ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

Οι απορίες του Μπόμπου για το ΣΥΡΙΖΑ

-- «Μαμά, τι θα ψηφίσεις την Κυριακή;»

-- «Μπόμποοο! Άσε με, σε παρακαλώ, να πιω τον καφέ μου με ηρεμία πρωί-πρωί! Πόσες φορές σου έχω πει να μην ασχολείσαι με τα πολιτικά;»

-- «Γιατί βρε μαμά; Δεν πρέπει κι εγώ να είμαι ενημερωμένος; Άλλωστε, αν γίνει του Τσίπρα, σε κάνα δυο χρόνια που θα γίνω 16 θα ψηφίζω κι εγώ. Στο σχολείο οι συμμαθητές μου πολύ τον πάνε τον Τσίπρα.»

-- «Το φαντάζομαι… Είναι ο ήρωάς τους! Αφού με Τσίπρα πρωθυπουργό – αν ποτέ γινόταν κάτι τέτοιο – θ’ ανέβαιναν οι μαθητές στην έδρα και οι καθηγητές θα κάθονταν στα θρανία, αφού έτρωγαν και το ανάλογο ξύλο. Όχι βέβαια πως σήμερα απέχουμε πολύ από αυτή την εξέλιξη... Για να καταλάβεις, όμως, ποιοι είναι οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ και ποια "Αυγή" επαγγέλλονται, διάβασε κάνα δυο άρθρα κατατοπιστικά εδώ κι εδώ

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Καραμανλής: «Μένω αν με θέλουν και οι άλλοι»

«Είμαι μαχητής, και θα μείνω αν με θέλουν και οι άλλοι», ήταν η απάντηση του Καραμανλή στη χθεσινοβραδινή συνέντευξη που παραχώρησε στον ALTER και στο Νίκο Χατζηνικολάου, σε ερώτηση για την επομένη των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου. Όμως το ερώτημα δεν είναι τι θα κάνει ο Καραμανλής στις 5 Οκτωβρίου, ή τι θα κάνουν οι δελφίνοι (χαρά στους δελφίνους!) της ΝΔ με τον Καραμανλή. Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι θα γίνει με τη ΝΔ την επομένη των εκλογών, επειδή το μέλλον της ως κόμμα διαγράφεται δυσοίωνο. Το χειρότερο ακόμη είναι πως το κόμμα της αυριανής αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει αντιληφθεί ότι βρίσκεται σε αποσύνθεση, συν τοις άλλοις και λόγω έλλειψης μη σαφούς και υγιούς ιδεολογικού στίγματος.

Τι θα πει «φιλελεύθερη παράταξη»; Είναι ιδεολογία ο «φιλελευθερισμός»; Είναι ιδεολογία η ασυδοσία της αγοράς; Είναι ιδεολογία η κερδοσκοπία, η αισχροκέρδεια; Είναι ιδεολογία το ξεπούλημα των ασημικών της χώρας; Έλεος κύριοι και κυρίες της ΝΔ! Το κόμμα σας χρειάζεται ανασύσταση εκ θεμελίων, αν πρόκειται να παίξετε σοβαρό ρόλο στο πολιτικό γίγνεσθαι της Ελλάδας στην κρίσιμη για την ανθρωπότητα περίοδο που έχουμε εισέλθει.

Από τις οκτώ σήμερα το πρωί είχα αρχίσει να σερφάρω στο Διαδίκτυο, ψάχνοντας να βρω το κείμενο της χθεσινοβραδινής συνέντευξης του κ. Καραμανλή στον ALTER, για να το μελετήσω καλύτερα, μπας και ανακαλύψω επιτέλους την υπευθυνότητα για την οποία ο Πρωθυπουργός επαίρεται. Αφού περιπλανήθηκα πάνω από μισή ώρα χωρίς αποτέλεσμα, μπήκα στην ιστοσελίδα της ΝΔ, βρήκα ένα τηλέφωνο επικοινωνίας και τηλεφώνησα. Η στιχομυθία εξελίχτηκε ως εξής:

--«Θα ήθελα το κείμενο της συνέντευξης του κ. Καραμανλή στον Alter για να το σχολιάσω. Το έχετε;»
--«Μμμ, δεν ξέρω.»
--«Τίποτα δεν ξέρετε. Μεσάνυχτα θα φύγετε. Κοιμόσαστε όρθιοι.»

Απτόητη από τη νωθρότητα της υπαλλήλου, βρήκα άλλο τηλέφωνο στο Γραφείο Τύπου της ΝΔ και ξανατηλεφώνησα. Αφού περίμενα κάμποση ώρα και ήμουνα έτοιμη να το κλείσω, απάντησε μια άλλη κοπέλα, κι εγώ επανέλαβα το ερώτημά μου.

--«Ποια είστε και τι τη θέλετε τη συνέντευξη;», με ρώτησε.
--«Είμαι η τάδε και θέλω να τη σχολιάσω.»
--«Θα αναρτηθεί αργότερα, ίσως μετά το μεσημέρι.»
--«Δε μπορώ να περιμένω μέχρι το μεσημέρι, θέλω να γράψω τώρα»,
της είπα.
--«Για πάρτε το τάδε τηλέφωνο στη Γραμματεία θα ξέρουν να σας πουν ακριβώς.»

Τηλεφωνώ στη Γραμματεία, ξανακάνω την ερώτησή μου και η απάντηση ήταν : «Δε νομίζω ότι βάζουμε συνεντεύξεις, αφήστε όμως να ρωτήσω και πάρτε αργότερα.»
Μετά από μία ώρα επανήλθα για να πάρω την απάντηση:
--«Οι τηλεοπτικές αυτές συνεντεύξεις δεν αναρτώνται.»
--«Είστε σίγουρη;»
--«Ναι είμαι σίγουρη.»


Κι εγώ με τη σειρά μου είμαι πια σίγουρη ότι στη ΝΔ, πέντε μέρες πριν από τις εκλογές, συνεχίζουν να κοιμούνται όρθιοι ή καθιστοί. Ανεξαρτήτως στάσης, πάντως κοιμούνται!!! Και ερωτώ τον Κ. Καραμανλή: πόσοι είδαν τη συνέντευξή του στον ALTER; Για την πλειοψηφία των πολιτών που δεν την είδαν, την κρατάει μυστική; Δε θέλει να μάθει ο ελληνικός λαός τι είπε για να υπερασπιστεί την πολιτική της ΝΔ και τα πεπραγμένα του ως πρωθυπουργός της χώρας; Δεν έχει αυτοπεποίθηση; Ή μήπως οι τηλεοπτικές συνεντεύξεις του είναι απλά και μόνο για εσωκομματική κατανάλωση, για να δείξει στους δελφίνους πόσο “μαχητής” είναι;

Κρίμα, κύριε Καραμανλή. Μα ούτε την τελευταία στιγμή πριν από την ήττα δε μπορείτε να φουλάρετε τις μηχανές του κόμματός σας; Γιατί τέτοια νωθρότητα στην παράταξη; Κατά τ’ άλλα μας τονίσατε ότι είστε και θα παραμείνετε “μαχητής”; Μα ακόμη και ένας μοναδικός αληθινός μαχητής δεν αρκεί για να κινητοποιήσει ένα κόμμα που κοιμάται όρθιο και ξυπνάει μόνο όταν πρόκειται για λαμογιές. Δεν το καταλαβαίνετε αυτό;

Καθώς παρακολουθούσα, με θλίψη ομολογουμένως, τη συνέντευξη, αναρωτιόμουνα μέσα μου: "Τι άραγε δεν πάει καλά με αυτόν τον άνθρωπο που, ενώ αρθρώνει έναν τόσο συγκροτημένο και χειμαρρώδη λόγο, ενώ δείχνει τόσο δυναμισμό και αποφασιστικότητα όταν μιλάει, κολλάει σε θέματα που χρειάζονται απλά κοινό νου και στοιχειώδες περί δικαίου αίσθημα;" Και δε μιλάω για τα λάθη, τις παραλείψεις και τα σκάνδαλα της ΝΔ, που οπωσδήποτε με έχουν εξοργίσει και δεν τα συγχωρώ, αλλά που ως ένα σημείο μας έχουν συνηθίσει, δυστυχώς, όλες οι άχρηστες κυβερνήσεις που "κυβέρνησαν" αυτή τη δύσμοιρη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες. Μιλάω για τη συνεχιζόμενη αδυναμία του πρωθυπουργού και των συνεργατών του ν' αναγνωρίσουν κάποια από τα λάθη που έγιναν και να τα επανορθώσουν κάπως, έστω να τα μπαλώσουν. Αντί αυτού, αντί έστω να τηρήσουν σιγήν ιχθύος για δαύτα, τα διαφημίζουν κιόλας στα προεκλογικά τους σποτ ως επιτεύγματα! Δηλαδή δεν καταλαβαίνουν τίποταααα! Παραθέτω δύο από τα προκλητικά σποτ της ΝΔ.

Διαφημίζουν την κατάργηση του φόρου κληρονομιάς και γονικών παροχών, εν μέσω οικονομικής κρίσης!

Και διαφημίζουν την αλλοπρόσαλλη πολιτική των μηδενικών αυξήσεων σε μισθούς και συντάξεις, που όμως έδωσε 500 ευρώ σε χαμηλόμισθους με εφάπαξ αφορολόγητο επίδομα, το οποίο, όπως λέει το σποτ, ισοδυναμεί με αύξηση μέχρι 7,14%!

"Το Πασόκ τάζει αύξηση στους μισθωτούς και συνταξιούχους που θα καλύπτει τον πληθωρισμό που είναι 0,8%. Για τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους το πρόγραμμά μας προβλέπει σαφώς καλύτερη μεταχείριση. Φέτος πήραν αφορολόγητη ενίσχυση 500 € που ισοδυναμεί με αύξηση μέχρι 7,14%.
Κώστας Καραμανλής
Νέα Δημοκρατία
Απόφαση Ευθύνης"


Σημειωτέον ότι αυτή την αύξηση, που υπόσχεται να την επαναλάβει και του χρόνου, τη δικαιούνται όσοι έχουν συντάξεις έως και 800 ευρώ. Όσοι έχουν σύνταξη 801-1100 ευρώ παίρνουν επίδομα 300 ευρώ. Κι όσοι ατύχησαν και παίρνουν σύνταξη 1101 ευρώ και πάνω, δεν παίρνουν τίποτα! Δείτε εδώ. Κι αυτό ο Καραμανλής, μαζί με το ανοικονόμητο οικονομικό επιτελείο του, το θεωρούν κοινωνική δικαιοσύνη! Φαίνεται είναι αδύνατοι στα μαθηματικά και δεν τα καταφέρνουν με κλιμακωτές αυξήσεις, έστω και μικρότερες, αλλά δίκαιες. Κι ούτε τους απασχολεί που οι “τυχεροί” χαμηλοσυνταξιούχοι που πήραν το εφάπαξ επίδομα θα επιστρέψουν στο προ του επιδόματος χαμηλό επίπεδο σύνταξης μετά από δύο χρόνια, και τότε θα τους κακοφανεί διότι οι φουκαράδες είχαν καλομάθει πια ν' αγοράζουν ένα γιαουρτάκι την ημέρα, και τώρα θα τους λείψει!

Γι’ αυτό είπα ότι κάτι δεν πάει καλά με το DNA της ΝΔ. Τουλάχιστον οι υπουργοί Οικονομίας του Καραμανλή κάπου χάνουν. Αντί ν’ αναπροσαρμόσουν έστω το ΕΤΑΚ - αφού δε θέλουν να επαναφέρουν το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας που κακώς κατάργησαν - ώστε η φορολόγηση όλων των ακινήτων να γίνεται τουλάχιστον με προοδευτική κλίμακα, αντί να επαναφέρουν και να αυξήσουν το φόρο εκκλησιαστικής περιουσίας, καυχώνται για τις σπασμωδικές, αλλοπρόσαλλες και άδικες παροχές τους, ενώ συγχρόνως κατηγορούν το ΠΑΣΟΚ για ανεύθυνες και επικίνδυνες υποσχέσεις! Μήπως εδώ ισχύει εκείνο που λέει: «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι»; Διότι περί σκαστής νεοδημοκρατικής μωρίας πρόκειται…

Πριν κλείσω το σύντομο τούτο άρθρο, θέλω να ζητήσω συγνώμη από όσους αναγνώστες τα έχουν χαμένα με τα άρθρα μου και κοντεύουν να πάθουν υπερκόπωση μετακομίζοντάς με καθημερινά από το ένα κόμμα στο άλλο, χωρίς να γνωρίζουν πού θα τους κάτσω και τι χρώμα τελικά θα πάρω. Ε, τι να κάνω; Έχω κι εγώ το κουσούρι να μην προσκυνάω κανέναν. Άνθρωπος είμαι. Λίγη κατανόηση ζητώ, κι ας μη με αγαπάτε...
Καλή καρδιά!

Υ.Γ.
Δείτε τα βασικά σημεία της συνέντευξης εδώ.

Κύριε Παπανδρέου, όχι άλλη έκθεση ιδεών, please!


Διάβασα με προσοχή την έκθεση ιδεών σας στο χθεσινό ΒΗΜΑ, και μου δώσατε την εντύπωση πως όταν γράφατε το εν λόγω άρθρο δεν είχατε συνειδητοποιήσει ότι σε μια εβδομάδα θα στηθούν οι κάλπες. Δε σας περνούσε φαίνεται από το μυαλό ότι έξω υπάρχουν αναποφάσιστοι ψηφοφόροι που κρέμονται από το στόμα σας, μπας και ακούσουν επιτέλους κάτι συγκεκριμένο ώστε ν’ αποφασίσουν ποιον θα σταυρώσουν και ποιον θα φασκελώσουν την Κυριακή.

Μας είπατε για μια ακόμη φορά ότι ο λαός χρειάζεται μια κυβέρνηση «αποφασισμένη να συγκρουστεί με κατεστημένα που κρατούν τη χώρα καθηλωμένη.» Ωραίο ακούγεται αυτό, αλλά πολύ γενικόλογο. Ποια είναι αυτά τα κατεστημένα δεν μας διευκρινίσατε, όμως. Είναι τα εκδοτικά κατεστημένα, σαν εκείνα που σας έχουν ήδη αγκαλιάσει με απέραντη στοργή και προστασία; Είναι τα εργολαβικά κατεστημένα, σαν εκείνα που ασχολούνται και με εκδόσεις; Κομμάτι χλωμό το βλέπω να στραφείτε ξαφνικά εναντίον τους την επαύριον των εκλογών.

Είπατε ότι θ’ ανοίξετε μέτωπα, έτσι αορίστως, με τους καταπατητές και την αυθαίρετη δόμηση. Τι σημαίνει αυτό; Θα τους τα γκρεμίσετε; Εξηγήστε μας λοιπόν! Θα τους τα νομιμοποιήσετε φορολογώντας τα; Μα τότε θα κάνετε εκείνο για το οποίο κατηγορήσατε λυσσωδώς το Σουφλιά που προωθούσε τακτοποίηση των ημιυπαίθριων. Αυθαίρετα είναι και οι ημιυπαίθριοι, έτσι δεν είναι; Απορρίψατε όμως το μέτρο Σουφλιά ως «εισπρακτικό»! Δηλαδή αν δεν ήταν εισπρακτικό τι θα ήταν; Σκορπιστικό; Χαριστικό;

Δεν κατάλαβα, λοιπόν, τι σόι μέτωπο υπόσχεστε ότι θ’ ανοίξετε. Με ερωτούν γνωστοί μου που έχουν ημιυπαίθριους ή άλλα αυθαίρετα κτίσματα, και δεν ξέρω τι να τους απαντήσω. «Θα μας τα γκρεμίσει; Θα μας τα νομιμοποιήσει; Θα μας τα τακτοποιήσει; Τι θα πληρώσουμε άραγε;», αναρωτιούνται οι παρανομήσαντες συμπολίτες μας και δεν έχουν βραδιάς ύπνο όσο πλησιάζει η 4η του Οκτώβρη. Έχουν άδικο; Για ελάτε στη θέση τους!

