ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Κύριε Αντώνη Σαμαρά, έχετε γράμμα!

Κύριε Σαμαρά, κατ’ αρχήν θέλω να σας συγχαρώ για την εκλογή σας στην προεδρία της ΝΔ, ευχόμενη επιτυχία στο δύσκολο έργο σας για το καλό όλων των χιλιοπροδομένων Ελλήνων. Βέβαια, είναι μια εκλογή που προσωπικά δε μου κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη, διότι απλούστατα δεν περιμένω τίποτα από ένα σάπιο και διαπλεκόμενο πολιτικό σύστημα, όποιοι κι αν είναι οι αρχηγοί των κομμάτων, πολύ περισσότερο όταν έχουν και βεβαρυμμένο παρελθόν. Συγχρόνως θέλω να σας εξομολογηθώ, χωρίς να μετανιώνω, ότι δεν πήγα στις κάλπες για να ψηφίσω, κι αυτό από μόνο του δείχνει ότι δεν υποστήριξα ούτε κάποιον από τους αντιπάλους σας. Συν τοις άλλοις, είχα αηδιάσει κι από τον προεκλογικό πολιτικό κανιβαλισμό, που εκφράστηκε από οπαδούς σας με πρωτοφανή αγριότητα και χυδαιότητα και μέσα στο Διαδίκτυο, εναντίον της βασικής σας αντιπάλου, κ. Ντόρας Μπακογιάννη - κανιβαλισμός που συνεχίζεται δυστυχώς και μετά τη νίκη σας...

Το ότι υπάρχουν κανίβαλοι και χυδαίοι μεταξύ των δημοσιογράφων και των κομματικών οπαδών είναι μια θλιβερή πραγματικότητα, που υπογραμμίζει το γεγονός ότι η πολιτική στην Ελλάδα βρίσκεται ακόμη σε πρωτόγονο στάδιο, υποδαυλίζοντας και ενθαρρύνοντας ό,τι πιο χαμερπές ένστικτο εμφωλεύει στην καρδιά του ανθρώπου. Στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, ο πολιτικός πολιτισμός και η αξιοπρεπής πολιτική αντιπαράθεση με επιχειρήματα είναι ακόμη άγνωστα… Το τραγικότερο, όμως, είναι ότι εσείς δεν ενοχληθήκατε απ' αυτές τις ελεεινές συμπεριφορές που ξετυλίγονταν για χάρη σας και δε βγήκατε στα ΜΜΕ να υψώσετε στεντόρεια φωνή για να καταδικάσετε τις αθλιότητες εναντίον μιας γυναίκας και του πατέρα της, ώστε να επαναφέρετε τους οπαδούς σας στην ηθική τάξη. Ή μήπως βγήκατε και δεν το πήρα είδηση;

Θέλω να θυμίσω πάντως σε όλους όσους εξέμεσαν δηλητήριο ότι “έστιν δίκης οφθαλμός ος τα πανθ’ ορά” και, όπως λέει ο λαός, όλα εδώ πληρώνονται. Το να κανιβαλίζουν οι οπαδοί και φίλοι σας εναντίον ενός υπέργηρου πολιτικού επειδή πριν από 45 χρόνια έκανε λάθος εκτίμηση πραγμάτων και πήρε εσφαλμένη πολιτική απόφαση – ούτε ο πρώτος ήταν ούτε ο τελευταίος – και το να φορτώνουν το “προπατορικό αμάρτημα” στην κόρη του που ήταν τότε κοριτσάκι μόλις 10 ετών, είναι αλητεία και καφρίλα την οποία εσείς δυστυχώς δεν καταδικάσατε διότι επενδύσατε σ’ αυτήν…

Αυτά ως προς την έλλειψη ήθους στην προεκλογική σας καμπάνια. Βέβαια δεν παρακολούθησα τις προεκλογικές σας ομιλίες, και δεν έχει νόημα ν’ αναφερθώ σ’ αυτές κατόπιν εορτής. Είχα όμως διαπιστώσει το άγχος σας για το πώς θα ξαναμαζέψετε στην κομματική στάνη τα πρόβατα που ξεστράτισαν. Μήπως για να τα ξανακουρέψετε σύριζα και να τα ξαναρμέξετε, όπως έκανε ο προκάτοχός σας, Κ. Καραμανλής - δηλαδή οι εκλεκτοί συνεργάτες του, ενώ αυτός κοιμόταν όρθιος - τον οποίο υμνείτε και θα συνεργαστείτε μαζί του; Για την “ταμπακιέρα”, όμως, δηλαδή πώς θα ξαναμαζέψετε τα κλεμμένα και πώς θα κλείσετε στη φυλακή εκείνους που καταλήστεψαν το κράτος και τα ταμεία στα 5,5 χρόνια που κυβέρνησε η ΝΔ, δε μας είπατε ποτέ λέξη.

Πάμε τώρα στη χθεσινή επινίκια και χωρίς συναισθηματισμούς δήλωσή σας. Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα που δείχνουν ότι ώρες-ώρες δεν έχετε επίγνωση του τι λέτε και τι επιπτώσεις μπορεί να έχουν τα λόγια σας, πράγμα πολύ επικίνδυνο για έναν πολιτικό αρχηγό.

--«Σας ζήτησα τα ρυάκια να γίνουν ποτάμι και εσείς δημιουργήσατε αληθινή λαοθάλασσα, που σάρωσε όλα όσα μας κράταγαν πίσω, μας πήγαιναν πίσω και μας πλήγωναν.»

Δηλαδή τι σάρωσε ο λαός χθες και δεν το κατάλαβα; Ποιον, ποιούς σάρωσε; Τη Ντόρα Μπακογιάννη και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη; Αυτοί κράταγαν το κόμμα πίσω και το πλήγωναν; Εγώ αυτό που βλέπω είναι ότι η λαοθάλασσα μόνο τους εσωκομματικούς αντιπάλους σας σάρωσε χθες. Όμως, εσείς είπατε πως θα συνεργαστείτε μαζί τους. Μήπως άραγε εννοούσατε ότι η λαοθάλασσα σάρωσε τον Κ. Καραμανλή, ως κύριο υπεύθυνο της πανωλεθρίας της 4ης Οκτωβρίου; Μα αυτός είχε ήδη πάρει την ευθύνη πάνω του και είχε παραιτηθεί για να σας ανοίξει το δρόμο. Άλλωστε και μ’ αυτόν είπατε ότι θα συνεργαστείτε. Ποια πράγματα, λοιπόν, σας κράταγαν πίσω και σας πλήγωναν που τα σάρωσε κιόλας η χθεσινή λαοθάλασσα; Οι πολιτικές και τα χούγια των ηττημένων και οι στενοί τους συνεργάτες; Μα και αυτοί με τις ιδέες και τα κουσούρια τους θα παραμείνουν εκεί, μέσα στο κόμμα, του οποίου την ενότητα είπατε ότι θα περιφρουρήσετε. Ή μήπως θα προβείτε σε εκκαθαρίσεις;

Δε μας εξηγήσατε, λοιπόν, κύριε Σαμαρά, ποια ήταν εκείνα που πλήγωναν την παράταξη και την πήγαιναν πίσω, τα οποία χθες εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας. Εγώ αν ήμουν στη θέση της κ. Μπακογιάννη ή του κ. Καραμανλή θα απαιτούσα εξηγήσεις. Κι αν πιστεύατε ότι πλήγωσα και κράταγα πίσω την παράταξη θα απαιτούσα να με διαγράψετε ώστε να πάτε μπροστά χωρίς τα βαρίδια. Αλλιώς η έκφρασή σας ήταν επιπόλαιη και επικίνδυνη για την κομματική ενότητα. Καταλάβατε τίποτα από το συλλογισμό μου;

--«Ζητώ από όλους τους απλούς Νεοδημοκράτες αυτούς που με ψήφισαν και αυτούς που δε με ψήφισαν, να συμμετάσχουν σ’ αυτή τη μεγάλη γιορτή της Δημοκρατίας και της Νέας Δημοκρατίας. Ζητώ απ’ όλους τους Έλληνες πολίτες να έρθουν κοντά μας. Η δημοκρατική επανάσταση, που έχει ξεκινήσει αφορά και εκείνους. Έχει γίνει ήδη η πρώτη μεγάλη ανατροπή. Τώρα πάμε για τη μεγαλύτερη ανατροπή.»

Ώστε η εσωκομματική σας επικράτηση ήταν μεγάααλη ανατροπή! ΑΝΑΤΡΟΠΗ ποιανού; Της Ντόρας Μπακογιάννη με την οποία δηλώσατε ότι θα πάτε χέρι-χέρι για την επόμενη μεγαλύτερη ανατροπή; Τι ανατράπηκε κι εμείς δεν το πήραμε είδηση; Δεν είδαμε να προωθείτε τίποτα ανατρεπτικές ιδέες κατά την προεκλογική σας καμπάνια. Αοριστολογίες και γενικόλογα ακούγαμε. Και με ποιον θα κάνετε την ανατροπή; Με το Δημήτρη Αβραμόπουλο που βούλιαξε τα νοσοκομεία στα χρέη; Ή με τον Πάκη που κοιμάται όρθιος;

--«Το πρώτο μεγάλο βήμα έγινε. Τώρα πάμε για τα επόμενα και σημαντικότερα. Να κάνουμε τη ΝΔ την ελπίδα της Ελλάδας, ώστε να φτιάξουμε μαζί την Ελλάδα της ελπίδας.»

Κάτι μου λέει ότι έχετε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σας και μικρή ιδέα για τις ευθύνες που αναλαμβάνετε και τη δυσκολία του εγχειρήματος. Ώστε η εκλογή σας στην προεδρία είναι το πρώτο μεγάλο βήμα! Μετριοφροσύνη, ε; Και φιλοδοξείτε να φτιάξετε την Ελλάδα της ελπίδας! Όχι την Ελλάδα της ευημερίας, της ευνομίας, της ανάπτυξης, του πολιτισμού, αλλά την Ελλάδα της ελπίδας για όλα αυτά. Πώς λένε, γηράσκω αεί ελπίζοντας! Δεν έχετε καταλάβει, λοιπόν, ότι ο Έλληνας θέλει λύσεις εδώ και τώρα; Δεν ελπίζει πια σε τίποτα και δεν εμπιστεύεται κανενός τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Κουράστηκε να ελπίζει για λίγο φως σαπίζοντας μέσα στο ηθικό, πολιτισμικό, πολιτικό και οικονομικό σκοτάδι.

Προσέχετε, λοιπόν, κύριε Σαμαρά, τι λέτε και πώς το λέτε διότι η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόμμα τσακίζει. Μέχρι να το καταλάβετε, πάντως, ασχοληθείτε να μαζέψετε έστω κάποια από τα χρήματα του Ελληνικού λαού που υπεξαίρεσαν τα λαμόγια της περασμένης εξαετίας. Από εκεί ν’ αρχίσετε!

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Η "μαγεία" των συμβόλων







Θα φύγει ή θα μείνει ο Σταυρός στις σχολικές αίθουσες και στα Δικαστήρια; Αυτή είναι η αγωνία που διακατέχει τους ενεργούς Ορθόδοξους Χριστιανούς από την ημέρα που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) καταδίκασε την Ιταλία για την ύπαρξη σταυρού στις σχολικές αίθουσες. Δείτε εδώ.

Το Βατικανό αντέδρασε έντονα χαρακτηρίζοντας την απόφαση του ΕΔΑΔ «σοκαριστική, λανθασμένη και μυωπική.» Οι δικαστές στο Στρασβούργο κατέληξαν στην απόφαση αυτή κρίνοντας ότι ο σταυρός μπορεί να ερμηνευθεί ως θρησκευτικό σύμβολο, πράγμα που ενδέχεται να ενοχλεί μαθητές άλλων θρησκευμάτων ή άθεους. Το Δικαστήριο μάλιστα επιδίκασε το ποσό των 5.000 ευρώ στην ενάγουσα για ηθική βλάβη!

Η πλειοψηφία των Ιταλών καταφέρθηκαν εναντίον της απόφασης αυτής, συμπεριλαμβανομένης και της Υπουργού Παιδείας η οποία δήλωσε ότι «η ύπαρξη σταυρού στις σχολικές αίθουσες δεν σημαίνει προσκόλληση στον Καθολικισμό, αλλά είναι ένα σύμβολο της παράδοσής μας.» (πηγή) Σε δημοσκόπηση της world-news.newsvine.com με το ερώτημα αν θα έπρεπε η Ιταλική κυβέρνηση ν’ απομακρύνει τα θρησκευτικά σύμβολα από τις τάξεις των δημόσιων σχολείων, σε σύνολο 1.878 ψηφοφόρων το 32,6% απάντησαν 'Ναι', το 66,2% απάντησαν 'Όχι', και το 1,2% δεν ήταν σίγουροι.

Η απόφαση του Στρασβούργου έχει διχάσει και την Ισπανία. Οργανώσεις ιδιωτικών σχολείων εξεγέρθηκαν εναντίον της απόφασης, χαρακτηρίζοντάς την «απαράδεκτη και απροσδόκητη», ενώ εκτιμούν ότι «αν κάτι τέτοιο συνέβαινε στην Ισπανία θα έπρεπε να διαδηλώσουμε έντονα.» Στον αντίποδα, η Ισπανική Ένωση Λαϊκών ανέφερε σε ανακοίνωση Τύπου της ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο «τίμησε το όνομά του» και ζήτησε από την Ισπανική κυβέρνηση να εμπνευστεί από αυτή την απόφαση και να ζητήσει την άμεση απόσυρση των θρησκευτικών συμβόλων από τα δημόσια κτίρια για να «δώσει τέλος στον αναχρονισμό». (πηγή)

Η είδηση της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου προκάλεσε αντιδράσεις και στην Ελλάδα. Στις 8 Νοεμβρίου του 2009, το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) εξέδωσε ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ με το οποίο γνωστοποιούσε ότι στα πλαίσια προγραμματισμένης δίκης στο Γ´ Τριμελές Εφετείο Αθηνών, στις 9/11/2009, τα στελέχη του ΕΠΣΕ, Andrea Gilbert και Παναγιώτης Δημητράς, καθώς και ο νομικός σύμβουλος του ΕΠΣΕ, Βασίλης Σωτηρόπουλος, θα ζητούσαν από το δικαστήριο την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων (εικόνα Χριστού και Ευαγγέλιο) σε εφαρμογή και της πρόσφατης καταδίκης της Ιταλίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). (πηγή)

Το θέμα συζητήθηκε στη Βουλή στις 23/11/2009 με αφορμή επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή του ΛΑΟΣ κ. Αστέριου Ροντούλη προς τους Υπουργούς Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, σχετικά με τις προθέσεις της Κυβέρνησης ως προς την απομάκρυνση των συμβόλων από δημόσιες αίθουσες και σχολεία.

