ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 31 Μαΐου 2009

“Ελληνορθόδοξη” κακομοιριά και στο Πατριαρχείο!



Η επίσκεψή μου στα Τούρκικα μνημεία της Κωνσταντινούπολης, παλάτια και τζαμιά, με γέμισε με θαυμασμό για τους Τούρκους. Καλοδιατηρημένα, με άψογη καθαριότητα, με θαυμαστούς και πληθωρικούς κήπους, όπου κυριαρχούσαν τα κόκκινα τριαντάφυλλα, μου έδιναν την αίσθηση ενός πολιτισμένου και πειθαρχημένου λαού που αγαπάει τη χώρα του, φροντίζει τους θησαυρούς και τα μνημεία του και τα εκθέτει με μεγάλη δεξιοτεχνία στα εκατομμύρια των τουριστών, με το αζημίωτο, φυσικά. Δε γνωρίζω τι συμβαίνει στις φτωχογειτονιές της Κωνσταντινούπολης των 15 εκατομμυρίων κατοίκων, αλλά η βιτρίνα της ήταν άψογη και μ’ εντυπωσίασε.

Ο τουρίστας που θα φτάσει στην Πόλη δε θα βρει ποτέ, π.χ., το ανάκτορο του Ντολμά-μπαχτσέ κλειστό λόγω απεργίας των υπαλλήλων του, όπως συχνά βρίσκει κλειστή την Ακρόπολη των Αθηνών. Ούτε θα βρει τους δρόμους του κέντρου κλειστούς λόγω επεισοδιακών συλλ-αλητηρίων. Και δε θα βρει βουνά τα όζοντα σκουπίδια στο κέντρο της Πόλης λόγω κλειστής χωματερής. Γι’ αυτούς και για πολλούς ακόμη λόγους που έχουν να κάνουν με αρτιότερη και φθηνότερη παροχή υπηρεσιών, πέρυσι επισκέφτηκαν την Κωνσταντινούπολη 32 εκατομμύρια τουρίστες, κι εφέτος θα φτάσουν τα 40 εκατομμύρια, ενώ στην Ελλάδα δεν αναμένεται να ξεπεράσουν τα 14,36 εκατομμύρια, με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις! Η διεθνής κρίση, που δήθεν ευθύνεται για τη μείωση κατά 10% του τουρισμού στην Ελλάδα, δεν ακουμπάει τον τουρισμό της Τουρκίας.

Στην ιστορία των λαών τίποτα δεν είναι τυχαίο και συμπτωματικό. Όλα εξελίσσονται σύμφωνα με τους κυρίαρχους νόμους της νομοτέλειας, την οποία κανένας θεός δε μπορεί να παραβιάσει. Για την κακοδαιμονία μας, λοιπόν, δεν ωφελεί να κατηγορούμε τους εξωτερικούς εχθρούς. Ο μεγάλος εχθρός είναι εσωτερικός και είναι ο αδιόρθωτος ραγιάς που κρύβουμε μέσα μας. Θα περίμενε κανείς ότι οι ελάχιστοι εναπομείναντες Έλληνες της Κωνσταντινούπολης θα φρόντιζαν ως κόρη οφθαλμού τα λιγοστά μνημεία που τους απέμειναν, πολύ περισσότερο όταν βλέπουν με πόση επιμέλεια συντηρούν και αναδεικνύουν οι Τούρκοι τα δικά τους μνημεία. Δε συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο, όπως με απογοήτευση διεπίστωσα στην πρόσφατη επίσκεψή μου στην Πόλη.

Επισκεφτήκαμε τον Πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι στις 28 Μαΐου του 2009, Ορθόδοξη γιορτή της Αναλήψεως. Στη λειτουργία χοροστατούσε ο Πατριάρχης Ρουμανίας, ενώ ο κ. Βαρθολομαίος είχε αποσυρθεί κάπου στο ιερό. Ο ναός ήταν κατάμεστος από πιστούς, κι εγώ που ήθελα να πάρω φωτογραφίες έπρεπε ν’ ανέβω στο δεύτερο γυναικωνίτη, αφού ο πρώτος ήταν επίσης κατάμεστος. Μπαίνοντας από τη διάπλατα ανοιχτή πόρτα στο πλάι, ένιωσα ντροπή και θλίψη από το θέαμα που αντίκρισα. Η κακομοιριά και η βρωμιά σε όλο τους το αποκρουστικό μεγαλείο. Παραθέτω σχετική φωτογραφία.














Στη συνέχεια, θέλοντας να μάθω αν θα βγει ο Πατριάρχης από το ιερό και πότε, κατευθύνθηκα στο κτίριο γραφείων που είναι απέναντι από την είσοδο του ναού, στον ίδιο περίβολο. Είχα διακρίνει μια ανδρική φιγούρα μέσα από ένα ανοιχτό παράθυρο, και πλησίασα για να τον ρωτήσω. Μου είπε πως σε κάποια στιγμή θα έβγαινε και ο Πατριάρχης, αλλά δε γνώριζε πότε ακριβώς. Καθώς μιλούσα με τον κύριο με τη χαρακτηριστική προφορά των Ελλήνων της Πόλης, το μάτι μου έπεσε στα αριστερά, σε μια ανοιχτή βρώμικη αυλή λίγα σκαλιά κάτω, και πάλι ένιωσα ντροπή, θυμό και οργή. Θυμηθείτε, το Πατριαρχείο είναι η βιτρίνα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας στην Κωνσταντινούπολη, και ό,τι πιο πολύτιμο έχει απομείνει. Φωτογράφισα τα ευρήματα και τα παραθέτω, μπας και πέσουν στην αντίληψη κανενός αρμοδίου και κοκκινίσει ώστε να βελτιώσει την κατάσταση. Βλέπετε, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

Δείτε παρακαλώ τις φωτογραφίες, και αν έχετε πρόσβαση σε κάποιους ανευθυνο-υπεύθυνους προωθήστε αυτό το άρθρο, μήπως γίνει κανένα θαύμα και νεκραναστηθεί εκείνο που έλεγαν κάποτε ότι έχουμε, το ελληνικό φιλότιμο…







Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Εδώ Yunanistan, καλημέρα σας!


















Επιστρέφοντας στην Ελλάδα από 7ήμερη οργανωμένη εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη, βρέθηκα μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη, καθώς πλησιάζαμε στα σύνορα των Κήπων. Συγνώμη, πιάστηκα αδιάβαστη! Αλλά πάλι, κάλιο αργά παρά ποτέ… Έτσι επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά το “γηράσκω αεί διδασκόμενη” και το “εν οίδα ότι ουδέν οίδα”. Δεν είχα ξαναπάει στην Istanbul, και δεν είχα ποτέ ακούσει ότι οι Τούρκοι αποκαλούν την Ελλάδα “Γιουνανιστάν”. Βλέπετε, στη χώρα μας τόσο οι διεθνιστές πολιτικοί όσο και οι μισέλληνες μεγαλοδημοσιογράφοι τηρούν σιγήν ιχθύος επί του προκειμένου, για να μη θεωρηθούν εθνικιστές και χαλάσει η τάχατες Ελληνοτουρκική φιλία.

Ομολογουμένως, δε θα είχα ανακαλύψει την αλήθεια αυτή ούτε τώρα, αν κάποιοι περίεργοι συνταξιδιώτες μου στο πούλμαν κατά την επιστροφή δεν είχαν ρωτήσει τον ξεναγό ποιο είναι το Yunanistan προς το οποίο έδειχνε μια ταμπέλα. Ήρεμος ο Έλληνας ξεναγός, που έχει γεννηθεί στην Τουρκία, απάντησε πως το Γιουνανιστάν είναι η Ελλάδα! Έτσι, μας είπε, αποκαλούν τη χώρα μας οι Τούρκοι, ενώ τους Έλληνες τους ονομάζουν Yunan (Ίωνες). Η ονομασία αυτή είναι επίσημη και χρησιμοποιείται στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Πρεσβείας στην Άγκυρα.
YUNANİSTAN CUMHURİYETİ
YUNANİSTAN BÜYÜKELÇİLİĞİ

Δείτε και εδώ .

Αφήνω τα εύλογα σχόλια σ’ εσάς για να μην παρεξηγηθώ και προχωρώ στα άλλα συναισθήματα που ένιωσα κατά την παραμονή μου στην Κωνσταντινούπολη. Όχι, όχι, δεν ένιωσα θλίψη και νοσταλγία για τις “χαμένες πατρίδες”. Ούτε ένιωσα θυμό εναντίον των Τούρκων που μας πήραν κάποτε την Πόλη. Αυτά ανήκουν πια στο παρελθόν και, όπως το κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή ατόμων και εθνών, είναι το αποτέλεσμα κάποιας αιτίας. Ό,τι σπείρει ένα άτομο, μια οικογένεια, μια κοινωνία, ένα έθνος, τούτο και θερίζει. Αυτός ο φυσικός νόμος είναι αμείλικτος και δε γνωρίζει συναισθηματισμούς. Η διαφθορά διαλύει έθνη και αυτοκρατορίες. Τούτος είναι κανόνας απαράβατος. Ένας οργανισμός πρώτα σαπίζει από το εσωτερικό του, και μετά επιπίπτουν τα όρνεα για το φαγοπότι.

Τι ένιωσα λοιπόν; Ένιωσα οργή εναντίον ημών αυτών των Ελλήνων! Ένιωσα θυμό διότι δεν έχουμε εκτιμήσει και δε σεβόμαστε ούτε αγαπάμε αυτά που μας απέμειναν, απεργαζόμενοι ούτως το χαμό και άλλων πατρίδων. Ένιωσα αγανάκτηση που εκφυλίστηκε το ελληνικό κύτταρο και που το πολίτευμά μας από Κοινοβουλευτική Δημοκρατία έχει μασκαρευτεί σε φαυλοκρατία και αναρχοφασισμό. Ένιωσα θλίψη διότι οι Νεοέλληνες, “επώνυμοι” και ανώνυμοι, δουλεύουν υπερωρίες για να διαλύσουν ό,τι έχει απομείνει ακόμη όρθιο σε τούτο τον έρμο τόπο. Και το κατορθώνουν μ’ επιτυχία και εκπληκτική ταχύτητα οι αθεόφοβοι! Έχουν ανακαλύψει την απόλυτη συνταγή της κατεδάφισης εκ των έσω: την ηθική διαφθορά, το μίσος εναντίον ομοεθνών και τον παραλογισμό. Όταν η υγιής φιλοπατρία βαφτίζεται επάρατος εθνικισμός και φασισμός, η διάλυση επακολουθεί με νομοτελειακή ακρίβεια.

Όχι, δεν είχα καιρό να θρηνήσω για την προ αιώνων άλωση της αμαρτωλής Πόλης. Είμαι απασχολημένη με το να θρηνώ για τη σημερινή άλωση της Ελλάδας από τους διεφθαρμένους πολιτικούς, τους αναρχοφασίστες, και από τα μιλιούνια των λαθρομεταναστών που διοχετεύει στο ξέφραγο αμπέλι μας η “φίλη” Τουρκία. Δε μου καίγεται καρφί για τη διάλυση της διεφθαρμένης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Καίγονται όμως τα σωθικά μου να βιώνω μπροστά στα μάτια μου τη σημερινή διάλυση της Ελλάδας. Δεν είμαι ρατσίστρια, αλλά απλώς ρεαλίστρια. Δε διακατέχομαι από ξενοφοβία ή μισαλλοδοξία, αλλά από ανησυχία μπροστά στα εκφυλιστικά κοινωνικά φαινόμενα των οποίων έντρομοι γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες.

Στην Κωνσταντινούπολη περπατούσα μόνη τη νύχτα και ένιωθα ασφαλής. Πλησιάζοντας στην Αθήνα μάθαμε ότι το πούλμαν δε μπορούσε να μας αποβιβάσει στην Ομόνοια, απ' όπου μας είχε πάρει, διότι όλο το κέντρο και οι γύρω δρόμοι ήταν αποκλεισμένα. Είδα κι έπαθα να φτάσω στο σπίτι μου. Με ποιο δικαίωμα κάποιοι παραλύουν την πρωτεύουσα της Ελλάδας κάθε τόσο; Με ποιο δικαίωμα ταλαιπωρούν τους φιλήσυχους και νομοταγείς πολίτες και τους τουρίστες αυτής της πόλης; Έμαθα ότι οι απρόσκλητοι μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες (που στα επεισόδια της 23/05/09 είχαν καταστρέψει 77 αυτοκίνητα, πέντε καταστήματα και μία τράπεζα στην πλατεία Βικτωρίας) μαζί με τους μεταλλαγμένους "Έλληνες" υποστηρικτές τους έκαναν μια ακόμη πορεία για να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στο ρατσισμό! Ποιο ρατσισμό; Από πού πέρασε ο ρατσισμός και δεν τον πήρα χαμπάρι;

Αυτά τα λίγα για σήμερα… Για τα υπόλοιπα σημαντικά "ευρήματα" και εμπειρίες στην Τουρκία θα γράψω σε επόμενα άρθρα μου. Η σύγκριση μου προκάλεσε σοκ: η Τουρκία έχει κράτος, εμείς έχουμε μπάχαλο… Πικρή η αλήθεια και πονάει… Μακάρι ο πόνος να μας αφύπνιζε κιόλας…

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

Ώρα της “Δημοκρατίας” και της Βαρβαρότητας!

Επιτέλους! Μπήκαμε για τα καλά στην προεκλογική εκστρατεία! Τι κι αν δεν είναι εθνικές εκλογές; Είναι Ευρωεκλογές! Το ίδιο κάνει. Οι ίδιες “ευκαιρίες” για έκκριση χολής ανοίγονται. “Ευκαιρίες” για ανελέητο ξέσκισμα των αντιπάλων και της εθνικής συνοχής. Χρυσές ευκαιρίες για πιο βαθύ κατακερματισμό των Ελλήνων. Πάντα στ’ όνομα της "Δημοκρατίας"!

