσα ντροπή απέναντι όλων των ξένων, μεταναστών και τουριστών, που περιδιάβαιναν. Ήθελα να φωνάξω δυνατά: Μας συγχωρείτε για όσα συμβαίνουν σε τούτη την πόλη, και για την ασχήμια τούτης της πλατείας, αλλά φτωχύναμε από πνεύμα και από φαντασία εντελώς! Μωρέ δε ντραπήκατε να κάνετε εγκαίνια και να διαφημίσετε αυτό το τέρας που στήσατε στα πόδια του ιερού βράχου της Ακρόπολης; Προφανώς από θέμα αισθητικής έχετε το ακαταλόγιστο, αλλιώς δεν εξηγείται. Πω πω φτύσιμο στους αρχιτέκτονες προγόνους μας Ικτίνο και Καλλικράτη! Και μετά παραπονιόμαστε που οι κακές γλώσσες λένε ότι εμείς οι Νεοέλληνες είμαστε μεταλλαγμένοι, κοινώς μπασταρδεμένοι... Έχουν άδικο;

Δήμαρχε! Την επόμενη φορά που θα σκαρφιστείς να κακοπλάσεις άλλη πλατεία, σε παρακαλώ μην το κάνεις! Ας την ήσυχη! Αν όμως επιμείνεις, κάνε μια βόλτα στη γειτονική Αλβανία, δίπλα στους Αγίους Σαράντα, δε χρειάζεται να πας μακριά, ή, αν προτιμάς, πήγαινε στη Βουλγαρία και πάρε και το φωτογράφο σου μαζί. Φωτογράφισε τις πλατείες των φτωχών γειτόνων μας και δώσε τις στις αρχιτεκτόνισσές σου να τις αντιγράψουν. Αφού το κεφάλι τους δε γεννάει τίποτα το αξιόλογο, ας αντιγράψουν τα έργα άλλων. ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;
Δείτε τώρα το τερατούργημα της πλατείας Μοναστηρακίου, και πείτε μου, αν είστε βαφτισμένοι, έχω άδικο να είμαι τόσο θυμωμένη;

























Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008

Λίγη αυτοκριτική δε βλάπτει…

Ξεσηκωθήκαμε όλοι το τελευταίο 20ήμερο εναντίον της ανίκανης και αμαρτωλής Κυβέρνησης, και καλά κάναμε, κάποιοι εναντίον συγκεκριμένου κόμματος που δεν καταδίκασε απροσχημάτιστα την καταστροφή ξένης περιουσίας από την οργισμένη νεολαία μας, και καλά κάναμε, οι περισσότεροι εναντίον των βάνδαλων κουκουλοφόρων, και καλά κάναμε, πολλοί εναντίον των Μέσων Μαζικής Εξαχρείωσης, και καλά κάναμε, και άλλοι εναντίον των εσταυρωμένων αστυνομικών, που σηκώνουν στους ώμους των την αμαρτία του ειδικού φρουρού, και κακώς κάναμε. Αναρωτιέμαι, όμως, πότε θα ξεσηκωθούμε, ένας έκαστος εξ ημών, εναντίον των δικών μας αμαρτιών; Πότε θα κοιτάξουμε τον κακό εαυτό μας στον καθρέφτη και θα τον φτύσουμε; Πότε θ’ αναγνωρίσουμε τα ελαττώματά μας και θα τα μισήσουμε, αντί να μισούμε ο ένας τον άλλο;

Πρέπει να παραδεχτούμε ότι είμαστε λαός σκληροτράχηλος που μισεί το νόμο όπως ο διάβολος το λιβάνι. Η ψευτοδικαιολογία μας είναι ότι αφού αυτοί που μας κυβερνούν δε σέβονται τους νόμους, γιατί να τους σεβαστούμε εμείς. Μα ποιος ανέβασε αυτούς που δε σέβονται τους νόμους στην εξουσία; Δεν τους ανεβάσαμε εμείς, εσείς και οι άλλοι; Εμείς δεν είμαστε που ανακυκλώνουμε τους ίδιους κομματικούς θιάσους στην εξουσία; Και γιατί τους ανεβάζουμε; Απλούστατα διότι τους μοιάζουμε και μας μοιάζουν. Οι σοφοί είπαν ότι ένας λαός έχει τους ηγεμόνες που του αξίζουν. Τι το ψάχνετε, λοιπόν; Τέτοιοι μας αξίζουν, τέτοιους άρχοντες έχουμε.

Για όσους επιμένετε να κοροϊδεύετε τους εαυτούς σας ότι ο λαός δε φταίει σε τίποτα, όπως προπαγανδίζουν τα αγρίως δημαγωγούντα ΜΜΕ και οι λαϊκίζοντες πολιτικοί μας, δεν έχουν παρά να ρίξουν μια ματιά στην πολυκατοικία τους. Για όσα τρομερά, φαιδρά και αναρχικά συμβαίνουν στην κάθε πολυκατοικία, το μικρόκοσμο της κοινωνίας, δε φταίει βέβαια η Κυβέρνηση, όποιου χρώματος κι αν είναι αυτή, ούτε φταίνε οι εξαποδώ που μας υπονομεύουν, όπως ισχυρίζονται πολλοί συμπατριώτες μας, πράγμα που μπορεί να έχει και δόση αληθείας. Ποιος φταίει, λοιπόν;

Φταίει το κεφάλι το κουτό μας,
και ο πολύς εγωισμός μας,
Φταίει η ζήλεια κι ο αλληλοσπαραγμός μας,
Φταίει η κακοήθεια και ο αυταρχισμός μας,
Φταίει που θέλουμε να γίνει το δικό μας,
Φταίει που γράφουμε τους νόμους εις τον πισινό μας!


Για όσους δε με πιστεύετε – φαίνεται πως είχατε την τύχη να μένετε σε πολυκατοικία αγγέλων – θα περιγράψω μερικά από τα όσα θλιβερά και χαοτικά συμβαίνουν σε πολυκατοικία που μένει συγγενικό μου πρόσωπο, στα βόρεια προάστια. Όπως όλοι γνωρίζετε, κάθε πολυκατοικία διέπεται από έναν Κανονισμό, που επέχει θέση νόμου. Όσοι αγοράζουν διαμέρισμα, υπογράφουν απαραιτήτως αυτόν τον Κανονισμό, δηλαδή αποδέχονται ότι θα συμμορφώνονται μ’ αυτά που αναγράφονται εκεί. Συμμορφώνονται όμως; Ελάτε τώρα, μη λέμε ανέκδοτα! Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΙΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟ! Ο νόμος είναι ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός του Έλληνα, κι αυτό εξηγεί και το άσβεστο μίσος του εναντίον της Αστυνομίας η οποία καλείται να περιφρουρήσει την τάξη, δηλαδή να εποπτεύσει τη συμμόρφωση των πολιτών με τους νόμους.

Ακούστε λοιπόν λίγα φαιδρά απ’ όσα συμβαίνουν στην πολυκατοικία-μοντέλο, που δείχνουν τη ροπή του Έλληνα προς την παρανομία και την ασυδοσία. Εδώ και τρείς μήνες το κοινόχρηστο νερό τους είναι κομμένο διότι δεν έχει πληρωθεί. Η καθαρίστρια δεν έχει νερό για να σφουγγαρίσει τους κοινόχρηστους χώρους δύο φορές την εβδομάδα, και τους ψευτοκαθαρίζει μόνο κάθε Κυριακή δανειζόμενη κανένα κουβά νερό από το ένα ή τον άλλο ένοικο. Πληρώνεται όμως κανονικά ολόκληρο το μισθό της. Γιατί δεν έχει πληρωθεί το νερό; Διότι μερικοί αρνούνται να πληρώσουν κοινόχρηστα επειδή πρόπερσι κάποιος άλλος συνιδιοκτήτης που διαχειριζόταν πολλά χρήματα για την ανακαίνιση του κτιρίου δεν κάθισε φρόνιμα, όπως ισχυρίζονται.

Θέλετε κι άλλα; Κάποιος ιδιοκτήτης αντικατέστησε τα παλιά παντζούρια του στην πρόσοψη, κι αντί να τα βάλει χρώματος καφέ που είναι όλα τα υπόλοιπα, τα έβαλε άσπρα, διότι τα άβαφα αλουμίνια είναι φθηνότερα. Δυο-τρεις άλλοι έβαλαν άσπρες τέντες, ενώ όλες οι προϋπάρχουσες ήταν πράσινες, και ο Κανονισμός λέει ότι οι τέντες πρέπει να είναι του ιδίου χρώματος και τύπου. Έτσι η εν λόγω πολυκατοικία με την τεράστια πρόσοψη είναι σαν το παρδαλό κατσίκι. Για να συμπληρωθεί το γιουσουρούμ-μαχαλά κάποιες κυρίες της καλής κοινωνίας που διαμένουν εκεί απλώνουν καθημερινά τα σεντόνια, σώβρακα, παντελόνια, κουβέρτες, κλπ., στα μπαλκόνια της πρόσοψης, τόσο που κρύβουν το ήλιο των ενοίκων του από κάτω ορόφου, οι οποίοι έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους. Σημειωτέον ότι ο Κανονισμός της πολυκατοικίας αυτής (όπως και κάθε πολυκατοικίας, υποθέτω) ορίζει ρητά ότι το άπλωμα των ρούχων πρέπει να γίνεται στην ταράτσα της πολυκατοικίας και απαγορεύεται να γίνεται στα μπαλκόνια. Είναι, βέβαια, και θέμα στοιχειώδους αισθητικής…

Αυτά τα λίγα για να μη σας κουράσω άλλο με την πολυκατοικία-μοντέλο που επικαλέστηκα για παράδειγμα. Απλά θα συμπληρώσω ότι τρεις φορές συγκεκριμένη συνιδιοκτήτρια προσπάθησε να βάλει κάποια τάξη, αλλά προπηλακίστηκε και παρά τρίχα γλίτωσε τον ξυλοδαρμό από τους καθώς πρέπει συγκατοίκους της. Έτσι έβαλε κι αυτή το κεφάλι μέσα και υπομένει αγόγγυστα την ασυδοσία και το αλαλούμ, όπως υπομένουμε όλοι τους ασύδοτους στη χώρα μας. Τώρα, κι αφού δεν μπορούν να διαχειριστούν μόνοι τους τα του οίκου τους, ψάχνουν για διαχειριστή εκτός πολυκατοικίας, δηλαδή για γραφείο διαχείρισης. Σημειωτέον ότι αυτό το είχαν ξαναδοκιμάσει για τρία χρόνια στο παρελθόν, και το γραφείο τους είχε κατακλέψει χωρίς να καλυτερέψει στο ελάχιστο την εικόνα της πολυκατοικίας τους. Όμως φαίνεται πως ο οργανισμός τους Έλληνα ζητάει ξένη μπότα για να συνέλθει. Αυτοί είμαστε, και δεν μπορούμε να κρυβόμαστε αιωνίως πίσω από το δάχτυλό μας, ρίχνοντας τις ευθύνες στους άλλους.

Πάμε πιο κάτω: Δίπλα σε μια γνωστή μου είχε νοικιάσει ένας κύριος που αποδήμησε, ελπίζω σε καλύτερο τόπο, πριν από τρία χρόνια. Δεν είχε κληρονόμους και το αυτοκίνητό του έμεινε παρκαρισμένο στο δρόμο έξω από την πολυκατοικία τους. Τηλεφώνησαν στην Αστυνομία και στο Δήμο, και μια και δυο και δεκατρείς φορές, να πάνε να το πάρουν και τελικά, μετά από πολλά ναι, ναι, ναι, τους είπαν ότι έπρεπε να συμπληρώσει 2 χρόνια στα αζήτητα πριν προβούν σε ενέργεια απομάκρυνσής του. Πέρασαν τα δύο χρόνια και η Τροχαία έβαλε ένα χαρτί που έλεγε ότι αν δεν το πάρουν (ποιοι;) μέχρι την τάδε ημερομηνία, θα το μετακινούσε. Πέρασε και η τάδε ημερομηνία που δόθηκε, κι αντί να έρθει γερανός να μετακινήσει το σαράβαλο και να τους αδειάσει τη θέση αφού υπάρχει τρομερό πρόβλημα στάθμευσης στην περιοχή τους, κάποιοι πήγαν και το σκέπασαν με μια κουκούλα! Ποιος το κουκούλωσε; Για πόσο χρόνο θα παραμένει το σαράβαλο εκεί κουκουλωμένο; Ποιον περιμένει;

Πιο κάτω, στην ίδια περιοχή, πριν αρκετά χρόνια, κάποιοι έχοντες και κατέχοντες καλούπωσαν χαμηλό μαντρότοιχο πάνω στο δρόμο και οικειοποιήθηκαν όλο το πεζοδρόμιο και μια σφήνα του δρόμου, καμιά εκατοστή τετραγωνικά περίπου, για να ευθυγραμμιστούν με τον πρώτο παρανομήσαντα στη γωνία του τετραγώνου, τον οποίο καμία Υπηρεσία δεν είχε υποχρεώσει να συμμορφωθεί με την οικοδομική γραμμή. Η γνωστή μου έτυχε να δει το περιστατικό και τράβηξε φωτογραφίες τις οποίες έστειλε σε Πολεοδομία και Νομαρχία, αλλά τίποτα δεν έγινε. Κανείς δεν τους υποχρέωσε να γκρεμίσουν το παράνομο τοιχίο και να μαζευτούν πίσω εκεί που ήταν. Τώρα στο τετράγωνο αυτό ο δρόμος, ή μάλλον το δρομάκι, έχει το μισό πλάτος απ’ ό,τι έχει ο υπόλοιπος δρόμος, και διαθέτει ένα κατ’ ευφημισμόν πεζοδρόμιο πλάτος μισού μέτρου από τη μια πλευρά, διότι δεν υπάρχει χώρος για μεγαλύτερο, και καθόλου πεζοδρόμιο από την άλλη.