Το κείμενο της ερώτησης είναι:

«Την αποκαθήλωση των χριστιανικών συμβόλων από όλα τα ελληνικά δημόσια καταστήματα (σχολεία, δικαστήρια, δημόσιες υπηρεσίες) αξίωσε η Μη Κυβερνητική Οργάνωση “Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι”, κάνοντας επίκληση της πρόσφατης απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, βάσει της οποίας θα πρέπει να απομακρυνθούν οι σταυροί από τα ιταλικά σχολεία, για να μην ενοχλούνται οι μαθητές που είτε ανήκουν σε άλλο δόγμα ή θρησκεία, είτε είναι άθεοι.

Όμως, το Σύνταγμα της Ελλάδος (άρθρο 16 παρ. 2) είναι σαφές και αναφέρει πως η ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των ελληνοπαίδων είναι χρέος και βασική αποστολή του ελληνικού κράτους, γεγονός που ευλόγως συνεπάγεται ότι η απόφαση του ΕΔΑΔ για την Ιταλία δεν έχει δυνατότητα εφαρμογής για τη χώρα μας. Με βάση τα παραπάνω ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

1. Προτίθεται η ελληνική Κυβέρνηση να αποδεχθεί και να επιβάλει την απομάκρυνση των χριστιανικών συμβόλων από τα δημόσια καταστήματα της χώρας;

2. Οι Επιτροπές που θα συσταθούν ανά Υπουργείο, για να συζητήσουν τις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας, θα συμπεριλάβουν στην θεματολογία τους και το ζήτημα της ανάρτησης των χριστιανικών συμβόλων στα δημόσια καταστήματα;»

Παραθέτω αποσπάσματα από την απάντηση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κ. Χάρη Καστανίδη:

«Μέχρι να εκδοθεί η δευτεροβάθμια απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ούτε η Ιταλία ούτε καμιά άλλη χώρα η οποία υπάγεται στη δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει την υποχρέωση να συμμορφωθεί προς την απόφαση αυτή. Άρα, αυτό ισχύει και για τη χώρα μας. Το ερώτημα είναι τι θα συμβεί εάν και κατ’ έφεση το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβεβαιώσει την πρώτη απόφασή του.
Σ’ αυτήν την περίπτωση, είναι προφανές ότι όλες οι χώρες-μέλη πρέπει να προσαρμοστούν στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, διότι σε διαφορετική περίπτωση τα πρόστιμα και οι καταδίκες των χωρών είναι τεράστιας σημασίας. Ας εκδοθεί, λοιπόν, πρώτα η δευτεροβάθμια απόφαση και μετά θα συζητήσουμε. Πάντως, σε κάθε περίπτωση ό,τι συμβεί σχετικά με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι όποιες δηλαδή αποφάσεις και πρωτοβουλίες, θα είναι μετά από συνεννόηση με την Εκκλησία της Ελλάδος και τα αρμόδια όργανά της.»

Ο Βουλευτής Αστέριος Ροντούλης αντέδρασε έντονα στην απάντηση του Υπουργού, λέγοντας μεταξύ άλλων:

«Ο σταυρός είναι σύμβολο έθνους για εμάς. Είναι πατριωτικό σύμβολο. Είναι πολιτισμικό σύμβολο. Είναι σύμβολο πολιτισμικής ετερότητας σε έναν κόσμο που καταπατά βαναύσως -και θέλει να δημιουργήσει ένα χυλό- οτιδήποτε έχει σχέση με την εθνική ιδιοσυστασία των κρατών. Εμείς δεν θέλουμε ένα τέτοιο κόσμο, αλλά θέλουμε να στείλουμε και ένα άλλο μήνυμα στους υπερμάχους της καθαίρεσης των θρησκευτικών συμβόλων.

Ποιο είναι αυτό το μήνυμα; Είναι το μήνυμα του εσταυρωμένου, που φαίνεται ότι αυτό τους ενοχλεί. Ο εσταυρωμένος στέλνει ένα μήνυμα στον κόσμο, που το βλέπουν τα παιδιά μας μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας. Τον βλέπουν οι άνθρωποι που πηγαίνουν στα δικαστήρια. Είναι το μήνυμα του αλτρουισμού, της αυτοθυσίας, της αυταπάρνησης. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ενοχλούνται από το σύμβολο του σταυρού. Ενοχλούνται από αυτά τα μηνύματα πανανθρώπινης αξίας που στέλνει μέχρι τις μέρες μας ο εσταυρωμένος.»
Ο κ. Καστανίδης, όμως, επέμεινε ότι «οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη δικαιοδοσία του οποίου υπαγόμαστε, όπως το σύνολο της πολιτισμένης Ευρώπης, είναι εφαρμοστέες και στην Ελλάδα.»

Τώρα, το τι μέλλει γενέσθαι και ποιες θα είναι οι αντιδράσεις της Εκκλησίας απομένει να το δούμε. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ο θρησκευόμενος λαός χρειάζεται τα θρησκευτικά του σύμβολα, όπως χρειάζεται ο τυφλός το μπαστούνι του. Άσχετα από τη σύνδεση ή ταύτισή τους με το έθνος, ο σταυρός και η εικόνα βοηθούν το θρησκευόμενο να προσεγγίσει το Θείο. Χωρίς να θέλω να προσβάλω τους πιστούς, μπορώ να παρομοιάσω την ανάγκη τους για τα σύμβολα και με την ανάγκη του παιδιού για τα παιχνίδια του. Θα ήταν βαρβαρότητα ν' απομακρύνει κανείς τα παιχνίδια από ένα παιδί, προτού αυτό ωριμάσει και τα πετάξει μόνο του. Και θα ήταν παραλογισμός να του τα πετάξει επειδή κάποιοι φίλοι του προσβάλλονται διότι είτε έχουν διαφορετικά παιχνίδια είτε δεν τα χρειάζονται καθόλου.

Είναι θλιβερό, εν μέσω μιας τόσο εκτεταμένης οικονομικής, ηθικής και κοινωνικής κρίσης, όπου οι λαοί έχουν χάσει κυριολεκτικά το μπούσουλά τους και δε γνωρίζουν τι θα τους ξημερώσει, κάποιοι να ενοχλούνται από τα παραδοσιακά σύμβολα των διαφόρων θρησκειών και εθνών. Φοβάμαι ότι αυτό είναι εκ του πονηρού, κι ότι στο προσεχές μέλλον θα επιβληθεί κάποιο άλλο οικουμενικό σύμβολο στην θέση αυτών που απομακρύνθηκαν.

Βεβαίως κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη τα σύμβολα, είτε επειδή είναι άθεοι, είτε επειδή έχουν μια βαθιά πνευματικότητα και δεν τα χρειάζονται για να εμπνευστούν και να προσηλώσουν τη σκέψη τους στο Θείο. Όμως τι γίνεται με την πλειοψηφία εκείνων που τα χρειάζονται; Ποιος έχει το ηθικό δικαίωμα να τους τα αποσπάσει βιαίως; ΟΥΔΕΙΣ!
Πάντως δε νομίζω ότι οι μετανάστες που έχουν διαφορετική θρησκεία ενοχλούνται από την ύπαρξη θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία. Γνωρίζουν ότι έχουν έλθει σε μια Ορθόδοξη χώρα, και επόμενο είναι η χώρα αυτή να έχει τα σύμβολα και τις θρησκευτικές της παραδόσεις που κανείς δεν έχει δικαίωμα να τις ξεριζώσει. Στο κάτω-κάτω της γραφής, στις δημοκρατίες αποφασίζει πάντα η πλειοψηφία κι όχι οι μειοψηφίες. Αλλά και με ποιο ηθικό δικαίωμα ο επισκέπτης θα επιβάλει στον οικοδεσπότη τους όρους του;

Ωστόσο θα ήταν ευχής έργο οι άνθρωποι να είχαν φτάσει σε τέτοιο βαθμό πνευματικής ωρίμανσης που να μη χρειάζονται βοηθήματα για να επικοινωνήσουν με το Θείο, αφού μπορούν ανά πάσα στιγμή να το αγγίξουν μέσα τους. Όμως, γι’ αυτούς που δεν το έχουν καταφέρει - και η ευθύνη είναι της Εκκλησίας και της Πολιτείας που δεν παρέχει τη σωστή παιδεία - είναι βάναυσο να τους παίρνουμε το βοήθημά τους. Κανένα Δικαστήριο δεν έχει το δικαίωμα να διαγράφει εθνικές παραδόσεις αιώνων και ν' αφαιρεί το σύμβολο – μπαστούνι της πίστης – από εκείνους που το έχουν ανάγκη. Αυτό είναι καραμπινάτος φασισμός, κατά τη γνώμη μου, και η αφαίρεση θρησκευτικών συμβόλων θα επιτρεπόταν να γίνει μόνο κατόπιν δημοψηφίσματος.

Τέλος ας θυμηθούμε ότι όλες οι θρησκείες και οι ιδεολογίες έχουν τα σύμβολά τους, και μπορείτε να δείτε μια πλούσια συλλογή εδώ.
Ενδιαφέρον είναι και το video που ακολουθεί:


Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

Κάτω τα χέρια από τα αφορολόγητα όρια!



Κυβέρνηση ΣΟΣΙΑΛΗΣΤΩΝ:
«Ή ξοδεύεις και μου φέρνεις αποδείξεις ή στα παίρνω μέσω μείωσης ή και κατάργησης του αφορολόγητου ορίου»!
Κάποιοι χαραμοταϊσμένοι καρεκλοκένταυροι του Δημοσίου που αγωνιούν μήπως η οικονομική κρίση θέσει σε κίνδυνο τους παχυλούς μισθούς τους και τα ακόμη πιο παχυλά όσο και απατηλά επιδόματα και τις πλαστικές υπερωρίες που πενταπλασιάζουν το βασικό τους μισθό έκαναν, λέει, εισηγήσεις στην κυβέρνηση για ΕΜΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ των αφορολογήτων ορίων των 12.000 και 10.500 €, επίπεδα τα οποία έχουν διαμορφωθεί την τελευταία διετία από την “αντιλαϊκή” κυβέρνηση της επάρατης Δεξιάς! Με πρόσχημα την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, οι εισηγητές του ληστρικού αυτού μέτρου προφανώς υποδεικνύουν ύπουλους σοσιαληστρικούς τρόπους περαιτέρω συρρίκνωσης των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων με τη σύνδεση του αφορολόγητου ορίου με τις αποδείξεις δαπανών!


Πρόκειται για επινόημα που συνελήφθη στα άδυτα της σοσιαληστρικής καμαρίλας για να προκαλέσει όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις, αφού οι περισσότεροι φορολογούμενοι δε θ' αντιληφθούν τι θα τους προκύψει ώστε ν' αντιδράσουν έγκαιρα και μαζικά. Αντί να φορολογήσουν γενναία τη μεγάλη ακίνητη περιουσία, παίρνοντας μαθήματα φορολόγησης από άλλες χώρες της Ευρώπης, χαϊδεύουν τους τα πολλά έχοντες και κατέχοντες με το 1, 2, έως και 9 τοις χιλίοις πράγμα που είναι ψίχουλα έναντι εκείνων που πληρώνουν κάτοχοι ιδιοκτησίας στη Βρετανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Και αντί ν' αυξήσουν και το φορολογικό συντελεστή π.χ., στο 45% και στο 50% για εισοδήματα άνω των 50.000€ και 70.000€ αντιστοίχως, πράγμα που συμβαίνει σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, επιτίθενται μετά μανίας για μια ακόμη φορά στους μικρομεσαίους, υποχρεώνοντάς τους με το στανιό να ξοδέψουν από αυτά που δεν τους περισσεύουν, για να μαζέψουν αποδείξεις και να πετύχουν ένα κάποιο αφορολόγητο όριο!

Άχρηστοι και ανίκανοι παντελώς, ή απλά απρόθυμοι, να πιάσουν τη φοροδιαφυγή με αυστηρά τεκμήρια και με άλλους ελεγκτικούς μηχανισμούς, θα υποχρεώσουν το μικρομεσαίο συνταξιούχο ή μισθωτό να πει αντίο στην αποταμίευση, με την έμμεση απειλή “ή ξοδεύεις ακόμη κι αν δε χρειάζεσαι να ξοδέψεις, ή στα παίρνω αλλιώς.”

Στο εξής θα τιμωρείται με μείωση του αφορολόγητου ορίου και ο χαμηλοσυνταξιούχος που "έκανε το σ**τό του παξιμάδι" για να έχει για ώρα ανάγκης να πληρώσει στο νοσοκομείο τη φακελάρα στον επίορκο γιατρό, την αποκλειστική νοσοκόμα ή για να έχει να δίνει χαρτζιλίκι στα εγγόνια του. Θα τιμωρηθεί ακόμη και ο συνταξιούχος που ψωνίζει ρούχα και παπούτσια αραιά και πού, όταν του τρυπάνε, από τις υπαίθριες αγορές των Κινέζων και τις λαϊκές αγορές που δε δίνουν αποδείξεις. Αλλά ακόμη κι αν έδιναν, τα ποσά είναι μηδαμινά. Επίσης θα τιμωρηθεί ο συνταξιούχος ή ο μισθωτός που βοηθάει άνεργα ή πενόμενα μέλη της ευρύτερης οικογένειάς του (αδέλφια, ανίψια, κλπ.) που δε ζουν κάτω από την ίδια στέγη αλλά εξαρτώνται από αυτόν/αυτήν για την επιβίωσή τους.

