ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

ΕυθυΜΑΚΗΣ ο Ταρζάν: "Δεν είμαστε όλοι ίδιοι"!

Of course, not! Ποιος είπε τέτοιο πράγμα; Ποιος τόλμησε ν' αρθρώσει τόσο μεγάλη "βλασφημία"; Αλίμονο! Ίδιοι εμείς με το Μάκη τον Μπανιέρα; Είσαι καλά; Τι ομοιότητα μπορεί να έχουν οι προλετάριοι, π.χ., της Αμφιάλης με τους γαλαζοαίματους της Εκάλης; Σαφώς και δεν είμαστε ίδιοι, κύριε "Ζούγκλα". Εμείς, π.χ., δε θα είχαμε το θράσος να διαφημίζουμε το προϊόν μας κάτω από τον αφρό της μπανιέρας, με ειρωνικό και αλαζονικό ύφος δέκα καρδιναλίων, ούτε να ποζάρουμε γυμνοί στο παγκάκι, λοιδορώντας την κοινωνία. Σωστά, λοιπόν, στη διαφήμιση της νέας σου εφημερίδας έγραψες ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Επ' ευκαιρία να σου ευχηθώ καλή επιτυχία, και ελπίζω να μην είναι ένα ακόμη περιτύλιγμα προσφορών με μπόλικο life style, που το εκδίδεις για να το μοσχοπουλήσεις αργότερα τσεπώνοντας άλλα καμιά 15αριά δισεκατομμύρια ευρώ.

Όντως, κύριε Ταρζάν, άνθρωπε των ανώδυνων "συγκρούσεων", δεν είμαστε όλοι ίδιοι, κι ούτε θα θέλαμε να γίνουμε. Α, πα, πα, πα... Καλύτερα φτωχοί και αξιοπρεπείς παρά πλούσιοι, καλαμοκαβαλημένοι και επικίνδυνοι. Εδώ που τα λέμε, προσωπικά συχνά απορώ και εξίσταμαι τι σου βρήκε η Κιμ και σε παντρεύτηκε. Πιθανόν να ήταν τα "επιμελημένα" γένια και μαλλιά σου. Μοναδικό το θέαμα, ομολογουμένως, κατάλληλο για παιδάκια που δεν τρώνε το φαΐ τους!

--«Τρώγε, Μπόμπο, και μη μιλάς γιατί θα φωνάξω το Μάκη τον Ταρζάν να σε φιλήσει!»

--«Άααα, ούου, όχι μαμά, να χαρείς, μην το κάνεις, θα με τρυπήσουν τα γένια του! Θα το φάω το φαΐ μου! Αλλά γιατί είναι αξύριστος;»

--«Τρώγε και μην κάνεις ανόητες ερωτήσεις. Είναι της μόδας, δεν το πήρες είδηση; Πού ζεις; Άλλωστε έτσι είναι όλοι οι "επαναστάτες" των σαλονιών: αξύριστοι.»

Όσο για την περίπτωση της Κιμ, υπάρχει και η Αγγλική παροιμία που λέει, "Βeauty is in the eyes of the beholder"...

Που λέτε σύντροφοι στην απόγνωση, χτες είδα κατά σύμπτωση μέρος από τη συνέντευξη του Ταρζάν στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου, στoν ΑΝΤ1, και αξίζει να δείτε το βιντεάκι που παραθέτω. Είναι ένα ρεσιτάλ υποκρισίας που θα το ζήλευαν ακόμη και οι πιο ταλαντούχοι ξετσίπωτοι πολιτικοί μας. Διασκεδάστε, λοιπόν, με την Ευθυμάκειο αμπελοφιλοσοφία, για να γελάσει λίγο το χειλάκι σας και να πάνε τα φαρμάκια κάτω.
Άσχετο, αλλά ποιος είπε "από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια"; Μικρός δεν είναι, τρελός είναι;

--«Μ' αρέσουν οι άνθρωποι που όταν αλλάξουν οικονομική τάξη διατηρούν τους ίδιους φίλους και τα ίδια ενδιαφέροντα και νοιάζονται γι' αυτούς που δεν έχουν.»

Τ' ακούτε εσείς του ΟΓΑ με τη σύνταξη των 330+30=360 ευρώ; Ο Ευθυμάκης, μπορεί μεν να άλλαξε τάξη - διότι ούτε στις "δημοκρατίες" εξαλείφονται οι τάξεις - αλλά είναι εδώ και σας νοιάζεται! Παρηγορηθείτε, λοιπόν, έχετε μπάρμπα στην Εκάλη, βρε!

Τι άλλο είπε με σοβαροφάνεια που κόντεψα να κατ****θώ, με το συμπάθιο, από τα γέλια;

--«Τους υπόλοιπους, εκείνους οι οποίοι αλλάζουν συνήθειες και ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι γεννήθηκαν στο "Ντα Κάπο", εμένα αυτοί οι άνθρωποι με ενοχλούν απίστευτα.
»


Σώωωπα ρε μεγάλε! Και κατά πού πέφτει εκείνο το "Ντα Κάπο", για νάχουμε καλό ρώτημα; Δηλαδή όλοι εκείνοι οι γαλαζοαίματοι νεόπλουτοι τους οποίους δεξιώθηκες στο χλιδάτο γάμο σου και στα βαφτίσια των παιδιών σου, σε ενοχλούσαν απίστευτα; Καλά, πώς τους άντεξες και τους αντέχεις βρε παιδί μου; Ειλικρινά συμμερίζομαι την ενόχλησή σου. Και πώς δε σκέφτηκες να καλέσεις στις χλιδάτες δεξιώσεις σου όλα τα φιλαράκια των Εξαρχείων, εκείνους τους αιρετικούς που λες ότι γουστάρεις; Να υποθέσω ότι και μένα που είμαι αιρετική των αιρετικών, αποδιοπομπαία πασών των αιρέσεων, θρησκευτικών τε και πολιτικών, με πας; Κάτι τέτοιο συμπέρανα από τα ίδια σου τα λόγια, και πήρα θάρρος!

Αμ το άλλο που ξεκαρδίστηκα το ακούσατε;

--«Επειδή λοιπόν λες ότι κινδυνεύει το σύστημα, πρέπει να σου πω ότι το σύστημα, αυτού του είδους οι μαγκιές και ιστορίες δεν μου αρέσουν διότι είναι μέρος του συστήματος. Και το γνωρίζω αυτό καλά. Αν κατορθώσεις να γίνεις επικίνδυνος για το σύστημα ενώ είσαι μέρος του συστήματος έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Αν όμως αφομοιωθείς από το σύστημα τότε θα γίνεις ένας από όλους αυτούς και ίσως αυτό να μη μου αρέσει καθόλου. Να είναι δηλαδή και το τέλος της ιστορίας.»

Τρέμε Σύστημα! Ο Ευθυμάκης ο Ζούγκλας, κατά κόσμον Ταρζάν, παρ' όλο που ανήκει στο Σύστημα, έγινε επικίνδυνος για το Σύστημα. Κι αυτό έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον! Και μαζί με τα παιδιά των Εξαρχείων, τα οποία του αρέσουν πολύ όπως ομολόγησε στη συνέντευξη, πολεμάει το Σύστημα.
Αλύτρωτοι ραγιάδες, η στιγμή της λύτρωσής σας πλησιάζει! Ο Μάκης και οι αιρετικοί του φίλοι έρχονται να σας απελευθερώσουν από το Σύστημα που σας πίνει το αίμα. Αμήν!

--«Μου αρέσουν οι αιρετικοί άνθρωποι, δηλαδή η άλλη όχθη, η άλλη πλευρά. Έχει πάντοτε περισσότερο ενδιαφέρον. Μου αρέσουν και τα παιδιά των Εξαρχείων κι όταν με βρίζουν ακόμη.»

Καλά αυτό είναι γνωστό, δεν κρύβεται. Κι όχι μόνο τα παιδιά των Εξαρχείων αλλά και τα μεγαλύτερα παιδιά του Κορυδαλλού σου αρέσουν, στα οποία συχνά παρέχεις βήμα στη Ζούγκλα σου.
Σου αρέσει, είπες, και το χιούμορ. Άρα μπορεί και να με μοριοδοτήσεις;
video

Α, ναι, να μην ξεχάσω να ενημερώσω τον κύριο εισαγγελέα. Ο Μάκης μάλλον έχει στοιχεία γι' αυτούς που πυροβόλησαν και τραυμάτισαν τους έξι νεαρούς αστυνομικούς στο Αστυνομικό Τμήμα της Αγίας Παρασκευής. Πώς το ξέρω; Μα το έγραψε κάτω από τον τίτλο της εκπομπής "Ζούγκλα", την περασμένη Πέμπτη, 29-10-2009. Δεν το είδατε; Ξέερει αυτός ότι τα παιδάκια με τα καλάσνικοφ είναι αγανακτισμένοι και σκληρά εργαζόμενοι νέοι των 700 ευρώ! Δεν έχουν σχέση με το Σύστημα (εντός ή εκτός) οι κουκουλοφόροι που πυροβολούν στο ψαχνό και ρίχνουν μολότοφ. Όοοχι! Το είπε ο Ευθυμάκης. Κι όταν το λέει ο Μάκης, είναι κάτι σαν το "Τάδε έφη Ζαρατούστρα". Έτσι Μάκη μου; Κατά τ' άλλα, "Μη μου το Σύστημα τάραττε"!

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Ποιος είπε το “ΟΧΙ” παιδιά; Ξέρει κανείς;

Μεθαύριο ο μήνας έχει 28 (ενώ 'εννιά' έχει κάθε μέρα για τους πολιτικούς μας, χα, χα), κι εμείς από συνήθεια θα “γιορτάσουμε” για μια ακόμη φορά το “ΟΧΙ”. Οι ρεπόρτερ θα βγουν στο δρόμο με τα μαρκούτσια για να ρωτήσουν μαθητές τι έγινε στις 28 Οκτωβρίου του 1940, και τα παιδιά, που ξέρουν όλα τα ονόματα ποδοσφαιριστών απέξω κι ανακατωτά, θα τους απαντήσουν ένα σωρό ανοησίες. Στη συνέχεια οι ανοησίες αυτές θ’ ανακοινωθούν δίκην χαβαλέ στο τηλεοπτικό κοινό από τη μικρή οθόνη, κι όλοι μαζί θα διασκεδάσουμε, όπως είναι το έθιμο, με τα χάλια μας.
Εκείνο, βέβαια, για το οποίο οι μαθητές έχουν πιο άγρια μεσάνυχτα είναι το ποιος διάολο είπε το “ΟΧΙ”. Αυτό είναι επτασφράγιστο μυστικό για να μην προσβληθεί η “δημοκρατία” μας και γίνει καμιά ανεπιθύμητη σύγκριση με τους χαραμοταϊσμένους πολιτικούς ηγετίσκους μας. Πω, πω, ανατριχιάζω! Ωστόσο, οι πιο διαβασμένοι από τους ερωτώμενους θα απαντήσουν, “ο λαός”, διότι αυτά τους λένε οι φαρισαίοι και υποκριτές. Και να φανταστείτε το 1940 δεν υπήρχε τηλεόραση για δημοσκοπήσεις, προπαγάνδα, πλύση εγκεφάλου και συντονισμό… Πάντως, δεν είναι η μοναδική φορά που οι “προοδευτικοί” Έλληνες φτύνουν την ιστορία τους.
Στο διάγγελμά του προς τον ελληνικό λαό ο (αμελέτητος) Ιωάννης Μεταξάς – χτύπα ξύλο – τόνιζε:

"Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της.

Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημάς να ζήσωμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν την παράδοσιν τμημάτων του Εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρεσβευτήν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.

Έλληνες
Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.»
Δυστυχώς, όμως, το μεγάλο "ΟΧΙ" του 1940, που σύμφωνα με τη “δημοκρατική” εκδοχή της ιστορίας δεν το είπε ο Μεταξάς στο λαό αλλά το επέβαλε ο λαός στο Μεταξά, ακυρώθηκε στη συνέχεια με το "ΝΑΙ" στην επάρατη αδελφοσφαγή που είπε ο ίδιος ο ηρωικός λαός μας, απαντώντας “ΝΑΙ” στις αντιμαχόμενες εξωτερικές δυνάμεις που προωθούσαν τα δικά τους κυριαρχικά σχέδια στη χώρα μας. Ευτυχώς για τον (αμελέτητο) δικτάτορα, είχε πεθάνει στις 29 Ιανουαρίου του 1941, γιατί αλλιώς οι “δημοκράτες” θα του φόρτωναν και τις ευθύνες για τον αιματηρό εμφύλιο του 1944-49.