Εξάλλου, αρκετά πεζοδρόμια στη γειτονιά έχουν γίνει επέκταση των κήπων των πολυτελών μονοκατοικιών της περιοχής, και όπου πεζός κι η μοίρα του… Όσο για άλλες πολεοδομικές παραβάσεις δεν υπάρχει τέλος σε δαύτες. Η βουλιμία και το θράσος περίσσευσαν. Ολόκληροι όροφοι παράνομοι αναδεικνύονται κάθε τόσο σε κάθε γωνιά, κάλυψη οικοπέδων που φτάνει σχεδόν το 100%, υπέρβαση του συντελεστή κάλυψης κατά 100 και 200%, και πάει λέγοντας. Όποιος τολμήσει να καταγγείλει τις παρανομίες αλίμονό του. Οι μπράβοι της πλουτοκρατίας δεν αστειεύονται. Αφήστε τις βίλλες που ξεφυτρώνουν η μια μετά την άλλη μέσα σε καμένα δάση, ή πάνω στον αιγιαλό.

Πάμε τώρα στις παραβιάσεις του κώδικα οδικής κυκλοφορίας, στάθμευση στα πεζοδρόμια και δε συμμαζεύεται. Εκεί γίνεται ο χαμός, του χαμού, το χαμό, ώ χαμέ, κι εδώ όντως κομίζω γλαύκα εις Αθήνας… Ύβρεις, μούντζες – το "ευγενές" σπορ του Έλληνα – βλαστήμιες και διαβολοαποστολές εναντίον δικαίων και αδίκων, και το θλιβερό αποτέλεσμα είναι να καταντήσουμε πρωταθλητές στα τροχαία ατυχήματα. Οδηγείς νόμιμα σ’ ένα μονόδρομο και ξαφνικά σου βγαίνει κάποιος από το στενό και πάει αντίθετα στο ρεύμα πορευόμενος κατά πάνω σου. Φοβισμένος εσύ ο νόμιμος στριμώχνεσαι στη άκρη για να περάσει ο θρασύς μπας και σε πάρει σβάρνα. Αφήστε το όργιο με τα κινητά. Αυτά κι αν ευθύνονται για πολλά ατυχήματα...

Οι πιο φτωχοί φαίνεται πως είναι και οι πιο νομοταγείς και έντιμοι. Ίσως γι’ αυτό παρέμειναν φτωχοί… Κατά περίεργο τρόπο, οι πιο επιρρεπείς στην παρανομία είναι οι υψηλά ιστάμενοι, οι τα πολλά έχοντες και κατέχοντες, οι επιστήμονες και οι δημόσιοι υπάλληλοι. Βέεβαια! Από τη στιγμή, λοιπόν, που κάποιος θα πιάσει δημόσια καρέκλα - ίσως με πολιτικό μέσον, ίσως με την αξία του - το μόνο που σκέπτεται είναι πώς θα τη βγάλει λούφα χωρίς να κουράζεται και πώς θα τσοντάρει στο μισθό του με όποιον (παράνομο) τρόπο μπορεί, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία που του παρουσιάζεται ή που ο ίδιος δημιουργεί. Αν μάλιστα κάποιος υπάλληλος επιδιώξει να κάνει σωστά τη δουλειά του και να πορεύεται με το σταυρό στο χέρι θα τον φάει το μαύρο σκοτάδι. Έχετε δει πώς οι κότες ορμάνε και κατατσιμπάνε στο κεφάλι μέχρις εξόντωσης μια ξένη κότα που θα ρίξει η νοικοκυρά στο κοτέτσι τους; Το ίδιο συμβαίνει και με κάθε νομοταγή πολίτη όταν προσγειωθεί στο κοτέτσι του Δημοσίου. Θα τον φάνε οι “κότες”.

Σχετικά με τους επιστήμονες λάτρεις της παρανομίας, αυτοί είναι πολλοί και ανήκουν σε διάφορους κλάδους… Οι γιατροί που παίρνουν το φακελάκι εκμεταλλευόμενοι τον ανθρώπινο πόνο παρανομούν. Οι υπάλληλοι Πολεοδομίας, που παίρνουν το φακελάκι για να κάνουν στραβά μάτια στην πολεοδομική παράβαση κάποιου, παρανομούν. Οι παπάδες που παίρνουν το φακελάκι για να διαβάσουν ένα τρισάγιο στον τάφο κάποιου παρανομούν. Για να μην αναφερθώ και στο όργιο της εισφοροδιαφυγής και φοροκλοπής, διότι εκεί οι άγιοι μετριούνται στα δάχτυλα, ενώ οι περισσότεροι εφοριακοί καταπραΰνονται με το ανάλογο φακελάκι. Εδώ που τα λέμε, θα έπρεπε να διατίθεται ένας αστυνομικός για κάθε πολίτη ώστε να τον παρακολουθεί επί 24ώρου βάσεως για να μην παρανομεί... Αν, βέβαια, ο αστυνομικός ο ίδιος ήταν αδιάφθορος. Υπερβάλλω;

Κοντολογίς είμαστε ένας λαός που τον μεν νόμον εμίσησεν την δε παρανομίαν ηράσθη σφόδρα! Κι αυτό από την κεφαλή μέχρι την ουρά. Η πάθησή μας οφείλεται σε έλλειψη πολιτισμού, έλλειψη συλλογικής και εθνικής συνείδησης, έλλειψη αυτοσεβασμού και σεβασμού προς το συνάνθρωπο, έλλειψη ήθους, έλλειψη αισθητικής, έλλειψη ανθρωπιστικής παιδείας, και εν τέλει έλλειψη λογικής. Είμαστε υποανάπτυκτοι! Είμαστε βάρβαροι, κι όχι μόνον εκείνοι που έκαιγαν και ρήμαζαν.

Τι περιμένουμε τώρα για να έλθουμε στα συγκαλά μας; Μα… ίσως εκείνο που περιμένουν στην πολυκατοικία-μοντέλο που σας ανέφερα, το μικρόκοσμο της κοινωνίας, δηλαδή καμιά ξένη μπότα για να μας φέρει στα ίσα… Και πού είστε; Μην τολμήσετε εσείς οι ρομαντικοί να βγείτε με ντουντούκες και να φωνάζετε στις πλατείες για επανάσταση συνειδήσεων και ήθους που επειγόντως χρειαζόμαστε διότι θα σας πάρουν με τα γιαούρτια και θα σας φορέσουν ζουρλομανδία. Τι θα πάτε να παραστήσετε; Το Σωκράτη ή το Διογένη τον Κυνικό που έψαχνε για «άνθρωπο» με το φανάρι μέρα μεσημέρι; Βλέπετε, ο «Άνθρωπος» ήταν από τότε σπάνιο είδος …

Άλλωστε οι πλατείες είναι μόνο για να εκτονώνονται οι κουκουλοφόροι και η “καταπιεσμένη” νεολαία μας (τα καημένα τα παιδιά!) και όταν έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, πριν από τις εκλογές, για τους ανεγκέφαλους οπαδούς με τις ντουντούκες που φωνάζουν τα συνθήματα που τους έγραψαν οι κομματάρχες τους.

Μαντέψτε ποια θα είναι τα δημοφιλέστερα σύνθημα στις επόμενες εκλογές:

«Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι,
Με Τσίπρα συ θα δεις Ανάσταση και πάλι!» Ντούουου! Ντούουου!
«Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» Ντούουου! Ντούουου!
«Γιώργο προχώρα σε θέλει όλη η χώρα» Ντούουου! Ντούουου!
«Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» Ντούουου! Ντούουου!
«Σεισμός, σεισμός, έρχετ’ ο ΛΑ.Ο.Σ» Ντούουου! Ντούουου!
«Νέα κόλπα με τον Καραμανλή» Ντούουου! Ντούουου!

Καλά Χριστούγεννα και ας μην ξεχάσουμε να κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας…

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008

Αστυνομικοί: Οι σύγχρονοι “εσταυρωμένοι”

Η συστηματική και συνειδητή δαιμονοποίηση της Ελληνικής Αστυνομίας από τα ΜΜΕ, τους αναρχοαριστεριστές και την πλειοψηφία της νεολαίας είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, τόσο άδικη όσο και άκρως επικίνδυνη για την κοινωνική ειρήνη της χώρας μας.

Ας δεχτούμε ότι ο ειδικός φρουρός που αφαίρεσε τη ζωή του άτυχου Αλέξανδρου δε βρισκόταν σε άμυνα για τη ζωή του, ότι είχε πλήρη καταλογισμό την ώρα τέλεσης της ανθρωποκτονίας, και ότι διέπραξε το φόνο εκ προμελέτης, πράγμα που υποστηρίζει η εξεγερθείσα νεολαία και οι πιο πολλοί “αστέρες” των Μέσων Μαζικής Εξαγρίωσης. Ας σταθούμε λίγο σε τούτο: Ένας αστυνομικός, με απολύτως σώας τας φρένας, αποφασίζει εν ψυχρώ να δολοφονήσει ένα νέο παιδί. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ο αστυνομικός αυτός προμελέτησε ένα φόνο που γνωρίζει, αφού έχει σώας τας φρένας, ότι η ανθρωποκτονία είναι το ασυγχώρητο αμάρτημα που θα ξεσκίσει πρώτα τα δικά του σωθικά ενώ ταυτόχρονα θα τον εξευτελίσει στα μάτια της κοινωνίας, θα του στοιχίσει την ελευθερία του, θα βυθίσει την οικογένειά του και ιδιαίτερα τα τρία παιδιά του στη θλίψη, τη δυστυχία, τη ντροπή, τη φτώχεια και την απόγνωση, θα ξεσηκώσει βίαιες κοινωνικές αναταραχές και θα σπιλώσει ακόμη περισσότερο το ήδη δαιμονοποιημένο σώμα της Αστυνομίας την οποία υπηρετεί. Επαναλαμβάνω, ο ειδικός φρουρός τα γνωρίζει όλα αυτά πριν διαπράξει το φόνο, διότι έχει σώας τας φρένας και πλήρη ικανότητα προς καταλογισμό! Παρόλα αυτά όμως, ανεξήγητο για τον υγιή νου, προχωράει στο έγκλημα.

Ποια είναι, όμως, η αυθόρμητη ερώτηση ενός αγανακτισμένου αλλά μη προκατειλημμένου πολίτη, όταν ακούσει γι’ αυτό το κακούργημα; «Μα τρελός ήταν; Πώς έκανε ένα τόσο φοβερό έγκλημα;» Άλλος θα πει: «Μα τρελάθηκε;», εννοώντας ότι κάποιος μπορεί ξαφνικά να τρελαθεί και να διαπράξει ένα στυγερό έγκλημα. Μ’ άλλα λόγια, ο κοινός νους δεν αποδέχεται ότι κάποιος που αφαιρεί εν ψυχρώ τη ζωή ενός ανθρώπου μπορεί να έχει σώας τας φρένας. Δεν το χωράει η λογική ότι ένας άνθρωπος που δεν είναι σχιζοφρενής ώστε να έχει, εν όλω ή εν μέρει, το ακαταλόγιστο, μπορεί να προσχεδιάσει ένα τέτοιο έγκλημα εν ψυχρώ, παρόλο που γνωρίζει τις ολέθριες συνέπειες που θα έχει για τον ίδιο η αποτρόπαια πράξη του.

Τι μπορεί να συνέβη, λοιπόν, με το εν λόγω κακούργημα; Ενδέχεται να συνέβη αυτό που λένε, «θόλωσε το μυαλό του», ή ότι «του μπήκε ο διάβολος», ή ότι «βρέθηκε σ’ ένα κενό λογικής», ή ότι τη στιγμή εκείνη «είχε ελαττωμένη ικανότητα προς καταλογισμό», δηλαδή βγήκε εκτός εαυτού, λόγω της συσσωρευμένης αγανάκτησης που ένιωθε για την ταπείνωση, το χλευασμό, το πετροβόλημα, τις μολότοφ, το φτύσιμο και τις ύβρεις (“μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι”, θα σε …, θα σου …τη μάνα, κλπ.) των οποίων οι εσταυρωμένοι αστυνομικοί γίνονται συστηματικά αποδέκτες τα τελευταία τριάντα χρόνια. Πιθανώς, κάποια ύβρις την οποία είχε δεχτεί λίγο ενωρίτερα από τους νεαρούς να ήταν γι’ αυτόν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής και αγανάκτησής του και έσυρε τα βήματά του στον τόπο του εγκλήματος. Και βέβαια, ούτε αυτό δικαιολογεί το αποτρόπαιο έγκλημά του, αλλά ο ανθρώπινος νους έχει πολύ εύθραυστες ισορροπίες όταν ο θυμός και η οργή ξεχειλίζουν, ενώ άβυσσος είναι η πρωτόγονη ψυχή του ανθρώπου και πολλοί οι “δαίμονες” που κρύβονται σε αυτήν, αναμένοντας κάποιο ξαφνικό ξετάπωμα για να δράσουν. Θεωρητικά, κάθε άνθρωπος είναι εν δυνάμει δολοφόνος όταν επιφθάσει εκείνο που λέμε «κακιά στιγμή». Εξάλλου, δεν υπάρχει άνθρωπος που θα ζήσει επί της γης και δεν θ’ αμαρτήσει.