Είπατε ότι θα σώσετε τους θεσμούς από την αναξιοπιστία! Εδώ με κάνατε και γέλασα, νάστε καλά. Νωπή γαρ είναι η προσβολή των θεσμών εκ μέρους σας με το να ζητάτε πρόωρες εκλογές και να απειλείτε ότι θα τις προκαλούσατε με την ευκαιρία της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας τον επόμενο Μάρτη, αν δε σας έκανε τη χάρη ο ευεργέτης σας, Κ. Καραμανλής, να τις προκηρύξει 6 μήνες νωρίτερα…

Φοβερίσατε ακόμη ότι θ’ ανοίξετε μέτωπα με τη φοροδιαφυγή. Πώς θα το κάνετε αυτό; Πώς θα φορολογήσετε κάποιον ελεύθερο επαγγελματία που δηλώνει εισόδημα κάτω από το αφορολόγητο όριο των 10.500 ευρώ; Θα τον υποβάλλετε στον ορό της αλήθειας; Είπατε "όχι στα τεκμήρια". Τότε πώς θα πιάσετε τους φοροφυγάδες; Σε χθεσινή συνέντευξη στον "ΑΝΤ-1", ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είπε επί λέξει: « Όχι τα τεκμήρια. Αλλά ξέρουμε ότι κάθε επαγγελματική ομάδα και κάθε ελεύθερος επαγγελματίας, για παράδειγμα, όπου υπάρχει μια φοροδιαφυγή, μπορεί να καταγράφονται τα περιουσιακά του στοιχεία, να δηλώνει τα εισοδήματά του κανονικά και μετά να γίνονται έλεγχοι δειγματοληπτικοί, όπως γίνονται σε όλες τις χώρες, και αυτοί οι οποίοι φοροδιαφεύγουν να τιμωρούνται πάρα πολύ αυστηρά. Έτσι δημιουργείς αντικίνητρα..»

Ξαναδιαβάστε παρακαλώ την ανωτέρω παράγραφο, και μην τραβάτε τα μαλλιά σας αν δε μπορέσετε να βγάλετε συμπέρασμα. Εγώ πάντως δεν έβγαλα. Δηλαδή, έχουμε και λέμε: όπου υπάρχει μια φοροδιαφυγή θα γίνεται καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων και θα δηλώνει τα εισοδήματά του κανονικά και μετά γίνονται δειγματοληπτικοί έλεγχοι! Χαιρέτα μου τον πλάτανο, δηλαδή! Το «όπου υπάρχει φοροδιαφυγή» προϋποθέτει πως κάποιος τρίτος κάρφωσε, κοινώς ρουφιάνεψε, τον φοροφυγάδα. Και μετά, και μετά; Θα γίνεται, λέει καταγραφή των περιουσιακών του στοιχείων! Και μετά, και μετά; Θα δηλώνει, λέει, τα εισοδήματά του κανονικά! Μα τα δήλωσε ήδη και είναι κάτω από το αφορολόγητο όριο. Τι άλλο να δηλώσει ο άνθρωπος; Άρα θα επιβάλλετε κάποιο φόρο βάσει των περιουσιακών του στοιχείων. Πείτε το λοιπόν! Γιατί το πάτε γύρω-γύρω και με περιστροφές; Μπας και σας πουν ότι τα «αντικειμενικά κριτήρια» που επαγγέλλεστε είναι κάτι ανάλογο με τα «τεκμήρια» που είχε προαναγγείλει η επάρατη Δεξιά του Καραμανλή; Να, κάτι τέτοια λέτε, κι εκεί που έχετε μισογεμίσει την καρδάρα με γάλα δίνετε μια κλωτσιά και το χύνετε!

Συγκινήθηκα, όμως, όταν διάβασα τα περί ηθικής ειρηνικής επανάστασης που χρειαζόμαστε. Κι εγώ μαζί σας! Αμήν και πότε; Φέρτε μου ειρηνική ηθική επανάσταση και πάρτε την ψυχή μου! Εσάς, όμως, ποιος σας εμπόδισε, κύριε Παπανδρέου, να έχετε αρχίσει αυτή την ηθική επανάσταση στον εαυτό σας και στο κόμμα σας, ώστε να έχουμε δείγμα γραφής και να πιστέψουμε τις εξαγγελίες σας; Ποιος σας εμπόδισε να υποσχεθείτε ότι θα καταργήσετε το νόμο περί ευθύνης (ανευθυνότητας) υπουργών και τη βουλευτική ασυλία, νόμους που υποθάλπουν σκάνδαλα και οδηγούν στην ατιμωρησία των ενόχων; Δεν ακούσαμε κάτι τέτοιο στις τηλεμαχίες σας. Πώς θα χτίσετε «ένα πολιτικό σύστημα διαφάνειας και εμπιστοσύνης» με αυτούς τους σάπιους νόμους;

Και ποια πολιτική ηθική σας επιτρέπει να απαιτείτε αυτοδυναμία; Δηλαδή τα μικρά κόμματα είναι απλώς ακριβοπληρωμένα διακοσμητικά στοιχεία μέσα στη Βουλή; Είπατε ότι θέλετε αυτοδυναμία για να χτίσετε μια νέα ενότητα όλων των Ελλήνων! Δεν καταλαβαίνετε λοιπόν ότι αυτό είναι οξύμωρο; Η ενότητα, κύριε Παπανδρέου, χτίζεται πρώτα μέσα στη Βουλή, με αλληλοσεβασμό και συνεργασία μεταξύ των κομμάτων, και κατόπιν περνάει στο λαό. Όταν εσείς οι κομματάρχες είσαστε στα μαχαίρια αναμεταξύ σας, όταν ρίχνετε δηλητήριο και εκμηδενίζετε αλλήλους, για ποια ενότητα μωρέ μιλάτε; Ποιους κοροϊδεύετε άραγε; Εμάς ή τον εαυτό σας;

Παραθέτω εδώ ολόκληρη την παράγραφο του άρθρου σας που στάζει χολή, για να πειστούν οι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι για ποια πολιτική ηθική μιλάτε και ποια «νέα ενότητα όλων των Ελλήνων» επαγγέλλεστε να χτίσετε:

«Μπροστά μας, υπάρχουν δύο επιλογές. Η μία είναι να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο. Εκείνον που έκανε τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Που δούλεψε μόνον για τα μεγάλα συμφέροντα και τις πελατειακές σχέσεις. Που διέλυσε το κράτος, το ΕΣΥ και τη δημόσια παιδεία. Που έκανε κανόνα την αδιαφάνεια, τα σκάνδαλα και τη συγκάλυψη. Που κουρέλιασε τις αξίες και την αξιοπρέπεια του λαού μας. Εκείνον που φόρτωνε πάντα όλα τα βάρη στη μέση ελληνική οικογένεια, στους αδύναμους- και τώρα τους ζητάει να πληρώσουν κι άλλο, με πάγωμα μισθών και συντάξεων, με νέα ανέχεια. Εκείνον που έχει να δώσει μόνον θυσίες χωρίς ελπίδα, χωρίς σχέδιο αναπτυξιακό, χωρίς κανένα αύριο.»

Κύριε Παπανδρέου, σας φοβάμαι! Φοβάμαι μήπως, αντί για ενότητα που επαγγέλλεστε, αναστήσετε το βρικόλακα του διχασμού που έχει ματώσει το λαό μας στο πρόσφατο παρελθόν. Μακάρι να διαψευστώ. Μακάρι να πέφτω έξω. Μακάρι οι φόβοι μου να είναι αβάσιμοι, αλλά βλέπω τα σημάδια και τρέμω. Το κράτος ήταν διαλυμένο πολύ πριν από το 2004, κύριε Παπανδρέου, και το ξέρετε. Αν δεν το γνωρίζετε, τότε ζούσατε σε άλλη χώρα και δεν έχετε ιδέα για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Τα μεγάλα συμφέροντα και τα τζάκια τα υπηρέτησαν πολύ καλά και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, κύριε Παπανδρέου, και η αξιοπρέπεια του λαού είχε κατακουρελιαστεί και επί κυβερνήσεων Σημίτη, όταν οδηγήθηκαν ως πρόβατα επί σφαγή στη λίμνη των πιράνχας – κατά κόσμον Σοφοκλέους – για να τους υπεξαιρεθεί το βιος τους.

Στου κρεμασμένου το σπίτι δε μιλάνε για σκοινί, κύριε Παπανδρέου. Κρίμα που λένε ότι μιμείστε τον Μπαράκ Ομπάμα… Μακάρι να του μοιάζατε έστω στο μικρό του δαχτυλάκι… Όμως, όσο πιο πολύ σας παρακολουθώ, τόσο ανακαλύπτω πόσο επιπόλαιος και διχαστικός, και άρα επικίνδυνος, είστε.
Καλή ανάνηψη, Γιώργο Παπανδρέου! Ποτέ δεν είναι αργά για να κάνει κανείς την προσωπική του ηθική επανάσταση!

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2009

Η βαρβαρότητα της προεκλογικής περιόδου


Από τις 2 Σεπτεμβρίου, τα επίσημα πολιτικά γιαταγάνια των κομματαρχών έχουν βγει από τις θήκες τους, κι έχουν ακονιστεί δεόντως για να διαπερνούν τον αντίπαλο στην καρδιά, κατά τα δημοκρατικά (α)ήθη κι έθιμα της φυλής μας! Χολή στάζουν τα λόγια των κομματικών αρχηγών κατά των αντιπάλων τους. Σε τέτοιες περιόδους πολύ θα ήθελα να ζούσα σ’ άλλη χώρα, στη ζούγκλα έστω. Τούτη την εποχή απεχθάνομαι να βλέπω ειδήσεις και ν’ ακούω τους πολιτικούς σκυλοκαβγάδες, τους αλληλομηδενισμούς, τους αφορισμούς κατά του αντιπάλου, και τα ψέματα από τα μπαλκόνια των προεκλογικών συγκεντρώσεων. Μ’ έχει πιάσει ναυτία με όλα αυτά, και φυσικά με τους αλαλαγμούς των οπαδών, κι αναζητώ στην ησυχία λίγη γαλήνη στην ψυχή μου.

Η ατμόσφαιρα της Ελλάδας έχει κορεσθεί από πολιτικό μίσος και το νιώθω στα σωθικά μου. Οι χτύποι της καρδιάς μου έχουν ανέβει από τις δονήσεις του μολυσμένου από το μίσος αέρα της Ελλάδας. Δυστυχώς, φαίνεται πως δε διαθέτω το απαραίτητο πάχος δέρματος ώστε να μη με διαπερνά η πολιτική βαρβαρότητα... Ωστόσο, αν η Δημοκρατία μας για να λειτουργήσει χρειάζεται αλαζονεία, περιαυτολογίες, μίσος και ψέματα, τότε σας τη χαρίζω. Το έχω άλλωστε ξαναπεί.

Βρε, πώς κάνουν έτσι για την εξουσία όλοι οι υποψήφιοι; Τόσο ελκυστική και γλυκιά είναι η άτιμη; Κι εγώ γιατί νόμιζα ότι η εξουσία έχει τόσες αγωνίες, πίκρες και φαρμάκια ώστε οι συνετοί να τη θεωρούν δυσβάστακτο φορτίο και να την αποφεύγουν; Λάθος ήμουνα; Αυτοί πώς είναι δυνατόν να μη μπορούν να συγκρατήσουν τα σάλια τους στη θέα της εξουσίας; Από κει να καταλάβεις ποιοι προσφέρονται για σωτήρες μας…

Ομολογώ ότι πίεσα τον εαυτό μου για να παρακολουθήσω μέχρι τέλους και τις δύο τηλεμαχίες των πολιτικών αρχηγών στην αρχή της εβδομάδας. Όμως απογοητεύτηκα, όχι μόνο από πολλά απ’ αυτά που άκουσα, αλλά κυρίως από όσα δεν άκουσα, από εκείνα που επιμελώς μας κρύβουν, ώστε να μην ξέρουμε τι θα μας ξημερώσει. Πλήρης εμπαιγμός της νοημοσύνης μας. Οι ίδιοι αυτοί που μας εμπαίζουν, μας καλούν να ψηφίσουμε στις 4 Οκτωβρίου, διότι κάποιος πρέπει να κυβερνήσει, έτσι ή αλλιώς.

Κατ’ αρχήν δεν είχαν δικαίωμα να προκηρύξουν εκλογές πριν από τη λήξη της 4ετίας. Ο ΓΑΠ δεν είχε δικαίωμα να τις απαιτεί μονότονα και να τις εκβιάζει, κι ο ΚΑΚ δεν είχε δικαίωμα να ενδώσει και να τις προκηρύξει πρόωρα αφήνοντας στον αέρα τα τελευταία μέτρα που είχε εξαγγείλει για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Αυτό και μόνο είναι βιασμός της Δημοκρατίας. Είναι η απόλυτη γελοιοποίηση των δημοκρατικών θεσμών.

Ποιος λοιπόν και με ποιο ηθικό ανάστημα θα με κρίνει αν δεν πάω να ψηφίσω; Γιατί πρέπει κάποιοι που δε σέβονται τη Δημοκρατία να με υποχρεώνουν να τη σεβαστώ εγώ; Με ποιο δικαίωμα εκείνοι που έχουν κατακουρελιάσει τους θεσμούς με καλούν να τους τιμήσω με την ψήφο μου; Όχι, λοιπόν, δεν πάω κάλπη. Κι αν δε γίνετε, όλοι εσείς που ζητάτε την ψήφο μου, υπεύθυνοι πολιτικοί, αν δεν παραμερίσετε τις αρρωστημένες φιλοδοξίες σας ώστε να συνεργαστείτε αρμονικά για το καλό του λαού και της χώρας, αν δεν πάψετε να φανατίζετε τους οπαδούς σας και να στρέφετε Έλληνες εναντίον Ελλήνων, αν δεν σταματήσετε να διχάζετε το λαό και να κατακερματίζετε τον κοινωνικό ιστό, σε κάλπη δε θα ξαναπατήσω. Σαν φορολογούμενη πολίτης, όμως, έχω το δικαίωμα να σας κρίνω και να απαιτώ να μάθω πού πάνε οι φόροι μου.

Ναι, μπορεί να ενθουσιάστηκα λίγο με κάποιες εξαγγελίες στη ΔΕΘ του Γ. Παπανδρέου περί δικαιοσύνης στο φορολογικό σύστημα, μπορεί να επικροτώ τις θέσεις του για τη φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, γονικών παροχών και κληρονομιών, καθώς και τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας – και μακάρι όλα αυτά να υλοποιηθούν – αλλά στις τηλεμαχίες ο ΓΑΠ μας άφησε στο σκοτάδι σε πολλά άλλα καυτά θέματα. Δε μας είπε πώς θα πιάσει τη φοροδιαφυγή. Δεν ανέφερε τίποτα για φορολογικά τεκμήρια, και κατά την άποψή μου δεν υπάρχει άλλος αποτελεσματικός τρόπος. Δεν εξήγησε πώς θα καταπολεμήσει τη διαφθορά στο Δημόσιο. Τι σόι διαρθρωτικές αλλαγές θα κάνει; Δε μας είπε πώς θα αντιμετωπίσει τη λαθρομετανάστευση, το πανεπιστημιακό άσυλο (ανιάτων), την εγκληματικότητα, τα αυθαίρετα, τους ημιυπαίθριους, την αισχροκέρδεια.