Ωστόσο, μέχρι τις μέρες μας, ο λαός συνεχίζει ποικιλοτρόπως να ακυρώνει το ηρωικό “ΟΧΙ” του 1940, παρόλο που το οικειοποιείται ως εντελώς δικό του... Βλέπετε, για να λειτουργήσει η κομματοκρατία, την οποία λιβανίζουμε ως θεά, χρειάζεται το μίσος, το διχασμό και τις πλατείες “Κλαυθμώνος”, ενώ τον πικρό καρπό της “δημοκρατίας” που απολαμβάνουμε τον γευόμαστε καθημερινά και μοιρολογάμε χωρίς τέλος για το τι μας βρήκε…

Τώρα, το παραμύθι ότι το μεγάλο "ΟΧΙ" το είπε ο λαός και όχι ο δικτάτορας Μεταξάς μου δημιουργεί την απορία: γιατί τις τελευταίες δεκαετίες ο ίδιος ηρωικός λαός λέει συνεχώς "ΝΑΙ" σ' εκείνους που τον ταπεινώνουν και τον καταδυναστεύουν οδηγώντας τη χώρα του στον απόλυτο εξευτελισμό, την αθλιότητα και τη χρεοκοπία; Αναρωτιέμαι, πώς εκφυλίστηκαν τόσο οι απόγονοι των υπερήφανων ηρώων του “ΟΧΙ” του 1940, που έχυσαν το αίμα τους για να υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφη;

"Φταίνε οι πολιτικοί ηγέτες μας", θ’ απαντήσει ο δημοκράτης και φασιστοθάφτης. “Και τι σημασία έχουν οι ηγέτες;”, ρωτάω εγώ η αφελής. Ας κάνει μόνος του κουμάντο ο λαός, όπως ενήργησε και το 1940, απαντώντας “OXI” στα σχέδια της φασιστικής Ιταλίας του Μουσσολίνι, χωρίς εντολή άνωθεν! Αυτό δεν πιστεύουν οι “προοδευτικοί” δημοκράτες; Άλλωστε αυτό βροντοφωνάζουν με μολότοφ και οι αντιεξουσιαστές, ότι δηλαδή οι λαοί δε χρειάζονται ηγέτες για καθοδήγηση!

Λοιπόν, για να ανακεφαλαιώνουμε, έχουμε και λέμε: Το 1940 το "ΟΧΙ" δεν το είπε μόνο ο Ιωάννης Μεταξάς. Το είπε μετά απ' αυτόν ΚΑΙ ο λαός, και κυρίως ο στρατός, όχι μόνο επειδή το ένιωθε – και δεν έχω κανένα λόγο ν’ αμφισβητήσω τον πατριωτισμό των Ελλήνων – αλλά επειδή στις δικτατορίες οι λαοί, θέλουν δε θέλουν, λένε πάντα ό,τι τους διατάσσει ο δικτάτορας να πουν. Αυτός άλλωστε είναι και ο ορισμός της δικτατορίας: να λέει ο λαός "ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ" τα κελεύσματα του δικτάτορα.

Το περίεργο είναι ότι σήμερα, χτες, και προχτές που οι πολιτικοί μας ηγετίσκοι, μωροφιλόδοξοι οσφυοκάμπτες, λένε συνεχώς "YES" στους καμουφλαρισμένους “αφέντες του κόσμου”, ο λαός λέει επίσης "YES" στους εκλεγμένους "yes men" του, αν και δεν έχουμε δικτατορία! Κάτι πράγματα! Ο παλιός καλός ηρωισμός φαίνεται πως εξέλιπε από τα κύτταρά μας… Το πώς και γιατί μπορεί να το απαντήσει εύκολα όποιος διαθέτει ακόμη εν λειτουργία κοινό νου.

Δια της εις άτοπον απαγωγής, λοιπόν, το μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο οδηγούμαι, επειδή η αθλιότητα του "YES" των ηγετίσκων μας είναι επαναλαμβανόμενη και ο "περήφανος" λαός δεν τους λέει "ΟΧΙ", είναι ότι μόνο όταν βρεθεί κάποιος σαν τον Με... (Σσστ, πιπέρι!) να πει ξανά το "ΟΧΙ", μπορεί να δούμε άσπρη μέρα. Αλλά πού τέτοια τύχη... Μας προσέχουν τώρα οι εξαποδώ "φίλοι" μας μπας και ξεστρατήσουμε και τους χαλάσουμε τα καταχθόνια κυριαρχικά σχέδια...

Επί τω έργω τώρα παιδιά: αν δεν το έχετε ήδη κάνει, κολλήστε μου την ταμπέλα της "φασίστριας", επειδή τολμάω να ξεστομίσω αυτό που πολλοί αγανακτισμένοι πολίτες θα έβλεπαν σα σανίδα σωτηρίας, αλλά δεν τολμούν να το αρθρώσουν. (Μόνο στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις το ψιθυρίζουν.) Μάλιστα, κάποιοι αμετανόητοι εθνικιστές – φασίστες του κερατά – ψιθυρίζουν πως αντί της εξυφαινόμενης παγκόσμιας δικτατορίας, που φαίνεται να την αποδεχόμαστε αναντίρρητα σα γνήσιοι ραγιάδες, θα ήταν προτιμότερη μια ντόπια… Η παροιμία δε λέει, «Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας ειν’ και μπαλωμένο»;
Σκασμός, ρε! Τι μουρμούρισες ζωντόβολο φασιστόμουτρο; Για τη δικτατορία της κουκούλας που έχει εγκαθιδρυθεί; Α, αυτή είναι στις αρμοδιότητες του αρχάγγελου Μιχαήλ. Ας τον εμπιστευτούμε.

Τι θα έλεγε, άραγε, αν ζούσε ο μεγάλος πατριώτης Μάνος Χατζιδάκις για τη σημερινή πολιτική εξαχρείωση και κοινωνική εξαθλίωση; Ο εθνικός μας μουσικοσυνθέτης συνήθιζε να τα λέει έξω απ’ τα δόντια. Δείτε ένα προφητικό απόσπασμα από μια συγκλονιστική συνέντευξη του συνθέτη και διανοούμενου Μάνου Χατζιδάκι, που μεταδόθηκε από τον ραδιοφωνικό σταθμό ΤΟΡ-FΜ και δημοσιεύθηκε στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» της 9ης Φεβρουαρίου 1989, δηλαδή πριν από 20 χρόνια!

«"Όποια κι αν είναι η δουλειά σου, πρέπει να κατέβεις κάτω και να μιλήσεις. Αυτό είναι υποχρέωση κάθε πολίτου, και ακόμα περισσότερο ενός υπεύθυνου πολίτου, αλλά όχι μέσα από την τέχνη. Κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να μιλήσει, πάντα την έχει. Αλλά πρέπει να είναι έτοιμος να πληρώσει ένα τίμημα. Και εκεί είναι που γίνεται η μεγάλη μάχη με τον εαυτό μας. Πόσοι είμαστε αποφασισμένοι να πληρώσουμε;

Ζούμε τη μοιραία κατάληξη ενός κόσμου που προετοιμάσθηκε για την εξαφάνισή του. Ο μεταπολεμικός κόσμος, και ιδιαίτερα ο πολιτικός, δεν προετοίμασε το σπάνιο είδος και το πολύ ακριβό, του ελεύθερου πολίτη. Εγώ δεν έχω καμιά ελπίδα (για τη χώρα μας), παρά αν γίνει ένα θαύμα. Εγώ δεν πιστεύω ότι έχουμε σήμερα τη δύναμη να επιβιώσουμε σαν εθνική οντότητα. Θα μείνουμε σαν νάνοι αλλοτινών καιρών. Και θα το δείτε, όταν θα έρθει η πλήρης ένωση με την Ευρώπη, σε ποια κατάσταση θα βρισκόμαστε. Ποια είναι η υποδομή για να υπάρξουν επιβιώνοντα έστω ένα δύο χαρακτηριστικά της εθνικότητάς μας;"

Στην ερώτηση: "Φρονείτε ότι δεν υπάρχει κάποια ελπίδα, κάποια διέξοδος; Τι θα μπορούσε να γίνει κατά τη γνώμη σας;" απαντά: "Τίποτα. Η πλήρης εξαφάνισή μας. Και θα γίνει. Είμαι βέβαιος. Και μην ξεχνούμε ότι, σε τελευταία ανάλυση, οι μόνες στιγμές που σκεφθήκαμε σοβαρά σαν έθνος ήταν στις καταστροφές. Ας περάσουμε μια καταστροφή μήπως και σωθούμε".» (Πηγή)

Και, πού είστε, "αδέλφια μου, αλήτες, πουλιά": "Φέρτε μου ένα μαντολίνο, για να δείτε πώς πονώ" αναγκαζόμενη να πω αυτά που είπα...

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Η άτεγκτη ετυμηγορία Πάγκαλου για τους "STAGERS"


Άρον-άρον απόλυσον αυτούς! Η πλατεία Κλαυθμώνος αναβίωσε χτες μετά τη διυπουργική απόφαση για την κατάργηση των προγραμμάτων STAGE, δηλαδή για το χωρίς αναστολές πέταμα στο δρόμο χιλιάδων υποσιτιζόμενων νέων που ήλπιζαν τουλάχιστον σε κάποια μοριοδότηση με τη λήξη των συμβάσεών τους. Με περισσή κοινωνική αναλγησία ο Aντιπρόεδρος της "Σοσιαλιστικής" Kυβέρνησής μας, Θεόδωρος Πάγκαλος, εγγονός του συνονόματού του στρατηγού, πολιτικού και δικτάτορα μεταξύ 1925-1926, ανακοίνωσε σε αποστειρωμένο από συναισθήματα ύφος και τόνο ένα “αποφασίζομεν και διατάσσομεν” που θα έκανε υπερήφανο τον παππού του και θα προκαλούσε τη ζήλεια του δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου.

Αποφασίζομεν και διατάσσομεν:

Α´. Στο εξής καταργούνται και απαγορεύονται τα stage, στο δημόσιο, στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στον ΟΤΑ.

Β´. Στον ιδιωτικό τομέα τέτοιες σχέσεις εφόσον ισχύουν όλες οι απαραίτητες εγγυήσεις(ασφαλιστικές, κλπ) και χρηματοδοτούνται κυρίως από κοινοτικά κονδύλια είναι δυνατόν να λειτουργήσουν ως μαθητεία.

Γ´. Τα stages που έγιναν μετά την αναγγελία των εκλογών είναι παράνομα. Έγιναν για προφανής ψηφοθηρικούς σκοπούς και ως εκ τούτου δεν ισχύουν.

Δ´. Stage οποιασδήποτε διάρκειας που λήγουν δεν θα ανανεώνονται.

Ε´. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού το οποίο θα καλύπτει ο πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

(Δείτε την εκφώνηση σε βίντεο εδώ)

Καταδικάζω απερίφραστα την απελθούσα άχρηστη και επίορκη κυβέρνηση της ΝΔ, συν τοις άλλοις, για την ομηρία στα STAGE δεκάδων χιλιάδων ανασφάλιστων νέων και για εμπόριο φρούδων ελπίδων. Μα καταδικάζω εξ ίσου την αναλγησία της παρούσας κυβέρνησης που με μια κίνηση πολιτικού ρεβανσισμού πετάει στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους που έτρωγαν ένα κομμάτι ψωμί – δηλαδή ξεροκόμματο – περιμένοντας να ξημερώσει άσπρη μέρα και γι’ αυτούς. Κι αντί για άσπρη μέρα, ξημέρωσε μαύρη κι άραχλη, και μάλιστα από μια σοσιαλιστική κυβέρνηση που υποτίθεται ότι έχει κοινωνικές ευαισθησίες...

Δυστυχώς δεν έχουμε Κράτος με συνέχεια και υπευθυνότητα. Έχουμε αλαζονικούς πολιτικούς θιάσους (φατρίες) που εναλλάσσονται στην εξουσία για να εφαρμόσουν το δικό τους μεγαλοφυές "πρόγραμμα", το οποίο θα καταργήσει τις αποφάσεις της πάντα ελεεινής μα εξίσου νόμιμης προηγούμενης κυβέρνησης, για να ευνοήσουν τα δικά τους παιδιά. Κι αυτά που λένε για δήθεν αποκατάσταση της νομιμότητας εγώ τ’ ακούω βερεσέ, και μακάρι να είχα την τύχη να διαψευστώ.

Λοιπόν, κύριε Αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και συναρμόδιοι υπουργοί, αφού θέλετε να επαναφέρετε τις προσλήψεις στο Δημόσιο στη νομιμότητα και στη διαφάνεια του ΑΣΕΠ - μακάρι επιτέλους να το κάνετε! - κι επειδή δεν αγωνιστήκατε σθεναρά τα προηγούμενα 5,5 χρόνια ώστε οι σκληρά εργαζόμενοι επί 7ωρο όμηροι των STAGE ν’ απολαμβάνουν, έστω και προσωρινά, τα ίδια εργατικά δικαιώματα όπως όλοι οι εργαζόμενοι, σας καλώ ν' αποκαταστήσετε άμεσα αυτή την κοινωνική αδικία παίρνοντας τα εξής μέτρα:

1. Να ασφαλιστούν αναδρομικά όλοι οι εργαζόμενοι στα stage.