Ανέβηκαν ήδη οι εφιάλτες στα μπαλκόνια – είναι η κορυφαία στιγμή της "Δημοκρατίας" και της Δημαπάτης! Εκείνο που μετράει είναι ποιος θα πει τα περισσότερα ψέματα και ποιανού η γλώσσα θα χύσει περισσότερο δηλητήριο. Βλέπετε, μίσος και "Δημοκρατία" πάνε μαζί. Το μίσος είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη για να έχουμε "Δημοκρατία". Τη "Δημοκρατία" της συμφοράς και του κακού μας του καιρού εννοώ.


Έβγαλαν τα μαχαίρια οι εφιάλτες και τα μπήγουν όλο και πιο βαθιά στον υπό αποσύνθεση κοινωνικό ιστό… Είναι η ώρα του βρικόλακα της "Δημοκρατίας! Από δω εμείς, οι σωτήρες του λαού, και από κει εσείς, οι προδότες του. Άβυσσος ανάμεσά μας!

Προσκεκλημένος στο πανηγύρι της "Δημοκρατίας" είναι ο ίδιος ο Διάβολος με τη λεγεώνα των βλοσυρών αγγέλων του μίσους. Ήρθε η πολυπόθητη στιγμή οι εφιάλτες να χτυπήσουν τον αντίπαλο ανελέητα παντού - στο πρόσωπο, στο στήθος, κάτω από τη μέση και πισώπλατα. Όχι βέβαια πως πριν δεν το έκαναν, αλλά τώρα φτάνουν σε πλήρη οργασμό… Η ευγένεια και ο πολιτισμός δε χωράνε στην κορυφαία στιγμή της Δημοκρατίας. Τώρα είναι η ώρα της βαρβαρότητας.

Όπως συμβαίνει και στους συμβατικούς πολέμους, νικητής θ’ αναδειχτεί ο πιο βάρβαρος, ο πιο αδίστακτος, ο πιο ανελέητος, ο πιο ψεύτης. Γι’ αυτό όλα τα όπλα και τα αιχμηρά εργαλεία πρέπει να πέσουν στο τραπέζι της προεκλογικής εκστρατείας. Χαμένος θ’ αναδειχτεί, για πολλοστή φορά, ο λαός. Καλά να πάθει! Αφού απολαμβάνει να συμμετέχει στην αρένα του μίσους και να επευφημεί τα συνθήματα του διχασμού, θα εισπράξει δίχως άλλο την αμοιβή του, δηλαδή την περαιτέρω εξαθλίωσή του. Διότι τα οψώνια του μίσους είναι θάνατος. Τι αξία όμως έχει ο θάνατος όταν πεθαίνει κανείς για την τιμή της "Δημοκρατίας" του μίσους και του κατακερματισμού;

Κι ενώ οι κομματάρχες και τα τσιράκια τους έχουν αποδυθεί σε μπαλκονάτες παραστάσεις μίσους και αλληλοσπαραγμού, εκεί κάτω στην Ομόνοια, οι φίλοι μας οι Μουσουλμάνοι κάνουν πρόβες περαιτέρω μπαχαλοποίησης της Ελλάδας, με απώτερο σκοπό τη γενική κατάληψη της χώρας. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο! Δεν υπάρχουν, βλέπεις, οι φύλακες… Απεναντίας, μάλιστα, βρίσκουν ένθερμους υποστηρικτές μεταξύ των προοδευτικών κομματαρχών. Ποιος υγιής νους θα μπορούσε να το φανταστεί;

Κι ας μην παραπονιούνται κάποιοι οπαδοί πως δεν είχαν αντιληφθεί ότι οι κομματάρχες τους ήταν εχθροί του έθνους! Οι μάσκες έχουν πέσει προ πολλού. Είναι τόσο το μίσος των αυτοαποκαλούμενων προοδευτικών εναντίον εκείνων που υπερασπίζονται το εθνικό συμφέρον ως το αυτονόητο καθήκον τους, που παίρνουν πρόθυμα και απροκάλυπτα το μέρος του κάθε εχθρού της Ελλάδας και του κάθε απρόσκλητου και θρασύτατα απαιτητικού εισβολέα για να ικανοποιήσουν το δαίμονα του διχασμού που φιλοξενούν μέσα τους.

Όσο για μένα, δε συμμετέχω σε τούτο το συμπόσιο του μίσους. Αν αυτή είναι η "Δημοκρατία", σας τη χαρίζω. Εγώ δεν θα πάρω. Αν ηδονίζεστε να βγάζετε τα μάτια των κομματικών αντιπάλων και να διαρρηγνύετε τον κοινωνικό ιστό, εμένα δε με εκφράζετε. Να τη βράσω τη Δημοκρατία σας. Εγώ θα ονειρεύομαι την Πολιτεία του Πλάτωνα. Εσείς ζήστε το μίσος, απεργαζόμενοι τον κατακερματισμό και εν τέλει τον αφανισμό του έθνους. Δεν είστε μακριά από το στόχο σας, εφιάλτες! Καληνύχτα!

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009

Προσφορά αγάπης μετά προσηλυτισμού...

Υπάρχει μια Ορθόδοξη αδελφότητα Εξωτερικής Ιεραποστολής που κάνει πολύ σημαντικό έργο στην Αφρική, και νιώθω ανάξια να την κρίνω ως προς το ανθρωπιστικό της έργο. Με τις γενναίες προσφορές των πιστών και μελών από την Ελλάδα, χτίζει εκκλησίες, σχολεία, γηροκομεία, ορφανοτροφεία, διανέμει δωρεάν τροφή, φάρμακα και ανοίγει πηγάδια για πόσιμο νερό. Οι Ορθόδοξοι ιεραπόστολοι, κληρικοί και λαϊκοί, έχουν βρει το ύψιστο νόημα της ζωής στην έμπρακτη προσφορά αγάπης. Εύγε τους!

Έφτασε στα χέρια μου το τριμηνιαίο περιοδικό της Ιεραποστολής αυτής, που όπως είπα εργάζεται σιωπηρά έργο φιλανθρωπίας ανεκτίμητης αξίας, και διαβάζοντάς το, εκτός από το έργο που θαύμασα, βρήκα και κάποια κείμενα που με σκανδάλισαν και μ’ έριξαν σε περισυλλογή. Άραγε ο προσηλυτισμός πάει πακέτο με την προσφορά αγάπης; Δηλαδή, δε μπορεί κανείς να προσφέρει αγάπη χωρίς κατήχηση και προσηλυτισμό; Και πόσο ψυχολογικά ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται σε μεγάλη ανάγκη ν’ αντισταθεί στο ν’ αποδεχτεί τη θρησκεία εκείνων που τον σώζουν από την πείνα και την εξαθλίωση στην περίπτωση που μέσα του δεν είναι πεπεισμένος;

Ωστόσο, εάν οι ιεραπόστολοι-ευεργέτες πιστεύουν ειλικρινά ότι κατέχουν το κλειδί της σωτηρίας της ψυχής, είναι δυνατόν να μη θέλουν διακαώς να το προσφέρουν και σε άλλους; Και εάν αυτή ακριβώς η πίστη τους είναι η απαραίτητη σπίθα που χρειάζεται για ν’ ανάψει στις καρδιές τους τη φωτιά της αγάπης ώστε να υπερβούν τον εαυτό τους και με αυτοθυσία να προσφέρουν σε συνανθρώπους αυτά που έχουν άμεση ανάγκη, ποιος έχει δικαίωμα να τους κρίνει;

Δύσκολα ομολογουμένως τα ερωτήματα. Πόσοι άραγε μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί άθεων και ουμανιστών, οικολόγων και κομμουνιστών, υπερβαίνουν τους εαυτούς των και με αυτοθυσία προσφέρουν στους αναξιοπαθούντες, χωρίς προσηλυτισμό; Ξέρετε πολλούς; Δε μιλάω βέβαια για τους οργανισμούς παρακλάδια του ΟΗΕ, όπως είναι η UNICEF. Εξάλλου, όπως είπε ο Χριστός, «Ουκ επ' άρτω μόνω ζήσεται ο άνθρωπος αλλ’ επί παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος θεού.» Με απλά λόγια, μονάχα με ψωμί δε θα ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Θεού.

Μπορεί κανείς να επιχειρηματολογήσει ως προς το εάν ο πνευματικός άρτος που προσφέρει μια θρησκεία είναι ευκολοχώνευτος, αν σε κάποια σημεία δεν καταπίνεται διότι αντιστρατεύεται τη λογική, αν είναι ολικής αλέσεως, δηλαδή πολύ θρεπτικός ή λιγότερο ωφέλιμος, εκείνο όμως το οποίο δε μπορεί ν’ αμφισβητήσει είναι ότι ο άνθρωπος έχει απόλυτη ανάγκη και πνευματικού άρτου. Ο φυσικός άρτος δεν αρκεί, αφού ο άνθρωπος δεν έχει μόνο σώμα. Έχει και ψυχή και η ψυχή αυτή πεινάει και διψάει. Το αν οι κοινωνίες μας έχουν φτάσει στη εξαθλίωση που όλοι καταγγέλλουμε καθημερινά είναι διότι πρωτίστως οι άνθρωποι λιμοκτονούν από πνευματική τροφή.

Βεβαίως η τέλεια θρησκεία δεν έχει ακόμη εφευρεθεί διότι δεν υπάρχει ο τέλειος άνθρωπος που θα γράψει το "Πιστεύω" της. Αλλά και να υπήρχε, πόσοι θα μπορούσαν να την καταλάβουν και να την ενστερνιστούν; Πόσοι μπόρεσαν ν' αποκωδικοποιήσουν το εσωτερικό νόημα των λόγων του Ιησού, του Σωκράτη, του Βούδα; Ίσως γι’ αυτό πρέπει να είμαστε ανεκτικοί, και πρώτα-πρώτα εγώ που έχω κατά καιρούς κρίνει πολύ αυστηρά την Ορθοδοξία.

Στη συνέχεια θα παραθέσω αποσπάσματα από το περιοδικό που μου έδωσαν το ερέθισμα να γράψω τούτο το άρθρο. Ίσως να το διαβάσουν κάποιοι και να προβληματιστούν. Θα ήταν ευχής έργο ο προσηλυτισμός σε μια θρησκεία να μη φανατίζει τους πιστούς εναντίον των άλλων θρησκειών. Θα ήταν ένδειξη σοφίας και σύνεσης να μην είναι κανείς απόλυτος ως προς την ορθότητα αυτών που πιστεύει και να μη βάζει τη θηλιά στο λαιμό του κατηχούμενου ότι «έξω από εμάς υπάρχει η κόλαση».

Ιδού λοιπόν τα επίμαχα αποσπάσματα από το περιοδικό της ιεραποστολής:

«Κατηχητικές Εξορμήσεις
Τα περισσότερα βιώματα και συγκινητικές εμπειρίες τις έζησα όταν κάναμε εξορμήσεις με τους συνεργάτες της ιεραποστολής… στις γύρω ενορίες και φτωχικές περιοχές για να κηρύξουμε και να κατηχήσουμε τους ανθρώπους. Άγγιξα με τα μάτια μου το πνευματικό σκοτάδι μέσα στο οποίο ζουν οι άνθρωποι. (…) Είδα την ελπίδα στα πρόσωπά τους να δουν κι αυτοί μια καλύτερη, χαρμόσυνη και φωτεινή ημέρα.
Όσοι από τους ιθαγενείς ήταν Ορθόδοξοι, ήταν χαρούμενοι και ειρηνικοί. Όπως π.χ. η κ. Σοφία η δασκάλα. Πόσο χαρούμενη ήταν που ήταν Ορθόδοξη! Έλαμπε το πρόσωπό της από εσωτερική ικανοποίηση. Αποτελούσε παράδειγμα για τους συγχωριανούς της. Έκανε ιεραποστολικό έργο, τους μάζευε στις αυλές και πηγαίναμε και τους μιλούσαμε. Οι υπόλοιποι ήταν σκοτεινοί. Αυτούς ποιος θα πάει να τους αρπάξει από το χέρι και να τους βγάλει από την απελπισία; (…) Αν πάνε οι αιρετικοί θα γίνουν αιρετικοί. Πόσο ένιωσα τη μεγάλη ευθύνη ως Ορθόδοξος!

Είδα, τις Κυριακές, ανθρώπους γραβατωμένους με τις Καινές Διαθήκες στα χέρια τους, να περιφέρονται στους δρόμους. Ίσως ήταν Προτεστάντες διαφόρων αιρετικών παραφυάδων ή χιλιαστές, για να αρπάξουν, ως λύκοι, τα λογικά πρόβατα και αναρωτήθηκα: πού είμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι; Τι λόγο θα δώσουμε στο Θεό;»
Βλέπετε λοιπόν, φίλοι μου, πώς φυτεύεται η μισαλλοδοξία στις ψυχές των κατηχουμένων; Από τη μια είμαστε εμείς οι "Ορθόδοξοι", οι "φωτεινοί", οι θεματοφύλακες της απόλυτης αλήθειας, κι από την άλλη οι σκοτεινοί, οι αιρετικοί, οι λύκοι. Δε σας θυμίζουν αυτά τους κομματικούς αρχηγούς που αλληλοαφορίζονται; Παλιά μου τέχνη κόσκινο: Διαίρει και βασίλευε! Φανάτιζε και κατακερμάτισε!

Ώστε, λοιπόν, οι "Ορθόδοξοι" είναι οι φωτεινοί! Γι’ αυτό φαίνεται λάμπει η Ελλάδα μέσα στην κοινωνική και ηθική της εξαθλίωση… Επειδή το 97% των Ελλήνων είναι βαφτισμένοι Ορθόδοξοι και μυρωμένοι! Τώρα μου λύνονται όλες οι απορίες! Κι όσοι κρατούν Καινές Διαθήκες στα χέρια τους, δηλαδή κρατούν το βιβλίο-θεμέλιο και της Ορθοδοξίας, είναι λύκοι άρπαγες, είναι αιρετικοί... Ενώ οι Ορθόδοξοι κρατούν τις εικονίτσες τους και είναι φωτεινοί!