Και ούτε μας είπε πόσα δις προτίθεται να δανειστεί και να μας φορτώσει στην πλάτη, λες και δεν είναι αρκετά αυτά που ήδη κουβαλάμε. Όσο για την πράσινη ανάπτυξη, πολλά ακούμε και λίγα καταλαβαίνουμε για το τι θα είναι, αν θα αποδώσει και πότε να αποδώσει. Σχετικά με την εξωτερική πολιτική του ΓΑΠ, και εκεί υπάρχουν αδιευκρίνιστα σημεία.

Με ανησυχεί ακόμη η πρόθεση του ΓΑΠ για μερική επανακρατικοποίηση της αμαρτωλής Ολυμπιακής, εν μέσω επαπειλούμενης πλήρους χρεοκοπίας της χώρας. Με τρομάζουν επίσης οι ρεβανσιστικές απειλές για άτομα διορισθέντα από τη ΝΔ, όπως οι ανασφάλιστοι φουκαράδες των STAGE με τα 23,5 ευρώ την ημέρα, λες και το σπορ αυτό είναι πρωτάκουστο, λες και το ΠΑΣΟΚ είναι αμόλυντο από την αμαρτία τούτη. Θεωρώ βαρβαρότητα το να πάρεις τη μπουκιά από το στόμα κάποιου πεινασμένου, επειδή του την έβαλε στο στόμα ο αντίπαλός σου.

Και, επ’ ευκαιρία, με ανησυχούν τα καθημερινά περίεργα chemtrails πάνω από το κεφάλι μου, που λεκιάζουν το γαλάζιο τ’ ουρανού και που το τελευταίο δεκαπενθήμερο έχουν οργιάσει. Ποιος θα μας πει, επιτέλους, ποιοι μας ψεκάζουν και γιατί; Δεν πρέπει να γνωρίζουμε; Δεν πρέπει να ξέρει ο Έλληνας πολίτης και ψηφοφόρος ποιοι αλωνίζουν και ρυπαίνουν τον κάποτε καταγάλανο ουρανό μας, και τι χημικά μας ρίχνουν που απειλούν την υγεία μας;

Όσο για τον Κ. Καραμανλή, εκείνος, βεβαίως, δύσκολα πείθει ότι θα καταφέρει αύριο όσα ήδη έπρεπε να είχε κάνει στα 5,5 χρόνια που κυβέρνησε. Μπορεί να είναι καλύτερος ρήτορας από τον ΓΑΠ, αλλά η χώρα για να κυβερνηθεί χρειάζεται πολύ περισσότερες ικανότητες από τη ρητορική δεινότητα, κι ο ΚΑΚ μας απέδειξε στην πράξη ότι δεν τις διαθέτει. Τώρα αν έγινε κάποιο θαύμα και απέκτησε αυτές τις ικανότητες ξαφνικά με την προκήρυξη των εκλογών, πώς να το ξέρουμε εμείς;

Εξάλλου, τα μικρότερα κόμματα, αν εξαιρέσω κάποιες ουτοπιστικές αντιλήψεις που έχουν σε καίρια θέματα, και ιδιαίτερα το ΚΚΕ, θα έπρεπε να είναι πρόθυμα να συνεργαστούν με τα μεγάλα σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας. Όσα το αρνούνται δεν έχουν θέση στη Βουλή. Γιατί να τους χρυσοπληρώνουμε; Ας είναι απλά ένας εξωκοινοβουλευτικός οργανισμός και ας φωνάζουν όσο θέλουν. Επιπλέον όσα είναι πρόθυμα για συνεργασία ενώ τα μεγάλα κόμματα τους την αρνούνται, ας σαμποτάρουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ενδεχόμενες επαναληπτικές εκλογές σε περίπτωση που η κάλπη της 4ης Οκτωβρίου δε δώσει αυτοδυναμία. Κι όσοι πολίτες ψηφίσουν στις 4 Οκτωβρίου, ας μην ξανασυρθούν στις κάλπες εκβιαστικά για να δώσουν σώνει και καλά αυτοδυναμία. Όσο δεν κάνουμε τίποτε απ’ αυτά, είμαστε άξιοι της τύχης μας, και βεβαίως ανάξιοι της Δημοκρατίας.

Εκείνο που συνέβη το 1989-1990, που παρέλυσε η Ελλάδα και πάγωσαν τα πάντα με τις τρεις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, για να δοθεί σώνει και καλά αυτοδυναμία στο πλειοψηφούν κόμμα, δεν πρέπει να ξανασυμβεί διότι είναι καταστροφικό για την παραπαίουσα οικονομία μας. Και ας απαγορευτεί, επιτέλους, ν’ αλλάζει ο εκλογικός νόμος σαν τα πουκάμισα κάθε τρεις και λίγο, και να παρουσιάζεται το γελοίο φαινόμενο, π.χ. το 1990 η ΝΔ με 46,89 % να βγάζει 150 έδρες (χάρη στον εκλογικό νόμο Κουτσόγιωργα), ενώ το 1993, το ΠΑΣΟΚ, με το ίδιο ακριβώς ποσοστό ψήφων (46,88%) να βγάζει 171 έδρες, χάρη στο νόμο Κούβελα! Αυτά είναι ρεζιλίκια και δείχνουν ακριβώς το κουρέλιασμα της Δημοκρατίας από τα κόμματα εξουσίας. Και αυτό το κουρέλιασμα αρνούμαι από δω και στο εξής να το νομιμοποιήσω με την ψήφο μου. Νισάφι πια! Δεν έχω άλλο τρόπο ν’ αντιδράσω σε αυτή την αθλιότητα.

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Λαθρομετανάστες: αλήθειες που τσούζουν

Ας μην προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας. Οι σημερινοί νόμιμοι και ευυπόληπτοι μετανάστες ήταν προχθεσινοί ανεπιθύμητοι λαθρομετανάστες. Μπορεί να μας ενοχλεί που στα λεωφορεία και στις ελεύθερες παραλίες της Αττικής σπάνια ακούμε τη γλώσσα μας, μπορεί να νιώθουμε άβολα που δεν καταλαβαίνουμε λέξη απ’ αυτά που λένε μπροστά μας για μας οι διάφορες φυλές που κατακλύζουν καθημερινά το ελληνικό ξέφραγο αμπέλι της ασυδοσίας – Γιουνανιστάν, κατά τους εξ ανατολών γείτονές μας – όμως η Φύση απεχθάνεται τα κενά. Κι επειδή τα απεχθάνεται, όπου υπάρχουν τέτοια κενά τα καλύπτει με συνοπτικές, κατ’ εμάς 'αυθαίρετες', διαδικασίες.

Τώρα, το αν υπάρχουν εξωτερικοί ή πληρωμένοι εσωτερικοί παράγοντες που διευκολύνουν, επιταχύνουν και μεγιστοποιούν αυτή τη διαδικασία της Φύσης – κι απ’ ό,τι φαίνεται υπάρχουν – είναι δευτερεύον ζήτημα. Τόσο οι πρώτοι όσο και οι δεύτεροι βρήκαν στη χώρα μας πρόσφορο έδαφος (μπάχαλο) και προωθούν ανεμπόδιστα τα “αλτρουιστικά” προς τους μετανάστες σχέδιά τους. Η βασική όμως ευθύνη είναι δική μας!

Η ανθρωπότητα είναι σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία. Όταν οι σωλήνες σύνδεσης (σύνορα) μεταξύ των δοχείων (κρατών) είναι ανοικτοί, τότε το υγρό (εργατικό δυναμικό) από το δοχείο με την υψηλότερη στάθμη θα ρεύσει (μεταναστεύσει) προς το δοχείο που βρίσκεται σε χαμηλότερη στάθμη εργατικού δυναμικού τείνοντας να εξισορροπήσει τις στάθμες. Εάν ο σωλήνας (σύνορα) δεν κλείσει κάποια στιγμή υδατοστεγώς, τότε το εισρέον υγρό (λαθρομετανάστες) θα υπερχειλίσει και θα χύνεται στο περιβάλλον με κίνδυνο να το πνίξει.

Αυτό έχει συμβεί στη χώρα μας, και δυστυχώς το τεράστιο αυτό κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα δε συζητήθηκε στην πρόσφατη τηλεμαχία μεταξύ των κ.κ. Καραμανλή και Παπανδρέου. Ο μεν κύριος Γ. Παπανδρέου, ναι εκείνος που υποσχόταν μηδέν λαθρομετανάστες μετά το σκαμπίλι της αποχής στις Ευρωεκλογές (δείτε εδώ), ενθαρρυμένος προφανώς από το άνετο προβάδισμα που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις, δεν έπιασε καν στο στόμα του τις λέξεις 'μετανάστης', 'λαθρομετανάστης' και λοιπά συνώνυμα, παρόλο που το θέμα ετέθη από την κ. Χούκλη στην ενότητα "ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ –ΠΑΙΔΕΙΑ."

Στην εισαγωγή της στην ενότητα αυτή, η κ. Μαρία Χούκλη είπε: «Υπάρχει το ζήτημα του πανεπιστημιακού ασύλου, το ζήτημα των νόμιμων μεταναστών στην Ελλάδα και της λαθρομετανάστευσης.
Οι πολίτες, λοιπόν, θέλουν ν’ ακούσουν από τους δύο υποψήφιους Πρωθυπουργούς συγκεκριμένες θέσεις και δεσμεύσεις για τα κρίσιμα αυτά ζητήματα.»

Δυστυχώς, στην ερώτηση αυτή τόσο ο κ. Καραμανλής όσο και ο κ. Παπανδρέου απέφυγαν επιμελώς ν’ απαντήσουν. Ούτε κατά λάθος δεν πρόφεραν τη λέξη 'μετανάστης' στο στόμα τους. Μόνο στην ενότητα «ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ» ο Κ. Καραμανλής έκανε σύντομη και ανώδυνη αναφορά στο καυτό αυτό θέμα, μεταθέτοντας την ευθύνη στην Τουρκία!
Καραμανλής: «Και το άλλο είναι η ονομαστική αναφορά της Τουρκίας στα συμπεράσματα του Ιουνίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τις ευθύνες της να εφαρμόσει το πρωτόκολλο επανεισδοχής και να έρθει σε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση πια για το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Είναι και αυτή μια πολύ σημαντική υπόθεση.»

Επαναλαμβάνω για να μην ξεχνιόμαστε, ο Γ. Παπανδρέου σε όλη τη διάρκεια της τηλεμαχίας δεν καταδέχτηκε να πιάσει στο στόμα του τη λέξη 'μετανάστης'. Δε μας παρέπεμψε ούτε καν στις δηλώσεις του στις 6 Ιουνίου του 2009. Πάντως εσείς, καλού κακού, αντιγράψτε ολόκληρο το κείμενο των δηλώσεών του προτού εξαφανιστεί από το Διαδίκτυο, ενδεχομένως μετά τις εκλογές. Θα μας χρειαστεί για μελλοντική αναφορά.

Εξάλλου, στην τηλεμαχία των έξι, ο μόνος στον οποίο τέθηκε, και μάλιστα κατά λαϊκίστικο και πονηρό τρόπο, ερώτημα περί μεταναστών ήταν ο Καρατζαφέρης. Και του το έθεσε το “πρώτο μυαλό” της δημοσιογραφίας, ο κ. Τσίμας.

«Π. ΤΣΙΜΑΣ: Γιατί θέλετε να τους διώξουμε ντε και καλά;
Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Κατ’ αρχήν πρέπει να πω ότι σήμερα το debate γίνεται, η τηλεμαχία, στη φθινοπωρινή ισημερία. Που σημαίνει ότι από τώρα μεγαλώνει η νύχτα. Ελπίζω να μην είναι μεγάλη και σε βάθος η νύχτα για την Ελλάδα που ξεκινάει τώρα.
Κατ’ αρχήν, ποιος είπε να τους διώξουμε; Είπα: ποσόστωση. Ό,τι είπε ο Λαφοντέν στη Γερμανία. Ποσόστωση, ακριβώς το ίδιο πράγμα λέμε. Και μάλιστα μέσα στη Βουλή όταν το είχα αναφέρει υπήρξε μία αντίδραση από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ και είπα: “δεν είναι δικό μου πρόγραμμα, διαβάζω το πρόγραμμα του Λαφοντέν”.
Όχι 'όλοι' και όχι 'κανένας'. Εκείνοι που πρέπει. Έχει νομοθετήσει η γειτονική χώρα, η Ιταλία, και η Ολλανδία για ένα ποσοστό 3%. Εμείς σήμερα έχουμε περίπου 20%. Το θέμα είναι αν αντέχει η Ελλάδα αυτό τον αριθμό. Πρέπει κάτι να κάνουμε.
Βεβαίως δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να τους διώξεις, να τους απελάσεις, είναι θέμα που πρέπει να το λύσουμε σε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και πιστεύω ότι θα δεχτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση ένα διάλογο να έχουμε τους ίδιους μετανάστες και εμείς και εκείνοι. Εμείς είμαστε ο προθάλαμος, έρχονται εύκολα σε μας, από μας πρέπει να περάσουν για να πάνε στις άλλες χώρες. (…)»

Για να είμαι ειλικρινής δεν βλέπω τίποτα το ακραίο, το παράλογο ή το ρατσιστικό στα λόγια του προέδρου του ΛΑΟΣ. Απεναντίας, μια υπαναχώρηση βλέπω, και την υπογράμμισα. Προς τι λοιπόν η δαιμονοποίηση του κόμματος αυτού από τους δήθεν προοδευτικούς; Προς τι η άρνηση της ΝΔ να συνεργαστεί μαζί τους;

Ας επιστρέψω όμως στους λόγους της αθρόας συρροής λαθρομεταναστών στη χώρα μας. Εκτός από τα τρύπια σύνορα της Ελλάδας, υπήρξε και υπάρχει τεράστια έλλειψη εργατικού δυναμικού στον τόπο μας. Οι εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες δε θα παρέμεναν εδώ αν δεν έβρισκαν δουλειά ή αν δεν υπήρχαν τρόποι για παραεμπόριο και άλλες παράνομες κι επικίνδυνες βιοποριστικές ενασχολήσεις – ναρκωτικά, ληστείες, πορνεία, κλπ. – στο πλαίσιο της γενικής εγχώριας παρανομίας και ασυδοσίας, από το κεφάλι μέχρι την ουρά. Ας το παραδεχτούμε επιτέλους: είμαστε λαός που μισεί τους νόμους!

Γιατί, λοιπόν, υπάρχει έλλειψη εργατικού δυναμικού στη χώρα μας; Για δύο κυρίως λόγους:

1. Υπάρχει τρομερή υπογεννητικότητα. Όλο και περισσότεροι Έλληνες δε γουστάρουν ούτε να παντρεύονται ούτε να τεκνοποιούν. Βαριά ομολογουμένως η “καλογερική” του ν' αναστήσει κανείς μια οικογένεια. Χρειάζονται θυσίες και οι νέοι μας έχουν εθιστεί στην καλοπέραση. Δε θέλουν να μπουν στο ζυγό της οικογένειας. Προτιμούν τις εκτρώσεις, τις καφετέριες, τα ινστιτούτα αισθητικής, τα γυμναστήρια και τις νυχτερινές διασκεδάσεις. Η δικαιολογία είναι ότι δεν κερδίζουν αρκετά χρήματα για να κάνουν οικογένεια. Δίπλα μας είναι οι μεροκαματιάρηδες μετανάστες, που παντρεύονται και φέρνουν στον κόσμο τρία, τέσσερα και πέντε παιδιά, χωρίς να ζητούν επιδόματα από το κράτος. Και δεν τα γεννούν για να τ’ αφήσουν στη μοίρα τους. Τα σπουδάζουν κιόλας, και μάλιστα γίνονται και σημαιοφόροι στα σχολεία μας!