Εδώ έχουμε να κάνουμε μ’ ένα καταχθόνιο σχέδιο που σκαρφίστηκαν κάποιοι σκοτεινοί σοσιαληστρικοί εγκέφαλοι, σχέδιο που κάνει την προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να φαντάζει σοσιαλιστικότερη των δήθεν σοσιαλιστών.
“Εγώ δεν έχω όρεξη να ξοδέψω ασύστολα, ρε”, διαμαρτύρεται ο μικρομεσαίος! “Δε με αγγίζουν τα φανταχτερά λούσα, τα ταξίδια, οι ταβέρνες. Είναι χρόνια τώρα που όλα αυτά τα βλέπω μόνο στην τηλεόραση. Έχω όρεξη, όμως, ν' αποταμιεύσω κουκί-κουκί για να πάρω κάποια στιγμή ένα χωράφι, να φυτέψω ελιές, να φτιάξω ένα καλύβι για να έχω το δικό μου κεραμίδι, ν’ ανοίξω μια μικρή επιχείρηση, να πάρω ασφαλέστερο αυτοκίνητο, κλπ. Γιατί με τιμωρείτε που δεν τα ξοδεύω μέχρι δεκάρας, ρε;”

Και ερωτώ εσάς τους κουτοπόνηρους σοσιαληστές: Γιατί δεν αυξάνετε το εύρος των αποδείξεων σε όλα τα είδη, μεγαλώνοντας συγχρόνως το ποσοστό φοροαπαλλαγής, αντί να είναι στο 40% που είναι σήμερα, ώστε οι φορολογούμενοι να έχουν κίνητρο να ζητούν αποδείξεις; Διότι με το 40% που ίσχυε, τον φορολογούμενο τον συνέφερε να μη ζητήσει απόδειξη διότι αυτά που θα κέρδιζε από επιστροφή ή μείωση φόρου ήταν λιγότερα από εκείνα που έχανε πληρώνοντας 19% ΦΠΑ. Να σας κάνω εγώ τον πολλαπλασιασμό μπας και ξυπνήσει κανείς και σταματήσετε τη νέα ανελέητη φοροεπιδρομή που θα σας στείλει από κει που ήρθατε μια ώρα νωρίτερα;

Έχουμε και λέμε λοιπόν: Ένας φορολογούμενος που πληρώνει, π.χ., 1000€ στον υδραυλικό, έχει το εξής δίλημμα: Αν ζητήσει απόδειξη, ο υδραυλικός θα του χρεώσει και το ΦΠΑ 19%, δηλαδή θα πληρώσει συνολικά 1190€, ήτοι 190€ επιπλέον. Εάν το εισόδημά του φορολογείται με 25%, τότε από την εφορία θα έχει επιστροφή φόρου 1190x40%x25%=119€. Με άλλα λόγια παίρνοντας νόμιμη απόδειξη βρίσκεται ζημιωμένος κατά 190-119=71€. Επομένως δεν έχει κίνητρο για να ζητήσει απόδειξη. Αν όμως αντί να εκπίπτει το 40% των δαπανών εξέπιπτε το 80%, τότε θα είχε επιστροφή φόρου: 1190x80%x25%=238€, δηλαδή όφελος 238-190=48€.
Τι όφελος θα είχε το κράτος; Πρώτον θα εισέπραττε τον ΦΠΑ εξ 190€. Κατόπιν θα ωφελείτο από τη φορολόγηση του υδραυλικού, ας πούμε με 25%, που είναι άλλα 250€. Δηλαδή το κράτος θα εισέπραττε 250+190-238 (επιστροφή φόρου)=202€ . Αν μάλιστα ο υδραυλικός φορολογείτο με 30%, τότε το κράτος θα είχε κέρδος 300+190-238=252€.

Για να δούμε τώρα, αν ισχύσουν τα φημολογούμενα μέτρα, τι θα χάσει ο μισθωτός ή συνταξιούχος ο οποίος δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τις αποδείξεις των 6.000€, και γι’ αυτό χάνει το αφορολόγητο όριο των 12.000€. Δεν έχει διευκρινιστεί πόσο θα είναι το αφορολόγητο όριο σε αυτή την περίπτωση. Θα είναι μηδενικό; Θα είναι ενιαίο για όλους όσους δεν επιτυγχάνουν το μαγικό όριο των 6.000€; Θα είναι κυμαινόμενο, καθοριζόμενο κάθε φορά από το ύψος των αποδείξεων; Μιλάμε για μνημείο φορολογικής προχειρότητας και ανευθυνότητας ή μάλλον βλακείας, που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε φορολογικό χάος.

Ας υποθέσουμε, όμως, ότι το καινούργιο αφορολόγητο όριο για όλους όσους έχουν αποδείξεις κάτω των 5.999 € θα είναι 6.000€, και ότι ο φορολογικός συντελεστής για την πρώτη κλίμακα εισοδήματος μέχρις τις 12.000€ θα είναι 15%. Τότε ο άτυχος μισθωτός ή συνταξιούχος θα πληρώσει επιπλέον φόρο 5.999x0,15=899,85 ευρώ, συν το ΦΠΑ που πλήρωνε για όσες αποδείξεις κατάφερε να συγκεντρώσει ασθμαίνοντας! Μιλάμε για πραγματική αφαίμαξη!

Καταλάβατε καρεκλοκένταυροι του Δημοσίου και χορτάτοι μέχρι σκασμού τι έγκλημα πάτε να κάνετε απειλώντας να πετσοκόψετε τα κεκτημένα αφορολόγητα όρια; Πρόκειται για μια ακόμη φορολογική επιδρομή επί δικαίων και αδίκων μιας νέας ανίκανης κυβέρνησης στα όρια της παράνοιας και της παράκρουσης. Μιας πανικόβλητης κυβέρνησης η οποία τελεί υπό πλήρη σύγχυση και, αν συνεχίσει έτσι, φοβάμαι ότι θα μας αναγκάσει γρήγορα να νοσταλγήσουμε αυτούς που μέχρι τις 4 Οκτωβρίου φτύναμε…

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ, σύντροφοι, γιατί με τη φόρα που έχουν πάρει θα μας φορολογήσουν ακόμη και τα εσώρουχα!!! Ανέβηκαν στην εξουσία με το παραμύθι "Λεφτά Υπάρχουν", και αποδεικνύεται ότι δεν είχαν κανένα σχέδιο για ν' αντιμετωπίσουν την κρίση. Τώρα πανικόβλητοι, ως παιδαριώδεις μαθητευόμενοι μάγοι, σχεδιάζουν ανοικονόμητα μέτρα στο πόδι κι όποιον πάρει ο χάρος...

Α, ναι, να μην ξεχάσω να σας καθησυχάσω με τη φράση του Πρωθυπουργού: «Δεν θα αφήσουμε να πληρώσουν την κρίση τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.»
Αν, λοιπόν, νομίζετε ότι ζημιώνεστε με τα πιο πάνω... λάθος καταλάβατε! Κι αν πάλι εσείς οι συνταξιούχοι των 2.000€ μικτά (~ 1.600€ καθαρά) γκρινιάζατε για τη μηδενική αύξηση που θα πάρετε για δεύτερη συνεχή χρονιά, είναι διότι κακώς είχατε θεωρήσει ότι ανήκετε στα μεσαία εισοδήματα. Δεν είχατε πάρει χαμπάρι ότι ανήκατε στα υψηλά εισοδήματα κι ότι ήσασταν από τους "τυχερούς". Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα κι εσείς να το συνειδητοποιήσετε!

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Αντι-Δαμανάκειος υστερία και άλλες ψυχικές λοιμώξεις

Με αφορμή την πρόσφατη “αναβάθμιση” της Μαρίας Δαμανάκη σε Επίτροπο της ΕΕ, εκδηλώθηκε μια άνευ προηγουμένου υστερία διαμαρτυρίας στη μπλογκόσφαιρα που με διασκεδάζει αφάνταστα. Είπα λοιπόν να συμμεριστώ μαζί σας μερικές σκέψεις, για να ευθυμήσουμε λιγάκι στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε.

Η τοποθέτηση της κ. Δαμανάκη ενόχλησε πρώτα-πρώτα τους καταπράσινους bloggers. Αυτοί δε μπόρεσαν να το καταπιούν, και ξεσπάθωσαν εναντίον του αγαπημένου τους Γ. Παπανδρέου για τη λάθος επιλογή του. Χαρακτηριστική είναι η φράση από σχετικό άρθρο απογοητευμένου οπαδού του ΠΑΣΟΚ και επιτυχημένου blogger : «Η δήθεν αξιοκρατία με ανάδειξη προσώπων που υπήρξαν κατήγοροι του αείμνηστου Ανδρέα είναι το ξεχείλισμα του ποτηριού που μας εξοργίζει.»

Αείμνηστος και αναμάρτητος, λοιπόν, είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου, κατά τους φανατικούς οπαδούς του, ενώ βέβηλοι και ασυγχώρητοι ήταν όσοι τον παρέπεμψαν στο Ειδικό Δικαστήριο, μεταξύ των οποίων και η Μαρία Δαμανάκη που υπήρξε και Πρόεδρος του Συνασπισμού. Στη συνείδηση του παθιασμένου καταπράσινου οπαδού, το “βρώμικο 1989” δεν υπήρξε βρώμικο εξ αιτίας των τρομερών σκανδάλων που συνέβαιναν τότε κάτω από τον ημιανατέλλοντα και μηδέποτε ανατείλαντα πράσινο ήλιο, αλλά λόγω της αμαρτωλής σύμπραξης της Αριστεράς με τη Δεξιά για την παραπομπή ενός μεγάλου "αθώου" σε δίκη! Γι’ αυτό οργίζονται τώρα με την επιλογή της Μ. Δαμανάκη ως Επιτρόπου στην ΕΕ.
Βέβαια η «Κάθαρση» την οποία ευαγγελίζονταν τότε σύσσωμος ο Τύπος, η Νέα Δημοκρατία και ο Συνασπισμός εξελίχτηκε σε φαρσοκωμωδία και φιάσκο, κοινώς σε μια τρύπα στο νερό, όπως είχα γράψει σε σχετικό βιβλίο μου με τίτλο ΤΑ ΟΨΩΝΙΑ ΤΗΣ “ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ” 1988-1994.

Εκεί όμως που προσφέρεται άφθονο γέλιο είναι στα άρθρα που αναρτήθηκαν στα πατριωτικά blogs. Για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην επιλογή Δαμανάκη ως Επιτρόπου, κάποιοι bloggers κατέφυγαν στα χρονοντούλαπα της Βουλής και ανέσυραν μια ομολογία της που κατ’ αυτούς ισοδυναμεί με βλασφημία! Βρε τι γέλια που έκανα δεν περιγράφεται. Τι είχε πει η παμπόνηρη γυναίκα που, κατά τη γνώμη τους, την καθιστά ακατάλληλη για Επίτροπο; «Είμαι Εβραία»! Άκουσον, άκουσον, και φρίξον ήλιε! Πώς τόλμησε; «Είμαι Εβραία γι' αυτό μ' ενδιαφέρει. Και όσο κάνετε προσπάθεια να επικρατήσει ρατσισμός στην Αίθουσα, εγώ είμαι Εβραία.» Αυτό είχε δηλώσει μέσα στο σεπτό “Ναό της Δημοκρατίας” στις 3 Δεκεμβρίου 1996 . Δείτε εδώ μη χάσετε.

Οι αγανακτισμένοι bloggers διαρρηγνύουν ετεροχρονισμένα τα ιμάτιά τους, επειδή πιστεύουν ότι πας Εβραίος εχθρός των Ελλήνων! Άρα και η Μαρία Δαμανάκη με τη φράση της αυτή – για την οποία τιμήθηκε δεόντως το 2000 με «Εύφημο μνεία από το Central Israelite Council of Greece για τις δραστηριότητες της εναντίον του αντισημιτισμού» (πηγή) – είναι εχθρός των Ελλήνων και δεν θα υπηρετήσει τα Ελληνικά συμφέροντα στην ΕΕ! Αυτός είναι περίπου ο συνειρμός που οδηγεί σε οργή και αγανάκτηση εναντίον του ΓΑΠ που την επέλεξε για τη θέση αυτή. Το αστείο είναι ότι περιμένουν η κραυγή διαμαρτυρίας τους ν’ ακουστεί με συμπάθεια από εκείνον που είναι ο ίδιος εγγονός Εβραίας, της Σοφίας Μινέικο! Γι’ αυτό μίλησα στον τίτλο του άρθρου αυτού για άλλες ψυχικές λοιμώξεις. Ο αντιδαμανάκειος ιός έπληξε ακαριαία πολλούς bloggers, πράγμα που μπορείτε να το διαπιστώσετε και οι ίδιοι με τη βοήθεια μηχανών αναζήτησης του Διαδικτύου.

Προσέξτε τώρα το οξύμωρο, ή μάλλον το σπουδαιογελοίο της υπόθεσης: Όλοι αυτοί που διαμαρτύρονται είναι φανατικοί Ορθόδοξοι, δηλαδή έχουν ασπαστεί μια Ιουδαϊκή αίρεση για θρησκεία τους! Περιέργως όμως δε διαμαρτύρονται όταν οι ιερείς προσεύχονται λέγοντας, "Κύριε Σαβαώθ, ο Θεός του Ισραήλ"! Και δε διαμαρτύρονται όταν ο παπάς στέλνει τα πεθαμένα τους για ν’ αναπαυθούν στους κόλπους του Αβραάμ, πατριάρχη των Εβραίων. Θα έχετε ακούσει βεβαίως εκείνο το παροιμιώδες: «Εν κόλποις Αβραάμ αναπαύσαι»! Θέλουν δε θέλουν οι πεθαμένοι, ήταν δεν ήταν αντισημίτες, εκεί θα τους ξαποστείλουν: στους κόλπους του Αβραάμ! Εξάλλου στις προσευχές του ο ιερέας μεταξύ άλλων επικαλείται «Των αγίων ενδόξων προπατόρων Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ»! Με άλλα λόγια οι Ορθόδοξοι είναι απόγονοι των Εβραίων Πατριαρχών, δηλαδή Εβραίοι! Δείτε κι άλλα εβραιοχριστιανικά εδώ. Προς τι λοιπόν η οργή εναντίον της Δαμανάκη επειδή δήλωσε "Εβραία";

Αντί λοιπόν οι συμπαθέστατοι bloggers – ένθερμοι πατριώτες – να καταφέρονται μαζικά, λες και κάποιο αόρατο χέρι τους συντόνισε, εναντίον της Δαμανάκη, ας συντονιστούν κι ας ξεσηκωθούν εναντίον της Ορθοδοξίας απαιτώντας κάθαρση από εβραϊκά ονόματα και Ιουδαϊκές προσμίξεις. Γιατί εκεί ανέχονται τα παράξενα κι έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους; Αφού τόσο είναι το αντιεβραϊκό μένος τους, πώς δεν τους πιάνει αλλεργία ακούγοντας μέσα στις “ιερές” ακολουθίες της Εκκλησίας την εβραϊκή ιστορία ή μυθολογία;

Προσωπικά δεν έχω τίποτα εναντίον των Εβραίων, τους οποίους μάλιστα θαυμάζω για την εξυπνάδα και την εργατικότητά τους. Είναι ένας χαρισματικός λαός, κι αυτό δεν κρύβεται. Δεν ανέχομαι όμως η κρατούσα θρησκεία μας να είναι Εβραιοκαπελωμένη, όπως δε θα ανεχόμουνα να είναι καπελωμένη από οποιονδήποτε εθνικισμό. Η θρησκεία, για να έχει νόημα ύπαρξης και αποτελεσματικότητα στην πνευματική αφύπνιση και ηθική τελείωση του ανθρώπου, θάπρεπε να είναι ένας πνευματικός φορέας υπεράνω εθνοτήτων και παραλογισμών. Στο κάτω-κάτω κανένας δε γνωρίζει πού βρίσκεται η ψυχή του Αβραάμ για να στέλνει εκεί τα πεθαμένα του. Μπορεί να είναι στην “κόλαση”, βρε αδελφέ. Αποκλείεται δηλαδή αυτό;

Όσο για τον αντισημιτισμό που εξόργισε τη Μαρία Δαμανάκη, πρέπει να της θυμίσω ότι οι Εβραίοι ήταν οι πρώτοι διδάξαντες το ρατσισμό όταν μέσα στα ιερά βιβλία τους αυτοαποκαλούνταν: «εκλεκτός λαός του Θεού». Επόμενο, λοιπόν, είναι να διεγείρουν αισθήματα αντισημιτισμού εναντίον τους, πράγμα που φυσικά καταδικάζω, πολύ περισσότερο όταν στρέφονται εναντίον αθώων Εβραίων που δε φταίνε σε τίποτα για τις αμαρτίες, π.χ., του Κίσινγκερ. Συγχρόνως καταδικάζω και το δικό μας ρατσιστικό: «Πας μη Έλλην βάρβαρος». Κοντολογίς όταν ακούω τους μεν να κατηγορούν τους δε για ρατσισμό θυμάμαι την παροιμία: «Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα.»