Ας δεχτούμε, όμως, ότι στις 6 Δεκεμβρίου έγινε ένα αποτρόπαιο έγκλημα, χωρίς κανένα ελαφρυντικό για το φονιά, εκτός ενδεχομένως από εκείνο του προτέρου εντίμου βίου. Ποια ήταν η αντίδραση της νεολαίας; Δε χρειάζεται να περιγράψω τη μαζική υστερία και την καταστροφική μανία που εκδηλώθηκε, με τον υποδαυλισμό και των ΜΜΕ. Τη ζήσαμε και τη ζούμε όλοι μας, ενώ τα τραύματα που προκάλεσαν οι βαρβαρισμοί αυτοί θα μείνουν ανεξίτηλα στη συλλογική ψυχή του έθνους μας. Με την ευκαιρία, σύμπασα η Αστυνομία επαναδαιμονοποιήθηκε εις τη νιοστή, λες και όλο το Αστυνομικό σώμα είχε σχεδιάσει και είχε δώσει εντολή για την αποτρόπαια εκτέλεση, και παρόλη την απερίφραστη καταδίκη του φόνου από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων, και την έκφραση συγνώμης προς την οικογένεια του θύματος.

Φανταστείτε να λέμε, π.χ., ότι όλοι οι γιατροί είναι χασάπηδες δολοφόνοι επειδή ένας γιατρός τις προάλλες δολοφόνησε εν ψυχρώ την γυναίκα του που τη ζήλευε, ή ένα άλλος γιατρός πρόπερσι είχε δολοφονήσει την οικιακή βοηθό του με την οποία είχε ερωτική σχέση και τον εκβίαζε, ή επειδή πολλοί γιατροί εξ αμελείας, ενίοτε κρατώντας το κινητό και δίνοντας εντολές στο χρηματιστή τους για αγορά μετοχών, έχουν σκοτώσει εκατοντάδες ασθενείς κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων. Δεν θα είμαστε τρελοί αν θεωρούσαμε όλους τους γιατρούς δολοφόνους, και αν περιφερόμασταν υβρίζοντας, φτύνοντας και πετροβολώντας κάθε γιατρό που θα συναντούσαμε στο δρόμο μας; Κι όμως, αυτό ακριβώς έχει συμβεί με τους αστυνομικούς τις τελευταίες τρεις δεκαετίες: Θεωρούνται όλοι εξ ορισμού δολοφόνοι, εξού και το κατάπτυστο διαχρονικό σύνθημα στους τοίχους, “μπάτσοι , γουρούνια, δολοφόνοι”.

Τελικά κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι όλοι οι συνάνθρωποί μας που είναι γεννημένοι δολοφόνοι τρέχουν να ενταχθούν στην Αστυνομία για να ικανοποιήσουν τα κανιβαλικά τους ένστικτα. Ότι σπουδάζουν για να πιάσουν μια άκρως επικίνδυνη δουλειά, με εξασφαλισμένη την περιφρόνηση και το φτύσιμο της νεολαίας και μεγάλης μερίδας ενηλίκων, απλά και μόνο για να πληρώνονται το αστρονομικό ποσόν των 680 ευρώ μηνιαίως, χωρίς ποτέ να γνωρίζουν αν το βράδυ θα γυρίσουν στην οικογένειά τους σώοι και αβλαβείς. Ότι διαλέγουν ένα άχαρο και επικίνδυνο επάγγελμα έχοντας εξασφαλισμένη την απέχθεια και αγνωμοσύνη μιας κοινωνίας την οποία προσπαθούν να προστατέψουν από τους κακοποιούς. Κι όμως, όσο παράλογα κι αν ακούγονται όλα τούτα, αυτή είναι η σύγχρονη αντι-αστυνομική υστερία των οπαδών του χάους. Το σχιζοφρενικό όμως είναι ότι οι ίδιοι, αν κινδυνέψει κάποιος από κακοποιούς, εξεγείρονται εναντίον της Αστυνομίας καταγγέλλοντάς την για μη έγκαιρη επέμβαση, για ανικανότητα, κλπ. Εκφυλισμός των κυττάρων των νευρώνων του εγκεφάλου τους; Ίσως…

Ας έλθουμε στα συγκαλά μας, αδέλφια. Κάθε άνθρωπος, για ν’ αποδώσει στην εργασία του πρέπει να έχει κάποια στοιχειώδη ηθική αναγνώριση της προσφοράς του. Πολύ περισσότερο, όταν εκτελεί ένα άχαρο, μισητό, και επικίνδυνο επάγγελμα. Για ελάτε στη θέση τους εσείς που τους πετροβολάτε συλλήβδην. Βεβαίως υπάρχουν και κακοί αστυνομικοί, όπως άλλωστε υπάρχουν κακοί μέσα σε κάθε κοινωνικό και επαγγελματικό κλάδο. Δυστυχώς δεν είμαστε αγγελούδια. Τι θα κάνουμε λοιπόν; Θα δαιμονοποιήσουμε ένα ολόκληρο σώμα εξ αιτίας κάποιων επίορκων; Τότε πρέπει να δαιμονοποιήσουμε όλη την κοινωνία. Παντού υπάρχουν κακοί, ακόμη και μέσα στην Εκκλησία. Ας αγκαλιάσουμε λοιπόν με αγάπη την Αστυνομία μας, ας τους δείξουμε με όποιον τρόπο μπορούμε την ευγνωμοσύνη μας για το δύσκολο, επικίνδυνο, άχαρο και κακοπληρωμένο λειτούργημα που επιτελούν. Οι αστυνομικοί δεν είναι βάρβαροι που μας ήρθαν από άλλη χώρα. Είναι μέλη της οικογένειάς μας, αδέλφια μας, παιδιά μας, φίλοι και γείτονές μας, με τις ίδιες αγωνίες για το μέλλον και τα ίδια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι μας. Ας μην τους πετροβολάμε, ας τους αγαπήσουμε, ας τους λέμε ένα ευχαριστώ όταν έχουμε την ευκαιρία, και ας τους ζητήσουμε συγνώμη για τη μέχρι τώρα γεμάτη περιφρόνηση και μίσος συμπεριφορά μας.

Ευτυχώς όμως, παρ' όλες τις μολότοφ, τους εμπρησμούς και τα δακρυγόνα, παρόλο το εμφυλιοπολεμικό μίσος που ξεχύθηκε γύρω μας, παρόλα τα ερείπια στις πόλεις μας και στις καρδιές μας, η γιορτή της αγάπης και της αυτοθυσίας, τα Χριστούγεννα, έφτασαν! Ας εκτείνουμε συμβολικά χέρι συμφιλίωσης προς την Ελληνική Αστυνομία. Η συγχώρηση είναι πανίσχυρο γιατρικό για τις προδομένες και πληγωμένες νεανικές ψυχές. Και ας μην ξεχνάμε, είμαστε όλοι ένα σώμα. Όταν ένα μέλος του σώματός μας πονάει, τότε πονάει όλο το σώμα. Και η γιατρειά δεν είναι να καταραστούμε και να δαιμονοποιήσουμε το μέλος που νοσεί αλλά να το θεραπεύσουμε με κατανόηση και αγάπη. ΑΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! Θα είναι το καλύτερο μνημόσυνο προς ανακούφιση της ψυχής του αδικοχαμένου Αλέξανδρου. Στο χώρο των πνευμάτων που βρίσκεται τώρα η ψυχή του Αλέξανδρου, πιστέψτε με, δεν έχει ανάγκη για εκδίκηση αλλά για συγχώρηση και γαλήνη. Η σφαίρα δυστυχώς του ξέσκισε το σώμα, κι αυτό δεν διορθώνεται. Ας μην συνεχίζουμε, όμως, να ξεσχίζουμε, εμείς που λέμε πως τον αγαπάμε, την ψυχή του. ΕΙΡΗΝΗ!

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2008

Μήνυμα στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο

Σεβαστέ κ. Ιερώνυμε,
Κατ’ αρχήν να σας ζητήσω συγνώμη που δεν σας αποκαλώ “Μακαριότατο”, διότι στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε αποκλείεται να είστε μακαριότατος. Ούτε καν μακάριος δεν μπορείτε να είστε απέναντι σε τόση δυστυχία και αλληλοσπαραγμό του “λαού του Θεού”, όπως αποκαλείτε τους Έλληνες, άλλο τώρα αν με τις πράξεις τους υπογράφουν πως είναι λαός του διαβόλου…

Κύριε Ιερώνυμε, η αποτυχία σας να παρέμβετε ουσιαστικά, δυναμικά και αποτελεσματικά στα τελευταία τραγικά γεγονότα, που μύρισαν καταραμένο εμφύλιο, με απογοήτευσαν σφόδρα. Όχι βέβαια ότι είχα την ψευδαίσθηση πως θα βγαίνατε σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς μ’ ένα δυναμικό και ενωτικό διάγγελμα, με μια έκκληση στους νέους για αυτοσυγκράτηση, με μια έκκληση στον Καραμανλή να παραιτηθεί, ζητώντας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συσταθεί οικουμενική ή υπηρεσιακή κυβέρνηση ώστε να εκτονωθεί η κρίση και να γλιτώσουμε την εθνική ταπείνωση και περαιτέρω οικονομική εξαθλίωση. Δεν το κάνατε, όμως, και δεν θα μπορούσατε να το κάνετε, διότι απλούστατα η Εκκλησία είναι μέρος του προβλήματος που μας έφερε σε τούτο το ελεεινό κατάντημα.

Δώσατε ένα μειλίχιο άρθρο στον Κόσμο του Επενδυτή, το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008, όταν η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, και άλλες πόλεις της Ελλάδας καίγονταν. Σαν έκθεση ιδεών σας βάζω άριστα. Έκθεση ιδεών, έστω! Δεν θα μπορούσατε όμως να τη διανείμετε σε όλες τις εφημερίδες, αντί να τη δώσετε επιλεκτικά σε μια, και μάλιστα οικονομική, εβδομαδιαία εφημερίδα; Πόσοι άραγε ανακάλυψαν και διάβασαν τη μακροσκελή αυτή έκθεση ιδεών και πόσοι εξουσιαστές, αντιεξουσιαστές και οργισμένοι μαθητές και φοιτητές έλαβαν κάποιες αποφάσεις επιστροφής στην κοινωνική ειρήνη και τη νομιμότητα, με αφορμή το δοκίμιό σας;

Κύριε Ιερώνυμε, αν η κοινωνία μας μυρίζει σαπίλα, και φυσικά το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, είναι διότι ΚΑΙ η Εκκλησία, το υποτιθέμενο Άλας της Γης όπως την προόριζε ο Αρχηγός της να είναι, έχει σαπίσει. Και “εάν το άλας μωρανθεί, εν τίνι αλισθήσεται;” Όταν το αλάτι χάσει την αλμυρότητά του, πώς θ' αλατίσει και θα συντηρήσει την κοινωνία ώστε να μη σαπίσει; Αδύνατον! Αν η κοινωνία μας έχει βουλιάξει σε πυκνό πνευματικό σκοτάδι, με πρώτη την Εξουσία, είναι διότι η Εκκλησία, το υποτιθέμενο Φως του Κόσμου, βρίσκεται σε πυκνότερο πνευματικό σκοτάδι. Ίσως γι’ αυτό επιλέξατε το μαύρο ράσο, σύμβολο του σκότους… Αν η Εκκλησία είναι ο οίκος του Θεού, όπως ισχυρίζεστε, τότε οι Γραφές λένε ότι η κρίση πρέπει πρώτα ν’ αρχίσει από αυτόν τον οίκο.

Κύριε Ιερώνυμε, ο θανάσιμος εναγκαλισμός της Εκκλησίας με την Πολιτεία, και η πλήρης εξάρτηση απ’ αυτήν, δεν σας επιτρέπει, ακόμη κι αν το θέλατε, να υψώσετε στεντόρεια φωνή και να κατακεραυνώσετε την ασελγούσα στο σώμα του λαού Εξουσία - εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική και ΜΜΕ. Είσαστε αδύναμος διότι είστε εξαρτημένος. Θέλετε να προσφέρετε σωτήρια υπηρεσία στον τόπο; Εισηγηθείτε τον πλήρη διαχωρισμό της Εκκλησίας από την Πολιτεία, ώστε να σας λυθεί η γλώσσα και να μπορέσετε να ελέγξετε τα σκοτεινά έργα και τις ημέρες των εξουσιαστών. Καταδέχεστε, όλος ο κλήρος, να πληρώνεστε από τη φορολογία του λαού, τη στιγμή που η Εκκλησία διαθέτει τεράστια ανεκμετάλλευτη ακίνητη και κινητή περιουσία!

Εδώ και τώρα, κ. Ιερώνυμε, πρέπει ν’ αναλάβετε εμπράκτως τις ευθύνες σας. Αυτό δεν είπατε στο δοκίμιό σας; Κάντε το λοιπόν. Μάθετε πόση είναι η περιουσία της Εκκλησίας, ποια τρωκτικά τη λυμαίνονται, και με ποιο τρόπο προτίθεστε να την επιστρέψετε στο λαό στον οποίο ανήκει. Δεχτείτε, έστω, αυτή η περιουσία να φορολογείται, όπως φορολογείται ο κάθε Έλληνας πολίτης. Καταδικάστε δημόσια τις ανομίες κάθε ρασοφόρου και ιδιαίτερα τα εγκλήματα του Ηγούμενου που Εφραίμ, ο οποίος έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για όσα τραγικά συνέβηκαν στη χώρα μας το τελευταίο δεκαπενθήμερο.

