ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

Διδάσκεται η ΗΘΙΚΗ ή είναι έμφυτη;


Με αφορμή το κείμενο με τον τίτλο: Απάντηση στον κ. Πιπερόπουλο για το:"Λίγες σκέψεις με αφορμή το «νέο» δίκτυο παιδεραστίας", που αναρτήθηκε στις 29/01/2009 στο apneagr.blogspot.com, και παίρνοντας το ερέθισμα από τα ερωτήματα που έθεσε στο επ’ αυτού σχόλιό της η εκπαιδευτικός κ. Μαριάννα, θα εκφράσω εδώ με συντομία τις σκέψεις μου γύρω από το θεμελιώδες θέμα της ΗΘΙΚΗΣ, καταθέτοντας τις θέσεις μου για κάθε μια από τις ερωτήσεις που τέθηκαν.

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Domains σε ομηρία στη ζούγκλα του Internet!


Συνέβη κι αυτό! Είχα ξεχάσει ν’ ανανεώσω το domain name “seferou.com”, με το οποίο είχα ονομάσει ένα blog μου με μικρά διηγήματα στα Αγγλικά. Σημειωτέον ότι δεν είχα λάβει καμία ειδοποίηση από τον Registrar που ήταν η εταιρεία “GoDaddy.com” , παρόλο που στο συμβόλαιο ισχυρίζονται ότι σε προειδοποιούν τρεις φορές, με απόσταση μερικών ημερών μεταξύ τους, για την ανανέωση του Domain, με την τρέχουσα τιμή που είναι λιγότερο από δέκα δολάρια.

Στις 20 Ιανουαρίου έλαβα ένα περίεργο Email από μια άγνωστη εταιρία που μου έλεγε ότι το “seferou.com” είχε κλειδώσει κι ότι επρόκειτο να διαγραφεί σύντομα. Έλεγαν ότι αυτοί μπορούσαν να το επαναφέρουν στον αρχικό ιδιοκτήτη του, δηλαδή εμένα. Η είδηση με θορύβησε και έσπευσα να διαπιστώσω αν πράγματι το “seferou.com” ήταν κλειδωμένο, και όντως ήταν. Απάντησα λοιπόν στον αποστολέα του Email ότι είχα ξεχάσει ν’ ανανεώσω τη συνδρομή των δέκα ευρώ και ρώτησα πώς θα μπορούσα τώρα να την πληρώσω και να ξεκλειδώσει το “seferou.com”. Όμως δεν πήρα ποτέ απάντηση από τον εν λόγω κύριο.

Μπήκα λοιπόν στην ιστοσελίδα του Registrar “GoDaddy.com”, και ψάχνοντας, από το ένα link στο άλλο, βρήκα την πληροφορία «"seferou.com" pending delete». Άρχισα τότε μια ατέλειωτη αλληλογραφία με την εταιρεία, το νομικό της τμήμα, και με όποιο σχετικό link έβρισκα μπροστά μου, ζητώντας να πάρω πίσω το “seferou.com” διότι περιέκλειε το ίδιο το επώνυμό μου. Ζήτησα επίσης αποδεικτικά στοιχεία ότι με είχαν ειδοποιήσει τρεις φορές και σε ποιες ημερομηνίες. Μου απάντησαν ότι εκείνοι δεν έχουν στοιχεία, και να ρωτήσω τη Google (τρέχα γύρευε δηλαδή). Με πληροφόρησαν επίσης ότι κάποια στιγμή, που κανείς δε γνώριζε πότε, το “seferou.com” θα έβγαινε στη δημοπρασία κι ότι εκεί θα μπορούσε να πλειοδοτήσω, αν ήθελα να το πάρω πίσω.

Έγινα έξω φρενών, αλλά δε μπορούσα να κάνω και τίποτα διαφορετικό. Παρακολουθούσα λοιπόν με άγχος τις τελευταίες δέκα μέρες, μπαίνοντας στο συγκεκριμένο site καμιά δεκαριά φορές την ημέρα, για να δω πότε θα έβγαινε το “seferou.com” στο σφυρί και ποια θα ήταν η εναρκτήρια τιμή του. Αντί αυτού, προχθές το πρωί που άνοιξα το “seferou.com” για να δω πού βρίσκεται η κατάσταση, βρέθηκα μπροστά σε μια προχειροφτιαγμένη ιστοσελίδα με διαφημίσεις κάθε είδους. Στο κάτω μέρος της ιστοσελίδας αυτής βλέπω την ανακοίνωση:
"This domain may be for sale. Buy this Domain."
Περίεργο πράγμα, σκέφτηκα. Δεν πρόφτασε να το αγοράσει ο άλλος και το πουλάει κιόλας;
Κάνω κλικ και συμπληρώνω τη φόρμα προσφέροντας αρχική τιμή 20 δολάρια. Μου απαντούν ότι η τιμή ήταν αστεία κι ότι έπρεπε να πληρώσω πολύ περισσότερα για να πάρω πίσω το “seferou.com”. Τους απαντώ ότι δεν μπορώ να διαθέσω περισσότερα, αλλά ας μου πουν τέλος πάντων πόσα ζητάνε. Παραθέτω κατωτέρω την απάντησή τους που έλαβα σήμερα το πρωί:

«Maria,
The owner of this domain has listed the sales price for this domain at $5,000 USD, but is willing to entertain a reasonable offer.
To make an offer, reply to this email with the offer you would like me to present to the owner of the domain.
Take Care,
Blake AcquireThisName.com
blake@acquirethisname.com»

Σε αυτό τους απάντησα με ειρωνική διάθεση, προτρέποντάς τους να το πουλήσουν όπου βρουν. Έτσι έληξε άδοξα η ιστορία αυτή… Δε μπορούσα όμως να ενδώσω σ' έναν ωμό εκβιασμό. Η συνείδησή μου δε μου το επέτρεπε, ακόμη κι αν το τίμημα που ζητούσαν μειωνόταν. Παρ' όλα αυτά, μ' ενοχλεί η απώλεια. Όταν μπαίνω στο seferou.com και βλέπω ξένα και άσχετα 'εκθέματα', νιώθω σα να μπήκαν ιερόσυλοι μέσα στο ναό μου. Την είχα αγαπήσει αυτή τη σελιδούλα με τις short stories από τη ζωή μου, παρόλο που δεν είχα χρόνο να την ενημερώνω συχνά. Και μου αρπάξανε τη διεύθυνση που περιέχει το ίδιο το επώνυμό μου, οι βέβηλοι... Μα όχι, δεν πρέπει να ενδώσω στον εκβιασμό τους. Το καταθέτω στις εμπειρίες -μια "ευκαιρία" να γνωρίσω από πρώτο χέρι μια ακόμη πτυχή της αθλιότητας που συναντάται στη σύγχρονη ηλεκτρονική ζούγκλα. Ευτυχώς δεν έχασα το περιεχόμενο αυτής της σελίδας, αφού την είχα πρώτα σώσει σε διεύθυνση του blogspot.

Το χειρότερο όμως είναι ότι το link που οδηγεί στο seferou.com είναι καταχωρημένο σε εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, posts που είχα αναρτήσει σε πολλές δεκάδες φόρουμ, ελληνικά και ξένα, στο Διαδίκτυο, και είναι ανθρωπίνως αδύνατο να τα βρω και να το καταργήσω. Έτσι, όποιος διαβάζει εκεί τις αναρτήσεις μου και κάνει κλικ στο συγκεκριμένο link, θα βρίσκεται μπροστά σε μια άσχετη ιστοσελίδα με εμπορικό, κι όχι εντελώς αθώο, περιεχόμενο. Κι εφ' οσον η συγκεκριμένη ιστοσελίδα δε φέρει άλλο όνομα ιδιοκτήτη, θα νομίζει ο αναγνώστης ότι είναι κι αυτή δική μου. Καταλαβαίνετε τώρα τον ηθικό διασυρμό που γίνεται εις βάρος μου...