Τα κεφάλια μέσα, λοιπόν, πατριώτες, για να μη ρεζιλευόμαστε περισσότερο… Είτε το θέλετε είτε όχι, είμαστε έτσι κι αλλιώς Εβραιοκαπελωμένοι λόγω Ορθοδοξίας, όπως άλλωστε είναι οι Χριστιανοί όλων των δογμάτων. Γι’ αυτό μην οργίζεστε όταν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέπτεται τη Συναγωγή και συμπροσεύχεται με τους Εβραίους. Εγώ πάντως τον συγχαίρω για το θάρρος του να αγνοήσει την κατακραυγή των φανατικών! Άλλωστε χωρίς τους Εβραίους δε θα υπήρχε Χριστός, χωρίς Χριστό δε θα υπήρχε Χριστιανισμός, χωρίς Χριστιανισμό δε θα υπήρχε Ορθοδοξία, χωρίς Ορθοδοξία δε θα ήταν ο κ. Βαρθολομαίος ανεβασμένος στον Οικουμενικό Θρόνο, και χωρίς Πατριάρχη, δεσποτάδες και παπάδες οι Ορθόδοξοι δε θα είχαν διαμεσολαβητές προς το θεό και δε θα ήξεραν πού να πάνε μετά θάνατον! Βλέπετε τα αδιέξοδα;

Καταλάβατε τώρα το μπλέξιμο; Κοτσίδα έχουμε γίνει και δεν υπάρχουν εκείνοι που θα έκοβαν το γόρδιο δεσμό μεταξύ Ελλήνων και Εβραίων. Είναι αυτό που λέει η παροιμία, «Και μαζί δεν κάνουμε και χώρια δε μπορούμε». Γι’ αυτό οι αντισημιτικές κορώνες από φανατικούς Ορθόδοξους είναι παιδαριώδεις και γελοίες!

Απολαύστε τώρα το video που ακολουθεί, όπως το απήλαυσα κι εγώ. Ομολογώ βρίσκω την Εβραϊκή θρησκευτική μουσική πιο ευχάριστη από κάποιους μακρόσυρτους δικούς μας ύμνους. Και σίγουρα είναι πιο πνευματική από το ανιαρά επαναλαμβανόμενο δουλοπρεπές «Κύριε ελέησον», λες και ο Θεός είναι κουφός και ανάλγητος και δε θέλει να ελεήσει!
SHALOM!


Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Και ξαφνικά τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι!

Τι έκανε λέει; Πώς; Σε ποιους; Ποιος ουρανός; Μα φυσικά ο “πράσινος ουρανός”! Αυτός ήρθε σφοντύλι στους πράσινους οπαδούς. Έχουν ήδη αρχίσει να παραμιλάνε από το σφοντύλι που τους έπεσε κατακέφαλα. Πενήντα ημέρες στην εξουσία, δηλαδή το ήμισυ των εκατό ημερών του πράσινου στοιχήματος, και το ένα σοκ διαδέχεται το άλλο από τις αλλοπρόσαλλες και ανάλγητες αποφάσεις της δήθεν σοσιαλιστικής κυβέρνησης. Ώωωχ, σύντροφοι, τι σας έμελε να πάθετε, και μαζί μ’ εσάς ολόκληρη η Ελλάς!

Τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι όταν, ενώ ψήφισαν οι δύστυχοι για πρωθυπουργό το Γιώργο Παπανδρέου, τους προέκυψε ως πρωθυπουργεύων ένας αντιπαθέστατος υπέρβαρος με βεβαρυμμένο πολιτικό ιστορικό και επικίνδυνες παρορμητικές εκρήξεις. Μιλάμε για μεγάααλο σφοντύλι! Άφαντος ο Γιώργος στις περιοδείες του ανά τας ηπείρους για να “επιλύσει” με πράσινο τρόπο τα προβλήματα του πλανήτη! Ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, βλέπετε, δε μπορεί ν’ αφήσει το διεθνές τσουρουφλισμένο δάσος για χάρη του ελληνικού καρβουνιασμένου δέντρου. Άααλλες είναι οι προτεραιότητες του άφαντου πρωθυπουργού! Ευτυχώς, λοιπόν, που βρέθηκε ο Πάγκαλος για να τον ξελασπώσει. Όποιον άλλο κι αν έβαζε, ο Θόδωρος θα του έψελνε τον εξάψαλμο. Εδώ που τα λέμε, σύντροφοι, πόσοι άραγε από τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ θα το ψήφιζαν αν γνώριζαν εξ αρχής ότι θα έτρωγαν στη μάπα τον αιμοβόρο (STAGE…) Πάγκαλο ως πρωθυπουργεύοντα Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης; Κάτι μου λέει πως θα ήταν αρκετά λιγότεροι.

Τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι όταν άκουσαν ότι μετά από τις χιλιάδες ηλεκτρονικές αιτήσεις για τις θέσεις των Γενικών Γραμματέων των Υπουργείων, τους προέκυπταν, κατά “σύμπτωση” φυσικά, κουμπάροι και κολλητοί. Μιλάμε για την υπαρκτή σοσιαλιστική αξιοκρατία, κάτι σαν τον καταρρεύσαντα Υπαρκτό Σοσιαλισμό.

Τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι όταν άκουσαν το Γιώργο Παπανδρέου να λέει σε μελοδραματικό τόνο ότι λεφτά δεν υπάρχουν, ενώ προεκλογικά ο ίδιος τους νανούριζε μ’ εκείνο το ιστορικό πλέον παραμύθι ότι “ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ”!

Tους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι, και πάγωσαν όλοι, όταν άκουσαν ότι παγώνουν οι συντάξεις εκείνων που έχουν μηνιαίες αποδοχές πάνω από 2000€, ενώ και σ’ αυτούς ο ΓΑΠ είχε υποσχεθεί αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό.

Τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι όταν συνειδητοποίησαν ότι οι προεκλογικές υποσχέσεις του Γ. Παπανδρέου περί διαφορετικού μοντέλου στήριξης της οικονομίας μέσω παροχών για τόνωση της αγοράς ήταν αέρας κοπανιστός, αφού η ΠΑΣΟκική κυβέρνηση προχωράει στ’ αχνάρια της προηγούμενης, με τις καθιερωμένες αυξήσεις φόρων. Με φιλοδωρήματα στους πενόμενους δεν αναθερμαίνεται η αγορά...

Τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι όταν άκουσαν ότι θα τιμωρηθούν με αυξημένα τέλη κυκλοφορίας όσοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τα αντικαταστήσουν με άλλα αντιρρυπαντικής τεχνολογίας. Οι δικαιολογίες ότι τα περνούν από ΚΤΕΟ και έχουν κάρτα ελέγχου καυσαερίων δε φτουράνε για τη σοσιαλιστική κυβέρνηση που εκδικείται το φτωχό χωρίς να του δίνει κίνητρο απόσυρσης.

Τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι όταν άκουσαν ότι παγώνουν για έξι μήνες οι ταχτοποιήσεις των ημιυπαίθριων, ενώ το ΣτΕ αποφάσισε ότι δε μπορούν ποτέ να νομιμοποιηθούν! Έτσι όσοι επρόκειτο να αγοράσουν ακίνητο, για να γλιτώσουν την επαπειλούμενη αύξηση των αντικειμενικών αξιών από 01/01/2010, έχουν Μπιρμπιλιάσει, αφού δεν υπάρχει ακίνητο χωρίς ημιυπαίθριους, για τους οποίους όμως δεν πάγωσε ο φόρος μεταβίβασης! Δηλαδή καλούνται να πληρώσουν φόρο για κάτι παράνομο και εν δυνάμει κατεδαφιστέο!

Τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι και οργίζονται σφόδρα όταν άκουσαν ξανά ότι το ασφαλιστικό καταρρέει κι ότι τα ασφαλιστικά ταμεία πρέπει να συγχωνευτούν τώρα σε τρία ή τέσσερα! Θυμήθηκαν πώς ο Πρόεδρος και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ωρύονταν μέσα στη Βουλή εναντίον της προηγούμενης Κυβέρνησης που τα μείωσε από 133 σε 13, ενώ οι ασφαλισμένοι είχαν βγει μαζικά στους δρόμους για να εμποδίσουν τις ενοποιήσεις το Μάρτιο του 2008. Ήταν τότε που το ΠΑΣΟΚ κατηγορούσε την κυβέρνηση Καραμανλή για «αρπαγή των αποθεματικών των ταμείων»!

Τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι όταν άκουσαν για διπλασιασμό έως και δεκαπλασιασμό του ΕΤΑΚ, ενώ όταν τον είχε επιβάλλει η κυβέρνηση της ΝΔ είχε ακούσει τα εξ αμάξης από το ΠΑΣΟΚ, και προεκλογικά έδιναν υποσχέσεις ότι θα τον καταργήσουν.

Τους ήρθε ο ουρανός σφοντύλι, και το φυσάνε και δεν κρυώνει οι παθιασμένοι πράσινοι οπαδοί όταν άκουσαν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου πρότεινε για Επίτροπο στην ΕΕ τη Μαρία Δαμανάκη, η οποία πρωτοστάτησε ως βουλευτής του Συνασπισμού και στη συνέχεια ως Πρόεδρός του στην παραπομπή του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο.

Κι όλα αυτά είναι μόνο η αρχή, τα ορντέβρ που λένε, ενώ χάρη συντομίας δεν ανέφερα όλα τα ορεκτικά.

Κρατηθείτε σύντροφοι, προσδεθείτε σφίγγοντας καλά τα ζωνάρια σας, διότι τα καλύτερα πράσινα άλογα έπονται και ήδη καλπάζουν κατ’ επάνω μας! ΒΟΗΘΕΙΑααα!

Το ΠΑΣΟΚ ειν’ εδώ,
Αναξιόπιστο και σχιζοφρενικό,
Με σύγχυση και λίγο σοσιαλισμό,
Μαζί με μπόλικο φιλελευθερισμό!
Για να μας φέρει τον ουρανό σφοντύλι,
Και να θρηνούν οχτροί και φίλοι…


Και εις έτι πολλά, αμήν.
Ζωή σ' εμάς βρε!
Να ζήσουμε να τους θυμόμαστε, και μ' άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε, αλληλούια!

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Και η Εκκλησία μέρος του προβλήματος…

Στα τρομερά οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα που έχει περιέλθει η χώρα μας, θα περίμενε κανείς η Εκκλησία να παρείχε μια κάποια λύση στο πρόβλημα και όχι ν' αποτελεί η ίδια μέρος του προβλήματος που καλείται ν' αντιμετωπίσει η κυβέρνηση, προσπαθώντας με νύχια και με δόντια να διατηρήσει τα κεκτημένα της. Θα ήλπιζε κανείς οι δήθεν διάδοχοι των Αποστόλων και τάχατες εκπρόσωποι του Χριστού επί της γης ότι θα πρόσφεραν απλόχερα από τα περισσευούμενα εκείνα που οι αφελείς πιστοί τους έχουν καταθέσει, με την προσδοκία ν’ αποφύγουν την κόλαση, στην ύπαρξη της οποίας οι ίδιοι οι Ιεράρχες με τη ζωή τους δείχνουν να μην πιστεύουν. Όμως η Εκκλησία εδώ και αιώνες έχει αποστατήσει από την αποστολή της κι έχει καταντήσει ένας κοσμικός οργανισμός μαμούθ, ενώ οι κληρικοί είναι απλά λειτουργοί μιας πνευματικά νεκρής τυπολατρίας.

Θα μου πείτε, αν η Εκκλησία ήταν πιστή στην αποστολή της, δηλαδή αν ο κλήρος της ήταν το “άλας της γης και το φως του κόσμου”, δε θα είχαμε φτάσει σε τούτο τον ηθικό εκτροχιασμό που σηματοδότησε και την οικονομική εξαθλίωση της Ελλάδας. Σ’ αυτή την περίπτωση η Εκκλησία δε θα είχε ποτέ αποδεχτεί το θανάσιμο εναγκαλισμό με το διεφθαρμένο κράτος, ως εκ του πονηρού προερχόμενο, και θα είχε το δικαίωμα, όπως άλλωστε έχει και το χρέος, να καταγγέλλει δημόσια τους διεφθαρμένους κρατικούς λειτουργούς και πολιτικούς, όπως έκαναν οι προφήτες της Π.Δ., ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο Ιησούς και οι Απόστολοι. Τα έχω ξαναπεί αυτά κατά κόρον στο παρελθόν μέσα από βιβλία και άρθρα μου κι έχω δεχτεί χυδαίες επιθέσεις από “ευσεβείς” Ορθόδοξους Χριστιανούς. Ας έλθουμε όμως στα πιο πρόσφατα:

«Ορισμένες εκτιμήσεις θέλουν την αξία της εκκλησιαστικής περιουσίας, μαζί με αυτήν των μονών, μόνο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη να προσεγγίζει τα 2 δισ. ευρώ και άλλες την ανεβάζουν ακόμα και στα 15 δισ. ευρώ. Αξίζει να προστεθεί ότι 1.300 είναι τα ακίνητα που διαχειρίζεται η Εκκλησία της Ελλάδος, από τα οποία το 2008 είχε έσοδα 20 εκατ. ευρώ.Μέχρι σήμερα κάθε προσπάθεια φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας έπεσε στο κενό, ενώ την ίδια ώρα ο κρατικός προϋπολογισμός καλείται να καταβάλει κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τη μισθοδοσία και τις συντάξεις των κληρικών. Για το 2010 ο λογαριασμός θα φτάσει τα 315 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, από τα στοιχεία του προϋπολογισμού προκύπτουν και άλλες επιχορηγήσεις προς την Εκκλησία ύψους 8 εκατ. ευρώ.» Πηγή ΕΘΝΟΣ

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, «κανείς δεν φαίνεται να γνωρίζει ποια είναι ακριβώς η εκκλησιαστική περιουσία, ούτε και η Ελλαδική Εκκλησία. Οι πληροφορίες χάνονται μέσα σε ένα πολυδαίδαλο πλαίσιο, αφού τόσο οι μονές όσο και τα περίπου 10.000 νομικά πρόσωπα, που απαρτίζουν διοικητικά την Ελλαδική Εκκλησία, έχουν το προνόμιο της αυτοδιαχείρισης και της μη λογοδοσίας, ούτε καν στην κεντρική διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος.»