Και το οδοιπορικό του ιεραποστόλου συνεχίζει:

«Θα μου μείνουν αξέχαστα τα εξής περιστατικά: (...)
Μπήκαμε σ’ ένα μικρό σπιτάκι μ’ ένα δωμάτιο 2,5x2,5μ. περίπου, με δύο κρεβάτια. Στο ένα βρισκόταν άρρωστη, παράλυτη η γιαγιά. Στο άλλο η μάνα με τα 6 μικρά παιδιά της.

Ρωτάει η Ματίνα τη μάνα: Τι δουλειά κάνει ο άνδρας σου; Απαντάει: Δεν έχω άνδρα (σύζυγο).
Όλα τα παιδιά τα έκανε με διαφορετικούς άνδρες. Έτσι είναι στη Μαδαγασκάρη. Η πορνεία είναι γενικό κοινωνικό φαινόμενο, γνώρισμα ειδωλολατρικών κοινωνιών.»

Ώστε η πορνεία είναι γνώρισμα των ειδωλολατρικών κοινωνιών! Αυτό μας είπε ο ιεραπόστολος. Κάτι τέτοια διαβάζω και γίνομαι μπαρούτι! Ενώ στην Ορθόδοξη Ελλάδα το φαινόμενο της πορνείας είναι άγνωστο! Βλέπετε εδώ οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες διακόπτονται "Ορθόδοξα" με τις αμβλώσεις που κατέχουμε τα πρωτεία… Δεν είχε διαβάσει φαίνεται ο ιεραπόστολος εκείνο που είπε ο Ιησούς στους Φαρισαίους υποκριτές: «Αληθώς σας λέγω ότι οι τελώναι και αι πόρναι υπάγουσι πρότερον υμών εις την βασιλείαν του Θεού.»

Και συνεχίζει ο φωτισμένος Ορθόδοξος:
«Ρωτάω τη γιαγιά:
- "Γιαγιά, άκουσες τίποτα για το Χριστό;"
- "Άκουσα ότι είναι ο Σωτήρας των ανθρώπων."
- Ξαναρωτώ την γιαγιά: "Γιαγιά, τώρα που είσαι στο τέλος της ζωής σου, τι περιμένεις;"
- "Περιμένω να βαπτισθώ και να σωθώ."


Προσπάθησα να κρατήσω τα δάκρυά μου από συγκίνηση. Μας αξίωσε ο Θεός, δι’ ημών των αμαρτωλών, να μπει ο Χριστός στο σπίτι και στην καρδιά αυτής της φτωχής γερόντισσας και να γεννηθεί μέσα της ο πόθος της σωτηρίας.
"Ο πιστεύσας και βαπτισθείς ούτος και σωθήσεται." (…) Από αυτά και άλλα περιστατικά διαπίστωσα: (…) Την ύπαρξη του πνευματικού θανάτου και πίσω απ’ αυτόν, τον άρχοντα και κοσμοκράτορα το διάβολο.
"Ο θερισμός πολύς , οι εργάτες λίγοι." Ευλογημένοι είναι εκείνοι που δαπανούν τη ζωή τους για να σώζουν τους συνανθρώπους τους, τόσο από τον σωματικό όσο και από τον πνευματικό θάνατο.»

Αν δεν είναι αυτό βιασμός της συνείδησης της γιαγιάς, τότε τι είναι; Και αν ο πιστεύσας και βαπτισθείς σώζεται, τι συμβαίνει στους νηπιοβαπτιθέντας και μη πιστεύσαντας; Και αυτοί σώζονται; Και τι συμβαίνει στους ρασοφόρους κάθε κλίμακας που είναι βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στην αμαρτία ενώ κηρύττουν στους άλλους "σωτηρία"; Αυτούς τους πόρνους και εκπορνεύοντας ποιοι ιεραπόστολοι θα κατηχήσουν;

Τελικά, εκείνο που διαπιστώνω είναι ότι η υποκρισία προηγείται του θρησκευτικού (όπως άλλωστε και του πολιτικού) προσηλυτισμού... Πότε τελικά οι θρησκευόμενοι κάθε ομολογίας θα κατανοήσουν ότι η σωτηρία της ψυχής είναι εντελώς προσωπική υπόθεση του καθενός και δεν αναλαμβάνεται εργολαβικά από «ιεραποστόλους»; Πότε θα καταλάβουν ότι η σωτηρία της ψυχής δεν έρχεται μέσα από πιστεύω και δόγματα αλλά μέσα από την αρετή, την αγνότητα της καρδιάς και την ανυστερόβουλη αγάπη;

Η πάμφτωχη μάνα με τα έξι παιδιά, που δεν τα σκότωσε πριν γεννηθούν ώστε να μην υποστεί τα βάσανα που την περίμεναν, όχι μόνο πόρνη δεν είναι αλλά είναι αγία και αποτελεί παράδειγμα αυτοθυσίας. Δε θα έλεγα βέβαια το ίδιο και για τους επιβήτορες αρσενικούς που εντρυφούν στην ηδονή, σπέρνοντας επιπόλαια όπου βρουν αγρό διαθέσιμο, και δεν αναλαμβάνουν τις υποχρεώσεις τους από τις συνέπειες των πράξεών τους… Αυτοί οι κοινωνικά αποδεκτοί και υπεράνω κριτικής ανεύθυνοι, που σφυρίζουν αδιάφορα, είναι αναπολόγητοι στη συνείδησή τους, όσο κι αν προσπαθούν να την αγνοήσουν…

Τέλος, για να μην υποβιβάσω το ομολογουμένως σημαντικό ανθρωπιστικό έργο της Εξωτερικής Ιεραποστολής, καλώ όλους τους ιεραποστόλους προτού αρχίσουν να κάνουν θρησκευτική πλύση εγκεφάλου και προσηλυτισμό στους πεινασμένους του Τρίτου Κόσμου, να ρίχνουν μια γρήγορη ματιά στην ηθικά εξαθλιωμένη Ορθόδοξη ελληνική κοινωνία και να ταπεινώνονται. Μόνο φως δεν εκπέμπει η χώρα μας προς τα έξω. Μόνο φωτεινοί δεν είναι οι Ορθόδοξοι, όπως άλλωστε πιστοποιείται και από το συμβολικό μαύρο ράσο του κλήρου της και τις αποκρουστικές γενειάδες τους.

Επομένως το θρησκευτικό δόγμα δε φτιάχνει ενάρετους. Κάτι άλλο πιο ουσιαστικό χρειάζεται η κοινωνία μας για να φωτιστεί πνευματικά. Όπως έχω όμως ξαναπεί, και όπως αποδεικνύεται στην πράξη, αυτό δυστυχώς δε μπορεί να το προσφέρει η Ορθοδοξία… Διότι, ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος…

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2009

Εφιάλτες! ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ να μην ξεσπάσει χολέρα!


ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΤΩΡΑ!

Όοοχι! Σήμερα δε μου επιτρέπεται να είμαι ευγενής. Σήμερα, ειδικά για τους εφιάλτες, είμαι αναγκασμένη να χρησιμοποιήσω λεξιλόγιο που δε συνηθίζω. Εδώ η Ελλάδα χάνεται, κι εγώ θα προσέχω τους καλούς τρόπους, μπας και σας θίξω και αμαρτήσω; Άλλωστε εσείς δε θίγεστε με τίποτα. Το δέρμα σας έχει δέκα στρώματα λίπους από κάτω και δε σας διαπερνά ούτε λόγος ούτε ράβδος. Συν τοις άλλοις, είστε και κουφοί. Εξάλλου, δε με νοιάζει και να μου βγει τ' όνομα της αγενούς, αφού έτσι κι αλλιώς δεν περιμένω τίποτα από κανέναν. Ούτε επαίνους, ούτε χειροκροτήματα, ούτε υλικό κέρδος. Τ' ακούτε όλοι εσείς οι εξαρτημένοι και ξεπουλημένοι;

ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ!!! Είναι μεσάνυχτα. Πιάστε δουλειά, τεμπέληδες! Ξυπνήστε, άχρηστοι, προτού ξεσπάσει χολέρα, τύφος και όλα τα λοιμώδη νοσήματα που υπάρχουν. Απευθύνομαι σε όλα τα κόμματα, εντός και εκτός Βουλής, που περί ασημάντων και σκανδάλων μεριμνούν και τυρβάζουν, και κυρίως στη μωρή και νωθρή Κυβέρνηση των ανεγκέφαλων της ΝΔ. Ξυπνήστε χαραμοφάηδες! Και απευθύνομαι επίσης σε όλη την οικονομική ολιγαρχία της Ελλάδας που ξεκοκαλίζουν σαδιστικά ό,τι ψαχνό έχει απομείνει στο κουφάρι της χώρας μας.

ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ, προτού ξεσπάσουν ταραχές και αιματοχυσίες μεταξύ των εξαθλιωμένων λαθρομεταναστών και των απελπισμένων κατοίκων των υπό κατάληψη περιοχών της Αθήνας, της Πάτρας και όχι μόνο. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΕ, έχετε γίνει οι εφιάλτες της Ελλάδας. Μήπως σας συμβαίνει εκείνο που λέει "Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι"; Εμείς όμως τι σας φταίμε να πληρώνουμε τη νωθρότητα και τη βλακεία σας; Κουνηθείτε, λοιπόν! Η χολέρα δε θα σας περιμένει. Βρε δε γεννάει τίποτα δημιουργικό το μυαλό σας, άχρηστοι;

Μετά και τη χθεσινή εφιαλτική ξενάγηση του Κώστα Χαρδαβέλλα στη χαβούζα του πρώην Εφετείου Αθηνών, δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία πως η Κυβέρνηση και όλη η αντιπολίτευση, που θα έπρεπε ν' αντιδρούν με σειρήνες, κωδωνοκρουσίες και μαζικά συλλαλητήρια για το οξύτατο αυτό πρόβλημα, είναι εντελώς αποκομμένοι από τη σημερινή τραγική και επικίνδυνη για τη χώρα πραγματικότητα. Εσύ Τσίπρα, εσείς "υπερευαίσθητοι" Οικολόγοι, που λέτε πως είστε και πράσινοι, τι κάνετε για να πρασινίσει ο βούρκος του ιστορικού κέντρου της Αθήνας; Τίποτα, προφανώς! Μόνο στην Ευρώπη μου θέλετε να πάτε κι εσείς, και ζητάτε την ψήφο μας! Μάθατε ότι υπάρχει πολύ φαγοπότι εκεί πέρα και σας πέφτουν τα σάλια. Το μόνο πρόβλημα που βλέπετε στην Ελλάδα είναι "ρατσισμός"! Αυτό παπαγαλίζετε, διότι αυτό σας έχουν υπαγορεύσει τ' αφεντικά σας...

Κι εσείς βρε άχρηστοι συν(αν)αρμόδιοι υπουργοί, νομάρχες, δήμαρχοι, βουλευτές, Αρχιεπίσκοπε, Αστυνομία, αντί να πετάτε ένα πιάτο φαΐ καθημερινά σε εκατοντάδες εξαθλιωμένους και πεινασμένους λαθρομετανάστες, δε μπορείτε να τους υποχρεώσετε τουλάχιστον να καθαρίζουν τους χώρους που έχουν κάνει κατάληψη - κλειστούς και υπαίθριους - προτού τους προσφέρετε το πιάτο; Αφού δε θέλετε να τους στείλετε από κει που ήρθαν, δε μπορείτε να τους δίνετε ένα στοιχειώδες μεροκάματο, ας πούμε δέκα ευρώ, για να καθαρίζουν έστω τα δικά τους απορρίμματα ώστε να μην πάθουν χολέρα, αλλά και για να νιώθουν ότι αξίζουν το φαΐ που τρώνε; Ούτε τούτο το απλό δε μπορείτε να σκεφτείτε και να οργανώσετε, ανεγκέφαλοι; Στη Νότιο Αφρική το έχουν εφαρμόσει μεταξύ εκείνων που δικάστηκαν για κλοπές, ληστείες, κλπ. Αντί να τους κλείνουν φυλακή και να τους ταΐζουν, τους έχουν ελεύθερους με ειδικές στολές για να καθαρίζουν τις πόλεις τους, μέχρι να εκτίσουν την ποινή τους.

ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΒΡΕ τεμπέληδες γραφειοκράτες για να δικαιολογήσετε στην συνείδησή σας - αν έχετε συνείδηση - τους παχυλούς μισθούς που σας πληρώνουμε από το υστέρημά μας. Κάντε κάτι για να δείξετε ότι είστε άνθρωποι κι όχι απλώς ανθρωποειδή. Κάντε κάτι για ν' αποδείξετε ότι νιώθετε την ευθύνη που αφήσατε τη χώρα να γίνει ξέφραγο αμπέλι, η χαβούζα του κάθε αδίστακτου δουλέμπορου. Δώστε μια στοιχειώδη εργασία στους εξαθλιωμένους μετανάστες για να καθαρίζουν το σκουπιδότοπο που λέγεται Ελλάδα, έστω μέχρι να σκεφτείτε κανένα καλύτερο τρόπο, ώστε να νιώσουν κι αυτοί σαν άνθρωποι και να μην καταφεύγουν στην εγκληματικότητα, τη διακίνηση ναρκωτικών, όπλων και στην πορνεία.

ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ ΒΡΕΕΕ! ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΤΕ! Μ' ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;


video
video
video

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

Μέγας Αλέξανδρος: Ο μέγιστος των Ελλήνων


Ο Μέγας Αλέξανδρος αναδείχτηκε ως ο μεγαλύτερος Έλληνας όλων των εποχών, μέσα από την φιλόδοξη παραγωγή του ΣΚΑΪ "Μεγάλοι Έλληνες", συγκεντρώνοντας περισσότερες από 127.000 ψήφους. Δεύτερος στην κατάταξη ο Γεώργιος Παπανικολάου. Τρίτος ήρθε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Μέχρι και την τελευταία στιγμή, δεν έλειψαν οι ανατροπές.(skai.gr)

Τελικά δεν υπερίσχυσε η ψήφος του φόβου για τη ζωούλα μας, ούτε επηρέασε η προπαγάνδα των προσωπικοτήτων που παρίσταντο στο τηλεοπτικό στούντιο και στη συντριπτική τους πλειοψηφία τάχθηκαν υπέρ του Γ. Παπανικολάου, λίγο πριν από την τελική επιλογή μεταξύ των τριών πρώτων.
(Πιθανώς φοβήθηκαν μήπως χαρακτηριστούν εθνικιστές ή πολεμοχαρείς, αν τάσσονταν υπέρ του Μ. Αλεξάνδρου ή του Κολοκοτρώνη. Ίσως ήθελαν να ευχαριστήσουν και τις κυρίες που ψήφιζαν το γιατρό...)
Είναι κρίμα, πάντως, που οι γίγαντες του Πνεύματος, μπροστά στους οποίους υποκλίνεται και διδάσκεται ολόκληρη η ανθρωπότητα, ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας, δε βρίσκονταν στα δεξιά και στα αριστερά του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σίγουρα οι ξένοι θα μας χλευάσουν και θα μας οικτίρουν γι' αυτό...
Όμως για να εκτιμήσει κανείς το μεγαλείο του πνεύματος πρέπει να έχει φωτιστεί από τη λάμψη του... Κι αυτό δυστυχώς μας λείπει. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πως είμαστε οι ανάξιοι κληρονόμοι μιας τεράστιας πνευματικής κληρονομιάς.
Είμαστε οι κακομοίρηδες που ψηφίζουμε με κριτήριο το ζειν και όχι το ευ ζειν.
video

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

Είπα και ελάλησα: "Δημοκρατία" Έχουμε!

Επειδή καθημερινά οι πιο ρομαντικοί και αιθεροβάμονες μεταξύ μας διαμαρτυρόμαστε για όλα τα κακά, στραβά κι ανάποδα της "δημοκρατίας" μας, και με αφορμή άκρως ερεθιστικό δημοσίευμα με τίτλο "Νέο σκάνδαλο με τους μισθούς και τις συντάξεις βουλευτών" που διάβασα εδώ, ανέσυρα από το αρχείο μου παλιότερο σχετικό ποιηματάκι που είχα "εμπνευστεί" πάνω στο "αχ και βαχ" για να παρηγορηθούμε. Διότι μπρος στα κάλλη της Δημοκρατίας τι είναι ο πόνος; Απλά ένα χάδι. Ας μην είμαστε και αχάριστοι... Δημοκρατία έχουμε! Τι άλλο θέλουμε;

Όσο δεν πηγαίνουμε στη ρίζα του κακού, θα συνεχίσουμε να παραμιλάμε και να μετράμε τις μίζες τους, κλαίγοντας για τα κλεμμένα που κάνουν φτερά και πίσω δε γυρίζουν. Μεγάααλη εφεύρεση η Κομματοκρατία παιδιά, δηλαδή η κομματική δικτατορία! Είναι, λέει, το καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης μιας χώρας, δηλαδή το πιο αποτελεσματικό για να τη διαλύσει μια ώρα γρηγορότερα. Από τότε που θυμήθηκα τον εαυτό μου, όλο για λιτότητα, φτώχεια, μίζες, ατιμωρησία και ελλείμματα ακούω... Εκεί έχει κολλήσει η βελόνα της "Δημοκρατίας" μας...


Πάμε λοιπόν, όλοι μαζί, για να το εμπεδώσουμε:

"Δημοκρατία" έχουμε, σκασμός!
Τι φταίει και δεν τόχεις καταλάβει;
Εμάς εδώ μας ψήφισε ο λαός,
Και άντε να κουρεύεσαι κουτάβι.

Πάρε την ημερήσια αύξηση ένα ευρώ,
Και κόψε το λαιμό σου να τη βγάλεις,
Για κείνα που σου λείπουν παίξε και κάνα προπό,
Υπάρχουν και οι τράπεζες για κάνα δανεικό.

Κι αν θέλεις πότε-πότε να εκτονωθείς,
"Δημοκρατία" έχουμε, έβγα στους δρόμους,
Και ζήτα ό,τι σου λείπει και επιθυμείς,
Και μην ξεχνάς ότι εμείς τους φτιάχνουμε τους νόμους.

Πλήρωνε τους λογαριασμούς σου ανελλιπώς,
Αν θέλεις να μην καταλήξεις σε μπουντρούμι,
Άχνα μη βγάζεις που σε κλέβει ο κάθε εκλεκτός,
Είναι και τούτο ένας "δημοκρατικός" θεσμός.

Πάψε, λοιπόν, ν’ αλληθωρίζεις προς αυτούς,
Που η "Δημοκρατία" έταξε να τρώνε με χρυσά κουτάλια,
Αφού εκείν’ είναι πιο μάγκες από τους πολλούς,
Που πρέπει να δουλεύουν για τα εκλεκτά ρεμάλια.

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

Η δικαίωση του Μπόμπου στη Eurovision 2009!


Οι επιφυλάξεις του Μπόμπου ως προς το Σάκη Ρουβά και τις προοπτικές νίκης του στη Eurovision είχαν διατυπωθεί σε προηγούμενο άρθρο μου. Η ψηφοφορία στον τελικό της Eurovision στη Μόσχα, που κατέταξε το Σάκη στην έβδομη θέση, με διαφορά-ρεκόρ 267 ψήφους από το νικητή - «Μέγα» Αλέξανδρο της Νορβηγίας - δημιούργησε στο Μπόμπο περισσότερους προβληματισμούς και απαίτησε από τη μαμά του σαφείς εξηγήσεις.

**«Μαμά, το να πάρει ο Νορβηγός τρεις φορές περισσότερους ψήφους από τον δικό μας το θεωρώ πολύ ταπεινωτικό. Τόση δεν είναι η διαφορά;»

**«Είναι κάτι παραπάνω παιδί μου. Εάν διαιρέσεις τις ψήφους του Νορβηγού Μέγα-Αλέξανδρου που ήταν 387 δια των ψήφων του Σάκη, που ήταν 120, πόσο κάνει;»

**«Κάτσε μια στιγμή να πάρω το κομπιουτεράκι μου.»


**«Όοχι! Με το χέρι θα κάνεις τη διαίρεση. Δηλαδή αν βρεθείς στην εξοχή και δεν έχεις κομπιουτεράκι δε θα μπορείς να κάνεις μια διαίρεση;»

**«Καλά ντε, μη φωνάζεις! Ξέρω αριθμητική. Περίμενε. Λοιπόν, 387 δια του 120 κάνει 3.225, δηλαδή περισσότερο από τρεις φορές. Πω, πω, ακούγεται σαν έτη φωτός μακριά!»

**«Όχι και έτη φωτός, αλλά πάντως είναι μια διαφορά που σοκάρει, όταν μάλιστα τα προγνωστικά της Ελλάδας τον έφερναν πρώτο. Βέβαια, μεταξύ μας, αν δεν ήταν γνωστός σταρ, ωραίος και αθλητικός, το τραγούδι του θα έπαιρνε πολύ λιγότερους ψήφους.»

**«Καλά πώς έπεσαν τόσο έξω τα προγνωστικά, μαμά;»

**«Για δύο λόγους το έπαθαν. Πρώτον οι Ελληναράδες όταν βγαίνουν ν’ ανταγωνιστούν στο εξωτερικό καταλαμβάνονται από έναν εθνικιστικό οίστρο, έναν ιδιότυπο πατριωτισμό, μια εθνική έπαρση που τους τυφλώνει ως προς την πραγματικότητα και τους κάνει να πιστεύουν πως είναι πρώτοι. Δηλαδή πάσχουν από το σύνδρομο της μεγαλειότητας. Δεύτερον, υπήρχαν και κάποιες αφελείς προσεγγίσεις μεταφυσικής απόχρωσης.»

**«Όπως;»

**«Θα σου παραθέσω κάποιες απόψεις που τις διάβασα κι εγώ σ’ ένα γνωστό blog:

"Πρώτος ο Σάκης Ρουβάς στην Eurovision, γιατί...

1. Πηγαίνει για δεύτερη φορά. Θυμηθείτε την Έλενα Παπαρίζου που όταν πήγε δεύτερη φορά, βγήκε πρώτη. Θυμηθείτε και τον περυσινό νικητή Ντίμα Μπίλαν που επίσης πήγε δεύτερη φορά στη Eurovision και βγήκε πρώτος. Η δεύτερη φορά σημαίνει εμπειρια. Δειχνει επίσης πείσμα και θέληση.

2. Ο τίτλος του τραγουδιού (‘This is our night’) είναι προφητικός, όπως προφητικός ήταν και ο τίτλος του ‘My number one’ της Παπαρίζου που πήρε την πρώτη θέση.

3.Οι στίχοι του τραγουδιού είναι επίσης προφητικοί.
(…)
10. Λέγεται ότι έχει φοβερή διαίσθηση η οποία του βγαίνει πάντα σε καλό. Η διαίσθηση του, όπως δηλώνει, του λέει ότι η Eurovision θα γίνει του χρόνου στην Αθήνα.

12.Το διάστημα 4 χρονών είναι καλό για να ξαναπάρουμε την πρωτιά. Το 1961 νίκησε το Λουξεμβούργο και μετά από 4 χρόνια, το 1965 πάλι το Λουξεμβούργο".»

**«Μαμά, εδώ πρόκειται για αμπελοφιλοσοφίες!»

**«Κάτι τέτοιο παιδί μου…»

**«Έχω και μια άλλη απορία: Γιατί όταν ο Σάκης έκανε τη γυμναστική–aerobics πάνω στη σκηνή συχνά περνούσε το χέρι του κοντά στην περιοχή των γεννητικών του οργάνων; Εσύ δε μου έχεις πει ότι δεν πρέπει να βάζω το χέρι μου σε αυτό το σημείο γιατί είναι κακό; Μάλιστα μου έχεις απαγορέψει να το βάζω εκεί ακόμη κι όταν είμαι μόνος μου. Ήταν κι αυτό συμβολικό; Μπορείς να μου το αναλύσεις;»

**«Δύσκολο να μπω στο μυαλό του, Μπόμπο μου, αλλά υποθέτω πως επειδή ο Σάκης έχει καθιερωθεί ως σεξουαλικός τραγουδιστής, κι αυτό το διάβασα σε σοβαρή πηγή, την WIKIPEDIA , ("being known for his sexualized image") θέλει να μας το υπενθυμίζει αυτό επί σκηνής.»

**«Και τι σχέση έχει η σεξουαλικότητα με το τραγούδι;»

**«Για τους άλλους λαούς φαίνεται πως δεν έχει, αλλά για τους Ελληναράδες μετράει πολύ. Μην ξεχνάς πως οι Ελληναράδες είναι τόσο σεξουαλικοί τύποι που όταν οργίζονται απειλούν πως θα γ@@@ όλα τα ιερά και όσια.»

**«Ναι, τώρα που το λες, κι εγώ το έχω προσέξει και με στενοχωρεί. Εκείνο, όμως, που μου έχει κάνει εντύπωση είναι πως ενώ απειλούν να γ@@@ ακόμη και το θεό – άπαγε της βλασφημίας! - δεν έχω ακούσει κανένα ν' απειλεί να γ@@@ το διάβολο.»

**«Μα πώς να γ@@@ το διάβολο παιδί μου αφού ο διάβολος έχει τους βλάσφημους πάντα καβάλα; Δε μπορούν! Κατάλαβες; Δε θέλω όμως να επεκταθώ περισσότερο στο θέμα της γ@@@βλασφημίας διότι μου προκαλεί κατάθλιψη και αηδία.»

**«Καλά καλά, μη φεύγεις, έχω κι άλλα να ρωτήσω. Έχω δίκιο να νομίζω ότι η εμφάνιση του Σάκη στον τελικό ήταν χειρότερη από τις προηγούμενες;»

**«Δίκιο έχεις, Μπόμπο, μου αλλά πού να το βρεις. Μη σου ξεφύγει καμιά λέξη από αυτά που λέμε στο σχολείο διότι την έβαψες. Πράγματι, ο Σάκης στον τελικό είχε μια νευρικότητα και μια σκληράδα ζωγραφισμένη εμφανέστατα στο πρόσωπό του. Τα μάτια του ήταν αλλόκοτα κι αγριεμένα. Είχες την εντύπωση ότι απειλούσε το ακροατήριο να του δώσει την πρωτιά, διότι αλλιώς…»

**«Και πού οφειλόταν αυτή η νευρικότητα, βρε μαμά;»

**«Κατά τη γνώμη μου ήταν βαριά αγχωμένος και πιεσμένος διότι οι Έλληνες το είχαν πάρει πατριωτικά και είχαν επενδύσει επάνω του όλες τις προσδοκίες για μια νίκη εθνικής σπουδαιότητας. Σκεπτόντουσαν, αφού δε μπορούμε να νικήσουμε σε τίποτε άλλο σα λαός, ας νικήσουμε τουλάχιστον στη Eurovision… Από την άλλη, ο Σάκης πρέπει να είχε συνειδητοποιήσει ότι η πρωτιά ήταν πλέον άπιαστο όνειρο για τον ίδιο, κι αυτό του υπονόμευσε την αυτοπεποίθηση για μια χαλαρή και χαρούμενη παρουσία επί της σκηνής.