2. Μετά την απόλυσή τους στη λήξη της σύμβασής τους, να παίρνουν επίδομα ανεργίας από τον ΟΑΕΔ επί ένα χρόνο, όπως όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι που μένουν άνεργοι.

3. Να πληρωθούν αναδρομικά τη διαφορά του πενιχρού μισθού τους (23,5 ευρώ για την εργάσιμη ημέρα, μηδέν για τις αργίες, κάπου 500 € το μήνα), από τον κατώτατο μισθό του ανειδίκευτου εργάτη που είναι 740€.

4. Να πληρωθούν αναδρομικά τους 13ο και 14ο μισθό που τους υπεξαιρέθηκε (Χριστούγεννα, Πάσχα, επίδομα διακοπών).

5. Να αποζημιωθούν με μετρητά για τις άδειες μετ' αποδοχών που σαν εργαζόμενοι δικαιούνταν και δεν τους δόθηκαν.

6. Να λάβουν όλοι οι ψιχουλόμισθοι όμηροι των STAGE το εφάπαξ έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης που δικαιούνται, ανάλογα με την οικογενειακή τους κατάσταση.

7. Να μοριοδοτηθούν καταλλήλως, διότι έχουν αποκτήσει εμπειρία σε εξειδικευμένες εργασίες του Δημοσίου.

Αν τα κάνετε όλα αυτά, τότε θα δικαιούστε να φέρετε το βαρύ όνομα του Σοσιαλισμού. Αν όχι, τότε θα είστε χειρότεροι σε αναλγησία, ρεβανσισμό και αδικία με την"επάρατη" Δεξιά που καταγγέλλετε και βδελύσσεστε. Και μην ξεχνάτε ότι είστε κυβέρνηση όλων των Ελλήνων. Τι είπατε; Δεν υπάρχουν λεφτά; Καλά πώς εξαφανίστηκαν μέσα σε τρεις εβδομάδες; Ο Πρόεδρός σας δεν έλεγε προεκλογικά ότι λεφτά υπάρχουν; Για ξαναθυμηθείτε τι έλεγε, παρακαλώ. (Πηγή)


Όσο για τη "σοσιαλιστικότητα" του κυρίου Πάγκαλου, διαβάστε, αν θέλετε, εδώ τι έλεγε στη Βουλή και τι ζητούσε, όταν οι 300 εθνοπατέρες, εν μέσω οικονομικής κρίσης, ευλογούσαν τα γένια τους το Νοέμβριο του 2008. Έχει ενδιαφέρον, μα το “σοσιαλισμό” και τη “δημοκρατία” που μας μαστίζει! Ελπίζω η φιλοδοξία του κ. Πάγκαλου στο τέλος της πολιτικής του σταδιοδρομίας να μην είναι η μετονομασία του σε 'Πάγκακο', δικαιώνοντας τον Οτσαλάν. Προσέξτε το αυτό κύριε Αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης.

Και να θυμάστε πάντα: Η άτεγκτη δικαιοσύνη ισοδυναμεί με αδικία, και ότι ακόμη και η δικαιοσύνη υποκλίνεται στην αλληλεγγύη και την αγάπη. Εξάλλου ένα κακό δε μπορεί ποτέ να θεραπευτεί μ’ ένα άλλο κακό, κι αν θέλετε οπωσδήποτε να σπάσετε αυγά για τη σοσιαλιστική ομελέτα σας ν’ αρχίσετε από ψηλά, μα πολύ ψηλά!

Ακόμη, μην ξεχνάτε ότι δεν έχετε να κάνετε με κατάργηση άψυχων προγραμμάτων STAGE αλλά με ζωντανές ανθρώπινες ψυχές που τους παίρνετε τη μπουκιά από το στόμα. Και γι’ αυτές τις ψυχές στις οποίες στερείτε την ελπίδα είσαστε όοολοι ένοχοι και συνυπεύθυνοι! Όλοι όσοι κυβερνήσατε (τρόπος του λέγειν) από τη Μεταπολίτευση και μετά και βυθίσατε τη χώρα μας στα σημερινά εφιαλτικά αδιέξοδα, σκοτώνοντας τις ελπίδες και κλέβοντας το χαμόγελο των πολιτών, και ιδιαίτερα των νέων.

Βομβαρδισμοί: φτωχό άλλοθι για τη λαθρομετανάστευση

Το δημοφιλές μεταξύ "προοδευτικών" παραμύθι, που διεγείρει αισθήματα ενοχής και συνενοχής, ότι τάχα η μοναδική αιτία της λαθρομετανάστευσης είναι οι βομβαρδισμοί των γερακιών της Δύσης, που καταστρέφουν τις “ανθούσες” οικονομίες διαφόρων “ευνομούμενων” και “φιλειρηνικών” χωρών, σκοτώνουν, και γενικώς κάνουν το βίο των γηγενών αβίωτο, καλά κρατεί και βρίσκει ευήκοα ώτα. Σ' αυτό βοηθάει και η υπόγεια προπαγάνδα των ίδιων εκείνων που βρίσκονται κατηγορούμενοι, δηλαδή των αρχιερέων της παγκοσμιοσαλατοποίησης! Οι δυστυχισμένοι ιθαγενείς αναγκάζονται λόγω των πολέμων να δραπετεύσουν, αναζητώντας τον "παράδεισο" στο σπίτι των ίδιων των βλοσυρών δημίων τους ή των συνεργατών τους! Καλό το παραμύθι για έκθεση ιδεών μαθητών του Δημοτικού, αλλά για Γυμνάσιο και Λύκειο δε στέκει.

Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγουμένου άρθρου μου με τίτλο Έλληνας μακαρίζει τους λαθρομετανάστες… Αφορμή για να επανέλθω στο θέμα μου έδωσε σχόλιο-απάντηση στο ερώτημα του Κωνσταντίνου «Πού μπορώ να απευθυνθώ ώστε να πολιτογραφηθώ ως Πακιστανός, Αφγανός, Ιρακινός, Ιρανός ή ό,τι άλλο χρειαστεί για να με προσέξει ο υπουργός, ο πρωθυπουργός, τα ΜΜΕ, οι διάφοροι ψυχοπονιάρηδες…» Στη συνέχεια παραθέτω ολόκληρη την απάντηση του ανώνυμου κυρίου st3pp3nw0lf που αναρτήθηκε στο ιστολόγιο buzz.reality-tape.com.

«Πανεύκολο. Ο ευγενής νέος θα μπορούσε να απευθυνθεί στο βορειοατλαντικό σύμφωνο ή καμιά άλλη ομάδα παλαβών δολοφόνων (πρώην πράκτορες της CIA, εξτρεμιστές για δέσιμο κ.λπ.) για να του βομβαρδίσουν το σπίτι, να σκοτώσουν όλους του τους γείτονες και μερικούς συγγενείς του, να καταστρέψουν την οικονομία της χώρας όπου ζει και να κάνουν τη ζωή του τόσο αβίωτη που να αναγκαστεί να το σκάσει.

Μετά θα ζήσει μια ωραία εμπειρία: θα περπατάει μέχρι να ανοίξουν τα πόδια του, χωρίς φαγητό ή νερό και μονίμως διωκόμενος, and then some, θα πληρώσει ένα σκασμό λεφτά σε κάτι περίεργους τύπους που δεν ξέρει αν θα τον πάνε εκεί που λένε ή θα τον πετάξουνε σε κανένα ναρκοπέδιο ή σε καμιά φουρτούνα, θα ασκηθεί να αποφεύγει τις συνοριοφρουρές, κι αφού (αν) τελικά γλυτώσει από όλα και δεν τον φάνε τα όρνια, αφού καταφέρει να φτάσει στον ονειρεμένο του προορισμό, θα τον παραλάβει η στοργική αστυνομία που θα τον φιλοδωρήσει με χάδια και φιλιά και διάφοροι φασίστες καθότι ήρθε να τους κλέψει τις δουλειές που δε θέλουν.

Ύστερα μπορεί να δοκιμάσει να βρει δουλειά, και ίσως τον πληρώσουν, αν δεν τον απελάσουν. Κατόπιν θα επαναλάβει αυτή την διδακτική διαδικασία μερικές φορές. Αφού την εμπεδώσει, και περάσουν καμιά δεκαριά χρόνια, δεν αποκλείεται να τον προσέξει κανένας ψυχοπονιάρης και να προσπαθήσει να τον "κάνει χαλίφη στη θέση του χαλίφη", και δη "πολύ προκλητικά", παρά τις ρομαντικές προσπάθειες του ρομαντικού Λα.Ο.Σ, όπως προσφυώς λέτε. Μετά θα ξυπνήσει!!!»

Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Επειδή η χώρα μας δεν είναι ένα ευνομούμενο κράτος που λειτουργεί με προγραμματισμό και συγκεκριμένη μεταναστευτική πολιτική, αλλά ένα ανοργάνωτο μπάχαλο-ξέφραγο αμπέλι, όλοι οι σημερινοί νόμιμοι μετανάστες αρχικά ήταν παράνομοι, δηλαδή λαθρομετανάστες. Η Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 βρέθηκε στο επίκεντρο των μεταναστευτικών ροών υποδοχής από χώρες όπως η Αλβανία, η Βουλγαρία, η Ουκρανία, η Ρωσία, η Ρουμανία, η Μολδαβία, και σ’ ένα βαθμό από όλες τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, δηλαδή από τον "παράδεισο" του πρώην Υπαρκτού Σοσιαλισμού. Αυτές τις χώρες, με εξαίρεση τη Σερβία στο τέλος της δεκαετίας του ’90, κανένας δεν τις βομβάρδισε για να εξαναγκάσει εκατομμύρια ανθρώπους να μεταναστεύσουν. Απλά πλήρωσαν τις αμαρτίες των καθεστώτων τους που οδήγησαν τις οικονομίες των χωρών τους σε κατάρρευση. Σχετικά με τις συνέπειες της αθρόας αυτής εισροής μεταναστών διαβάστε και παλαιότερα άρθρα εδώ και εδώ.

Όσον αφορά τους Ασιάτες λαθρομετανάστες στη χώρα μας, ένα μεγάλο ποσοστό είναι Κινέζοι. Κανείς, απ’ όσα γνωρίζω, δε βομβάρδισε τη χώρα τους για να τους τρέψει σε άτακτη φυγή και να τους εξαναγκάσει να γίνουν μικροπωλητές στην Ελλάδα, με “καταστήματα” τα πεζοδρόμια και τις πλατείες, και στη συνέχεια κατάληψη του ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Το ίδιο ισχύει και για την αθρόα προσέλευση μεταναστών από τις Φιλιππίνες και τη Σρι Λάνκα. Εξάλλου μεγάλο ποσοστό λαθρομεταναστών στη χώρα μας είναι Πακιστανοί, και απ’ όσα γνωρίζω η Δύση δεν βομβάρδισε το Πακιστάν. Το μπάχαλο στη χώρα αυτή έχει δημιουργηθεί από τις εμφυλιοπολεμικές συγκρούσεις των ίδιων των Πακιστανών και τη σύμπραξη κάποιων φατριών με τους Ταλιμπάν.

Όσο για τους Ιρακινούς, η πρωταρχική αιτία για τις συμφορές τους – και με αυτό δε θέλω να δικαιολογήσω τις ΗΠΑ – ήταν οι προαιώνιες διαμάχες μεταξύ Σιιτών και Σουνιτών, και η επιβολή της τάξης δια πυρός και σιδήρου από τον Σαντάμ Χουσεΐν, ενώ η εισβολή και κατάληψη του Κουβέιτ το 1990 έδωσε τη δικαιολογία για όλα τα εφιαλτικά γεγονότα που επακολούθησαν. Άρα ουδείς λαός άμοιρος ευθυνών, και ούτε οι Αφγανοί, με τη μεγαλύτερη παραγωγή ηρωίνης παγκοσμίως, είναι αγγελούδια. Δείτε το βίντεο εδώ.

Παρομοίως, το νέο απειλητικό κύμα μετανάστευσης από τη Βόρειο Αφρική (Αίγυπτο, Μαρόκο, Αλγερία, Λιβύη, Σουδάν) δεν οφείλεται σε πολέμους αλλά σε πείνα λόγω υπερπληθυσμού και κλιματικών συνθηκών. Η κατάσταση μάλιστα επιδεινώνεται ραγδαία.

