ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Επιστρέφει όντως ο Λουκάς Παπαδήμος;


Με αφορμή το διθύραμβο που έπλεξε ηΗμερησία(23/01/2010) προς τον επιστρέφοντα στη χειμαζόμενη Εσπερία αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ. Λουκά Παπαδήμο – πρώην Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος – θεώρησα χρέος μου να παραθέσω κι εγώ το δικό μου "διθύραμβο" για να φρεσκάρω τη μνήμη όλων ημών των αλύτρωτων της "Δημοκρατίας".
Τι έγραφε λοιπόν η καλή εφημερίδα που με ερέθισε σφόδρα; Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα:


«Όπως είναι βέβαιο ότι ο πρωθυπουργός έχει ήδη εκδώσει το εισιτήριο του κ. Παπαδήμου που γράφει Φρανκφούρτη - Aθήνα, 1η Iουνίου 2010. Ίσως ο κ. Παπανδρέου να τον ήθελε στο πλευρό του από την αρχή της κυβερνητικής προσπάθειας. O κ. Παπαδήμος, όμως, δεν θα εγκατέλειπε τη θέση του πριν από τη λήξη της θητείας του. Έτσι κι αλλιώς αυτές οι πρακτικές σ’ αυτό το επίπεδο δεν συνηθίζονται.

Όσοι τον γνωρίζουν καλά λένε ότι η έννοια της προσφοράς είναι κομμάτι του χαρακτήρα και της ζωής του. Ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αρνηθεί την πρόσκληση για προσφορά στη χώρα του. Kαι ότι δεν θα υπολογίσει ούτε το προσωπικό κόστος ούτε το ενδεχόμενο αποτυχίας και διατάραξης της... υστεροφημίας του. Oύτε καν ότι οι αποδοχές του θα απέχουν πολύ από τα περίπου 290.000 ευρώ που λαμβάνει σήμερα ετησίως.

H Eλλάδα δίνει σήμερα τη μάχη της αξιοπιστίας. Eκεί εντοπίστηκε το μεγαλύτερο έλλειμμα. Kαι θα χρειαστεί όλες τις ικανές, έμπειρες και έντιμες δυνάμεις της. O τραπεζίτης με το πτυχίο Φυσικής, τα μεταπτυχιακά στη Mηχανολογία και το διδακτορικό στην Oικονομία από το MIT, τη θητεία στο Kολούμπια, στο Πανεπιστήμιο Aθηνών, στην Oμοσπονδιακή Tράπεζα των HΠA και την Eυρωπαϊκή Tράπεζα, είναι μια από αυτές τις δυνάμεις. Eπιπλέον, είναι μια δύναμη ήρεμη, αθόρυβη και σεμνή.

Γι’ αυτό ας μην τον αναζητήσει κανείς στις κοσμικές στήλες. Πιο πιθανό είναι να τον βρει σε μια έκθεση ζωγραφικής μαζί με την ζωγράφο σύζυγό του ή στο σπίτι του Bασίλη Pάπανου, προέδρου της Eθνικής Tράπεζας, στην Kω. Aρκεί τον Iούνιο να δηλώσει “παρών” στην Aθήνα. Kαι να είναι έτοιμος και πάλι να πληγωθεί -από την πατρίδα του.»

Στη συνέχεια παραθέτω αποσπάσματα από το βιβλίο μου «Σοφοκλέους Καζίνο» (Διατίθεται δωρεάν από την ιστοσελίδα μου www.seferou.net).

«-Το καλοκαίρι του 1999, η μετοχή της Τραπέζης της Ελλάδος είχε παρουσιάσει περίεργη, κατά πολλούς ύποπτη, συμπεριφορά στο ταμπλό της Σοφοκλέους. Η ύποπτη αυτή συμπεριφορά περιγράφηκε πολύ γλαφυρά από τους δημοσιογράφους Γιάννη Αγγελή και Βασίλη Γεώργα, στην "Ε", στις 11/08/1999.
Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα του άρθρου με τίτλο "Tι κρύβει το ράλι της Tράπεζας Eλλάδος", και… αμαρτίαν ουκ έχω:

"Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, λέει η παροιμία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ποσότητα του καπνού που αναθρώσκει, δικαιολογείται πάντα από την ένταση της φωτιάς που τον γεννά...
Στην περίπτωση όμως της τιμής της μετοχής της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία έχει ξεπεράσει τις 160.000 δραχμές, σημειώνοντας άνοδο της τάξης του 350% από τις αρχές του χρόνου (160% σε 12 ημέρες), έχουν δημιουργηθεί ερωτήματα όσον αφορά τη σχέση του 'καπνού' και της 'φωτιάς'.(…)
(…) H άνοδος αυτή σημειώνεται με ελάχιστο όγκο συναλλαγών, ο οποίος σπάνια ξεπερνά τα 3.000 τεμάχια ημερησίως, σε σύνολο 2.979.733 μετοχών. (…)
Πάντως στη χρηματιστηριακή αγορά, πέραν των διαφόρων 'σεναρίων' που ακούγονται τις τελευταίες ημέρες, οι πληροφορίες θέλουν δέκα τουλάχιστον γνωστά πρόσωπα του εγχώριου επιχειρηματικού κόσμου, οι οποίοι είναι 'παλιοί' μέτοχοι της ΤτΕ, να 'παίζουν' τη μετοχή σε μια προσπάθεια να 'εξισορροπήσουν', όπως ισχυρίζονται, την τιμή της με τις υπόλοιπες μετοχές του τραπεζικού κλάδου.

