ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Ο Τελευταίος Εμπαιγμός της Ν.Δ.

Αθώος, τελικά, ο “αξιότιμος” κ. Παυλίδης κατά τη ΝΔ! «Δεν προέκυψαν, λοιπόν, οι ενδείξεις που αξιώνει ο νόμος, προκειμένου να στηριχθεί, σε βάρος του Αριστοτέλη Παυλίδη, η κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε εκβίαση…» καταλήγει στο πόρισμά της η πλειοψηφία της Βουλής! Το πόρισμα, βέβαια, ήταν προβλέψιμο και αναμενόμενο, αφού η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Κυβέρνησης της Ν.Δ. κρέμεται από ένα βουλευτή - τον Αριστοτέλη Παυλίδη! Ποιος πρωθυπουργός, ποια κοινοβουλευτική ομάδα θα ήθελε ν’ αυτοκτονήσει;

Το γεγονός ότι τ’ άλλα κόμματα, που ορθώς, κατά τη γνώμη μου, στα πορίσματά τους ζητούν την ποινική δίωξη του κ. Παυλίδη για ηθική αυτουργία σε εκβίαση και παθητική δωροδοκία, εξεπλάγησαν, δήθεν, με το αναμενόμενο πόρισμα της ΝΔ, είναι απλά ένα επικοινωνιακό παιχνίδι, και ουδόλως τα απαλλάσσει των ευθυνών τους να συμμετέχουν σε μια Βουλή που τα μέλη της αυτοπροστατεύονται με τα κατάπτυστα και αντιδημοκρατικά άρθρα 86 και 62 του Συντάγματος. Ας μην κοροϊδευόμαστε, όμως! Οποιοδήποτε απ’ αυτά κι αν βρισκόταν στη θέση της Ν.Δ. το ίδιο θα έκανε.

Ιδού και το κατάπτυστο Άρθρο 86:
1. "Μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως νόμος ορίζει. Απαγορεύεται η θέσπιση ιδιώνυμων υπουργικών αδικημάτων."

Ιδού και το περί ασυλίας των βουλευτών Άρθρο 62:
"Όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος ο βουλευτής δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. Επίσης δεν διώκεται για πολιτικά εγκλήματα βουλευτής της Βουλής που διαλύθηκε, από τη διάλυσή της και έως την ανακήρυξη των βουλευτών της νέας Βουλής..."

Εκείνο λοιπόν που προέχει είναι ο εκδημοκρατισμός του Συντάγματος. Το ομολόγησε άλλωστε πρόσφατα και ο ίδιος ο Υπουργός Δικαιοσύνης. «“Οι υπάρχουσες ρυθμίσεις έχουν εκμετρήσει το 'χρησίμως ζην'. Βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με το κοινό αίσθημα” δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Δένδιας μιλώντας σε εκδήλωση του Ιδρύματος Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, ενώ εκτίμησε ότι “οι ιστορικοί λόγοι προστασίας εξέλειπαν”.» in.gr

Αυτά ως προς τη θεωρία, διότι στην πράξη, οτιδήποτε κι αν αλλάξει στο γράμμα και στο πνεύμα του Συντάγματος, αν δεν αφυπνιστούν οι συνειδήσεις, οι επίορκοι Βουλευτές και Υπουργοί με τη διαπλεκόμενη Δικαιοσύνη και τη συνδρομή των έγχρωμων ΜΜΕ θα βρίσκουν πάντα παράθυρα να ξεφεύγουν. Στην Ελλάδα ζούμε, διάολε! Κι αν κάποτε το σύνθημα της Δικτατορίας ήταν: «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» – ένα σύνθημα που προκαλούσε αλλεργία, θυμό και αγανάκτηση στους δημοκρατικούς πολίτες – σήμερα το σήμα κατατεθέν και το παρασύνθημα είναι «Ελλάς Ελλήνων Τρωκτικών». Όλα τα λαμόγια στην πίστα! «Ας φάγωμεν, ας πίωμεν κι ας ευφρανθώμεν», αναφωνούν κατά μόνας οι "εκπρόσωποι" του έθνους, που έχουν μετατρέψει το Κοινοβούλιο σε Κυνοβούλιο, με τις ευλογίες του Συντάγματος.

Κι αφού το αποτέλεσμα ήταν γνωστό εξ αρχής, η έρευνα της προανακριτικής επιτροπής για το αν ο Παυλίδης τα πήρε και πόσα πήρε, για το αν εκβίασε ή εκβιάστηκε, υπήρξε ενασχόληση με τρίχες. Στη συνείδηση του λαού, ο Παυλίδης είναι ένοχος διότι χωρίς φωτιά καπνός δε βγαίνει. Ο Παυλίδης είναι ένοχος διότι τοποθέτησε το τομάρι του υπεράνω του συμφέροντος του κόμματός του και κατ’ επέκταση του Ελληνικού λαού. Ο Παυλίδης είναι ένοχος νεκρολαγνείας διότι ασέλγησε πάνω στο πτώμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, ένα κουφάρι που έχει ήδη τεθεί υπό ξένη επιτήρηση… Ο Παυλίδης είναι ένοχος διότι έφτυσε κατά πρόσωπο τον Ελληνικό λαό. Σε ευνομούμενες Δημοκρατίες οι κοινοβουλευτικοί άνδρες, με την παραμικρή σκιά εναντίον τους, βάσιμη ή αβάσιμη, παραιτούνται για λόγους ευθιξίας και αξιοπρέπειας. Όχι όμως και στην Ελλάδα, το λιβάδι της λαμογιάς και της αδιαντροπιάς. Αιδώς Αργείοι!

Είναι, δυστυχώς, κοινό και οδυνηρό μυστικό ότι η Δημοκρατία μας κείτεται προ πολλού νεκρή. Έχει υποκύψει στην ινφλουέντσα των πολιτικο-οικονομικών χοίρων, ένα θανατηφόρο ιό που την είχε προσβάλλει πολύ πριν τα σαρκοφάγα γουρούνια της διεθνούς βιοτρομοκρατίας παρασκευάσουν τον ιό της γρίπης του ιπτάμενου χοίρου στα καταχθόνια εργαστήρια του Μαμμωνά. Θα ερωτήσουν κάποιοι, πώς το γνωρίζω αυτό και ποιος εξέδωσε το πιστοποιητικό του θανάτου της; Μα είναι προφανές! Όταν οι θεσμοί-ραχοκοκαλιά της Δημοκρατίας δε λειτουργούν σημαίνει ότι η Δημοκρατία είναι νεκρή. Για δεκαετίες τώρα, πάνω στο άψυχο και κακοποιημένο κουφάρι της συνεχίζουν να ασελγούν αμετανόητοι νεκρόφιλοι και νεκρολάγνοι πολιτικοί και όχι μόνο, νιώθοντας σαδιστική ικανοποίηση από το βιασμό ενός πτώματος.

Οι ερευνητές έχουν βρει πως η νεκροφιλία ή νεκρολαγνεία είναι γνωστή και μεταξύ των άλογων ζώων και μάλιστα έχουν καταγραφεί σιχαμερά περιστατικά που αρνούμαι να περιγράψω. Απλά το ανέφερα για να τεκμηριώσω ότι οι νεκρολάγνοι της Δημοκρατίας, δηλαδή του ελληνικού λαού, δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα ειδεχθή βίτσια των άλογων ζώων. Κι ενώ, λοιπόν, κάποιοι πολιτικοί χοίροι έχουν επιδοθεί στον κατ’ εξακολούθηση βιασμό της άψυχης Δημοκρατίας μας, έχουμε τους τριχολόγους των ΜΜΕ να επιδίδονται μετά μανίας στο διαχωρισμό πολιτικών τριχών, ψάχνοντας τάχα να βρουν ποιο πολιτικό γουρούνι είναι ποιο νεκρόφιλο από τ’ άλλα, ποιο έκανε τους περισσότερους βιασμούς στο άψυχο κουφάρι της Δημοκρατίας, και ποιος έκρυψε καλύτερα τη σιχαμερή δραστηριότητά του! Σε δουλειά να βρίσκονται δηλαδή...

Όσο για τον κ. Καραμανλή, τραγικό θύμα των επιλογών του και έρμαιο των συνεργατών του, ας πρόσεχε. Όμως με απογοήτευση βλέπω πως ούτε τώρα που τα έχει χάσει όλα προσέχει. Συνεχίζει να παίρνει αντιλαϊκά, σπασμωδικά και αναποτελεσματικά οικονομικά μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης… Επιμένει να δανείζεται και να υπερχρεώνει τον Έλληνα φορολογούμενο και τις επόμενες γενιές… Προφανώς κάτω από τη σύγχυση και τον πανικό, κάτω από την πίεση των συνδικαλιστών, των Βρυξελλών και των σκανδάλων, δεν έχει την ψυχραιμία ή την ικανότητα να σκεφτεί κάτι καλύτερο. Τον λυπάμαι, στ’ αλήθεια… Όμως περισσότερο λυπάμαι τους προδομένους ψηφοφόρους του στους οποίους είχε υποσχεθεί σεμνούς και ταπεινούς λαγούς με πετραχήλια για να τους υφαρπάξει την ψήφο. Και βέβαια λυπάμαι ολόκληρο τον Ελληνικό λαό που πληρώνει τις δικές του αμαρτίες. Έχει άραγε ο κ. Καραμανλής επίγνωση της πλήρους αποτυχίας του σε όλους τους τομείς;

Έχοντας γράψει ό,τι έγραψα, να επαναλάβω την πάγια θέση μου: Κανένα κόμμα, κανένας Πρωθυπουργός, καμία κυβέρνηση δε μπορεί, και δε θα μπορέσει ποτέ, να βγάλει την Ελλάδα από το τέλμα και να νεκραναστήσει την Δημοκρατία της. Όπως λέει και το τραγούδι, “Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή” από πολλούς, δηλαδή από όλους. Το ότι είμαστε πρωταθλητές στη διαφθορά σημαίνει πως όλοι φταίμε. Κι εκείνοι που κυβέρνησαν, και αυτοί που κυβερνούν, και οι επόμενοι που θα κυβερνήσουν όταν ο κύων επιστρέψει οσονούπω στο ξέρασμα αυτού, και οι παχυλόμισθοι ή χαμηλόμισθοι που επανδρώνουν το υδροκέφαλο Δημόσιο μπάχαλο και την αμαρτωλή τοπική αυτοδιοίκηση, και οι εκμεταλλευτές και φοροκλέπτες επιχειρηματίες, και οι κλεφτοκοτάδες. Φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς, φταίνε κι οι άλλοι… Εκείνο που η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως, προτού αφανιστεί, είναι μια καθολική επανάσταση αρχών και αξιών, και η απόκτηση συλλογικής εθνικής συνείδησης – άπιαστο όνειρο για έναν ατομιστή και ανάδελφο λαό όπως εμείς…

Ας πορευτούμε, λοιπόν, αυτοκαταστροφικοί, μοιραίοι κι άβουλοι, προς το σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Αφού αυτή είναι η επιλογή μας, σίγουρα θα υπάρξουν, και υπάρχουν, εκείνοι που θα μας σπρώξουν – και ήδη μας σπρώχνουν – να επιτύχουμε το "φιλόδοξο" και "ευγενή" στόχο μας μια ώρα γρηγορότερα. Συγνώμη που σας στενοχώρησα, αλλά η αλήθεια πρέπει να λέγεται. Κι όπως είπε και ο George Orwell, «Σε μια εποχή απάτης, το να λες την αλήθεια είναι μια επαναστατική πράξη». Εδώ που καταντήσαμε, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε άλλωστε;

Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

Γουρούνια, πουλερικά, ιοί και υστερία!

Ξαφνικά, κι από το πουθενά, ενέσκηψε απειλή από τον τρομερό “ιό της γρίπης των χοίρων”, που διέσχισε, λέει, τον Ατλαντικό και πλησιάζει – που να μη σώσει και φτάσει – στη γειτονιά μας. Για μια ακόμη φορά οι τρομολάγνοι των ΜΜΕ τρώνε χοιρινό ψητό (αντί για αρνί ψητό) με την είδηση-λαυράκι που τους έπεσε στο πιάτο. Ωχ! Ποιος τους ακούει τώρα… Όλοι οι “ειδικοί” παρόντες στα τηλεπαράθυρα για ν’ αποφανθούν περί του περίεργου ιού – μήπως υιού της ανθρώπινης παράνοιας; – που μόλις μας προέκυψε. Μα καλά, πότε πρόλαβαν να μελετήσουν το νέο μεταλλαγμένο στέλεχος του ιού οι “ειδικοί”;

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Να τρυπηθεί κανείς ή να μην τρυπηθεί;

Εδώ σας θέλω! Αυτό είναι το βασικό δίλλημα σήμερα μεταξύ της νεολαίας και όχι μόνο... Τεράστιας οικολογικής σημασίας το ερώτημα. Μεγάαλος ο προβληματισμός! «Κι αν τρυπηθώ, πόσες φορές να τρυπηθώ και πού;» αναρωτιούνται οι μοντέρνοι νέοι που, έχοντας λύσει όλα τ' άλλα προβλήματά τους, θέλουν πάση θυσία να είναι “in”, ώστε να μη βρεθεί κανείς που να τους αποκαλέσει συντηρητικούς και δειλούς. Άλλωστε, δικό τους είναι το σώμα κι ό,τι θέλουν το κάνουν. Αν γουστάρουν να τρυπήσουν σε δέκα μεριές τ’ αυτιά τους, ποιος είναι κείνος που έχει το δικαίωμα να τους σταματήσει την "πρόοδο";

Και νάταν μόνο τ’ αυτιά που είναι στόχοι διατρητικής επίθεσης θα ήταν λίγο ίσως το κακό… Αμ δεν είναι! Την ίδια "δόξα" διεκδικεί και η μύτη, τα φρύδια, η γλώσσα, οι θηλές του στήθους, και ο αφαλός. Όσο για πιο κάτω δεν ήμουν αυτόπτης μάρτυρας αλλά διαβάζω ότι γίνεται. Φυσικά, σύμφωνα με την παροιμία πήρε ο στραβός κατήφορο, ούτε τα γεννητικά όργανα τη γλιτώνουν. «Μπρός τα κάλλη τι είναι ο πόνος;» σου λένε τα παιδιά. Ποια κάλλη; Υπάρχει κάλλος στο βιασμό της φύσης; Κι όμως, αυτό νομίζουν πολλοί νέοι μας που βασανίζουν τον εαυτό τους με τρυπήματα στο σώμα τους.

Τις προάλλες αυτόπτες μάρτυρες μου μετέφεραν την εξής ιστορία γι’ αγρίους με πρωταγωνιστές αδίστακτους, ανάλγητους και κουφιοκέφαλους γονείς. Σε χρυσοχοείο γειτονιάς βορείου προαστίου της Αθήνας ξετυλίχτηκε μπροστά στα μάτια τους το εξής αποτρόπαιο περιστατικό. Οι ανεγκέφαλοι γονείς είχαν φέρει το ηλικίας ενάμισι έτους κοριτσάκι τους για τρύπημα αυτιών! Το κοριτσάκι όταν είδε την κοπέλα με το σχετικό εργαλείο να το πλησιάζει άρχισε να κλαίει με λυγμούς και ν’ απομακρύνεται προς τα πίσω για ν’ αποφύγει το μοιραίο. Το αγγελούδι ίσως είχε κάποια τραυματική εμπειρία από τρύπημα βελόνας για εμβόλιο, ή απλά οδηγούνταν από το ένστικτο, και ήθελε ν’ αντισταθεί με όποιο τρόπο μπορούσε. Βλέποντας ότι το κλάμα του δε συγκίνησε τους γονείς του, έπεσε κάτω στο δάπεδο και σφάδαζε κουνώντας χέρια και πόδια για ν’ αντισταθεί. Τότε οι ανάλγητοι γονείς το ακινητοποίησαν βίαια, κρατώντας του το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια, ο ένας από τ’ αριστερά και η άλλη από τα δεξιά, ενώ η ανεγκέφαλη υπάλληλος του χρυσοχοείου προχώρησε στο τρύπημα των αυτιών του καθώς το παιδάκι έκλαιγε με λυγμούς!