Ο ελληνικός πληθυσμός, δυστυχώς, γερνάει! Η Ελλάδα έχει την πρωτιά της υπογεννητικότητας: έρχεται πρώτη στην Ευρώπη, και δεύτερη στον κόσμο. (Δείτε εδώ) Tο φαινόμενο αυτό στη χώρα μας οφείλεται στην έντονη αστικοποίηση, την απότομη άνοδο του βιοτικού επιπέδου, τη χρεοκοπία αρχών και αξιών, και το συβαριτισμό. Γνωρίζω πάνω από 50 άτομα, άνδρες και γυναίκες μεταξύ 30 και 40 ετών, που έχουν αποκλείσει εντελώς το γάμο και τη δημιουργία οικογένειας από τους μελλοντικούς τους στόχους. Το περίεργο είναι ότι συνήθως είναι οι υψηλές και μεσαίες εισοδηματικές τάξεις (κυρίως αστικές) αυτές που γεννούν λιγότερο. Οι πολύτεκνες οικογένειες είναι ως επί το πλείστον αγροτικές και με χαμηλό εισόδημα.

2. Οι νέοι που υπάρχουν, αυτοί οι λιγοστοί, απεχθάνονται τις χειρωνακτικές εργασίες όπως ο διάολος το λιβάνι. Τις θεωρούν προφανώς κατώτερες ή κουραστικότερες. Έτσι βολεύονται με 700 ευρώ στον ιδιωτικό τομέα, ή στοιβάζονται πίσω από τα βουλευτικά γραφεία για μια θεσούλα στο Δημόσιο, όπου θάχουν και τα "τυχερά" τους. Δεν υπάρχουν ελληνικά εργατικά χέρια πλέον στη χώρα μας. Δύσκολα θα βρεις νέους έλληνες χτίστες, οικοδόμους, μπογιατζήδες, υδραυλικούς, μαραγκούς, ηλεκτρολόγους, κηπουρούς, κλπ. Οι εργασίες αυτές έχουν σχεδόν περάσει στα χέρια μεταναστών.

Στην ύπαιθρο, εξάλλου, οι λιγοστοί και ηλικιωμένοι εναπομείναντες αγρότες αδυνατούν να βρουν ελληνικά χέρια για να μαζέψουν τη σταφίδα τους, τα λεμόνια, τα πορτοκάλια, τις ελιές κλπ. Επειδή κατάγομαι από αγροτική οικογένεια, γνωρίζω πράγματα από πρώτο χέρι. Εφέτος τις σταφίδες τις μάζεψαν Μαροκινοί με 30 και 40 ευρώ μεροκάματο, συν φαγητό, που δε γνώριζαν ούτε μία λέξη Ελληνικά. (Στα Stage ο Καραμανλής πληρώνει τους νέους 23,5 ευρώ μεροκάματο, και τρώνε σπίτι τους!) Σκέτος παράδεισος η Ελλάδα για τους λαθρομετανάστες! Κι ας μας συκοφαντούν οι προοδευτικοί και οι λαϊκίζοντες δημοσιογράφοι για ρατσιστές και εκμεταλλευτές. Και να σκεφτείτε ότι τη σουλτανίνα, η οποία στα σούπερ μάρκετ πωλείται 1,5 και 2 ευρώ το κιλό, οι έμποροι την πληρώνουν στον αγρότη 10 λεπτά το κιλό. Μετά την πληρωμή των μεροκάματων, οι αγρότες μπαίνουν και μέσα. Κι αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που σταθερά εγκαταλείπεται και η ύπαιθρος… Αλλά ποιος νοιάζεται για τους αγρότες; Οι μετανάστες νάναι καλά...

Και ερωτώ τον καλοπροαίρετο αναγνώστη: Είναι υποτιμητικό, π.χ., οι Έλληνες φοιτητές να ξεχυθούν τα καλοκαίρια στην επαρχία και ν’ αρπάξουν πέντε-δέκα μεροκάματα για χαρτζιλίκι; Ούτε γνώσεις χρειάζονται ούτε προϋπηρεσία για να κόψει κανείς το σταφύλι από το κλήμα και να το ρίξει στο τελάρο που θα το φορτώσει στη συνέχεια στο αγροτικό αυτοκίνητο. Ποιοι φταίνε; Μα προφανώς οι γονείς που καλόμαθαν τα παιδιά και τους τ’ ακουμπάνε για να τρέχουν και να σκοτώνονται με τ' αυτοκίνητα και τα μηχανάκια, να σταλίζουν στις καφετέριες και να ξενυχτάνε με το ουίσκι στο χέρι στα night club.

Και οι γυναίκες μετανάστριες τι κάνουν; Όλες τις εργασίες που οι Ελληνίδες δεν καταδέχονται. Καθαρίζουν σπίτια, απαιτώντας και λαμβάνοντας έως και 8 ευρώ την ώρα (ένα 50άρι για εξάωρο!) καθαρά και αφορολόγητα, φυλάνε ηλικιωμένους, ή μικρά παιδιά, και θησαυρίζουν, όταν σύμπας ο ελληνικός λαός μοιρολογάει για τη γενιά των 700 ευρώ. Εκεί καταντήσαμε, και οι μετανάστες γελάνε εις βάρος μας. Το οικονομάνε χωρίς να πληρώνουν ούτε ένα ευρώ φόρους!

Ας χαμηλώσει, λοιπόν, τις κορόνες και ο κ. Καρατζαφέρης. Το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης δε λύνεται ούτε με ποσόστωση ούτε με φραγή των συνόρων, αν ποτέ αυτό ήταν εφικτό σ’ ένα κράτος-μπάχαλο σαν το δικό μας, που δε μπορεί να συμμαζέψει ούτε το Δημόσιο. Το πρόβλημα είναι στο κεφάλι του Έλληνα. Είναι στο κύτταρό του που εκφυλίστηκε, όσο κι αν μας πονάει να το παραδεχτούμε. Αν ο Έλληνας δεν αναστήσει τις αρχές και αξίες της οικογένειας, κι αν δεν αγαπήσει τη χειρωνακτική εργασία, οι λαθρομετανάστες θα συρρέουν στη χώρα μας όπως οι ακρίδες στο μέλι, θα αναπαράγονται, και σε λίγες δεκαετίες θα είμαστε μια γερασμένη μειονότητα στον τόπο μας. Αυτά δεν είναι μαντείες κακών αλλά είναι νομοτελειακά προδιαγεγραμμένη πραγματικότητα, κι ας προσέχαμε!

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Δυο δρόμους έχει η ζωή, ωχ, αμάν, αμάν…

Ο ένας είναι του Καραμανλή,
Κι ο έτερος του Παπανδρέου,
Ωχ, αμάν, αμάν,
Ο ένας είναι ανηφορικός
Κι ο άλλος, ίσως, κατηφόρα,
Βρε τι με βρήκε, αμάν, αμάν…

Δυο δρόμους έχει η παλιοζωή,
Ποιον άραγε να πάρω;
Ωχ, αμάν, αμάν…
Να πάρω τον "υπεύθυνο",
Ή κείνον που υπόσχετ' ευτυχία;
Βρε τι με βρήκε, αμάν, αμάν…

Δυο δρόμους έχει η πολιτική,
Ποιον διάβολο να πάρω;
Ωχ, αμάν, αμάν…
Να πάρω τον καραδυσάρεστο,
Ή τον αόριστα παπαευχάριστο;
Βρε τι με βρήκε, αμάν αμάν…

Δυο δρόμους έχει η "αλλαγή"
Και ποιον θα επιλέξω;
Ωχ, αμάν, αμάν…
Αυτόν που σφίγγει τα λουριά,
Ή κείνον που τα χαλαρώνει;
Βρε τι με βρήκε, αμάν, αμάν…

Δυο δρόμους έχει ο Ρωμιός,
Στις 4 του Οχτώβρη να διαλέξει,
Ωχ, αμάν, αμάν...
Το δύσκολο που, τάχα, οδηγεί στο ξέφωτο,
Ή τον ευχάριστο που ίσως οδηγεί στο σκότος;
Βρε τι με βρήκε, αμάν, αμάν…

Αυτά είναι τα βασανιστικά διλήμματα που έθεσαν στον Ελληνικό λαό τα πρωτοπαλίκαρα της πολιτικής, κ.κ. Κ. Καραμανλής και Γ. Παπανδρέου, κατά την προχτεσινή τηλεμαχία τους, που ήταν, λέει, ένα μεγάααλο επίτευγμα της Δημοκρατίας μας! Εκεί έχουμε φτάσει: να θεωρούμε τα αυτονόητα ως επιτεύγματα! Απολαύστε, τώρα, μερικά στιγμιότυπα δημοκρατικού "πολιτισμού" και πολιτικής "αξιοπιστίας", για να πάνε τα φαρμάκια κάτω.

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Λέει ψέματα ο κ. Καραμανλής.»
Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ:
«Δεν είπα κανένα ψέμα, είπα την απόλυτη αλήθεια.»

ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ

Κ. Καραμανλής: «Ένα μεγάλο δημόσιο χρέος που χτίστηκε μέσα από τις δεκαετίες, είναι η κληρονομιά των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε τώρα, έτσι ώστε να μην αναγκαστούμε ως κοινωνία αργότερα να πάρουμε πιο δύσκολα, πιο δυσβάσταχτα, πιο οδυνηρά μέτρα.(…)»

Γ. Παπανδρέου: «Και τα λεφτά δε λείπουν, διότι εγώ θα ρωτήσω ευθέως τον κ. Καραμανλή, χρέωσε τη χώρα 100 δις ευρώ τα τελευταία έξι χρόνια. Από 160 δις ευρώ χρέος, πήγαμε στα 260 δις ευρώ κ. Καραμανλή. Πού τα πήγατε αυτά τα λεφτά;»

Κ. Καραμανλής: «Σε ό,τι αφορά το δημόσιο χρέος. Ήταν το 1981 ούτε 30% του ΑΕΠ, ξεπέρασε το 100% το 2004. Λέει ο κ. Παπανδρέου αναφέροντας τους απόλυτους αριθμούς, ότι υπάρχει αύξηση στον αριθμό. Βεβαίως υπάρχει αύξηση στον αριθμό, αλλά ξέρετε γιατί υπάρχει αυτή η αύξηση; 65% από αυτά τα πρόσθετα χρήματα, περίπου δηλαδή 50 δις, προέρχονται από τους τόκους της εξυπηρέτησης των δανείων, που είχαν συναφθεί επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. (…)
Με δυο λόγια: το δημόσιο χρέος είναι αυτό που δημιούργησε, διόγκωσε και κληρονόμησε στον τόπο, το ΠΑΣΟΚ και οι κυβερνήσεις του.»

Γ. Παπανδρέου: «Σε ό,τι αφορά το χρέος για το οποίο μιλήσατε, θέλω να σας θυμίσω, ότι 50 δις μας φόρτωσε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του κ. Μητσοτάκη και άλλα 100 δις φορτώσατε εσείς. Αυτά είναι τα έργα τα δικά σας, αντί να έχουμε ανάπτυξη και σημαντική, ουσιαστική ευμάρεια στη χώρα με ένα 5% το οποίο αφήσαμε εμείς αύξηση του ΑΕΠ, σήμερα έχουμε μια ουσιαστική συρρίκνωση της οικονομίας για την οποία εσείς δεν απαντάτε.»

Κ. Καραμανλής: «Το δημόσιο χρέος το αύξησαν, το μεγάλωσαν, το συντήρησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και σήμερα ακόμα πληρώνουμε και θα πληρώνουν για πολλά χρόνια οι πολίτες και τα παιδιά μας τα σπασμένα αυτά. Αλλά τουλάχιστον πρέπει να αντιμετωπιστεί τώρα.»

Καταλάβατε τίποτα; Καταλάβατε τις πταίει; Εγώ όχι! Πάντως πρέπει να δείξουμε ψυχραιμία και να μην αφήσουμε τους επίδοξους σωτήρες μας να μας αποτρελάνουν.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Γ. Παπανδρέου: «Και τρίτο βεβαίως χρειάζεται να προστατεύσουμε τον πλούτο μας. Να προστατεύσουμε τον πλούτο μας, όπως είναι και οι δασικές μας εκτάσεις, όπως είναι ένα χωροταξικό σχέδιο που δεν ξεπουλά τις παραλίες όπως αυτό το χωροταξικό σχέδιο για τον τουρισμό, το οποίο εμείς θα αποσύρουμε αν μας εκλέξει ο ελληνικός λαός.»

Κ. Καραμανλής: «Κάνετε λάθος στην εκτίμηση που κάνετε και ελπίζω να είναι καλοπροαίρετο το λάθος σας. Είναι μεγάλο βήμα προς τα μπρος το Εθνικό Πλαίσιο το Χωροταξικό για τον Τουρισμό, απόλυτα προστατεύει και την παραλία, τους παράκτιους χώρους και το περιβάλλον. Αυτή είναι η αλήθεια.
(…) Σας θυμίζω λοιπόν ότι επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ η χώρα καταδικάστηκε για τον Κουρουπητό, καταδικάστηκε για το Κτηματολόγιο, αυτά έχουν τελειώσει πλέον.»


Γ. Παπανδρέου: «Μάλιστα είχα και έχω την ευκαιρία με πολλές διεθνείς προσωπικότητες να συζητώ τα προβλήματα της χώρας, όπως π.χ. ο Acebillo ο οποίος ήταν ο ειδικός για την Βαρκελώνη, αλλά και πολλούς άλλους και Ισπανούς ειδικά, οι οποίοι μου λένε, προς Θεού μην ακολουθήσετε το μοντέλο της ανάπτυξης του τουρισμού που εμείς ακολουθήσαμε, το οποίο κατέστρεψε τις παραλίες μας και αναγκαστήκαμε να κατεδαφίσουμε για να μπορέσουμε να αναδείξουμε και πάλι τον φυσικό μας πλούτο.»

Κ. Καραμανλής: «Γίνεται κατ’ εξακολούθηση ένα σοβαρό λάθος που αντιλαμβάνομαι ότι για να γίνεται κατ’ εξακολούθηση είναι εσκεμμένο. Μιλάτε για την παραθεριστική κατοικία και είπατε το ισπανικό μοντέλο. Το ισπανικό μοντέλο έχει αποτύχει, σας το λέω εγώ πριν απ’ όλους, αλλά δεν έχει καμία σχέση με το ειδικό χωροταξικό το οποίο θεσπίσαμε εμείς, το οποίο έχει αυστηρότατες προβλέψεις και για την απόσταση από την παραλία και για τον συντελεστή δόμησης και για το ύψος της δόμησης.»

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Κ. Καραμανλής:

Σκόπια: «Εκεί δεν χρειάζεται να πω πολλά. Έχουμε μια πολύ ξεκάθαρη πολιτική, πολιτική η οποία επεβλήθη στο Βουκουρέστι, επεβλήθηκε στις Βρυξέλλες και σήμερα και σε επίπεδο συμμαχίας και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουμε ομόφωνες αποφάσεις που απαιτούν από τα Σκόπια να βρεθούν στο δρόμο της κοινά αποδεκτής ονομασίας για να προχωρήσουν οι ευρωπαϊκές και ευρωατλαντικές τους προοπτικές και αναζητήσεις.
Εγώ απλώς θέλω να κλείσω το θέμα αυτό, λέγοντας ότι έχουμε χαράξει μια απόλυτα καθαρή κόκκινη γραμμή. Δεν πάμε πίσω. Είναι καιρός η ηγεσία των Σκοπίων να καταλάβει ότι οι εθνικιστικές κραυγές δεν την ωφελούν και να βρεθεί στο δρόμο της συνεννόησης.»