Βλέπεις, Μπόμπο μου, ο Σάκης δεν πήγε στη Μόσχα απλά για να παρουσιάσει το τραγούδι του και ό,τι ήθελε προκύψει. Πήγε στη Μόσχα με τις γροθιές και τα δόντια σφιγμένα για να βγει πρώτος. Κι αυτό του στοίχισε. Με τίποτα λιγότερο δε θα ήταν ικανοποιημένος. Ας όψονται και αυτοί που του φούσκωσαν τα μυαλά με αέρα. Πάντως να θυμάσαι ότι οι fans συχνά σκοτώνουν τα ινδάλματά τους με την πίεση που ασκούν πάνω τους και τις αυξημένες προσδοκίες. Κι αυτό εσύ, παιδί μου, πρέπει να το προσέξεις όταν γίνεις διάσημος.»

**«Άσε, ρε μαμά, το δούλεμα τώρα, εγώ δεν κινδυνεύω. Πράγματι, όμως, μαμά, δεν είδα κανέναν άλλο τραγουδιστή ή τραγουδίστρια να είναι τόσο σφιγμένοι και νευρικοί. Όλοι έδειχναν ν’ απολαμβάνουν το τραγούδι και το χορό τους, και φαίνονταν ήρεμοι.
Και οι στίχοι; Τι έλεγαν οι στίχοι του Σάκη;»

**«Αχ, Μπόμπο, παιδί μου. Σε στέλνω στα Αγγλικά από τα γεννοφάσκια και δε μπορείς μόνος σου να καταλάβεις τους στίχους; Τζάμπα σου πληρώνω τα ιδιαίτερα;»

**«Κάτι κατάλαβα μέσες άκρες, αλλά μου έμειναν απορίες ως προς το εσωτερικό νόημα των στίχων.»

**«Χμμμ… το εσωτερικό νόημα, ε; Ο στιχουργός - που σημειωτέον δεν ήξερε πού να βάλει τα κόμματα - όταν έγραφε: “This is our night, fly, to the top baby” εννoούσε μάλλον τη νύχτα της Eurovision και το πέταγμα στην κορυφή. Με το “feel it in your heart, When you are, winning this race”, πιθανότατα εννοούσε τη νίκη στη Eurovision, μια νίκη που, αλίμονο, ποτέ δε θα ερχόταν.»

«Πάντως εμένα και οι στίχοι μου φάνηκαν άγριοι και επιθετικοί»,
είπε ο Μπόμπος, και συμπλήρωσε: «Ενώ του Νορβηγού ήταν ρομαντικοί και μου άγγιξαν την καρδιά. Ταυτίστηκα με το παραμύθι
του Alexander Rybak γιατί μου θυμίζει και τη δική μου ιστορία.
“Years ago, when I was younger
I kinda liked a girl I knew.”»


**«Άντε τώρα να κοιμηθείς, νιάνιαρο. Ακόμη δε βγήκες από τ’ αυγό, μου θέλεις και έρωτες!»

**«Γιατί ρε μαμά, δεν έχω καρδιά κι εγώ; Για πες μου όμως, πώς θα παρηγορηθεί τώρα ο Σάκης μας; Ανησυχώ για την ψυχολογική του κατάσταση.»

**«Ο Σάκης έχει μια χρυσή ευκαιρία μέσα από την παταγώδη ήττα του. Διότι ουδέν κακόν αμιγές καλού. Μπορεί να μετατρέψει αυτή την ήττα σε μια μεγάλη νίκη στη ζωή του. Κάνοντας την αυτοκριτική του, όχι μόνο σαν τραγουδιστής αλλά και σαν άνθρωπος, μπορεί να συνάξει πολύτιμα συμπεράσματα-μαθήματα που θα είναι πραγματικός χρυσός για τη ζωή του. Όταν είμαστε δεκτικοί στα μηνύματα που μας στέλνει η ζωή, τέτοιες παταγώδεις ήττες μας προσγειώνουν, μας κάνουν πιο ταπεινούς, πιο ανθρώπινους, πιο σοφούς. Απεναντίας, η αλαζονεία που συνοδεύει εκείνον που επιτυγχάνει στα πάντα είναι ο χειρότερος σύμβουλος και ο πιο ψυχοφθόρος.»

**«Κατάλαβα… Περίεργο όμως που ούτε οι ευλογίες κοτζάμ Πατριάρχη έπιασαν τόπο!»

**«Και πώς το ξέρεις ότι δεν έπιασαν; Μπορείς να είσαι σίγουρος ότι ο Σάκης δε θα ήταν εκτός τελικού αν δεν είχε λάβει τις ευλογίες του “παναγιότατου”; Ας μην είμαστε και αχάριστοι.. Άντε τώρα για ύπνο, κοντεύει να ξημερώσει.»

**«Για την Ελλάδα πότε θα ξημερώσει, μαμά;» ρώτησε ο Μπόμπος, καθώς προχωρούσε προς την κρεβατοκάμαρά του.

**«Για το ξημέρωμα της Ελλάδας απλά θα ονειρευόμαστε, παιδί μου. Με τέτοια μυαλά που κουβαλάμε οι Έλληνες, το μόνο που μπορούμε να τραγουδάμε είναι, “This is our night”.»

**«Και πώς μπορούμε ν’ αλλάξουμε μυαλά, ρε μάνα;»

**«Ακόμη εδώ είσαι; Στο κρεβάτι σου γρήγορα, περίεργε! Δεν έχεις ακούσει που λένε ότι “τότε που έβρεχε ο Θεός μυαλά κρατάγαμε ομπρέλες”; Για τους Έλληνες γράφτηκε αυτό.»


Αυτά τα ολίγα, και περαστικά μας.

Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Ευγενία Μανωλίδου: Η στιγμή της ξεφτίλας


Ξεφτίλας για το μεταλλαγμένο εαυτό της!

Ξεφτίλας για τον ανθρωποφάγο ANTENNA!

Ξεφτίλας για το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο!

Ξεφτίλας για το σύζυγό της και το κόμμα που εκπροσωπεί!

Ξεφτίλας για τους καλεσμένους της που υποβάλλει στον "ορό"!

Ξεφτίλας για τη σύγχρονη κουλτούρα του τίποτα που θυσιάζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια στο βωμό του χρήματος!

Ξεφτίλας για όλους τους θεατές που ηδονίζονται με τον τηλεοπτικό κανιβαλισμό!

Δεν παρακολούθησα τη χθεσινή εκπομπή της θλιβερής κυρίας Μανωλίδου, αλλά διάβασα όσα αποκαλυπτικά έγραψε το troktiko.blogspot και το enimerwsi-gr και έφριξα! Και δεν έφριξα απλά. Πόνεσε πολύ η ψυχή μου για το ανθρώπινο κατάντημα, και το σπαραγμό της μάνας. (Δείτε photo.)
Και πονάει τόσο που δεν ξέρω πια τι να γράψω. Το να επαναλάβω «αίσχος» και «ντροπή» δεν έχει νόημα, διότι όλοι όσοι συνεισφέρουν στην εκπομπή της ξεφτίλας έχουν πουλήσει την ψυχή τους στο Μαμμωνά κι έχουν χάσει την ικανότητα να ντρέπονται, να κοκκινίζουν και να έχουν τύψεις για τον πόνο και τον εξευτελισμό που προκαλούν στις οικογένειες των καλεσμένων-θυμάτων τους. Τους ξεσκίζουν την ψυχή για μια χούφτα ευρώ, οι τρισάθλιοι…

Είχα γράψει και παλιότερα για την επικίνδυνα μεταλλαγμένη κυρία Μανωλίδου, κι όποιος θα ήθελε να διαβάσει το σχετικό άρθρο μπορεί να το βρει εδώ. Από τότε δεν ξαναείδα καμία άλλη εμετική εκπομπή της.

Δεν αξίζει ν’ ασχοληθώ περισσότερο με μια "κυρία" που θυσίασε την ανθρωπιά της στο βωμό του χρήματος και της αναγνωρισιμότητας. Να της θυμίσω μόνο αυτό που είπε ο Ιησούς: «Τι ωφελείται άνθρωπος εάν τον κόσμον όλον κερδίσει την δε ψυχή αυτού ζημιωθεί;»
Υ.Γ.
Ένας αναγνώστης είχε την καλοσύνη να μου στείλει το σχετικό video-ντοκουμέντο της τηλεοπτικής θηριωδίας. Τον ευχαριστώ πολύ. Δείτε το εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=yH-NwsRCl0k

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Ο Μπόμπος και η Eurovision


Ρώτησε σήμερα ο Μπόμπος τη μαμά του: «Τι σχέση έχει, μαμά, η αερόβια γυμναστική με τη Eurovision;»

Η ερώτηση έφερε τη μαμά του Μπόμπου σε δύσκολη θέση και σκέφτηκε αρκετά πριν απαντήσει. Κατάλαβε πού το πήγαινε ο πανέξυπνος Μπόμπος και εν όψει του τελικού δεν ήθελε η απάντησή της να προκαλέσει δυσφήμιση στο εθνικό σύμβολο της Ελλάδας, και μάλιστα μια μέρα πριν από τον τελικό. Έπρεπε ν’ απαντήσει διπλωματικά ώστε ούτε ψέματα να πει στον περίεργο αλλά πανέξυπνο γιο της, το Μπόμπο, ούτε την αλήθεια να κρύψει.

«Παιδί μου, Μπόμπο», του απάντησε, «βιάζεσαι να σου δώσω την απάντηση τώρα; Δώσε μου δυο μέρες προθεσμία, και θα σου εξηγήσω. »

«Όχι, μαμά, θέλω την απάντηση τώρα» απάντησε ο Μπόμπος, χτυπώντας το δεξί του πόδι στο πάτωμα. Προσέξτε, το δεξί χτύπησε!

«Καλά, καλά, παιδί μου, θα σου απαντήσω, αλλά παρακαλώ μην το διαδώσεις στο σχολείο μήπως μεταδοθεί η άποψή μου έξω από τα σύνορα και πάθει η χώρα μας καμιά συμφορά .»

«Εντάξει μαμά, αν πρόκειται για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας, δε θα πω τίποτα.»

«Λοιπόν, αγαπητέ μου Μπόμπο, η απορία σου είναι πολύ εύλογη, και για μια ακόμη φορά με κάνεις υπερήφανη με την εξυπνάδα σου. Αναφέρεσαι φαντάζομαι στο Σάκη και στην αερόβια εκτέλεση του τραγουδιού του στη Eurovision.»

«Ναι βρε μαμά, άντε μ’ έπρηξες με τις περιστροφές σου! Έμπα στο θέμα επιτέλους!»

«Κοίταξε, παιδάκι μου, η αερόβια γυμναστική (aerobics) δεν έχει και μεγάλη σχέση με το τραγούδι, δηλαδή δεν έχει καμία σχέση! Όμως αν είσαι ο Σάκης Ρουβάς και είχες καλές επιδόσεις στη γυμναστική από μικρός, μπορείς να την υποχρεώσεις να σχετιστεί, και μάλιστα να πάρεις και τις ευλογίες του Πατριάρχη. Κανείς δε θα τολμήσει να σε σχολιάσει αρνητικά, διότι είσαι ο Ρουβάς. Κατάλαβες;»

«Τι να καταλάβω, ρε μαμά; Εσύ δε μου είχες μάθει πως η μουσική και η μελωδία βγαίνουν από το λαρύγγι; Εδώ έχουν έλθει τα πάνω κάτω και κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι η μελωδία βγαίνει ανάμεσα από τα σκέλη. Έλεος!»

«Μπόμπο! Πολλά λες. Πήγαινε να φας τα cornflakes σου τώρα, έχουν ήδη μουλιάσει. Νομίζω πως σου απάντησα.»

«Άσε με κι εσύ με τα cornflakes! Εδώ κοντεύει να μουλιάσει το κεφάλι μου με αυτά που βλέπω και ακούω. Ήξερα ότι ο άνθρωπος έχει πολύ προοδέψει στην τεχνολογία, αλλά το να βγάζει “ήχους” μέσα από τα σκέλια του, χοροπηδώντας πάνω κάτω στη σκηνή, επιδεικνύοντας τους γυμνασμένους μύες του, και ιδιαίτερα του μηρούς, κάνοντας αισθησιακές κινήσεις για να "διεγείρει" το πλήθος, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα γινόταν αναπόσπαστο συστατικό της μουσικής.»

«Αμ εγώ τι να πω που είμαι και παλιότερη, κι έζησα σε άλλες καλύτερες εποχές που η μελωδία έβγαινε από το λαρύγγι του καλλιτέχνη και δεν απευθυνόταν στα ζωικά ένστικτα του ανθρώπου αλλά στην ίδια την ψυχή του; Για έλα στη θέση μου; Στην εποχή μας όλα έχουν εκφυλιστεί παιδί μου. Ακόμη και η μουσική… Μην το ψάχνεις και μην απογοητεύεσαι. Άλλωστε, τι τον βρίσκει τον άνθρωπο και δεν το περνάει;»

«Μαμά μη φεύγεις, δεν τελείωσα», είπε ο Μπόμπος με πεσμένη τη φωνή από την απογοήτευση. «Έχω κι άλλη μια ερώτηση: Γιατί διάλεξαν τους στίχους “This is our night” για να στείλουν στη Eurovision;»

«Έλα τώρα, που καμώνεσαι πως δεν καταλαβαίνεις! Κάτι τέτοιες ερωτήσεις κάνεις και σου έχει βγει τ’ όνομα για χαζός, ενώ δεν είσαι!»

«Πες το!», επιμένει ο Μπόμπος.