Αρχιεπίσκοπε, οι εκπρόσωποι του Θεού, προφήτες, απόστολοι, άγιοι, δεν ήταν ποτέ ντροπαλοί και χαμηλοβλέποντες. Ύψωναν το ανάστημά τους και την προφητική φωνή τους κατά της αδικίας και της διαφθοράς των ηγεμόνων της εποχής τους, με συνέπεια κάποιοι απ’ αυτούς, όπως ο Ιωάννης ο Βαπτιστής και ο Ιησούς, να θανατωθούν. Αν οι ηγέτες της Εκκλησίας δεν έχουν το κύρος και το πνευματικό ανάστημα να κάνουν το ίδιο, δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Είναι απλά ένα παραδοσιακό κειμήλιο, ένας θίασος μόνο για τα πανηγύρια και τα μυστηριώδη Μυστήρια, ανήμποροι να εμπνεύσουν και ν’ αφυπνίσουν αποχαυνωμένες και πωρωμένες συνειδήσεις. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από τέτοια κειμήλια, κ. Ιερώνυμε. Ο Ελληνικός λαός έχει πρώτιστα ανάγκη από στερεά πνευματική τροφή για ν’ ανανήψει η θολωμένη συνείδησή του, ώστε στη συνέχεια να μπορέσει να εργαστεί συλλογικά και νηφάλια για να εξασφαλιστεί ένα καλύτερο επίπεδο ζωής για όλους τους πολίτες.

Αρχιεπίσκοπε, ο Χριστός είπε "ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν". Το ίδιο λέει και σ’ εσάς. Δε διαβάζετε το Ευαγγέλιο; "Μάχαιραν" εναντίον ποιων; Εναντίον των διεφθαρμένων, φυσικά, και πρώτα εναντίον των διεφθαρμένων ρασοφόρων ανάμεσά σας. Κατόπιν, "μάχαιραν" (μεταφορικά το εννοούσε ο Χριστός) εναντίον των διεφθαρμένων πολιτικών, δικαστικών και δημοσιογράφων. Και τέλος, εναντίον του διεφθαρμένου πολίτη, γέρου ή νέου. Υπάρχουν κι αυτοί… Πρώτα όμως πρέπει να καθαρίσετε εαυτούς και αλλήλους από την ανομία. Είναι θλιβερό να σας βλέπουμε να παρακαλάτε την Υπουργό Εξωτερικών, π.χ., για επιπλέον κονδύλια, για να κάνετε το φιλανθρωπικό σας έργο. Δε λέω, απαραίτητο είναι κι αυτό, αλλά η επαιτεία σας κρατάει εξαρτημένους από την πολιτική ηγεσία και δεν έχετε το ανάστημα να την ελέγξετε. Άλλωστε, η Εκκλησία έχει αρκετά χρήματα για να θρέψει τους πεινασμένους. Παραδώσατε τον έλεγχο της Εξουσίας σε διαπλεκόμενους και τ' άγρια ένστικτα υποδαυλίζοντες δημοσιογράφους και σατιριστές. Δεν έχετε καμία τύψη για την απεμπόληση των ευθυνών σας; Προφανώς όχι, διότι αν είχατε επίγνωση θα βλέπαμε κάπου-κάπου και κανένα "Δεσπότη" να ξυρίζεται οικειοθελώς από τύψεις και να παραιτείται…

Αλήθεια, τώρα που μίλησα για ξύρισμα, μπορώ να ρωτήσω τι τα χρειάζεστε τα γένια; Τρομοκρατούνται τα βρέφη στη θέα σας, και είναι και αντιαισθητικό. Να μια ανώδυνη αρχή εκσυγχρονισμού που μπορείτε να κάνετε στην Εκκλησία. Και μη φοβάστε ότι θα πάτε στην κόλαση άμα ξυριστείτε. Όχι, σας διαβεβαιώ. Έχω κάτι γνωριμίες εκεί πάνω και θα μεσολαβήσω για την άφεση της αμαρτίας του ξυρίσματος. Όσο για τις άλλες αμαρτίες σας και αμαρτίες μας, πληρώνουμε όλοι τα επιτίμια στο εδώ και τώρα, και δεν υπάρχει μεσίτης προς το Θεό που θα μας γλιτώσει, άσχετα από το τί διδάσκουν τα θρησκευτικά παραμύθια...

Α, ναι, ξέχασα να σας συμβουλέψω, όχι πολλά πάρε-δώσε με τον Πατριάρχη, διότι «ομιλίαι κακαί φθείρουσι ήθη χρηστά»… Δεν έχουμε καμία όρεξη να μας κάνει όλους «Νέες Χώρες». Καταλάβατε;

Ελπίζω αυτή η επιστολή να φτάσει στ΄ αυτιά σας και να έχει κάποιο θετικό αντίκτυπο. Ό,τι κι΄αν έγραψα εδώ, πιστεύω πως είστε ένας καλοπροαίρετος άνθρωπος, θύμα κι εσείς και δέσμιος του αμαρτωλού Ορθόδοξου κατεστημένου, που δεν έχετε τη δυνατότητα για πολλές αλλαγές… Πάντως, μην παραπονείστε όταν πολλοί μαθητές δε θέλουν να διδάσκονται το μάθημα των Θρησκευτικών στο σχολείο, κι ας είναι βαφτισμένοι και μυρωμένοι Ορθόδοξοι…

Καλά Χριστούγεννα, Αρχιεπίσκοπε, τραγικέ προκαθήμενε μιας αποστάτισσας, πνευματικά χρεοκοπημένης Εκκλησίας... Νάστε σίγουρος ότι μπορώ να μεταφερθώ στη θέση σας και να νιώσω τα συναισθήματά σας. Είσαστε κι εσείς, όπως όλοι μας, θύμα των προαιώνιων αμαρτιών της Εκκλησίας της οποίας ηγείστε...

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

Σύντομο ιστορικό του εκπαιδευτικού μπάχαλου

Απάντηση στην Υπατία, τη φοιτήτρια η οποία έστειλε επιστολή στη ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΠΟΛΙΤΩΝ, και δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο taxalia στις 18 Δεκεμβρίου, 2008 με τίτλο: Τελικά το μεγαλείο κρύβεται στην απλότητα...

Η Υπατία είπε μεταξύ άλλων: «Δεν κάψαμε εμείς τα μαγαζιά και τις τράπεζες ! Παρά τα όσα λένε τα ΜΜΕ για μας και μας κατηγορούν συνεχώς , δεν είμαστε αυτό που οι άλλοι θέλουν να είμαστε. Είμαστε άτομα συνειδητοποιημένα . Ξέρουμε σε τι κόσμο ζούμε , έχουμε συναισθήματα , αγωνιζόμαστε , ελπίζουμε και πάνω απ' όλα έχουμε σεβασμό . Πάντα φυσικά υπάρχουν και τα μαύρα πρόβατα που τους παρασέρνει η δύναμη του πλήθους. (…) Γιατί οι νεαροί που κάψανε την Αθήνα δεν ήταν φοιτητές, είδα τα πρόσωπά τους , οι περισσότεροι ήταν γύρω στα τριάντα, και ένας ενήλικας 30 ετών ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΝΕΑΡΟΣ"!!! . . . και οι περισσότεροι από αυτούς δεν ήταν καν Έλληνες .»

Ειλικρινά, θα ήθελα πολύ να σε πιστέψω, κοπέλα μου… Θα ήθελα πολύ να πιστέψω ότι οι μαθητές δεν είχαν καμία ανάμειξη στους εμπρησμούς και το ρήμαγμα ξένης περιουσίας, κι ότι αυτά ήταν έργα ενήλικων κουκουλοφόρων και μεταναστών. Όμως, δυστυχώς για τη μαθητιώσα νεολαία, υπάρχουν και οι εικόνες που μιλάνε από μόνες τους. Υπάρχουν ακόμη και ομολογίες πολλών μαθητών που είπαν δημόσια ότι συμμετείχαν στα βίαια επεισόδια, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να εισακουστούν.

Πολύ θα επιθυμούσα να πιστεύω ότι οι μαθητές και οι μαθήτριες είναι άτομα συνειδητοποιημένα κι ότι έχουν, όπως ισχυρίζεσαι, πάνω απ’ όλα σεβασμό. Κάτι τέτοιο όμως δεν εξάγεται από τα αισχρά και κατάπτυστα συνθήματα των μαθητών στους τοίχους, από το γεμάτο μίσος σλόγκαν «μπάτσοι γουρούνια, δολοφόνοι», ούτε από τις πέτρες, τα νεράντζια και τις ακατονόμαστες ύβρεις που εκτοξεύουν οι μαθητές κατά της Αστυνομίας όταν συγκεντρώνονται “ειρηνικά” έξω από τα Αστυνομικά τμήματα. Εξάλλου, αν δούμε το θέμα διαχρονικά, αυτός ο “σεβασμός” σε δημόσια περιουσία δεν αναδεικνύεται από τους βανδαλισμούς που παραδοσιακά κάνουν τα αγγελούδια μας στα σχολεία τους την τελευταία εικοσαετία, κάτω από κυβερνήσεις παντός χρώματος .

Επιπλέον κανένας “σεβασμός” δεν ήταν ορατός στον τρόπο που αντιμετώπιζαν έφηβοι μαθητές και μαθήτριες τους κατά 40 και 50 χρόνια ασπρομάλληδες συνομιλητές τους στην τηλεόραση. Ο “σεβασμός” δεν ήταν ορατός όταν μαθητές βεβήλωσαν τον ιερό χώρο της Ακρόπολης με τα πανό τους. Ο “σεβασμός” των μαθητών και μαθητριών δεν αναδείχτηκε όταν κατέλαβαν, δίκην χαβαλέ, το ραδιομέγαρο της ΕΡΤ κατά τη διάρκεια του δελτίου ειδήσεων της NET. Αφού όμως επέδειξαν αρκετό θράσος ώστε να εισβάλουν, είχαν μια εξαιρετική ευκαιρία ν’ απευθυνθούν στο Πανελλήνιο και να διαχωρίσουν τη θέση τους καταγγέλλοντας τους εμπρηστές και καταστροφείς δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, αντί να ζητούν «Λευτεριά στους συλληφθέντες». Δυστυχώς όμως, δεν το έκαναν. Δε βγήκαν οργανωμένα οι μαθητές και φοιτητές να καταδικάσουν τις βαρβαρότητες και τις καταστροφές που προκλήθηκαν στις διάφορες πόλεις της Ελλάδας από κάποιους “κουκουλοφόρους”, βυθίζοντας στην απόγνωση εργοδότες και εργαζόμενους, και υπονομεύοντας το δικό τους μέλλον ακόμη περισσότερο. Συντροφική αλληλεγγύη;

Σε χθεσινοβραδυνή τηλεοπτική εκπομπή, σε ερώτηση του δημοσιογράφου: «Ποια είναι τα αιτήματά σας», απάντησε μια μαθήτρια με θυμό: «Εδώ και τώρα να φύγει ο Καραμανλής μαζί με τις μεταρρυθμίσεις του.» Τα ίδια όμως έλεγαν κι όταν ήταν Πρωθυπουργός ο Ανδρέας Παπανδρέου και μετά απ’ αυτόν ο Σημίτης. Τα βλαστάρια μας δε θέλουν καμία αλλαγή, καμία μεταρρύθμιση, απ’ όποιον κι αν προέρχεται.

Επειδή λοιπόν κάποιοι από μας έχουν καλή μνήμη, βαρέθηκαν τα κλαψουρίσματα της νεολαίας και δεν αρέσκονται να χαϊδεύουν τ’ αυτιά νεαρών κακοποιών, θα παραθέσω μερικά παλιά δημοσιεύματα μπας και τα διαβάσει κανένας μαθητής ή μαθήτρια και κάνει την αυτοκριτική του. Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Μαθητών κόσμια έργα και ημέρες
1994, με Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου και υπουργό Παιδείας τον Γιώργο Παπανδρέου:
«Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο, το σχολείο έρχεται στο προσκήνιο της δημοσιότητας, αφού γίνεται αντικείμενο και χώρος αξιόποινων πράξεων. Οι καταστροφές, οι λεηλασίες και οι βανδαλισμοί συγκαταλέγονται πλέον στις ‘συνήθεις’ ειδήσεις των ΜΜΕ, που όσο κι αν διογκώνονται, συνιστούν πια μια θλιβερή πραγματικότητα. (…) Έχουν σημαντικά αυξηθεί τόσο οι καταστροφές, οι λεηλασίες και οι βανδαλισμοί των σχολικών κτιρίων όσο και ο αριθμός των εξαρτημένων από ναρκωτικές ουσίες μαθητών.» ( “Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης” – Χρήστος Κάτσικας - ΤΑ ΝΕΑ –3/10/94)

«Ένα σημαντικό ποσοστό προεφήβων και εφήβων μαθητών έχει διαπράξει (και το ομολογεί) κάποια αξιόποινη πράξη. Σε έρευνα αυτομολογούμενης (ή παραδεδεγμένης) νεανικής παραβατικότητας που πραγματοποιήθηκε σε 4.284 μαθητές από εννέα γεωγραφικές περιοχές, αποκαλύπτεται ότι μόνο ο ένας στους δέκα περίπου μαθητές δεν διέπραξε κάποια αξιόποινη πράξη.» (Έρευνα Λουκίας Μπελέ, Νομική Θράκης, ΤΑ ΝΕΑ –3/10/94)