Εν τω μεταξύ στην ιστοσελίδα του GoDaddy η προηγούμενη πληροφορία "pending delete" έχει αλλάξει, και σήμερα γράφει:

«WHOIS Underlying Registry Data:
Who’s Server Version 2.0

Domain names in the .com and .net domains can now be registered
with many different competing registrars. Go to http://www.internic.net
for detailed information.

Domain Name: SEFEROU.COM
Registrar: ENOM383 INCORPORATED
Whose Server: whois.eNom383.com
Referral URL: http://www.eNom383.com
Name Server: DNS1.NAME-SERVICES.COM
Name Server: DNS2.NAME-SERVICES.COM
Name Server: DNS3.NAME-SERVICES.COM
Name Server: DNS4.NAME-SERVICES.COM
Name Server: DNS5.NAME-SERVICES.COM
Status: clientTransferProhibited
Updated Date: 27-jan-2009
Creation Date: 26-jan-2009
Expiration Date: 26-jan-2010
>>> Last update of whois database: Fri, 30 Jan 2009 05:32:55 EST

Κάντε κλικ εδώ.

Ψάχνοντας για σχετικές πληροφορίες στο Διαδίκτυο βρήκα ότι οι ομηρίες Domains που οι ιδιοκτήτες τους ξέχασαν ν' ανανεώσουν τη συνδρομή και εκβιασμοί αυτού του είδους είναι συνηθισμένη πρακτική στη ζούγκλα του Ιντερνέτ. Παραθέτω μια τέτοια περίπτωση:

«Even Microsoft hasn't been immune - a few years back, it was the subject of some ridicule when it failed to renew its www.hotmail.com domain on time. Some kind soul noticed that the domain had expired, and re-registered it on their behalf, before it could have been scooped up by some other party with a nefarious purpose. On that occasion, Microsoft got lucky, but we are aware of instances where companies were victimized and their domain taken in hostage for astronomous sums of money.» Ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Το RESALTO με λογόκρινε για να με "προφυλάξει" από τη χλεύη!

Στην Ελλάδα της "ελεύθερης" διακίνησης ιδεών, κάποια “σοβαρά” forums σε λογοκρίνουν για να σε προφυλάξουν από τη χλεύη! Στο πρόσφατο παρελθόν το RESALTO δεν είχε δημοσιεύσει κάποια κόσμια άρθρα μου που έστειλα στο resaltomag.gr/forum, αλλά τότε δεν είχα δώσει και πολλή σημασία. Προχθές ξαναμπήκα στο εν λόγω φόρουμ και διάβασα το θέμα «Ζούμε ένα νοσηρό πολιτικό αδιέξοδο». Θέλησα λοιπόν ν’ αφήσω ένα σχόλιο. Η μια κουβέντα έφερε την άλλη, δέχτηκα φραστικές επιθέσεις και αγενείς χαρακτηρισμούς, και αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε όλο το νήμα στο: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=19639#19639.

Υπήρξε όμως και άλλη απάντηση δική μου στα ερωτήματα που μου τέθηκαν από τον “Παλαίμαχο” που όμως δε δημοσιεύτηκε ποτέ. Άκρως "δημοκρατικά" φερόμενος, ο διαχειριστής του στέρησε το δικαίωμα να λάβει απάντηση στα ερωτήματά του, προφανώς προστατεύοντάς τον ώστε να μη "διαφθαρεί" από τις "αποπροσανατολιστικές" απόψεις μου. Εδώ μιλάμε για μεγάααλη "θεία" πρόνοια!
Σας παραθέτω την απάντηση που κόπηκε αυτούσια, μια και είχα την πρόβλεψη να τη σώσω σε κείμενο του Word:

Παλαίμαχος: «"ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ;"

Απάντηση δική μου: Φταίει που ο άνθρωπος έχει επιλέξει να μην εξανθρωπιστεί αλλά να ζει, να κινείται και να λειτουργεί στο επίπεδο των ζωικών του ενστίκτων και των αισθησιακών απολαύσεων. Σαν ζώο, λοιπόν, που επέλεξε να παραμείνει, αφήνοντας την πνευματική διάσταση μέσα του ακαλλιέργητη και ανενεργή, επόμενο είναι οι κοινωνίες που φτιάχνει να είναι ζούγκλες, όπου τα σαρκοφάγα ανθρωποειδή θα τρώνε τα φυτοφάγα ανθρωπάρια.

Παλαίμαχος: "Πώς κατακτάται η αρετή, πώς θα γίνουν οι άνθρωποι ενάρετοι και γιατί ΠΟΤΕ δεν το έζησε η ανθρωπότητα;"

Απάντηση δική μου: Η ΑΡΕΤΗ δεν είναι κάτι που κατακτάται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά κάτι που πρέπει να εξαχθεί εκ των έσω μέσω της ανθρωπιστικής και πνευματικής Παιδείας. Άλλωστε, αυτό σημαίνει η αρχική λέξη "ΕΚ-Παίδευση". Όταν με την κατάλληλη εκπαίδευση αφυπνιστεί το πνεύμα του ανθρώπου, τότε αρχίζει ο εξανθρωπισμός του εκ των έσω και εκδηλώνεται στη ζωή του με αργά αλλά σταθερά βήματα, αρκεί βεβαίως να θέλει ο ίδιος να εξανθρωπιστεί.

Παλαίμαχος: "Γιατί βαδίζουμε από το κακό στο χειρότερο και η αρετή, όσο κυριαρχούν οι σιδερένιοι νόμοι της παγκόσμιας καπιταλιστικής αγοράς, τείνει στην εξαφάνιση;"

Απάντηση δική μου: Η παγκόσμια καπιταλιστική αγορά απλά αντανακλά τους νόμους της ζούγκλας που διέπουν τις ενστικτοκεντρικές κοινωνίες των "ανθρώπων". Η εκμετάλλευση ανθρώπου από ανθρωποειδές είναι ο κανόνας της ζούγκλας, και εμείς σε ζούγκλες επιλέξαμε να ζούμε... Γιατί λοιπόν μας κακοφαίνεται όταν απλά θερίζουμε εκείνο που σπέρνουμε;

Παλαίμαχος: "ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ακόμα και από τους οίκους του Θεού."

Απάντηση δική μου: Ο μόνος ΟΙΚΟΣ που έφτιαξε ο Θεός είναι το ΣΥΜΠΑΝ. Ο Θεός δεν κατοικεί σε χειροποίητους ναούς, διότι "εν αυτώ ζώμεν και κινούμεθα και υπάρχομεν", όπως έλεγαν οι σοφοί πρόγονοί μας. Όποιος αναζητά το Θεό στη Θρησκεία το πιο πιθανό είναι εκεί μέσα να γνωρίσει το "Διάβολο", και ζητώ συγνώμη από τους θρησκευόμενους. Ο Συμπαντικός ΝΟΥΣ δεν έφτιαξε καμία Θρησκεία. Οι άνθρωποι τις επινόησαν. Έθεσε μόνο ΝΟΜΟΥΣ σε λειτουργία, κι αυτούς τους άγραφους πνευματικούς νόμους καλούμαστε να αποκωδικοποιήσουμε και να συντονιστούμε μαζί τους, αν θέλουμε να εξελιχτούμε από ανθρωποειδή σε ανθρώπους. Και τότε, όπως ο Μένανδρος, θα μπορούμε να λέμε: "Ως χαρίεν εστ' άνθρωπος, όταν άνθρωπος η".

Παλαίμαχος: «Γιατί όλες οι γλυκερές, βλακώδεις ηθικολογίες του κειμένου καταλήγουν στην "αρετή"»

Απάντηση δική μου: Σ' ευχαριστώ για τη "φιλοφρόνηση". Εάν όμως η ηθική είναι βλακεία, τότε γιατί παραπονιέσαι για την έλλειψή της; Κατά τη "φιλοσοφία" σου: ηθικολογία=βλακεία, άρα ανηθικότητα, διαφθορά, εκμετάλλευση, κλπ.=εξυπνάδα. Νομίζω;

Παλαίμαχος: «Η οποία φυσικά θα μας έρθει από το Θεό, αφού πιστέψουμε σε αυτόν. Μόνο που και εδώ πάλι απομακρύνεται η αρετή: Ούτε ο Θεός μας την φέρνει και οι "ευσεβείς" ακόμα απομακρύνονται από το Θεό.»