Στις πρόσφατες εξαγγελίες του Υπουργού Οικονομικών για τριπλασιασμό του ΕΤΑΚ, συγκροτήθηκε επιτροπή αγώνα (!) υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο! Ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων Θεόκλητος (καμία σχέση με αυτό που υποδηλώνει το όνομά του), σε συνέντευξή του με την ιδιότητα του προέδρου της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών, για το θέμα της φορολόγησης της εκκλησιαστικής περιουσίας, είπε μεταξύ άλλων: «Δεν υπάρχει πόλεμος ή θεομηνία για να συνεισφέρουμε. Καλούμαστε, αντίθετα, να συνεισφέρουμε για τις ανύπαρκτες οικονομικές πολιτικές. Δεν θα πληρώσουμε εμείς τα σπασμένα άλλων», παρατήρησε και υποστήριξε ότι «πολλές φορές το κράτος αφαίμαξε την περιουσία της Εκκλησίας» (gianniotis)

Προσέξτε παρακαλώ το αλαζονικό ύφος του άνδρα, ένα ύφος που υπογραμμίζει ότι ο άνθρωπος δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει να είσαι, δηλαδή να τολμάς να λες ότι είσαι, εκπρόσωπος του Θεού επί της γης. Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων; Ο "ιεράρχης" όχι μόνο δεν είναι θεόκλητος – καλεσμένος από το Θεό – αλλά με τα προκλητικά του λόγια συστήνεται ως Μαμμωνόκλητος. Δεν έχει καταλάβει τίποτα από τη διδασκαλία του Χριστού, που είπε, μη θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γης. Τίνος είναι η περιουσία, κύριε Θεόκλητε, που λέτε ότι πολλές φορές το κράτος αφαίμαξε από την Εκκλησία; Δεν είναι του λαού; Αυτός δεν σας τη χάρισε; Σε ποιους θα πάνε οι φόροι από την Εκκλησία; Στο λαό δεν θα επιστρέψουν, όσα τέλος πάντων απομείνουν από τα τρωκτικά; Το λαό δε λέτε κι εσείς ότι εξυπηρετείτε με τις φιλανθρωπίες σας;

(Δείτε και σχετικά άρθρα εδώ, εδώ και εδώ)

Στο ίδιο πνεύμα του “μη μου τους κύκλους τάραττε” κινείται και η αντίδραση του Αρχιεπισκόπου για το προσχέδιο νόμου για την «Αναμόρφωση του συστήματος προσλήψεων και καθολική υπαγωγή τους στον πλήρη έλεγχο του ΑΣΕΠ». Και εδώ κλωτσάνε οι "άγιοι" πατέρες! Σε μακροσκελή επιστολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Ραγκούση ο Αρχιεπίσκοπος γράφει μεταξύ άλλων:

«Σε ό,τι αφορά στην Εκκλησία της Ελλάδος υπενθυμίζεται ότι πρόκειται ουσιαστικά για αδιάθετες οργανικές θέσεις διακόνων (του ν.δ. 1398/1973) και ιεροκηρύκων (του ν. 813/1978), οι οποίες “μετατρέπονται” σε θέσεις λαϊκών υπαλλήλων των Ι. Μητροπόλεων, η δε μισθοδοσία των οποίων βαρύνει το Δημόσιο σε ελάχιστη ανταπόδοση των δημεύσεων και δωρεών ανυπολόγιστης σε αξία ακίνητης περιουσίας της Εκκλησίας προς το Ελληνικό Κράτος. Παρατηρητέα λοιπόν τα ακόλουθα :

Πρώτον, η προτεινόμενη υπαγωγή των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου της Εκκλησίας της Ελλάδος στο σύστημα επιλογής προσωπικού, όπως ρυθμίζεται στον ν. 2190/1994 συνεπάγεται την κατάργηση της αυτοτελούς διαδικασίας επιλογής προσωπικού, που έως τώρα ισχύει δυνάμει του Κανονισμού της Εκκλησίας της Ελλάδος 5/1978 (ΦΕΚ Α΄ 78/3.4.1978) και αποτελεί προϊόν της νομοθετημένης εσωτερικής αυτονομίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ο εν λόγω Κανονισμός έχει εγκριθεί από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στα πλαίσια του δικαιώματος αυτορρύθμισης των υπαλληλικών σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, Ι. Μητροπόλεων κλπ., το οποίο παραχώρησε ο τυπικός νομοθέτης με τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, ήτοι τον νόμο 590/1977 (“περί Καταστατικού Χάρτου τής Εκκλησίας τής Ελλάδος”, ΦΕΚ Α΄ 146), ειδικότερα το άρθρο 42 παρ. 2 αυτού.
(…)
Δυνάμει του σχεδίου νόμου ουσιαστικά εν μέρει καταργείται η παραπάνω νομοθετική εξουσιοδότηση του Καταστατικού Χάρτη, τίθεται δηλαδή εκποδών η κανονιστική αυτονομία της Εκκλησίας της Ελλάδος ως προς το ζήτημα καθορισμού των προσόντων και της διαδικασίας και των αρμοδίων οργάνων επιλογής των λαϊκών υπαλλήλων, οι οποίοι θα υπηρετούν σε οργανικές θέσεις των εκκλησιαστικών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
(…)
Ειδικότερα, εντός της κατά πάντα σεβαστής αρχής της αξιοκρατίας τα εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα οφείλουν να αναγράφουν και επιπρόσθετες προϋποθέσεις στις προκηρύξεις επιλογής προσωπικού, οι οποίες κατ’ ανάγκην άπτονται της ιδιότητάς τους και ως θρησκευτικών νομικών προσώπων και έχουν προβλεφθή ήδη στον Κανονισμό 5/1978, όπως ενδεικτικώς οι κατωτέρω:

“Ουδείς διορίζεται εκκλησιαστικός υπάλληλος εάν δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος και εάν δεν κέκτηται το προσήκον δι' εκκλησιαστικόν υπάλληλον ήθος.” (8 παρ. 1) “Δεν διορίζεται εκκλησιαστικός υπάλληλος ο λόγω ή έργω επιδεικνύων έλλειψιν σεβασμού προς την ορθόδοξον χριστιανικήν θρησκείαν.” (άρθρο 12) Σημειώνεται δε ότι οι πρόσθετες αυτές και κυριώδους σημασίας προϋποθέσεις ισχύουν έως σήμερα αδιακρίτως της ειδικότητας του υπό πρόσληψη προσωπικού στα εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα.

Οι αναγκαίες αυτές προϋποθέσεις για την ομαλή λειτουργία τους συνεπάγονται κατ’ ανάγκην την εξέταση της συνδρομής ιδιοτήτων, όπως οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και το χριστιανικό ήθος, οι οποίες δεν ζητούνται προκειμένου περί διορισμού στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, και αξιολογούνται από όργανα των εκκλησιαστικών νομικών προσώπων, τα οποία είναι και πρέπει να παραμείνουν ως τα καθ’ ύλην και τελειωτικώς αρμόδια, από πλευράς ουσίας αλλά και νομιμότητας, για την διατύπωση αξιολογικών κρίσεων επί τέτοιου είδους προϋποθέσεων.

Συνεπώς, θεωρούμε ότι εν όψει του θρησκευτικού και ειδικότερα σωτηριολογικού προορισμού, αλλά και της εσωτερικής αυτονομίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, που έχει και νομοθετικώς αναγνωρισθή ως “θείον καθίδρυμα” (άρθρο 1 παρ. 1 ν. 590/1977), υφίστανται σοβαροί λόγοι να παραμείνει ως είχε εξ αρχής το άρθρο 14 του ν. 2190/1994 και να μην υπαχθούν τα νομικά πρόσωπα της Εκκλησίας της Ελλάδος στο πεδίο εφαρμογής του ν. 2190/1994 ως προς τον τρόπο επιλογής, τα αρμόδια όργανα αξιολόγησης και τα προσόντα επιλογής προσωπικού τους.»
Πηγή romfea.gr

“Θείον καθίδρυμα”, λοιπόν, η Eκκλησία, που ζητάει ανταπόδοση (!) για τις δωρεές της, με “σωτηριολογικό προορισμό” – σωτηρία για τον άλλο κόσμο βέβαια κι όχι για τούτο – και γι’ αυτό δε μπορεί να ισχύσουν οι κανόνες του ΑΣΕΠ που ισχύουν για τους άλλους υπαλλήλους! Διαφορετικά, λέει, είναι τα κριτήρια για τις προσλήψεις του διοικητικού προσωπικού της Εκκλησίας: το θρησκευτικό ήθος και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις! Και ποιοι είναι οι αρμόδιοι για να κρίνουν το ήθος; Οι συχνότατα αήθεις ιεράρχες; Και πώς γνωρίζουν ότι αυτός που θα δηλώσει Ορθόδοξες πεποιθήσεις δεν ψεύδεται απλά για να διοριστεί στο Δημόσιο; Ακόμη και στη Θεολογική Σχολή σπουδάζουν άθεοι επειδή εκεί τους έριξαν τα άτιμα τα μόρια που συγκέντρωσαν στις πανελλήνιες!

Φοβάμαι ότι η Εκκλησία είναι κράτος εν κράτει και δε θα ξεμπλέξει εύκολα η έτσι κι αλλιώς σαθρή Πολιτεία μαζί της. Βέβαια σε αυτό τη μεγαλύτερη ευθύνη έχει ο λαός που την έχει ανεβάσει στο θρόνο και την προσκυνάει...

Και μια ερώτηση στον κ. Ιερώνυμο: Εσείς που κόπτεστε τώρα για τα κεκτημένα σας και αποτάσσεστε τον ΑΣΕΠ, πώς νιώσατε που η Κυβέρνηση πετάει στο δρόμο τους εργαζόμενους των STAGE αφού το κράτος τους ξεζούμισε για δύο, τρία, τέσσερα και πέντε χρόνια; Δεν σας άκουσα ν’ αντιδράσετε και να ζητήσετε έστω να τους βάλουν στο ταμείο ανεργίας όπως κάθε απολυόμενος. Δεν σας άκουσα να υπερασπιστείτε το δίκιο τους. Δεν τους θεωρείτε άραγε κι αυτούς παιδιά σας;

Κύριε Ιερώνυμε, αν υπήρχε Δευτέρα Παρουσία σαν αυτήν που διακηρύσσετε, φοβάμαι ότι οι περισσότεροι ιεράρχες θα έπαιρναν θέση εξ ευωνύμων και θ’ άκουγαν από το Μέγα Κριτή εκείνο το φοβερό «ουδέποτε σας εγνώρισα.» Ίσως ουδέποτε γνωρίσατε τον αληθινό Χριστό, ουδέποτε τον αφήσατε ν’ αγγίξει την καρδιά σας με το πνεύμα του. Αν αυτό είχε συμβεί δε θα δεχόσασταν ν' ανεβείτε σε ιεραρχικό θρόνο ενός κοσμικού οργανισμού που σφετερίζεται το όνομα και τη θυσία του Θεανθρώπου, σκανδαλίζοντας τους πιστούς και δημιουργώντας στρατιές αθέων. Συγνώμη για τη σκληρότητα των λόγων μου. Σας διαβεβαιώ λυπάμαι που θεωρώ χρέος μου να τους εκφέρω.

Βέβαια, σαν άνθρωπος εσείς φαίνεστε σεμνός και ταπεινός, και αναγνωρίζω τη δύσκολη θέση σας να κρατήσετε ισορροπίες μέσα στην Ιεραρχία και στο εκκλησιαστικό κατεστημένο που λυμαίνεται την τεράστια περιουσία της Εκκλησίας. Και να θέλατε, δεν είστε ελεύθερος να κινηθείτε προς τη σωστή κατεύθυνση, αφού είστε κι εσείς δέσμιος-θύμα του σάπιου εκκλησιαστικού κατεστημένου, ενός κατεστημένου στο οποίο είναι σιδηροδέσμιο-θύμα και όλο το χριστεπώνυμο ποίμνιο. Ωιμέ!

Πότε άραγε θα σπάσουν τις "ορθόδοξες" αλυσίδες οι ραγιάδες; Πότε θα ξεσηκωθούν και θα βγουν στους δρόμους για να σας επαναφέρουν στην ηθική και χριστιανική τάξη;

Άργειε νάρθει εκείνη η μέρα,
κι ήταν όλα σιωπηλά,
γιατί τάσκιαζε το ράσο
και τα πλάκωνε η πνευματική σκλαβιά…


****************
Υ.Γ. 1/12/2009

Τελικά η Εκκλησία δέχτηκε τον ΑΣΕΠ για τις διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού. Είναι ένα πολύ θετικό βήμα. Δείτε εδώ.

Το “γλείψιμο” του Α. Σαμαρά στους bloggers

«Σήμερα στα blogs η Ελλάδα απελευθερώνεται!» Αυτό μας είπε ο κύριος Αντώνης Σαμαράς, σε μια προφανή προσπάθεια να κερδίσει τους bloggers στην κρίσιμη κούρσα για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Δείτε ολόκληρη την επιστολή εδώ. (Πολλή φαλάκρα στη φωτογραφία επάνω...)

«Με την ευκαιρία αυτής της πρώτης απευθείας επικοινωνίας μαζί σας, επιτρέψτε μου να σας πω τα εξής:
Πρώτον, να σας εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου για τη μεγάλη υπηρεσία που προσφέρετε στην ενημέρωση του κοινού. Για την ακρίβεια στην ενημέρωση του πιο ανήσυχου και πιο απαιτητικού κοινού της Ελλάδας.»


Ώστε προσφέρουμε μεγάλη υπηρεσία στην ενημέρωση του κοινού; Για φαντάσου! Σπουδαία φαίνεται ότι θεωρείται η προσφορά μας, σύντροφοι! Ψηλά στο κεφάλι, βρε! Και μάλιστα απευθυνόμαστε στο πιο ανήσυχο και απαιτητικό κοινό της Ελλάδας! Κι αυτό που νόμιζα εγώ, ότι δηλαδή εμείς οι γραφικοί και αιθεροβάμονες βαράμε γροθιές στον αέρα ήταν λάθος; Κι αυτό που φοβόμουνα, ότι δηλαδή κτυπάμε στου κουφού την πόρτα ήταν ανεδαφικό; Βρε λέτε να έχει, έστω κατά ένα ποσοστό, δίκιο ο Σαμαράς; Άραγε σ’ εμάς τους ηλεκτρονικούς ‘δημοσιολόγους’ οφείλεται η αποχή κατά 50% στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου και κατά 30% στις Εθνικές – ooops, διαγράφεται μία ρατσιστική λέξη – εκλογές του Οκτωβρίου; Αν είναι έτσι, να παλέψουμε βρε σύντροφοι κι άλλο μπας και καταφέρουμε να μην πατάει κανένας στις απατηλές κάλπες για να εξουσιοδοτεί τους λαοπλάνους πολιτικούς να μας εξαπατούν.

«Να σας ευχαριστήσω, επίσης, για το γεγονός ότι εκτός από “δίαυλος” ενημέρωσης, είστε και πολύτιμος “κρίκος” επαφής των πολιτικών με την κοινωνία. Πολύτιμος κρίκος, ζωντανής επαφής. Σε μιαν εποχή όπου η “επικοινωνία” προσπαθεί να γίνει χειραγώγηση και να υποκαταστήσει την Πολιτική.»