«Λοιπόν, αφού θέλεις να τ’ ακούσεις, ο τίτλος του τραγουδιού με το οποίο διαγωνίζεται ο εθνικός μας αερόβιος τραγουδιστής είναι αλληγορικός. Αυτή είναι η νύχτα μας! Αυτή είναι η νύχτα της Ελλάδας σε όλους τους τομείς, και η τέχνη δε θα μπορούσε ν’ αποτελέσει εξαίρεση. This is our night! Κατάλαβες;»

«Κατάλαβα, μαμά! Άλλωστε τη νύχτα αυτή σε κάθε τομέα τη ζω καθημερινά. Αλήθεια, πότε θα ξημερώσει στην Ελλάδα; Πότε τελειώνει αυτή η μακρά νύχτα;»

«Δύσκολη η απάντηση, παιδί μου Μπόμπο! Πάντως, αν πρόκειται ποτέ να δούμε το λυκαυγές, αυτό πρέπει ν’ αρχίσει από τις τέχνες, και κυρίως από τη μουσική. Δυστυχώς προς το παρόν δε βλέπω γλυκοχάραμα. Πήγαινε τώρα να φας τα cornflakes σου, και μη σκέπτεσαι πολύ. Όσο σκέπτεσαι τόσο θα μαραζώνεις…»

«Μαμά, ύστερα από αυτά που μου είπες μου κόπηκε η όρεξη. Δώσε τα μουλιασμένα cornflakes στο γάτο μου. Αμφιβάλλω αν ο γάτος έχασε την όρεξη με το τραγούδι του Σάκη μας. Ζώο είναι, τι να καταλάβει από μουσική;»

THIS IS OUR NIGHT!

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

Κι όμως, μπορούμε να τους κόψουμε το “οξυγόνο”!

Σιγά, σιγά, μην τρομάζετε! Δε μιλάω για την κλασσική ευθανασία, αν και αυτό που προτείνω μπορεί να οδηγήσει και σε ευθανασία, αν δεν προκαλέσει επαναφορά συνείδησης. Σε ποιους, πώς; Λοιπόν, ακούστε, είχα μια απλή αλλά φαεινή ιδέα που, αν ποτέ μας "κάτσει", μπορεί να οδηγήσει στην αρχή του τέλους της φαυλότητας. Δε στοιχίζει τίποτα και είναι στο χέρι του καθενός να τη χρησιμοποιήσει. Όσο περισσότεροι από μας πιστέψουν στη "μέθοδο" και την εφαρμόσουν, τόσο το καλύτερο για όλους. Κι όχι μόνο δε στοιχίζει, αλλά δε χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις και πτυχία για να κόψει κανείς το "οξυγόνο" από εκείνους που δεν το αξίζουν.

Για να μη σας κρατάω άλλο σε αγωνία, ο λόγος για τους πολιτικούς μας, κατ’ ακρίβεια τους πολιτικάντηδές μας! Ναι, αυτούς που μια ζωή μας εμπαίζουν και μας ραπίζουν. Αυτούς που μας φτύνουν κατά πρόσωπο. Αυτούς τους λύκους που έχουν παχύ το δέρμα και άγριο το τρίχωμα, αλλά προεκλογικά εμφανίζονται πάντα με ένδυμα προβάτου. Τους γυρολόγους που, αντί να έχουν πάρει δρόμο και να έχουν κρυφτεί σε καμιά σοφίτα, ξαναβγαίνουν τώρα στη γύρα για να μας παραμυθιάσουν και πάλι, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, ώστε να υφαρπάξουν την ψήφο μας.

ΚΟΨΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟ "ΟΞΥΓΟΝΟ"-ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ! Σταματήστε να τους χειροκροτείτε, να τους επευφημείτε, να κρατάτε να σημαιάκια τους, να σφυρίζετε τις ντουντούκες που σας μοιράζουν, να αλαλάζετε, να γιουχαΐζετε τον αντίπαλο! Σταματήστε οτιδήποτε τους κάνει να νιώθουν ήρωες και σπουδαίοι. Σταματήστε οτιδήποτε τρέφει τη ματαιοδοξία τους και φουσκώνει την αλαζονεία τους. Και σε τελευταία ανάλυση, σταματήστε να συρρέετε στις πλατείες για ν’ ακούσετε για μια ακόμη φορά τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.

Αν δε σοβαρευτούμε εμείς, ούτε αυτοί θα σοβαρευτούν ποτέ. Αν δε συνειδητοποιήσουν πως έχουν να κάνουν με ώριμους πολίτες, ούτε εκείνοι θα ωριμάσουν. Αν δεν αντιληφθούν πως διαθέτουμε και μνήμη και κρίση θα καμώνονται κι εκείνοι πως δε θυμούνται το κακό παρελθόν τους. Αν δε γίνουμε οι αυστηροί και αδέκαστοι κριτές τους θα συνεχίζουν, ως συνήθως, τις ασυδοσίες τους και την καταλήστευση του Ελληνικού λαού.

Το έχω πει επανειλημμένως: και οι 300 είναι απαίσιοι. Έφτιαξαν νόμους για να μπορούν να παρανομούν και να παραμένουν στο δικαστικό απυρόβλητο, και κάθε τόσο όλοι μαζί ευλογούν τα γένια τους αυξάνοντας τις παροχές τους και τη βουλευτική τους «αποζημίωση»! Τόσο οι λύκοι-αρχηγοί, όσο και τα λυκόπουλα, για τον ίδιο σκοπό μπαίνουν στην πολιτική: για να πλουτίσουν και να ικανοποιήσουν τις ματαιοδοξίες τους. Άλλωστε, ακόμη και οι αρχηγοί των μικρότερων κομμάτων είναι πάμπλουτοι – πλην της κ. Παπαρήγα. Αλλά η τελευταία δεν πιάνεται διότι έτσι κι αλλιώς είναι εκτός τόπου και χρόνου.

ΚΟΨΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟ "ΟΞΥΓΟΝΟ"! Δεν ξέρετε πόσο πονάει τον άνθρωπο η περιφρόνηση… Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο πληγώνει τη ματαιοδοξία του αρχηγού το να τον αγνοείς. Η απόρριψη είναι αιχμηρό εργαλείο. Οι ύβρεις και οι προπηλακισμοί δεν πονάνε τόσο όσο η περιφρόνηση και η απόρριψη. Ξέρετε τι είναι να πάει ο τάδε αρχηγός κόμματος σε μια επαρχιακή πόλη για να μιλήσει προεκλογικά και να μη βρει ακροατήριο, εκτός από πέντε-έξι συγγενείς και φίλους; Ξέρετε τι σοκ θα υποστεί; Για φανταστείτε το λιγάκι… Θα είναι ένα ηχηρό σιωπηρό μήνυμα: «Δε θέλουμε άλλα λόγια κι άλλες υποσχέσεις, ρε. Έργα ζητάμε. Ζητάμε μια αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία, κοινωνική ειρήνη, ασφάλεια και προοπτική.» Τι λέτε; Δεν θα το πάρουν κάποιοι το μήνυμα ούτε έτσι;

ΚΟΨΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟ "ΟΞΥΓΟΝΟ"-ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ, ΤΩΡΑ! Δεν το αξίζουν! Μας έχουν όλοι προδώσει: Και οι πρώην και οι νυν, και οι ερχόμενοι το ίδιο θα κάνουν, αν μη τι άλλο από κεκτημένη ταχύτητα και εθισμό. Κι αν κάποιοι δεν μας πρόδωσαν ηθελημένα και συνειδητά, είναι απλώς άχρηστοι και ανίκανοι. Οπότε, προς τι το χειροκρότημα;

Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και ο κρατικός λεβιάθαν έχουν σαπίσει με τις ευλογίες τους. Αφού, λοιπόν, αυτοί αρνούνται ή δε μπορούν να το εξυγιάνουν, πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και να τους συνετίσουμε. Αφού δε μπορούμε να στείλουμε κάποιους απ' αυτούς στη φυλακή και να τους αναγκάσουμε να επιστρέψουν τις μίζες, τουλάχιστον ας μην τους επιβραβεύουμε με το χειροκρότημά μας. Ας σηκώσουν αυτή τη σιωπηρή αντίσταση στο χειροκρότημα οι bloggers. Τώρα είναι η ώρα που οι πολιτικάντηδες ετοιμάζονται ν' ανέβουν στα μπαλκόνια - ψοφάνε για μπαλκόνι!

Σχετικά με τις επικείμενες ευρωεκλογές, ο εμπαιγμός είναι ακόμη μεγαλύτερος. Και αυτόν τον εμπαιγμό τον διαφημίζουν και τον μεγιστοποιούν τα τσιράκια του συστήματος, τα ΜΜΕ. Μας έχουν ζαλίσει με το ποιος θα είναι επικεφαλής του ψηφοδελτίου των μεν ή των δε, λες κι ένας κούκος μπορεί να φέρει την άνοιξη. Και θεωρούν μάλιστα ως κορυφαία επιλογή του ενός κόμματος μια υποψήφια – κυρία καθ’ όλα - η οποία όμως στις προηγούμενες εκλογές είχε μείνει εκτός Βουλής! Αυτή, λένε, λόγω προϋπηρεσίας γνωρίζει καλά τα της Ευρώπης, και θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού από τις Βρυξέλλες καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Κάτι δεν πάει καλά στον εγκέφαλο πολιτικών και ΜΜΕ. Δεν εξηγείται αλλιώς. Έπρεπε δηλαδή η γυναίκα να πάει στον άλλο κόσμο και να γυρίσει για να καταλάβει ο λαός την αξία της;

Και οι "έγκριτοι" σχολιαστές, που κι αυτοί θεωρούν πως δεν έχουμε λογική κρίση και διάκριση, συνεχίζουν την παραφιλολογία τους ανερυθρίαστα. «Το πιθανότερο είναι οι επικεφαλής των ευρωψηφοδελτίων των δύο μεγάλων κομμάτων ν' ανακληθούν στην Ελλάδα για να βάλουν υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές, όποτε κι αν αυτές μας προκύψουν», μας λένε! Ώστε, λοιπόν, εκείνοι οι ικανότατοι υποψήφιοι που μπαίνουν επικεφαλής των ευρωψηφοδελτίων για να δώσουν τη μάχη υπέρ της Ελλάδας δεν είναι απαραίτητοι στις Βρυξέλλες! Με άλλα λόγια, και πάλι εμπαιγμός του ψηφοφόρου εις τη νιοστή! Κι αυτό τα ΜΜΕ το θεωρούν φυσιολογικό και μη κατακριτέο!

Γι αυτό είπα και επαναλαμβάνω: ΚΟΨΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟ "ΟΞΥΓΟΝΟ"-ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ, ΤΩΡΑ! Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για ν' αμυνθούμε, και σας διαβεβαιώνω θα τους πονέσει πολύ. Και για να μη γίνει καμιά παρεξήγηση, δεν προέτρεψα να μην ψηφίσουμε.

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2009

Λαθρομετανάστευση ώρα ΜΗΔΕΝ!

Επιτέλους, υπήρξε Έλληνας δημοσιογράφος που τόλμησε να καταπιαστεί μ’ ένα θέμα-ταμπού και να μας θυμίσει πώς είναι η έντιμη και θαρραλέα δημοσιογραφία! Συγχαρητήρια στον Κώστα Χαρδαβέλλα για την έρευνα που έκανε και παρουσίασε στο χθεσινοβραδινό «Αθέατο Κόσμο», μια εκπομπή που ο τίτλος της βρήκε την πλήρη δικαίωσή του στην αποκάλυψη του θλιβερού αθέατου κόσμου των λαθρομεταναστών. Λίγο ενωρίτερα, ένας επικίνδυνος για τη νεολαία λαϊκιστής, που παριστάνει το γνήσιο εκφραστή της αριστοφανικής σάτιρας, από ένα άλλο κανάλι, ανάμεσα στα γιουχαΐσματα και στα χοροπηδήματα, μας πέταξε στα μούτρα για πολλοστή φορά τον αφορισμό, «Είμαστε ρατσιστές οι Έλληνες, είμαστε κρυφορατσιστές», για να καταχειροκροτηθεί από το ως επί το πλείστον νεανικό κοινό του. Συχνά στο παρελθόν ό ίδιος έχει πει : «Γιατί τόσο μίσος, Παναγία μου;» , εννοώντας το υποτιθέμενο μίσος του Έλληνα εναντίον του λαθρομετανάστη.

Αναρωτιέμαι, πού το είδε ο Λάκης μας το μίσος κι εγώ δεν το βλέπω; Μίσος του Έλληνα εναντίον του Συνέλληνα, ναι, πλεονάζει και διαπιστώνεται δια γυμνού οφθαλμού μέσα κι έξω από το «ναό» της Δημοκρατίας, αλλά και από τη μακραίωνη ιστορία μας, δυστυχώς... Μίσος όμως εναντίον των μεταναστών δεν υπάρχει. Άλλο προβληματισμός και ανησυχία για το αύριο κι άλλο πράγμα το μίσος. Μάλιστα πιο πολύ θα έπρεπε ν’ ανησυχούν οι νέοι για το λαθρο-μεταναστευτικό τσουνάμι. Δικό τους είναι το μέλλον.

Κάποιοι, λοιπόν, προσπαθούν σώνει και καλά να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι είμαστε ρατσιστές! Έφτασαν οι Έλληνες να φοβούνται μέσα στο σπίτι τους ν’ αρθρώσουν λέξη και να εκφράσουν το αυτονόητο: τις ανησυχίες τους για την αθρόα και ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών στον “παράδεισο” Ελλάδα – έναν "παράδεισο" που κοντεύει να καταντήσει κόλαση – μπας και τους κολλήσουν τη ρετσινιά του ρατσιστή, του εθνικιστή και του φασίστα. Εκεί καταντήσαμε. Για τόοοση ελευθερία της σκέψης και του λόγου μιλάμε... Και είναι, δυστυχώς, πολλοί οι εκπρόσωποι και οπαδοί των αυτοαποκαλούμενων “προοδευτικών” κομμάτων και οργανωμένων ομάδων στη χώρα μας που εντοπίζουν ρατσισμό σε κάθε λογική φωνή του Συνέλληνα, σε κάθε έκφραση εύλογου σκεπτικισμού για το τι θα ξημερώσει. Μεταξύ αυτών είναι και κάποιοι εντελώς μεταλλαγμένοι που είναι πρόθυμοι να χύσουν το αίμα Συνέλληνα, προ παντός αν αυτός είναι ένστολος, για να υπερασπιστούν το λαθρομετανάστη.