Τουρκία: «Είναι ένα ζήτημα βασικό για την εξωτερική μας πολιτική. Την Τουρκία θα έλεγα σε δύο χοντρές γραμμές, την αντιμετωπίζουμε στο πλαίσιο αφενός μεν της διαρκούς στήριξης των θέσεών μας στο διεθνές δίκαιο και είναι επιτυχές αυτό. Και το δεύτερο είναι, ενθαρρύνουμε την ευρωπαϊκή της προοπτική στο βαθμό βεβαίως που θα εκπληρώσει όλα, μα όλα τα προαπαιτούμενα που της έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση.»

Γ. Παπανδρέου:

Σκόπια: «Σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική μπορώ να πω ότι στήριξα τον Πρωθυπουργό σε μια δύσκολη στιγμή για τα Σκόπια, με την υπόθεση των Σκοπίων, μάλιστα θέτοντας την κόκκινη γραμμή, τη σύνθετη ονομασία για πάση χρήση. Και βεβαίως νομίζω ότι αυτό συνέβαλε ώστε η Ελλάδα μπόρεσε να πετύχει μια σημαντική ομοφωνία στο εξωτερικό σε ότι αφορά την πορεία των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτή την πολιτική θα υπηρετήσω σταθερά και εγώ, έως ότου βρεθεί μια λύση η οποία είναι αμοιβαίως αποδεκτή.»

Τουρκία: «Στην επόμενη αξιολόγηση το Δεκέμβριο εγώ θα ζητήσω να γίνει σοβαρή αξιολόγηση και δεν θα καταθέσω τα όπλα. Διότι πρέπει επιτέλους να λύσουμε προβλήματα διαχρονικά, τα οποία ενοχλούν απαραδέκτως τα δικά μας κυριαρχικά δικαιώματα.
Δεν έχουμε επιτυχία τα τελευταία χρόνια. Δεν έχουμε επιτυχία όταν υπάρχουν τόσες παραβιάσεις, τόσες παραβάσεις και τέτοια προκλητική συμπεριφορά από την Τουρκία. Και αυτή είναι μια δημόσια δήλωσή μου την οποία λέω σήμερα και θα υπηρετήσω και αύριο, αν με εκλέξει ο ελληνικός λαός.»


Κ. Καραμανλής: «Αλλά επειδή μιλήσατε για παραβιάσεις, εν πάση περιπτώσει δεν ήμουν εγώ στην κυβέρνηση ούτε όταν έγιναν οι κακοί οι ερασιτεχνικοί χειρισμοί στα Ίμια, ούτε όταν υπεγράφη το Σύμφωνο της Μαδρίτης, ούτε όταν έγινε το φιάσκο Οτσαλάν με τους μεγάλους τραγουδιστές. Να θυμόμαστε και την αλήθεια.»

Γ. Παπανδρέου: «Πρώτα απ’ όλα να κάνω μια ιστορική διόρθωση γιατί λέει ψέματα ο κ. Καραμανλής. Εμείς, η δικιά μας κυβέρνηση, η δικιά μας κυβέρνηση κ. Καραμανλή κατάφερε ώστε να μπει όχι μόνο η Κύπρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά να έχουν το δικαίωμα οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι να αποφασίσουν για το μέλλον τους. Εμείς διασφαλίσαμε αυτό το δικαίωμα, όχι εσείς.»
«Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, συμφωνούμε, εμείς το υπογράψαμε, το ξεκινήσαμε, ελπίζω εμείς να το τελειώσουμε.»


Κ. Καραμανλής: «Νομίζω πολύ κακώς χρησιμοποιήσατε τη λέξη "ψέματα" κ. Παπανδρέου. Δεν είπα κανένα ψέμα, είπα την απόλυτη αλήθεια, δεν είπα ότι δεν είχε καταβάλλει προσπάθειες η προηγούμενη κυβέρνηση για να ενταχθεί η Κύπρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά είπα και το λέω ξεκάθαρα ότι είχε και είχατε κι εσείς προσωπικά, μια απόλυτα εσφαλμένη θέση και στάση, σε ό,τι αφορά το Σχέδιο Ανάν,(…)»

Γ. Παπανδρέου: «Στόχος δικός μου είναι εάν με εκλέξει ο ελληνικός λαός ξανά να αποκτήσει η Ελλάδα το κύρος, τη δύναμη ισχύος διαπραγμάτευσης, το συμβολισμό των αξιών που μπορέσαμε να αναδείξουμε είτε με την πορεία μας στα Βαλκάνια, είτε με την ένταξη της Κύπρου, είτε με τους υπέροχους Ολυμπιακούς Αγώνες, ξανά αυτό το κύρος για να μπορέσει να έχει φωνή ο ελληνικός λαός, η Ελλάδα και να αξιοποιήσει αυτή τη φωνή για τα συμφέροντά μας(…)»

ΤΕΛΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ:

Γ. Παπανδρέου: «Είναι κρίσιμες οι στιγμές που περνάει η χώρα μας όπως και κρίσιμη η εκλογή στις 4 του Οκτώβρη. Υπάρχουν δυο επιλογές. Η μία επιλογή είναι να συνεχίσουμε μια πολιτική παρακμής, αδιαφάνειας, έλλειψης αποφάσεων και αποτελεσμάτων, εξυπηρέτησης πελατειακών συμφερόντων, αλλά και μιας πολιτικής που ρίχνει τα βάρη στο μέσο Έλληνα πολίτη, στη μέση ελληνική οικογένεια, αντί να δει πώς θα αναπτυχθεί η ανάπτυξη θα αναπτυχθεί η οικονομία μας.
Από την άλλη υπάρχει μια πολιτική, η δική μας πολιτική που λέει ότι έχουμε τεράστιες δυνατότητες ως χώρα. Δυνατότητες, τις οποίες δεν αξιοποιούμε, ανθρώπινο δυναμικό, πολιτισμός, περιβάλλον, που είναι πηγή ανάπτυξης, πηγή ευημερίας, πηγή ευτυχίας


Κ. Καραμανλής: «Υπάρχουν λοιπόν δύο δρόμοι μπροστά μας. Ο δρόμος ο ανηφορικός, ο υπεύθυνος, ο δύσκολος, που βγάζει όμως στο ξέφωτο, βγάζει σε μια καλύτερη επόμενη ημέρα. Και ο άλλος, ο δρόμος που ηχεί ευχάριστα, είναι γεμάτος από υποσχέσεις, γεμάτος από αόριστες εξαγγελίες, αλλά που τελικά οδηγεί στην επιδείνωση, στη διόγκωση των προβλημάτων και σε πολύ πιο δυσβάσταχτα μέτρα στο μέλλον.»

Αυτά τα ολίγα, κι ό,τι καταλάβατε, καταλάβατε. Τα υπόλοιπα εδώ. Κατά τ’ άλλα η τηλεμαχική βραδιά κύλησε ευχάριστα, με πολλά από τα προβλήματα που απασχολούν την Ελληνική κοινωνία (υπογεννητικότητα, λαθρομετανάστευση, εγκληματικότητα, τρομοκρατία, αυθαίρετα, ημιυπαίθριοι, πανεπιστημιακό άσυλο, κλπ.) να μην αγγίζονται καν από τους μονομάχους. Δεν έχουν άραγε αντιληφθεί τι εστί νεοελληνικό μπάχαλο και πόσο δυσάρεστες επιπτώσεις έχει στην καθημερινότητά μας, ή μήπως έχουν και απλά σηκώνουν τα χέρια ψηλά αφήνοντας το μπάχαλο να διολισθαίνει σε χάος;

Δυο πόρτες έχει η Ελλάς,
Άνοιξα μια και μπήκα,
Κι έπεσα πάνω σε Καραμανλή,
Μα σκόνταψα σε Παπανδρέου,
Απ' αυτήν που βγήκα...

Ωχ αμάν, αμάν, αλί και τρισαλί…
Θα τάξει τίποτ’ άλλο το παιδί;





Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Debate: Άλλος για "Χίο" τράβηξε, κι άλλος για "Μυτιλήνη"…

Τη λένε “τηλεμαχία”, είναι και της φαίνεται. Χτες το βράδυ, για μια ακόμη φορά “απολαύσαμε”, και πολλοί οικτίραμε, τους αρχηγούς των κομμάτων – σωτήρες του λαού, μαθές – οστούν εκ των οστέων μας και σάρκα εκ της σαρκός μας, να μάχονται κατά των αντιπάλων, ως εάν να επρόκειρο για αλλόφυλους, και να αλληλομηδενίζονται, με αγέρωχο πρωταγωνιστή εκείνον που θα έπρεπε να είχε βάλει την ουρά στα σκέλια και να έχει εξαφανιστεί από την πολιτική σκηνή της Ελλάδας, λόγω των πρόσφατων αμαρτιών του εις βάρος του λαού και της χώρας.

Το θέαμα προκαλούσε απογοήτευση, ακόμη και απελπισία στο σκεπτόμενο τηλεθεατή. Είχαμε επανάληψη ενός από τα ίδια επεισόδια μονολόγων και διαλόγων κωφών, αλληλοταπείνωσης και αλληλοαμφισβήτησης, ή μάλλον αλληλοακύρωσης, των κομματαρχών μας! Ο καθένας μονοπωλούσε για τον εαυτό του την υπευθυνότητα, την εντιμότητα, την ικανότητα και την άδολη αγάπη για το λαό. Οι δε γεμάτες καχυποψία ερωτήσεις και το αλαζονικό έως εριστικό ύφος των δήθεν αντικειμενικών δημοσιογράφων, όπως πάντα, σου έδιναν την εντύπωση ότι ανέκριναν καμουφλαρισμένους υποκριτές, ψεύτες και εν δυνάμει απατεώνες και προδότες… Για τέτοιο πολιτικό πολιτισμό μιλάμε και για τόοοση Δημοκρατία! Χαρείτε την! Εγώ από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω τη μοιραία συμβολή της στην καταρράκωση της Ελλάδας, πήρα τις αποστάσεις μου από δαύτη… Εσείς να τη χαίρεστε, όμως!

Εκτός από κλάματα, η παράσταση είχε και επεισόδια για σπαρταριστό γέλιο, αν βέβαια δεν έχει χάσει κανείς εντελώς το χιούμορ του λόγω χαλεπών καιρών. Ο ΚΚ junior, κοινώς ΚΑΚ, προκαλούσε τη νοημοσύνη και τη μνήμη μας στο έπακρον οσάκις κακαρίζοντας διαφήμιζε την "υπευθυνότητά" του για τη σωτηρία της χώρας από τον αφανισμό, μια "υπευθυνότητα" που την ανάκτησε φαίνεται την επομένη της προκήρυξης πρόωρων εκλογών, τις οποίες επέσπευσε για να κάνει το χατίρι του άσπονδου φίλου του ΓΑΠ! Ο τελευταίος, τώρα που πλησιάζουν τα δύσκολα, έχει εμφανώς συσταλεί, και ειλικρινά τον συμμερίζομαι γι’ αυτά που τον περιμένουν. Ήγγικε γαρ η ώρα για να θερίσει κι αυτός τον καρπό από το σπόρο που έσπειρε μηδενίζοντας συστηματικά το έργο της κυβέρνησης της ΝΔ, αν και σε πολλά είχε δίκιο.

Ο ΚΑΚ, βασικός αντίπαλος του ΓΑΠ - πώς λέμε βασικός μέτοχος; - του καταμαρτυρεί ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πρόγραμμα για να βγάλει τη χώρα από την οικονομική κρίση, υιοθετώντας ακριβώς το ίδιο λαϊκίστικο “επιχείρημα” που χρησιμοποιούσε και ο ΓΑΠ όταν ζητούσε επίμονα εκλογές από το 2007, επειδή, κατά τη γνώμη του, ο Καραμανλής δεν είχε πρόγραμμα! Είναι αυτό που λέει η παροιμία, "όλα εδώ πληρώνονται", και το "μάχαιραν έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις", ενώ ο λαός, δηλαδή εμείς τα βατράχια, στενάζουμε καθώς μας τσαλαπατούν τα πολιτικά βουβάλια που αντιμάχονται ανηλεώς στο βάλτο-Ελλάδα.

Στις "Δημοκρατίες" σαν τη δική μας – κούνια που μας κούναγε – ο κάθε κομματάρχης εύχεται ν' αποτύχει ο αντίπαλος ώστε ο ίδιος να κερδίσει πόντους, δηλαδή ψήφους στις επόμενες εκλογές και να γευτεί το γλυκόπικρο καρπό της λάγνας εξουσίας. Για τόση “φιλοπατρία” μιλάμε, για τόση πολιτική ανευθυνότητα, για τόσο φιλοτομαρισμό και αθλιότητα. Σύντροφοι στην απογοήτευση, μην αναρωτιέστε γιατί η χώρα πισωγυρίζει διαρκώς αντί να προοδεύει. Η απάντηση είναι στις ίδιες τις διχαστικές δομές της Δημοκρατίας μας, όπως κατά καιρούς έχω γράψει.

Ας δούμε όμως μερικές χαρακτηριστικές αποστροφές από τη χθεσινή τηλεμαχία – (Πώς λέμε ‘σκυλομαχία’ με το συμπάθιο; Ε, κάτι παρόμοιο)

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: «Η ουσία η πραγματική είναι ότι αυτή την ώρα έχουμε μπροστά μας δύο δρόμους. Το δρόμο της υπευθυνότητας με ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα, με δύσκολες αποφάσεις, αλλά που βγαίνει πέρα το πρόβλημα και η χώρα θα τρέξει μετά στο δρόμο της ανάπτυξης, ή νεφελώδεις κουβέντες, ανευθυνότητα, λαϊκισμούς, υποσχέσεις σε όλους και τελικά, πολύ δυσκολότερα προβλήματα στο μέλλον.»

Βλέπετε πόσο πανεύκολα εκπαιδεύεται ένας Πρωθυπουργός στου κασίδη λαού το κεφάλι; Μετά από 5,5 χρόνια κυβερνητικής ανευθυνότητας, λιτότητας, σκανδάλων και χρεοκοπίας, ανακαλύπτει επιτέλους την υπευθυνότητα, κι εμείς οι χιλιοπροδομένοι ιθαγενείς πρέπει να τον εμπιστευθούμε ξανά λόγω καλής ρητορικής και… όγκου! Βρε δεν πάει να κουρεύεται, που λένε και στο χωριό μου…
Α, ναι, κατά σύμπτωση, αυτές οι δύσκολες αποφάσεις που παίρνει ο Καραμανλής είναι πανεύκολες για τους έχοντες και κατέχοντες, οι οποίοι δεν έχουν βραδιάς ύπνο τώρα μπας και οι κάλπες φέρουν τον ΓΑΠ στην εξουσία και τους ξαναμπεί ο φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας, φόρος ογκωδών κληρονομιών, κλπ. Το ίδιο έχει πάθει και η σεπτή μας Εκκλησία. Αχ πόσο συμμερίζομαι την αγωνία τους!

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: «Και οι αντοχές της οικονομίας σήμερα επιτάσσουν κάποιες αποφάσεις. Και οι αποφάσεις είναι, το κωδικοποιώ και πάλι: Πρώτον, περιορισμός της δημόσιας δαπάνης. Δεύτερον, πόλεμος στη φοροδιαφυγή, θα ενοχληθούν πολλοί αλλά πρέπει να γίνει με αποτελεσματικότητα. Και τρίτον, διαρθρωτικές αλλαγές.»