Εξάλλου ΤΟ ΒΗΜΑ, στις 4 Δεκεμβρίου του 1994, δημοσίευσε ρεπορτάζ του Δ. Ευαγγελοδήμου με τίτλο: «Επαναστάτες χωρίς αιτία στα σχολεία» και υπότιτλο «Όταν οι ‘νταήδες’ της τάξης κάνουν κατάληψη». -«Νομίζω πως τα περισσότερα αιτήματα είναι παράλογα και όλη η υπόθεση γίνεται για να χάσουμε μάθημα. Γι’ αυτό και τα πιο πολλά παιδιά λίγο νοιάζονται αν θα εισακουστούν τα αιτήματά τους.» (Α.Μ., μαθητής 3ης Γυμνασίου)

«Αν δεν κάνουμε κι εμείς κατάληψη, κύριοι, θα μας κατηγορήσουν τα παιδιά των άλλων σχολείων για έλλειψη μαγκιάς», δήλωνε μαθητής Λυκείου Θεσσαλονίκης. (Ελευθεροτυπία, 14-12-1994)

«Θέλουμε να καταργηθούν οι εξετάσεις δυο φορές το χρόνο. Με τον τρόπο αυτό αναγκάζομαι να πηγαίνω φροντιστήριο.» (ΤΑ ΝΕΑ, 16-12-1994)

Κάποια από τα συνθήματα που έγραφαν τότε τα παιδιά στα θρανία κατά τη διάρκεια καταλήψεων ήταν: «Το παιδάκι για να ζήσει θέλει γάλα και χασίσι.» «Βία και χάος εγώ δεν είμαι πράος» (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 11-12-1994)

«Στις καταλήψεις, τα θρανία και οι καρέκλες αποτελούσαν το πρώτο καύσιμο υλικό.» (Κ.Ε., 11-12-1994)

Το 1998, με Υπουργό Παιδείας της Κυβέρνησης Σημίτη τον κ. Γεράσιμο Αρσένη, δημοφιλή συνθήματα των μαθητών και σπουδαστών κατά τις πορείες τους ήταν: "Κάτω οι νόμοι του Αρσένη - δεν θέλουμε να ζήσουμε ζωή υποταγμένη", και “Κάτσε καλά Γεράσιμε”. Οι μεταρρυθμίσεις του Γ. Αρσένη στην Παιδεία είχαν γίνει αντικείμενο σκληρής κριτικής από διδάσκοντες και διδασκόμενους στη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση και έγιναν αφορμή για το μεγαλύτερο κύμα καταλήψεων μετά το 1990. Θα κλείσω την αναφορά μου στο παρελθόν της πολύπαθης και ανεκπαίδευτης Παιδείας, παραθέτοντας ένα προφητικό άρθρο που εξηγεί τα τραγικά γεγονότα του σήμερα. Αναμενόμενα ήταν. Είναι αυτό που λένε: Όταν ένα σπυρί δεν θεραπευτεί, κακοφορμίζει και γίνεται γάγγραινα…

«ΓΝΩΣΤΟΙ-ΑΓΝΩΣΤΟΙ
ΕΡΓΑ & 7 ΗΜΕΡΑΙ
Αγαπητέ Βοκκάκιε...
ΒΟΚΚΑΚΙΟΣ ΒOCCACCIO@TOVIMA.GR
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 1999

ΑΝΑΡΓΥΡΕ μου, πάλι εδώ ­ δεν έχει γίνει κάτι σαν νομοτελειακό φυσικό φαινόμενο τούτη η εβδομαδιαία επιστολή μου; Κάτι σαν τα αστέρια που συνεχώς επανέρχονται στις θέσεις τους, σαν τις αλκυονίδες που ήρθαν και αυτές τακτικές στο ραντεβού τους;
Και τα Θεοφάνια ήρθαν στην ώρα τους και ο Αϊ-Γιάννης ομοίως. Οι κύκλοι επαναλαμβάνονται με σταθερή περιοδικότητα ­ αν και υπάρχουν κάποιοι που γίνονται ωοειδείς ελλείψεις, άλλοι που ξεδιπλώνονται για να γίνουν γραμμή με αρχή και τέλος, άλλοι που μετατρέπονται σε γραμμές ζιγκ-ζαγκ αγκαθωτές. Και άλλοι που είναι φαύλοι κύκλοι με απρόβλεπτες κάθε φορά συνέπειες.


ΘΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ τα σχολειά και τα πανεπιστήμια, όπως προβλέπει θεωρητικά ο εκπαιδευτικός κύκλος; Ουδείς στοιχηματίζει επί του θέματος, όλοι περιμένουν να δουν τι θα γίνει τούτη την εβδομάδα.

Από το έτος 1990, οι χειμωνιάτικες καταλήψεις στα σχολειά, λίγο μετά το “Πολυτεχνείο” και πριν από τις γιορτές, επανέρχονται και αυτές σαν νομοτελειακά φυσικά φαινόμενα, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, υπουργών, καθηγητών, μαθητών, φοιτητών. Κάθε χρονιά, επί μία δεκαετία σχεδόν τώρα, αυτό που κατ' ευφημισμόν ονομάζουμε “δωρεάν παιδεία”, δείχνει τον πραγματικό του εαυτό, Ανάργυρέ μου: πανάκριβη διαδικασία καταστροφής.


*** Το έχεις δει ποτέ σου εκείνο το πανάρχαιο αιγυπτιακό σύμβολο που το πήραν μετά οι αλχημιστές, τον ουροβόρο όφι, το φίδι που έχει κάνει κύκλο με το σώμα του και κατατρώει την ουρά του; Τέτοια διαδικασία σαδομαζοχιστικής αυτοκαταστροφής έχει καταντήσει ο εκπαιδευτικός κύκλος.


*** Κάθε χρόνο λοιπόν, μαθητές και φοιτητές, με την ανοχή ή και παρότρυνση των δασκάλων τους, καταλύουν τη θεσμική εκπαιδευτική διαδικασία και επιδίδονται σε “εξεγερσιακές ασκήσεις” χωρίς νόημα και χωρίς περιεχόμενο. Η μάλλον, για να μη γίνομαι άδικος, με τα εξής περιεχόμενα: την εξάσκηση στον εμφύλιο πόλεμο και την εξασφάλιση χρόνου για τις μη θεσμικές αλλά ουσιαστικότερες της “δωρεάν παιδείας” εκπαιδευτικές διαδικασίες: τα φροντιστήρια για τους μαθητές, τις ξένες γλώσσες για τους φοιτητές.
Γίνεται κάποια συμβολική γενική συνέλευση, η πρόταση για κατάληψη γίνεται δεκτή, αφού κανείς δεν έχει συμφέρον να μη γίνει, πηγαίνουν πέντε-δέκα να ανακοινώσουν την απόφαση στον λυκειάρχη ή στον πρύτανη και όλοι οι υπόλοιποι τρέχουν στα φροντιστήρια να προετοιμαστούν για την εξοντωτική δοκιμασία της εισαγωγής στα πανεπιστήμια (οι μαθητές) ή για την απόκτηση του Proficiency (οι φοιτητές). Οι διδάσκοντες βρίσκουν τον καιρό να τακτοποιήσουν οικογενειακές εκκρεμότητες, να εντείνουν τα "ιδιαίτερα" μια που και οι μαθητές έχουν καιρό, να ετοιμάσουν κάποιες εργασίες για την ακαδημαϊκή τους εξέλιξη, ­οι πανεπιστημιακοί το τελευταίο. Ανανεωμένοι και ξεκούραστοι ανταμώνουν όλοι μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων για να τελέσουν το έθιμο των διαγωνισμών-εξετάσεων.


*** Υπάρχει και μια μειοψηφία που διαδηλώνει, φωνάζει, συγκρούεται, απαιτεί ­ πρόκειται για την εκπαίδευση στον εμφύλιο πόλεμο που σου γράφω παραπάνω· για την καλλιέργεια της νοοτροπίας δηλαδή πως μόνο δια της εξοντωτικής βίας κατά του αντιπάλου μπορούν να επιτευχθούν οι οποιοιδήποτε στόχοι.


*** Όλα αυτά στα δωρεάν δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα βέβαια. Στα ιδιωτικά, τα χρυσοπληρωμένα από τους γονείς, τα τέκνα των προνομιούχων οικογενειών αποκτούν τα εφόδια που θα τους επιτρέψουν αύριο να γίνουν και αυτά προνομιούχοι.
ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ η ίδια ιστορία· και η περίφημη δωρεάν δημόσια παιδεία, υπέρ της οποίας κόπτονται οι καταλαμβάνοντες λύκεια και πανεπιστήμια, όλο να υποβαθμίζεται, ολοένα και περισσότερο να γίνεται τυπική. Είναι λοιπόν αυτοκαταστροφικός ουροβόρος όφις το εκπαιδευτικό σύστημα ή δεν είναι;


*** Φέτος όμως μπορεί να μη γυρίσουν οι μαθητές στις τάξεις τους και οι φοιτητές στα αμφιθέατρα ­ με πιθανό αποτέλεσμα να μην ξαναγυρίσει και ο Γερ. Αρσένης στο υπουργείο του.
Και λοιπόν; Σε τι θα αλλάξει την κατάσταση ο σφαγιασμός ενός ακόμη υπουργού Παιδείας; Δεν θα την αλλάξει. Θα επιβεβαιώσει απλώς τον κανόνα πως το μόνο που μας ενδιαφέρει στις συγκρούσεις είναι η καταστροφή του αντιπάλου και η απόλαυση της ανθρωποθυσίας. ­ Άμα νιώσουμε αυτή την υπέρτατη χαρά, τι μας νοιάζει για τα υπόλοιπα; Ας μείνουν όπως είναι.»


Χρόνια, λοιπόν, είναι η παθογένεια της Παιδείας… Δεν την έφερε ο Καραμανλής, που βεβαίως την επιδείνωσε, και ούτε θα μπορούσε ο ίδιος, ή οποιοσδήποτε Πρωθυπουργός-Μεσσίας να τετραγωνίσει το φαύλο κύκλο της ανεκπαίδευτης Ελληνικής Παιδείας. Άλλωστε, ποιος να εκπαιδεύσει ποιον; Όταν ο ίδιος ο καθηγητής είναι ανεκπαίδευτος, πώς θα εκπαιδεύσει το μαθητή; Τυφλοί οδηγούν τυφλούς, κι όλοι αντάμα υποσκάπτουν τα θεμέλια τους έθνους...

Να τι έγραφε για την δωρεάν Παιδεία ο αείμνηστος Μανώλης Ανδρόνικος στις Επιφυλλίδες του Βήματος στις 6-12-1987:
«Εδώ και πολλά χρόνια αυτός ο Οργανισμός δεν λειτουργεί σωστά. Αυτό αποτελεί κοινή διαπίστωση τόσο των απλών ανθρώπων, όσο και των σοφών κοινωνιολόγων και των πολιτικών. Κάποτε πρέπει να αποφασίσουμε να δούμε κατάματα το αληθινό μας πρόσωπο και να ομολογήσουμε τις αμαρτίες μας. Πρώτα εμείς οι ώριμοι, γιατί οι νεότεροι είναι οι λιγότερο υπεύθυνοι…»

Σας θυμίζει τίποτα αυτό; Πόσες φορές ακούσαμε τα ίδια λόγια το τελευταίο δωδεκαήμερο από τον Πρωθυπουργό, Υπουργούς, Αρχιεπίσκοπο, και όλους τους σοφούς που παρήλασαν από τις τηλεοράσεις; Ώστε λοιπόν, κοινή διαπίστωση είναι ότι πρέπει να ομολογήσουμε τις αμαρτίες μας, όπως τις “ομολογούσαμε”, χωρίς να ξέρουμε ποιες είναι, εδώ και δεκαετίες. Και τι έγινε από τότε; Το μπάχαλο της κατ’ ευφημισμόν Παιδείας αναβαθμίστηκε, προφανώς! Και όχι μόνο της Παιδείας, αλλά και όλων των θεσμών. Επιτρέψτε μου να κάνω τη διάγνωση: Η νόσος από την οποία πάσχει λαός και εξουσία, ενήλικες, προέφηβοι και έφηβοι, ΟΛΟΙ ΜΑΣ, είναι οξεία μαλάκυνση εγκεφάλου, μια επάρατη, όπως φαίνεται, ασθένεια, όπου ο ασθενής απολαμβάνει να τρώει τις σάρκες του. Αυτό κάνουμε ατομικά και συλλογικά και κοντεύουμε να αυτοεξοντωθούμε. Φυσικά, σημεία και τέρατα αναπόφευκτα συμβαίνουν όταν η λογική βάφεται πράσινη, γαλάζια, κόκκινη, μαύρη, όταν ο Συνέλληνας θεωρείται εχθρός και αντίπαλος...
Άτιμε εμφυλιοπολεμικέ βρικόλακα που δε λες να ξεκουμπιστείς από την πολύπαθη χώρα μας και διψάς πάλι για αίμα! Άντε στον Αγύριστο, μ' ακούς;
Αυτά, και να με συμπαθάτε αν πρόσβαλα κάποιους. Βλέπετε, πονάω!

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008

Λεωνίδας Κύρκος: Το διάγγελμα ενός Μεγάλου Άνδρα

Ανάμεσα στις ασπόνδυλες διαπιστώσεις και τις όψιμες διαγνώσεις των νάνων της πολιτικής σκηνής που έχουν καταδικάσει τη χώρα μας στην αθλιότητα, ήρθε η λιγόλεπτη συνέντευξη του 84χρονου Λεωνίδα Κύρκου στο SKY να μας θυμίσει τι σημαίνει σοφία και σύνεση, τι σημαίνει καθαρή σκέψη και υγιές, χωρίς εμπάθεια, συναίσθημα, τι σημαίνει να είναι κανείς ΗΓΕΤΗΣ!
Εύγε Λεωνίδα Κύρκο! Σ' ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τα εμπνευσμένα λόγια σου σε τούτη την κρίσιμη, τραγική θα έλεγα, στιγμή για τη χώρα μας, και σου εύχομαι να ζήσεις πολλά ακόμη χρόνια. Σε χρειαζόμαστε. Η Ελλάδα σε χρειάζεται Λεωνίδα Κύρκο. Η νεολαία σε χρειάζεται! Όπως βλέπεις, δεν υπάρχει σθεναρός και συνετός ηγέτης για να την κατευθύνει σωστά...