Στο ερώτημα, "πόσους λαθρομετανάστες μπορεί ν’ απορροφήσει μια μικρή χώρα με προβληματική οικονομία σαν την Ελλάδα", δεν απαντούν ποτέ. Δε θέλουν να δουν την πραγματικότητα κατά πρόσωπο. Ίσως τ’ αόρατα αφεντικά τους, που προωθούν τα δικά τους καταχθόνια σχέδια της παγκοσμιοποίησης μέσω της λαθρομετανάστευσης, να μην τους αφήνουν να δουν την τραγική αλήθεια. Πολύ πιθανόν, η πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί να έχει παραλύσει τη φυσιολογική λειτουργία του, και να μη μπορούν πια να εκλογικευθούν. Προσωπικά πιστεύω ότι οι Έλληνες, παρόλα τα κουσούρια και την ανοργανωσιά μας, είμαστε ο πιο φιλόξενος λαός και ο πιο πονόψυχος ως προς τη μεταχείριση των λαθρομεταναστών που έχουν κατακλύσει τη χώρα μας.

Πέρυσι το καλοκαίρι μιλούσα μ’ έναν άγνωστο Αλβανό στην παραλία, και τον ρώτησα αν θεωρεί πως οι Έλληνες είναι ρατσιστές. Μου απάντησε, χωρίς περιστροφές, “ΟΧΙ”! Στη συνέχεια μου αράδιασε ιστορίες με γνωστούς και φίλους του από την Αλβανία που είχαν μεταναστεύσει στη Γερμανία και στην Ιταλία. Το συμπέρασμα που είχαν βγάλει ομόφωνα ήταν πως οι Έλληνες ήταν οι καλύτεροι οικοδεσπότες με τεράστια διαφορά από τους άλλους Ευρωπαίους. Ένας άλλος Αλβανός γνωστός μου που παράτησε τη δουλειά του διότι τον κούραζε η απόσταση, είχε μπει στο ταμείο ανεργίας για ένα χρόνο, έπαιρνε το επίδομα και τα ένσημά του, απέρριψε τέσσαρες δουλειές που του προσφέρθηκαν – το γνωρίζω διότι εγώ του είχα γράψει το βιογραφικό και τις αιτήσεις πρόσληψης – και πήγε και δωρεάν διακοπές το καλοκαίρι στη Μυτιλήνη με τον κοινωνικό τουρισμό. Για τόσο "ρατσισμό" μιλάμε! Έχω πολλά άλλα παραδείγματα που Έλληνες άνοιξαν την πόρτα τους σε λαθρομετανάστες και τους φιλοξένησαν επί μήνες χωρίς αντιπροσφορά εργασίας. Τόσο "ρατσιστές" είμαστε οι Έλληνες!

Πάντως, ο προστάτης των μεταναστών, κ. Γρηγόρης Βαλλιανάτος, άστραψε και βρόντηξε χθες το βράδυ στην εκπομπή του Χαρδαβέλλα. «Είναι άθλια η πολιτική για τους μετανάστες, είναι άθλια η πολιτική για τους πρόσφυγες…» είπε μεταξύ άλλων. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι δηλώσεις του ξεσήκωσαν την παραδοσιακή τηλεοπτική χάβρα, όπου ο ένας μιλούσε πάνω στον άλλο και κανείς δε μπορούσε να ξεχωρίσει ποιος έλεγε τι. Η χάβρα βέβαια έκανε την εμφάνισή της κάθε φορά που τελείωνε η παρουσίαση κάποιου video και άρχιζε ο σχολιασμός. Σκέτη καφρίλα! Άντε μετά να μας σεβαστούν και να μας φοβηθούν οι λαθρομετανάστες! Εδώ που τα λέμε, με το συμπάθιο κιόλας, αφού δε θέλω να θίξω κανένα, μήπως μας προτιμούν και μας έρχονται επειδή όμοιος ομοίω αεί πελάζει;

Ποια είναι όμως τα αίτια της αθρόας λαθρομετανάστευσης; Την απάντηση – ωμή και σοκαριστική – την έδωσε ο εκπρόσωπος των Αφγανών μεταναστών στη χώρα μας που ήταν καλεσμένος στο χθεσινοβραδινό Αθέατο Κόσμο. «Το ξέρουμε ότι είναι παράνομο», είπε. «Όμως όταν το σπίτι σου καίγεται, θα παραβιάσεις κι εσύ το σπίτι του άλλου.» Προσέξτε τη λογική του παραλόγου! Μάθαμε, λοιπόν, πως όταν το σπίτι κάποιου καίγεται, η λύση δεν είναι να προσπαθήσει να σβήσει τη φωτιά αλλά να εισβάλλει και να εγκατασταθεί στο σπίτι του γείτονα που δεν έχει καεί ακόμη! Ακούσαμε πως η λύση δεν είναι ν’ αναζητήσει κανείς τον εμπρηστή του σπιτιού του και να τον αναγκάσει να σβήσει την φωτιά, ή έστω να εισβάλλει στο δικό του σπίτι διεκδικώντας το δίκιο του, αλλά να παραβιάσει σπίτια αθώων που δεν έχουν σχέση με τον εμπρησμό. Εκείνο που δεν ρωτήθηκε ο καλός Αφγανός είναι πού τα βρίσκουν τα χρήματα που πληρώνουν οι ρακένδυτοι λαθρομετανάστες στους δουλέμπορους "ευεργέτες" τους. Διαβάστε άρθρο της Καθημερινής για τα χρήματα που διακινούνται με το δουλεμπόριο.

Ας πούμε όμως πως είναι κι έτσι. Τότε, αφού όντως το σπίτι τους καίγεται, δε θα υπάρξει τέλος σ’ εκείνους που θέλουν να γλιτώσουν από τη "φωτιά". Δε θα υπάρξει όριο στην αθρόα εισροή λαθρομεταναστών από “καμένες” χώρες προς εκείνες που, σαν τη δική μας, μπάζουν από παντού, οι νόμοι δεν εφαρμόζονται, και η ασυδοσία έχει γίνει εθνικό σπορ. Μιλάμε ίσως για κάποιο δισεκατομμύριο ατόμων που θάθελαν να διαφύγουν διότι "καίγεται" το σπίτι τους... Να τους διευκολύνουμε όλους αυτούς; Δηλαδή ν' αυτοκτονήσουμε σαν χώρα; O εφιάλτης, λοιπόν, είναι ολοζώντανος μπροστά μας, και κυρίως μπροστά στους νέους. Κι όμως δεν τον βλέπουν, δεν ανησυχούν…

Θα μου πεις, άνθρωποι είναι κι αυτοί και πρέπει να τους συνδράμουμε. Ωραία, λοιπόν. Δεν αντιλέγω, άνθρωποι είναι, κατ’ εικόνα Θεού είναι φτιαγμένοι κι εκείνοι, αδέλφια μας είναι, ψυχές έχουν. Όμως εγώ θα προτιμούσα έναν πιο λογικό, ουσιαστικό και αποτελεσματικό τρόπο να τους συνδράμουμε. Να βοηθήσουμε να σβήσουμε τις “φωτιές” που έχουν ανάψει στις χώρες τους. Να τους στείλουμε εκεί την ανθρωπιστική βοήθεια. Να υψώσουμε στεντόρειες φωνές εναντίον των ξένων εμπρηστών και εισβολέων. Και να γίνουμε ειρηνοποιοί μεταξύ των αλληλοσπαρασσόμενων ιθαγενών ομάδων. Να τους εκπολιτίσουμε – στον περιορισμένο έστω βαθμό που είμαστε οι ίδιοι πολιτισμένοι – και να βοηθήσουμε στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας τους. Να χρηματοδοτήσουμε έργα στέγασης και σίτισης εκεί που βρίσκονται – θα κόστιζαν μάλιστα πολύ φθηνότερα – και να επαναπροωθήσουμε τους λαθρομετανάστες στη γη των πατέρων τους. Υπάρχει υψηλότερη αποστολή από αυτή;

Τι πιο ανθρώπινο και πιο φυσιολογικό; Κι αυτό το εγχείρημα θα μπορούσαμε ν’ αναλάβουμε αποτελεσματικά με τη συνεργασία όλων των κρατών μιας ανεξάρτητης Ευρώπης που δε φοβάται να χαράξει τη δική της εξωτερική και μεταναστευτική περιοχή. Ο στόχος μας, με λίγα λόγια, πρέπει να είναι το πώς θα εξυψώσουμε και θα βγάλουμε από την οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση τους λαούς εκεί που είναι και βρίσκονται, εκεί που τους ένταξε η ίδια η Φύση με τις αλάνθαστες διαδικασίες της και τους έταξε η Μοίρα, αντί να τους επιτρέπουμε να μας τραβήξουν κι εμάς τους υπόλοιπους στην εξαθλίωση, κι όλοι μαζί αύριο μεθαύριο να πέσουμε στο γκρεμό. Έτσι κι αλλιώς, Μουσουλμανικοί λαοί της Ασίας και της Αφρικής δεν ενσωματώνονται εύκολα και δεν αφομοιώνονται με το λαό της χώρας της Δύσης που τους φιλοξενεί.

Βέβαια, κάτι τέτοιο δε συμφέρει τους αρχιτέκτονες του χάους που απεργάζονται την πλήρη εξαθλίωση των λαών για να επιβάλλουν το τελικό και ολέθριο στάδιο της παγκοσμιοποίησης. Όσο για τη γείτονα Τουρκία που της αποδίδονται όλες οι ευθύνες για την προώθηση λαθρομεταναστών στη χώρα μας, επιτρέψτε μου να θεωρώ πως κι αυτή εντολές "άνωθεν" εκτελεί… Όμως, ακόμη κι αν έχει το δικό της σκοτεινό σχέδιο για την άλωση της Ελλάδας μέσω του Μουσουλμανικού στοιχείου, εμείς τι κάνουμε; Πώς αμυνόμαστε; Με σκυλοκαυγάδες και αλληλοεξόντωση; Και η Ελληνική Κυβέρνηση τι κάνει; Πότε περιμένει να δράσει δυναμικά και αποτελεσματικά; Όταν, ο μη γένοιτο, ξεσπάσουν λοιμώξεις και ταραχές σ’ όλη τη χώρα; Εδώ χτύπησε συναγερμός για την ανύπαρκτη γρίπη των χοίρων! Για τους κινδύνους της δημόσιας υγείας που εγκυμονούν τα γκέτο των λαθρομεταναστών δεν ανησυχούν; Ή μήπως ο κατά πάντα και δια πάντα αποτυχημένος στην πρωθυπουργία του Κ. Καραμανλής έχει αφήσει να λύσει το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης ο αυριανός πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου; Μ’ αυτός ευελπιστεί οι Μουσουλμάνοι μετανάστες, που γεννούν πάνω από πέντε παιδιά το κάθε ζευγάρι - και καλά κάνουν - να λύσουν το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας! Δε διαβάζει τι λέει στις ομιλίες του; Δείτε εδώ.

Ποιος λοιπόν θα λύσει το "Γόρδιο Δεσμό" της λαθρομετανάστευσης; Είναι ήδη η δωδεκάτη ώρα κι εμείς ασχολούμαστε ακόμη με το γεγονός ότι ο ανίερος «ναός» της Δημοκρατίας έκλεισε μια εβδομάδα ενωρίτερα και απροειδοποίητα, διακόπτοντας την αδιέξοδη σκανδαλολογία που θα οδηγούσε, έτσι κι αλλιώς, σε περισσότερα κουκουλώματα... Όπως πάντα, οι πολιτικοί μας και τα ΜΜΕ διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο. Και η πιο χοντρή "κάμηλος" που έχουν καταπιεί οι ιθαγενείς ανθέλληνες είναι η αθρόα και ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση...

Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Ο εξορκιστής της Σαλαμίνας και οι άλλοι

Χτες τη νύχτα, και μόλις για 30 δευτερόλεπτα, έπιασα σκηνές απείρου φρίκης που παρουσίασε ο Ταρζάν στον Κίτρινο Τύπο του. Νάναι καλά το τηλεκοντρόλ που δίνει τη δυνατότητα στον τηλεθεατή ν’ αυτοπροστατεύεται από άκρως τοξικά θεάματα. Βέβαια η παρουσίαση φρικιαστικών σκηνών μέσω τηλεοπτικής εκπομπής και video αναρτημένων στη Zougla.gr , σκηνών που καταγγέλλει και καταδικάζει ο Δημοσιογράφος, εκτός από την επιδίωξη εντυπωσιασμού προς μεγιστοποίηση της τηλεθέασης, υπογραμμίζει και μια υπολανθάνουσα τρομολαγνεία, που είναι άλλωστε συνηθισμένη μεταξύ των “λειτουργών” του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου.

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Η δαιμονοποίηση της “αντίπαλης” παράταξης

Την αφορμή για να γράψω τούτο το κείμενο την πήρα διαβάζοντας άρθρο του κ. Δημήτρη Καραμήτσα στο καλό ιστολόγιο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Ιδιαίτερα με εξόργισε η γενίκευση του αφορισμού, ο μηδενισμός του έργου και η διαχρονική δαιμονοποίηση μιας ολόκληρης παράταξης, που εκπροσωπεί το ήμισυ του Ελληνικού λαού κι έχει προσφέρει τα μέγιστα στην Ελλάδα. Κι αυτό εξαιτίας της πραξικοπηματικής, ομολογουμένως, απόφασης του Πρωθυπουργού να κλείσει τη Βουλή! Πάντως, η απόφαση αυτή που κι εγώ καταδίκασα ήταν μέσα στα όρια της νομιμότητας, γι’ αυτό άλλωστε και την υπέγραψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Στη συνέχεια παραθέτω δύο γενικούς αφορισμούς από το άρθρο, που είναι άκρως μηδενιστικοί, παθιασμένα μισαλλόδοξοι, και διχαστικοί και δηλητηριάζουν την ψυχή του αναγνώστη:
«Η ελληνική δεξιά, από τον καιρό των αριστοκρατικών κομμάτων της αρχαιότητας μέχρι σήμερα, έχει μία μόνιμη τάση να αποφεύγει και να πολεμά την δημοκρατία.»
«Η Νεοελληνική Δεξιά δεν αντέχει την Δημοκρατία, έστω αυτή την λίγη και ψευδεπίγραφη.»


Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε στην πρόσφατη (9/5/2009) ομιλία του ο Γ. Παπανδρέου στην 4η Σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του Κινήματος, η οποία ήταν ένα μηδενιστικό σοσιαλιστικό παραλήρημα με ισχυρές δόσεις μίσους προς την “αντίπαλη” παράταξη. Κάποιοι αθεράπευτα ρομαντικοί που νόμιζαν ότι Σοσιαλισμός σημαίνει πάνω απ’ όλα πολιτικό ήθος, απογοητεύθηκαν για μια ακόμη φορά από τον αρχηγό τους. Παραθέτω χαρακτηριστικές φράσεις για ν’ αναπτερωθεί το ηθικό σας και να βγείτε από την κατάθλιψη. Εκτός κοσμογονικού απροόπτου, όπου νάναι θα ξημερώσει πράσινη μέρα και για την Ελλάδα!

Είπε και ελάλησε, λοιπόν, ο Γιώργος Παπανδρέου: «Θα την αλλάξουμε την Ελλάδα, θα αλλάξουμε την Ευρώπη, θα φέρουμε ξανά ελπίδα.»
Άραγε τι θ’ αλλάξει; Θα κατεβάσουν οι τράπεζες τα ληστρικά επιτόκια των πιστωτικών καρτών από το 15% στο 5%, τώρα που έφτασαν τα επιτόκια προθεσμιακών καταθέσεων στο 2% και τα πάνε για μηδενισμό; Θα βγάλουν τις κουκούλες οι κουκουλοφόροι για να υπογράψουν κοινωνική ειρήνη; Θα σταματήσουν οι καταλήψεις και οι βανδαλισμοί στα σχολεία και στα πανεπιστήμια; Μα όλα αυτά προϋπήρχαν της πενταετίας του Καραμανλή. Και θ’ αποκατασταθεί άραγε η τάξη, η ασφάλεια και η καθαριότητα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας;

Μήπως με τον επερχόμενο "σοσιαλισμό" όλοι οι άστεγοι λαθρομετανάστες, που ήρθαν, έρχονται και θα έρχονται στη χώρα μας, θα στεγαστούν σε εργατικές πολυκατοικίες και θα λαβαίνουν επίδομα ανεργίας και δωρεάν πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ώστε να μην καταφεύγουν στην παρανομία; Θα δώσει άραγε ο κ. Παπανδρέου αύξηση σε μισθούς και συντάξεις που τις καθήλωσε ο κ. Καραμανλής; Θα μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές των μεσαίων εισοδημάτων; Θα αυξήσει τους φορολογικούς συντελεστές των υψηλών εισοδημάτων; Δυστυχώς δε μας είπε τίποτα το συγκεκριμένο γι’ αυτά. Ούτε πώς θα κλείσει τη μαύρη τρύπα των ελλειμμάτων μας είπε. Τις λεπτομέρειες τις κρατάει για κατόπιν εορτής, ακριβώς όπως κάνει και ο “αντίπαλός” του.

Άλλο ένα ενδιαφέρον σημείο της ομιλίας του κ. Παπανδρέου είναι το εξής:
«Οι ευρωεκλογές του Ιουνίου είναι μια κρίσιμη ιδεολογική μάχη. Είναι μάχη του σοσιαλισμού, μάχη της Δημοκρατίας απέναντι στους μύθους, στα δόγματα του νεοσυντηρητισμού. Αυτά που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αλλού, αυτά που έχουν ευθύνη για το αδιέξοδο που ζούμε σήμερα.»
Ώστε Σοσιαλισμός=Δημοκρατία! Οι άλλοι είναι οι νεοσυντηρητικοί μυθομανείς. Αυτοί δεν είναι δημοκράτες, κι ας εκλέχτηκαν από το λαό. Τι είναι; Είναι "νεοσυντηρητικοί", δηλαδή το αντίθετο των "προοδευτικών" που είναι οι σοσιαλιστές, παρόλο που με όλη την καλή μου θέληση δεν μπορώ να βρω διαφορά στις επιλογές και τις αμαρτίες της σοσιαλιστικής οκταετίας του κ. Σημίτη και της νεοσυντηρητικής πενταετίας του Καραμανλή.

Τι να σας πω, με πιάνει αλλεργία όταν ακούω κάποια κόμματα να αυτοαποκαλούνται "δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις" της χώρας. Βέβαια, για να μην τους αδικήσουμε, αν είναι "πρόοδος" η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλόφιλων, αν είναι "πρόοδος" να γίνει το κέντρο της Αθήνας γκέτο λαθρομεταναστών και άσυλο διακίνησης όπλων και ναρκωτικών, αν είναι "πρόοδος" να δώσουμε μερικά στρέμματα γης στους γείτονές μας χάριν της ειρήνης, τότε ναι, οι αυτοαποκαλούμενοι σοσιαλιστές είναι όντως προοδευτικοί.
Προσέξτε κι ένα ακόμη μαργαριτάρι: «Είναι δίλλημα καθαρό: Συντηρητικοί και Νέα Δημοκρατία ή Σοσιαλιστές και ΠΑΣΟΚ; Σοσιαλισμός και δημοκρατία ή βαρβαρότητα;» Από τη μια ο Σοσιαλισμός και η Δημοκρατία και απέναντι η βαρβαρότητα! Δε βλέπω την ώρα και τη στιγμή ν’ απαλλαγούμε από τη βαρβαρότητα! Και πώς θ’ απαλλαγούμε; Μα το είπε, ο κ. Παπανδρέου, πιο κάτω:

«Η νίκη των Ευρωπαίων σοσιαλιστών στις κάλπες του Ιουνίου, θα είναι νίκη για την Ευρώπη που σέβεται τον πολίτη (…). Και θα φέρει στο προσκήνιο ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης, αυτό που εμείς λέμε πρότυπο της “πράσινης ανάπτυξης”(…).
Ένα πρότυπο που μπορεί να αξιοποιηθεί στην παγκόσμια αρχιτεκτονική, τώρα που χρειάζεται να αναμορφωθούν οι παγκόσμιοι θεσμοί και να υπάρξει παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση.»


Ώστε λοιπόν οι παγκόσμιοι θεσμοί χρειάζεται ν' αναμορφωθούν για να υπάρξει παγκόσμια δημοκρατική διακυβέρνηση! Ό,τι καταλάβατε, κατάλαβα. Κι ό,τι φανταστήκατε, φαντάζομαι… Κι αφού ο κ. Παπανδρέου αναθεμάτισε τη νεοσυντήρηση που το μόνο που κατάφερε ήταν «να συγκεντρώσει τεράστιο πλούτο και τεράστια εξουσία στα χέρια των ολίγων, στα χέρια των ισχυρών, στα χέρια εκείνων που τελικά έφεραν την κρίση, την ανισότητα και την διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής», διακήρυξε:
«Εμείς, οι σοσιαλιστές, διεκδικούμε μια ευρωπαϊκή στρατηγική για έξυπνη, “πράσινη ανάπτυξη” και απασχόληση.(….) Ζητάμε τη διασφάλιση της κεφαλαιακής επάρκειας των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και τον περιορισμό των επισφαλειών, με έναν τρόπο που θα εγγυάται ότι, μέσα από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, θα στηριχθεί επιτέλους η πραγματική οικονομία, η μικρομεσαία επιχείρηση, και δεν θα πρόκειται μόνο για το βόλεμα των τραπεζιτών.»

Μα για τη “διασφάλιση της κεφαλαιακής επάρκειας” έδωσε και ο κ. Καραμανλής τα 28 δις στις τράπεζες, πράγμα για το οποίο ο κ. Παπανδρέου του επιτέθηκε δριμύτατα. Ώστε τα ίδια θα κάνει κι εκείνος, αν χρειαστεί! Κι ο οραματιστής σοσιαλιστής κ. Παπανδρέου επανέλαβε: «Ζητάμε... Την προώθηση κάθε μέτρου για την εξασφάλιση της ισότητας απέναντι στους πολίτες, χωρίς διάκριση φύλου, φυλής, ηλικίας, χρώματος, σεξουαλικού προσανατολισμού, θρησκείας ή εθνότητας.»

Ισότητα ανεξαρτήτως εθνότητας! Πόσες εθνότητες άραγε θ’ ανακαλύψει (κατασκευάσει) ο κ. Παπανδρέου στην Ελλάδα; Αυτές οι εθνότητες είναι παλιές ή καινούριες; Κι αν είναι καινούριες, που δημιουργήθηκαν με την ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών στη χώρα μας, θα φορολογούνται κι αυτοί λόγω ισότητας; Θα υπηρετούν κι αυτοί στο στρατό λόγω ισότητας; Και μια και θα έχουμε ισότητα των θρησκειών, θα πληρώνουμε άραγε με τους φόρους μας τους μισθούς των λειτουργών τους, όπως πληρώνεται και ο Ορθόδοξος κλήρος, ή θα πάψει να πληρώνεται από το κράτος ο τελευταίος; Για να έχουμε ισότητα, ντε! Ως προς την ισότητα του σεξουαλικού προσανατολισμού, θα επιτρέψει στους ομοφυλόφιλους να υιοθετούν και παιδιά; Τα πλατωνικά ζευγάρια θα συμπεριληφθούν στην ισότητα;

Σχετικά με τους μετανάστες, ο κ. Παπανδρέου είπε μεταξύ άλλων: «Η ένταξη των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σημαντική για την οικονομική μας ανάπτυξη, είναι σημαντική για την επιβίωση των Ασφαλιστικών μας Ταμείων, λόγω της αναστροφής της δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού μας, αλλά είναι και σημαντική, διότι φέρνουν, και αυτοί με τη σειρά τους, έναν δυναμισμό με τη συνάντηση των πολιτισμών. Οφείλουμε πολλά στους μετανάστες. Γι' αυτό κι εμείς, ως ΠΑΣΟΚ, έχουμε καθιερώσει την ισότιμη συμμετοχή τους στο Κίνημά μας, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.»

Να λοιπόν τι τρόπο βρήκε ο κ. Παπανδρέου για την αναστροφή της δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού! Αυτό θα πει "πρόοδος"! Και υψώνοντας τους τόνους ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφώνησε:
«Και θα συνεχίζω να το λέω στο εξωτερικό, όπως θα συνεχίζουμε να λέμε:
Κάντε τόπο να περάσει αυτή η πραγματική Ελλάδα, που ασφυκτιά.
Κάντε τόπο να περάσει η Ελλάδα.»
Κάντε τόπο, βρε παιδιά! Κάντε στην άκρη να περάσει η πράσινη Ελλάδα του κ. Παπανδρέου για να μας εκσυγχρονίσει! Άλλωστε ο κ. Καραμανλής απέτυχε. Τι να του πρωτοθυμηθούμε…

Αυτά τα λίγα για το λαϊκισμό και τη δημαγωγία! Αυτά τα λίγα για το “δημοκρατικό” διχασμό του έθνους και τον αλληλοσπαραγμό. Αυτά για ένα μοντέλο “δημοκρατίας" που εκτρέφει το μίσος, ευθύνεται για πολλές εθνικές συμφορές, και προοιωνίζεται την πλήρη αποσύνθεση ενός ήδη υπό παρακμή κράτους και πολιτισμού. Αυτά τα λίγα για την αλαζονεία της εξουσίας και τον κομματικό αλληλομηδενισμό. Λυπάμαι, αλλά με τέτοιο πολίτευμα δεν βλέπω πώς η χώρα μπορεί ποτέ να πάει μπροστά. Ανησυχώ και δεν μπορώ να το κρύψω.

“Τι προτείνεις;” με ρωτούν κάποιοι. Σε προηγούμενο άρθρο μου, είχα διατυπώσει μερικές σκέψεις για ένα άλλο μοντέλο Δημοκρατίας, όχι βέβαια πως έχω την ψευδαίσθηση ότι θα τις προσέξει κανείς. Ευτυχώς, πατάω γερά στα πόδια μου. Απλά τις κατέγραψα σαν απάντηση σ’ εκείνους που με ρωτούν ποια θα μπορούσε να ήταν η λύση. Ω, πόσο βάρβαρη και διαβρωτική είναι τούτη η Δημοκρατία του μίσους και του διχασμού! Δεν ωφελεί να καταναλώνει κανείς χρόνο και ενέργεια για να επιχειρηματολογεί υπέρ του ενός ή κατά του άλλου κόμματος ενός εγγενώς άρρωστου πολιτικού δέντρου που κάποιοι ονόμασαν "Δημοκρατία."

Τι ωφελεί να βγάζεις ακτινογραφίες των σάπιων καρπών ενός άρρωστου δέντρου; Το πρόβλημα είναι στις ρίζες του. Κι αν δε βρεις το φάρμακο να εξυγιάνεις τις ρίζες ο καρπός του δε θα είναι ποτέ εύγευστος και υγιεινός. Κι όταν η ασθένεια προσβάλει και τον κορμό του δέντρου, εκείνο θα σωριαστεί κάτω, και θα είναι ο κρότος αυτού μεγάλος… Μήπως δεν είμαστε πολύ μακριά από κάτι τέτοιο; Κι όταν ο εξωτερικός εχθρός δει το μοιραίο να πλησιάζει και εφορμήσει για να ξυλευτεί, πιο άραγε κομμάτι της Ελλάδας θ’ αντισταθεί σθεναρά; Το πράσινο, το γαλάζιο, το κόκκινο, το πορτοκαλί ή το μαύρο;