Κοίτα να δεις! Ακούστε: τώρα θα γίνει αποφασιστικός ο κ. Καραμανλής! Άσχετο αν είχε διαπιστώσει τα προβλήματα αυτά - που άλλωστε τα γνωρίζει ακόμη κι ο μη ενημερωμένος πολίτης αυτής της χώρας - από το 2004 που έγινε Πρωθυπουργός, τώρα ήρθε η ώρα τους... Και για ποιο λόγο δεν τα είχε αντιμετωπίσει τα προηγούμενα χρόνια; Διότι «όλη η αντιπολίτευση πάντα αντιδρούσε», είπε ανερυθρίαστα ο ΚΑΚ!

Βρε σεις, κι εγώ πώς είχα την εντύπωση ότι στις Δημοκρατίες μια κυβέρνηση εκλέγεται για να κυβερνήσει κι όχι για να άγεται και να φέρεται από την αντιπολίτευση; Άραγε τώρα που τάχα είναι αποφασισμένος να εφαρμόσει όλα αυτά τα ωραία που δεν έκανε στα 5,5 χρόνια, έχει εξασφαλίσει τη συναίνεση της αντιπολίτευσης; Κι αν δεν τον αφήσουν; Να, κάτι τέτοια στριφογύριζαν στο μυαλό μου χτες τη νύχτα και μου ερχόταν να κοπανήσω το κεφάλι μου στον τοίχο. Κι αν δεν τον αφήσουν; Για ελάτε κι εσείς στη θέση του!

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: «Θα απευθύνω το ερώτημά μου στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στον κ. Παπανδρέου. Είδα σε πρόσφατη συνέντευξή του σε εφημερίδα ότι λέει και εκείνος ότι αν δεν ληφθούν μέτρα θα φτάσουμε σε έκρηξη. Δηλαδή χρειάζεται νοικοκύρεμα. Ταυτόχρονα λέει ότι θα μοιράσει μία σειρά από παροχές που ξεπερνούν, κατά πρόχειρους υπολογισμούς, τα άμεσα μετρήσιμα, τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Η επίκληση ότι αυτά θα βρεθούν δήθεν από τις ανείσπρακτες οφειλές του Δημοσίου, που τις αναβιβάζει στα 31 δις, όταν γνωρίζει ότι σχεδόν τα 3/4 από αυτά είναι ή οφειλές οργανισμών του Δημοσίου ή από πτωχευμένες επιχειρήσεις, είναι ανακριβής. Ποια λοιπόν δύσκολα μέτρα...»

Αυτό το τελευταίο δεν το κατάλαβα! Δηλαδή υπάρχουν οργανισμοί του Δημοσίου που πληρώνουν φόρο στο Δημόσιο; Με άλλα λόγια, τα βγάζουν από τη μία κρατική τσέπη και τα βάζουν στην άλλη για να βρίσκονται σε δουλειά οι χαραμοφάησες του Δημοσίου; Δημόσιο εγκαλεί Δημόσιο! Ποιοι άραγε είναι αυτοί οι τρισάθλιοι οργανισμοί του Δημοσίου και γιατί δεν έκαναν τη μεταφορά του δημόσιου χρήματος από τη μια τσέπη στην άλλη επί της Πρωθυπουργίας του Καραμανλή; Μήπως ήταν άδειες οι τσέπες τους και δεν είχαν τι να μεταφέρουν; Εδώ μου μυρίζει άγριο δούλεμα από τον ΚΑΚ. Σου λέει, κάφροι είναι αυτοί που μας ακούν, κουτόχορτο τους ταΐζουμε χρόνια και δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Ας πετάξω τη μπουρδολογία μου και κάποιοι θα την καταπιούν.

Γιατί, όμως, δεν τον ξεμπρόστιασε ο ΓΑΠ ερωτώντας για τους αμαρτωλούς δημόσιους Οργανισμούς, ποιοι είναι και γιατί η είσπραξη των φόρων από δαύτους, δηλαδή η μεταφορά τους από τη μια τρύπια τσέπη στην άλλη, ήταν και θα είναι αδύνατη; Είναι κι αυτοί χρεοκοπημένοι; Ανύπαρκτοι; Ποιος τους έφτιαξε; Τι σκοπό επιτελούσαν; Δεν πρέπει να τους γνωρίζουμε για να πάρουμε τα μάτια μας μια ώρα αρχύτερα και να εγκαταλείψουμε τη χρεοκοπημένη χώρα μας μπας και επιβιώσουμε κάπου αλλού;

Δυστυχώς η απάντηση του ΓΑΠ με απογοήτευσε. Έκανε αναδίπλωση, δείχνοντας δειλία, άγνοια και αμφιβολία. Κρίμα, Πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι, εσύ απαρνείσαι τα μέτρα που εξήγγειλες; Τι ρεζιλίκια πράγματα είναι αυτά; Ιδού η ηττοπαθής απάντηση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ:

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Εγώ είμαι αποφασισμένος για νοικοκύρεμα. Και οι ανείσπρακτοι φόροι, δεν λέω ότι μπορούμε να τους εισπράξουμε όλους, αλλά μπορούμε ένα μεγάλο μέρος. Είναι 31 δις. 8 δις; 6 δις; Είναι σημαντικό μέρος για την είσπραξη.»

Αχ, Γιώργο, με στενοχώρησες! Έκανες φάουλ, Πρόεδρε, και οπισθοχώρησες κάποια βήματα πριν ακόμη αρχίσεις τη μάχη! Επιτρέπονται αυτά λίγες μέρες πριν από τις κάλπες; Αδιάβαστος είσαι; Τι τον φοβάσαι τον αντίπαλο; Επειδή έχει ευφράδεια λόγου; Μα από λόγια έχουμε χορτάσει και δεν εντυπωσιαζόμαστε. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι η αλήθεια γυμνή και έργα. Έργα, σωτήρια έργα, θέλουμε να δούμε! Κι αν αυτά τα έργα υλοποιηθούν από κάποιον χωρίς ρητορική δεινότητα, ποσώς μας απασχολεί. Άλλωστε κοτζάμ Μωυσής που οδήγησε το λαό του Ισραήλ έξω από τη δουλεία της Αιγύπτου ήταν, λένε, βραδύγλωσσος και ισχνόφωνος. Όμως αυτό το μειονέκτημα δεν τον εμπόδισε να είναι φοβερός ηγέτης. Άντε να σε δούμε να ζωηρεύεις απόψε στο τετ-α-τετ με τον «υπεύθυνο», για να καταλάβουμε κι εμείς αν έχεις τις γνώσεις, την τόλμη και την αποφασιστικότητα να κάνεις κάτι καλύτερο για τη χώρα. Θα το δούμε;

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Εγώ θα ρωτήσω τον κ. Καραμανλή κάτι που τον έχω ρωτήσει και προσωπικά. Το 2004 τον συγχάρηκα για τις δηλώσεις του τις προγραμματικές γύρω από το μεγάλο ζήτημα της αντιμετώπισης της διαφθοράς, μίλησε για διαπλοκή, για το θέμα της αξιοκρατίας στη δημόσια διοίκηση, το θέμα της διαφάνειας και τη βούλησή του πραγματικά να βάλει τάξη σε μερικά θέματα για τη χώρα μας σε ότι αφορά το κράτος, την αξιοκρατία κ.λ.π. (…) Τον ρωτώ, γιατί δεν δέχθηκε την στήριξή μου και δεν τα προχώρησε και αν αύριο ως πρωθυπουργός θα είναι κοντά να στηρίξει αυτά για τα οποία εγώ είμαι αποφασισμένος να κάνω.»

Πω, πω, πω, ηττοπάθεια! Πώ, πω, πω, υποκλίσεις και παρακλήσεις! Φοβάσαι την Πρωθυπουργία, Γιώργο, και ζητάς εκ των προτέρων συμπαράσταση; Μα καλά, ποιος σε βάσκανε, Πρόεδρε; Ώστε αυτό ήταν το πιο φοβερό που είχες να ρωτήσεις τον Καραμανλή; Στη Βουλή τον κατακεραύνωνες αμείλικτα σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε αντιδημοκρατική παραγραφή σκανδάλων με πραξικοπηματικό κλείσιμο της Βουλής κλπ., μιλώντας για βιασμό του Κοινοβουλίου, ακυβερνησία, κοινωνικές αδικίες και ανικανότητα της κυβέρνησης, και τώρα που ήρθε η ώρα σου να βάλεις γκολ, φέρεσαι σαν προδομένη γκόμενα που υπενθυμίζει στον εραστή της το καλό παρελθόν και ζητά υποσχέσεις για το μέλλον; Α, πα, πα, πα! Ούτε ένα σχολιαρούδι δε θα έκανε τέτοια γκάφα. Κρίμα στη δυναμική νίκης που έχει το ΠΑΣΟΚ. Φαντάζομαι ο Βενιζέλος να υπομειδιά χαιρέκακα από το παρασκήνιο…

Αυτά τα λίγα παιδιά προς το παρόν, διότι έχω και κάτι άλλες δουλίτσες να κάνω. Για τους μικρούς, ου μην αλλά λίαν γραφικούς, κομματάρχες, ίσως γράψω αργότερα, αν έχω καιρό και διάθεση. Λοιπόν, ες απόψε τα σπουδαία ή τα ευτράπελα! Κοντός ψαλμός…

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Κύριε Καραμανλή, αυτή είναι η ζωή σας!


Κύριε Πρωθυπουργέ,
Σας ψήφισα το 2004, και με βαρειά καρδιά σας ξανάδωσα μια ευκαιρία ψηφίζοντάς σας και το 2007. Με προδώσατε βάναυσα, όπως προδώσατε και ολόκληρο τον Ελληνικό λαό, πλην των εκλεκτών σας. Δυστυχώς, είχατε βάλει τον πήχυ πολύ χαμηλά, τόσο για σας και το κόμμα σας, όσο και για την Ελλάδα, όπως άλλωστε δείχνετε και με το χέρι σας στη φωτογραφία.
Τόσο δα!
Στις Ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου δεν προσήλθα στις κάλπες, διότι έκρινα ότι και η αποχή ήταν ένα πολιτικό μήνυμα που έπρεπε να λάβουν όλα τα κόμματα. Με απογοήτευση όμως διαπίστωσα ότι "αγρόν ηγόρασαν"...

Σαν αποχαιρετιστήριο μήνυμα, με θλίψη ομολογώ, σας αφιερώνω το κάτωθι βίντεο που άλλοι ετοίμασαν για σας, διότι ούτε εσείς ούτε εμείς πρέπει να ξεχνάμε. Ομολογουμένως έχουν κάνει επαγγελματική δουλειά.

Καλή ξεκούραση Κύριε Καραμανλή! Είχατε δύο ευκαιρίες για να φανείτε χρήσιμος στον τόπο, αλλά τις κάψατε. Τώρα πλέον είναι αργά για άλλες υποσχέσεις. Κανείς πια δε σας πιστεύει, ακόμη κι αν κάνετε χαρακίρι στην Ακρόπολη για να μας πείσετε ότι την τρίτη φορά θα είστε αποφασισμένος...

Και μην ξεχάσετε να γράψετε κι εσείς βιβλίο που να μας λέτε τι χρειάζεται η Ελλάδα για να ορθοποδήσει. Αν μη τι άλλο, θα έχει πλάκα!
Είμαι σκληρή, ε; Ναι, είμαι, και σας εξομολογούμαι ότι δε χαίρομαι να πληγώνω συνανθρώπους μου. Απεναντίας, λυπάμαι όταν είμαι αναγκασμένη να το κάνω. Κι εσείς με αναγκάσατε, κύριε Καραμανλή, να προφέρω σκληρά λόγια, ενάντια στη φύση μου. Συγνώμη!
Σας ευχαριστώ, πάντως, για τα 5,5 χρόνια που μας υπηρετήσατε όπως-όπως ως πρωθυπουργός. Δεν είπα βέβαια ποτέ ότι είναι εύκολο να κυβερνήσει κανείς ένα σκληροτράχηλο λαό σαν τον Ελληνικό με τόσες ριζωμένες παθογένειες. Απεναντίας, είναι πολύ δύσκολο, έως και αδύνατο... Ας το λάβουν αυτό σοβαρά υπόψη τους οι επόμενοι, για να μην έχουμε παρόμοιο βίντεο αναρτημένο στο τέλος της θητείας τους.




Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

Μια φορά κι έναν καιρό οι βδέλλες…

Πριν από πολλά χρόνια, δε θυμάμαι πότε ακριβώς, ήρθε στα χέρια μου ένα βιβλιαράκι κιτρινισμένο και κατασυκοφαντημένο, διότι ήταν, λέει, πλαστογράφημα γεμάτο μίσος. Από περιέργεια το άνοιξα, αδιαφορώντας για το ποιοι ήταν οι συγγραφείς του, και εκεί μέσα βρήκα μεγάλες αλήθειες που επαληθεύονται περίτρανα από την εφιαλτική καθημερινότητα. “Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να ήταν σοφοί”, σκέφτηκα, κι έπεσα με τα μούτρα να το διαβάσω μονορούφι.

Άσχετα με τους στόχους των γνωστών ή άγνωστων συγγραφέων με τους οποίους διαφωνώ ριζικά, ανακάλυψα ότι η συλλογιστική τους συμφωνούσε με το στοιχειώδη κοινό νου που νομίζω ότι κι εγώ διαθέτω. Έτσι λοιπόν, παιδιά, λόγω των χαλεπών και σκανδαλωδών καιρών που ζούμε, κι επειδή η Ελλάδα γηράσκει αεί δανειζόμενη και μη διδασκόμενη, είπα να παραθέσω μερικά επίκαιρα αποσπάσματα από το παρεξηγημένο και περιφρονημένο αυτό βιβλιαράκι. Υποθέτω ότι το κείμενο δε χάνει την αξία του επειδή δεν γνωρίζουμε το συγγραφέα, πολύ περισσότερο όταν στην ηλεκτρονική εποχή μας το ανωνύμως blogging θεωρείται “κατάκτηση” και δημοκρατικό δικαίωμα. Έτσι δε λένε; Ο νοών νοείτω, ο δε μη νοών εσαεί κοιμηθήτω…

«Παν δάνειον αποδεικνύει την αδυναμίαν του Κράτους και την μη κατανόησιν των δικαιωμάτων αυτού. Τα δάνεια επικρέμανται ως η σπάθη του Δαμοκλέους επί της κεφαλής των κυβερνώντων, οίτινες αντί να λαμβάνωσιν ό,τι αναγκαιοί αυτοίς δια προσκαίρου φορολογίας παρά των υπηκόων των, έρχονται με τεταμένας τας χείρας να ζητώσιν ελεημοσύνην παρά των τραπεζιτών μας. Τα εξωτερικά δάνεια είναι βδέλλαι τας οποίας εις ουδεμίαν περίπτωσιν είναι δυνατόν ν’ αποσπάση τις από του σώματος του Κράτους, εάν δεν αποσπασθώσι μόναι των, ή δεν τας απορρίψει αυτό τούτο το Κράτος ριζικώς. Τα χριστιανικά όμως Κράτη δεν τας αποσπώσιν, αλλ’ εξακολουθούσι να επιθέτωσι νέας τοιαύτας εις το σώμα των, ούτως ώστε αμετακλήτως θα καταστραφώσιν εξ αιτίας της εκουσίας τούτης αφαιμάξεως.»