Απάντηση δική μου: Δεν υπάρχει ο από μηχανής "θεός" για να μας φέρει τίποτα ουρανοκατέβατο. Η πνευματικότητα και η θεϊκότητα είναι μέσα μας, αρκεί να την αφήσουμε να εκδηλωθεί και να εκφραστεί. Βέβαια, ο δρόμος για τη συλλογική πνευματική αφύπνιση της ανθρωπότητας είναι πολύ μακρύς. Θα έπαιρνε κάποιους αιώνες αν άρχιζε σήμερα. Κάποτε όμως πρέπει ν' αρχίσει, αν πρόκειται η ανθρωπότητα ν' αποφύγει την αυτοκαταστροφή της, το βρικόλακα της οποίας με φρίκη ήδη ατενίζουμε...»

Περίμενα αρκετή ώρα για να δω το ανωτέρω κείμενό μου δημοσιευμένο, αλλά δεν το έβλεπα. Ανάρτησα λοιπόν το ερώτημα γιατί το προηγούμενο κείμενό μου δεν είχε αναρτηθεί, μήπως είχα κάνει κανένα λάθος για να το ξαναστείλω. Ούτε το ερώτημα αυτό δημοσιεύτηκε. Δημοσιεύθηκε όμως η απάντηση του διαχειριστή την οποία σας παραθέτω αυτούσια, μήπως τη σβήσει όταν ενημερωθεί γι’ αυτά που γράφω εδώ.

<<Ροβεσπιέρος Site AdminΈνταξη: 13 Σεπ 2006 Δημοσιεύσεις: 989
Δημοσιεύθηκε: Τρι Ιαν 2009 Θέμα δημοσίευσης:
Αγαπητή, Μαρία Σεφέρου, εδώ δεν δημοσιεύονται τα πάντα. Αποψεις, π.χ. που υποστηρίζουν ότι η "αρετή" και οι "ἡθικές αξίες" "βγαίνουν από μέσα μας" ή ότι οι "άνθρωποι οι κακοί κτίσανε τον καπιταλισμό" και τα παρόμοια, εδώ δεν ασχολούμαστε, ούτε τα δημοσιεύουμε. ΟΧΙ μόνο γιατί τα θεωρούμε αποπροσανατολιστικά και ζητήματα που έχουν επιλυθεί από την Επιστήμη, αλλά και από τη ζωή, αλλά και για να σας προφυλάξουμε από τη χλεύη. Δεν είναι δυνατόν στο ΡΕΣΑΛΤΟ να ξεστομίζονται τέτοια πράγματα...

_________________
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης μέσα σε καπιταλιστικό καθεστώς, είτε είναι απραγματοποίητες, είτε είναι αντιδραστικές»(Λένιν)>>

Στη συνέχεια του έστειλα άλλο κείμενο για ανάρτηση το οποίο επίσης δεν δημοσίευσε ο λογοκριτής. Σας παραθέτω και το κείμενο αυτό για να βγάλει ο αναγνώστης τα δικά του συμπεράσματα, κρίνοντας και από την ανωτέρω υπογραφή, απαξιωτική για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.

«Αγαπητέ Ροβεσπιέρε,
Αφού δεν δημοσιεύετε τα πάντα, κοινώς λογοκρίνετε τα κείμενα λόγω άκρατης "δημοκρατικότητας", τότε για λόγους δεοντολογικούς έπρεπε να μου απαντήσετε ιδιωτικά στο Email μου. Δε μπορείτε ν' απαντάτε δημόσια για κείμενο που μου κόψατε και που το θεωρείτε βλακώδες, χωρίς να δίνετε στους αναγνώστες σας την ευκαιρία να δουν και να κρίνουν τι τέλος πάντων έγραψα και γιατί κόπηκε.
Καταλαβαίνω, αυτή την εντολή έχετε κι εσείς από τ' αφεντικά σας.
Όσο για να με προστατέψετε από τη χλεύη, καλοσύνη σας!
Δεν ήξερα ότι έχω τέτοιους φίλους που να με "προστατεύουν" τόσο...
Αλήθεια, γιατί δεν λογοκρίνετε και τους χλευαστές;
Τα επιχειρήματά σας δεν πείθουν ούτε εσάς τον ίδιο... Λυπάμαι!»

Αυτά τα ολίγα ή πολλά, και νομίζω ότι οι νοήμονες εννόησαν περί τίνος πρόκειται...


Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2009

Θεσσαλονίκη: Σημαντική για τα σχέδια “OMEGA” του “θεού”!


Με αφορμή την ύποπτη κινητικότητα εις βάρος της Μακεδονίας μας, και τη διάχυτη όσο και δικαιολογημένη ανησυχία που αποτυπώνεται κυρίως στα Μακεδονικά blogs, ένιωσα την ανάγκη να σας διηγηθώ εν συντομία μια θλιβερή ιστορία της οποίας έγινα αυτήκοη μάρτυρας πριν από 22 χρόνια. 

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Ευτυχία πού είσαι;


Ποιος δε σε πόθησε, και ποιος δεν έψαξε
Για σένα μάγισσα Ευτυχία!Για να σε κατακτήσει και να βρει ανάπαυση,
Χαρά, γαλήνη στην ψυχή, και ηρεμία…

Το βρέφος σε απήλαυσε στης μάνας του την αγκαλιά,
Κι όσο ήταν αθώο σε κράτησε.
Κι ο νέος σ’ αναζήτησε στο σεξ και στα φιλιά,
Μα μόνο ίχνη στιγμιαίας ευτυχίας άγγισε.

Και ο φιλόσοφος σ’ έψαχνε σ’ όλη του τη ζωή,
Σε κάθε είδους λογισμό και ιδεολογία.
Κι όμως, πριν παραδώσει την ψυχή,
Με θλίψη παραδέχτηκε πως δε σε βρήκε, Ευτυχία.

Το ίδιο παραδέχτηκε κι ο ονειροπόλος ποιητής,
Όπως διαφαίνεται εις τα θλιμμένα ποιήματά του.
Ομοίως και ο θεολόγος, ο των Γραφών ερευνητής,
Που προσδοκά μετά το θάνατο να εκπληρώσει τα όνειρά του.

Οι πιο πολλοί σε ζήτησαν στο χρήμα, Ευτυχία!Και τους ξεγέλασε το πλάνο φάντασμά σου.
Τους κούρασε τ’ ατέλειωτο του χρήματος κυνηγητό.
Υπάρχει άραγε τέλος σ’ αυτό;

Όχι, βεβαίως, μια κι ο πλούσιος ποτέ δεν έχει αρκετά.
Όσα και νάχει ο φουκαράς νιώθει φτωχός.
Και σπαταλάει τη ζωή με το να κυνηγά
Όλο και κάποιον άλλο στόχο εμπρός…

Άλλοι πάλι σε ζήτησαν στη δόξα, κι είπαν,
«Θα κάνω κάτι εντυπωσιακό για το λαό,
Κάτι που θα με μακαρίζουν οι γενιές, κάτι καλό.
Και έτσι θα γραφτώ κι εγώ στην ιστορία.»
Μ’ αλίμονο! Σαν έφτασαν στην κορυφή,
Και νόμισαν πως σ’ είχαν κατακτήσει, Ευτυχία,Οι ίδιοι εκείνοι που τους είχαν ανεβάσει εκεί
Τους υπογράφαν θάνατο ή φυλακή ή εξορία…

Και οι αναρχικοί, μηδενιστές κι αντεξουσιαστές
Σε ζήτησαν στο χαλασμό και χάος, Ευτυχία.Μ’ αντί για σένα στην καταστροφή που έψαχναν,
Στο τέλος ένιωσαν κι αυτοί κενό και δυστυχία…

Και η Πολιτεία; Τι κρίμα να μην προλαβαίνει το κακό,
Ώστε να μη χρειάζονται κι άλλα ψυχιατρεία,
Και κέντρα αποτοξίνωσης, και άλλες φυλακές…
Ώ, πόσο τραγική ειρωνεία!