Πείτε μου παρακαλώ, είναι ή δεν είναι η πράξη αυτή έγκλημα; Θα έπρεπε κάποιος να ειδοποιήσει την άμεση δράση επί τόπου ή όχι; Θα έπρεπε στην συνέχεια οι ανεγκέφαλοι γονείς να παραπεμφθούν στο αυτόφωρο με την κατηγορία επικίνδυνης κακοποίησης ανηλίκου ή όχι; Κι όμως! Τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη και δεν συμβαίνει…

Σύμφωνα με ιατρικές μελέτες το τρύπημα του σώματος μπορεί να προκαλέσει τοπική μόλυνση ή μόλυνση ολόκληρου του οργανισμού, όταν τα εργαλεία δεν είναι καλά αποστειρωμένα. Μπορεί να προκαλέσει αλλεργική δερματίτιδα και άλλες σοβαρότερες επιπλοκές. Μέσω της βελόνας μπορεί να μεταδοθούν ασθένειες όπως η ηπατίτιδα, ο διαβήτης, το Έιτζ, καρκίνος του ήπατος και τέτανος, οι οποίες ίσως εκδηλωθούν μετά από χρόνια. Δείτε εδώ.

Οι ίδιοι σοβαροί κίνδυνοι, ίσως και μεγαλύτεροι, ελλοχεύουν και κατά το τρύπημα-γάζωμα για τη δημιουργία τατουάζ, που στα πολυνησιακά σημαίνει "ανεξίτηλο σημάδι". «Αυτοσχέδια “χειροκίνητα πιστόλια” τατουάζ, που χρησιμοποιούνται από μη έμπειρους και ανεύθυνους “καλλιτέχνες”, μπορούν να γίνουν αιτία για την μετάδοση ηπατίτιδας, συνδρόμου τοξικού σοκ και, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ακόμη και του ιού HIV που προκαλεί το AIDS, όταν οι βελόνες δεν έχουν αποστειρωθεί σωστά.» Δείτε εδώ

Αυτά τα λίγα για το θέμα και να θυμηθούμε ότι η τρέλα δεν πάει στα βουνά κι ότι μωραίνει κύριος ον βούλεται απολέσαι. Μωρέ ποιος "κύριος" μας μώρανε; Μήπως ο ξαποδώ; Και πώς το λένε το δαιμόνιο που σπρώχνει στα τρυπήματα; Έτσι για την ιστορία ρωτώ… Πάντως η “τέχνη” αυτή άρχισε από την Αρχαία Αίγυπτο. Μη χάσετε, λοιπόν, και χαρακτηριστείτε ως οπισθοδρομικοί!

Ατρύπητοι νεαροί και νεαρές σπεύσατε να τρυπηθείτε και να γαζωθείτε! Πού ξέρετε; Μπορεί ν’ αποκτήσετε την κρυφή γοητεία που δεν είχατε… Όσο για κείνα που λέει η Γραφή ότι το σώμα είναι ο ναός του πνεύματος κι ότι πρέπει να το σεβόμαστε και να φροντίζουμε να μην εκτίθεται σε κινδύνους, αυτά δεν είναι για μάγκες όπως εσείς. Εσείς έχετε άλλα μοντέρνα “ιδανικά”! Άλλωστε, υπάρχουν και χειρότερα…

Εβραιοκεντρικό και το Ορθόδοξο Ευχολόγιο...

Ο λόγος που καταπιάνομαι με ευαίσθητα θρησκευτικά θέματα, και τα σκαλίζω σκανδαλίζοντας, ΔΕΝ είναι ότι διακατέχομαι από κάποιο αντι-ορθόδοξο σύνδρομο, όπως πολλοί αυθαίρετα μου καταλογίζουν, αλλά επειδή πιστεύω ακράδαντα ότι αν πρόκειται ποτέ ν’ αντιστραφεί η πορεία καθολικής παρακμής στην οποία η χώρα μας έχει εισέλθει προ πολλού, πρέπει πρώτα και απαραίτητα ο λαός της να μπει σε τροχιά πνευματικής αφύπνισης και απελευθέρωσης από τις θρησκευτικές του πλάνες και εξαρτήσεις. Όσοι διαφωνούν, ας υποδείξουν άλλους τρόπους ανάνηψης και παλιγγενεσίας του έθνους που θα μπορέσουν να σταματήσουν τον ηθικό, πολιτισμικό, κοινωνικό, δημογραφικό και οικονομικό κατήφορο που έχουμε πάρει, ώστε να μπορέσει η Ελλάδα με τη σημερινή της εθνική μορφή να υπάρχει και σε πενήντα χρόνια.

Εάν μελετήσει κανείς τις διάφορες ακολουθίες της Ορθοδοξίας, θα διαπιστώσει εύκολα ότι είναι όλες αμιγώς και προκλητικώς εβραιοκεντρικές. Οι ευχές που διαβάζει ο ιερέας και οι διάφοροι ύμνοι που ψέλνονται έχουν βγει από ιστορίες της Παλαιάς Διαθήκης κυρίως, και ελάχιστες της Καινής Διαθήκης. Και αναρωτιέμαι, επειδή εφόσον αναπνέω οφείλω να σκέπτομαι: δε μπορούσαν άραγε οι συντάξαντες τα ευχολόγια εκκλησιαστικοί Πατέρες να εμπνευσθούν ουδέτερες προσευχές προς το Θεό, που είναι Θεός όλων των ανθρώπων; Ή μήπως πίστευαν ότι δε μπορούσε να υπάρξει λατρεία και ύμνος προς το Δημιουργό χωρίς αναφορά σε Εβραϊκές ιστορίες; Ήταν άραγε Έλληνες αυτοί που συνέταξαν τις Ορθόδοξες ακολουθίες; Για σκεφτείτε το κι εσείς… Και αυτή η υποταγή στο εβραϊκό πνεύμα τι μπορεί να σημαίνει και τι συνεπάγεται;

Ας μη σπεύσουν, όμως, κάποιοι να με κατηγορήσουν πάλι για αντισημιτισμό και για εθνικισμό ή αρχαιολατρία. Τις ίδιες απορίες θα είχα αν στα Ορθόδοξα υμνολόγια και ευχολόγια γινόταν αναφορά, π.χ., σε Αιγυπτιακές ιστορίες ή σε Αραβικές, ή ακόμη και σε Ελληνικές. Είναι αντι-ορθόδοξο να περιορίζεις την Ορθόδοξη λατρεία στα στενά όρια ενός λαού και της ιστορίας ή μυθολογίας του. Εν προκειμένω, η εβραιοκεντρικότητα της λατρείας ενοχλεί τον ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο, κι αυτό όχι για εθνικιστικούς λόγους αλλά για καθαρά πνευματικούς. Ο Θεός όλων των ανθρώπων δε μπορεί να περιοριστεί στα στενά όρια ενός λαού και της ιστορίας του. Άλλωστε το κήρυγμα του Χριστού ήταν οικουμενικό, ήταν πανανθρώπινο και δεν είχε καθόλου εθνικιστική χροιά. Η προσευχή του Πάτερ Ημών που δίδαξε ο Ιησούς μπορεί κάλλιστα να υιοθετηθεί από τους πιστούς κάθε φυλής και θρησκείας, χωρίς να προσβληθούν οι ιδιαιτερότητες της θρησκείας του.

Τι εμπόδισε, λοιπόν, να συνταχθούν οι Ορθόδοξες ακολουθίες κατά το ίδιο οικουμενικό πρότυπο; Δεν υπήρχε φαντασία μεταξύ εκείνων που συνέταξαν τα ευχολόγια; Δεν υπήρξε έμπνευση; Έπρεπε σώνει και καλά οι πιστοί προσευχόμενοι να επικαλούνται Εβραϊκές ιστορίες, λες και ο Θεός δεν γνωρίζει άλλο τρόπο, ή δεν μπορεί αλλιώς να πειστεί για να ευλογήσει τους πιστούς, και πρέπει να του θυμίσουμε πώς είχε ευλογήσει κάποιους εκλεκτούς του Ισραήλ πριν από χιλιάδες χρόνια; Επαναλαμβάνω, δεν διακατέχομαι από κανένα αντιεβραϊκό μένος. Διακατέχομαι όμως από δυσφορία εναντίον της επίκλησης άσχετων ιστοριών ή μύθων όταν οι πιστοί ζητούν την ευλογία του Θεού μέσω του ιερέα της ενορίας τους. Ποιοι άραγε συνέταξαν και επέβαλαν στην Ορθοδοξία αυτά τα ευχολόγια; Δεν ήταν οι Έλληνες ικανοί για κάτι πνευματικότερο;

Παραθέτω εδώ χαρακτηριστικά αποσπάσματα των εβραιοκεντρικών ευχών της Ορθοδοξίας από την Ακολουθία του Γάμου , τις οποίες όλοι έχουμε ακούσει επανειλημμένως αλλά λίγοι έχουμε ίσως προσέξει κι ακόμη λιγότεροι έχουμε προβληματιστεί:

«Ὁ Θεὸς ὁ ἄχραντος, καὶ πάσης κτίσεως δημιουργός, ὁ τὴν πλευρὰν τοῦ προπάτορος Ἀδὰμ διὰ τὴν σὴν φιλανθρωπίαν εἰς γυναῖκα μεταμορφώσας, καὶ εὐλογήσας αὐτούς, καὶ εἰπών· "Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε, καὶ κατακυριεύσατε τῆς γῆς", καὶ ἀμφοτέρους αὐτοὺς ἓν μέλος ἀναδείξας διὰ τῆς συζυγίας· ἕνεκεν γὰρ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται τῇ ἰδίᾳ γυναικί, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν· καί, οὓς ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μή χωριζέτω· ὁ τὸν θεράποντά σου Ἀβραὰμ εὐλογήσας, καὶ διανοίξας τὴν μήτραν Σάῤῥας, καὶ πατέρα πλήθους ἐθνῶν ποιήσας· ὁ τὸν Ἰσαὰκ τῇ Ῥεβέκκᾳ χαρισάμενος, καὶ τὸν τόκον αὐτῆς εὐλογήσας· ὁ τὸν Ἰακὼβ τῇ Ῥαχὴλ συνάψας, καὶ ἐξ αὐτοῦ τοὺς δώδεκα Πατριάρχας, ἀναδείξας· ὁ τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὴν Ἀσυνὲθ συζεύξας, καρπὸν παιδοποιΐας αὐτοῖς τὸν Ἐφραίμ, καὶ τὸν Μανασσῆν χαρισάμενος· ὁ τὸν Ζαχαρίαν καὶ τὴν Ἐλισάβετ προσδεξάμενος, καὶ Πρόδρομον τὸν τόκον αὐτῶν ἀναδείξας· ὁ ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ τὸ κατὰ σάρκα βλαστήσας τὴν ἀειπάρθενον, καὶ ἐξ αὐτῆς σαρκωθεὶς καὶ τεχθεὶς εἰς σωτηρίαν τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων· ὁ διὰ τὴν ἄφραστόν σου δωρεὰν καὶ πολλὴν ἀγαθότητα παραγενόμενος ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας καὶ τὸν ἐκεῖσε γάμον εὐλογήσας, ἵνα φανερώσῃς ὅτι σὸν θέλημά ἐστιν ἡ ἔννομος συζυγία καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς παιδοποιΐα.(…)»

«Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὴν Σάῤῥαν. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὴν Ῥεβέκκαν. Εὐλόγησον αὐτοὺς Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ἰακὼβ καὶ πάντας τοὺς πατριάρχας. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας τὸν Ἰωσὴφ καὶ τὴν Ἀσυνέθ. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας Μωσέα καὶ Σεπφόραν. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄνναν. Εὐλόγησον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς εὐλόγησας Ζαχαρίαν καὶ τήν Ἐλισάβετ. Διαφύλαξον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς διεφύλαξας τὸν Νῶε ἐν τῇ Κιβωτῷ. Διαφύλαξον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς διεφύλαξας τὸν Ἰωνᾶν ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους. Διαφύλαξον αὐτούς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὡς διεφύλαξας τοὺς ἁγίους τρεῖς Παῖδας ἐκ τοῦ πυρός, καταπέμψας αὐτοῖς δρόσον οὐρανόθεν· (…)»

«Μεγαλύνθητι, Νυμφίε, ὡς ὁ Ἀβραὰμ, καὶ εὐλογήθητι ὡς ὁ Ἰσαάκ, καὶ πληθύνθητι ὡς ὁ Ἰακώβ, πορευόμενος ἐν εἰρήνῃ καὶ ἐργαζόμενος ἐν δικαιοσύνῃ τάς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ.
Καὶ σύ, Νύμφη, μεγαλύνθητι ὡς ἡ Σάῤῥα, καὶ εὐφράνθητι ὡς ἡ Ῥεβέκκα, καὶ πληθύνθητι ὡς ἡ Ῥαχήλ, εὐφραινομένη τῷ ἰδίῳ ἀνδρί, φυλάττουσα τοὺς ὅρους τοῦ νόμου, ὅτι οὕτως ηὐδόκησεν ὁ Θεός.»