«Σύμφωνα με έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Τροφίμων (FAO) στη Ρώμη, “οι κλιματικές αλλαγές θα οδηγήσουν σε επισιτιστική κρίση και στη βόρειο Αφρική υπάρχει το ενδεχόμενο μεγάλων κοινωνικών αναταραχών”. Ο επικεφαλής του οργανισμού Will Killmann, υπογραμμίζει μάλιστα ότι “Η ανασφάλεια στο τομέα των τροφίμων οδηγεί με βεβαιότητα σε συγκρούσεις για την εξασφάλιση πόρων, είτε τροφίμων είτε ύδατος”.
Ήδη στην Αίγυπτο από το τέλος του 2007 και εντεύθεν τα περιστατικά βίας και δολοφονίας πολιτών που περιμένουν στις ουρές για να πάρουν τη ημερήσια καθορισμένη μερίδα ψωμιού και αλευριού έχουν αυξηθεί όπως και οι συνεχείς κοινωνικές διαμαρτυρίες που αφορούν τη διανομή ύδατος στις αγροτικές καλλιέργειες.
Στη Υποσαχάρια Αφρική 20 εκ. κάτοικοι βρίσκονται σε διαδικασία μετακίνησης-μετανάστευσης εντός της Ηπείρου αλλά αναπόφευκτα θα επιζητήσουν τη προώθηση τους προς το πλούσιο Βορρά εντείνοντας περαιτέρω τη προβλεπόμενη μετακίνηση πληθυσμών της βόρειας Αφρικής.»
(Δείτε εδώ)

Ας δούμε τώρα τους δείκτες γονιμότητας μερικών χωρών (γεννήσεις ανά γυναίκα), για να εξηγήσουμε τη ροή μεταναστών από τις χώρες με μεγάλο δείκτη γεννήσεων προς εκείνες με μικρό. Βλέπετε η πείνα είναι κακός σύμβουλος: (Πηγή)

Αφγανιστάν: 7,07
Σομαλία: 6,04
Νιγηρία: 5,32
Ιράκ : 4,26
Σουδάν: 4,23
Φιλιππίνες: 3,23
Μπαγλαντές: 2,83
Αίγυπτος: 2,89
Ινδία: 2,81
Ισραήλ: 2,75
Μαρόκο: 2,38
Τουρκία: 2,14
Αλβανία: 2,06
ΗΠΑ: 2,05
Γαλλία: 1,89
Ηνωμένο Βασίλειο: 1,82
Καναδάς: 1,53
Ιταλία: 1,38
Γερμανία: 1,36
Ελλάς: 1,33

Κατόπιν αυτών νομίζω ότι κάθε καλοπροαίρετος πολίτης βλέπει την κύρια αιτία της μετανάστευσης, όπως και τον κίνδυνο. Αν, λοιπόν, δε θέλουμε να το παίξουμε επίδοξοι καλοί Σαμαρείτες, υπερεκτιμώντας τις δυνάμεις και δυνατότητές μας σαν χώρα, πρέπει να δούμε πώς θα αμυνθούμε στα κύματα λαθρομεταναστών που έρχονται για ν’ αποφύγουμε τα χείριστα. Διότι φοβάμαι ότι αν η χώρα μας συνεχίσει να είναι ξέφραγο αμπέλι, σε μερικά χρόνια οι νεότεροι θα δουν μπροστά στα μάτια τους να διαδραματίζονται φοβερά και τρομερά βάσει του δόγματος «ο θάνατός σου η ζωή μου.» Η δε προπαγάνδα περί ενοχών, ρατσισμού και ξενοφοβίας είναι για ρομαντικούς, αφελείς, και εκ του πονηρού λαϊκιστές.

Καλό και άγιο είναι το χριστιανικό «Ο έχων δύο χιτώνες να δώσει τον ένα», αλλά όταν δε διαθέτει κάποιος ούτε ένα “χιτώνα”, τι να δώσει; Άλλωστε έχουμε και τη χριστιανική παραβολή των πέντε μωρών παρθένων που μας αφυπνίζει (Κατά Ματθαίον 25: 8-9).

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

Έλληνας μακαρίζει τους λαθρομετανάστες…

«Πού μπορώ να απευθυνθώ ώστε να πολιτογραφηθώ ως Πακιστανός, Αφγανός, Ιρακινός, Ιρανός ή ό,τι άλλο χρειαστεί για να με προσέξει ο υπουργός, ο πρωθυπουργός, τα ΜΜΕ, οι διάφοροι ψυχοπονιάρηδες σύλλογοι και σωματεία και να μου δώσουν την ευκαιρία να γίνω χαλίφης στη θέση του χαλίφη, του Έλληνα πολίτη δηλαδή;», ρωτάει ο Κωνσταντίνος σ’ ένα συγκλονιστικό άρθρο – κραυγή απόγνωσης – στο ιστολόγιό του “Ας μιλήσουμε επιτέλους!”
Ο ηχηρός τίτλος του άρθρου είναι «Θέλω να γίνω κι εγώ λαθρομετανάστης στην Ελλάδα», και μακάρι να το διάβαζαν οι αρμόδιοι και να προβληματίζονταν διότι, δυστυχώς, στη χώρα μας οι Έλληνες έχουν αρχίσει να νιώθουν παραμελημένοι και παραγκωνισμένοι και κάποιοι φτάνουν να... ζηλεύουν τους λαθρομετανάστες!

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009

Η Ναταλία Λιονάκη με κομποσκοίνι...







Ναταλία Λιονάκη: Παράδειγμα προς αποφυγή... Τα είπα ήδη όλα εδώ.

Μοναχισμός: Έγκλημα με αυτοτιμωρία...

"Να γίνει το θέλημα του Κυρίου και της Παναγιάς": Υποτιθέμενο θέλημα μιας κατασκευασμένης "Αγίας Δυάδας", ή "Τετράδας"...

Θρησκευτική πλύση εγκεφάλου: Άλυτο το μυστήριο, αθεράπευτη η ψυχική πάθηση...

Γέροντας: Ένας άλλος Ρασπούτιν, πλανών και πλανώμενος...

Τα υπόλοιπα ακούστε τα στα βίντεο, παρατηρώντας την έκφραση της Ναταλίας. Το ψυχοναρκωτικό έχει κάνει τη ζημιά του. Ας όψεται η σκοταδιστική "Ορθοδοξία"... Ας όψονται και τα ΜΜΕ που αντιμετωπίζουν τους ψυχικά ασθενείς ως υγιείς με μόνο στόχο την τηλεθέαση. Ας όψεται και η Πολιτεία που, ενώ χτίζει Ιθάκες για την απεξάρτηση τοξικομανών από χημικές ουσίες, δεν κάνει τίποτα για να ελευθερώσει τους εθισμένους σε θρησκευτικά ψυχοναρκωτικά.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο papagalaki που μου έστειλε τον κωδικό για να κάνω embed το άκρως αποκαλυπτικό βίντεο του STAR. Για κάποιο μυστήριο λόγο, όμως, το βίντεο αυτό εμφανίζεται μόνο στο Mozilla και όχι στον Explorer.

Σχετικά άρθρα εδώ , εδώ κι εδώ.

video video

Και "λεφτά υπάρχουν" και το έλλειμμα είναι εδώ...



Όπως επιβεβαιώνεται και στο βίντεο-ντοκουμέντο που παρέθεσα, “λεφτά υπάρχουν” είχε δηλώσει επανειλημμένως κατά την πανηγυρική και ελπιδοφόρα προεκλογική εκστρατεία του ο Γιώργος Παπανδρέου, και πολλοί τον πίστεψαν. Βλέπετε, “ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται”, όπως λέει και η παροιμία. Πιστεύει κανείς αυτό που έχει ανάγκη να πιστέψει.

«Δεν οραματίζομαι το ανέφικτο. Οραματίζομαι το αυτονόητο. Το αυτονόητο που δικαιούται ο Ελληνικός λαός», είχε πει μεταξύ άλλων ο Γ. Παπανδρέου στη 74η ΔΕΘ, στις 12/09/2009. (Δείτε εδώ) Και ασφαλώς θα γνώριζε ότι λεφτά υπάρχουν, κι ότι το “αυτονόητο” που οραματιζόταν, και που όλοι δικαιούμαστε άσχετα αν δε βρίσκουμε ποτέ το δίκιο μας, ήταν εφικτό. Διότι ο Γιώργος μιλάει πάντα μετά λόγου γνώσεως, και μακριά από τους Παπανδρέου ο λαϊκισμός. Όσο για την κ. Ντόρα Μπακογιάννη και τον κ. Γ. Παπαθανασίου, που κατηγόρησαν ξανά χτες τον κ. Γ. Παπανδρέου για τον προεκλογικό λαϊκισμό του, είναι οι τελευταίοι που δικαιούνται να ομιλούν. Αυτό που οφείλουν να μας εξηγήσουν είναι: «πού πήγαν τα λεφτάααα»!

Στις 08/09/2009, τέσσερις μέρες πριν από την ομιλία του στη ΔΕΘ, ο σημερινός Πρωθυπουργός είχε φροντίσει να συναντήσει (δείτε εδώ) το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, κ. Γιώργο Προβόπουλο (αυτός τι προβιά φοράει;). Έτσι ενημερώθηκε επακριβώς για την κατάσταση της Οικονομίας ώστε να μην τάξει λαγούς με πετραχήλια στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης και στις προεκλογικές ομιλίες του που θ’ ακολουθούσαν. Αυτά λοιπόν που άκουσε φαίνεται ότι του ενίσχυσαν την πεποίθηση ότι “λεφτά υπάρχουν”. Αυτό μου λέει η κοινή λογική... Εσείς τι σκέπτεστε;

Μάλιστα, από τον ενθουσιασμό του μπέρδεψε και τα νούμερα, όπως ακούσατε στο βίντεο, και αντί για τα 29 δις που δόθηκαν (κακώς, κάκιστα) από την κυβέρνηση της ΝΔ στις σούπερ κερδοφόρες Τράπεζες - τα περισσότερα πάντως υπό μορφή ομολόγων - μίλησε για εκατοντάδες δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια, όντας, φαίνεται, πεπεισμένος ότι το ακροατήριό του αποτελούνταν από πρόβατα που το μόνο που γνώριζαν ήταν το “μπέεε, μπέεε”. Άλλη μια περίτρανη απόδειξη ότι προεκλογικά ο Γιώργος Παπανδρέου δε μπορούσε να συμμαζέψει τα λόγια του.

Και έφτασε η “σωτήρια”, για τη φιλόξενη χώρα μας και τους λαθρομετανάστες της, ημέρα της 4ης Οκτωβρίου του 2009, και ο σοφός λαός με το αλάθητο κριτήριο προτίμησε το μη χείρον ως βέλτιστο, και ενθρόνισε πανηγυρικά το Γιώργο Παπανδρέου στην πρωθυπουργία για καλύτερες ημέρες, και κυρίως διότι είχε βεβαιωθεί από
το στόμα του λύκου” ότι “λεφτά υπάρχουν”. Κι αφού λεφτά υπάρχουν, κι αφού η κυβέρνηση του Γιώργου λέει ότι είναι σοσιαλιστική, όλοι ελπίζαμε στο αυτονόητο, ότι δηλαδή θα πέσει και προς εμάς κανένα ευρώ. Οι αγρότες στους οποίους ο Γιώργος είχε υποσχεθεί 550 ευρώ κατώτερη σύνταξη ήταν οι πρώτοι που υπέστησαν το σκωτσέζικο ντους όταν άκουσαν στις Προγραμματικές Δηλώσεις για ένα ευρώ την ημέρα αύξηση, δηλαδή για 330+30= 360 ευρώ κατώτερη σύνταξη.(Δείτε εδώ)

Δυστυχώς, στο άκουσμα της προδοσίας των αγροτών δεν σηκώθηκαν τα έδρανα της Βουλής να χτυπήσουν το ταβάνι και δε φούντωσαν από οργή οι “σωτήρες” των ΜΜΕ, καθότι δεν ήθελαν να κρίνουν το πρίγκηπα που επιτέλους μόλις είχαν ανεβάσει στο θρόνο με υπέρμετρο ζήλο, κόπο και μόχθο!

Στη συνέχεια, που λέτε, ξανασυναντήθηκαν στις 08/10/2009, ο πράσινος πρωθυπουργός μας Γιώργος Παπανδρέου, συν Παπακωνσταντίνου, συν Κατσέλη, στο Μέγαρο Μαξίμου, με τον golden Γιώργο Προβόπουλο, και «σύμφωνα με πληροφορίες, στην τριμερή συνάντηση τέθηκε επί τάπητος το θέμα του ελλείμματος και η πρόβλεψη της ΤτΕ ότι φέτος θα διαμορφωθεί στο 9-10%.» (Δείτε εδώ.) « “Εγώ αισιοδοξώ ότι το έλλειμμα δεν θα ξεπεράσει το 10%”, δήλωσε ο κ. Προβόπουλος κατά την έξοδο του από το Μέγαρο Μαξίμου, σημειώνοντας ότι παρείχε ενημέρωση στον πρωθυπουργό και το οικονομικό επιτελείο για τις δημοσιονομικές εξελίξεις, τις οποίες χαρακτήρισε “ανησυχητικές”. » Το ίδιο νούμερο είχε επιβεβαιωθεί, πριν από δύο ημέρες, στο συνέδριο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο κ. Προβόπουλος, είχε κάνει λόγο για έλλειμμα που φθάνει στο 10% του ΑΕΠ, εκθέτοντας, όπως είναι το έθιμο, τα εν οίκω εν δήμω, προς τέρψη των άσπονδων φίλων μας!