Μακάρι όλα τα τηλεοπτικά κανάλια να έπαιζαν και να ξανάπαιζαν τη σθεναρή παρέμβαση του Λεωνίδα Κύρκου.
Μακάρι τα λόγια του να φτάσουν στ' αυτιά των πολιτικών και της οργισμένης νεολαίας και να έχουν απήχηση.

Παραθέτω εδώ το link για το VIDEO της συνέντευξης του Λεωνίδα Κύρκου στο SKY, πρώτα-πρώτα για να μην ξεχάσω εγώ η ίδια τα εμπνευσμένα λόγια ενός εξαγνισμένου αγωνιστή, αλλά και για να έχει την ευκαιρία ο επισκέπτης τούτου του Blog να τον ακούσει, να ξεδιψάσει και να προβληματιστεί...
Πατήστε εδώ.

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Περί Μανίας ο λόγος…

Παρακολουθώντας αυτές τις μέρες τα φοβερά, τρομερά και σοκαριστικά που συμβαίνουν στη χώρα μας, είχα τη φαεινή ιδέα – άκου να δεις! – να ψάξω στο Διαδίκτυο για να βρω πληροφορίες περί καταστροφικής μανίας και άλλων επιθετικών εκδηλώσεων του ανθρώπου, και νιώθω την ανάγκη να συμμεριστώ μαζί σας τα ευρήματα. Ευελπιστώ ότι κάποιοι νέοι ή ενήλικες θα βρουν κάτι χρήσιμο στο άρθρο τούτο. Οι πληροφορίες είναι κατά κύριο λόγο από την ιστοσελίδα http://www.healthline.com.

Βέβαια, η “αυθόρμητη” ή αυθόρμητη, εν όλω ή εν μέρει, (τρέχα γύρευε) εξέγερση των νέων μας το τελευταίο δεκαήμερο είναι δικαιολογημένη, όπως είπε και ο μειλίχιος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος - που σημειωτέον τήρησε σιγήν ιχθύος περί του Βα(λ)τοπεδίου - και επομένως κάθε απόπειρα συσχετισμού των δικαιολογημένα αγανακτισμένων νέων μας με παθολογικά συμπτώματα είναι άσχετη.

Η συνέχιση των κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας των παιδιών που προαναγγέλλεται από εφημερίδες, η συνεχιζόμενη διακοπή κυκλοφορίας σε κεντρικούς δρόμους της Αθήνας και του Πειραιά, ώστε ο κόσμος του μόχθου να μη μπορεί ούτε αυτή την εβδομάδα να πάει επιτέλους στη δουλειά για να βγάλει το μεροκάματο, ουδόλως απασχολεί τα οργισμένα νιάτα μας που, πλάι-πλάι με τους μεγαλοεκδότες και καναλάρχες, θέλουν την κεφαλήν του Καραμανλή επί πίνακι, εδώ και τώρα. Εξάλλου, ας μην κρυβόμαστε, κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες ο Δεκέμβριος είναι ο παραδοσιακός μήνας των καταλήψεων και του χαβαλέ. Η μόνη διαφορά είναι ότι ενώ τα προηγούμενα χρόνια οι αγανακτισμένοι μαθητές έσπαγαν και ρήμαζαν κυρίως τις αίθουσες των σχολείων τους, εφέτος, με αφορμή το φόνο του άτυχου Αλέξανδρου, τα σπάνε και έξω απ’ αυτές. Είναι κι αυτό μια αναβάθμιση της αγωνιστικότητάς τους.
Ας μη φεύγω όμως από το θέμα μου που είναι οι διάφορες εκδηλώσεις της μανίας. Έχουμε και λέμε λοιπόν, και ας είναι καλά το Διαδίκτυο που μας ανοίγει τα μάτια κι ας μην είμαστε ειδικοί.

ΜΑΝΙΑ: Η μανία είναι μια αφύσικα διεγερμένη νοητική κατάσταση, που τυπικά χαρακτηρίζεται από αίσθηση ευφορίας, απουσία αναστολών, ανάληψη ρίσκων, ευερεθιστικότητα, κλπ. Σε ακραίες περιπτώσεις η μανία μπορεί να εκδηλώσει διάφορα ψυχωτικά συμπτώματα όπως τα ακόλουθα:

ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ: Η ευερεθιστικότητα (που στα μωρά μπορεί να είναι ένδειξη ότι πεινάνε) είναι πιθανό να είναι ένα δείγμα ψυχολογικής ασθένειας στα μεγαλύτερα παιδιά. Μάλιστα , η κακή διάθεση στους νέους είναι μεταδοτική, ακριβώς όπως είναι και ο ιός της γρίπης.

ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ: Η επιθετική συμπεριφορά είναι μια αντιδραστική και παρορμητική συμπεριφορά που συχνά καταλήγει στο σπάσιμο οικογενειακών κανόνων ή και νόμων. Η επιθετική συμπεριφορά είναι βίαιη και απρόβλεπτη. Η επιθετικότητα μπορεί να είναι πρόβλημα τόσο για νέους με φυσιολογική ανάπτυξη όσο και για νέους με ψυχοκοινωνικές διαταραχές. Η επιθετικότητα συνιστά ηθελημένη ζημιά σε άλλο άτομο, ακόμη κι αν αυτή η πρόθεση αποτυγχάνει.

Δεν υπάρχει απλή θεωρία για τα αίτια της επιθετικής συμπεριφοράς στους ανθρώπους. Μερικοί πιστεύουν ότι η επιθετικότητα είναι εγγενής ή ενστικτώδης. Οι κοινωνιολόγοι αποφαίνονται ότι η κατάρρευση αξιών, οι αλλαγές στην παραδοσιακή δομή της οικογένειας και η κοινωνική απομόνωση οδηγούν σε αυξημένη επιθετικότητα στα παιδιά, στους εφήβους αλλά και στους ενήλικες. Η επιθετικότητα στα παιδιά σχετίζεται με ανεργία στην οικογένεια, διαμάχες, εγκληματικότητα και ψυχιατρικές διαταραχές. Υπάρχουν διαφορές στα επίπεδα επιθετικότητας μεταξύ αγοριών και κοριτσιών ακόμη και μέσα στην ίδια οικογένεια, με τα’ αγόρια να είναι πιο επιθετικά. Τα εύσωμα αγόρια είναι πιο επιθετικά από τα μικρόσωμα. Επίσης τα ενεργητικά και αδιάκριτα αγόρια είναι πιο επιθετικά από τα παθητικά και συνεσταλμένα.

Η επιθετική συμπεριφορά μπορεί να είναι ηθελημένη ή αθέλητη. Πολλά υπερκινητικά και αγενή παιδιά είναι συμπτωματικά επιθετικά, παρόλο που οι προθέσεις τους είναι ανθρωπιστικές. Προσεκτικές ιατρικές αξιολογήσεις και διαγνωστικά συμπεράσματα αντιδιαστέλλουν μεταξύ ηθελημένων συμπεριφορών και αθέλητων συμπεριφορών συναισθηματικά διαταραγμένων παιδιών. Τα παιδιά σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες αντιλαμβάνονται ότι η επιθετική συμπεριφορά είναι ένας παντοδύναμος τρόπος για να γνωστοποιήσουν τις επιθυμίες τους ή να διαπραγματευθούν αυτά που τους αρέσουν κι εκείνα που δεν τους αρέσουν.

Οι επιθετικοί μαθητές είναι πολύ πιθανόν να διατηρήσουν την επιθετική συμπεριφορά και στην εφηβεία τους. Σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να εξωτερικεύσουν την επιθετικότητά τους με την κλοπή πορτοφολιών και ληστείες σε ανοικτούς ή κλειστούς χώρους.
Η επιθετικότητα πηγάζει και από την απογοήτευση, μια αντίδραση σε καταστάσεις που εμποδίζουν τα παιδιά από του να επιτύχουν σημαντικούς στόχους στη ζωή τους που είναι αναγκαίοι για την αυτοεκτίμησή τους. Η απογοήτευση και η επιθετικότητα είναι στενά συνδεδεμένες. Εάν τα παιδιά συνειδητοποιήσουν ότι το να είναι επιθετικά όταν είναι απογοητευμένα είναι ανεκτό ή ότι τους παρέχει ειδική μεταχείριση, τότε η επιθετικότητα ενισχύεται και επαναλαμβάνεται. Η επιθετικότητα για τα παιδιά μπορεί να είναι ένας τρόπος ν’ αντιμετωπίσουν εμπόδια και να λύσουν προβλήματα. Είναι αναγκαίο να μην αποδώσουμε κακία στα παιδιά που αντιδρούν επιθετικά στην αγωνία, στα αισθήματα ανεπάρκειας, ή σε μια αίσθηση χαμηλής αυτοεκτίμησης.

Είναι απαραίτητο να τονίσουμε ότι τα τηλεοπτικά προγράμματα, όπως επίσης και οι κινηματογραφικές ταινίες ενισχύουν την επιθετική συμπεριφορά και τη βία στα παιδιά. Επίσης, η βιαιότητα της Αστυνομίας, τα τηλεοπτικά προγράμματα που εστιάζονται στο έγκλημα, και η στήριξη των κυβερνήσεων στη στρατιωτική βία για την επίλυση πολιτικών και οικονομικών διακρατικών διαφορών, όλα αυτά δημιουργούν ένα κλίμα στο οποίο η βία παρουσιάζεται στα παιδιά σαν ένα νόμιμο μέσον να λύσουν τις διαφορές τους με τους μεγάλους.

Η βία των νέων περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα επιθετικών συμπεριφορών: εκρηκτικά ξεσπάσματα οργής, σωματική επιθετικότητα, πάλη, και απειλές ή απόπειρες να βλάψουν άλλους (συμπεριλαμβανομένου και του φόνου). Οι βίαιες συμπεριφορές συμπεριλαμβάνουν επίσης τη χρήση όπλων, εμπρησμούς και άλλους ηθελημένους στόχους καταστροφής περιουσιών. Όταν βλάπτουν κάποιους πάνω στην οργή τους συνήθως δεν λυπούνται και δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους. Αντ’ αυτού κατηγορούν άλλους για τις δικές τους πράξεις. Οι γονείς αλλά και οι δάσκαλοι και οι καθηγητές πρέπει να δώσουν σοβαρή προσοχή σε τέτοιες συμπεριφορές και να λάβουν μέτρα για να τις διορθώσουν. Αλλιώς, υπάρχει κίνδυνος να εξελιχθούν σε σοβαρό πρόβλημα. Η βία οδηγεί στη βία και τα παιδιά και οι έφηβοι δεν πρέπει να εκτίθενται στη βία στο σπίτι, στην κοινωνία, και μέσα από τα ΜΜΕ.

Αυτά τα λίγα από το healthline νομίζω πως είναι αρκετά για να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τη νεανική επιθετικότητα. Υπάρχουν βεβαίως πολύ περισσότερα, αλλά εκείνα είναι για τους ειδικούς. Συμπέρασμα: Σε μια κουλτούρα που είναι βασισμένη στη βία και καλύπτει την παραβατικότητα των ενηλίκων, και μάλιστα των κυβερνώντων, μια κουλτούρα που η είδηση για ν’ αξίζει να προβληθεί πρέπει να περιέχει βία, καταστροφή και αίμα, μια κουλτούρα με μόνες αξίες της το χρήμα και την ικανοποίηση των αισθήσεων, η επιθετικότητα των παιδιών είναι αναμενόμενη. Γι’ αυτό άλλωστε και οι θύτες δείχνουν απέραντη κατανόηση σ’ αυτό το καταστροφικό μπάχαλο που ατενίζουμε το τελευταίο δεκαήμερο.

Τι, λοιπόν, δει γενέσθαι; Δυστυχώς δεν υπάρχουν εύκολες συνταγές. Κι αν υπήρχαν - και η μετριότητά μου έχει συχνά αποπειραθεί ν’ αναδείξει κάποιες μέσα από τα κείμενά της - ο πρώτοι που θα τις απορρίψουν είναι οι νέοι. Διότι απλά κάθε ηθικός ή κοινωνικός κανόνας συμπεριφοράς θεωρείται από τους νέους ως καταπίεση και στέρηση της ελευθερίας τους … Γι’ αυτό σας είπα δε βλέπω φως… Ας χτίσουν, λοιπόν, οι νέοι το μέλλον τους στην επιθετικότητα και στην ασυδοσία, αν αυτό προτιμούν. Δικό τους είναι το μέλλον! Ας μην ξεχνάνε όμως ότι δεν έχουν μόνο δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις να συμβάλλουν κι αυτοί με τη συμπεριφορά τους στο χτίσιμο ενός καλύτερου μέλλοντος. Με τις γροθιές και σκέτα τα αμείλικτα ΚΑΤΗΓΟΡΩ που υψώνουν εναντίον των μεγάλων δεν πρόκειται να κερδίσουν τίποτα. Τα κοινωνικά προβλήματα, που κανείς δεν αρνείται ότι υπάρχουν, είναι πολύπλοκα και δεν λύνονται με κανένα πολιτικό σύστημα. Άλλωστε όλα έχουν δοκιμαστεί και όλα έχουν παταγωδώς αποτύχει.

Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι ο εξανθρωπισμός του ανθρώπου. Προς το παρόν στις κοινωνίες ισχύει ο νόμος της ζούγκλας, διότι ακριβώς ο άνθρωπος δε φρόντισε να υψωθεί πάνω από το επίπεδο των ζωικών του ενστίκτων. Γιατί λοιπόν μας κάνουν εντύπωση οι αδικίες που βλέπουμε γύρω μας; Αναμενόμενες και φυσιολογικές δεν είναι; Το ίδιο δε συμβαίνει και στη ζούγκλα; Τα ήμερα χορτοφάγα ζώα δεν κατασπαράσσονται από τα σαρκοφάγα θηρία; Το ερώτημα λοιπόν που πρέπει ο καθένας να υποβάλει στον εαυτό του είναι: Θέλω να εξανθρωπιστώ και να ζήσω σύμφωνα με τις υπαγορεύσεις της συνείδησης (του πνεύματος μέσα μου) ή προτιμώ να γαργαλάω τα ζωικά μου ένστικτα και να ικανοποιώ τις αισθήσεις μου; Από την απάντηση που θα δώσουμε θα εξαρτηθεί το κατά πόσον δικαιούμαστε να απαιτούμε από τους άλλους μια καλύτερη κοινωνία.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Η Επόμενη μέρα με Τσίπρα στην Κυβέρνηση

Αφού ο Καραμανλής είναι μαρκαρισμένος για εξόντωση, (εδώ που τα λέμε, δούλεψε σκληρά και ο ίδιος για την αυτοεξόντωσή του), προτείνω τα Μίντια να πριμοδοτήσουν τον Αλέξη Τσίπρα ώστε αύριο-μεθαύριο να συγκυβερνήσει με το Γιωργάκη τους. Έτσι, με τον Τσίπρα Υπουργό Δημόσιας Αταξίας, θα προστατέψουν την άδολη νεολαία - για την οποία τόσο κόπτονται - από τους "μπάτσους, γουρούνια, δολοφόνους". Ο Τσίπρας θα τους αφοπλίσει πάραυτα, και θα καταργήσει δακρυγόνα κλπ., ώστε να μην τρομοκρατείται η τρυφερή νεολαία μας. Και, όπως επαγγέλλεται και η Σκοπιά, τότε ο λύκος θα κοιμάται δίπλα στο αρνάκι ειρηνικά, αμήν!

Με τον Αλαβάνο Υπουργό Εξωτερικών, το Μακεδονικό θα λυθεί πάραυτα, τα Σκόπια θα εισέλθουν στο ΝΑΤΟ και στην Ευρώπη με το όνομα 'Μακεδονία', και η χώρα θα γλιτώσει από το στρίμωγμα των ΗΠΑ και του Soros, αλληλούια! Τώρα για τον αγωγό φυσικού αερίου Bourgas-Αλεξανδρούπολη δεν ξέρω τι διάβολο λύση θα βρούνε, αλλά με το Γιωργάκη συνομιλητή, ο Αμερικάνος θα φροντίσει και γ' αυτό. Στο Υπουργείο Οικονομίας να τοποθετήσουν κάποιον πρώην αγωνιστή-κουκουλοφόρο για να περιποιηθεί το άθλιο κεφάλαιο όπως του αξίζει. Να επιβάλουν, π.χ., στην πλουτοκρατία 60-70% φόρο για να έχουμε δίκαιη ανα(σ)κατανομή. Έτσι θα σαλαγήσουν όσους επιχειρηματίες έχουν ακόμη απομείνει στη χώρα προς άλλη γη άλλα μέρη για να κάνουν τις επενδύσεις τους, αφήνοντας μερικές ακόμη εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους να κλαίνε και να οδύρονται. Ωιμέ!

Υπουργός Πολιτισμού να αναλάβει ο Λάκης Λαζόπουλος, που θα παρουσιάζει καθημερινά αυνανιζόμενους πιθήκους από την τηλεόραση, προς τέρψη και σεξουαλική 'διαπαιδαγώγηση' της νεολαίας που υπεραγαπά και θαυμάζει. Βαράτε!

Υπουργός Παιδείας προτείνω ν' αναλάβει ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, επίσης μέγας θαυμαστής και υπερασπιστής της νεολαίας, ο οποίος θα καταργήσει πάραυτα τις Πανελλήνιες κι έτσι όλοι οι νέοι μας θα παίρνουν πτυχία χωρίς αντίκρισμα. Θα έχουν όμως άφθονο χρόνο για καφετέριες, χαβαλέ, καμάκι και άλλα γνωστά σπορ. Οι καταλήψεις στα σχολεία θα ενθαρρύνονται και δεν θα υποχρεώνονται οι μαθητές να αναπληρώσουν τις χαμένες ώρες. Όλα τα μαθήματα, κι όχι μόνο τα Θρησκευτικά, θα γίνουν προαιρετικά, κι έτσι τα παιδιά θα έχουν άφθονο χρόνο να ονειρεύονται λαγούς με πετραχήλια, αμήν.

Υπουργός Απασχόλησης προτείνω ν' αναλάβει ο Αυτιάς, που θα μειώσει το ωράριο εργασίας σε 20 ώρες την εβδομάδα, χωρίς μείωση αποδοχών, και θα θεσμοθετήσει συνταξιοδότηση στα 35, με πλήρη σύνταξη τουλάχιστον 1500€, αλληλούια! Τι; Πού θα βρεθούν οι πόροι; Μα, δεν πιστεύετε στα θαύματα; Υπάρχουν και οι εξωγήινοι! Δε θυμάστε ότι μια φορά κι έναν καιρό ο Ιεχωβά είχε βρέξει 'μάννα' και ορτύκια από τον ουρανό για να θρέψει τους πεινασμένους περιπλανώμενους Ιουδαίους στην έρημο, καθ' οδόν προς τη Γη της επαγγελίας; Δεν κατάλαβα! Δηλαδή μόνο οι Ιουδαίοι είναι "εκλεκτός λαός"; Εμείς τι είμαστε; Αποπαίδια; Δεν παίζω!

Το Υπουργείο Άμυνας θα καταργηθεί, διότι με την καινούργια ηγεσία δεν θα κινδυνεύουμε από τους γείτονές μας. Έτσι, όποιος γείτονας θέλει, θα κάνει απλά έναν ειρηνικό περίπατο και θα οικειοποιείται ό,τι ορέγεται, π.χ. λίγη Θράκη οι Τούρκοι, λίγη Μακεδονία οι Σκοπιανοί, λίγη Ήπειρο οι Αλβανοί, κατά πως δείχνουν μυστικοί χάρτες στους οποίους αναφέρονται κατά καιρούς κάποιοι συνωμοσιολόγοι ακροδεξιοί "φασίστες". Εξαποδώ!

Υπουργός Εμπορίου να τοποθετηθεί κάποιος πρεζάκιας, καλλιτέχνης κατά προτίμηση, που θα απελευθερώσει επί τέλους το εμπόριο των ναρκωτικών ώστε μικροί και μεγάλοι να αποχαυνώνονται στον επίγειο παράδεισο των παραισθήσεων και να ευφραίνονται, αλληλούια!

Υπουργός Εξωτερικών να τοποθετηθεί κάποια ευειδής κυρία ώστε να διευκολύνονται οι επαφές με ξένους ηγέτες και να κάνουν στραβά μάτια ώστε να μη μας πετάξουν σύντομα έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση και μας φάνε τα σκυλιά, μη γένοιτο!

Υπουργός Γεωργίας να τοποθετηθεί κάποιος κολλητός του Τσίπρα ο οποίος θα πριμοδοτήσει την καλλιέργεια της Κάνναβης σε όλη την Επικράτεια, συμπεριλαμβανομένων των μπαλκονιών και ταρατσών μας, αμήν.Τα υπόλοιπα Υπουργεία επανδρώστε τα εσείς με λίγη φαντασία, έτσι ώστε να ζήσουν οι νεοκατεργαρέοι (όπως και οι παλαιοκατεργαρέοι) καλά κι εμείς χειρότερα, όπως είναι το πατροπαράδοτο έθιμο στις κωλοδημοκρατίες σαν και τη δική μας, κούνια που μας κούναγε.

Αυτά, και να με συμπαθάτε που δε βγήκα στους δρόμους να βρίσω τους εσταυρωμένους αστυνομικούς και να τους πετάξω πέτρες και νεράτζια, κατά πως εννοούν οι νεολαίοι μας τη συμπαράσταση στο 'δράμα' τους. Τα καημένα τα παιδιά που κανείς δεν τα καταλαβαίνει... "Φέρτε μου ένα μαντολίνο για να δείτε πώς πονώ!"

Κοιτάξτε πόσο 'ευγενικά' μας περιέλουσαν με μια επιστολή που διένειμαν για να "τιμήσουν" τη μνήμη του αδικοχαμένου Αλέξανδρου:

«Κάνουμε όνειρα - μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας. ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ! Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη “βιτρίνα”, παχύνατε, καραφλιάσατε, ΞΕΧΑΣΑΤΕ!
Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,
Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.
ΜΑΤΑΙΑ! Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι, έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε.
Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ»

Πώπω φτύσιμο από τα αγγελούδια μας! Μην τους κόβετε την ορμή, ρε! Αφήστε τα να σπάσουν, να κάψουν και να ρημάξουν ξένες περιουσίες για να εκτονωθούν! Αφήστε τα να κάψουν βιβλιοθήκες, αφού τα βιβλία που γράφετε δε στάθηκαν ικανά να διαπαιδαγωγήσουν την ψυχή τους. Αφήστε τα να μας τιμωρήσουν όπως μας αξίζει, αφού δεν τα διδάξαμε με το παράδειγμά μας ΗΘΟΣ! Αφήστε τα να τα κάνουν όλα στάχτη και ρημαδιό, ώστε ν' αναγκαστούν να μεταναστέψουν σε άλλη χώρα και να μάθουν επιτέλους πώς βγαίνει το ψωμί... Κάποια μέρα ίσως ο 'άσωτος υιός' επιστρέψει στον οίκο του πατρός του και κλάψει μετανοημένος... ΑΜΗΝ!

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008

Δεκέμβρης 2008: η Ελλάδα πνίγηκε στο αίμα, τους καπνούς και τα συντρίμμια!

Όσοι είχατε την ψευδαίσθηση ότι στην Ελλάδα το πολίτευμα ήταν Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, μετά τα χαοτικά όσο και τραγικά γεγονότα των τελευταίων πέντε ημερών θα έχετε, υποθέτω, πειστεί ότι το "πολίτευμά" μας είναι Αναρχία. Με άλλα λόγια, οι Έλληνες, αυτοί οι μισέλληνες, εκτός από εχθροί του νόμου, είναι και ηλίθιοι. 

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008

Θρησκευτικά: Κατάργηση ή Επιλογή;

Προσωπικά θα προτιμούσα τους αρμόδιους ν’ απασχολεί ένα διαφορετικό δίλημμα: Πρέπει ν’ αναθεωρηθούν και εκσυγχρονιστούν τα Θρησκευτικά που διδάσκονται οι μαθητές από την Τρίτη Δημοτικού μέχρι την Τρίτη Λυκείου – επί 10 συναπτά έτη! - ή όχι; Δυστυχώς όμως, το εναγώνιο ερώτημα που μονοπωλούσε την επικαιρότητα μέχρι πρότινος, και σίγουρα θα επανέλθει στο μέλλον, ήταν άλλο: Υποχρεωτικό ή προαιρετικό το μάθημα των Θρησκευτικών; Κληρικοί, θεολόγοι, ‘Ελληνορθόδοξοι’ υπερπατριώτες και διάφοροι επαΐοντες έριζαν με πάθος ως προς το εάν ήταν επιτρεπτό και προς όφελος του κοινωνικού και εθνικού συμφέροντος τα Θρησκευτικά να υποβαθμιστούν σε προαιρετικό μάθημα στα σχολεία Στοιχειώδους και Μέσης Εκπαίδευσης.