Οι bloggers κρίκος επαφής των πολιτικών με την κοινωνία; Μα φυσικά, σωστά το καταλάβατε. Οι χρωματιστές πολιτικές φανέλες φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού από μεγάλη απόσταση. Οι έγχρωμοι bloggers, ως πολύτιμος κρίκος επαφής των πολιτικών με την κοινωνία, προσέφεραν υψηλές υπηρεσίες στην κομματική τους στάνη προεκλογικά. Αφιλοκερδώς άραγε; Κύριος οίδε… Λέτε οι bloggers να είναι υπεράνω επιδομάτων και φιλοδωρημάτων; Να δουλεύουν δηλαδή τζάμπα για τις ιδέες τους, που συχνότατα, αλλά “συμπτωματικά”, παίρνουν τα χρώματα του ενός ή του άλλου κόμματος;

«Ακόμα, θεωρώ υποχρέωσή μου να ευχαριστήσω κι εκείνους που δεν στάθηκαν στο πλευρό μου. Γιατί αυτό που κάνετε ξεπερνά τις θέσεις και τις προθέσεις σας. Δίνετε ερεθίσματα προβληματισμού και βήμα έκφρασης σε εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας καθημερινά. Κι όταν μιλάει η κοινωνία, όλοι οι υπόλοιποι οφείλουμε να ακούμε προσεκτικά.»

Καθίστε ντε, μη βιάζεστε! Δεν άνοιξαν οι κάλπες ακόμη. Πού ξέρετε, αύριο μεθαύριο μπορεί να σταθούν στο πλευρό σας κι άλλοι. Αυτά τα λένε μετά τη νίκη.
Ώστε δίνουμε ερεθίσματα, ε; Νάστε καλά που μας το λέτε. Και ποιες κατά τη γνώμη σας είναι οι θέσεις και οι προθέσεις μας που ξεπερνιούνται από τα ερεθίσματα; Κάτι θα ξέρετε εσείς για να το λέτε. Πάντως, για να μην παίζουμε με τις λέξεις, εγώ προσωπικά τη μόνη πρόθεση που έχω είναι να δώσω ερεθίσματα με τις θέσεις μου, αλλά απ’ ό,τι καταλαβαίνω ο κόσμος έχει πάθει ανοσία και δεν ερεθίζεται πια με τίποτα. Τρέχει να σας χειροκροτήσει παρ’ όλο που με τις συλλογικές σας ευθύνες τον έχετε καταδικάσει σε διαχρονική μιζέρια και ατέλειωτη οικονομική και ηθική νύχτα. Για ν' ανακεφαλαιώνουμε, από τη μια έχουμε την κοινωνία που μιλάει μέσω των bloggers, και από την άλλη είναι οι υπόλοιποι, δηλαδή εσείς οι επαγγελματίες πολιτικοί, που είσαστε κουφοί!

«Εκπροσωπείτε κάτι αληθινά επαναστατικό. Την πιο πρωτοποριακή έκφραση της κοινωνίας, που είναι αμφίδρομη και αδιαμεσολάβητη ταυτόχρονα. Δεν νοθεύεται απ’ όσα φίλτρα κι αν περνάει.
Είναι ελεύθερη επειδή είναι άμεση. Κι είναι δημοκρατική, επειδή όλοι έχουν την ίδια πρόσβαση. Οξύνει την κρίση όλων, αλλά και την υπευθυνότητα καθενός χωριστά…»


Πω, πω, πω, μεγάλες κουβέντες! Σιγά ντε, μπας και το πάρω επάνω μου και νομίσω ότι είμαι κάποια, ενώ είμαι απλά μια φωνή βοώσης εν τη ερήμω… Δεν νοθεύεται, είπατε, από όσα φίλτρα κι αν περνάει! Νάστε καλά που με κάνατε και γέλασα! Μα όταν κάτι φιλτράρεται, "νοθεύεται", κύριε υποψήφιε Πρόεδρε; Τα φίλτρο πάντα κατακρατεί τις ξένες προσμίξεις. Πώς νομίζετε ότι υπάρχουν τα αμιγώς πράσινα, ή γαλάζια, ή άλλων χρωμάτων blogs; Έτσι βγήκαν καθαρόαιμα από μόνα τους; Φαίνεται δεν είστε αρκετά ενήμερος με τις επιδόσεις της μπλογκόσφαιρας, κύριε Σαμαρά. Για ενημερωθείτε λίγο σας παρακαλώ.

«Την επαναστατικότητα του μέσου που χρησιμοποιείτε, όλοι την έχουμε αντιληφθεί. Το πόσο μακριά μπορεί να μας πάει, ίσως δεν το υποπτευόμαστε ακόμα. Αλλά επειδή έχω στο νου μου να πάμε μακριά την Ελλάδα, σας θέλω στο πλάι μου. Με τις αντιρρήσεις σας, με την κριτική σας. Αλλά και με τη στήριξή σας.»

Πόσο μακριά έχετε στο νου σας να πάτε την Ελλάδα όταν περιχαρακώνεστε και αλληθωρίζετε μόνο προς τα δεξιά, αντί να ατενίσετε ολόκληρο τον ορίζοντα των πολιτών αυτής της χώρας; Μιλάτε μια παρωχημένη γλώσσα και τους μόνους που θα έχετε πλάι σας, αν δεν αλλάξετε, θα είναι οι περιχαρακωμένοι οπαδοί σας.
Ώστε θέλετε τις αντιρρήσεις και την κριτική μας, αλλά συγχρόνως θέλετε και τη στήριξη! Μα ο μόνος τρόπος για να σας στηρίξει κάποιος που σας κάνει κριτική επειδή έχει αντιρρήσεις στην πολιτική σας είναι αν εσείς αποδεχτείτε την κριτική και κάνετε διορθώσεις. Εκτός αν εννοείτε “φωνάξτε όσο θέλετε για να εκτονώνεστε, εγώ θα κάνω το δικό μου, εσείς όμως να με στηρίζετε”! Αυτό εννοούσατε;

«Θέλω να μιλήσω στην ψυχή της Ελληνικής κοινωνίας. Θέλω να απευθυνθώ στη συνείδησή της. Και εσείς τείνετε να γίνετε ο “καθρέφτης” αυτής της συνείδησης.»

Κι εγώ θέλω να μιλήσω στην ψυχή της κοινωνίας, όμως ποιος με ακούει; Θα μου πείτε δεν είμαστε το ίδιο. Συμφωνώ απόλυτα. Άλλες ευκαιρίες έχετε εσείς, και άλλες, πολύ περιορισμένες έως ανύπαρκτες, έχω εγώ. Απευθυνθείτε, λοιπόν, στη συνείδηση της κοινωνίας! Ποιος σας εμποδίζει να το κάνετε τόσες εβδομάδες που περιφέρεστε και μιλάτε από τις εξέδρες; Και ποιος σας εμπόδισε ν’ απευθυνθείτε στον “καθρέφτη” αυτής της συνείδησης που λέτε ότι είναι οι bloggers; Πάντως τη δική μου συνείδηση δεν την αγγίξατε κύριε Σαμαρά, όχι βέβαια πως την άγγιξε κανένας άλλος υποψήφιος, για να μη γίνει καμιά παρεξήγηση. Όοοχι! Μια από τα ίδια είσαστε όλοι…

«Όπως γνωρίζετε, δεν είμαι ο πολιτικός που διαλέγει τους εύκολους δρόμους της ανέλιξης. Με ενδιαφέρει περισσότερο ο δύσκολος δρόμος. Αυτόν ακολούθησα πάντα. Είναι συχνά ολισθηρός. Είναι συχνότερα άχαρος. Αλλά είναι πάντα συναρπαστικός. Κι αν έχεις περίσσευμα καρδιάς, σε γεμίζει…»

Εδώ κάνατε κάμποσα φάουλ, κύριε Σαμαρά! Και δεν είναι αλήθεια αυτά που λέτε. Δοκιμάσατε τα κότσια σας, ακολουθώντας προς στιγμή ένα δύσκολο δρόμο, δεν σας βγήκε, και επιστρέψατε στο μαντρί ως τεθλιμμένος συγγενής για ν’ ακολουθήσετε τον ευκολότερο δρόμο της ανέλιξης. Τώρα το ότι ο “δύσκολος” δρόμος που πήρατε ήταν και ολισθηρός φάνηκε. Αλλά το ν’ ακολουθεί κάποιος έναν ολισθηρό δρόμο δεν είναι κάτι για το οποίο δικαιούται να επαίρεται. Το λέει και η λέξη: ολισθαίνω ίσον γλιστράω. Και φυσικά δεν γλιστράει κανείς όταν ανηφορίζει αλλά όταν κατηφορίζει.
Και τι ακριβώς ήταν το συναρπαστικό στο ταξίδι αυτό που σας γέμισε επειδή, όπως λέτε, είχατε περίσσευμα καρδιάς; Το ότι μείνατε, όπως είπατε αλλού, οκτώ χρόνια στην κομματική απομόνωση κοιτώντας το ταβάνι του δωματίου σας, λέτε και δεν υπάρχει καμία άλλη δουλειά για έναν επαγγελματία πολιτικό που έφυγε από το μαντρί του;

«Σε γεμίζει το ταξίδι. Αλλά σε γεμίζει και η “Ιθάκη”.
Που πάντα την προσδοκάς. Πάντα την αναζητάς. Κι ας μην τη φτάνεις πάντα…
Στην περίπτωσή μου, η “Ιθάκη” είναι μια Ελλάδα πιο δημοκρατική, μια Ελλάδα που δεν τρώει τα παιδιά της…
Μια Ελλάδα που προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες, αλλά απαιτεί και περισσότερη προσήλωση σε αρχές.
Προσφέρει Δημοκρατία και Ισονομία, αλλά απαιτεί ευθύνη από Πολιτικούς και Πολίτες.»


Πάλι στην έκθεση ιδεών το ρίξατε! Κύριε Σαμαρά, ίσως δεν έχετε καταλάβει ότι οι αχρωμάτιστοι bloggers δε μασάνε από λόγια. Αυτά τα έχουμε ακούσει χιλιάδες φορές από τα χείλη πολιτικών και δε μας συγκινούν. “Περισσότερες ευκαιρίες”, μπλα, μπλα, μπλα… “Ισονομία”, μπλα, μπλα, μπλα… Θέλουμε συγκεκριμένα πράγματα, και πρώτα-πρώτα να μας εξηγήσετε και να απολογηθείτε για τα 5,5 χαμένα χρόνια της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Καταλάβατε τι πήγε στραβά; Τι; Δεν καταλάβατε; Τότε πού πάτε;

«Σ’ αυτό το "ταξίδι" σας θεωρώ όλους συντρόφους μου.»
Εμένα μη με θεωρείτε, σας παρακαλώ.

«Δεν ζητώ να συμμεριστείτε όλοι σας τις ιδέες μου…»
Και να το ζητούσατε πάλι με άδεια χέρια θα φεύγατε. Ο συμμερισμός ιδεών δεν επιτυγχάνεται με υποβολή αίτησης.

«Σας ζητώ όμως, να κάνετε τις ιδέες σας σημαίες.»
Αυτό δε χρειαζόταν να το ζητήσετε, το έχουμε ήδη κάνει, πλην των οπαδών σας.

«Και να πορευτούμε μαζί, προβάλλοντας αυτά που έχουμε μέσα μας, όχι αποσιωπώντας τα.»
Μα πώς θα πορευτούμε μαζί όταν καθένας λέει τα δικά του κι έχει σηκώσει το δικό του μπαϊράκι; Διότι αυτό ακριβώς κάνουμε εδώ στη μπλογκόσφαιρα, συνήθως ανωνύμως. Βγάζουμε αυτά που έχουμε μέσα μας, δηλαδή τ’ απωθημένα μας, που συν τοις άλλοις είναι κι ένα είδος αυτοψυχοθεραπείας στην αλλοτριωμένη κοινωνία που ζούμε… Καλύτερο από το να κοπανάμε το κεφάλι μας στον τοίχο ή να ρίχνουμε γκαζάκια, δεν είναι;

«Να προχωρήσουμε με Λόγο, όχι με αποσιωπήσεις.»
Μα τι λέτε τώρα; Αποσιωπήσεις; Γιατί νομίζετε ότι φόρεσαν οι bloggers τις κουκούλες της ανωνυμίας; Προφανώς για να μην αποσιωπούν τίποτα.

«Με διάλογο, όχι με επικοινωνιακά τεχνάσματα.»
Ε, καλά! Εδώ μας κοροϊδεύετε! Γελάτε με τον πόνο που μας προξενεί ο ατέλειωτος μονόλογος στον οποίο έχουμε αποδυθεί…

«Με αντιπαραθέσεις, όχι με κραυγές.»
Δηλαδή εγώ τώρα εδώ που γράφω με ποιον να αντιπαρατεθώ; Με την οθόνη του υπολογιστή μου ή με το πληκτρολόγιο; Σας παρακαλώ, μη μας δουλεύετε.

«Κάποτε, είπε ο Σαββόπουλος: "στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει".»
Σωπάτε καλέ! Το είπε αυτό ο μέγας Σαββόπουλος; Και ποιος είναι αυτός; Ο Πλάτων των Νεοελλήνων; Ωχ, τι μου τον θυμίσατε τώρα; Ώστε η Ελλάδα αναστενάζει στα γήπεδα, ε; Μόνο εκεί εσείς ακούτε τους αναστεναγμούς; Εγώ τους ακούω ΠΑΝΤΟΥ! Παντού η Ελλάδα αναστενάζει, εκτός από ένα χώρο όπου υπάρχει διαρκής χαβαλές: τη ΒΟΥΛΗ.

«Σήμερα στα blogs η Ελλάδα απελευθερώνεται!
Κι υπάρχει ένα μόνο πράγμα πιο συναρπαστικό από την Ελευθερία:
Η Απελευθέρωση…»
Τώρα αυτό το τελευταίο τι το θέλατε; Η απελευθέρωση είναι πιο συναρπαστική από την ελευθερία! Το έψαξα από εδώ, το έψαξα από εκεί, αλλά δεν κατάλαβα τι θέλετε να πείτε. Μήπως εννοείτε πως όταν κατακτηθεί η πολυπόθητη ελευθερία μέσω της απελευθέρωσης των bloggers θα πλήττουμε; Θα μας είναι ανιαρή διότι δεν θα έχουμε ποιους να βρίζουμε; Αν είναι έτσι, αφήστε όπως είναι τα πράγματα για να βρισκόμαστε σε μια αέναη προσπάθεια απελευθέρωσης χωρίς ποτέ να κατακτούμε την ελευθερία. Όχι τίποτα άλλο, για να βρίσκονται σε δουλειά και τα ΜΜΕ, βρε αδερφέ.