"Προφητεία", ε; Στ' αλήθεια δεν κοντεύουμε να καταστραφούμε από τα εξωτερικά χρέη;

«Πραγματικώς τι άλλο παριστά το δάνειον και ιδίως το εξωτερικόν; Το δάνειον είναι η έκδοσις κυβερνητικών τραπεζογραμματίων υπεχόντων υποχρέωσιν ωρισμένου τινός τόκου αναλόγου προς το ποσόν του δανεισθέντος κεφαλαίου. Εάν το δάνειον έχη τόκον 5%, εντός 20 ετών το κράτος έχει πληρώσει άνευ ουδεμιάς ωφελείας τόκον ίσον προς το δάνειον, εντός 40 ετών διπλάσιον, εντός 60 ετών τριπλάσιον ποσόν και το χρέος παραμένει πάντοτε χρέος ανεξόφλητον!
Βλέπομεν εκ τούτου ότι υπό το πρόσχημα ατομικής φορολογίας το Κράτος αφαιρεί και τον τελευταίον οβολόν των πτωχών φορολογουμένων δια να εξοφλήση τους πλούσιους ξένους, παρ’ ων εδανείσθη, αντί να συλλέξη τα πλούτη του δια τας ανάγκας του χωρίς να πληρώνη τόκους.


Εφ’ όσον τα δάνεια παρέμενον εσωτερικά οι Χριστιανοί δεν έκαμνον άλλο από του να μεταθέτωσι το χρήμα εκ του θυλακίου του πτωχού εις τα θυλάκια του πλουσίου. Όταν όμως εξηγοράσαμεν τα πρόσωπα άτινα εχρειάζοντο δια να μεταφέρωμεν τα δάνεια επί εξωτερικού εδάφους, όλα τα πλούτη των Κρατών διωχετεύθησαν εις τα ταμεία μας και όλοι οι Χριστιανοί ήρχισαν να καταβάλλωσιν εις ημάς φόρον υποτελείας. (…)

Το κράτος ουδέν κέρδος επιτυγχάνει από το χρήμα όπερ εδανείσθη εφ’ όσον δανείζεται δια να εξοδεύση και ουχί δια να κάμη επιχειρήσεις.»

Αυτά τα ολίγα προς σκέψη και περίσκεψη. Παρέθεσα το κείμενο ακριβώς στη γλώσσα που ήταν γραμμένο (καθαρεύουσα), με παράλειψη του πολυτονικού. Ελπίζω να είναι κατανοητό από τους νεαρούς αναγνώστες.

Ο πρόλογος του βιβλίου φέρει την ημερομηνία 1932. Το όνομα του εκδότη δεν αναγράφεται. Πιστεύω, όμως, ότι κυκλοφορούν και νεότερες εκδόσεις, ενώ αποσπάσματα εντόπισα και στο Διαδίκτυο.

Το άρθρο αυτό το έγραψα για αυτογνωσία και αυτοκριτική κι όχι για να υποκινήσω μισαλλοδοξία και ρατσισμό. Άλλωστε, για ό,τι μας συμβαίνει, ως άτομα και ως λαοί, πρωταρχικά υπεύθυνοι είμαστε εμείς οι ίδιοι που επιτρέπουμε να μας συμβεί. Εκτός, βέβαια, κι αν έχουμε το ακαταλόγιστο…

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ, αυτός ο γνωστός-άγνωστος…


Καυτή προεκλογική περίοδος σε εξέλιξη, και οι δαίμονες του μίσους και της υποκρισίας κάνουν άγριο πάρτι στις καρδιές κομματαρχών, υποψηφίων βουλευτών και των φανατικών οπαδών τους. Η “Δημοκρατία”, γαρ, χτίζεται πάνω στο δαιμονικό αξίωμα: “Ο θάνατός σου η ζωή μου.” Όλα τ’ άλλα είναι παραμύθια για τους αφελείς. Τα όπλα της “Δημοκρατίας”, σύμφωνα με την παράδοση του έθνους μας, είναι το μίσος κατά του αντιπάλου, η συκοφαντία, η λασπολογία και η υποκρισία. “Ας πάνε όλοι στο διάβολο, αρκεί να κερδίσω εγώ”, λέει ενδόμυχα ο κάθε υποψήφιος, με το βλέμμα στραμμένο στις μαγικές κάλπες.

Η διαβολο-αποστολή είναι το σήμα κατατεθέν της φυλής μας, και δεν κρύβεται.
Και σε θυμό και σε οργή,
ο Έλληνας τον Έλληνα
Στο διάβολο τον στέλνει,
Για να τον περιποιηθεί…
Ιδού το μίσος εις τη νιοστή!

Χθες, σε μια ξαφνική νεροποντή, σαν αυτές που μας επιφύλαξε ο φετινός Σεπτέμβριος, άκουσα μια φίλη μου - μια χαρά γυναίκα κατά τ’ άλλα - να εκσφενδονίζει δυο-τρεις διαβολο-αποστολές, απάνω καταπάνω, με έμφαση και με καθαρή άρθρωση: «Άει στο διά-ο-λο!» Έτσι της βγήκε… Ποιόν άραγε έστελνε στο διάολο; Τη βροχή; Το σύννεφο που έφερε βροχή; Τον άνεμο που κάνει κουμάντο στα σύννεφα για να φέρουν βροχή σε λάθος ώρα και στιγμή; Πάντως, όποιον κι αν είχε στο νου της, δεν ήταν ο διάβολος ο ίδιος που της έφταιγε, αφού αυτός ήταν ο τιμωρός που θα περιποιόταν καταλλήλως εκείνον που του έστελνε.

Ανέφερα το απλό αυτό περιστατικό, που είναι πολύ συνηθισμένο στο λαό μας, επειδή υπήρξε η αφορμή για να γράψω τούτο το άρθρο. Άλλωστε, το «άει στο διά-ο-λο» με γεμάτο το στόμα ακούγεται καθημερινά από τις “μορφωτικές” εκπομπές των τηλεοπτικών σίριαλ. Οι ηθοποιοί, “ήθος ποιούντες ” όπως λέει τ’ όνομά τους, κρατάνε ζωντανή τη βάρβαρη παράδοση της διαβολοαποστολής στη χώρα των ημιάγριων προβάτων. Ημιάγριων μεν ως προς τη συμπεριφορά μας προς αλλήλους, προβάτων δε ως προς τη δουλική συμπεριφορά μας στην κάθε μορφής διεφθαρμένη εξουσία: θρησκευτική, πολιτική, οικονομική, κλπ.

Λοιπόν; Ποιος είναι αυτός ο διάβολος που ο κατά την ταυτότητα Ορθόδοξος Χριστιανός έχει καθημερινά στο στόμα του σαν ψωμοτύρι; Ή, για να θέσω αλλιώς το ερώτημα, σε ποιον διάβολο πιστεύει ο Ορθόδοξος; Αποκλείεται φυσικά ο διαβολοαποστέλλων να πιστεύει ότι ο διάβολος είναι ανύπαρκτος, διότι αυτό θα σήμαινε πως όταν οργίζεται στέλνει τον εχθρό του στο τίποτα, δηλαδή σε αέρα κοπανιστό. Με άλλα λόγια, αφού το κίνητρο είναι το μίσος και ο στόχος της διαβολο-αποστολής είναι η εκδίκηση και η τιμωρία του εχθρού, το να στείλει ο οργισμένος το συνάνθρωπο εχθρό του στο τίποτα δεν έχει λογικό νόημα. Έχει; Άρα πιστεύει ότι διάβολος υπάρχει, είναι καλά, κι έχει αναλάβει κάποιο σκοτεινό ρόλο εδώ στη γη.

Πριν από μήνες είχα λάβει μέρος σε κάποιο αθεϊστικό φόρουμ, όπου οι συμμετέχοντες διακήρυτταν με πάθος την ανυπαρξία του Θεού. Εκεί μέσα, λοιπόν, όλως περιέργως, εκσφενδονίζονταν και διαβολοαποστολές κατά των αντιφρονούντων. Μου έκανε εντύπωση που αυτοί οι άνθρωποι, κατά τ’ άλλα συμπαθέστατοι, ενώ δεν πίστευαν στο Θεό, πίστευαν στο διάβολο! Φόρεσα, λοιπόν, κι εγώ μια ηλεκτρονική κουκούλα παίρνοντας ένα δαιμονικό ψευδώνυμο, και με αρκετό χιούμορ προσπάθησα να εκμαιεύσω ψήγματα λογικής από τους άθεους συμφορουμίτες, αλλά εις μάτην. Στο τέλος δεν άντεξα και έβγαλα τη μάσκα της ανωνυμίας αποκαλύπτοντας την πραγματική ταυτότητά μου, για ν’ ακούσω στη συνέχεια τα σχολιανά μου.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, και επαληθεύεται περίτρανα από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκσφενδονίζονται οι διαβολοαποστολές, ότι οι διαβολοαποστέλλοντες πιστεύουν πως ο διάβολος αντιπροσωπεύει το απόλυτο κακό. Άσχετα αν μέσα τους φαντάζονται ότι είναι ένα μεταφυσικό ον, μια οντότητα-τέρας με κέρατα και ουρά ή χωρίς κέρατα, γι’ αυτούς ο διάβολος είναι η προσωποποίηση του κακού. Άρα, η διαβολοαποστολή δεν είναι απλά ένα αθώο χόμπι αλλά μια απάνθρωπη και ολέθρια συνήθεια. Είναι η απελευθέρωση αρνητικής ενέργειας εναντίον ενός συνανθρώπου για εκδίκηση. Και η αρνητική αυτή ενέργεια, πρώτα μολύνει εκείνον που οργισμένος την εξαποστέλλει, και κατόπιν ζημιώνει τον αποδέκτη. Με άλλα λόγια, άσχετα με την ύπαρξη ή όχι του διαβόλου, η διαβολοαποστολή είναι μια κατάρα, και είναι συμφορά για το λαό μας που την έχει υιοθετήσει με τόση θέρμη και τόσο άκριτα.

Η Ορθοδοξία, παρόλο που δεν έχει συμπεριλάβει το Σατανά ή Διάβολο στο Σύμβολο της Πίστεως, πιστεύει σε αυτόν και το αποδεικνύει πρωτίστως με τους εξορκισμούς που διαβάζει πριν από το νηπιοβάπτισμα, κατά τη λεγόμενη Τάξη (“Τάξις”), αλλά και κατά την κυρίως ακολουθία του βαπτίσματος.

Δείτε σε μετάφραση ένα απόσπασμα από τον Αφορκισμό Α':
«Του Κυρίου δεηθώμεν. Σε επιτιμά ο Κύριος, Διάβολε, Εκείνος που παρευρίσκεται στον κόσμο έχοντας κατασκηνώσει μέσα στους ανθρώπους, ώστε να καταργήσει την τυραννία σου και να απελευθερώσει την ανθρωπότητα. Εκείνος που θριάμβευσε πάνω στο σταυρό απέναντι στις δυνάμεις που τον αντιμάχονταν… (…) Στο όνομα εκείνου σε εξορκίζω… Έξελθε, και αναχώρησε από τούτο το πλάσμα μαζί με όλη τη δύναμή σου και τους αγγέλους σου.(…)»

Με άλλα λόγια, σύμφωνα με την Ορθοδοξία, το κάθε ανθρώπινο πλάσμα έρχεται στον κόσμο φέροντας το διάβολο και τους ‘αγγέλους’ του (δαιμόνια) μέσα του! Τώρα το πώς γεννιέται ένα πλάσμα κατειλημμένο από το Σατανά και τα δαιμόνιά του, όταν οι γονείς του ήταν κι αυτοί “βαφτισμένοι, μυρωμένοι, στο Θεό παραδομένοι” έχοντας ελευθερωθεί από το διάβολο και τις λεγεώνες του κατά το δικό τους νηπιοβάπτισμα, δεν απασχολεί την “Ορθοδοξία”, διότι απλούστατα μισεί τη λογική.

Πάμε τώρα σε απόσπασμα από τον Αφορκισμό Β':
«Σε εξορκίζω λοιπόν, παμπόνηρο και ακάθαρτο και μιαρό και βδελυρό και ξένο πνεύμα, με τη δύναμη του Ιησού Χριστού … Έξελθε από του ανθρώπου και μην εισέλθεις ξανά σε αυτόν.(...) Έξελθε και αναχώρησε απ’ αυτόν/ή που τώρα ετοιμάζεται να δεχτεί τον Άγιο φωτισμό. (…)
Σε εξορκίζω κατά του σωτηρίου πάθους του κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και του τιμίου αυτού Σώματος και Αίματος, και κατά της φοβερής αυτού ελεύσεως. Διότι θα έλθει, και δεν θα αργήσει, για να κρίνει όλη τη γη, και σένα, μαζί με τις δυνάμεις που συνεργάζεσαι, να σε τιμωρήσει στη γέεννα του πυρός, παραδίδοντάς σε στο σκότος το εξώτερο, όπου ο σκώληκας είναι ακοίμητος, και το πυρ δεν σβήνεται.(…)»


Απόσπασμα από τον Αφορκισμό Γ':
«Κύριε Σαβαώθ, ο Θεός του Ισραήλ, ο θεραπεύων κάθε νόσο και κάθε μαλακία, επίβλεψε στο δούλο (δούλη) σου, ζήτησε, διερεύνησε και διώξε από αυτόν (αυτήν) όλα τα ενεργήματα του Διαβόλου. Επιτίμησε τα ακάθαρτα πνεύματα και διώξε τα, και καθάρισε το έργο των χειρών σου, και χρησιμοποιώντας την οξεία ενέργειά σου, σύντριψε το Σατανά κάτω από τα πόδια του (της) και δώσε του (της) νίκες εναντίον αυτού και των ακαθάρτων πνευμάτων του.(….)» Εδώ, εκτός από τον πρωταγωνιστή Σατανά, έχουμε και επίκληση του Θεού του Ισραήλ! Ακούστε, Ορθόδοξοι, ο Θεός σας είναι Θεός του Ισραήλ! Δεν είναι ο συμπαντικός Θεός όλων των ανθρώπων, αλλά αποκλειστικά ο Θεός του Ισραήλ! Και μετά αναρωτιόμαστε για την καταγωγή της Ορθοδοξίας, και κάποιοι μιλούν για ελληνορθόδοξη παράδοση, όταν στην ουσία της η κρατούσα θρησκεία είναι μια Εβραϊκή αίρεση. Αλλά ας μη φεύγω από το θέμα μας που είναι ο Διάβολος.

Ποιος λοιπόν είναι ο Διάβολος ή Σατανάς, αυτός ο μπαμπούλας της Ορθοδοξίας, που εμφανίζεται στην Αγία Γραφή, και συχνότερα στην Καινή Διαθήκη;

Στη ‘Γένεση’ ο Σατανάς πρωτοπαρουσιάζεται ως όφις, που τάχα αποπλάνησε την Εύα για να φάει από τον απαγορευμένο καρπό. Η ιστορία είναι γνωστή και περιλαμβάνεται στο Γ' κεφάλαιο της Γένεσης, στα εδάφια 1 έως 19. Στα εδάφια αυτά στηρίζεται το βασικό δόγμα του Χριστιανισμού για το ρόλο του Χριστού ως λυτρωτή από τη δήθεν κατάρα του Θεού στο ανθρώπινο γένος λόγω του προπατορικού αμαρτήματος. Κι ενώ ο ίδιος ο Θεός φέρεται να καταριέται τον Αδάμ και την Εύα, στη συνέχεια στέλνει το μονογενή του Υιό για να εξαγοράσει τους ανθρώπους από την κατάρα, δηλαδή από τα δεσμά του Σατανά, ο οποίος είχε αναλάβει τη βρώμικη αποστολή κατ’ εντολή του Θεού! Γι’ αυτό και η Ορθοδοξία συμπεριλαμβάνει τόσους εξορκισμούς κατά το βάπτισμα!