Και μια μεγάλη ομάδα του λαού σε ψάχνουνε μεσ’ στη θρησκεία,
«Αν μάθω», είπανε, «πολλά περί Θεού,
Και περισσότερα περί ψυχής και μεταφυσικής,
Πού θα μου πάει; Θα τη βρω καμιά φορά την Ευτυχία
Κι έτσι αφιερώθηκαν στο να κρατούν τους τύπους,
Μακριούς σταυρούς, λιβάνια και κεριά,
εικόνες , τάματα και φυλαχτά,
και καμιά ’πίσκεψη σ’ Αγίους Τόπους

Μα όσο και αν έτρεχαν σ’ αγίους και αγίες,
Σε λείψανα κι εικόνες θαυματουργικές,
Φέρνοντας δώρα, κάνοντας και λειτουργίες,
Τόσο απογοητεύονταν και είχαν απορίες…

Ωιμέ! Παρόλα τα οράματα, τις εμπειρίες και θάματα,
Εκείνη π’ αναζήτησαν χανόταν μέσα στα φαντάσματα!
Και αντί για τη γαλήνη και την Ευτυχία,Ποτέ δεν απαλλάχτηκαν από την αγωνία…

«Μα δε μπορεί, κάπου εκεί θα βρίσκεσαι, Ευτυχία»,Είπαν μ’ ελπίδα οι αποκρυφιστές.
«Στην τέταρτη διάσταση, πού αλλού;
Στις μυστικές του Σύμπαντος αρχές»!

Και σαν την Εύα, είπανε κι αυτοί με κομπασμό,
«Ας δοκιμάσουμε της γνώσης τον καρπό.
Ίσως να γίνουμε κι εμείς θεοί,
Ίσως να βρούμε και της Ευτυχίας το κλειδί»!
Κι έφαγαν από τον καρπό πολλοί,
Άσπροι και μαύροι μάγοι, κι αστρολόγοι,
Πνευματιστές, υπνωτιστές, μέντιουμ και γκουρού,
Και χαρτορίχτρες , γητευτές , και νεκρολόγοι…

Του Πλάστη τους την εντολή όλοι τους αγνοήσαν,
Και την προειδοποίηση τελείως αψηφήσαν.
Κι έτσι, αντί για τη χαρά που ψάχνανε να βρούνε,
Δέσμιοι των πνευμάτων έγιναν! Μα δεν το εννοούνε…

Και φυσικά ούτε χαρά ούτ’ Ευτυχία βρήκαν.
Κι όσοι σ’ αυτούς για δύναμη και θεραπεία στραφήκαν,
Στα δίχτυα τους επιάστηκαν αυτοστιγμή,
Κι ούτε κατάλαβαν το πώς αγιστρωθήκαν.

Και γίνανε τα έσχατα χειρότερα των πρώτων!
Νεύρα, θυμοί και σύγχυση και φόβοι τους εμπήκαν…
«Μα ήταν βαρύ το τίμημα!» με πόνο αναστενάξαν,
Και για τον Αποκρυφισμό τη γνώμη τους αλλάξαν.

Κι από τα βάθη των αιώνων αντηχεί: «Πού είσαι Ευτυχία;»
Μήπως είσαι χίμαιρα; Μήπως μια ουτοπία;
Υπάρχει άραγε κανείς που μόνιμα να σ’ έχει,
Και ηρεμία στην καρδιά πάντοτε να κατέχει;

Υπάρχει άραγε κανείς λεύτερος απ’ το άγχος της ζωής,
Κι από του φόβου τα αφόρητα δεσμά;
Κάποιος που να μη νιώθει πια δοκιμασίας πόνο,
Κάποιος που νάναι λεύτερος απ’ της σαρκός το νόμο;

Έχω καλά μαντάτα να σου πω, υπάρχει η Ευτυχία!!
Μα είναι περίεργη ύπαρξη αυτή…
Να… Δε θέλει, δε μπορεί, δεν κατοικεί,
Εκεί όπου υπάρχει αμαρτία.

«Ποια αμαρτία;» θα μου πεις.
«Δε σκότωσα κανένα εγώ. Το σπίτι μου κοιτάω!»
Το ξέρω. Τόλεγα κάποτε κι εγώ…
Όμως κάπου εκεί ειν’ το μυστικό!

Την Ευτυχία, φίλε, θα τη βρεις
Όταν με τον Ανώτερο Εαυτό συμφιλιωθείς.
«Γιατί;» θα πεις. «Δεν τόξερα πως είμαι τσακωμένος!»
Και βέβαια από το Πνεύμα είσαι χωρισμένος.

«Μα αν είναι έτσι, πώς θα ενωθώ;
Εγώ είμαι στη Γη κι Αυτός στον Ουρανό!
Και πώς μπορώ μια τέτοια γέφυρα να χτίσω
Και ποιος θα με συστήσει στο Θεό;»


Φίλε, ο τόπος του Θεού δεν είναι μακριά,
Το Πνεύμα Του ζει μέσα μας, και γύρω και παντού,
Μπορείς να τον αφουγκραστείς, να πάρεις οδηγίες,
Ν’ αλλάξεις δρόμο και ν’ αφήσεις τις παλιές τις αμαρτίες.

Μα μία είναι η μεγάλη εντολή: να αγαπάμε αλλήλους.
Και όχι μόνο φίλους αλλά και εχθρούς.
Το μίσος από την καρδιά δια παντός να εξαφανίσουμε,
Και μεταξύ μας γέφυρες να χτίσουμε.

‘Αδέλφια’ είμαστε όλοι μας, παιδιά του ίδιου Πατέρα,
Προς τι λοιπόν το μίσος κι ο αλληλοσπαραγμός;
Αν όντως μας ενδιαφέρει η Ευτυχία,
Θα πρέπει να εγκαταλείψουμε την αδιαλλαξία!

Κι αφού η αγάπη επιτέλους θρονιαστεί,
Φαρδιά πλατιά μεσ’ στην καρδιά μας,
Ας υπακούμε πάντα τη συνείδηση,
Κι αυτή ας οδηγεί τα βήματά μας.

Μα ψευδαισθήσεις ας μην έχουμε,
Μέσα εις την αντίληψή μας,
Πως είναι δυνατό ποτέ να βγάλουμε
Οριστικά τη θλίψη απ’ τη ζωή μας.

Όμως όπου υπάρχει Αρετή,
Φέγγουν και κάποιες ηλιαχτίδες,
Κι ο άνθρωπος τα καταφέρνει να διατηρεί
Γαλήνη ανάμεσα σε καταιγίδες.

Έτσι το θέλησε ο Δημιουργός,
Η θλίψη κι η χαρά μαζί να συμβαδίζουν,
Ώστε στη θέωση τον άνθρωπο να οδηγούν,
Και την αθανασία της ψυχής να χτίζουν.

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009

Barack Obama: Ο εκλεκτός του Πλανήτη

Ανεξάρτητα από το τι αντικειμενική γνώμη ή προκατάληψη μπορεί να έχει κανείς απέναντι στην Αμερική - μια χώρα όπου η φιλοπατρία θεωρείται αρετή ενώ στην ψευτοπροοδευτική Ελληνική κοινωνία θεωρείται ρετσινιά - ανεξάρτητα από το αν καταδικάζει εν όλω ή εν μέρει την εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης, ανεξάρτητα από το τι μένεα πνέει εναντίον του καπιταλισμού, εάν παρακολούθησε και πρόσεξε την ομιλία του νέου πλανητάρχη στην τελετή της ορκωμοσίας του, στις 20 Ιανουαρίου του 2009, δε μπορεί παρά να ομολογήσει ότι ο Barack Obama είναι αδιαμφισβήτητα ένα φαινόμενο ηγέτη! Όταν ο Barack Obama χαμογελάει, είναι σα να βλέπεις τον ήλιο ν’ ανατέλλει!