Πάντως κύριε Σαμαρά, συγνώμη που σας κούρασα – υποθετικά μιλάω, δηλαδή αν με διαβάζατε – για έκθεση ιδεών σας βαθμολογώ κάτω από τη βάση. Για πολιτικό λόγο σας δίνω λίαν επιεικώς άσσο. Φροντίστε παρακαλώ να βελτιωθείτε μπας και εκλεγείτε αρχηγός της ΝΔ και γελάνε εις βάρος σας. Τώρα θα μου πείτε λίγα γέλια είχαμε κάνει με το Γιωργάκη στις αρχές, ο οποίος στη συνέχεια εξελίχτηκε σε Γιωργάρα; Φαίνεται πως και η πολιτική είναι “τέχνη” που μαθαίνεται σιγά-σιγά, ακόμη κι αν δεν τόχει κανείς μέσα του. Άλλωστε, έστω κι αν ο μαθητής είναι ανεπίδεκτος, καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια, και στην πολιτική… Διότι η Δημοκρατία ρόδα είναι και κυλάει κι ο λαός πάντα βογγάει. Τον ακούτε;

Εμπρός λοιπόν πάμε γι’ απελευθέρωση,
Βάλτε τους bloggers επιτέλους για σημαιοφόρους,
Για να διδάξουμε πώς γίνεται διαίρεση
Στα άχυρα δυο γαϊδουριών με δίκαιους όρους.

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Ο Ταρζάν “θάβει” το Μάκη Τριανταφυλλόπουλο!


"Της καλής προβατίνας κουδούνια της κρεμάνε" λέει η λαϊκή παροιμία. Ίσως ισχύει και για την πολιτικό που δέχεται αήθεις επιθέσεις επειδή τόλμησε να διεκδικήσει κι αυτή την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Θάβοντας με κανιβαλική εμπάθεια τη Ντόρα Μπακογιάννη, ο Ταρζάν των Μέσων Μαζικής Εξαθλίωσης δεν αντελήφθη ότι έθαψε τον ίδιο τον εαυτό του ακόμη βαθύτερα στη λάσπη της ανυποληψίας. Επιτέλους! Και ο δημοσιογραφικός κανιβαλισμός πρέπει να έχει τα όριά του. ΈΛΕΟΣ!

Μπορεί ο Ζούγκλας να βγάζει γαργαλιστικές μπαγιάτικες ειδήσεις σκανδάλων, τις οποίες του παραχωρούν με μεγάααλη καθυστέρηση δυσαρεστημένοι του σάπιου συστήματος όταν υπάρχει όφελος για δαύτους ή απλά για εκδίκηση, τούτο όμως δεν του παρέχει ασυλία για να ξεσκίζει ψυχές και να καταρρακώνει υπολήψεις όταν οι σκοπιμότητες τις οποίες εξυπηρετεί του το υπαγορεύουν.

Με κάποια καθυστέρηση έρχομαι να σχολιάσω το εμετικό ρυπαρογράφημα του Ευθυμάκη, κατά κόσμον Ταρζάν, εναντίον της Ντόρας Μπακογιάννη σε άρθρο του στο «Vetomag», που αναδημοσίευσε στην ηλεκτρονική του Ζούγκλα. Δεν το έκανα νωρίτερα διότι δεν άντεχα να το διαβάσω ολόκληρο, αφού κάθε φορά που το άρχιζα ένιωθα ναυτία κι έτρεχα προς το μπάνιο για να εξεμέσω, με το συμπάθιο. Το ιλαροτραγικό είναι ότι το τρισάθλιο κείμενο το υπογράφει “Ο ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ”, που άλλους μεν “ψυχαναλύει” το δε αφεντικό του προφανώς ουκ ηδυνήθη ψυχαναλύσαι!

Το ότι ο Ευθυμάκης ευθυμεί σφόδρα όταν βγάζει όλο το βόρβορο της πώρωσής του εναντίον των στόχων του το γνωρίζαμε από τη διαμάχη που είχε με πρώην συνεργάτη του, που κάποτε είχαν διαφημίσει μαζί γλοιωδώς το “Θέμα” τους “στη μπανιέρα δυο-δυο”.
Εκείνο όμως που μάθαμε τελευταία με το εν λόγω κατάπτυστο κείμενο εναντίον μιας πρώην Υπουργού, είναι ότι o μπανιέρας είναι επιπλέον και παθιασμένος ρατσιστής κι ότι δεν υπάρχει όριο στον πάτο της τρισαθλιότητάς του όταν πρόκειται να υποστηρίξει τα συμφέροντά του ή να εκτελέσει διαταγές άνωθεν. Είναι αδίστακτος, αδιάντροπος, δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο, και εν τέλει είναι αξιοθρήνητος διότι δεν έχει αρκετή φαιά ουσία για να κατανοήσει ότι μηδενίζοντας μία συνάνθρωπό του για τον τρόπο που την έφτιαξε η Φύση ΑΥΤΟΜΗΔΕΝΙΖΕΤΑΙ.

Βέβαια, ο θρασύδειλος Ταρζάν μπορεί να ισχυριστεί πως δεν έγραψε ο ίδιος το λιβελογράφημα αλλά ο ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ. Όμως το γεγονός ότι το άρθρο είναι ανυπόγραφο και μάλιστα το επαναδημοσίευσε στην ιστοσελίδα του σημαίνει ότι εγκρίνει κάθε λέξη του, κόμματα και τελείες. Στο εξής, όταν χρειαστεί ν’ αναφερθώ και πάλι στον “ΖΟΥΓΚΛΑ”, θα πρέπει ν’ αναφέρομαι σε δαύτον ως ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΜΗΔΕΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ, που έτσι κι αλλιώς έχει καταντήσει δημοσιοκαφρία. Δυστυχώς, αυτό το δημοσιογραφικό τίποτα, επειδή κατέχει περίοπτη θέση στην ελληνική δημόσια ζωή, και μάλιστα φρουρείται από αστυνομικούς που τους πληρώνει ο υποσιτιζόμενος Έλληνας φορολογούμενος, διαμορφώνει πρότυπα κατ’ εικόνα και ομοίωσή του, βαθαίνοντας το βόρβορο στον οποίο έχει βουλιάξει η πρωτόγονη και φαλλοκρατική κοινωνία μας.

Στην ουσία το ρυπαρογράφημα είναι ο καθρέφτης όχι μόνο της ψυχικά νοσούσης προσωπικότητας του εν λόγω “κυρίου”, αλλά και της ηθικά άρρωστης κοινωνίας μας που ανεβάζει στο βάθρο τέτοια άτομα, υποδηλώνοντας την πολιτισμική και την πολιτική νύχτα της εποχής μας. Διότι, ας μην κρυβόμαστε, πολλοί το χάρηκαν κι έκαναν πάρτι με το εν λόγω λιβελογράφημα… Δεν γνωρίζω αν το κατάπτυστο αυτό κείμενο καταδικάστηκε δημόσια από τους άλλους υποψήφιους για την προεδρία της ΝΔ, και ειδικά από τον κύριο αντίπαλό της. Αν όχι, φοβάμαι πως το ευχαριστήθηκαν και αυτοί…

Και αντί ο αδίστακτος ρατσιστής να συνέλθει μετά το σοκ που προκάλεσε το ρυπαρογράφημά του, αντί να ζητήσει δημόσια συγνώμη από τη γυναίκα που έθαψε ζωντανή σε τόνους λάσπης και ν’ αποσύρει το κατάπτυστο άρθρο από την ηλεκτρονική του Ζούγκλα, ώστε να μην προφτάσουν να το διαβάσουν περισσότεροι, κομπάζει για τη μήνυση που του έγινε! Προφανώς, εμμέσως πλην σαφώς, ο θύτης θεωρεί τον εαυτό του θύμα! Πιστεύει ότι διώκεται επειδή κάνει υψηλή δημοσιογραφία! Χα, χα, χάαα! Γι’ αυτό ο Ταρζάν χρειάζεται επειγόντως ψυχίατρο και, αν λειτουργούσαν κάποιοι κανόνες δεοντολογίας στην ΕΣΗΕΑ, θα έπρεπε να του κάνουν άρον-άρον απόσυρση από το “λειτούργημα.”

Επιμένω ότι το συγκεκριμένο άτομο χρήζει άμεσης κλινικής υποστήριξης, δηλαδή καταστολής με ψυχοφάρμακα, μπας και σταματήσει να ρυπαίνει την έτσι κι αλλιώς όζουσα κοινωνική ατμόσφαιρα με τέτοια λιβελογραφήματα. Ο καημένος ο Ταρζάν έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο παράκρουσης που δεν καταλαβαίνει ότι η χολή που έβγαλε εναντίον μιας γυναίκας προσβάλει τόσο τη σύζυγό του όσο και τις ανήλικες κόρες του, οι οποίες όταν καταλάβουν το ποιόν του θα ντρέπονται για δαύτον. Προσβάλλει κάθε άνθρωπο με αξιοπρέπεια και προπαντός κάθε γυναίκα. Είναι κρίμα που το φεμινιστικό κίνημα έχει περιέλθει σε χειμερία νάρκη και δε μπορεί να δώσει στο “απόλυτο μηδέν” το μάθημα που του αξίζει.

Για να μη νομίσουν, όμως, οι συνετοί αναγνώστες ότι υπερβάλλω, θα παραθέσω εδώ αποσπάσματα από το ρυπαρογράφημα, όχι για να μειώσω την κυρία Μπακογιάννη, αλλά για να καταδείξω τον απόλυτο εκτροχιασμό του ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ. Ολόκληρο το κείμενο, μέχρι τη στιγμή που θα αναγκαστεί να το αποσύρει, θα το βρείτε εδώ.

«Η ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟ ΝΤΙΒΑΝΙ
Η εθνική μας χήρα χωρίς μακιγιάζ

Ξέρεις τι είναι να μη βρίσκεις νούμερο παπούτσι που να ταιριάζει στο πόδι σου; Και να παραγγέλνεις στο εξωτερικό άχαρες γόβες χωρίς τακούνι; Ξέρεις τι είναι να αδυνατίζεις συνέχεια και παρόλα αυτά το σώμα σου να παραμένει απωθητικό; Για να καταλάβει κανείς τι συμβαίνει με τη Ντόρα Μπακογιάννη πρέπει να αντιληφθεί σε βάθος τη σχέση της με τον καθρέφτη της. Δύσκολη σχέση. Δεν συμφιλιώθηκε ποτέ με τις διαστάσεις της και την ομοιότητά της με τον πατέρα της, που την υποχρέωσε να ανέχεται αγενείς ψιθύρους του είδους “είναι σαν τον Μητσοτάκη με μαλλιά”. Από τότε που έβαλε “δαχτυλίδι” στο στομάχι για να χάσει κιλά αισθάνεται καλύτερα.

Όλοι τη συγχαίρουν για την κομψότητά της, γνωρίζει όμως ότι παρά τη βελτίωση στη «γραμμή» της, δεν είναι λαχταριστή για τους άντρες που κυκλοφορούν γύρω της. Δεν ήταν ποτέ. Στα νιάτα της είχε αρκετές ερωτικές σχέσεις με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι κανείς τους δεν την ερωτεύτηκε πραγματικά. Της προσέφεραν ηδονή -λένε παρατηρητές εκείνων των ημερών- για να κερδίσουν προνομιακή σχέση με τον πατέρα της. Ακόμη κι αν η ίδια δεν το παραδεχόταν ούτε στον εαυτό της, βαθιά μέσα της ήξερε.
Γι’ αυτό, λοιπόν, μην την παρεξηγείτε όταν συμπεριφέρεται σαν αντιπαθέστατη ψηλομύτα που δεν χωνεύει τα άντερά της. Είναι γεμάτη κόμπλεξ. (…)


Της αρέσει το μακιγιάζ του Αχιλλέα Χαρίτου και η κόμμωση του Βαλεντίνο. Δεν βγαίνει από την πόρτα του σπιτιού της αν δεν “σοβατιστεί” καλά και δεν χτενιστεί επιμελώς. Είναι σπάνιο να τη δει κανείς σε φυσική κατάσταση και κάποιος που είχε την εμπειρία μού είπε ότι δίκιο έχει που δεν θέλει τη βλέπουν όπως ξυπνάει το πρωί. Την έχει κουράσει, όμως, όλη αυτή η προσπάθεια. Είναι πια 55 χρόνων. Κι ακόμη περιμένει να γίνει αρχηγός της Ν.Δ. Πόσο άραγε θα χρειαστεί να περιμένει για να γίνει πρωθυπουργός; (…) (…)

Από τον πατέρα της έχει πάρει επίσης τη συστηματικότητα στην ίντριγκα, τη μεθοδικότητα στα ρουσφέτια, την πίστη ότι όλα και όλοι αγοράζονται, τη βεβαιότητα ότι η πατρίδα είναι ένα χωράφι που της ανήκει βάσει χρησικτησίας και ό,τι υπάρχει πάνω σε αυτό επίσης της ανήκει: Αγελάδες για άρμεγμα, κατσίκια για φάγωμα, δέντρα για κόψιμο.

Της αρέσει πολύ να θυμίζει τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, στην οποία οφείλει την πολιτική της εκτίναξη και τον υποτιθέμενο αντιχουντικό “αγώνα” της στο Παρίσι. Της αρέσει ακόμη να την εμφανίζουν ως κάποια που έζησε τον Μάη του 1968, ήταν “ψιλοαριστερή” και στην πορεία φωτίστηκε και πέρασε στην Κεντροδεξιά. Ψοφάει να ακούει ότι έχει ζήτηση στο εξωτερικό και ότι αρέσει στους νέους.

Έχει άγρια ανταγωνιστική σχέση με την κόρη της και εξαντλεί τον αυταρχισμό της στον γιο της. Ζηλεύει τον Ισίδωρο και κάνει υποχωρήσεις για να μην τον χάσει. Είναι δύσκολο να μιλήσεις μαζί της και να μην αναφέρει, en passant, κάτι σχετικό με τον πατέρα της. Αισθάνεται κάθε στιγμή ότι ο Μητσοτάκης είναι σε μια γωνία και τη βλέπει, την παρακολουθεί για να την επιδοκιμάσει ή να τη συμβουλέψει. Του οφείλει σχεδόν όλα όσα έχει πετύχει μέχρι τώρα και είναι ο μοναδικός άντρας που την κάνει να αισθάνεται ευάλωτο κορίτσι. “Ντοράκι” τη φωνάζει. Όταν έρθει η ώρα να φύγει από τη ζωή, η Ντόρα θα απελευθερωθεί αλλά ταυτόχρονα θα φυλακιστεί, γιατί θα μείνει μόνη με τον καθρέφτη της και αντιμέτωπη με την υπαρξιακή της τραγικότητα: Το εξωτερικό και το εσωτερικό της μέγεθος βρίσκονται σε πλήρη δυσαναλογία.

Ο ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ»


Ειλικρινά λυπάμαι για τον κατήφορο που έχεις πάρει Ευθύμιε Τριανταφυλλόπουλε… Αν αρχίσεις κι εσύ να λυπάσαι και να ντρέπεσαι για το ήθος σου, με ή χωρίς τη βοήθεια ψυχιάτρου ή εξομολόγου, ίσως υπάρξει ελπίδα ανάνηψης ακόμη και για σένα. Σου το εύχομαι. Ποτέ δεν είναι αργά...