Δε γνωρίζει άραγε η Ορθοδοξία τι ακριβώς σημαίνει ευλογία για ένα νεόνυμφο ζευγάρι, ώστε να φτιάξει δικές της εμπνευσμένες προσευχές, αντί ν' αναγκάζεται να προσεύχεται στο Θεό να δώσει στους νεόνυμφους ευλογίες σαν και τις προαναφερόμενες; Και τι γίνεται όταν οι νεόνυμφοι δεν αρκούνται σε τέτοιου είδους ευλογίες και θα προτιμούσαν κάτι περισσότερο; Προφανώς, σύμφωνα με την Ορθοδοξία, ο Θεός δεν ευλόγησε ποτέ και κανένα ζευγάρι Ελλήνων ώστε να είναι άξιο μνημόνευσης… Μήπως άραγε είναι κι έτσι, ώστε να πάψουν επιτέλους κάποιοι από μας να ενοχλούνται, αλλά απεναντίας να είμαστε όλοι ευγνώμονες (!) στο Εβραϊκό έθνος που επέτρεψε στην Ορθοδοξία να προσκολληθεί στο θρησκευτικό άρμα του, έστω και με τις αιρετικές προσμίξεις της, μπας και αποσπάσει κι αυτή καμιά ευλογία σαν εκείνες που έρρεαν άφθονα προς τον Εβραϊκό λαό; Πόσο ειρηνική είναι όμως η αναφορά στον Αβραάμ, στον οποίο ο Θεός τάχα είπε: «και θα ευλογήσω εκείνους που σε ευλογούν, και θα καταραστώ εκείνους που σε καταριούνται·» (Γένεσις 12:3)

Φίλοι μου, το έχω ξαναπεί ότι οι θρησκευτικές παραδόσεις μας είναι γλυκές, και είναι αναπόσπαστο μέρος του λαού και τους έθνους μας. Πιστέψτε με, και μένα με συγκινούν πολύ. Όμως, αν αυτές οι παραδόσεις κατάντησαν απλά ένα νεκρό παραδοσιακό κειμήλιο, και γαργαλάνε μόνο το συναίσθημα χωρίς να αφυπνίζουν το πνεύμα, ποιο το όφελος για το άτομο, την κοινωνία, το έθνος μας; Χρειάζεται κάποια θρησκευτική μεταρρύθμιση, έστω διακριτική, σταδιακή και σε μικρές ανώδυνες δόσεις. Πρέπει να δημιουργηθεί χώρος για στερεά πνευματική τροφή που θα ανορθώσει τα αποχαυνωμένα μυαλά και κορμιά. Χρειάζονται καινούργιοι ασκοί για να εισέλθει ο ζωογόνος οίνος του πνεύματος, αυτός ο οίνος για τον οποίο μίλησε και ο Χριστός. «Ουδέ βάλλουσιν οίνον νέον εις ασκούς παλαιούς· ει δε μη, σχίζονται οι ασκοί, και ο οίνος εκχέεται και οι ασκοί φθείρονται· αλλά βάλλουσιν οίνον νέον εις ασκούς νέους, και αμφότερα διατηρούνται.» (Κατά Ματθαίον 9:17)

Είναι προφανές ότι η Ορθοδοξία με τα "Μυστήρια" και τα τελετουργικά της δεν έχει καταφέρει να γίνει βίωμα προς πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου και μάλιστα φυλακίζει τους καλύτερους στα μοναστήρια, με τις γνωστές παρενέργειες. Και είναι θλιβερό το ότι στο πνευματικό τέλμα που βρισκόμαστε σήμερα σαν κοινωνία έχουμε φτάσει με την αμαρτωλή Πολιτεία σφιχταγκαλιασμένη με την αποστάτισσα Εκκλησία σ’ ένα θανάσιμο εναγκαλισμό. Δεν το βλέπετε; Δεν ανησυχείτε για το αύριο τούτου του τόπου εσείς που έχετε παιδιά κι εγγόνια; Πού πάμε; Ή μήπως θα μας γλιτώσει από τον τελικό αφανισμό ο «Θεός του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ» τον οποίο επικαλούνται οι ιερείς;

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Κυνική Φιλοσοφία και Χριστιανισμός


Ποια ήταν η σχέση των πρώτων Χριστιανών με τον Κυνισμό; Η ερώτηση μπορεί ν’ ακούγεται αστεία, για μερικούς ίσως και βλάσφημη, αλλά υπάρχουν σοβαρές μελέτες πάνω στο θέμα που δείχνουν ότι οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν οπαδοί της Κυνικής φιλοσοφίας! Ο συγγραφέας F. Gerald Downing, στο βιβλίο του “Christ and the Cynics,” παραλληλίζει εδάφια των συνοπτικών Ευαγγελίων με Κυνικά αποφθέγματα και βρίσκει εκπληκτικές ομοιότητες. Το υλικό που έχει συγκεντρώσει ο Downing καταδεικνύει ότι ο Ιησούς και οι μαθητές του δεν ήταν ζηλωτές, όπως κάποιοι Εβραίοι συγγραφείς, π.χ. οι Hyam Maccoby και Robert Eisenman, υποστηρίζουν.

Ιδού μερικά αποσπάσματα:

«Εξάλλου, τα ντοκουμέντα στα οποία βασίζομε τη γνώση μας για τους πρώτους Χριστιανούς είναι γραμμένα στα Ελληνικά και απευθύνονται σε ακροατήρια έξω από την Παλαιστίνη. Πολύ πιθανόν μεταξύ εκείνων που πρώτοι άκουσαν τα Ευαγγέλια να συμπεριλαμβάνονταν και Ιουδαίοι που είχαν μεγαλώσει στην Ιουδαία και στη Γαλιλαία. Αλλά οι περισσότεροι Ιουδαίοι Χριστιανοί ακροατές φαίνεται να υπήρξαν Εβραίοι που είχαν μεγαλώσει σε Ελληνόφωνες, ευρέως ειδωλολατρικές πόλεις (από τις οποίες πολλές βρίσκονταν φυσικά στη ίδια τη Γαλιλαία).

Οι ‘Επιστολές’ του Παύλου και οι ‘Πράξεις των Αποστόλων’ που έγραψε ο Ευαγγελιστής Λουκάς θα εισηγούνταν ότι, ίσως μέσα στα είκοσι πρώτα χρόνια, η πλειοψηφία των Χριστιανών έξω από την Εβραϊκή χώρα ήταν προσήλυτοι από τον ‘παγανισμό’. Μερικοί ίσως να είχαν προηγούμενη επαφή με την Ιουδαϊκή παράδοση, μπορεί και να είχαν παρακολουθήσει συναγωγές. Αλλά αρκετοί φαίνεται να είχαν έλθει απ’ έξω, αφού χρειάζονταν εξήγηση για τα Ιουδαϊκά έθιμα.(…) Η Ιουδαϊκή παράδοση στη Γαλιλαία και στην Ιουδαία, καθώς και στον υπόλοιπο κόσμο της Μεσογείου, συναντιόταν φυσικά η ίδια με τον Ελληνισμό για περισσότερους από τρεις αιώνες.

Η έκταση της Ελληνιστικής επίδρασης στην Εβραϊκή χώρα συνεχίζει να είναι αντικείμενο συζητήσεων. Παρόλα αυτά, οποιοδήποτε κι αν είναι το συμπέρασμα σ’ αυτό το ακανθώδες θέμα, το αρχικό συμπέρασμα φαίνεται να μην επιδέχεται αμφισβήτηση: τα πρώτα Χριστιανικά έγγραφα απευθύνονται στα Ελληνικά σε ανθρώπους για τους οποίους ήταν φυσικό να ομιλούν και να σκέπτονται Ελληνικά, ανθρώπους που ζούσαν μέσα και ήταν εμβαπτισμένοι στο δημοφιλή ελληνιστικό πολιτισμό.

Ώστε λοιπόν, οι παραδόσεις για τον Ιησού είναι Παλαιστινιακές-Ιουδαϊκές, με υποστηρικτικό και ερμηνευτικό φιλολογικό υλικό προερχόμενο από Ιουδαϊκά κείμενα. Το ακροατήριο, όμως, είναι ‘ελληνικοποιημένο’, και ίσως μάλλον ‘ελληνιστικό’.»
Στη συνέχεια, ο F. Gerald Downing ισχυρίζεται ότι ένα σημαντικό στοιχείο των πρώτων χριστιανικών εγγράφων προερχόταν από τους ριζοσπαστικούς Κυνικούς φιλοσόφους. «Εάν οι πρώτοι Χριστιανοί ιεραπόστολοι υπάκουαν σε οδηγίες όπως αυτές που δίδονται στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, κεφάλαια 9 και 10, κατά Μάρκον κεφ. 6, κατά Λουκά κεφ. 9 και 10, τότε θα έμοιαζαν σαν ένα είδος Κυνικού που επιδείκνυε πολύ προφανή φτώχεια», γράφει ο Downing.

Τα αποσπάσματα από την Κυνική φιλοσοφία, που έχει συγκεντρώσει ο Downing στο βιβλίο του, παρέχουν, κατά τον ισχυρισμό του ίδιου, εξαιρετικά στενή παραλληλία μεταξύ των Κυνικών και της παράδοσης του Ιησού όπως καταγράφεται στα τρία πρώτα συνοπτικά Ευαγγέλια. Οι πιο στενές παραλληλίες εντοπίζονται μεταξύ των πρώτων Χριστιανών και των σχεδόν συγχρόνων Κυνικών.
Ο Downing πιστεύει ότι η συλλογή που παρουσιάζει στο βιβλίο του έχει σπουδαία και θετική σημασία στην κατανόηση των Χριστιανικών πηγών, συμπεριλαμβανομένης και της κατανόησης του ίδιου του Ιησού. Μάλιστα οι ομοιότητες δεν είναι ανακάλυψη του εικοστού αιώνα, γράφει ο Downing. Πολλοί από τους πρώτους Χριστιανούς, όπως και άλλοι, ήταν ενήμεροι – και ευχαρίστως ενήμεροι – για τις ομοιότητες μεταξύ στοιχείων της διδασκαλίας του Ιησού και της προγενέστερης Κυνικής παράδοσης.
Κατά την άποψη του Downing, οι Χριστιανοί που συμμερίζονταν δημόσια τη διδασκαλία και τις ιστορίες που απαρτίζουν τα τρία πρώτα ευαγγέλια θα πρέπει να ήταν απόλυτα ικανοποιημένοι να μοιάζουν με Κυνικούς, τόσο στα λόγια όσο και στη εμφάνιση. Επικέντρωναν την προσοχή τους πάνω στα ίδια θέματα, πολύ συχνά καταλήγοντας στα ίδια συμπεράσματα, κι αυτό συνήθως στην ίδια γλώσσα – την Ελληνική.
«Υπήρχαν διαφορές», παραδέχεται ο Downing. «Αλλά πάλι υπήρχαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα και στους ίδιους τους Κυνικούς. Μερικοί μιλούσαν για το Θεό, την προσευχή και την άλλη ζωή· άλλοι ήταν περισσότερο σκεπτικιστές και ‘ανθρωπιστές’. Όλοι αντιτίθενταν στη δολιότητα και την υποκρισία, αντιστέκονταν στο ν’ αφήνουν την κοινή γνώμη να καθορίζει τη ζωή τους, αντιτίθενταν στο να βρίσκουν την ευτυχία στην περιουσία ή τις ακριβές απολαύσεις. Ήθελαν να είναι ελεύθεροι απ’ όλα αυτά, ελεύθεροι να ζουν τη ζωή τους – κι ελεύθεροι από τους μεγάλους αφέντες στους οποίους άρεσε να ρίχνουν το βάρος τους ολόγυρα και ήθελαν όλοι οι άλλοι να τους βλέπουν σαν ευεργέτες.»
Το σημείο στο οποίο ο Downing προσπαθεί να πείσει τον αναγνώστη του βιβλίου του είναι ότι, πέραν πάσης αμφιβολίας, τα κηρύγματα κάποιων από τους πρώτους Χριστιανούς ιεραποστόλους καθώς και εκείνα μερικών ριζοσπαστικών Κυνικών φιλοσόφων θα ακούγονταν στους ακροατές τους παρόμοια. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Κυνικός ριζοσπαστισμός που συναντάμε στη διδασκαλία και στο στυλ του Ιησού, απαντάται επίσης και σε πολλούς αρχαίους Ιουδαίους προφήτες.
Σε κάθε περίπτωση, η Κυνική χροιά στη Χριστιανική διδασκαλία πρέπει να ήταν η χροιά που ο ίδιος ο Ιησούς έδωσε στα κηρύγματά του. Αυτό δε μπορεί να ήταν συμπτωματικό, αλλά μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι πολλοί Κυνικοί κήρυκες, στις ατέλειωτες περιπλανήσεις τους, είχαν επισκεφτεί και τη Γαλιλαία. Είναι αξιοσημείωτο ότι από τα Γάδαρα, πόλη της Δεκάπολης κοντά στα σύνορα με τη Γαλιλαία, κατάγονταν τρεις διάσημοι Κυνικοί φιλόσοφοι στους οποίους έχουμε ήδη αναφερθεί ( Μένιππος, Μελέαγρος και Οινόμαος). Τα Γάδαρα, που δεν ήταν μακριά από τη Ναζαρέτ, είχε επίσης επισκεφτεί και ο Ιησούς, όπου ως γνωστόν εξέβαλε “λεγεώνα” δαιμονίων από κάποιο δαιμονισμένο.
Η παράδοση του Ιησού ήταν τόσο προσγειωμένη όσο κι εκείνη των Κυνικών, και ενδιαφερόταν για εσωτερική αυθεντικότητα. Κάποιος που αμφισβητούσε τα κίνητρα του καθενός και προσκαλούσε τους άλλους να εξετάσουν προσεκτικά τα σφάλματά τους είναι ‘Κυνικός’, όπως ο Ιησούς φαίνεται πως ήταν, γράφει ο Downing. Ας δούμε όμως τα κυριότερα κοινά σημεία της φιλοσοφίας των Κυνικών και της διδασκαλίας των πρώτων Χριστιανών.
** Οι Κυνικοί φιλόσοφοι ζούσαν και ταξίδευαν στις αποστολές του χωρίς πολλές αποσκευές. Όμως, την ίδια εντολή έδωσε και ο Ιησούς στους μαθητές του. Ιδού η μαρτυρία: «Μη έχετε χρυσόν μηδέ άργυρον μηδέ χαλκόν εις τας ζώνας σας· μη σακκίον δια την οδόν μηδέ δύο χιτώνας μηδέ υποδήματα μηδέ ράβδον· διότι ο εργάτης είναι άξιος της τροφής αυτού. Εις οποίαν δε πόλιν ή κώμην εισέλθητε, εξετάσατε τις είναι άξιος εν αυτή, κι εκεί μείνατε έως ου εξέλθητε.»

Αυτό θυμίζει και την τακτική του Κυνικού φιλοσόφου Κράτη, που επονομάστηκε, “Θυρεπανοίκτης”! Παρόμοια περιγραφή δίδει ο Ευαγγελιστής Μάρκος: «Και παρήγγειλεν εις αυτούς να μη βαστάζωσι μηδέν εις την οδόν ειμή ράβδον μόνον, μη σακκίον, μη άρτον, μη χαλκόν εις την ζώνην, αλλά να είναι υποδεδεμένοι με σανδάλια και να μη ενδύονται δύο χιτώνας.» Τα ίδια αναφέρει και ο Ευαγγελιστής Λουκάς. «Και είπε προς αυτούς: Μη βαστάζετε μηδέν εις την οδόν, μήτε ράβδους μήτε σακκίον μήτε άρτον μήτε αργύριον μήτε να έχητε ανά δύο χιτώνας. Και εις οποιαδήποτε οικίαν εισέλθητε, εκεί μένετε και από εκεί να αναχωρήσετε.»

**οι Κυνικοί δεν αγωνιούσαν για το πώς θα επιβιώσουν. Μάλιστα ο αυθεντικός Κυνικός δεν είχε ούτε σπίτι, ούτε πόλη, ούτε περιουσία, ούτε υπηρέτη…τίποτε άλλο παρά τη γη και τον ουρανό κι έναν παλιό χιτώνα. Ήταν ελεύθεροι από το άγχος του ανθρώπου που πασχίζει να συγκεντρώσει χρήμα και περιουσία για να νιώθει λιγότερη ανασφάλεια για το μέλλον του. Το ίδιο δίδαξε και ο Ιησούς, τόσο με το ζωντανό παράδειγμά του όσο και με τα λόγια του, τους μαθητές του: να μην αγωνιούν για το μέλλον. «Δια τούτο λέγω υμίν, μη μεριμνάτε δια την ψυχήν σας τι θα φάγητε ή τι θα πίητε, μηδέ δια το σώμα σας τι θα ενδυθείτε· δεν είναι η ψυχή ανώτερη της τροφής και το σώμα του ενδύματος; Εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, ότι ούτε σπείρουν ουδέ θερίζουν ουδέ συνάγουν εις αποθήκας, και ο πατήρ σας ο ουράνιος τρέφει αυτά· δεν διαφέρετε εσείς περισσότερον αυτών;»

Εξάλλου και οι δυο ομάδες είχαν διεθνιστικές αντιλήψεις και απευθύνονταν στα πλήθη των κοινών ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων και των γυναικών. Όπως είδαμε στο οικείο κεφάλαιο, ο Αντισθένης πίστευε ότι η αρετή ήταν ίδια τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες. Και ο Διογένης, όταν το ρωτούσαν από πού κατάγεται, απαντούσε, Είμαι πολίτης του κόσμου.” Όσο για τις ταυτόσημες θέσεις των πρώτων Χριστιανών, ιδού η μαρτυρία από το στόμα του Αποστόλου Παύλου: «Δεν είναι πλέον Ιουδαίος ούτε Έλλην, δεν είναι δούλος ούτε ελεύθερος, δεν είναι αρσενικό και θηλυκό· διότι όλοι εσείς είσθε ένας εν Χριστώ Ιησού.»