Χαρισματικός, με πρόσωπο εφήβου, τέλεια άρθρωση και φωνή ανδροπρεπέστατη, με απαράμιλλη ρητορική δεινότητα που δε χρειάζεται σημειώσεις, με απόλυτα συγκροτημένη σκέψη, με σοβαρότητα και παντελή έλλειψη λαϊκισμού, με σεβασμό προς τον απερχόμενο πρόεδρο Bush – τον οποίο κατευόδωσε μέχρι το ελικόπτερο, δίνοντας μαθήματα πολιτικού πολιτισμού - και ευγνωμοσύνη προς τις υπηρεσίες που προσέφερε στη χώρα, και με θεϊκό χρίσμα ηγέτη, ο Barack Obama καθήλωσε και σαγήνεψε εκατομμύρια τηλεθεατών σε ολόκληρο τον πλανήτη, και ενέπνευσε σε όλους τους καλοπροαίρετους ανθρώπους, όπου γης, την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Εσείς, κύριε Παπανδρέου, πώς θα μας κυβερνήσετε;

Αγαπητέ κ. Παπανδρέου,
Δεν είμαι σίγουρη αν ποτέ θα διαβάσετε αυτή την επιστολή, αφού γνωρίζω ότι δεν έχετε καιρό ν’ ασχοληθείτε με ταπεινότητες σαν και του λόγου μου. Παρ’ όλα αυτά, ήρθε το πλήρωμα το χρόνου και νιώθω την εσωτερική ανάγκη να σας στείλω ένα μήνυμα, είτε το διαβάσετε είτε όχι.


Κύριε Παπανδρέου, η ζοφερή πραγματικότητα δείχνει ότι ενωρίτερα ή αργότερα είστε κι εσείς καταδικασμένος να κυβερνήσετε, όχι ως το απόλυτα βέλτιστον αλλά ως το μη χείρον, όπως είπε προ ημερών και ο δικός σας κ. Μίμης Ανδρουλάκης. Κάτι θα ξέρει αυτός για να λέει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι έτοιμο ακόμη να κυβερνήσει... Κι όταν εξ ιδίων προέρχονται τα βέλη, τι καλύτερο να πω εγώ; Βέβαια, αν δεν έχετε προλάβει να ετοιμαστείτε μέσα στα πέντε χρόνια που είστε στην αντιπολίτευση, ο κοινός νους λέει ότι δεν θα είστε έτοιμοι ποτέ… δυστυχώς για τον τόπο.

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

Τι όμορφος κόσμος!

Louis Armstrong - "What A Wonderful World"























Της ασυλίας το "κάγκελο" ή πώς πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό

Το Ελληνικό κράτος έχει καταφέρει το αδύνατο, δηλαδή κάτι σαν τον τετραγωνισμό του κύκλου. Με νόμο περί πανεπιστημιακού ασύλου που έφτιαξε ο "αείμνηστος" - και πώς να τον ξεχάσουμε άλλωστε; - και που όλοι οι αρμόδιοι δε θέλουν ή δε μπορούν να τηρήσουν, κατάφερε να πνίγεται κάθε τόσο σε μια κουταλιά νερό. Μάλιστα, το Δεκέμβρη του 2008 ο πνιγμός στην κουταλιά του νερού παρά λίγο ν' αποβεί μοιραίος για το κράτος, δηλαδή για την Ελληνική κοινωνία. Είναι στ' αλήθεια να τραβάς τα μαλλιά σου, να βγαίνεις από τα ρούχα σου, να τρέχεις προς το τρελοκομείο μπας και βρεις πιο λογικούς εκεί μέσα για να συμμεριστείς την αγανάκτηση και τον πόνο σου. 
Μετά τα τραγικά "Δεκεμβριανά" του 2008 γίναμε μάρτυρες ατέλειωτων και ανούσιων χαβροσυζητήσεων στα ΜΜΕ, με τους αστέρες της δημοσιοκαφρίας ν' ανταγωνίζονται ποιος θα φανεί πιο ένθερμος προστάτης των δημοκρατικών ελευθεριών των (κατ' όνομα) φοιτητών, που κάποιοι ένστολοι "φασίστες" τάχα τις υπονομεύουν. Για όσους το έχουν ξεχάσει, "κράτος" σημαίνει "ισχύς" και "δύναμη". (Καλέ κατά πού πήγε η "ισχύς" και δεν την είδαμε;)

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2009

Σύριζα στην παρανομία ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ


«Όσοι επιθυμούν να προμηθευτούν το ημερολόγιο της "Αυγής" μπορούν να απευθυνθούν στα γραφεία της εφημερίδας στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Στην επαρχία αποστέλλεται ταχυδρομικώς.»
Αυτό διάβασα στο σημερινό φύλλο της ΑΥΓΗΣ! Έτσι, όσοι δεν προλάβατε να το πάρετε, μην… κλαίτε. Υπάρχει ακόμη καιρός. Μη χάσετε!

Οι "δημοκρατικές" και "ηθικές" αρχές του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ ήταν γνωστές πολύ πριν από το φόνο του 16χρονου Αλέξανδρου από αστυνομικό, τόσο στην πράξη όσο και στα δημοσιεύματά του στο επίσημο κομματικό του όργανο, την ΑΥΓΗ. Μεταφέρω εδώ δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από άρθρο της ΑΥΓΗΣ στις 21/06/2008 του Δημοσθένη ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ – ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ, με τίτλο «Η βία, τα δελτία τύπου και ο σοσιαλισμός»:

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2009

Στη Βρετανία η αθεΐα διαφημίζεται στα λεωφορεία!

Με αφορμή το κάτωθι δημοσίευμα που αναρτήθηκε χθες εδώ μαζί με σχετικό video, θα παραθέσω στη συνέχεια, και εν συντομία, τις δικές μου απόψεις για τα βασικά αίτια του ραγδαία αναπτυσσόμενου κινήματος της αθεΐας.

Από ventetta.blogspot: «Oι Βρεττανοί άθεοι έχουν ξεκινήσει διαφημιστική εκστρατεία μέσω των λεωφορείων που λέει οτι πιθανότατα δεν υπάρχει Θεός . Μην ανησυχείς και απόλαυσε την ζωή σου. Η "Βρετανική Ένωση Ουμανιστών" προωθεί τον "ουμανισμό" και την "αποθρησκευτικοποίηση" της βρετανικής κοινωνίας και μάχεται, γενικώς, κάθε είδους θρησκευτικής παρουσίας, ενώ τελεί μη θρησκευτικές τελετές, όπως γάμους κηδείες ονοματοδοσίες, κλπ.
 Η Ariane Sherine από την «Αθεϊστική Εκστρατεία Λεωφορείων»,(«Atheist Bus Campaign»), είπε ότι την όλη καμπάνια την είχε εμπνευστεί στις αρχές του καλοκαιριού, από ανάλογες διαφημίσεις με αναφορές από τη Βίβλο, που τέθηκαν επάνω στα λεωφορεία από μια Χριστιανική ομάδα. Ενοχλημένη από τα μηνύματα, έγραψε ένα άρθρο στην εφημερίδα «Guardian» στο οποίο πρότεινε οι άνθρωποι να δώσουν περίπου $8 για κάθε μήνυμα για να υποστηριχθούν οι διαφημίσεις υπέρ του αθεϊσμού, στα λεωφορεία.»

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009

Δεκέμβριος 2008: Η εξέγερση των "καταπιεσμένων"

Ποιος είδε τον τρελό και δεν τον εφοβήθη, λέει η παροιμία. Και εμείς, το Δεκέμβρη που μας πέρασε, είδαμε πολλούς τρελούς να έχουν αφηνιάσει σα ντοπαρισμένοι στο κέντρο της Αθήνας και άλλων πόλεων και, γιατί να το κρύψουμε άλλωστε – κατ****θήκαμε από φόβο. 
Ιδιαίτερα φοβήθηκαν όσοι είχαν την ατυχία να μένουν στις προσφιλείς περιοχές των μπαχαλάκηδων, βλέπε οδούς Στουρνάρη, Πατησίων, απέναντι από το πάλαι ποτέ Πολυτεχνείο, νυν άντρο κακοποιών, στη Σταδίου και άλλες επιλεγμένες για εκτόνωση περιοχές, τόσο σε Αθήνα όσο και σε Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις. Δυστυχώς, εκείνο που φοβόντουσαν τόπαθαν οι άνθρωποι: οι μπαχαλάκηδες ρήμαξαν το βιος τους και τώρα τίποτα δε μπορεί να είναι σαν πριν...