Υ.Γ. 22/11/2009
Δείτε τώρα πώς η Νέα Δημοκρατία ανταμείβει με διαφήμισή τους υβριστές της υποψήφιας προέδρου της. Δείτε και φρίξτε με τη βρώμικη διαπλοκή των αδιάντροπων με τους χυδαίους!

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009

Μ. Θεοδωράκης στο Λαζοπου-Λάκη: «Με αγάπη δικός σου»!

Αυτός είναι ο τρυφερός χαιρετισμός του μεγάλου μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη στο μικρό μήτσο – Λάκη – ένα άτομο συγκεχυμένης ιδεολογίας και αμφισβητήσιμης συγκρότησης και στόχων, παρότι και αυτός μας προέκυψε ένας από τους 100 "Μεγάλους Έλληνες" του ΣΚΑΪ. Για τον προκλητικό και αλλοπρόσαλλο χαβα-Λάκη έχω γράψει επανειλημμένως επικριτικά άρθρα σε τούτο το ιστολόγιο, και δεν είχα καμία διάθεση να επανέλθω, αν δε με προκαλούσε η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη που διαβάστηκε από το Αλ-Τσαντίρι ανήμερα της 17ης Νοεμβρίου, μιας συμβολικής ημέρας, συναισθηματικά φορτισμένης για όλους.

Για το ποιος είναι ο Μίκης Θεοδωράκης δε χρειάζεται να πω τίποτα. Προβληματίζομαι όμως σοβαρά όταν βλέπω να είναι φίλος του Λάκη, διότι μου έρχονται στο νου οι παροιμίες της λαϊκής σοφίας : «Δείξε μου το φίλο σου να σου πως ποιος είσαι», και η άλλη η χειρότερη που λέει «Όμοιος ομοίω αεί πελάζει.». Το ότι ο Μίκης επιλέγει το Λαζόπουλο για να διαβάσει μέσα από το "Τσαντίρι" του τα διαγγέλματά του, δύο τινά μπορεί να σημαίνει. Ή ανικανότητα να αντιληφθεί την επικινδυνότητα και το διαβρωτικό ρόλο του λα-Λάκη, καθότι ο τελευταίος είναι θαυμαστής και υποστηρικτής παντός κουκουλοφόρου αντιεξουσιαστή θεωρώντας τον επαναστάτη με αιτία, ή ταύτιση με τις απόψεις του δεύτερου και επιδοκιμασία του εθνομηδενιστικού ρόλου που έχει αναλάβει μέσα από τις δήθεν σατιρικές, ου μην αλλά και συχνά εμετικές παραστάσεις του.

Η χθεσινή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Μ. Θεοδωράκης επιλέγει έναν εθνομηδενιστή και "μπατσοφάγο" για τη δημόσια ανάγνωση των επιστολών του. Η προηγούμενη που μου έρχεται στο νου ήταν στις 22-2-2008, όπου ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης αναφερόταν στο Μακεδονικό και, ούτε λίγο ούτε πολύ, πρότεινε το κλείσιμο των συνόρων με τα Σκόπια! «Ας κλείσουμε τα σύνορα, ας σταματήσουμε τις οικονομικές και διπλωματικές μας σχέσεις και ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν, κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους», είχε πει μεταξύ άλλων. Παραθέτω το σχετικό βίντεο στο τέλος του άρθρου για να μη διακόψω τη ροή της σκέψης σας στα τελευταία γεγονότα. Περιττό να προσθέσω ότι αν κάτι τέτοιο είχε ειπωθεί από τον Καρατζαφέρη, ή τον Α. Γεωργιάδη, ή τον Καραμανλή, θα τους χλεύαζε μέχρι Δευτέρας Παρουσίας, και με τα χοροπηδήματά του θα είχε τρυπήσει την οροφή του Αλ-Τσαντιριού. Όμως στο Μίκη υποκλίθηκε και υποκλίνεται, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί, διότι είναι μεγάλος μουσικοσυνθέτης και πάλαι ποτέ αγωνιστής!

Ας έλθουμε όμως στο χθεσινό κρούσμα το οποίο με απογοήτευσε σφόδρα, και γι’ αυτό γράφω τούτες τις γραμμές. Για όσους δεν είναι ενήμεροι με το ιστορικό, παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από το αρχικό κείμενο της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» με το οποίο ανέλαβε την ευθύνη για την έκρηξη έξω από το σπίτι του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και συγγραφέα Μίμη Ανδρουλάκη, την Παρασκευή (13/11) – μια πράξη την οποία εννοείται ότι καταδικάζω. Το κείμενο το βρήκα στο tvxs:

« Στο συγκεκριμένο πλάνο του συνολικού σχεδίου μας, αυτή τη φορά, επιδιώκουμε να καταδείξουμε τον προδοτικό κομπλεξισμό των πρώην αριστερών καθώς και το ρόλο των τυμβωρύχων της σκέψης και της διανόησης, που διαφεντεύουν στα κυκλώματα των "ανθρώπων του πνεύματος".

Για αυτό το σκοπό δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο εύστοχο χτύπημα από την τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στον τηλε-λακέ της εξουσίας Μίμη Ανδρουλάκη. Ο συγκεκριμένος μαζί με άλλες επιφανείς προσωπικότητες της "αντι-δικτατορικής" αυτοεξορίας, στο Παρίσι της καλοπέρασης, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Βασίλης Βασιλικός κ.α. συγκεντρώνουν όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Γνωστοί πρώην αριστεροί με κύρος και διεθνή φήμη, που ξεπληρώνουν τις ολιγοήμερες "διακοπές" τους στα κρατητήρια της Ασφάλειας με βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα (ο "αγωνιστής" Μ. Θεοδωράκης διετέλεσε υπουργός "άνευ χαρτοφυλακίου" σε προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ.)

Θα έπρεπε τουλάχιστον να ντρέπονται απέναντι στους χιλιάδες ανώνυμους αριστερούς, που ξυλοκοπήθηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, και εκτελέστηκαν... Για αυτούς που δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ούτε μια σελίδα στην επίσημη ιστορία των νικητών. Αντίθετα η πλέμπα της αριστερής διανόησης αρέσκεται να συνεστιάζεται σε κάθε ευκαιρία με τους εκπροσώπους της δημοκρατίας και της τάξης, ανταλλάσσοντας φιλοφρονήσεις σε εγκαίvια και δεξιώσεις της "καλής κοινωνίας". Είναι η πικρόχολη λιγοψυχία όλων αυτών, που ποτέ δεν είχαν ψυχή. Αυτών που ανέξοδα πρόδωσαν ό,τι γράφτηκε με αίμα.

Γιατί, όσο κι αν διαφωνούμε, με την ιδεολογία και τα οράματα "του λαϊκού ξεσηκωμού",των προηγούμενων γενιών, σεβόμαστε αυτούς που μάτωσαν για τις ιδέες τους ή πέθαναν με το όπλο στο χέρι, περήφανοι, χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Αντίθετα οι "επιφανείς προσωπικότητες" αντίστοιχου βεληνεκούς με τον Μ.Ανδρουλάκη τι έκαναν; Όχι μόνο λάκισαν, αλλά εξύμνησαν τη δημοκρατία, τον αστικό πολιτισμό και την κουλτούρα του και έγιναν οι γελωτοποιοί του.

Σήμερα, όποιος λέει πως είναι καλλιτέχνης, πρέπει να ντρέπεται. Οι διανοούμενοι και το αριστερό σινάφι τους είναι συμμέτοχοι στην ηθική αυτουργία αυτού του αρρωστημένου κόσμου. Δεν είναι απλά μετανοημένοι, αλλά και απολογητές του συστήματος. Ακόμη και η προοδευτική "αντιθεσμική" κριτική τους, είναι πάντα στα πλαίσια του ευπρεπούς και πολιτισμένου διαλόγου.»

Προσωπικά, αν και διαφωνώ κάθετα και καταδικάζω ανεπιφύλακτα κάθε πρακτική ένοπλης βίας για επιβολή ιδεοληψίας, ή επίλυση κοινωνικών και διεθνών διαφορών, απλούστατα διότι η βία είναι βαρβαρισμός που αναπαράγει βία χωρίς κανένα θετικό τελικό αποτέλεσμα, δε μπορώ να αποσιωπήσω το γεγονός ότι τουλάχιστον το ανωτέρω απόσπασμα που παρέθεσα εμπεριέχει κάποιες αλήθειες ως προς τους ψευτοαριστερούς κρυφοκαπιταλιστές. Ναι, περιέχει πικρές αλήθειες πάνω στις οποίες οι θιγόμενοι θα έπρεπε να προβληματιστούν κάνοντας μια δημόσια ειλικρινή αυτοκριτική, αντί ν’ απαντούν στους επικριτές τους, όπως έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης, με ειρωνεία και περιφρόνηση.

Στο κοινωνικό χάος και την εξαθλίωση που έχει κατρακυλήσει η χώρα μας, θα περίμενε κανείς από προσωπικότητες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης ν’ απευθύνουν διαλλακτικό μήνυμα σοφίας και νουθεσίας στα οργισμένα νιάτα, τα οποία έχουν παρασυρθεί σε μια αδιέξοδη αντιεξουσιαστική ιδεοληψία και χρησιμοποιούν την τρομοκρατία ως απάντηση στις κοινωνικές αδικίες, έστω κι αν υποψιάζεται πως ίσως κάποιοι άλλοι κρύβονται πίσω από τους "αγωνιστές" και τους πατρονάρουν.

Ο Μ. Θεοδωράκης, ως μεγάλος αγωνιστής, όπως θεωρεί τον εαυτό του πως είναι, θα έπρεπε να αρθρώσει ένα συμφιλιωτικό λόγο και να είναι μπροστάρης σε κινήσεις επικοινωνίας με τους τρομοκράτες, σε μια προσπάθεια γεφύρωσης του αβυσσαλέου χάσματος που έχει ανοιχτεί μεταξύ αυτών και της άρχουσας τάξης, εν ονόματι της κοινωνίας που ποτέ δεν τους εξουσιοδότησε να την υπερασπιστούν με κουκούλες, καλάσνικοφ, μολότοφ και γκαζάκια. Δυστυχώς δεν το έχει κάνει, και έχασε μια μεγάλη ευκαιρία να το επιχειρήσει έστω και τώρα που προκλήθηκε. Αντί αυτού διάλεξε τον εύκολο δρόμο της ειρωνείας και των λεονταρισμών!

Ας δούμε όμως τι έγραψε ο Μίκης στο συναγωνιστή, ου μην αλλά και εθνομηδενιστή σύντροφο Λάκη, ο οποίος σημειωτέον στη χτεσινή τσαντιροπαράσταση, ημέρα της εθνικής επετείου της 17ης Νοέμβρη, δεν παρέλειψε να χλευάσει μετά μουσικής τον Εθνικό Ύμνο, ο ιερόσυλος!

Ιδού λοιπόν η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη στον Αποστολάκη, τον εθνικό μας χαβαλέ, αρχέτυπο της γαλαζοαίματης κοινωνικής χλαπάτσας, για να δανειστώ μια λέξη που είχε ο ίδιος χρησιμοποιήσει πριν από πολλά χρόνια, όταν ακόμη δεν είχε γίνει τόσο μέγας και τρανός υποκριτής:

«Αγαπητέ μου Λάκη,
Διάβασα στο σημερινό Τύπο την προκήρυξη της οργάνωσης "Συνομωσία των Πυρήνων της Φωτιάς" που συνυπογράφεται από κάποια αντάρτικη ομάδα τερροριστών – η λέξη τρομοκράτες γαλλιστί επί το ευγενέστερον – που με αποκηρύσσουν μαζί με το Βασίλη Βασιλικό και το Μίμη Ανδρουλάκη, και μεταξύ άλλων μας αποκαλούν πρώην αριστερούς και μας κατηγορούν ότι συγκεντρώνομε τον προδοτικό κομπλεξισμό των πρώην αριστερών και ότι εξαργυρώνουμε τις ολιγοήμερες διακοπές μας στα κρατητήρια της ασφάλειας για βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα.
Όσο για μένα με αποκαλούν ειρωνικά "αγωνιστή" που διετέλεσε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου σε προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Κατόπιν τούτων σπεύδω να απαντήσω με το κείμενο που εσωκλείω και σε παρακαλώ να το διαβάσεις ώστε να το ακούσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι Έλληνες.
Με αγάπη δικός σου,
Μίκης.»


Διαβάστε τώρα την επιστολή του Μ. Θεοδωράκη που έχει τίτλο:

ΑΝΟΙΧΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΠΡΟΣ “ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ”
«Λεβέντες μου σας καμαρώνω! Είστε οι συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Άρη σε σύγχρονη εκδοχή. Και γι’ αυτό η τελευταία ελπίδα του προδομένου λαού μας. Με την γενναία σας δημόσια αποκήρυξή μου, μου ανοίξατε τα μάτια. Ομολογώ, έστω και καθυστερημένα, ότι υπήρξα ένας ελεεινός και σιχαμερός προδότης-συνεργάτης της χούντας και της αντιλαϊκής δεξιάς και τώρα μετανιωμένος αποζητώ την δίκαιη τιμωρία μου.

Το σπίτι μου βρίσκεται σε μια μικρή πάροδο της οδού Γαριβάλδη, στην Επιφανούς 1, και καθώς είμαι ξαπλωμένος, έχω απέναντι μου την πλαγιά του Φιλοπάππου, απ' όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν. Προς τούτο έχω ορθάνοιχτα τα παράθυρά μου για να σας διευκολύνω, με κίνδυνο να πάθω γρίπη. Όμως ποιος λογαριάζει τέτοιες λεπτομέρειες όταν έχει να κάνει με terroristes-τιμωρούς όπως εσείς;
Je vous remercie
Μίκης Θεοδωράκης
Υ.Γ. Καημένε Παπαδόπουλε που είσαι να καμαρώσεις την σπορά σου.»

Δείτε και το σχετικό video και θαυμάστε το σεμνό, ταπεινό και γεμάτο δέος ύφος του Λάκη:



Θαυμάστε ακόμη στο επόμενο video πώς διασκεδάζουν παρεούλα οι αριστεροί "αγωνιστές" που τους αντάμειψε πλουσιοπάροχα η κακούργα κοινωνία για τους αγώνες τους. Προσέξτε ποια βρίσκεται στα δεξιά του Μ. Θεοδωράκη και ποιο υψηλό ζεύγος βρίσκεται στα αριστερά του. Η σημειολογία σπάζει κόκαλα! Στα παλιά άσχημα χρόνια είχαν πάρει τη ζωή τους λάθος, κι αλλάξανε ζωή οι άνθρωποι... Εμείς οι ραγιάδες πότε θ' αλλάξουμε ζωή άραγε;



Στη συνέχεια η ανάγνωση του διαγγέλματος του Μίκη Θεοδωράκη για το Μακεδονικό, το Φεβρουάριο του 2008. Το πώς ο Λάκης κατάφερε να μην καταπιεί τη γλώσσα του, διαβάζοντας λόγια που δεν πιστεύει, οφείλεται στο μεγάλο υποκριτικό του ταλέντο. Η αμηχανία του όμως ήταν έκδηλη.