**Αναφορικά με τον τρόπο διάδοσης των ιδεών τους, και αυτός ήταν παρόμοιος. Ο Ιησούς έστειλε τους αποστόλους να διαδώσουν το Ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη. «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη…» Το ίδιο έκαναν και οι Κυνικοί. Ιδού η μαρτυρία: «Επισκέφτηκα όσο περισσότερες χώρες μπορούσα… μερικές φορές μεταξύ των Ελλήνων και μερικές φορές μεταξύ των βαρβάρων… φτάνοντας στην Πελοπόννησο… Μόλις συμπλήρωσα ένα πολύ μεγάλο ταξίδι, ερχόμενος από το Δούναβη…»

**Όσον αφορά την προέλευσή τους, τόσο οι Χριστιανοί ιεραπόστολοι όσο και οι Κυνικοί φιλόσοφοι προέρχονταν κυρίως από χειρωνακτικά εργαζόμενους ανθρώπους: ο ίδιος ο Ιησούς ήταν μαραγκός, οι περισσότεροι μαθητές του ήταν ψαράδες, κάποιος ακόλουθός του ήταν τελώνης, ενώ ο Παύλος, ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα ήταν σκηνοποιοί. Οι περισσότεροι μάλιστα ήταν αγράμματοι άνθρωποι, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και οι Πέτρος και Ιωάννης. Ακόμη και ο Ιησούς δεν είχε μάθει γράμματα. «Πού ο σοφός; Πού ο γραμματεύς; Πού ο συζητητής του αιώνος τούτου;», αναρωτιόταν ο Παύλος, για να δώσει ο ίδιος την απάντηση με επόμενη ερώτηση: «Δεν εμώρανεν ο Θεός την σοφίαν του κόσμου τούτου;»

Παρομοίως ταπεινής καταγωγής και εργαζόμενοι ήταν οι περισσότεροι Κυνικοί φιλόσοφοι. Ιδού μερικά παραδείγματα: Ο Αντισθένης ήταν επιδέξιος παλαιστής. Ο Διογένης πωλήθηκε ως δούλος στον Κορίνθιο Ξενιάδη όπου και εργάστηκε ως παιδαγωγός στους δυο γιους του. Ο Μένιππος ήταν δούλος στην καταγωγή. Ο Ονησίκριτος ήταν ναυτικός. Ο Μόνιμος, προσωπικός μαθητής του Διογένη, ήταν αρχικά σκλάβος που πωλήθηκε σε Κορίνθιο τραπεζίτη και εργαζόταν στον πάγκο του ανταλλάσσοντας νομίσματα. Ο Βίων ο Βορυσθενίτης, γιος εμπόρου παστών ψαριών, πωλήθηκε ως δούλος. Ο Κλεάνθης καταγόταν από φτωχή οικογένεια και κέρδιζε το ψωμί του ως παλαιστής. Όταν άρχισε να παίρνει μαθήματα φιλοσοφίας εργαζόταν τη νύχτα ως νεροκουβαλητής. Ο Δίων, κατά τη διάρκεια της εξορίας του, εργαζόταν ως κηπουρός και νεροκουβαλητής.
**Σχετικά με το ύφος του προφορικού κηρύγματος, τόσο οι Κυνικοί όσο και ο Ιησούς και οι μαθητές του, ήταν ωμοί και ανεπιτήδευτοι. Στα οικεία κεφάλαια για τη ζωή των διαφόρων Κυνικών είδαμε την ευθύτητα και την ωμότητα με την οποία απεύθυναν τα μηνύματά τους στους ακροατές τους. Ο Διογένης, π.χ., αποκαλούσε τους ερμηνευτές ονείρων και τους μάντεις καθώς κι αυτούς που τους συμβουλεύονταν, ή εκείνους που ήταν φουσκωμένοι με την έπαρση του πλούτου, “ζώα”. Το ίδιο στυλ συναντάμε και στην Καινή διαθήκη (“γεννήματα εχιδνών”, “κυνάρια”, κλπ.)
**Το Χριστιανικό κήρυγμα παραγγέλλει στους ανθρώπους να ζουν μιαν ενάρετη ζωή. Επιδιώκει περισσότερο την πρόληψη παρά την ‘κατόπιν εορτής’ θεραπεία του κακού. Το ίδιο έκαναν και οι Κυνικοί. Ο Δίων ο Χρυσόστομος διαχωρίζει την άχρηστη ακαδημαϊκή φιλοσοφία από το Κυνικό ενδιαφέρον για πρακτική εφαρμογή. Ο ίδιος, αναφερόμενος στον θαρραλέο και ανθρωπιστή ηγέτη που σκέπτεται το καλό των υπηκόων του, γράφει ότι θα επιδιώξει να μεταβάλλει τη νοοτροπία των κακών, ενώ συγχρόνως θα βοηθά τους αδύνατους. Επιδιώκει και τα δύο, χωρίς ν’ αμελεί κατά οποιονδήποτε τρόπο το σεβασμό του για τα υψηλά ηθικά στάνταρτ και την αποφασιστικότητά του να μην έρχεται δεύτερος από κανένα καλό άνθρωπο απ’ αυτή την άποψη. Είναι σαφώς προτιμότερο ο καλός ηγέτης να προλαμβάνει την αχρειότητα των υπηκόων του από του να την αντιμετωπίζει με δραστικά μέτρα. Ο πυρετός της ψυχής πρέπει να μειώνεται με την πειθώ και τη λογική, γράφει ο Δίων.

**Το κεντρικό μήνυμα της Καινής Διαθήκης, “μετάνοια”, δηλαδή αλλαγή του νου ή της σκέψης, ήταν και κεντρικό μήνυμα των Κυνικών φιλοσόφων. Ο πρωταρχικός στόχος του Κυνικού κηρύγματος ήταν αλλαγή της νοοτροπίας των ακροατών και ταύτιση των λόγων με τα έργα και το στυλ της ζωής τους. Όπως είδαμε, στην πραγματικότητα ο Κυνισμός ήταν περισσότερο τρόπος ζωής παρά φιλοσοφία. Το ίδιο ήταν και το μήνυμα του Ιησού. Σχετικά με τον αυτοέλεγχο που προηγείται της μετάνοιας, ο Ρωμαίος στωικός φιλόσοφος (με Κυνικές ρίζες), Σενέκας, γράφει: «Εκείνο που μας κάνει χειρότερους απ’ όλους είναι η αποτυχία του καθενός από μας να κοιτάξει πίσω και να παρατηρήσει προσεκτικά την περασμένη ζωή του.» Και ο Δημώναξ έλεγε πως ήταν ανθρώπινο να κάνουμε λάθος (ν’ αμαρτήσουμε), αλλά η πράξη του θεϊκού ανθρώπου είναι να μετατρέπει το λάθος σε σωστό.

**Το κήρυγμα του Ιησού και των Αποστόλων έδινε μεγάλη έμφαση στον καρπό που έπρεπε να παράγει ο καλός Χριστιανός στη ζωή του. Ακόμη και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής είχε μιλήσει για τις αρνητικές συνέπειες της παραγωγής κακού καρπού στη ζωή των ανθρώπων: «Ήδη δε και η αξίνη κείται προς την ρίζα των δένδρων∙ παν λοιπόν δένδρον μη κάμνον καρπόν καλόν εκκόπτεται και εις πυρ βάλλεται.» Ιδού και τα λόγια του ίδιου του Ιησού πάνω στο θέμα: «Διότι δεν είναι δένδρον καλόν το οποίον κάμνει καρπόν σαπρόν, ουδέ δένδρον σαπρόν, το οποίον κάμνει καρπόν καλόν∙ επειδή έκαστον δένδρον εκ του καρπού αυτού γνωρίζεται. Διότι δεν συνάγουσιν εξ ακανθών σύκα, ουδέ τρυγώσιν εκ βάτου σταφύλια.»
Παρομοίως εκφράζονταν και οι Κυνικοί φιλόσοφοι. «Οι ανήθικοι ήταν σαν τις συκιές που φύτρωναν πάνω σ’ ένα βράχο, με φρούτα που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να γευτεί», έλεγε ο Διογένης. Και ο Σενέκας έγραψε: «Ποιος θα μπορούσε ακόμη και να διανοηθεί να εκπλαγεί επειδή δεν βρήκε μήλα πάνω σε βάτους στο δάσος; Ή να εκπλαγεί επειδή αγκάθια και βάτοι δεν είναι γεμάτα από χρήσιμα φρούτα;»

**Οι Κυνικοί φιλόσοφοι αγωνίζονταν σθεναρά για κοινωνική δικαιοσύνη, και γι’ αυτό το λόγο υφίσταντο διωγμούς, συχνά καταλήγοντας στην εξορία. Οι Κυνικοί θεωρούσαν ότι ο διωγμός τους ήταν κάτι το φυσιολογικό κι ότι αν επαινούνταν και κολακεύονταν αυτό θα σήμαινε πως δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους. «Οι περισσότεροι θεωρούσαν το Διογένη τρελό και άχρηστο. Μερικοί τον περιύβριζαν και πετούσαν στα πόδια του κόκαλα, όπως πετάνε στους σκύλους. Άλλοι πάλι τον πλησίαζαν και του τραβούσαν το χιτώνα. Παρόλα αυτά ο Διογένης έμενε ακλόνητος ανάμεσα στα κουρέλια του όπως ένας κυβερνών μονάρχης ανάμεσα στους σκλάβους και τους υπηρέτες του», γράφει ο Δίων. Τόσο οι διάσημοι όσο και οι λιγότερο γνωστοί Κυνικοί διώχτηκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ο Λουκιανός γράφει ότι και ο Δημώναξ συγκρούστηκε με τα πλήθη και μισήθηκε από το λαό για το ειλικρινές του κήρυγμα και την ελεύθερη σκέψη του. Ιδού και τα αντίστοιχα μηνύματα του Ιησού σχετικά με το διωγμό που περιμένει τους υπερασπιστές της δικαιοσύνης:

«Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνη, διότι αυτοί θα χορταστούν.
«Μακάριοι αυτοί που έχουν διωχτεί ένεκεν δικαιοσύνης, διότι σ’ αυτούς ανήκει η βασιλεία των ουρανών.»
Αλλά και απειλές εναντίον όσων θα επαινούνταν από τους ανθρώπους εκτόξευσε ο Ιησούς: «Ουαί εις εσάς όταν πάντες οι άνθρωποι σας επαινούν∙ διότι έτσι έπρατταν εις τους ψευδοπροφήτες οι πατέρες σας.»
**Πώς, όμως, αντιμετώπιζαν οι Κυνικοί τους εχθρούς τους; Κάποιος είπε στο Διογένη ότι οι φίλοι του συνωμοτούσαν εναντίον του. Ο Διογένης απάντησε, «Λοιπόν, τι να κάνει κανείς όταν πρέπει να φέρεται το ίδιο τόσο στους φίλους όσο και στους εχθρούς;» Ένα άλλο απόφθεγμα του Διογένη είναι: «Πώς θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου εναντίον του εχθρού μου; Με το να είμαι καλός και επιεικής προς αυτόν.» Ιδού τώρα και οι ανάλογες εντολές του Ιησού προς τους ακροατές του: «Αλλά προς εσάς τους ακούοντας λέγω: Αγαπάτε τους εχθρούς σας, αγαθοποιείτε εκείνους οι οποίοι σας μισούν, ευλογείτε εκείνους οι οποίοι σας καταρώνται, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων οι οποίοι σας βλάπτουν.»
**Και τώρα στο πιο κρίσιμο ερώτημα: Ποιος ήταν εκείνος που απέστειλε τους Κυνικούς να διδάξουν φιλοσοφία; Να τι είπε ο Δίων: «Πιστεύω πως έχω αναλάβει αυτή την αποστολή, όχι με δική μου επιλογή, αλλά με την απόφαση κάποιου θεϊκού όντος.» Σε άλλους είπε: «Δεν πρέπει να αρνηθείτε… να δεχτείτε ότι ένας άνθρωπος που έχει φθάσει ανάμεσά σας όπως εγώ έχω, έτσι ξαφνικά, έχει έλθει με την εντολή κάποιου θεϊκού όντος, για να σας μιλήσει και να σας συμβουλέψει.» Αυτός, όμως, ήταν και ο ισχυρισμός του Ιησού, ότι είχε αποσταλεί από το Θεό, κι ότι μιλούσε για λογαριασμό του. «…Και απ’ εμαυτού δεν κάμνω ουδέν, αλλά καθώς με εδίδαξεν ο Πατήρ μου, ταύτα λαλώ.» «…Διότι εγώ εκ του Θεού εξήλθον και έρχομαι· επειδή δεν ήλθον απ’ εμαυτού, αλλά εκείνος με απέστειλε.»

**Οι Κυνικοί, όπως και οι πρώτοι Χριστιανοί, δεν απέδιδαν καμία αξία σε κληρονομικά προνόμια. Στους Αθηναίους που υπερηφανεύονταν ότι οι πρόγονοί τους είχαν φυτρώσει από τη γη, ο Αντισθένης απαντούσε: «αυτό δεν τους κάνει καλύτερους από τα σαλιγκάρια ή τις ακρίδες.» Να τι έλεγε ο Επίκτητος: «Γιατί υπερηφανεύεσαι που είσαι Αθηναίος; Από το Θεό έρχονται τα σπέρματα ζωής στο κάθε τι που γεννιέται στη γη.» Ο Διογένης συνήθιζε να περιφρονεί την «ευγενή καταγωγή», τη φήμη και τα παρόμοια, ονομάζοντάς τα “διαφημίσεις για φαυλότητα”.

Εξάλλου ο Δίων Χρυσόστομος έλεγε ότι αρχικά ο όρος “ευγενής” ή “καλή καταγωγή” αναφερόταν σ’ εκείνους των οποίων τα υψηλά ηθικά στάνταρτ έδειχναν ότι είχαν ανατραφεί σωστά, και δεν είχε σχέση με την κοινωνική θέση των γονέων τους. «Εάν είσαι δειλός, ή επηρμένος, ή δουλοπρεπής, δεν είσαι συγγενής ούτε των θεών ούτε καλών ανθρώπων», έλεγε ο Δίων. «Εάν υπάρχει ένα συμπτωματικό έξτρα όφελος στη φιλοσοφία είναι ότι ποτέ δεν κοιτάζει τη γενεαλογία κανενός», γράφει ο Σενέκας. Ιδού τώρα τι ανάλογο είπε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής στους Φαρισαίους και τους Σαδδουκαίους που έρχονταν να βαπτιστούν απ’ αυτόν: «Κάμετε λοιπόν καρπούς άξιους μετανοίας, και μη φανταστείτε να λέγετε στους εαυτούς σας ότι “Πατέρα έχομε τον Αβραάμ”. Διότι σας λέγω ότι ο Θεός δύναται εκ των λίθων τούτων ν’ αναστήσει τέκνα εις τον Αβραάμ.»