Όχι άλλο αίμα στη Γάζα - ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ!!!



Δεν υπάρχουν χώματα που ν’ αξίζουν περισσότερο από την ανθρώπινη ζωή!
Ο πόλεμος είναι ο απόλυτος κανιβαλισμός και η ειρήνη είναι η επιλογή των πολιτισμένων.
Ο πόλεμος είναι πατέρας περισσότερων πολέμων, ενώ η ειρήνη είναι η μητέρα διαρκούς ειρήνης!

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2009

«Αξίζει να το δεις» και ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ…

Έτυχε να πετύχω χτες την εκπομπή-χάβρα της Τατιάνας Στεφανίδου, και προσπάθησα ν’ αντιληφθώ τις θέσεις των προσκεκλημένων για το πρόσφατο δολοφονικό χτύπημα εναντίον τριών αστυνομικών που είχε ως τραγικό αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό του εικοσάχρονου Διαμαντή Μαντζούνη. Περιττό να επισημάνω ότι η ηχορρύπανση της εν λόγω εκπομπής ήταν, όπως άλλωστε είναι το κατάπτυστο Ελληνικό έθιμο, ανυπόφορη για άτομα φυσιολογικά. Το πάλεψα, όμως, διότι κυρίως ήθελα ν’ ακούσω την καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Μαρία Τζάνη, την οποία θαυμάζω και εκτιμώ.

Βεβαίως, μέσα στην τηλεοπτική βαβούρα των πολιτισμικά άξεστων όσο και αλαζονικών καλεσμένων, που έχουν το καφροπαράδοτο χούι να φωνασκούν όλοι μαζί κι ας μην ακούγονται, μόλις και μετά βίας έπιασα δυο τρεις λέξεις απ’ όσες άφησαν την κ. Τζάνη ν’ αρθρώσει. Είναι κι αυτό θέμα νοημοσύνης των τηλεπαρουσιαστών και των τα τηλεοπτικά παράθυρα κατακλυζόντων “επωνύμων” της ιδεολογικά και ηθικά χρεοκοπημένης εποχής μας. Είναι ηχηρό σύμπτωμα της γενικευμένης νοσηρότητας που επικρατεί στην τριτοκοσμική χώρα μας – και γιατί να το κρύψομε άλλωστε; – που ο καθένας δεν αφήνει τον άλλο ν’ αρθρώσει άποψη. Και μετά βαυκαλιζόμαστε με φρούδες ελπίδες ότι μπορούμε να ομονοήσουμε για ν’ αντιμετωπίσουμε τα κρίσιμα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα μας…

Εξάλλου είναι και οι άτιμες οι διαφημίσεις που πέφτουν ξαφνικά, κατά “σύμπτωση” όταν πάει κάποιος να πει μια ζουμερή αλλά ενοχλητική για το σύστημα κουβέντα… Βλέπετε το παραδάκι πρέπει να πέφτει ώστε να πέφτουν και οι παχυλές αμοιβές των “στρατευμένων” δημοσιογράφων–σταρ, ο δε το ζουνάρι σφίγγων από την πατροπαράδοτη λιτότητα μαζοχιστής λαός πρέπει να ενημερώνεται οπωσδήποτε για υψηλής ποιότητας εκπομπές όπως το «Ράδιο Αρβύλα», τα CD με το ‘εμπνευσμένο’ «Στο τσιγάρο που κρατώ», και άλλα αποχαυνωτικά άσματα όπως και περιττά ή άχρηστα προϊόντα που ο πολίτης οφείλει οπωσδήποτε να καταναλώσει... Επ’ ευκαιρία, ξέρεις πόσο βαρύ είναι να ορκίζεσαι στο πιο ιερό και όσιο της φυλής σου, στο τσιγάρο; Δεν υπάρχει σοβαρότερος όρκος για τον καπνιστή!

Με υπολανθάνουσα την προσπάθεια της Τατιάνας να εντοπιστούν κάποια αδύνατα σημεία στην προσωπικότητα του χαροπαλεύοντος 21χρονου αστυφύλακα - γιατί άραγε; - καταναλώθηκε πολύτιμος χρόνος της εκπομπής σε άσχετες ερωτήσεις της παρουσιάστριας προς το θείο του πυροβοληθέντος άτυχου εικοσάχρονου. Κατόπιν πεισματικής και έντεχνης εκμαίευσης της Τατιάνας, ο θείος είπε ότι ο χαροπαλεύων Διαμαντής είχε δώσει εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο τρεις φορές (πότε πρόλαβε;) και δεν είχε πετύχει, και ότι πήγε στην Αστυνομία για να έχει σίγουρο επάγγελμα στο Δημόσιο – εμ για τί άλλο θα πήγαινε κυρά μου; Για τί άλλο πάνε τα φτωχόπαιδα στην Αστυνομία παρά για ένα κομμάτι ψωμί; Λες να ζήλεψε τον παραδοσιακό εξευτελισμό του σταυρωμένου «μπάτσου» ή να πήγαινε γυρεύοντας για φτύσιμο, λιθοβολισμό, βάσανα και κινδύνους; Εξάλλου, τι ήξερε ένας θείος, και τι δικαίωμα είχε για ν’ αποφανθεί ως προς τα κίνητρα που οδήγησαν το παιδί να γίνει αστυνομικός;

Αλλά και αν υποθέσομε ότι ο Διαμαντής Μαντζούνης είχε γίνει αστυφύλακας από υπερβολική αγάπη προς το λειτούργημα αυτό, δηλαδή δεν έβλεπε την ώρα και τη στιγμή για να προστατέψει την κοινωνία από τους κουκουλοφόρους και τους κακοποιούς, θα ήταν τότε άτρωτος και απρόσβλητος στα πυρά των τρομοκρατών; Γι’ αυτό λέω ότι οι δημοσιογράφοι ή έχουν “άνωθεν” εντολές να ροκανίζουν το χρόνο μιας εκπομπής σε ώρα εθνικής κρίσης με βλακώδη, άσχετα και επουσιώδη, ή είναι νοητικά ανεπαρκείς. Μάλλον το πρώτο ισχύει αφού κάθε φορά που επρόκειτο ν’ ακουστεί κάποιος υπαινιγμός για πιθανό ξένο δάχτυλο με στόχο την αποσταθεροποίηση της χώρας, η Τατιάνα μας εξανίστατο και διέκοπτε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Και μετά μου λέτε να μην είμαι καχύποπτη… Είναι διαπιστωμένο πλέον ότι οι τηλεπαρουσιαστές παθαίνουν υστερική κρίση όταν γίνεται αναφορά σε ξένα κέντρα. Γιατί αντιδρούν έτσι, άραγε; Ποια είναι τα αόρατα αφεντικά των ΜΜΕ;

Εκείνο, όμως, που μ’ έκανε να βγω εκτός εαυτού ήταν το ημερολόγιο με τα εμπρηστικά συνθήματα που μόλις και μετά βίας κατάφερε να δείξει ο Άδωνις Γεωργιάδης, αναφέροντας ότι αυτό το είχε εκδώσει και το διακινούσε δωρεάν η “Αυγή”, το επίσημο κομματικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ, την Κυριακή, 4 Ιαν. 2009. Μερικά από τα συνθήματα του ημερολογίου ήταν: «Καραμανλής ή Χάος; ΧΑΟΣ», «Λεφτά για την Παιδεία και όχι για τους μπάτσους», «Έχουμε εξέγερση, τα Χριστούγεννα αναβάλλονται», «Merry crisis and a happy new fear.”

Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων για το ποιος πολιτικός χώρος απεργάζεται το χάος και τον τρόμο στη χώρα μας;

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2009

«Αυτοί που σταύρωσαν τον Χριστό…»

«Αυτοί που σταύρωσαν τον Χριστό, δύο χιλιάδες χρόνια μετά, σταυρώνουν ένα λαό. Ανερυθρίαστα, εκτελούν παιδιά», δήλωσε ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ Γιώργος Καρατζαφέρης, κληθείς να σχολιάσει τις δραματικές εξελίξεις στην Παλαιστίνη.
Αυτά διάβασα σήμερα στο ιστολόγιο http://ventetta.blogspot.com/ και ένιωσα την ανάγκη ν' απαντήσω.

«Μακάρι να είχα φύγει νωρίτερα ή να μην είχα γεννηθεί»

Τη δραματική αυτή δήλωση τη διάβασα σ’ ένα μήνυμα του Υποστράτηγου ε.α. Κ.Χ. Κωνσταντινίδη, που βρήκα στη σελίδα «Ακομμάτιστο ΚΙΝΗΜΑ Μηχανικών για το ΤΕΕ και ΤΣΜΕΔΕ», στο Ενημερωτικό Δελτίο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, 29/12/2008. Θα παραθέσω εδώ ολόκληρο το συγκλονιστικό αυτό μήνυμα, που πιστεύω πως εκφράζει τις θέσεις και τα συναισθήματα πολλών.

«ΝΕΟΛΑΙΑ…ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ – ΧΩΡΑ…ΧΩΡΙΣ ΜΕΛΛΟΝ
Ποτέ στον 80ετή μου βίο δεν ένιωσα τόση λύπη, οδύνη, συντριβή, τόση απογοήτευση, ταπείνωση και προδοσία, όσο σήμερα. Σήμερα βιώνω τη σοβαρότερη κρίση της ζωής μου και μακάρι να είχα φύγει νωρίτερα ή να μην είχα γεννηθεί. 

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2009

Τους φοβάστε τους κουκουλοφόρους κ. Παπούλια;

Τι ερώτηση είναι αυτή, θα μου πείτε. Χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει, λέει η σοφή λαϊκή παροιμία. Α, ναι, πριν προχωρήσω, να σας ευχηθώ «Καλή Χρονιά», όσο καλή μπορεί να είναι όταν φέτος οι “γνωστοί-άγνωστοι” – ήρωες της σύγχρονης Ελληνικής ψευτοδημοκρατίας – μας είπαν τα “κάλαντα” με μολότοφ, εμπρησμούς και βανδαλισμούς ιερών και οσίων της φυλής μας. Λοιπόν; Τι λέει η προεδρική ατζέντα για τις πρώτες μέρες του 2009; Πού θα πάτε, αν επιτρέπετε; Τι ανώδυνους λόγους έχετε γράψει για να διαβάσετε από τις σημειώσεις σας, χωρίς να μιλάτε ποτέ για την “ταμπακιέρα”;

Προσέξτε με παρακαλώ, σαν ταπεινό πρωτοχρονιάτικο δώρο, έχω κάτι μαζοχιστικές ιδέες να σας προτείνω για μακάβρια θεάματα, που πρέπει ν’ απολαύσετε εκ του σύνεγγυς, διότι φαίνεται πως εκεί στο Προεδρικό Μέγαρο είστε λιγάκι αποκομμένος από τα επιτεύγματα της αναρχοκρατούμενης χώρας στην οποία απλώς προεδρεύετε, και πρέπει επειγόντως να ενημερωθείτε. Καλού-κακού όμως, επειδή φημολογείται ότι είστε πολύ ευαίσθητος, πριν πάτε εκεί που θα σας προτείνω, επιβάλλεται να φωνάξετε τον Κρεμαστινό να σας κάνει τεστ κοπώσεως και άλλες καρδιολογικές εξετάσεις, και μόνο αν σας δώσει το πράσινο φως να προχωρήσετε στις επισκέψεις των πολιορκημένων “αρχαιολογικών” χώρων. Καταλάβατε;

Κατ’ αρχήν πρέπει να επισκεφτείτε, σήμερα κι όχι αύριο, το στοιχειωμένο κτίριο Γκίνη, το κτίριο στο κέντρο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου όπου τα παλιά καλά χρόνια σπούδαζαν οι Πολιτικοί Μηχανικοί, όπως και η ταπεινότητά μου. Η τηλεόραση έδειξε μερικές τρομερές φωτογραφίες των ερειπίων μέσα στο άντρο αυτό των αντιεξουσιαστών που μ’ έκαναν να κλάψω. Οι σκηνές μοιάζουν με βομβαρδισμένο τοπίο. Να σας θυμίσω, κύριε Πρόεδρε, ότι το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το είχαν χτίσει τον παλιό καλύτερο καιρό (1873) κάτι συμπατριώτες σας εθνικοί ευεργέτες από το Μέτσοβο (Γ. Aβέρωφ, N. Στουρνάρης, E. Tοσίτσας) και φαντάζομαι ότι αυτό θα σας κάνει να νιώθετε ενοχές που επί της προεδρίας σας πήρε τη χαριστική βολή στο προ δεκαετιών κατακρεουργημένο κουφάρι του. Αφήστε που οι πέριξ δρόμοι που φέρουν τα ονόματα των ευγενών αυτών Ελλήνων ευεργετών έχουν καταντήσει γκέτο των κουκουλοφόρων και οι καταστηματάρχες που είχαν την ατυχία να στήσουν τις επιχειρήσεις τους εκεί ζουν καθημερινά στον τρόμο. Μήπως είναι και τούτα απαραίτητα συστατικά της Δημοκρατίας και δεν το γνωρίζω;

Τώρα θα μου πείτε, τι μπορείτε να κάνετε, αφού τα χέρια σας είναι δεμένα; Αφού ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι απλά διακοσμητικό στοιχείο; Πάντως, εγώ δε θα δεχόμουνα ένα πόστο που θα μου έδεναν τη γλώσσα για να μη λέω αυτά που ενοχλούν. Για να επιμείνω, όμως, στην επιβαλλόμενη επίσκεψή σας στο Πολυτεχνείο, θα σας ερωτήσω: Αν, ο μη γένοιτο, είχε γίνει κάπου στη χώρα μας ένας καταστροφικός σεισμός, δεν θα κάνατε μια επίσκεψη επί τόπου; “Θα έκανα”, μου απαντάτε, “αλλά στο Πολυτεχνείο τα πράγματα είναι διαφορετικά”. Δηλαδή; Δεν σας συγκινούν αυτές οι καταστροφές; Δε θέλετε να πάρετε μια ιδέα ιδίοις όμμασι; “Θέλω, αλλά δεν μπορώ”, μου απαντάτε. Γιατί κ. Πρόεδρε, μήπως μπορώ εγώ η ταπεινή να σας βοηθήσω; Ποιο είναι το πρόβλημά σας; “Το άσυλο” μου απαντάτε, “δεν μου επιτρέπετε να παραβιάσω το πανεπιστημιακό άσυλο. Βλέπεις όπου πάω συνοδεύομαι από την φρουρά μου, και οι ‘μπάτσοι’ μου δεν επιτρέπεται να μολύνουν το άσυλο”. Αν είναι έτσι όπως τα λέτε, Πρόεδρε, με το συμπάθιο κιόλας, τότε ας λείπει το “άσυλο” των δημοκρατικώς ανιάτων! Τέτοια ασυλία έχει χάσει το νόημά της και είναι, όπως αποδείχτηκε στην πράξη, κατάρα της δημοκρατίας αντί για ευλογία.