Όλως περιέργως, όμως, ο Γ. Παπακωνσταντίνου υποβάθμισε τα λόγια του Γ. Προβόπουλου: «Ερωτηθείς σχετικά με το ύψος του ελλείμματος, ο κ. Παπακωνσταντίνου δήλωσε ότι “η υπόθεση της ελληνικής οικονομίας παρά είναι σοβαρή για να πετάμε αριθμούς ελλειμμάτων μετά από συναντήσεις, όπως αυτές”. Πρόσθεσε, δε, ότι αυτές οι συναντήσεις είναι πάγιες, συνηθισμένες και πολλές και ότι θα υπάρξουν πολύ περισσότερες και “βέβαια ο πρωθυπουργός θα παρακολουθεί από πολύ κοντά όλα τα ζητήματα της οικονομίας”.» Όμως, αυτό το 9-10% φαίνεται πως δεν άρεσε. Το προτιμούσαν μεγαλύτερο, όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια.

Στις 20 Οκτωβρίου 2009, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ήρθε αντιμέτωπος με το σκληρό τελεσίγραφο της Κομισιόν, “Τέλος τα παιχνίδια”! Δεν ήμουν μπροστά για να σας πω αν κοκκίνισε… «Ο ίδιος ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνγκερ δήλωσε δημοσίως για την Ελλάδα ότι “το παιχνίδι με τα στατιστικά τελείωσε”.» (Δείτε εδώ) «Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος προέβλεψε ότι το έλλειμμα θα αγγίξει το 12,5%, δήλωσε ότι “η Ελλάδα έχει ένα έλλειμμα διπλάσιο από αυτό που μέχρι πρότινος ανακοίνωνε”.»

Τώρα το πώς το έλλειμμα από 9-10% πήδησε στο 12.5% μέσα σε 10 μέρες μη με ρωτάτε, διότι ποτέ δεν ήμουνα καλή στις αλχημείες. Ίσως η επόμενη ανακοίνωση να σας λύσει την απορία: «Μετά την οργισμένη αντίδραση της Κομισιόν ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου προαναγγέλλει πακέτο φορολογικών μέτρων, αλλαγή της φορολογικής κλίμακας, αλλά και “μαχαίρι” στις Κρατικές δαπάνες.»

Εσείς όμως μην ανησυχείτε διότι “λεφτά υπάρχουν”, άσχετο αν δεν υπήρχαν για να τηρηθεί η υπόσχεση του Γιώργου στους αγρότες. Πώς το κατάλαβα; Πανεύκολο! Το συμπέρανα από τη γενναιόδωρη κίνηση της υπουργού Οικονομίας κ. Λούκας Κατσέλη, η οποία στις 19/10/2009 χάρισε (;) δύο φόρους στους ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής, δηλαδή στους έχοντες και κατέχοντες. «Μιλώντας στο 31ο Διεθνές Ναυτικό Σαλόνι, τόνισε πως εξετάζεται η κατάργηση της εφάπαξ έκτακτης εισφοράς για τους ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής, καθώς και του ετήσιου φόρου για τα επαγγελματικά και ιδιωτικά σκάφη αναψυχής!!! » (Δείτε εδώ.) Φαίνεται εντάσσεται κι αυτό στο πλαίσιο της “σοσιαλιστικής” αναδιανομής του πλούτου (δηλαδή των δανεικών) από τα κάτω προς τα επάνω, αλλά ΧΑΑ, βλέπε χρηματιστηριακό έπος του 1999-2001!

Κατά τ’ άλλα, μην ανησυχείτε σύντροφοι, ο βρεγμένος το νερό δεν το φοβάται. Άλλωστε, μόνο τα επόμενα 10 χρόνια θα είναι δύσκολα, όπως είπε και ο κ. Προβόπουλος (αυτόν δεν τον αγγίζουν τα ελλείμματα!): «Ο κ. Προβόπουλος συστήνει τη χάραξη ενός 10ετούς σχεδίου ανάταξης της οικονομίας με τη λήψη άμεσων μέτρων για την περιστολή των δαπανών και την πάταξη της φοροδιαφυγής, σε συνδυασμό με διαρθρωτικές αλλαγές σε Ασφαλιστικό, αγορές και δημόσια διοίκηση.»

Σε δέκα χρόνια, όμως, ποιος ζει ποιος πεθαίνει... Ας όψεται η κακούργα η ελλειμματική δημοκρατία που μας περιποιείται, ενώ εμείς φωνάζουμε: "δείρτε με κι ας κλαίω" και απτόητοι σιγοτραγουδάμε "Άπονη ζωή".

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

Καραμανλής: “Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου”


Είχα αποφασίσει να μην ασχοληθώ ξανά με τον κύριο Καραμανλή, διότι δεν μαστιγώνει κανείς ένα πληγωμένο και πεσμένο καταγής άλογο κούρσας. Δεν ευαρεστούμαι στο να χτυπάω τους ηττημένους, ταπεινωμένους και… ακίνδυνους. Το αντίθετο μάλιστα. Αναγνωρίζω την επώδυνη θέση στην οποία έχει περιέλθει ο πρώην Πρωθυπουργός, κι ότι το βαρύ ψυχολογικό σοκ το οποίο υπέστη με τη συντριπτική εκλογική ήττα της ΝΔ δεν του επέτρεψε ν’ αρθρώσει έναν πιο συγκροτημένο και δυναμικό αντιπολιτευτικό λόγο στις Προγραμματικές Δηλώσεις του νέου Πρωθυπουργού της χώρας. Ανθρώπινο είναι, αν και δεν είναι ίδιο των ηγετών…

Κατανοώ ακόμη και την παραίτησή του να δευτερολογήσει στη Βουλή, αφού δε θα είναι ο αυριανός αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι το ύφος και το περιεχόμενο της αποχαιρετιστήριας ομιλίας του προς τη συρρικνωμένη πια Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Ήταν μια ομιλία που δεν πρόσφερε τίποτα το θετικό ούτε στον ίδιο, ούτε στη ΝΔ, ούτε στους απογοητευμένους ψηφοφόρους της. Χαρακτηριστικά σημεία αυτής της ομιλίας νιώθω την ανάγκη να σχολιάσω, θέλοντας να στείλω ένα ακόμη μήνυμα στον κ. Καραμανλή, αν και γνωρίζω πια ότι έχει σοβαρό πρόβλημα στην ακοή γενικώς.

--«Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου γιατί βαθιά πιστεύω στην πολιτική μας και τις προτάσεις μας. Δεν υπολόγισα, και το ξέρετε, ούτε φοβήθηκα ποτέ το λεγόμενο πολιτικό κόστος. Αισθάνομαι ότι έκανα το καθήκον μου. Ανέλαβα τις ευθύνες μου, δεν τις μετέθεσα σε κανέναν άλλον όσο ήμουν Πρόεδρος.»

Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια! Θέλει αρετή η αυτογνωσία... Ώστε έχετε ήσυχη τη συνείδησή σας, κύριε Καραμανλή; Για ποιο πράγμα; Για την εκτόξευση του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 12% του ΑΕΠ; Για τα σκάνδαλα και τις αποτυχημένες επιλογές επίορκων συνεργατών σας; Για τα κουκουλώματα των ανομιών των υπουργών σας και την ατιμωρησία τους; Για την ταξική οικονομική πολιτική σας; Αλήθεια, πού ακριβώς αισθάνεστε ότι κάνατε το καθήκον σας; Είχατε μια τελευταία ευκαιρία να μας το εξηγήσετε μήπως τυχόν σας αδικήσαμε. Γιατί δεν το κάνατε; Και τι σημαίνει ότι αναλάβατε τις ευθύνες σας; Τι πρακτικό αντίκρισμα έχει αυτό για το λαό; Σε τι ωφελείται η χώρα αν ο Πρωθυπουργός αναλαμβάνει θεωρητικά τις ευθύνες του για όλα τα λάθη, παραλείψεις, αναποτελεσματικότητα, κοινωνικές αδικίες, κλπ., των συνεργατών του, μόνο και μόνο για να συνεχίσει η κυβέρνησή του το ίδιο βιολί;

--«Έλεγα πάντα στους πολίτες ότι η δύναμή μου, η μοναδική μου δύναμη ήταν οι ίδιοι οι πολίτες. Η μόνη σχέση, η μόνη ισχύς του ηγέτη είναι η εμπιστοσύνη του λαού. Και ο λαός δεν διάλεξε στην πλειοψηφία του να με εμπιστευτεί σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Αυτή είναι η πραγματικότητα, είναι απολύτως σεβαστή και αποδεκτή.»

Κι αφού ο λαός ΔΕΝ διάλεξε να σας εμπιστευθεί, κι αφού οι πολίτες ήραν την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό σας, δεν οφείλετε, έστω και τώρα, έστω και κατόπιν της εκλογικής πανωλεθρίας την οποία υπέστητε, να κάνετε την αυτοκριτική σας; Εσείς, όμως, μας λέτε ότι νιώθετε πως κάνατε το καθήκον σας κι ότι έχετε ήσυχη τη συνείδησή σας! Και πώς διανοείστε να είστε και υπερήφανος για την πορεία σας, μια πορεία που την καταδίκασε ο λαός;

--«Σε λίγους ανθρώπους δίνεται ένα τέτοιο προνόμιο. Και είμαι ευγνώμων γιατί ήρθε σε εμένα. Θέλω να ξέρετε ότι είμαι πάρα πολύ υπερήφανος για την παράταξή μας, για το έργο μας, για τους ανθρώπους της Νέας Δημοκρατίας. Είμαι πάρα – πάρα πολύ περήφανος για όλες και όλους εσάς.»

Κύριε Καραμανλή, αν η Πρωθυπουργία είναι προνόμιο, τότε εσείς δεν το τιμήσατε και δεν υπάρχουν περιθώρια για να είστε υπερήφανος γι’ αυτό. Μήπως αυτή η υπερηφάνεια είναι που σας έφαγε; Είναι τουλάχιστον αντιφατικό, ένας πρωθυπουργός που άρχισε με το σύνθημα “σεμνά και ταπεινά” να απέρχεται με υπερηφάνεια, μάλιστα μετά από μια συντριπτική ήττα.

Διαβάζετε ποτέ τι λέγατε στις προγραμματικές δηλώσεις του 2004; Να σας θυμίσω εγώ τι λέγατε:
--«Νέα διακυβέρνηση σημαίνει αυστηρό προσανατολισμό των πράξεων, των αποφάσεων, των συμπεριφορών μας σε αρχές και σε αξίες. Σημαίνει διακυβέρνηση με ταπεινότητα και σεμνότητα, με τόλμη και αποφασιστικότητα, με οδηγό τη δικαιοσύνη και την αξιοσύνη. Με σεβασμό σε κάθε πολίτη ό,τι και αν ψήφισε. Νέα διακυβέρνηση σημαίνει Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων. Δεν μιλούμε για Κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, αλλά για Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας.»

Πώς λοιπόν ο σεμνός και ταπεινός Πρωθυπουργός μετατρέπεται σε υπερήφανο, και μάλιστα μετά από την απόρριψη της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, την ετυμηγορία του οποίου λέει ότι σέβεται; Μου θυμίσατε μια από τις Παροιμίες του Σολομώντα που λέει: « Άνθρωπος όστις ελεγχόμενος σκληρύνει τον τράχηλον, εξαίφνης θέλει αφανισθή και χωρίς ιάσεως.» (Παροιμίες 29:1)

--«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι στη συλλογική μας προσπάθεια υπήρξαν βεβαίως αδυναμίες. Και λάθη έγιναν και λάθη έκανα. Άλλωστε, ανέλαβα προσωπικά την ευθύνη της πρόσφατης ήττας. Όμως ο λαϊκισμός, η ανευθυνότητα, οι μικροκομματικές σκοπιμότητες, παρέμειναν ξένες προς την ιστορία και την διαδρομή μας. Παρέμειναν ξένες προς τις δικές μου αξίες. Είμαι λοιπόν υπερήφανος για την πορεία μου αυτή. Όλοι μας πρέπει να είμαστε περήφανοι για την πορεία της παράταξής μας.
Το όπλο της υπευθυνότητας είναι λοιπόν το ισχυρότερό μας όπλο. Έστω κι αν πρόσκαιρα είχαμε πολιτικό κόστος. Αυτό το όπλο λοιπόν πρέπει να το περιφρουρήσουμε το επόμενο διάστημα. Να το υπηρετήσουμε όλοι. Και να είσθε βέβαιοι ότι θα δικαιωθούμε!»