Κάποτε που ο Διογένης αποδοκιμάστηκε διότι σύχναζε σε κακόφημα μέρη, απάντησε, «Και ο ήλιος επίσης μπαίνει σε υπαίθρια αποχωρητήρια χωρίς να μολύνεται.» Και όταν ο Αντισθένης αποδοκιμάστηκε επειδή έκανε παρέα με κακούς ανθρώπους, απάντησε, «Λοιπόν, οι γιατροί παρέχουν τις υπηρεσίες τους στους ασθενείς τους χωρίς να κολλούν τον πυρετό τους.» Παρόμοιο πνεύμα αποκαλύπτουν και τα επόμενα εδάφια της Καινής Διαθήκης: «Και όταν είδαν αυτόν οι Φαρισαίοι ερώτησαν τους μαθητές του, “Γιατί ο διδάσκαλός σας συντρώγει με τελώνες και αμαρτωλούς;” Όταν τους άκουσε ο Ιησούς, απάντησε σ’ αυτούς, “Δεν έχουν ανάγκη ιατρού οι υγιείς αλλά οι άρρωστοι”.»

**Όταν ένας από τους μαθητές του είπε στο Δημώνακτα, «Δημώναξ, ας πάμε στο Ασκληπιείο να προσευχηθούμε για το γιο μου», εκείνος απάντησε: «Πρέπει να νομίζεις ότι ο Ασκληπιός είναι πολύ κουφός για να μη μπορεί ν’ ακούσει τις προσευχές μας από εδώ που είμαστε.» Η απάντηση αυτή αναμφίβολα αποκαλύπτει την πίστη του Δημώνακτα στην πανταχού πνευματική παρουσία του Θεού. Ιδού τώρα και η αντίστοιχη απάντηση του Ιησού σε μια παρόμοια ερώτηση: «Λέγει προς αυτόν η γυναίκα: “Κύριε, θεωρώ ότι εσύ είσαι προφήτης. Οι πατέρες μας προσκυνούσαν σ’ αυτό το όρος, ενώ εσείς λέτε ότι ο τόπος που πρέπει να προσκυνούμε είναι τα Ιεροσόλυμα.” Λέγει προς αυτήν ο Ιησούς: “Γυναίκα, πίστεψέ με ότι έρχεται ώρα που ούτε στο όρος αυτό ούτε στα Ιεροσόλυμα θα προσκυνήσετε τον Πατέρα. (…) Αλλά έρχεται η ώρα, και τώρα είναι, που οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνήσουν τον Πατέρα με το πνεύμα και με την αλήθεια· διότι τέτοιους προσκυνητές ζητεί ο Πατέρας. Ο Θεός είναι Πνεύμα, κι εκείνοι που τον προσκυνούν πρέπει να τον προσκυνούν με το πνεύμα και την αλήθεια”.»
**Σχετικά με το θάνατο, όλοι γνωρίζουμε τις Χριστιανικές θέσεις. Αποτελεί όμως έκπληξη το ότι και ο Διογένης είχε πει: «Εάν δεν προετοιμαστούμε προσεκτικά για το θάνατο, ένα πολύ δυσάρεστο τέλος μας περιμένει… με μεγάλη δυσκολία η ψυχή απελευθερώνεται από το σώμα.»
Από αυτά τα λίγα που παρέθεσα, εδραιώνεται πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι ομοιότητες του αρχέγονου Χριστιανισμού με τον Κυνισμό είναι πάρα πολλές για να είναι συμπτωματικές. Είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με το ίδιο πνεύμα που ενεργούσε και στις δύο περιπτώσεις. Οι όποιες διαφορές δικαιολογούνται από τη διαφορετική εποχή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν οι δύο φιλοσοφίες.

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Άρχισαν τις ΑΠΕΙΛΕΣ τώρα!

Φίλοι μου bloggers και συναγωνιστές κατά της σαπίλας σε τούτο τον έρμο τόπο, έχω νέα να σας πω:

Τυχαία ήρθε στην αντίληψή μου προ ολίγου χυδαίο και απειλητικό κατά της ζωής μου σχόλιο που αναρτήθηκε από "ανώνυμο" κάτω από το άρθρο μου, "Ο Απόλυτος εκφυλισμός του Τύπου" στο "kafeneio". Η απειλή ήταν μέσα από μια αλληγορία για το χάρο και μια γριά που ήρθε η ώρα της. Το έχω αντιγράψει, αλλά το λεξιλόγιο είναι πολύ χυδαίο και μακάβριο για να το παραθέσω εδώ.

Ευτυχώς μόλις ενημέρωσα τον "καφετζή" το έσβησε. Ίσως όμως θα έπρεπε να παραμείνει εκεί για να βρισκόταν η ταυτότητα του κουκουλοφόρου τρομοκράτη και να ενημερωνόταν ο εισαγγελέας.

Θα ήθελα να σας παρακαλέσω, όσοι αναρτάτε άρθρα μου κι έχετε τα σχόλια ανοιχτά, αν μπορείτε να τα ελέγχετε διότι φαίνεται ότι το παιχνίδι χοντραίνει. Κάποιοι προσπαθούν να με τρομοκρατήσουν. Γιατί άραγε; Μήπως η φωνή μου, φωνή βοώσης εν τη Ελληνική ερήμω, είναι πολύ διαπεραστική;

Ζητώ την ηθική σας συμπαράσταση.
Ευχαριστώ
Μαρία Σεφέρου

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

Ο απόλυτος εκφυλισμός του Τύπου


Ιδού πώς ο μεγαλοδημοσιογράφος και εκδότης
της "Αληθινής Εφημερίδας" διαφημίζει την πραμάτεια του στην κορυφή της ιστοσελίδας zougla.gr και στο ηλεκτρονικό πρωτοσέλιδο της
Real News ! Και η πραμάτεια αυτή είναι προφανώς ελκυστική σε όλους εκείνους που δεν ενδιαφέρονται για το τι γράφει μέσα - είτε διότι δε γνωρίζουν Ελληνικά, είτε διότι έπαψαν να διαβάζουν εφημερίδες έχοντας σιχαθεί τα ψέματά τους, την πολιτική προπαγάνδα τους και τα κουτσομπολιά τους.
Όμως αυτό ουδόλως πτοεί το μεγαλοδημοσιογράφο, διότι προφανώς κύριος στόχος της εφημερίδας του δεν είναι το πώς θ' ανεβάσει το πνευματικό επίπεδο και πώς θα οξύνει την κριτική σκέψη του αναγνώστη, ώστε να τον μεταμορφώσει σε ενεργό και υπεύθυνο πολίτη, αλλά πώς θα κερδίσει περισσότερα χρήματα, πουλώντας έστω μια εφημερίδα-περιτύλιγμα δώρων, μια φυλλάδα για αθεράπευτους τζογαδόρους.

Οποίο κατάντημα! Οποίος αυτοεξευτελισμός του μεγαλοδημοσιογράφου αλλά και όλων των εκδοτών που μετέρχονται τέτοιων ευτελών μέσων και μεθόδων για να πουλήσουν φύλλα!

Καθώς γράφω τούτες τις γραμμές η αηδία είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπό μου και το διαπιστώνω στον καθρέφτη που είναι στον τοίχο απέναντί μου. Δε γνωρίζω με ποιες λέξεις θα μπορούσα να εκφράσω αυτή την αηδία που νιώθω. Είναι δυνατόν να πέφτει κανείς τόσο χαμηλά μόνο και μόνο για το χρήμα; Δε μπορούσε, τουλάχιστον για στάχτη στα μάτια εκείνων που καταλαβαίνουν, δε μπορούσε, λέω, να διαφημίσει έστω και δυο-τρία δυνατά άρθρα-αναλύσεις πνευματικών ανθρώπων που γράφουν - αν γράφουν - στην Κυριακάτικη "εφημερίδα" του; Δεν το σκέφτηκε; Ή μήπως είναι σίγουρος ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για το τι γράφει μέσα, διότι απλούστατα κανείς δεν τη διαβάζει; Δηλαδή, κ. Χατζηνικολάου, χωρίς δώρα και χωρίς τζόγο δε θα πωλούσε ούτε φύλλο η εφημερίδα σας, που μάλιστα την αποκαλείτε και "Αληθινή Εφημερίδα";

Συγνώμη, κύριε Χατζηνικολάου, αλλά λυπάμαι πολύ για την αντιδημοσιογραφική εκτροπή σας. Από σας περίμενα κάτι καλύτερο... Περισσότερο όμως λυπάμαι τους Έλληνες που αγοράζουν τέτοιες φυλλάδες-περιτυλίγματα απλά για τα "δώρα" τους... Οποίος πνευματικός ξεπεσμός! Και μετά ονειρευόμαστε, κάποιοι αιθεροβάμονες σαν και μένα, ανάσταση του έθνους...

Αμφιβάλλω, βέβαια, αν ο μεγαλοδημοσιογράφος καταλάβει τι εννοώ και αν κοκκινίσει. Μάλιστα, ενδέχεται να μου είναι και ευγνώμων για τη δωρεάν διαφήμιση που του προσφέρω...

Νάτη, νάτη, η VISA του ΠΑΣΟΚ!

Με έκπληξη διάβασα σήμερα ότι στο ΠΑΣΟΚ σχεδιάζουν την έκδοση πιστωτικής κάρτας, με επιτόκιο 20% χαμηλότερο από τα ισχύοντα στην αγορά, που θα διατίθεται μόνο στα μέλη και στους φίλους του ΠΑΣΟΚ τα οποία είναι συνεπή στην ετήσια συνδρομή τους στο κόμμα! (tanea.gr) Με την πιστωτική κάρτα ΠΑΣΟΚ ο καταναλωτής θα καταναλώνει με ψηλά το κεφάλι, επιτελώντας συγχρόνως το κομματικό και πατριωτικό του χρέος. Αμήν!

Εν τω μεταξύ, η ίδια πηγή λέει ότι «το ΠΑΣΟΚ έχει αποστείλει 950 χιλιάδες προσωπικές επιστολές σε μέλη και φίλους οι οποίοι έως τις 31 Μαΐου θα πρέπει να καταβάλουν την ετήσια συνδρομή τους: από 12 ευρώ για αγρότες, μετανάστες, συνταξιούχους, μέχρι 500 ευρώ για βουλευτές και ευρωβουλευτές.». Άλλη πηγή γράφει ότι όσοι μάλιστα πληρώσουν τη συνδρομή τους θα έχουν τη δυνατότητα ν’ αποκτήσουν και προνομιούχο Email, π.χ. provato@pasok.gr ή beee@pasok.gr ή prasinos@pasok.gr, κλπ.

Μετά την πράσινη κάρτα μέλους, την πράσινη πιστωτική κάρτα και το πράσινο Email, ο κομματικός οπαδός-πρόβατο θα έχει κατοχυρώσει πλήρως τα δικαιώματά του για τακτικό άρμεγμα από το κόμμα του ώστε να μην πήξει τα γάλα στα στήθια του και πάθει καμιά ζημιά η υγεία του. Επίσης θα έχει απαλλαγεί οριστικά από το βασανιστικό προβληματισμό του τι να ψηφίσει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Λίγο τόχεις και τούτο να μη χρειάζεται να σκέπτεσαι και να κρίνεις το κόμμα σου; Να μη χρειάζεται να εκδώσεις ποτέ διαζύγιο και να καταπατήσεις τον ιερό όρκο: «Oυς το κόμμα συνέζευξε, άνθρωπος μη χωριζέτω»;

Φημολογείται μάλιστα, ότι αργότερα, επειδή οι ληστείες πληθαίνουν στον τόπο μας, και για να μην κινδυνεύει ο οπαδός-πρόβατο να χάσει τις πολύτιμες πράσινες κάρτες του, θα λάβει στο μέτωπο και στον καρπό τα χάραγμα του ΠΑΣΟΚ, κάτι ανάλογο με το χάραγμα του Αντιχρίστου που αναφέρει η Αποκάλυψη του Ιωάννου. Η διαφορά θα είναι στα νούμερα που δεν θα είναι τρία εξάρια αλλά πέντε, όσα και τα γράμματα του ακρωνυμίου του μεγάλου σοσιαλιστικού κόμματος της Ελλάδας.

Είναι αλήθεια ότι τα διάφορα περί αυτού δημοσιεύματα είναι λίγο μπερδεμένα και δεν ξέρει κανείς τι να πιστέψει και τι να απορρίψει . Η Eλευθεροτυπία έγραφε ότι «Το κέρδος του ΠΑΣΟΚ σε αυτή την περίπτωση θα είναι ότι εάν φέρουν, για παράδειγμα, 100.000 κάρτες στην τράπεζα, θα κερδίζουν ένα ποσό των 50 ευρώ για κάθε κάρτα, αντί συνδρομής, την οποία δεν θα χρειάζεται να πληρώνει το μέλος-κάτοχος της κάρτας.»

Εξάλλου, η ίδια πηγή λέει ότι η κινητοποίηση-μαμούθ του ΠΑΣΟΚ για είσπραξη εισφορών ώστε ν' αναβαθμιστούν τα μέλη του σε επίσημα θ' αποφέρει στα ταμεία 12-15 εκατομμύρια ευρώ. Τώρα το πού θα ξοδεύονται αυτά μη ρωτάτε εσείς οι οπαδοί διότι θα αμαρτήσετε αμαρτίαν βαρείαν. Το μόνο που σας επιτρέπεται είναι το πράσινο βέλασμα – μπέεε – καθώς θ' αναμασάτε το πράσινο χορτάρι σας.