Τέλος πάντων, στης Νομικής τη χαβούζα μπορείτε να πατήσετε πόδι; Κι εκεί τα αρχαιολογικά ευρήματα θα σας τρομάξουν. “Όχι” μου λέτε. “Κι εκεί το εμπόδιο είναι το άσυλο. Σε όλους τους πανεπιστημιακούς χώρους υπάρχει το άσυλο, ο ιερότερος θεσμός της Δημοκρατίας μας.” Ποιας Δημοκρατίας κ. Πρόεδρε; Μας δουλεύετε; Πού την είδατε τη δημοκρατία για να τη δω κι εγώ; Την αναρχία εσείς τη βαφτίζετε δημοκρατία; Το δικαίωμα του θρασύ και αδίστακτου κουκουλοφόρου να καταστρέφει και να τρομοκρατεί το θεωρείτε δημοκρατικό δικαίωμα; Κάποτε είχαμε δικτατορία με το σύνθημα “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών”, και σήμερα έχουμε δικτατορία με το σύνθημα “Ελλάς Ελλήνων Βανδάλων”. Αν έπρεπε να επιλέξω μεταξύ των δύο, θα προτιμούσα την πρώτη. Και δεν ντρέπομαι μη μου κολλήσουν τη ρετσινιά της φασίστριας οι αληθινοί φασίστες που κατεδαφίζουν, με την ένοχη σιωπή σας, ό,τι συμπτωματικά έχει απομείνει όρθιο σε τούτο τον ταλαίπωρο τόπο.

Λοιπόν, κ. Παπούλια, έστω κι αν δεν επισκεφτείτε τις πανεπιστημιακές χαβούζες, θα πείτε τουλάχιστον καμιά σοβαρή κουβέντα για τους κουκουλοφόρους; Στο πρωτοχρονιάτικό μήνυμά σας μιλήσατε για όλους τους αναξιοπαθούντες στη χώρα μας κι έξω από δω, αλλά τους κουκουλοφόρους τους ξεχάσατε. Δεν είναι κρίμα κι άδικο; Δεν τους αξίζει ένα ευχαριστώ, μια κάποια αναγνώριση στα παιδιά που έχουν αναλάβει εργολαβία το μηδενισμό της τουριστικής, οικονομικής και εκπαιδευτικής ζωής της Ελλάδας, για το καλό μας; Θα μου πείτε οι κουκουλοφόροι απλά έχουν πάρει τη σκυτάλη από την πολιτική ηγεσία και τις άλλες ηγεσίες του τόπου και αποτελειώνουν την εκτέλεση του νεοελληνικού κράτους, "δημοκρατικά" πάντα. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι πολιτικές μας ηγεσίες με τους παρατρεχάμενούς τους στις άλλες εξουσίες έτρωγαν τα θεμέλια του κράτους σιγά-σιγά και μουλωχτά προσπαθώντας να κρυφτούν πίσω από το δάχτυλό τους, ενώ οι κουκουλοφόροι το κάνουν δυναμικά και φωναχτά, κρύβοντας τα πρόσωπά τους πίσω από κουκούλες.

Αγαπητέ Πρόεδρε, θέλετε να σώσετε την τιμή και την αξιοπρέπειά σας; Την επόμενη φορά που θα διαβάσετε τις σημειώσεις σας να είστε πιο σαφής. Οι αοριστολογίες δε βοηθάνε διότι ο καθένας νομίζει ότι απευθύνεστε στο διπλανό του κι όχι στον ίδιο. Μας είπατε, μεταξύ άλλων : «Η χρονιά που φεύγει κατέδειξε ότι πλέον δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε μπροστά σε μια σειρά από παθογένειες, δυσλειτουργίες ενός πολιτισμικού πρότυπου, η “πτώχευση” του οποίου είναι πλέον κοινώς παραδεκτή.» Ποιες είναι αυτές οι παθογένειες καλέ μου κύριε Παπούλια; Ντρέπεστε να τις κατονομάσετε; Και ποιες είναι αυτές οι δυσλειτουργίες; Αν μιλήσετε σε άτακτα παιδιά για παθογένειες και δυσλειτουργίες, γενικώς και αορίστως, θα καταλάβουν τίποτα; Όχι βέβαια; Αν πείτε σε πολιτικούς για παθογένειες και δυσλειτουργίες θα εννοήσουν τι εννοείτε; Όχι βέβαια! Θα νομίσουν ότι μιλάτε για το άλλο κόμμα κι όχι γι’ αυτούς. Για νάμαι ειλικρινής, οι αοριστολογίες σας και οι γενικόλογες προτροπές σας μου θύμισαν ανώδυνο κήρυγμα από άμβωνος. «Ας ακούσουμε λοιπόν την κραυγή αγωνίας…” “Ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τους νέους”, μπλα, μπλα, μπλα…

Εκεί, όμως, που γέλασα πικρόχολα ήταν όταν είπατε: «Και ας σκεφθούμε τα στρατευμένα παιδιά μας που υπηρετούν σήμερα την πατρίδα μακριά από τα σπίτια τους για να ζει και να δημιουργεί με ασφάλεια ο ελληνικός λαός.» Κι εγώ μαζί σας! Ναι, να τα σκεφτούμε τα παιδιά, να τα σκεφτόμαστε και να τα συμμεριζόμαστε μέρα νύχτα, αλλά ο σκοπός για τον οποίο στρατεύονται - για να ζει και να δημιουργεί με ασφάλεια ο ελληνικός λαός - επιτυγχάνεται; Όταν αφήνεται να βεβηλώνεται προκλητικά ο ιερός βωμός στον «Άγνωστο Στρατιώτη» και ο ιερός βράχος της Ακρόπολης, όταν καίγεται επανειλημμένα η Σημαία μας, με τι ψυχή και τι καρδιά αυτά τα στρατευμένα παιδιά να υπηρετήσουν μια κουρελιασμένη πατρίδα; Και πόση ασφάλεια για να δημιουργήσει μπορεί να νιώθει ο Έλληνας επιχειρηματίας μπροστά στον κατά τα φαινόμενα αήττητο εσωτερικό εχθρό της κουκουλοτρομοκρατίας, της αναρχίας και της εγκληματικότητας; Για πηγαίνετε να ρωτήσετε τους καταστηματάρχες που τους ρήμαξαν τα μαγαζιά οι κουκουλοφόροι, συνεπικουρούμενοι και από τον ανθό της νεολαίας μας, πόσο ασφαλείς αισθάνονται; Και όταν τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια διατελούν υπό διαρκή κατάληψη και βανδαλισμό, μπορεί ο συνετός μαθητής και σπουδαστής (υπάρχει και μια τέτοια μειοψηφία) να διακριθεί στη μάθηση και να δημιουργήσει;

Κύριε Παπούλια, σέβομαι το αξίωμά σας, και λυπάμαι που σας στενοχώρησα. Όμως κάποιος, έστω μικρός και άγνωστος, πρέπει να σας μιλήσει έξω από τα δόντια. Στη θέα του απόλυτου χάους που βιώσαμε το Δεκέμβριο του 2008 δεν είχατε και δεν έχετε το δικαίωμα να σιωπάτε. Μιλήστε επί τέλους! Κάποιοι, σε υψηλούς και χαμηλούς τόπους, φταίνε για το διεθνή διασυρμό της χώρας μας, τη σαπίλα, το χάος, την οικονομική, την ηθική και την πολιτισμική παρακμή. Κατονομάστε τους, λοιπόν! Τραβήξτε τους επιτέλους το αυτί δημόσια. Αλλιώς γινόσαστε και ο ίδιος συνένοχος με τη σιωπή σας. Εκτός εάν ούτε εσείς καταλαβαίνετε το τι συμβαίνει στη χώρα. Διόλου απίθανο. Πιθανώς όσοι περνάνε από βουλευτικές και υπουργικές καρέκλες να παθαίνουν νοητική αχρωματοψία. Τι να πω κι εγώ; Δεν τους βλέπετε όλους τους πολιτικάντηδες πώς ποζάρουν χαζοχαρούνενοι στους τηλεοπτικούς φακούς, ρίχνοντας πάντα τις ευθύνες για όσα στραβά, κακά κι ανάποδα μας συμβαίνουν σε άλλους;

Πάντως, κύριε Πρόεδρε, εγώ ντρέπομαι για το κατάντημα της πατρίδας μου. Εσείς είστε υπερήφανος για τα χάλια μας;