Την επόμενη φορά που συναντάμε το Σατανά στην Παλαιά Διαθήκη, είναι στο πρώτο βιβλίο των Χρονικών, κεφάλαιο 21 και εδάφια 1, 7 και 8. «Αλλ' ο Σατανάς ηγέρθη κατά του Ισραήλ, και παρεκίνησε τον Δαβίδ να απαριθμήση τον Ισραήλ. (…) Και εφάνη κακόν εις τους οφθαλμούς του Θεού το πράγμα τούτο· όθεν επάταξε τον Ισραήλ. Τότε είπεν ο Δαβίδ προς τον Θεόν, Ημάρτησα σφόδρα, πράξας το πράγμα τούτο·(…)» Εδώ φαίνεται ότι έχουμε να κάνουμε με κάποια εντολή των προφητών προς τους βασιλείς του Ισραήλ να μην απαριθμούν το στρατό. Ο λόγος ίσως να ήταν για να μην υπονομευθεί η πίστη τους στη νίκη επειδή οι Ισραηλίτες ήταν ολιγάριθμοι σε σχέση με τους γύρω λαούς τους οποίους πολεμούσαν. Με άλλα λόγια, η λέξη ‘Σατανάς’ εδώ μπορεί να υπονοεί απλή περιέργεια, που όμως θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την έκβαση της μάχης.

Μια άλλη περίπτωση που εμφανίζεται το όνομα του ‘Σατανά’ στη Βίβλο είναι στο βιβλίο του Ιώβ, Α' κεφάλαιο, εδάφια 6-12. «Και κάποια ημέρα, οι γιοι του Θεού ήρθαν να παρασταθούν μπροστά στον Κύριο, κι ανάμεσα σ' αυτούς ήρθε και ο σατανάς. Και ο Κύριος είπε στον σατανά: Από πού έρχεσαι; Και ο σατανάς απάντησε στον Κύριο, και είπε: Αφού διάβηκα ολόγυρα τη γη, και περπάτησα μέσα σ' αυτή, νάμαι.
Και ο Κύριος είπε στον σατανά: Έβαλες τον νου σου επάνω στον δούλο μου τον Ιώβ, ότι δεν υπάρχει όμοιός του στη γη, άνθρωπος άμεμπτος και ευθύς, ο οποίος φοβάται τον Θεό, και απέχει από κακό; Και ο σατανάς απάντησε στον Κύριο, και είπε: Μήπως ο Ιώβ δωρεάν φοβάται τον Θεό; Δεν τον περιέφραξες από παντού, και το σπίτι του, και όλα όσα έχει; Τα έργα των χεριών του ευλόγησες, και τα κτήνη του πλήθυναν επάνω στη γη· όμως, άπλωσε τώρα το χέρι σου, και άγγιξε όλα όσα έχει, για να δεις αν δεν σε βλασφημήσει κατά πρόσωπο. Και ο Κύριος είπε στον σατανά: Δες, στο χέρι σου όλα όσα έχει· μόνον επάνω σ' αυτόν μη βάλεις το χέρι σου. Και ο σατανάς βγήκε μπροστά από τον Κύριο.»


Εδώ έχουμε το ‘Σατανά’ σε ρόλο ενός από τους υιούς του Θεού που παίρνει άδεια από το Θεό για να εκπληρώσει συγκεκριμένη αποστολή. Δηλαδή δεν είναι ο εκπεσών ‘Εωσφόρος’ αλλά ένας από τους ευυπόληπτους υιούς του Θεού με συγκεκριμένη αποστολή να δοκιμάζει τους ανθρώπους, πάντα κατόπιν αδείας. Τα παθήματα του Ιώβ είναι γνωστά σε όσους έχουν στοιχειώδεις γνώσεις της Βίβλου, όπως είναι γνωστή και η παροιμιώδης (‘ιώβειος’) υπομονή και η καρτερική αντιμετώπισή τους. Εκείνο όμως που ίσως δεν είναι γνωστό στους πολλούς είναι μια άλλη εξήγηση, ασφαλώς πιο πειστική, για τα παθήματα του Ιώβ που δίδεται στο Γ' κεφάλαιο του ίδιου βιβλίου του Ιώβ, και στο εδάφιο 25: «Επειδή, εκείνο που φοβόμουν, μου συνέβηκε, κι εκείνο που τρόμαζα ήρθε επάνω μου.»

Να λοιπόν ποιος ήταν ο ‘σατανάς’ στην περίπτωση αυτή του Ιώβ: ο φόβος! Ο φόβος είναι ένα αρνητικό συναίσθημα που ελκύει, μορφοποιεί και υλοποιεί εκείνο που φοβάται κανείς. Όπως η πίστη είναι ένα θετικό συναίσθημα που τείνει να υλοποιήσει το αντικείμενο της πίστης, έτσι και ο φόβος τείνει να υλοποιήσει το αντικείμενο του φόβου. Αυτό επιβεβαιώνεται στην Καινή Διαθήκη από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, ο οποίος γράφει ότι «ο φόβος έχει κόλαση.» (Α' Ιωάννου 4:18)

Προχωρώντας στο οδοιπορικό μας στη Βίβλο, βρίσκουμε αναφορά στο Σατανά, αυτή τη φορά με το όνομα Εωσφόρος στον προφήτη Ησαΐα.: «Πώς έπεσες από τον ουρανό, Εωσφόρε, γιε της αυγής! Συντρίφτηκες καταγής, εσύ που καταπατούσες τα έθνη! Εσύ έλεγες στην καρδιά σου: "Θα ανέβω στον ουρανό, θα υψώσω τον θρόνο μου πιο πάνω από τα αστέρια τού Θεού· και θα καθίσω επάνω στο βουνό της σύναξης, προς τα μέρη τού βορρά· θα ανέβω επάνω στα ύψη των σύννεφων· θα είμαι όμοιος με τον Ύψιστο". Όμως, θα κατέβεις στον Άδη, στα βάθη του λάκκου. Αυτοί που σε βλέπουν, θα ατενίσουν σε σένα, θα σε παρατηρούν, λέγοντας: "Αυτός είναι ο άνθρωπος, που έκανε τη γη να τρέμει, που έσειε τα βασίλεια;"» (Ησαΐας 14: 12-16)

Τα εδάφια αυτά είναι από την όραση του Ησαΐα κατά της Βαβυλώνας. Το όνομα ‘Εωσφόρος’ αναφέρεται μάλλον στο βασιλιά Ναβουχοδονόσορα, κι όχι σε κάποιον Αρχάγγελο που στη συνέχεια εξέπεσε του Παραδείσου, όπως το θέλει η χριστιανική παράδοση. Η τελευταία πρόταση, «αυτός είναι ο άνθρωπος…», δεν αφήνει καμία αμφιβολία περί αυτού.

Συνεχίζοντας βρίσκομε πάλι το διάβολο σε ρόλο αντιστεκόμενου: «Και μου έδειξε τον Ιησού, τον μεγάλο ιερέα, να στέκεται μπροστά στον άγγελο του Κυρίου, και ο διάβολος στεκόταν από τα δεξιά του για να του αντισταθεί. Και ο Κύριος είπε στον διάβολο: Διάβολε, θα σε επιτιμήσει ο Κύριος· ναι, θα σε επιτιμήσει ο Κύριος, ο οποίος διάλεξε την Ιερουσαλήμ·» (Ζαχαρίας 3: 1-2) Εδώ έχουμε το διάβολο σε ρόλο αντιδίκου, εναντιούμενου. Αυτό σημαίνει η λέξη ‘Σατάν’ στα Εβραϊκά, εξ ού και Σατανάς. Όταν ο Πέτρος προσπάθησε να εμποδίσει τον Ιησού από την επερχόμενη σταύρωση, δηλαδή του αντιστάθηκε, τότε ο Ιησούς τον αποκάλεσε ‘σατανά’: «Και εκείνος, αφού στράφηκε, είπε στον Πέτρο: Πήγαινε πίσω μου, σατανά, μου είσαι σκάνδαλο· επειδή, δεν φρονείς τα πράγματα του Θεού, αλλά εκείνα των ανθρώπων.» (Κατά Ματθαίον 16:23)

Στην Καινή Διαθήκη ο διάβολος πρωτοεμφανίζεται στην Έρημο για να «δοκιμάσει» τον Ιησού. Αυτή τη φορά ήταν ο πειράζων. Και πάλι η Γραφή μας λέει ότι πήρε άδεια από το Θεό για να το κάνει. «Τότε ο Ιησούς οδηγήθηκε από το Πνεύμα στην έρημο για να πειραχθεί από τον Διάβολο.» (Κατά Ματθαίον 4:1) Για λόγους συντομίας, δε θα επεκταθώ στην ανάλυση των πειρασμών που τέθηκαν στον Ιησού, οι οποίοι ήταν καθαρά πειρασμοί της σάρκας με τις επιθυμίες της.

Εκτενέστερη ανάλυση υπάρχει στο βιβλίο μου με τον τίτλο: «Απομυθοποίηση του Διαβόλου». Επιβεβαίωση του ότι ο πειρασμός προέρχεται από τη σάρκα του ανθρώπου κι όχι από κάποιο μεταφυσικό ον δίνεται κι από ένα άλλο εδάφιο της Καινής Διαθήκης: «Γρηγορείτε και προσεύχεστε, για να μη μπείτε σε πειρασμό· το μεν πνεύμα είναι πρόθυμο, η σάρκα όμως είναι αδύναμη.» (Κατά Ματθαίον 26:41)

Σε άλλο εδάφιο της Καινής Διαθήκης, ο Ιησούς αποκάλεσε τον Ιούδα τον Ισκαριώτη «Διάβολο», δηλαδή διαβολέα, συκοφάντη. «Ο Ιησούς αποκρίθηκε σ' αυτούς: Εγώ δεν διάλεξα εσάς τους δώδεκα; Και (όμως) ένας από σας είναι διάβολος.» (Κατά Ιωάννη 6: 70)

Αυτά ως προς το ‘Διάβολο’ ή ‘Σατανά’ του Εβραϊσμού και του Χριστιανισμού. Περισσότερα μπορεί να βρει κανείς μελετώντας τη Βίβλο χωρίς προκατάληψη και με διάκριση. Και λίγα λόγια τώρα για τις άλλες θρησκείες.

Στο Βουδισμό, ο διάβολος (Mara) είναι ο θεός του πειρασμού, ο αποπλανητής που προσπάθησε ν’ απομακρύνει το Βούδα από το μονοπάτι του διαφωτισμού. Ονομάζεται και ‘καταστροφέας’ και ‘θάνατος’ (της ψυχής). Ο Βουδισμός παραδοσιακά ταυτίζει το διάβολο με τα πάθη και τις πλάνες, δηλαδή με την ίδια τη φύση του κατώτερου εαυτού μας. Τα όπλα του διαβόλου, πάντα κατά το Βουδισμό, είναι ο εγωισμός, η επιθυμία, το μίσος, η λαιμαργία, η τεμπελιά, ο φόβος, η αμφιβολία, η ισχυρογνωμοσύνη, η ανησυχία, η φιλοδοξία, η απληστία, και άλλες κακίες.

Ο Ινδουισμός πιστεύει ότι ο Σατανάς, ναι μεν έχει λάβει προνόμια από το Θεό και τελεί υπό την προστασία του, εν τούτοις όμως είναι κατώτερος από τον άνθρωπο, αφού μόνο ο άνθρωπος μπορεί να τον νικήσει. Ακόμη και ο Vishnu, δηλαδή το δεύτερο πρόσωπο της Ινδουιστικής Τριάδας, προσφέρεται να ενσαρκωθεί ώστε ως άνθρωπος να νικήσει το Σατανά! Να μια αναλογία με το χριστιανικό μύθο! Ο Krishna, η όγδοη ενσάρκωση του Vishnu, που σκότωσε τον Kaliya, το φίδι με τα πολλά κεφάλια, είναι ο σωτήρας των Ινδουιστών και ο πιο δημοφιλής θεός τους. Ο Kaliya είναι ένα μυστικιστικό τέρας που συμβολίζει τα πάθη του ανθρώπου. Οι βασανιστικές συγκρούσεις του Krishna με τον Kaliya, είναι μια αλληγορία των συγκρούσεων μεταξύ του Πνευματικού Εαυτού και του ζωικού ανθρώπου, όπου τελικά υπερισχύει ο πνευματικός άνθρωπος. Ο ‘Σωτήρας’ δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον Πνευματικό Εαυτό.

Στο Ζωροαστρισμό, οι πειρασμοί του Ζαρατούστρα από το ‘διάβολο’ θυμίζουν σε πολλά σημεία τους πειρασμούς του Ιησού στην έρημο. Η δελεαστική προσφορά του Σατανά προς τον Ζαρατούστρα ήταν ίδια μ’ εκείνη που είχε κάνει στον Ιησού: τα βασίλεια του κόσμου τούτου.

Το Ισλάμ διδάσκει ότι ο Σατανάς δεν έχει καμία εξουσία πάνω σ’ εκείνους που υπηρετούν τον Αλλάχ. Προσπαθεί, βεβαίως ν’ αποτρέψει τους απεσταλμένους του Αλλάχ από την αποστολή τους. Όμως ο Αλλάχ χρησιμοποιεί τις προσπάθειες αυτές του Σατανά για να δοκιμάσει τους δικούς του, για να εξαγνιστούν οι καρδιές τους και να δυναμώσει η πίστη τους. Ωστόσο, υπάρχει και εδάφιο στο Κοράνι που κατά κάποιο τρόπο απενοχοποιεί το Σατανά: «Άνθρωπε, ό,τι καλό σου συμβεί προέρχεται από τον Αλλάχ. Κι ό,τι κακό σου συμβεί προέρχεται από σένα τον ίδιο (…).» (4:79)

Τέλος, σύμφωνα με τη μυστική Ιουδαϊκή φιλοσοφία της Καμπάλα, οι δαίμονες είναι οι ανθρώπινες κακίες προσωποποιημένες.

Αν συνθέσουμε όλα όσα παρέθεσα, βγαίνει το συμπέρασμα ότι ο διάβολος είναι η προσωποποίηση του κακού που υπάρχει στην κατώτερη φύση του ανθρώπου, με επικρατούντα στοιχεία τον εγωισμό, τη ζήλεια και το μίσος. Επομένως, αυτός που στέλνει το συνάνθρωπό του στο διάβολο, ουσιαστικά του διοχετεύει την κακία – αρνητική ενέργεια – που έχει συσσωρεύσει μέσα του, με στόχο να του προκαλέσει κακό.

Κατόπιν αυτών, έχουμε άραγε καμία δικαιολογία για να θεωρούμε τη διαβολοαποστολή απλά ως γραφικότητα της κουλτούρας μας, μια αθώα συνήθεια χωρίς κακό αντίκρισμα; Όχι βέβαια! Η διαβολοαποστολή είναι ένα ολέθριο πάθος και έχει τις ρίζες της στο μίσος και την εκδικητικότητα. Είναι η εν ψυχρώ δολοφονία της αγάπης και απόπειρα κατά της ίδιας της ζωής. Ας το εμπεδώσουν αυτό πρώτα οι ηθοποιοί που με τις συχνές πυκνές διαβολοαποστολές τους προβάλλουν από το γυαλί ήθη διεφθαρμένα αντί για χρηστά. Αλλιώς, ας αλλάξουν όνομα, κι αντί για ηθοποιοί, ας ονομάζονται παθηποιοί.