Ώστε, για να συνοψίσουμε, έγιναν λάθη, γενικώς και αορίστως… Κάνατε και ο ίδιος λάθη, γενικώς και αορίστως… Ώστε υπήρξατε υπεύθυνος στην ανευθυνότητά σας! Και τελικά είστε υπερήφανος για την υπευθυνότητα στην ανευθυνότητά σας! Και ούτε υπήρξε μικροκομματική σκοπιμότητα στην ανευθυνότητα! Αλίμονο! Τώρα, δε, το ρίξατε στις ευχές και τη συναίνεση. Συναίνεση την οποία αρνηθήκατε όταν ήσασταν πρωθυπουργός και δεν καταδεχτήκατε να συγκαλέσετε ούτε μια φορά συμβούλιο αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν προέκυψαν σοβαρά θέματα (πυρκαγιές, επεισόδια Δεκεμβρίου 2008, οικονομική κρίση, κλπ.). Ο υπέρμετρος εγωισμός σας ήταν φαίνεται εμπόδιο σε κάτι τέτοιο.

Και τώρα που απέρχεστε, τι εύχεσθε; «Μακάρι ο ανταγωνισμός των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας να διεξάγεται σε ένα κοινό πεδίο: Εκείνο της υπευθυνότητας, της σοβαρότητας και της αξιοπιστίας. Στο πεδίο αυτό οφείλουμε να είμαστε οι πρωταγωνιστές! Ενώ θα ήταν αρνητικό για την χώρα, αν μέναμε μόνοι μας, χωρίς ανταγωνιστή!»

Μα τι λέτε τώρα; Ανέκδοτα; Εσείς με τα καμώματά σας καταστήσατε τη νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ χωρίς ανταγωνιστή! Κι αυτό είναι κακό για τη χωλαίνουσα, έτσι κι αλλιώς, Δημοκρατία μας. Και πώς μπορείτε να είστε πρωταγωνιστές σ’ ένα πεδίο που έχετε χάσει παταγωδώς; Μπορείτε να είστε πρωταγωνιστές στην υπευθυνότητα όταν όλως ανευθύνως πολιτευτήκατε, και με προκλητική έλλειψη σοβαρότητας παραδώσατε πρόωρα και υπό το κράτος πανικού την εξουσία στον ανταγωνιστή σας; Μπορείτε να είστε πρωταγωνιστές στην αξιοπιστία όταν η αναξιοπιστία υπήρξε το σήμα κατατεθέν της πολιτικής σας, και για την οποία αναξιοπιστία δεχτήκατε ισχυρότατο ράπισμα από το λαό στις 4 Οκτωβρίου του 2009, ταπεινώνοντας ανηλεώς το κόμμα της ΝΔ ακριβώς την ημέρα των τριακοστών πέμπτων γενεθλίων της;

--«Με τη ολοκλήρωση των εσωκομματικών διαδικασιών οφείλουμε, ως παράταξη, να επενδύουμε πολιτικά σε αυτό ακριβώς το πεδίο. Αταλάντευτα. Αδιαπραγμάτευτα. Χωρίς συμβιβασμούς.
Μέσα από αυτό το πεδίο θα προκύψει η επόμενη νίκη μας. Μέσα από αυτό το πεδίο θα επιβεβαιώσουμε πόσο χρήσιμοι είμαστε για τον τόπο.»


Σε ποιο πεδίο είπατε ότι θα επενδύσετε για να προκύψει η επόμενη νίκη της ΝΔ; Στην υπευθυνότητα, τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία; Μα απλά ακολουθείτε κι εσείς την ολέθρια παράδοση της δημοκρατίας των καραγκιόζηδων, όπου τα κόμματα ανακαλύπτουν την υπευθυνότητα, τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία τους μόνο όταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση, για ν' απεμπολήσουν τις αξίες αυτές όταν έρχονται στην Κυβέρνηση. Αυτό δεν σημαίνει δικαίωση, αλλά εμπαιγμό του λαού και αδυναμία του υπάρχοντος δημοκρατικού μας μοντέλου να λειτουργήσει σωστά για το καλό του λαού και του έθνους.

Κύριε Καραμανλή, χτες στην εκπομπή “Πρόσωπο με Πρόσωπο” του real τσάρου της real δημοσιογραφίας, δηλαδή του υπεράνω κριτικής και αμφισβήτησης από κοινούς θνητούς Νίκου Χατζηνικολάου (κάτι ανάλογο του Πάπα...) είδα στιγμιότυπα από παλιές συνεντεύξεις σας και αναρωτιόμουνα: Πού πήγαν άραγε τόσα όνειρα, τόσα οράματα, τόσες ελπίδες; Υπήρξατε ένας πολλά υποσχόμενος νεαρός αρχηγός κόμματος, με προσόντα, ικανότητες, ταλέντο και όραμα. Ποιος σας βάσκανε κύριε Καραμανλή; Είναι άραγε αδύνατο σε μια χώρα εμπεδωμένης ασυδοσίας και διαφθοράς όπως η Ελλάδα να κυβερνήσει κανείς αποτελεσματικά και σωστά, ακόμη κι αν έχει τις καλύτερες προθέσεις και ικανότητες;

Από τότε, μαζί με τη διάψευση των δικών σας προσδοκιών κι εκείνων των ψηφοφόρων σας, προσθέσατε και πολλά κιλά. Αναρωτιέμαι, είναι συμπτωματικό αυτό; Μήπως είναι αποτέλεσμα του άγχους και της στενοχώριας από τα πικρά ποτήρια που σας πότισαν συνεργάτες σας και μη κατά την άσκηση της εξουσίας; Όποια και αν είναι η αιτία των πρόσθετων κιλών, πρέπει να προσπαθήσετε να απαλλαγείτε από δαύτα για το καλό της υγείας σας. Ίσως μια συστηματική νηστεία να σας βοηθήσει να ξεκαθαρίσετε στο μυαλό σας όλα τα αίτια της αποτυχίας σας, και να σας οδηγήσει να γράψετε ένα βιβλίο αυτοκριτικής και καταγγελίας όλων αυτών των εξωθεσμικών και διαπλεκόμενων κέντρων της διαφθοράς που εμποδίζουν τις κυβερνήσεις να κάνουν το έργο τους. Κάντε τουλάχιστον αυτό μήπως και σώσετε κάτι από την υστεροφημία σας, και μήπως βοηθήσετε τη σημερινή κυβέρνηση αλλά και τις μελλοντικές ν' αποφύγουν τα ίδια λάθη που κάνατε.

Όσο για το «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι», που εκφράσατε, αναμένοντας την επόμενη νίκη, επιτρέψτε μου να πω ότι αν η ΝΔ δεν αλλάξει φυσιογνωμία, ιδεολογία, ακόμη και όνομα, θ’ αργήσει να ξαναδεί εξουσία. Τα έχω ξαναγράψει αυτά σε προηγούμενα άρθρα μου και κουράστηκα να επαναλαμβάνω τα ίδια που είχα πει στο πρόσφατο παρελθόν (Δείτε εδώ, εδώ, εδώ, κι εδώ.) Αυτά τα λίγα, κύριε Καραμανλή, και πάλι σας ευχαριστώ που αναλάβατε για 5,5 χρόνια το βάρος της πρωθυπουργίας - ένα βάρος που αποδείχτηκε υπέρβαρο για σας - και για όσα καλά καταφέρατε να κάνετε για τη χώρα μας. Το αν εσείς δεν είχατε ούτε καν την ικανότητα ν' αναδείξετε αυτά τα θετικά που πετύχατε, αλλά αναλώσατε την προεκλογική σας εκστρατεία σε καταστροφολογία και φοβέρες, δεν είναι δικό μου σφάλμα ούτε βέβαια σφάλμα των οπαδών σας. Αλήθεια, πού κρύφτηκε ο συνάδελφος Γιώργος Σουφλιάς και το σημαντικό έργο του;

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Μεγάλο Καβούρι, μεγάλη ντροπή!

Κοινοποίηση προς συναρμόδιους και αναρμόδιους:

--> ΔΗΜΑΡΧΟ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ
--> ΝΟΜΑΡΧΗ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
--> ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
--> ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
--> ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
--> ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ
--> ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝΤΟΣ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ
--> ΛΟΙΠΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ

Ιστορικό (Από την ιστοσελίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ανατολικής Αττικής)

«Η πόλη μας - η μοναδική Βουλιαγμένη - είναι το ακριβότερο κομμάτι της Ελλάδας, με διεθνούς ακτινοβολίας τουριστική σημασία και έχει εξελιχθεί σε τόπο μόνιμης κατοικίας 5.500 κατοίκων αλλά και σε υπερτοπικό πόλο αναψυχής ιδανικό για ήσυχες και ποιοτικές διακοπές (αριθμός κατοίκων 5.725). Με συστηματική προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής προστατεύεται το φυσικό περιβάλλον, διατηρείται η φυσιογνωμία της πόλης ως περιοχής κατοικίας, χωρίς τις χρήσεις που θα την αλλοιώσουν, κατασκευάζονται έργα υποδομής, πεζόδρομοι, παιδικές χαρές, πάρκα και αναβαθμίζονται αισθητικά οι κοινόχρηστοι χώροι.Το Δημοτικό Συμβούλιο Βουλιαγμένης ανακήρυξε πρόσφατα τις κοινόχρηστες περιοχές Καβουριού, Ορφανοτροφείου και Φάρου Καβουρίου, ως πάρκα υπερτοπικής σημασίας.»

Απολαύστε τώρα τις παραλίες “υπερτοπικής σημασίας” του Μεγάλου Καβουριού-Βουλιαγμένης, όπως τα απαθανάτισε ο φακός της ψηφιακής μου μηχανής κατά τη χθεσινή ηλιόλουστη Κυριακή, 18/10/2009. Ζητώ συγνώμη από όσους θίγονται, καθώς θέλω να πιστεύω ότι το αποκρουστικό θέαμα που βλέπετε είναι αποτέλεσμα ολιγωρίας και όχι κακής πρόθεσης. Άλλωστε ποιος δε θέλει το ωραίο; Απλά οι Έλληνες είμαστε λίγο έως πολύ αμελείς και αδιάφοροι. Από την άλλη, μας λείπουν και τα… κονδύλια για να ευπρεπιστούμε. Ποτέ δεν υπάρχει επάρκεια προσωπικού και μηχανημάτων! Αυτή δεν είναι πάντα η πρόχειρη όσο και φτηνή δικαιολογία για τη γυφτιά μας, μόνιμη, επαναλαμβανόμενη ή, στην καλύτερη περίπτωση, προσωρινή;

Αυτά τα λίγα από μένα, και τώρα ας μιλήσουν οι φωτογραφίες. Κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση και καλύτερη… απόλαυση του τοπίου. Α, ναι, έχω ξαναγράψει για το Καβούρι πολλές φορές, συνοδεύοντας τα κείμενά μου με αποκρουστικές φωτογραφίες, αλλά η θλιβερή ιστορία επαναλαμβάνεται. Μεγάααλη δυστοκία για τον καθαρισμό των ακτών. Ίσως επιληφθεί άμεσα του θέματος η πολλά υποσχόμενη Υφυπουργός Τουρισμού, κα Άντζελα Γκερέκου, διότι μόνο τουρίστες δεν προσελκύει το θλιβερό θέαμα. Και να σημειωθεί ότι βγαίνουν πολλοί τουρίστες για περπάτημα στο Καβούρι - κυρίως τουρίστες που διαμένουν στα υπερπολυτελή ξενοδοχεία της περιοχής Divani Apollon Palace και Amarilia Hotel... Έχουν κι αυτοί φωτογραφικές μηχανές!






















Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Προγραμματικές Δηλώσεις με βερμπαλισμό εις τη νιοστή!

Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι Προγραμματικές Δηλώσεις του Πρωθυπουργού στη Βουλή, στις 16 Οκτωβρίου 2009, θύμιζαν προεκλογική ομιλία προς άγρα ψήφων. Ηχηρές λέξεις, πομπώδεις εκφράσεις και μεγαλοστομίες, συχνά χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Ο απόλυτος βερμπαλισμός! Όπου ο κ. Παπανδρέου ήταν συγκεκριμένος, απογοήτευσε, όπως στην περίπτωση της σύνταξης του ΟΓΑ που κατήγγειλα στο προηγούμενο άρθρο μου.