Μας προέκυψε όμως το βδελυρό ‘έπος’ της ανίερης Μονής του Βατοπεδίου και κατέστησε την όλη συζήτηση περί Θρησκευτικών άσχετη - ένα θλιβερό ανέκδοτο! Το στερεότυπο επιχείρημα ήταν ότι τα Θρησκευτικά πρέπει να είναι υποχρεωτικό μάθημα για τους κατά τύπον Ορθόδοξους διότι είναι, τάχα, ικανή και αναγκαία συνθήκη για να διαμορφωθεί ήθος στη νεολαία. Μας λένε δηλαδή ότι το μάθημα των Θρησκευτικών φτιάχνει πολίτες καλούς κ’ αγαθούς. Ισχυρίζονται μάλιστα ότι χωρίς τη διδασκαλία των Θρησκευτικών τούτο δε μπορεί να επιτευχθεί και οι νέοι θα εκτροχιαστούν! Δε μπαίνουν όμως στον κόπο να σκεφτούν πώς θα μπορέσει ο μαθητής αλλά κι ο κάθε λογικός άνθρωπος να δικαιολογήσει τις προκλητικά αντιχριστιανικές και εγκληματικές συμπεριφορές ηθικά εκτροχιασμένων μοναχών και κληρικών κάθε βαθμίδας, παρόλο που γνωρίζουν τα Θρησκευτικά απέξω κι ανακατωτά, και μάλιστα τα διδάσκουν κατ’ επάγγελμα σε άλλους… Εδώ ταιριάζει η παροιμία: «Δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις»…

Η αξία κάθε κοσμοθεωρίας, φιλοσοφίας ή θρησκείας επιβεβαιώνεται ή ακυρώνεται στην πράξη, από τη συμπεριφορά εκείνων που την ασπάζονται και την προπαγανδίζουν. Και η Ορθοδοξία – όπως δυστυχώς όλες οι θρησκείες – έχει αυτοκαταργηθεί με τη συμπεριφορά των ίδιων εκείνων που την υπερασπίζονται με φανατισμό. Τα εγκλήματα του Χριστιανισμού, που έχουν αμαυρώσει και ματώσει την ιστορία του, δύσκολα πείθουν τον ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο ότι οι Χριστιανοί κάθε δόγματος, κι όχι μόνο οι Ορθόδοξοι, κάνουν πράξη στη ζωή τους αυτά που διακηρύσσουν, τουλάχιστον ως προς την ουσία της διδασκαλίας του Χριστού. Τι φταίει λοιπόν και οι “πεφωτισμένοι” δια των “Μυστηρίων” του Βαπτίσματος και του Χρίσματος Έλληνες Ορθόδοξοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία συμπεριφέρονται ως μηδέποτε φωτισθέντες; Καλό είναι να διακηρύττουμε το τρίπτυχο «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια», αλλά στην πράξη, δυστυχώς, δεν έχει αντίκρισμα. Όταν η θρησκεία επικεντρώνεται στο δόγμα και στην τυπολατρία χάνει την πνευματική της δύναμη για αναγέννηση της ανθρώπινης φύσης και προστασία της οικογένειας και του έθνους από τη φθορά και την αποσύνθεση. Και η Ορθοδοξία, ας μην κρυβόμαστε, είναι προ αιώνων μια νεκρή τυπολατρία…

Στις έριδες περί διδασκαλίας ή μη των Θρησκευτικών αναγκάστηκε να παρέμβει και ο Συνήγορος του Πολίτη, προφανώς λόγω της αρμοδιότητάς του να μεριμνά για «την προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη»! Κι εδώ που τα λέμε δεν είχε άδικο! Έχει ή δεν έχει δικαίωμα ο κάθε πολίτης – μαθητής εν προκειμένω – να επιλέγει κατόπιν προσωπικής έρευνας τη θρησκεία που θ’ ακολουθήσει, ή καμία απ’ αυτές; Για ποιο λόγο πρέπει σώνει και καλά ν’ αποστηθίζει κάτι που δεν πιστεύει, και εν προκειμένω μια θεωρία βασισμένη στην Ιουδαιο-Ελληνική μυθολογία που κάποιοι θέλουν να του επιβάλλουν ως την απόλυτη εξ Αποκαλύψεως Αλήθεια; Επειδή κάποιος έτυχε να γεννηθεί σε μια χώρα που αυτοαποκαλείται Ορθόδοξη και οι γονείς του τον/την βάφτισαν χωρίς να τον ρωτήσουν, έγινε αυτόματα Ορθόδοξος; Γιατί το παιδί να διαποτίζεται από την τρυφερή του ηλικία με δόγματα ακατανόητα που εκτρέφουν το φόβο και τη μισαλλοδοξία;

Και βέβαια ο κάθε άνθρωπος, σαν πνευματικό ον, έχει ανάγκη ηθικής Παιδείας ώστε ν’ αναπτυχθεί και να καρποφορήσει το πνεύμα μέσα του. Όμως, δε θα μπορούσε άραγε μια τέτοια ηθική διαπαιδαγώγηση να μη συμπεριλαμβάνει αυθαίρετα και ακατάληπτα θρησκευτικά δόγματα – Ορθόδοξα εν προκειμένω – που αντί να εξημερώσουν τα ένστικτα τ’ αγριεύουν; Δε θα μπορούσε να διδαχτεί ο μαθητής τις αρχές μιας οικουμενικής ηθικής, οι βάσεις της οποίας ενυπάρχουν σε όλες τις θρησκείες του κόσμου, και βεβαίως στην Αρχαία Ελληνική φιλοσοφία; Ή, έστω, δεν θα μπορούσε να διδάσκεται απλά την πεμπτουσία της διδασκαλίας του Χριστού – που άλλωστε είναι η συνέχεια της Σωκρατικής και της παρεξηγημένης Κυνικής φιλοσοφίας – χωρίς να συμπεριλαμβάνει τα Ορθόδοξα δόγματα που την επισκιάζουν και την υποβαθμίζουν; Βεβαίως θα μπορούσε, αλλά αυτό δεν συμφέρει καθόλου την πανίσχυρη θρησκευτική και πολιτική εξουσία.

Φτάνει, λοιπόν, το παιδάκι στην Τρίτη Δημοτικού, στην τρυφερή ηλικία των οκτώ ετών, και αρχίζει να υφίσταται την Ορθόδοξη δογματική πλύση εγκεφάλου μέσω των Θρησκευτικών. Πρώτα-πρώτα θα διδαχτεί για το σύμβολο της Ορθοδοξίας, το Σταυρό. Τούτο συνιστά απροκάλυπτη εισαγωγή στην ειδωλολατρία! «Από τη βάφτιση μέχρι το θάνατο ο σταυρός είναι το στολίδι, το φυλαχτό και η δύναμη των Χριστιανών» (Σελ.11, Θρησκευτικά Γ´ Δημοτικού). Στην ίδια σελίδα παραθέτουν και τους στίχους: «Σταυρός, ο φύλακας όλης της οικουμένης. Σταυρός, η ομορφιά της Εκκλησίας». Εάν το παιδί πάρει αυτά στα σοβαρά, τρελαίνεται! “Πώς γίνεται ένα κομμάτι ξύλο να είναι ο φύλακας της οικουμένης;” αναρωτιέται. Και ο προβληματισμός του συνεχίζεται: “Κι αφού ο σταυρός είναι ο φύλακας της οικουμένης, γιατί η τηλεόραση τα δείχνει όλα μαύρα κι άραχλα;” Όμως, καταλαβαίνει δεν καταλαβαίνει, πρέπει να παπαγαλίσει αυτό που λέει το βιβλίο του διότι αλλιώς θα πάρει κακό βαθμό. Έγκλημα! Στη σελίδα 13 του παρουσιάζουν διάφορα είδη σταυρών για να σχεδιάσει και χρωματίσει. Πλύσης εγκεφάλου συνέχεια… Όπως καταλαβαίνετε, ουδεμία σχέση έχουν αυτά με την ηθική διαπαιδαγώγηση του παιδιού την οποία επικαλούνται οι πολέμιοι της υποβάθμισης του μαθήματος των Θρησκευτικών σε προαιρετικό.

Στη σελίδα 20 του ίδιου Σχολικού Βιβλίου, το παιδί διαβάζει: «Με τη βάφτισή του ο άνθρωπος μπαίνει στην αγκαλιά της Εκκλησίας. Ο Θεός τότε τον προικίζει με καινούργια χαρίσματα όπως η αγάπη, η ειρήνη, η χαρά, η πίστη και άλλα.» Διαβάζοντας αυτά το παιδάκι κοιτάζει με οίκτο ή καχυποψία το συμμαθητή ή συμμαθήτρια δίπλα του, που είναι παιδί μεταναστών, αβάπτιστο και ανήκει σε άλλη θρησκεία, και σκέπτεται: “Αυτό το παιδί δεν ανήκει στην αγκαλιά της Εκκλησίας. Δεν το έχει προικίσει ο Θεός με καινούργια χαρίσματα σαν και μένα, άρα εγώ είμαι προνομιούχο παιδί.” Ήδη ο σπόρος της θρησκευτικής αλαζονείας έχει φυτευτεί μέσα του, μια αλαζονείας που όπως αποδεικνύεται στην πράξη αργότερα μπορεί να εξελιχτεί σε φανατισμό και μισαλλοδοξία…

Πιο κάτω το παιδί της Γ´ Δημοτικού θα διδαχτεί διάφορες Εβραϊκές ιστορίες-παραμύθια, όλα αυτά ως αναμφισβήτητες αλήθειες που έχουν να κάνουν με την πίστη προς το Θεό. Στη σελίδες 41- 42, π.χ., θα διαβάσει: «Στα πολύ παλιά χρόνια οι Ισραηλίτες ζούσαν στην Αίγυπτο και ήταν υπόδουλοι. Τα βάσανά τους ήταν πολλά και η ταλαιπωρία τους μεγάλη. Ο Θεός που έβλεπε τη δυστυχία τους, τους βοήθησε να απελευθερωθούν και τους υποσχέθηκε μια χώρα όπου θα ζούσαν ελεύθεροι και χαρούμενοι… Ένας ολόκληρος λαός, άντρες, γυναίκες και παιδιά πορευόταν στην έρημο… Ο Μωυσής, ο άνθρωπος που διάλεξε ο Θεός για αρχηγό τους… προσευχόταν θερμά για το λαό του… Άλλοτε υπέφεραν από έλλειψη τροφής. Τότε ένα σμήνος ορτύκια πέταξε χαμηλά πάνω από τα κεφάλια τους. Εξασφαλίστηκε η τροφή. Και το άλλο πρωί μια σκόνη από λευκούς κόκκους κάλυψε την έρημο. “Τι είναι αυτό;” ρωτούσαν μεταξύ τους οι Ισραηλίτες. “Είναι το μάννα, το ψωμί που σας στέλνει ο Θεός”, απάντησε ο Μωυσής. Και έτσι για πολύ καιρό είχαν τροφή που ήρθε από τον ουρανό.» Διαβάζοντας αυτά το σκεπτόμενο παιδάκι αναρωτιέται: “Και καλά γιατί σήμερα ο Θεός δε στέλνει ορτύκια και μάννα από τον ουρανό στα εκατομμύρια παιδιών που πεθαίνουν από την πείνα στην Αφρική, όπως βλέπουμε στην τηλεόραση; Δεν τα αγαπάει ο Θεός όπως τους Ισραηλίτες ή δεν μπορεί;”

Για να ζαλίσουν τις αθώες παιδικές ψυχές ακόμη περισσότερο, οι συντάκτες του σχολικού αυτού βιβλίου λένε στα παιδιά να προσεύχονται όχι μόνο στο Θεό αλλά και στην Παναγία και στους Αγίους. Με άλλα λόγια, ο Θεός σήμερα χρειάζεται ενισχύσεις για να κάνει το θαύμα του. Έτσι λοιπόν, για να ‘ενισχυθεί’ η πίστη του μαθητή και να ολοκληρωθεί η πνευματική σύγχυση που ήδη βιώνει, παραθέτουν στη σελίδα 43 το δημοτικό τραγούδι:
«Βοήθα Άγιε Γιώργη και συ Άγιε Κοσμά
Στις δυσκολίες όλες να σ’ έχουμε γιατρειά,
σε μπόρες, σε κινδύνους, σε φόβο , σε κακό
τον άγιό μας νάχουμε μονάχα βοηθό.»
Και οι 'σοφοί' συντάκτες του βιβλίου, παραθέτουν το τελικό συμπέρασμα στο κάτω μέρος της σελίδας 43:
*«Ο Θεός με θαυματουργικό τρόπο έσωσε πολλές φορές τους Ισραηλίτες στην Έρημο.»
*«Ο Χριστός, η Παναγία και οι Άγιοι είναι βοηθοί και συμπαραστάτες των ανθρώπων.»
Ήδη η εμπέδωση της ‘Ορθόδοξης’ πολυθεΐας στις αθώες ψυχές των παιδιών έχει αρχίσει δυναμικά… Από δω και πέρα το παιδί διατελεί υπό πλήρη σύγχυση ως προς το πού να κατευθύνει τις προσευχές του για νάχει αποτέλεσμα…

Στην επόμενη κιόλας σελίδα, οι συντάκτες επιχειρούν ένα ακόμη χτύπημα στη νοημοσύνη του παιδιού, παραθέτοντας τις Δέκα Εντολές που έδωσε ο Θεός στο Μωυσή. Διαβάζοντας το παιδί την πρώτη και τη δεύτερη εντολή παθαίνει σοκ. : 1. «Εγώ είμαι ο Κύριος ο θεός σου… δεν θα υπάρχουν για σένα άλλοι θεοί εκτός από μένα.» 2. «Δε θα φτιάξεις είδωλα.»
Αναρωτιέται το παιδί γιατί άραγε στην προηγούμενη σελίδα του είπαν να προσεύχεται στο Χριστό, στην Παναγία και στους Αγίους, κάτι που είναι αντίθετο με αυτές τις εντολές που τώρα του ζητάνε να τηρήσει. Επειδή όμως του είπαν να πιστεύει πως όλα όσα γράφουν τα Θρησκευτικά είναι αλήθεια, και στην προσπάθειά του να συμβιβάσει στο μυαλουδάκι του τα ασυμβίβαστα για να πάρει καλό βαθμό, γίνεται ένας μικρός υποκριτής ή σταματάει εντελώς τη διαδικασία της σκέψης και παραδίνεται άνευ όρων στη θρησκευτική πλύση εγκεφάλου που του παρέχεται. Από κει και πέρα, οι συνέπειες για την υγιή ψυχοπνευματική του ανάπτυξη είναι ολέθριες. Βλέπετε τα σημερινά παιδιά είναι πανέξυπνα και δε μασάνε το κουτόχορτο. Μεγαλώνοντας, λοιπόν, πολλά απ’ αυτά, συνειδητοποιώντας ότι οι μεγάλοι τα κοροϊδεύουν παντοιοτρόπως, αφηνιάζουν και πότε- πότε τα κάνουν γης Μαδιάμ, όπως συνέβη χτες το βράδυ στο κέντρο της Αθήνας.