Για να λέμε και την αλήθεια υπάρχουν και οπαδοί που διαμαρτύρονται και δεν περιορίζονται στα βελάσματα. Εκφράζουν την αγωνία τους σθεναρά και τους συγχαίρω: Ιδού απόσπασμα ανοιχτής εναγώνιας επιστολής φοιτητή προς το Ροβέρτο Σπυρόπουλο:

«1) Λάβατε υπόψη τα σχόλια των συντρόφων για την πιστωτική κάρτα; Για την μείωση των εξόδων; Για την διαφανή διαχείριση των χρημάτων και την λογοδοσία σε κάθε οικονομικό εγχείρημα; Απαντήσατε σε αυτά τα σχόλια; Διεκδικεί το ΠΑΣΟΚ κάποιου είδους παγκόσμια πρωτοτυπία μόνιμης αποχής των αρμοδίων από όλους τους διαδικτυακούς διαλόγους;

2) Λάβατε υπόψη τα σχόλια των συντρόφων που δήλωσαν ότι είναι δύσκολο να αποπληρώσουν εφάπαξ σε μία δόση την συνεισφορά τους; Μεριμνήσατε ώστε να μπορούν να πληρώσουν όσοι το επιθυμούν σε δόσεις;


(…) Πως γίνεται κ. Σπυρόπουλε ως ενεργοί πολίτες να μας καλείτε να συμμετέχουμε στον διάλογο του κινήματος, εμείς να μεταφέρουμε εκεί τις αγωνίες μας και από τη μεριά σας να μην υπάρχει κανείς από το ΠΑΣΟΚ να μας να μας απαντήσει υπεύθυνα και να λάβει υπόψη τα αιτήματα μας στον τελικό σχεδιασμό; (…)»

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Εν τω μεταξύ, μόλις σήμερα πήρα είδηση ότι το ΠΑΣΟΚ προωθεί να φέρει πρόταση νόμου, (την έφερε;) που «αφορά σε καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες και συμπεριλαμβάνει όλα τα φυσικά πρόσωπα, που αναπτύσσουν από μηδαμινή έως ελάχιστη οικονομική δραστηριότητα, πλην των εμπόρων.
Με την παρούσα πρόταση νόμου επιχειρείται η διευθέτηση των οφειλών, η οποία ενδεχομένως να φθάσει έως και την υπό προϋποθέσεις απαλλαγή του υπερχρεωμένου καταναλωτή. (…) Η απαλλαγή κατά την πρόταση συνίσταται στην αποπληρωμή του 10% της συνολικής οφειλής ενώ οι δύο προϋποθέσεις είναι η μη ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων αλλά και η μη επάρκεια των τρεχόντων εισοδημάτων για την ικανοποίηση των δανειακών υποχρεώσεων του.»
Δείτε εδώ:

Αυτός είναι «Σοσιαλισμός» με σίγμα κεφαλαίο! Το να ζεις πλουσιοπάροχα με δανεικά κι αγύριστα! Το να παίρνεις εορτοδάνεια, διακοποδάνεια, καταναλωτικά δάνεια, να γλεντάς τη ζωή σου χωρίς έννοια για το τι θα σου ξημερώσει, και μια μέρα να έρχεται ο πράσινος φύλακας άγγελός σου και να σου σβήνει τα χρέη! Κι έτσι να ζεις εσύ καλά, και οι αξιοπρεπείς συντηρητικοί συνάνθρωποί σου που μετράνε και τη δεκάρα για να μην πέσουν έξω στον πενιχρό προϋπολογισμό τους, για να τους φτάσει η σύνταξη μέχρι να βγει ο μήνας, που δεν πάνε εκδρομές με ξένα κόλλυβα, που δε βαρυστομαχιάζουν στις ψαροταβέρνες της παραλίας διότι δεν το αντέχει η τσέπη τους, που οι κυρίες δεν ξημεροβραδιάζονται στα ινστιτούτα αισθητικής φορτώνοντας μέχρι σκασμού τις πιστωτικές τους κάρτες, που ψωνίζουν ρούχα από τις λαϊκές, ναι όλοι αυτοί οι συνετοί συμπολίτες μας που ζουν χειρότερα, να καλούνται κάποια μέρα να πληρώσουν τα σπασμένα των «πέρα-βρέχει» ανεύθυνων καλοπερασάκηδων…

Για τέτοιο “Σοσιαλισμό” μιλάμε, παιδιά! Και σε όσους δεν αρέσει, θα τον υποστείτε θέλετε δε θέλετε διότι η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα ΝΔ αυτοκτόνησε... Εκείνο που απομένει είναι η θεσμική κηδεία της. Και μην έχετε καμία αμφιβολία: τα σοσιαληστρικότερα - σοσιαλιστικότερα εννοούσα - θ’ ακολουθήσουν με νομοτελειακή συνέπεια, όπως ακολουθεί το γκρίζο φθινόπωρο ο παγερός χειμώνας… Βοήθειά μας! Χτες ήταν η μαύρη επέτειος της χούντας. Ζήτω η απατηλή χούντα της κομματοκρατίας και της πλουτοκρατίας! Ζήτω ο οπαδός-πρόβατο, ζήτω ο καταναλώνων με δανεικά κι αγύριστα, ζήτω ο έχων αδύνατη μνήμη και κρίση. Και για να τελειώνω με κάτι από τα Ευαγγέλια, μέρες που είναι: Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι ότι αυτοί θα επωμιστούν τα χρέη των τρωκτικών. Αλληλούια!

Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Η Βιβλική "Συνωμοσία" του Ιεχωβά

Όπως γνωρίζετε οι παροικούντες την “Ιερουσαλήμ” της μπλογκόσφαιρας, πρόσφατα κάποιοι από μας είχαμε τη χαρά και την τιμή να δούμε τα ονόματα των ιστολογίων μας να φιγουράρουν στη μαύρη λίστα “ιεραποστόλου” ο οποίος, όπως ομολόγησε απαντώντας σε σχόλιό μου στο ιστολόγιό του, το έχει πάρει πάνω του να ξεσκεπάσει τον αποτρόπαιο αντισημιτισμό! Μάλιστα υποσχέθηκε να ενημερώνει συνεχώς το Blog του προσθέτοντας καινούργια ευρήματα. Με άλλα λόγια έχει πάρει την ιεραποστολή του στα σοβαρά. Δεν αστειεύεται.

Ο κύριος αυτός είναι και ειδικός στα αυτογκόλ αφού, κουκουλοφόρος ων, παραθέτει στην πρώτη παράγραφο την εξής ρήση του Πλάτωνα που είναι ευθεία βολή κατά του εαυτού του: «Μπορούμε εύκολα να συγχωρήσουμε ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι· η πραγματική τραγωδία είναι όταν οι άνδρες φοβούνται το φως.» Τι το ήθελε ο ευλογημένος που το έβαλε; Ας είναι καλά όμως που μας κάνει και γελάμε. Χίλια ευχαριστώ!

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Η χρεοκοπία των θρησκειών

Η θρησκοληψία ήταν πάντοτε αποτέλεσμα του φόβου. Οι θρησκόληπτοι προσκολλώνται στη θρησκεία τους όχι τόσο για να μάθουν τους ηθικούς νόμους που πρέπει να εφαρμόζουν στη ζωή τους όσο για να διερευνήσουν τρόπους ώστε ν’ αποφύγουν τις συνέπειες των πράξεών τους που δεν ήταν σύννομες προς τον ηθικό κώδικα – συνέπειες σε τούτη τη ζωή ή τη μετά θάνατον. Με άλλα λόγια, εκείνο που τους ενδιαφέρει περισσότερο δεν είναι το πώς ν’ αποφύγουν το κακό, αλλά πώς θ’ αποφύγουν την τιμωρία του. Αφού οι ίδιοι παραβούν τον Άγραφο Νόμο, στη συνέχεια εκλιπαρούν το Θεό να τον παραβεί και ο ίδιος, διαγράφοντας τις φυσικές συνέπειες των πράξεών τους!

Κυριακή, 19 Απριλίου 2009

Το Ανέσπερο φως του Πνεύματος

«Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός!» Ο πιο γλυκός ύμνος λίγο πριν από το «Χριστός Ανέστη»! Συγκινούμαι όταν θυμάμαι τη λειτουργία της Ανάστασης στο μικρό χωριό που μεγάλωσα, στα χρόνια της μεγάλης φτώχειας αλλά και της αθωότητας. Αν και μικρό κορίτσι τότε, ένιωθα ρίγη να διαπερνούν το σώμα μου όταν έσβηναν όλα τα κεριά και τα καντήλια που φώτιζαν το μικρό ναό, αφού δεν υπήρχε ηλεκτρισμός τότε, και άκουγα τον παπά, κάπου στο βάθος μέσα στο ιερό, να ψέλνει με γλυκύτατη, σχεδόν υπερκόσμια, φωνή το «Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός…» 

Κατόπιν, έβγαινε ταπεινά από το ιερό με τη λαμπάδα αναμμένη για να μας μοιράσει το “άγιο φως”. Ο παπα-Γιώργης δε χρειαζόταν να επινοήσει ψέματα για το πώς άναψε το φως. Όλοι γνωρίζαμε ότι το άναψε μ’ ένα σπίρτο, αλλά αυτό δεν μας σκανδάλιζε. Δε μείωνε την αναστάσιμη αξία του. Ο συμβολισμός ήταν που είχε σημασία. Κι αυτό το συμβολισμό το νιώθαμε στην ψυχή μας.

Σάββατο, 18 Απριλίου 2009

Απάντηση στο Πασχαλινό Μήνυμα του Πατριάρχη


Αξιότιμε Οικουμενικέ Πατριάρχη, κ. Βαρθολομαίε,
Διάβασα το Πασχαλινό μήνυμά σας στο
romfea.gr και ομολογώ πως για μια ακόμη φορά ένιωσα απογοήτευση και θλίψη από τον πνευματικά στείρο λόγο σας. Αποκαλείτε τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, «Αδελφούς και τέκνα εν Κυρίω προσφιλή και επιπόθητα», αλλά δυστυχώς ούτε με τα λόγια ούτε και στην πράξη έχετε κάνει το παραμικρό για να μας πείσετε ότι το εννοείτε. Φαίνεται πως ευφραινόμενος στη χλιδή του οικουμενικού θρόνου που ανεβήκατε ως μη οφείλατε διότι ο Χριστός τον οποίο λέτε ότι εκπροσωπείτε δίδαξε ταπεινότητα και είπε, "Όστις θέλει να είναι πρώτος, θέλει είσθαι πάντων έσχατος και πάντων υπηρέτης" είστε εντελώς αποκομμένος από τη σημερινή ζοφερή Ελληνική πραγματικότητα.

Δε δείχνετε, αξιότιμε Πατριάρχη, ν' ανησυχείτε ή να συμμερίζεστε τα βάσανα και τις αγωνίες – οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, εθνικές – του Ελληνικού λαού, που εδώ και κάποιους μήνες έχουν πάρει μορφή χιονοστιβάδας. Δυστυχώς αποτύχατε να είσθε ο φωτισμένος και άξιος πνευματικός ηγέτης που θα μπορούσε να εμψυχώσει, να ενώσει και να καθοδηγήσει εκείνους που αποκαλεί αδελφούς και τέκνα. Ακόμη και η γλώσσα που χρησιμοποιείτε στον στερούμενο ποιμαντικής ζεστασιάς και πνευματικής δύναμης λόγο σας είναι εξεζητημένη και δυσνόητη στους πολλούς, σα να μην επιθυμείτε να γίνετε κατανοητός.

Οι θρησκευτικές γιορτές, κ. Βαρθολομαίε, έχουν αξία, νόημα και δύναμη προς αναγέννηση των ψυχών μόνο όταν οι Ιεράρχες εξηγούν στους πιστούς την αλληγορική τους σημασία και τη συνδέουν με την καθημερινότητα, δηλαδή με τη ζωή στο εδώ και τώρα κι όχι μετά θάνατον, πράγμα που εσείς δεν αποτολμήσατε στο Πασχαλινό μήνυμά σας. Βεβαίως εγώ δεν εκπλήσσομαι διότι έχω μάθει να μην περιμένω τίποτα παρά του μη έχοντος. Η ιστορία της Ανάστασης του Κυρίου, κ. Βαρθολομαίε, έχει αξία ως συμβολισμός της αναγέννησης της ψυχής μέσα από την πνευματικότητα, πράγμα που όλοι πρέπει να επιδιώκουμε, κι όχι μόνο μια φορά το χρόνο, το Πάσχα. Σε συλλογική βάση, ο συμβολισμός της Ανάστασης είναι η αναγέννηση της κοινωνίας και του έθνους μας, που περισσότερο από κάθε άλλη φορά τούτη την εποχή τη χρειάζεται επειγόντως. Και η αναγέννηση αυτή έρχεται μέσα από τη μετάνοια που εσείς ντρέπεστε να κηρύξετε διότι αρνείστε να μετανοήσετε πρώτα ο ίδιος και ν’ ακολουθήσετε το παράδειγμα του Ιησού που λέτε ότι εκπροσωπείτε εδώ στη γη.

Και, δυστυχώς, έχει πολλά για τα οποία πρέπει να μετανοήσει ο Ελληνικός λαός, ατομικά και συλλογικά, και κυρίως οι τέσσαρες εξουσίες. Όμως έχει πολύ περισσότερα αμαρτήματα για να μετανοήσει το ίδιο το ιερατείο, ναι, το υποτιθέμενο φως του κόσμου που έγινε σκότος, το υποτιθέμενο άλας της γης που "εμωράνθη", και σαν αποτέλεσμα σάπισε όλη η κοινωνία... Και για να υπάρξει Ανάσταση πρέπει πρώτα να υπάρξει θάνατος, κύριε Βαρθολομαίε μου, θάνατος του αμαρτωλού εαυτού και των παθών του, μεταξύ των οποίων τα πιο εθνοκτόνα της φυλής μας είναι η διχόνοια, η απληστία, ο συβαριτισμός και η ανομία.

Δε σας αρέσει η λέξη μετάνοια, ε; Το καταλαβαίνω. Δεν είναι της μόδας, δεν είναι δημοφιλής. Γι’ αυτό προτιμάτε να μιλάτε για μια ανέξοδη ανάσταση που κάποτε θα χαριστεί σε όλους από το Χριστό, αφού εκείνος νίκησε το θάνατο για λογαριασμό των Χριστιανών! Καλά ήταν τα παραμύθια τον παλιό καλό καιρό, Πατριάρχη μου, αλλά στον 21ο αιώνα δε φτουράνε. Δε βλέπετε που στην εποχή μας η νεολαία δε χαμπαριάζει από τέτοια και δε συμμαζεύεται με τίποτα; Δε βλέπετε που έχει αφηνιάσει και κάθε τόσο εκδηλώνει την αγανάκτησή της προς την υποκρισία και τον εμπαιγμό των θρησκευτικών και πολιτικών ταγών της χώρας μας, κάνοντας γης μαδιάμ ό,τι βρει μπροστά της; Δε βλέπετε που με τα παραμύθια σας και την προκλητική ζωή σας έχετε στρέψει τη νεολαία προς το μηδενισμό των αξιών και την αθεΐα; Δεν έχετε τύψεις για όλα αυτά; Δε νιώθετε καμία ευθύνη ως Οικουμενικός Πατριάρχης;

Το χριστεπώνυμο “ποίμνιο” κ. Βαρθολομαίε – συγνώμη κιόλας που δε σας αποκαλώ “Παναγιότατο” όπως βλάσφημα σας αποκαλούν άλλοι, αφού παναγιότατος είναι μόνο ο Θεός – ενδιαφέρεται πώς θα ζήσει με ασφάλεια, ειρήνη και ευημερία στο εδώ και τώρα, στο αύριο και μεθαύριο, και ελάχιστα τον ενδιαφέρουν τα μετά θάνατον ασφαλιστήρια συμβόλαια που εκδίδετε δωρεάν. Όταν κινδυνεύει ν’ απολυθεί από τη δουλειά του και να μην έχουν γάλα τα παιδιά του, θα παρηγορείται με την ανορθόδοξη σωματική ανάσταση, σκεπτόμενος τι σώμα θα έχει τότε – πότε άραγε; – κι αν θα τρώει ψάρια όπως μας λέτε ότι έφαγε ο σωματικά (!) αναστημένος Χριστός; Όταν διαλύονται οικογένειες και δεν προστρέχουν οι υποτιθέμενοι εκπρόσωποι του Χριστού να νουθετήσουν με αγάπη και σοφία τα μέλη τους και να θεραπεύσουν τις τραυματισμένες σχέσεις, εσείς τους μιλάτε για μετά θάνατον ανάσταση; Όταν οι φοιτητές ξοδεύουν τον περισσότερο χρόνο του σχολικού έτους σε καταλήψεις αντί να βρίσκονται στις αίθουσες διδασκαλίας, εσείς δεν έχετε τίποτε άλλο να τους πείτε από την ιστορία της Ανάστασης; Ποιος θα νουθετήσει όλους αυτούς αν όχι οι εντεταλμένοι θρησκευτικοί ταγοί;

Τι είπατε, λοιπόν, στο κενό πνευματικού περιεχομένου, και ακατανόητο για τους περισσότερους πιστούς, μήνυμά σας; Απλά διαφημίσατε τη σωματική Ανάσταση του Χριστού! Μα αν ήθελε ο Χριστός να πείσει τους Χριστιανούς για τη σωματική του ανάσταση, δε θα εμφανιζόταν πότε-πότε σε κάποιους εκλεκτούς σαν κι εσάς για να γευματίσει μαζί τους; Αυτό νομίζετε πως απασχολεί το Χριστό ή η εφαρμογή της διδασκαλίας του στη ζωή των πιστών; Και δε σας αρκεί να πείσετε τους Χριστιανούς ότι επιβιώνει η ατομική ψυχή με τη συνείδηση μετά θάνατον; Θέλετε σώνει και καλά ν’ αναστήσετε και τον πηλό;

Στο αψυχολόγητο, και ανθυγιεινό για Πάσχα, μήνυμά σας, προσπαθήσατε με νύχια και με δόντια να διαψεύσετε κάποιους φιλοσόφους του 19ου και του 20ου αιώνα και ν' αποσείσετε τις βάσιμες κατηγορίες τους από πάνω σας. Καλά, πού θυμηθήκατε το Φρειδερίκο Νίτσε και τον Ζαν Πωλ Σάρτρ και τους επαναφέρατε στο προσκήνιο; Διαφήμιση θέλατε να κάνετε και σ’ αυτούς με τις παραπομπές σας; Ή μήπως σας κυνηγούν τα φαντάσματά τους;
Πολύ περίεργο ήταν το φετινό Πασχαλιάτικο μήνυμά σας, Πατριάρχη μου. Είναι άραγε ψέματα ότι οι εκκλησίες μοιάζουν με τάφους, αφού με την τυπολατρία και την ειδωλολατρία έχετε εκδιώξει το πνεύμα του Χριστού – πνεύμα της αλήθειας, της ειρήνης, της σοφίας, της αγάπης και της ταπεινότητας – από εκεί μέσα; Ψέματα είναι ότι είστε φονιάδες του Ιησού, όπως σας αποκάλεσε ο Νίτσε, αφού κάθε Κυριακή τον διαμελίζετε μυστηριωδώς πάνω στην Αγία Τράπεζα, για να μετατρέψετε, σαν άλλοι μάγοι-αλχημιστές, τον άρτο σε σώμα Κυρίου; Και βεβαίως δεν είναι ψέμα ότι αν ο Χριστός ξαναρχόταν στη γη εσείς θα ήσασταν εκείνοι που θα τον φονεύατε, διότι σ’ εσάς θα απεύθυνε τα πιο αμείλικτα “ουαί”. Εσάς θα κυνηγούσε με το μαστίγιο, αφού μετατρέψατε τους οίκους του Θεού σε οίκους εμπορίου. Επομένως, οι αιτιάσεις των φιλοσόφων που επικαλεστήκατε δεν είναι αβάσιμες.