Βέβαια η κεκτημένη ταχύτητα του αντιπολιτευτικού και προεκλογικού βερμπαλισμού δεν ανακόπτεται από τη μια στιγμή στην άλλη, και από αυτή την άποψη κατανοώ την αδυναμία του κ. Παπανδρέου να προσγειωθεί πια στην ωμή πραγματικότητα του νέου του ρόλου και ν’ αρθρώσει διαφορετικό λόγο. Ελπίζω να έλθει κι αυτό σιγά-σιγά. Προς το παρόν θα σταχυολογήσω τα λαμπρότερα βερμπαλιστικά “μαργαριτάρια”, για να διαλογιστούμε επ' αυτών, μπας και βγάλουμε συμπέρασμα. Πάμε λοιπόν για το σαφάρι του βερμπαλισμού και… αμαρτίαν ουκ έχω.

Περί “ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ” το ανάγνωσμα. Πρόσχωμεν!

--«Το μεγαλύτερο έλλειμμα όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν αφορά στα χρήματα. Τα δημόσια οικονομικά μας είναι δυστυχώς μόνο ένα από τα βαριά συμπτώματα βαθύτερων προβλημάτων που έχει η χώρα μας. Μια πολυδιάστατη κρίση διακυβέρνησης, ηθικής, αξιών, θεσμών και εμπιστοσύνης. Αυτό είναι το έλλειμμα που έφερε την απαξίωση των πάντων

Όντως έτσι είναι! Μόνο που αυτό το έλλειμμα, που είναι συλλογική ευθύνη λαού και εξουσίας, έρχεται δυστυχώς από πολύ μακριά. Από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους...

--«Την απαξίωση της παιδείας και της δημόσιας υγείας, με την αναξιοκρατία και την κερδοσκοπία

Τα φροντιστήρια που απαξιώνουν τη δωρεάν Παιδεία πώς θα τα εξαλείψετε κ. Παπανδρέου; Τα φακελάκια πώς θα τα καταργήσετε; Μεγαλογιατρός χωρίς φακελάκι δε χειρουργεί. Πώς θα τους κόψετε αυτό το διαχρονικό και διακομματικό ελεεινό χούι; Δεν άκουσα κάτι συγκεκριμένο.

--«Την απαξίωση του εισοδήματος της ελληνικής οικογένειας.»

Με 30 ευρώ που δώσατε στο συνταξιούχο του ΟΓΑ νομίζετε ότι σώζεται η οικογένεια των γερόντων;

--«Την απαξίωση του περιβάλλοντος από την έλλειψη κάθε προστασίας.»

Θα γκρεμίσετε όλα τα αυθαίρετα που έχουν ήδη χτιστεί στα καμένα, κύριε Πρωθυπουργέ; Θα πρασινίσετε τα πρώην Αεροδρόμια του Ελληνικού, Ανατολικό και Δυτικό ; Ή θα τα "διανθίσετε" με μπόλικο τσιμέντο και σίδερο όπως είναι η παράδοση; Δεν είπατε τίποτα περί αυτού.

«Την απαξίωση της έννοιας της αλληλεγγύης προς τον πιο αδύναμο της κοινωνίας μας, το συνταξιούχο, το άτομο με αναπηρία, τον φτωχό που βυθίζεται χωρίς σωσίβιο από την πολιτεία, την απαξίωση της μικρομεσαίας επιχείρησης που ασφυκτιά από την έλλειψη ρευστότητας και το πνίξιμο της γραφειοκρατίας.»

Δείξτε πρώτα εσείς αλληλεγγύη προς το λαό καταργώντας, π.χ., όλα τα κρατικά αυτοκίνητα από βουλευτές, διευθυντές οργανισμών, κλπ. Δεν αρκεί απλά η μείωση του κυβισμού τους. Πλήρης κατάργηση χρειάζεται! Ο Ελληνικός λαός τους πληρώνει αρκετά ώστε να μπορούν από τον παχυλό μισθό τους ν’ αγοράσουν δικά τους αυτοκίνητα, όπως έκαναν και πριν, κι όπως κάνει και ο κάθε φτωχός μεροκαματιάρης.

«Την απαξίωση των δικαιωμάτων του εργαζομένου με την εκτεταμένη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία.»

Η μαύρη εργασία, κύριε Παπανδρέου, θα υπάρχει, εφόσον συνεχίσουν να φτάνουν καραβάνια λαθρομεταναστών στη χώρα μας. Δεν είπατε τίποτα το συγκεκριμένο και χειροπιαστό στη Βουλή για νομιμοποίηση ή απέλασή τους. Το ξεχάσατε; Θυμάστε εκείνο το “ούτε ένας λαθρομετανάστης” που είχατε υποσχεθεί στις 11/6/2009, μετά τις Ευρωεκλογές; Επ’ ευκαιρία, γιατί πανηγύριζαν οι λαθρομετανάστες με την εκλογική σας νίκη; Δεν ξέρουν τι τους περιμένει; Προφανώς ούτε αυτοί είχαν πάρει στα σοβαρά τη δήλωσή σας, «Μηδενική ανοχή στην παράνομη μετανάστευση, στόχος 0% λαθρομετανάστες»...

«Την απαξίωση της ανθρωπιάς με φαινόμενα όπως τον ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου ενός Πακιστανού μετανάστη από την αστυνομία.»

Ώστε αυτό το μεμονωμένο θλιβερό περιστατικό υποδηλώνει σ' εσάς γενικευμένη απαξίωση της ανθρωπιάς; Κι αφού εμείς οι Έλληνες είμαστε τόσο "απάνθρωποι", τότε γιατί συνωστίζονται εδώ πλήθη λαθρομεταναστών και δε λένε να ξεκολλήσουν; Λυπάμαι, κύριε Παπανδρέου, για τον επικίνδυνο λαϊκισμό σας... Να σας θυμίσω, όμως, και την απαξίωση της ζωής των αστυνομικών, που όταν τους δολοφονούν άγρια κουκουλοφόροι, γαζώνοντάς τους με σφαίρες, δε διαμαρτύρεται ο "προοδευτικός" λαός και ούτε οργανώνονται συλλαλητήρια διαμαρτυρίας; Δεν έχουν αυτοί ψυχή; Δεν είναι κι αυτοί αδέλφια μας;

«Την απαξίωση των ίδιων των Σωμάτων Ασφαλείας, της δικαιοσύνης της δημόσιας διοίκησης από τον έντονο κομματισμό και παρεμβατισμό.»

Ουδεμία αναφορά έγινε στην απαξίωση των Σωμάτων Ασφαλείας από εκείνους που αυτοπροσδιορίζονται ως αναρχικοί, αριστεροί και προοδευτικοί πολίτες. Δεν είναι άνθρωποι και οι αστυνομικοί; Δεν είναι σκληρά εργαζόμενοι και χαμηλά αμειβόμενοι σ’ ένα άχαρο και επικίνδυνο λειτούργημα; Δεν αξίζουν της ευγνωμοσύνης, του σεβασμού, της αγάπης, ή έστω της κατανόησής μας; Πόθεν πηγάζει όλο αυτό το μίσος και ο αντιαστυνομικός ρατσισμός, κύριε Πρόεδρε; Θα πάει μακριά αυτή η επικίνδυνη αντιαστυνομική υστερία;

«Την απαξίωση της ίδιας της πολιτικής από τη διαφθορά, την ατιμωρησία, την αδιαφάνεια.»

Ο Πρωθυπουργός “ξέχασε” να συμπεριλάβει στις Προγραμματικές Δηλώσεις και την κατάργηση νόμων που απαξιώνουν την πολιτική όπως ο Νόμος περί Ευθύνης Υπουργών και Βουλευτικής ασυλίας.

«Την απαξίωση του πλούτου του ελληνικού λαού από την ιδιοποίηση και την πελατειακή σπατάλη.»

Ποιοι άραγε ιδιοποιούνται τον πλούτο του ελληνικού λαού; Μα προφανώς η regency, δηλαδή η κάθε μορφής εξουσία - πολιτική, οικονομική, δικαστική, ΜΜΕ - με τους χρυσοπληρωμένους λειτουργούς της. Το φαινόμενο είναι διαχρονικό, τόσο παλιό όσο και οι ανθρώπινες κοινωνίες, και δεν εξαλείφεται με αφορισμούς.

«Την απαξίωση του κύρους της χώρας μας στο εξωτερικό, στο διεθνές στερέωμα με την ηχηρή μας απουσία. »

Μόνη η φυσική παρουσία δεν εγγυάται την επανάκτηση του κύρους. Σημασία έχει το πώς θα πολιτευθείτε, κ. Παπανδρέου. Οι δημόσιες σχέσεις ενός ηγέτη δε λειτουργούν απαραίτητα προς το συμφέρον της χώρας του.

«Την απαξίωση ενός κράτους που υπακούει στα κελεύσματα των ισχυρών, αντί να προστατεύει τα δικαιώματα όλων. Κράτος που στέκεται απέναντι στον πολίτη, αντί να στέκεται δίπλα του.»

Το δίκιο του ισχυροτέρου ήταν πάντα ο κυρίαρχος άγραφος νόμος της ανθρώπινης ζούγκλας. Γνωρίζετε, κύριε Πρωθυπουργέ, τον τρόπο να μεταλλάξετε το ζωικό άνθρωπο σε πνευματικό άνθρωπο; Όχι βέβαια! Η πνευματικοποίηση του ανθρωποειδούς είναι μια ατομική εσωτερική διεργασία και δεν επιβάλλεται έξωθεν ούτε με νόμους ούτε με μαστίγιο. Προφανώς όλα αυτά που είπατε ότι απαξιώθηκαν πιστεύετε ότι συνέβησαν κατά την επί 5,5 έτη διακυβέρνηση της χώρας από την “επάρατη” Δεξιά, ενώ από την 5η Οκτωβρίου 2009 θα επανακτήσουν ως δια μαγείας την αξία τους! Θα κουνήσετε το μαγικό ραβδί και οι αξίες θα λάμψουν σε κάθε άτομο, οργανισμό και τομέα της δημόσιας ζωής. Ήταν, νομίζετε, θέμα κυβέρνησης η καθολική απαξίωση της χώρας. Μακάρι το πρόβλημα να ήταν τόσο απλό, κύριε Παπανδρέου...

«Το πραγματικό δίλημμα σήμερα είναι εάν θα συνεχίσουμε την απαξίωση των πάντων ή θα χτίσουμε πάνω στα θετικά, θα χτίσουμε την Ελλάδα των αξιών, να τη βγάλουμε από το σημερινό αδιέξοδο και να δημιουργήσουμε μια κοινωνία αξιών, να κάνουμε συγκριτικό μας πλεονέκτημα μια κοινωνία δικαιοσύνης, ισότητας, ανθρωπιάς, ισονομίας, ίσων ευκαιριών, να ζωντανέψουμε αξίες όπως της αυτονομίας, της πολιτικής, της λογοδοσίας, αποτελεσματικότητας και διαφάνειας στο κράτος, την τήρηση των νόμων, την αξιοκρατία, την συμμετοχή όλων στη λήψη των αποφάσεων.»

Τώρα εμένα γιατί όλα αυτά τα ωραία μου θυμίζουν κάτι ουτοπιστικά που γράφουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στα βιβλία τους περί της Χιλιετούς Βασιλείας, όπου ο λύκος θα κοιμάται πλάι-πλάι με το αρνάκι, κλπ.; Τόσο ευφάνταστη είμαι; Πάντως, το δίλημμα που θέσατε ήταν προεκλογικό, κύριε Παπανδρέου. Ο λαός ήδη απάντησε. Γιατί λοιπόν μας ξαναθέσατε το δίλημμα; Δεν έχετε ακόμη συνειδητοποιήσει ότι οι εκλογές πέρασαν; Τώρα ο λαός περιμένει δείγμα γραφής από σας. Απαιτεί έργα κι όχι άλλο μπλα-μπλα-μπλα και ψευτοδιλήμματα! Σταματήστε πια τον ακατάσχετο βερμπαλισμό και ζωντανέψτε, αν μπορείτε, τις αξίες που λέτε ότι απαξιώθηκαν. Μιλήστε συγκεκριμένα επιτέλους! Αν, όμως, δεν έχετε να πείτε κάτι ρεαλιστικό, καλύτερα να σιωπάτε. Στην περίπτωσή σας η σιωπή παραείναι χρυσός!

Ελάτε τώρα να διαλογιστούμε στο άλλο εντυπωσιακό κομμάτι - αποθέωση του βερμπαλισμού. Πρόκειται για το σχέδιο του Πρωθυπουργού μας για την εκπαίδευση της απαίδευτης Παιδείας, πρώην “Εθνικής” και νυν “Δια βίου μάθησης”, επιβεβλημένης για απροσάρμοστους λαούς, όπως του λόγου μας.

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παιδεία, η έρευνα, η τεχνολογία, η καινοτομία και η διά βίου εκπαίδευση είναι στον πυρήνα της αλλαγής αυτού του αναπτυξιακού μοντέλου. (…) Αλλά ποια παιδεία; Όχι αυτή που ισοπεδώνει με τη βαθμοθηρία, απαξιώνοντας την προσωπικότητα του κάθε παιδιού. Όχι αυτή που καλλιεργεί την απάθεια, την αποστήθιση και την αίσθηση αγγαρείας, αλλά αυτή που δίνει αξία στον κάθε νέο και κάθε νέα. Που αναδεικνύει την κρυμμένη αξία, το ταλέντο του καθενός. Που ανακαλύπτει και καλλιεργεί τις ικανότητες κάθε πολίτη. Που του εγγυάται τα εργαλεία και το κέφι για συμμετοχή. Που ξεκινά με την αρχή ότι κάθε άνθρωπος έχει δυνατότητες και ικανότητες. Δεν απορρίπτεται, δεν περιθωριοποιείται αλλά αξιοποιείται στο έπακρο. Κάθε πολίτης στη νέα εποχή είναι για εμάς χρήσιμος, πολύτιμος, άξιος. Το σχέδιό μας απαιτεί βέβαια ένα συνολικό και τολμηρό ποιοτικό άλμα στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας.»

Λοιπόν, έχουμε και λέμε, κι αν καταλάβατε κάτι είστε ιδιοφυΐες. Εγώ πάντως δεν είμαι. Από δω και στο εξής, με τη δια βίου μάθηση, καταργείται, που λέτε, η βαθμοθηρία που απαξίωνε την προσωπικότητα του παιδιού. Βρε την άτιμη! Δε θα χρειάζονται πια βαθμοί για να περνάει ο μαθητής από τη μια τάξη στην άλλη, διότι θα μπορεί να παραμένει στην ίδια τάξη και να μαθαίνει δια βίου. Θα υπάρχει Παιδεία που δίνει αξία στον κάθε νέο και τη νέα, ενώ με τους βαθμούς αξία έπαιρναν μόνο οι καλοί. Τώρα θα έχουν αξία όλοι: και αυτοί που κοιμούνται όρθιοι ή καθιστοί την ώρα του μαθήματος, και αυτοί που σπανίως πατάνε στην τάξη, και οι μπαχαλάκηδες, και οι καταληψίες. Όλοι μα όλοι είναι άξιοι! Βέβαια, όταν έλθει η ώρα για να διεκδικήσουν μια θέση στο Δημόσιο, οπότε θα πρέπει να υποστούν τις αυστηρές εξετάσεις του ΑΣΕΠ, δε θα έχουν όλοι την αξία τους. Εκεί η βαθμολόγηση δε θα απαξιώνει άραγε την προσωπικότητα του υποψηφίου, κύριε Παπανδρέου;

Με το νέο σύστημα Παιδείας, η αίσθηση αγγαρείας που είχαν οι ανεπίδεκτοι μαθητές θα εξαφανιστεί ως δια μαγείας! Επίσης θα καταργηθεί αυτομάτως και η απάθεια. Μη με ρωτάτε πώς και γιατί διότι δεν γνωρίζω. Για αποστήθιση ούτε λόγος να γίνεται... Δε χρειάζεται να αποστηθίσεις ιστορία, π.χ., και να θυμάσαι τι γιορτάζουμε στις 28 Οκτωβρίου ή στις 25 Μαρτίου, αν και, έτσι κι αλλιώς, όπως πάμε κι αυτές θα καταργηθούν. Ούτε θα χρειάζεται ν’ αποστηθίσεις την προπαίδεια, π.χ., αφού υπάρχουν τα κομπιουτεράκια γι’ αυτές τις δουλειές.
Πάντως μου άρεσε αυτό που είπε, «ότι κάθε άνθρωπος έχει δυνατότητες και ικανότητες. Δεν απορρίπτεται, δεν περιθωριοποιείται αλλά αξιοποιείται στο έπακρο. Κάθε πολίτης στη νέα εποχή είναι για εμάς χρήσιμος, πολύτιμος, άξιος.»

Με άλλα λόγια και οι "δεξιοί", οι "ακροδεξιοί', ακόμη και οι "χρυσαυγίτες" είναι πολύτιμοι, άξιοι και χρήσιμοι, κύριε Παπανδρέου; Ή μήπως αυτοί δεν εντάσσονται στο “κάθε άνθρωπος” και εξαιρούνται διότι χαλάνε την "προοδευτική" σούπα; Απορίαν εκφράζω, ντε! Δεν είπατε να συμμετέχουμε; Εγώ, όπως βλέπετε, την προτροπή σας την πήρα πολύ σοβαρά. Εσείς, αυτά που μας λέτε, τα παίρνετε στα σοβαρά; Απομένει να μας πείσετε περί αυτού.

Πρόδωσε κιόλας ο Πρωθυπουργός τους αγρότες;

Τους είχε υποσχεθεί ν’ ανεβάσει την κατώτατη σύνταξη του ΟΓΑ από 330€ σε 550€, κι εκείνοι τον πίστεψαν και πανηγύριζαν προκαταβολικά. Και προφανώς πολλοί αγρότες ψήφισαν ΠΑΣΟΚ εξ αιτίας αυτής της υπόσχεσης και μόνο. Κατανοητό είναι! Ανθρώπινο είναι! Ο πεινασμένος καρβέλια βλέπει ακόμη και στον ύπνο του. Πόσο μάλλον όταν είναι ξύπνιος κι ακούει τον εν δυνάμει Πρωθυπουργό να του υπόσχεται καρβέλι μια βδομάδα πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009. Δείτε εδώ τι έλεγε στους αγρότες της Θεσσαλίας στις 27 Σεπτεμβρίου 2009:

«Τώρα είναι η ώρα. Τώρα είναι η ώρα της απόφασης. Τώρα είναι η πιο κρίσιμη ώρα για την απόφασή μας να φύγουμε μπροστά. Απόψε, σε αυτό το σεισμό, χτυπάει η καρδιά της Ελλάδας, εδώ στη Λάρισα. Εδώ στη Θεσσαλία. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας. Από τα βάθη της καρδιάς μου. Αυτό σας το πάθος σήμερα, εδώ, είναι η κοινή μας φωνή. Η φωνή μας, που λέει να αφήσουμε πίσω -μια και καλή- όσα μας έφεραν σε αυτή την παρακμή. (…)
Η κατάσταση στη χώρα, τα αδιέξοδα που ζούμε, δεν οφείλονται στο ότι δεν υπήρξαν κονδύλια. Οφείλονται στον άδικο τρόπο με το οποίο διαχειρίστηκε το κράτος τα χρήματα αυτά, τα χρήματα του Ελληνικού λαού, το βιος, τον κόπο του Ελληνικού λαού. Οφείλεται στο ότι, τα τελευταία χρόνια, οι Έλληνες πολίτες πέφτουν θύματα της έλλειψης ειλικρίνειας.(…)
Αυτό εμείς, το ΠΑΣΟΚ, ερχόμαστε να ανατρέψουμε αύριο. Αυτό θα κάνουμε στις 5 του Οκτώβρη. Θα κάνουμε το αυτονόητο.(…)
Είναι εδώ, στη Θεσσαλία, όπου παρουσιάσαμε μια "Συμφωνία Εμπιστοσύνης με τους αγρότες". Με 10 μέτρα άμεσης στήριξης, άμεσης στήριξης, για να αντιμετωπίσει ο αγρότης την κρίση.(…)
Ξέρω όμως, φίλες και φίλοι, και την αγωνία σας για το ασφαλιστικό. Βασική μας προτεραιότητα, η αύξηση των συντάξεων, 550 ευρώ στον αγρότη και 950 ευρώ στο ζευγάρι.(…)»


Όπως ήταν επόμενο, η υπόσχεση του Γιώργου Παπανδρέου για αύξηση της αγροτικής σύνταξης στα 550€ έγινε πιστευτή και παρουσιάστηκε πανηγυρικά από τον Τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό. Ιδού μερικά δείγματα:

Στην ιστοσελίδα e-enimerosi.gr, 28/9/2009, γράφτηκε: «Για τις συντάξεις των αγροτών, ο κ. Παπανδρέου ανέφερε ότι βασική προτεραιότητα είναι η αύξησή τους στα 550 ευρώ για τον μεμονωμένο αγρότη και στα 950 ευρώ για το ζευγάρι των αγροτών.»

Στις 10/10/2009, το ΕΘΝΟΣ έγραψε:
«550 ευρώ η κατώτατη σύνταξη TEMΠME και για τους αγρότες
«Πρώτα μέτρα
Εντός της εβδομάδας η νέα υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κατερίνα Μπατζελή θα ανακοινώσει το πρώτο πακέτο μέτρων για τους αγρότες και την οικονομία της υπαίθρου που περιλαμβάνει αύξηση αγροτικών συντάξεων και ρυθμίσεις για την επιστροφή ΦΠΑ και ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαίου. (…)
Αύξηση των κατώτατων συντάξεων ΟΓΑ από τα 330 ευρώ σήμερα στα 550 ευρώ για τον αγρότη.(…)»

Στην ιστοσελίδα της ΠΑΣΕΓΕΣ, 13/10/2009, γράφτηκε:
«Αύξηση της αγροτικής σύνταξης στα 550 ευρώ ανακοινώνει ο Γ. Παπανδρέου.»
«Την αύξηση της κατώτατης σύνταξης του ΟΓΑ στα 550 ευρώ για τον αγρότη και τα 950 ευρώ για το ζευγάρι πρόκειται, σύμφωνα με πληροφορίες, να εξαγγείλει ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου κατά την παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης την Παρασκευή.»


Στις 14/10/2009, το ιστολόγιο newsmessinia αναμετάδωσε την είδηση της ΠΑΣΕΓΕΣ:
«Στα 550 ευρώ η αγροτική σύνταξη !!!
Την αύξηση της κατώτατης σύνταξης του ΟΓΑ στα 550 ευρώ για τον αγρότη και τα 950 ευρώ για το ζευγάρι πρόκειται, σύμφωνα με πληροφορίες, να εξαγγείλει ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου κατά την παρουσίαση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης την Παρασκευή.»


Δείτε τώρα τι είπε για την αγροτική σύνταξη ο Πρωθυπουργός στις Προγραμματικές του Δηλώσεις στη Βουλή χθες, 16-10-2009:

«Στους ξεχασμένους συνταξιούχους του Ο.Γ.Α. θα δοθεί αύξηση 30 ευρώ αναδρομικά από την 1η Οκτωβρίου του 2009»

Ποιος τη χάρη τους! Οι ξεχασμένοι συνταξιούχοι του ΟΓΑ θα λάβουν από 1ης Οκτωβρίου ένα ευρώ την ημέρα αύξηση! Μπράβο γενναιοδωρία ο Πρωθυπουργός! Αναρωτιέμαι πώς θα το ξοδέψουν αυτό το ευρώ;

Για υπολογίστε παρακαλώ κι εσείς, μήπως εγώ κάνω λάθος. Το 330+30 πόσο κάνει; Μήπως κάνει 550 κι εγώ αδικώ τον κύριο Παπανδρέου; Μα καλά τόσο γρήγορα ξεχνάει αυτός ο άνθρωπος; Μήπως εννοούσε άλλα κι εμείς άλλα καταλάβαμε; Πάντως, το τελευταίο που θα ήθελα να κάνω είναι ν' αδικήσω τον Πρωθυπουργό που μόλις ξεκίνησε το δύσκολο και επίπονο έργο του. Κάθε άλλο! Σας ομολογώ θέλω με όλη μου την ψυχή να πετύχει η κυβέρνησή του γιατί αλλιώς χανόμαστεεε!

Επανέλαβε πάντως ο Πρωθυπουργός στις Προγραμματικές του Δηλώσεις: «Δέσμευσή μου να μιλώ με ειλικρίνεια στον ελληνικό λαό. (…) Η ειλικρίνεια είναι το πρώτο θεμέλιο μιας νέας σχέσης εμπιστοσύνης που καθημερινά σφυρηλατούμε με τον Έλληνα πολίτη.»

Η ειλικρίνεια από πότε άρχισε, κύριε Παπανδρέου; Από χθες; Ή μήπως δεν τα είπατε όλα στις Προγραμματικές σας Δηλώσεις, και αφήσατε να ανακοινώσει τα 550 ευρώ η Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης αύριο-μεθαύριο; Μακάρι!!! Εγώ πάντως θα αναμένω διότι αν δεν πραγματοποιήσετε την υπόσχεσή σας αυτή στους αγρότες, τότε η αξιοπιστία σας θα έχει υποστεί ένα φοβερό πλήγμα, ακόμη δεν αρχίσατε…