Αλήθεια, μήπως για να τονώσετε την κλονισμένη (εξ αιτίας σας) πίστη του ποιμνίου στο Χριστό και στην Ανάσταση, του θυμίσατε αυτές τις άκρως σκανδαλιστικές θέσεις των άθεων φιλοσόφων, για τις οποίες οι περισσότεροι δεν είχαν ιδέα; Καλά, ποιος σας συνέταξε αυτό το κείμενο κύριε Βαρθολομαίε, και τι στόχο άραγε είχε; Σας έβαλαν να διαφημίσετε την αθεΐα πασχαλιάτικα; Μας ενημερώσατε, λοιπόν, ότι «Αι διακηρύξεις αυταί των αθέων φιλοσόφων ετάραξαν τας συνειδήσεις των ανθρώπων. Σύγχυσις πολλή επηκολούθησεν εις τον χώρον του πνεύματος και της λογοτεχνίας, της τέχνης και της ιδίας κάποτε της Θεολογίας, όπου, εις την Δύσιν κυρίως, ήρχισε να γίνεται λόγος ακόμη και περί “Θεολογίας του θανάτου του Θεού”.»

Γιατί; Ψέματα είναι πως η αθεολόγητη θεολογία σας είναι θεολογία του θανάτου του Θεού; Γι’ αυτό το θάνατο δε μιλάτε συνέχεια; Ανακηρύξατε ως "Θεό" έναν άνθρωπο – κεχρισμένο προφήτη – και στη συνέχεια κάνατε το θάνατό του κεντρικό δόγμα του Χριστιανισμού! Το φονικό σταυρό δεν έχετε κρεμάσει στο λαιμό σας; Αυτόν δεν κάνατε σύμβολό σας και μάλιστα τον επικαλείστε και στις προσευχές σας; Γιατί λοιπόν παραπονιέστε ότι οι φιλόσοφοι σας αδίκησαν; Άλλωστε στη συνέχεια του μηνύματος το επιβεβαιώσατε: «Η Εκκλησία βεβαίως δεν είχε ποτέ και δεν έχει καμίαν αμφιβολίαν ότι ο Θεός απέθανε. Τούτο έγινε το 33 μ.Χ. επάνω εις τον λόφον Γολγοθά της Ιερουσαλήμ, επί Ποντίου Πιλάτου του Ρωμαίου Ηγεμόνος της Ιουδαίας. Αφού έπαθεν ανήκουστα Πάθη, εσταυρώθη ωσάν κακούργος και, περί ώραν ενάτην της Παρασκευής, είπε "Τετέλεσται!" και παρέδωκε το πνεύμα! Αυτό είναι μία αναντίρρητος ιστορική πραγματικότης.»

Άπαγε της βλασφημίας Πατριάρχη μου. Ο Θεός δεν απέθανε ποτέ, διότι αν είχε πεθάνει έστω και για μια στιγμή, δε θα είχε μείνει κολυμπηθρόξυλο στο Σύμπαν και θα είχαμε επανέλθει στο χάος, στην άβυσσο, στο απόλυτο μηδέν. Έναν προφήτη σταύρωσαν οι Ιουδαίοι τότε που λέτε, επειδή ενοχλούσε το θρησκευτικό κατεστημένο της εποχής του με τα 'ΟΥΑΙ' και τον ασυμβίβαστο προφητικό του λόγο. Αυτό ήταν όλο! Συνηθισμένο άλλωστε το φαινόμενο να ξεφορτώνονται οι άνθρωποι τους προφήτες τους με το ένα ή τον άλλο τρόπο. Ο Ιησούς δεν ήταν ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Τα υπόλοιπα τα σοφίστηκε το σινάφι σας για να φτιάξει μια ακόμη θρησκεία.

Πάντως, πιο κάτω στο μήνυμά σας, είπατε: «Μέχρις εδώ συμφωνούμεν με τους φιλοσόφους.» Πού συμφωνείτε δηλαδή; Στο ότι ο “Θεός” απέθανε; Οι φιλόσοφοι, όμως, ειρωνικά και κυνικά αναφέρονταν στον Ιησού ως Θεό, ενώ εσείς προσποιείστε ότι το πιστεύετε, διότι έτσι και σας πάρει χαμπάρι ο λαός ότι κοροϊδεύετε χάνετε τους θρόνους σας! Και πώς απέθανε, όταν μας λέτε – η Γραφή το λέει - ότι τη στιγμή που ο Ιησούς είπε “Τετέλεσται” παρέδωκε το πνεύμα; Όταν παραδίνει ο άνθρωπος το πνεύμα, όταν δηλαδή ξε-ψυχάει, όταν βγαίνει από το σώμα η ψυχή του, βγαίνει νεκρή ή ζωντανή; Κι εσάς τι σας ενδιαφέρει να είναι ζωντανό, το πνεύμα ή η σάρκα; Προφανώς δίνετε έμφαση στο δεύτερο διότι είστε προσκολλημένοι στην ύλη.

Και συνεχίσατε την Πασχαλιάτικη “απολογία” σας στους φιλοσόφους, σα να ήταν παρόντες και σα να ήσασταν υποχρεωμένος να τους αντικρούσετε, λέγοντας: «Θα δεχθούμε ακόμη και το ότι αι εκκλησίαι, οι ναοί, είναι “οι τάφοι”, “τα μνήματα” του Θεού! Όμως!... Εμείς γνωρίζομε, ζούμε και προσκυνούμε τον θανόντα Θεόν, ως “νεκρόν ζωαρχικότατον”! Ολίγον μετά την φοβεράν Παρασκευήν, εις την πρωϊνήν αμφιλύκην της “Μιας των Σαββάτων”, της Κυριακής, συνέβη αυτό, δια το οποίον έγινεν όλη η δια σαρκός και πάθους και Σταυρού και καθόδου εις τον άδην οικονομία του Θεού: Η Ανάστασις!...» Nα λοιπόν που μάθαμε και κάτι καινούργιο! Οι εκκλησίες, λέει, είναι “μνήματα ενός ζωαρχικότατου νεκρού θεού”! Κι έλεγα κι εγώ η αφελής, βρε γιατί μυρίζει πτωματίλα κάθε φορά που περνάω απ’ έξω από τα ντουβάρια μιας εκκλησίας; Τώρα ξέρω: Επειδή είναι μνήματα του νεκρού θεού που κρύβουν εκεί μέσα! Α, ώστε γι’ αυτό κάτω από κάθε Αγία Τράπεζα πρέπει απαραιτήτως να τοποθετούνται κρανία και οστά;

Βρε τι ακούμε από στόμα Πατριάρχη και κοντεύουμε να λαλήσουμε... Και ο κ. Βαρθολομαίος συνέχισε θριαμβολογώντας: «Ο θάνατος του Θεού ανέστρεψε τας δυνάμεις του άδου, ο θάνατος ευτελίστηκε πλέον εις απλούν επεισόδιον που εισάγει τον άνθρωπον από τον βίον εις την Ζωήν.» Απλούν επεισόδιο, λοιπόν, ο θάνατος! Μου θυμίζει τους επίορκους φακελάκηδες γιατρούς που αποκαλούν τους ασθενείς επεισόδια. Και πρόσθεσε: «Ευτυχώς, λοιπόν, που απέθανεν ο Θεός, και ο θάνατός Του έγινε ζωή και ανάστασις ιδική μας! Ευτυχώς που υπάρχουν τόσα "μνήματά" Του εις τον κόσμον, τόσοι άγιοι ναοί, όπου ημπορεί να εισέλθη ελεύθερα ο πονεμένος, ο κουρασμένος και απαρηγόρητος άνθρωπος, να αποθέση το φορτίον του πόνου του, της αγωνίας του, του φόβου και της ανασφαλείας του, να “ξεφορτωθή” τον θάνατόν του!» Πάλι ξεχάσατε τη μετάνοια...
Τ’ ακούτε εσείς οι νέοι που αγωνιάτε για το μέλλον σας; Δεν έχετε παρά να μπείτε σ’ ένα μνήμα-εκκλησία και να ξεφορτωθείτε το θάνατό σας!

Καλά, πρέπει να είχε μεγάααλη έμπνευση ο Πατριάρχης για να γράψει τέτοιο Πασχαλιάτικο μήνυμα! Τώρα, ή συμβαίνει εκείνο που λέει η Γραφή, ότι όσοι αρνούνται την αλήθεια παραδίδονται εις αδόκιμον νουν, ή ο κ. Βαρθολομαίος μας δουλεύει άγρια νομίζοντας ότι είμαστε εντελώς ανεγκέφαλοι. Βρε τι κακό μας έχει βρει με το ιερατείο και δεν το μαρτυράμε; Πώς θα ξετινάξουμε αυτό το δυσβάστακτο ζυγό, αδέλφια μου Έλληνες;
Κύριε Βαρθολομαίε, σας θερμοπαρακαλώ μη μας ξαναστείλετε τέτοια μακάβρια μηνύματα για εκκλησίες-μνήματα μέρες Πάσχα. Αν δε μπορείτε να γράψετε κάτι που να εμπνέει και να έχει ουσία για την καθημερινότητά μας, καλύτερα μη λέτε τίποτα, διότι κι εσείς κολαζόσαστε περισσότερο κι εμάς τους παραλήπτες κολάζετε με την αγανάκτηση και το θυμό που διεγείρετε μέσα μας.

Έχω, όμως, και μια ανησυχία για όλο το ιερατείο που επαναλαμβάνει το «Κύριε, Κύριε», αλλά με τις πράξεις του αρνείται το Χριστό. Φοβάμαι μήπως στη «Δευτέρα Παρουσία» βρίσκονται στην παρέα εκείνων στους οποίους ο Κριτής θα πει: «Ποτέ δεν σας εγνώρισα, φεύγετε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν.» Για προσέξτε λοιπόν, σταματήστε τα παραμύθια και επιστρέψτε στην αδογμάτιστη και οικουμενική διδασκαλία του Χριστού. Όμως, από μένα, την εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, περιμένετε να σας κάνω κήρυγμα; Δε διαβάζετε τι λένε οι Γραφές; Εγώ ντρέπομαι που αναγκάστηκα να σας γράψω αυτή την επιστολή. Εσείς δεν κοκκινίζετε που μου δώσατε το δικαίωμα να το κάνω;

Καλή Ανάσταση στην ψυχή σας, κύριε Βαρθολομαίε, και ζητώ συγνώμη αν σας στενοχώρησα!

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

ΑΛΗΘΕΙΑ: Το υπέρτατο ιδανικό!

Τι έστιν Αλήθεια; Αυτή ήταν, σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, η τελευταία ερώτηση που απηύθυνε ο Πιλάτος στον Ιησού, προτού τον παραδώσει στους Ιουδαίους για να τον σταυρώσουν, νίπτοντας τας χείρας του και λέγοντας: «Εγώ δεν ευρίσκω ουδέν έγκλημα εις αυτόν. Αθώος είμαι από του αίματος του δικαίου τούτου.»
Στην ερώτηση αυτή ο Ιησούς δεν απάντησε, αφού γνώριζε ότι δεν θα γίνει κατανοητός. Η ερώτηση του υπεβλήθη από τον Πιλάτο όταν ο Ιησούς είπε: «Εγώ διά τούτο εγεννήθην και διά τούτο ήλθον εις τον κόσμον, δια να μαρτυρήσω εις την Αλήθειαν. Πας όστις είναι εκ της Αληθείας ακούει την φωνήν μου.»
Τι είναι, λοιπόν, "Αλήθεια"; Στο κείμενο αυτό παραθέτω μερικά αποφθέγματα σοφών από τη συλλογή μου για την Αλήθεια, αποφθέγματα που με εκφράζουν και θεωρώ ότι είναι πολύτιμη τροφή για σκέψη, όχι μόνο για τις μέρες του Πάσχα αλλά και πάντοτε.

“Άγιο Φως”: Το άκρον άπατον της απάτης!


Το έχω ξαναπεί, οι θρησκευτικές παραδόσεις είναι γλυκές. Η Ορθοδοξία με τους μύθους της είναι βαθιά ριζωμένη μέσα στο συλλογικό υποσυνείδητο του λαού και γι’ αυτό είναι σεβαστή, αν μη τι άλλο από ανθρωπιά και κατανόηση στους συνανθρώπους μας που την έχουν ανάγκη. 
Δε μπορείς να προκαλείς τη μάνα σου, τον πατέρα σου, τη γιαγιά σου, λέγοντας ότι πιστεύουν σ’ ένα ψέμα, ότι ο Χριστός δεν ήταν Θεός, ότι δεν έφαγε ψάρια μετά την Ανάσταση διότι το πνεύμα δεν τρώει φυσική τροφή. 
Δε μπορείς να πεις τίποτε απ’ όλα αυτά χωρίς να πληγώσεις και να σκανδαλίσεις τ’ αγαπημένα σου πρόσωπα που δεν έχουν φτάσει στο σημείο της δικής σου πνευματικής απελευθέρωσης. Άλλο να τα γράφεις, κι όποιος αντέξει, κι άλλο να τα διακηρύττεις τετ-α-τετ. 
Ακόμη και η Αλήθεια μπορεί να υποκλίνεται

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

Έλληνες! Δανειστείτε γιατί χανόμαστε!


Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της νεώτερης Ελλάδος ο δανεισμός δεν είχε αποβεί το πιο δημοφιλές σπορ και ο κορυφαίος πατριωτικός στόχος όσο στις μέρες μας. Κι ενώ κάποτε ο Ιησούς προέτρεπε τα πλήθη στον ενάρετο βίο λέγοντας «εισέλθετε δια της στενής πύλης», σήμερα οι ανεκδιήγητοι αλχημιστές της Οικονομίας σαλπίζουν ασταμάτητα: «Πολίτες της Ελλάδας, εισέλθετε δια της πύλης του δανεισμού στην ψεύτικη ευημερία»!

Ακυβέρνητο καράβι είναι η χώρα μας την τελευταία δεκαπενταετία στα χέρια άχρηστων και διεφθαρμένων πρασινογάλαζων πολιτικών και ψευτοοικονομολόγων, που αποδείχτηκαν ανίκανοι να χωρίσουν δυο γαϊδουριών άχυρα. Έλαβαν πακτωλό πακέτων ζεστού χρήματος από την ΕΕ, κι αντί να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια σύγχρονη χώρα, φυτώριο ανάπτυξης και ευημερίας, ανταγωνίζονταν ποιος θα δανειστεί περισσότερα απ' έξω και ποιος θα κλέψει πιο πολλά, πιστοί στη λαϊκή παροιμία, "άρπαξε να φας και κλέψε νάχεις".

Μαθητευόμενοι μάγοι της απατηλής ελεύθερης (ασύδοτης) οικονομίας όλοι τους, έκαναν πειράματα στου κασίδη (ελληνικού λαού) το κεφάλι, ξεπουλώντας πολύτιμα “χρυσαφικά” και “ασημικά” της χώρας μας (κρατικές τράπεζες, δημόσιους οργανισμούς, ΔΕΚΟ) αντί πινακίου φακής, για να κλείσουν τάχα τις μαύρες τρύπες της ανοικονόμητης Οικονομίας, που, παρ’ όλα αυτά, όλο και φάρδαιναν οι αφιλότιμες. Ήθελα νάξερα, όταν δε θάχουν πια τίποτε άλλο να ξεπουλήσουν – πλησιάζει γαρ τούτη η αποφράδα μέρα – πώς θα επιβιώσει η χώρα μας;

Κι ενώ οι Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδας παραμένουν σιωπηροί παρατηρητές όταν διενεργείται το έγκλημα, έρχονται κατόπιν εορτής, όπως έκανε χτες ο κ. Προβόπουλος, να κάνουν διαπιστώσεις εκ του ασφαλούς και να γίνουν μάντεις περισσότερων κακών για το μέλλον, προτείνοντας μέτρα για περαιτέρω σφίξιμο του ζωναριού του υποσιτιζόμενου Ελληνικού λαού. Θωπεύουν όλοι μαζί τις κερδοφόρες τράπεζες, και τις παρακαλάνε να δίνουν περισσότερα δάνεια στους πολίτες, ώστε οι τελευταίοι να καταναλώνουν με ξένα κόλλυβα, κι έτσι να χώνονται όλο και περισσότερο στο κόκκινο μέχρι να βγει η ψυχή τους.

Μηδενικές αυξήσεις για τους “μεγαλοσυνταξιούχους” των 1101 € και πάνω! Ένα μικρό φιλοδώρημα για εκείνους με συντάξεις κάτω των 1100€. Και ποιοι θα κάνουν αγορές ώστε να μην απολύσουν προσωπικό οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να μην κλείσουν; Από ποιους θα εισπράξουν οι τελευταίες ώστε με τη σειρά τους να είναι συνεπείς στην αποπληρωμή των δόσεων του δανείου τους; Θα έλθουν οι εξωγήινοι για να καταναλώσουν; Αυτό όμως δεν απασχολεί τους αναλφάβητους της οικονομίας, διότι απλούστατα δε φτάνει μέχρι εκεί το μυαλό τους. Αλλά και όσων ενδεχομένως φτάνει, διώχνουν πάραυτα τέτοιες “κακές” σκέψεις ως εκ του πονηρού, καθότι το αξίωμά τους είναι: «όσα φάμε, όσα πιούμε κι όσα αρπάξει ο κ@@ος μας», με το συμπάθιο…

Κι ενώ το 2008 έκλεισε με τα καθυστερούμενα δάνεια να φθάνουν στα 15 δισ. Ευρώ, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδος προειδοποιεί ακόμα και για διπλασιασμό των δανείων που βρίσκονται στο «κόκκινο» μέσα στο 2009 (Δείτε εδώ), την ίδια στιγμή ο Πρωθυπουργός εκλιπαρεί τις τράπεζες ν’ ανοίξουν περισσότερο τις στρόφιγγες της δανειοδότησης για να χώσουν τους πολίτες πιο βαθιά στο κόκκινο, και νάρθουν κάποιο πρωί οι βλοσυροί δανειστές να τους κατάσχουν και το σπιτάκι τους!

Αν αυτή η ανοικονόμητη πολιτική δεν αποκαλύπτει τρικυμία εν κρανίω των αρμοδίων, αν δεν υποδηλώνει σχιζοειδείς παρακρούσεις και πλήρη σύγχυση, τότε ο παραλογισμός είναι υγεία. Μου θυμίζει τα μετοχοδάνεια της κυβέρνησης Σημίτη που τα τριπλασίασε στα 15 εκατομμύρια δραχμές τον Οκτώβριο του 1999, όταν είχε αρχίσει να κατρακυλάει ο Γ.Δ. του ΧΑΑ, για να χώσει τους απελπισμένους μικροτζογαδόρους – “επενδυτές” τους λένε χαϊδευτικά, αφού “επενδύουν” στο πώς να τ’ αρπάξουν από τους πιο αφελείς και άτυχους – για να τους χώσει, επαναλαμβάνω, περισσότερο στο κόκκινο και να ξαποστείλει μερικούς απ’ αυτούς ακόμη και στην αυτοκτονία…

Διοικητής της ΤτΕ που ενέκρινε τα μετοχοδάνεια-μαμούθ, συνεργώντας στο έγκλημα της καταλήστευσης του Ελληνικού λαού μέσω του ΧΑΑ, ήταν τότε ο Λουκάς Παπαδήμος, που στη συνέχεια αμείφθηκε για τις ικανότητές του με το να εκλεγεί τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας! Βρε τι σημεία και τέρατα συμβαίνουν στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε...

Ώστε, κύριε Καραμανλή και κύριε Παπαθανασίου, με δανεικά νομίζετε ότι θα λύσετε το πρόβλημα της Οικονομίας; Με τις μηδενικές αυξήσεις στους μισθούς, με την κατατρομοκράτηση περί μεγάααλης κρίσης που έχετε εξαπολύσει εσείς και οι διαπλεκόμενοι δημοσιοπροφήτες της συμφοράς, με τα επαπειλούμενα ελαστικά (μειωμένα) ωράρια απασχόλησης, και με το ενδεχόμενο μελλοντικών απολύσεων περιμένετε η ψυχολογία του καταναλωτή να είναι τόσο καλή ώστε να σπεύδει στις τράπεζες για να δανειστεί ή να τρέχει στα μαγαζιά εν όψει του Πάσχα για να ξοδέψει ό,τι οικονομίες έχει βάλει στην άκρη για ώρα ανάγκης; Είστε λοιπόν τόσο αφελείς;

Κι όταν οι τράπεζες βοούν ότι οι δανειολήπτες δε μπορούν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους, κι όταν τον Ιούλιο του 2008, μας λέγανε ότι «Προσεκτικά και σταδιακά η Τράπεζα της Ελλάδος θα λάβει μέτρα (αλλά και θα συστήσει στις τράπεζες) να δίνουν μικρότερο αριθμό δανείων και να κάνουν πιο αυστηρά τα κριτήρια χορήγησης, στο διάστημα που διαρκεί η χρηματοπιστωτική κρίση», έρχεστε τώρα κύριε Καραμανλή και δίνετε με το ζόρι κάποια δισεκατομμύρια στις Τράπεζες για να παράσχουν κι άλλα δάνεια, και τις καταγγέλλετε όταν δεν τα δίνουν απλόχερα; Γιατί δεν κρατικοποιήσατε κάνα δυο από δαύτες ώστε ν' ασκήσετε εσείς την κοινωνική πολιτική για την οποία τις παρακαλάτε; Ένα κι ένα πόσο κάνουν κύριε Καραμανλή; Συγνώμη, δηλαδή, δε θέλω να σας προσβάλω, και μάλιστα τις άγιες τούτες μέρες, αλλά γράφω αυτές τις γραμμές για να εκπληρώσω κι εγώ την υπόσχεση που έχω δώσει στη συνείδησή μου να λέω την Αλήθεια, είτε την ακούτε είτε όχι. Ίσως θα ήταν καλύτερα να είχατε επιλέξει για Υπουργό Οικονομίας μια αγράμματη νοικοκυρά. Είμαι σίγουρη ότι θα τα κατάφερνε καλύτερα.

Ποια είναι, λοιπόν, σήμερα η ζοφερή πραγματικότητα με τα δάνεια;

«Περίπου 500.000 νοικοκυριά αδυνατούν να πληρώσουν τις δόσεις των πιστωτικών τους καρτών ή καταβάλλουν για την αποπληρωμή των οφειλών τους περισσότερο από το 40% του διαθέσιμου μηνιαίου εισοδήματός τους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας
Τα Νέα, οι τράπεζες απορρίπτουν επτά στις δέκα αιτήσεις έκδοσης πιστωτικών καρτών, κόβουν στο μισό τα πιστωτικά όρια και εξετάζουν το ενδεχόμενο να διπλασιάσουν το ελάχιστο όριο των μηνιαίων δόσεων σε 5%, από 2-2,5% σήμερα.
Στην αγορά κυκλοφορούν περίπου 11 εκατομμύρια πιστωτικές κάρτες, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Visa και οι οφειλές στις τράπεζες ξεπερνούν τα 10 δισ. ευρώ.»
Πηγή

Στην απελπιστική κατάσταση που έχει περιέλθει ο Ελληνικός λαός, και στην αναζήτηση μάγων για να τον βγάλουν από το ζοφερό κλίμα της πραγματικής Οικονομίας - υπάρχει και η φανταστική "οικονομία" του Χρηματιστηρίου που έχει άσχετο δικό της χαβά - επόμενο είναι να βλέπει τώρα ως σωτήρες εκείνους που είχε απορρίψει το 2004 ως παταγωδώς αποτυχόντες και προδότες των ελπίδων του. Βέβαια αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ τώρα είναι άλλος, μόνο που στα σχιζοφρενικά γκάλοπ ο κ. Παπανδρέου, όλως παραδόξως, παίρνει λιγότερους πόντους εμπιστοσύνης από το σημερινό αποτυχημένο Πρωθυπουργό! Πιάσε τ’ αυγό και κούρεψ’ το, δηλαδή. Καταλληλότερος ακατάλληλος πρωθυπουργός παραμένει ο Καραμανλής κατά τις απατηλές δημοσκοπήσεις, ενώ καταλληλότερο ακατάλληλο κόμμα είναι τώρα το ΠΑΣΟΚ!

Φίλοι μου, παρόλο που απεχθάνομαι να χρησιμοποιώ τη λέξη "φοβάμαι", και την έχω διώξει από το καθημερινό λεξιλόγιό μου, αντικαθιστώντας την με τη λέξη "προσέχω", σε τούτη την περίπτωση αναγκάζομαι να τη χρησιμοποιήσω και να πω πως φοβάμαι για το τι θα μας ξημερώσει έστω και με το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Έχουμε φτάσει στο αδιέξοδο του μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα. Αν θέλετε να φρεσκάρετε τη μνήμη σας, ρίξτε μια ματιά σ’ ένα παλιό αποκαλυπτικό δημοσίευμα που βρήκα τυχαία στο φιλοπασοκικό ΒΗΜΑ:

«Από το 2000 ως το 2003 και οι τέσσερις προϋπολογισμοί έπεσαν έξω αφήνοντας ελλείμματα ως και διπλάσια των προβλεφθέντων. Οι προϋπολογισμοί δηλαδή που κατέθετε κάθε χρόνο η κυβέρνηση Σημίτη στη Βουλή και τους οποίους ψήφιζε η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία ήταν απλούστατα πλαστοί και φόρτωναν κάθε χρόνο νέα βάρη στο δημόσιο χρέος. Έτσι εξηγείται άλλωστε και η απορία που διατύπωνε κάθε χρόνο η Τράπεζα της Ελλάδος, πώς δηλαδή είναι δυνατόν, με ρυθμό ανάπτυξης κοντά στο 4% και με έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις πάνω από 2 δισ. ευρώ, το δημόσιο χρέος να μη μειώνεται επαρκώς. Απλούστατα, γιατί κάθε χρόνο η ελλειμματική δημοσιονομική διαχείριση το διόγκωνε.

Όπως πληροφορούμεθα λοιπόν, η απογραφή έδειξε ότι ο προϋπολογισμός του 2000 προέβλεπε κατά την κατάθεσή του έλλειμμα 3.625 εκατ. ευρώ και η εκτέλεσή του έκλεινε με έλλειμμα 5.212 εκατ. ευρώ, δηλαδή 1.587 εκατ. ευρώ επιπλέον. Ο προϋπολογισμός του 2001 προέβλεπε έλλειμμα 2.420 και έκλεισε με 5.210 εκατ. ευρώ, με υπέρβαση δηλαδή 2.790 εκατ. ευρώ. Ο προϋπολογισμός του 2002 προέβλεπε έλλειμμα 2.139 που ανέβηκε σε 4.807, με υπέρβαση 2.668 εκατ. ευρώ. Και ο προϋπολογισμός του 2003, που ξεχαρβαλώθηκε κυριολεκτικά λόγω προεκλογικής φαυλότητος, προέβλεπε έλλειμμα 5.303 εκατ. ευρώ, που έφθασε στο τέλος τα 9.796, με υπέρβαση δηλαδή 4.493 εκατ. ευρώ. (...)

Πού οφείλεται αυτή η έκδηλη ανισορροπία στα δημόσια οικονομικά; Από την ανάλυση των επί μέρους στοιχείων της απογραφής προκύπτει ότι οι αιτίες αναφέρονται πρωτίστως στην επαύξηση των δαπανών και δευτερευόντως στην υστέρηση εσόδων. H επαύξηση των δαπανών ήταν φυσικά αποτέλεσμα της αδυναμίας των κυβερνώντων να περιορίσουν τη σπατάλη και να εκσυγχρονίσουν την κρατική μηχανή, αλλά τα στοιχεία αναδεικνύουν και τη μοιραία επίδραση του εκλογικού κύκλου καθώς το 2000 και το 2003 παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση δαπανών.»

Το ανωτέρω κείμενο το παρέθεσα όχι για συμψηφισμό ευθυνών. Στη συνείδησή μου όποιος διαδέχεται στην εξουσία έναν αποτυχημένο προκάτοχό του δίνοντας υποσχέσεις να εξυγιάνει το σύστημα και δεν το κάνει, αλλά απεναντίας το χειροτερεύει, έχει μεγαλύτερες ευθύνες από τον πρώτο και είναι αναπολόγητος. Ευελπιστώ όμως – ονειρεύομαι πάλι; – ότι το κείμενο θα διαβαστεί από κάποιους πράσινους που ίσως έχουν ξεχάσει τον παλιό κακό εαυτό τους και θα λειτουργήσει αποτρεπτικά, σε όσους βεβαίως έχουν λίγο φιλότιμο, στο να επαναλάβουν τα ίδια ή και χειρότερα. Όσο αναπνέω ελπίζω, πρέπει να ελπίζω...

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ στην Ελλάδα!