Tριετής 'προσπάθεια'.
Παλαιοί επαγγελματίες του χώρου θυμούνται τους 'γνωστούς-αγνώστους' πιστούς 'φίλους' της μετοχής της ΤτΕ να συγκεντρώνουν σταδιακά κατά την τελευταία τριετία τα χαρτιά από την αγορά σε τιμές ιδιαίτερα ελκυστικές για τα σημερινά επίπεδα.(…)

Έτσι, έπειτα από ένα ιδιαίτερα μεγάλο διάστημα κατά το οποίο η μετοχή της ΤτΕ βρισκόταν στα επίπεδα των 60.000-65.000 δρχ. με όχι περισσότερα από 2.000 τεμάχια να αλλάζουν χέρια καθημερινά, 'ξημέρωσε' η 26η Ιουλίου, οπότε ξαφνικά και δίχως να συντρέχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος το χαρτί βρέθηκε στο πλαφόν της ανώτατης ημερήσιας ανόδου, δίχως μάλιστα να έχει 'ξεκολλήσει' από εκεί μέχρι και το τέλος της χθεσινής συνεδρίασης.
Το πού θα καταλήξει αυτό το ανοδικό και σίγουρα αξιοπρόσεκτο ράλι, μόνο ο “Θεός” της Σοφοκλέους μπορεί να ξέρει, άντε και μερικοί άλλοι...»

Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, ανώτατος διοικητικός παράγοντας της ΤτΕ, από τον οποίο η "Ε" ζήτησε να σχολιάσει την εξέλιξη της τιμής της μετοχής της τράπεζας, επιβεβαίωσε ότι η διοίκηση παρακολουθούσε την τιμή της μετοχής, δηλώνοντας: "Δεν μπορούμε πάντως να πούμε ότι έχουμε ενδείξεις ότι παίζονται κάποια παιχνίδια με την τιμή της μετοχής".
Είναι περίεργο, όμως, πώς θα μπορούσαν να παίζονται ύποπτα παιχνίδια κάτω από τη μύτη του αξιότιμου κ. Λουκά Παπαδήμου! Δεν νομίζετε; Πάντως, απ’ ό,τι ξέρω, η μετοχή της Τραπέζης της Ελλάδος δεν μπήκε ποτέ υπό "επιτήρηση”. Σιγά που θα έμπαινε!

-Την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 1999, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, σε άρθρο της με τίτλο "SOS Παπαδήμου προς επενδυτές", κατ’ αποκλειστικότητα δημοσίευσε βαρυσήμαντες δηλώσεις του κ. Λουκά Παπαδήμου, που αποτέλεσαν και την αφορμή για την αρχή της πτώσης του ΧΑΑ. Με τις δηλώσεις αυτές ο κ. Παπαδήμος προσπάθησε να νίψει τας χείρας του από τη ληστεία που συντελούνταν στη Σοφοκλέους. Ήταν όμως πολύ αργά, και καμία δήλωση δεν μπορούσε πλέον να τον απαλλάξει των δικών του ευθυνών. (Σημειωτέον ότι την προηγουμένη είχαν γίνει δηλώσεις του διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, κ. Θ. Καρατζά, με τις οποίες και εκείνος προειδοποιούσε το επενδυτικό κοινό για τις υπερβολές που διαμορφώνονταν στις λεγόμενες περιφερειακές μετοχές.)

Ο κ. Παπαδήμος επισήμανε ότι "κατά τους τελευταίους μήνες παρατηρείται μια διευρυνόμενη αναντιστοιχία μεταξύ της αύξησης των τιμών των μετοχών πολλών επιχειρήσεων και της προσδοκώμενης ανόδου της κερδοφορίας τους κατά τα επόμενα έτη. Οι τιμές πολλών μετοχών, σε σχέση με τα πρόσφατα και ορθολογικώς προσδοκώμενα επιχειρηματικά κέρδη, έχουν διαμορφωθεί σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, συγκρινόμενα με τις αντίστοιχες σχέσεις χρηματιστηριακών τιμών και επιχειρηματικών κερδών που έχουν διαμορφωθεί στις κεφαλαιαγορές άλλων χωρών."

Ας προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τη δήλωση αυτή. Κατ’ αρχήν είναι διατυπωμένη αρκετά αόριστα. Το «κατά τους τελευταίους μήνες» σημαίνει ότι το πρόβλημα ήταν παλιό και απλά ο κ. Παπαδήμος καθυστέρησε πολύ να επισημάνει τους κινδύνους στους μικροεπενδυτές. Όπως όμως απέδειξαν οι θλιβερές εξελίξεις, το ΧΑΑ ήταν υπερτιμημένο ήδη από τα τέλη του 1998, αλλά όλοι οι αρμόδιοι ντοπάριζαν τους μικροεπενδυτές μιλώντας για ακόμη καλύτερες μέρες. (…)

Επιπλέον, ο κ. Διοικητής μίλησε για μετοχές πολλών επιχειρήσεων, που σημαίνει ότι κατά την άποψή του το πρόβλημα το είχαν πολλές, αλλά όχι όλες. Και βέβαια, το μυαλό όλων πήγαινε στις μετοχές της λεγόμενης "περιφέρειας", δηλαδή τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Στις επόμενες δηλώσεις του αυτό θα διευκρινιζόταν ακόμη καλύτερα και θα γινόταν σαφές ότι η παρέμβαση του κ. Παπαδήμου ήταν εκ του πονηρού και είχε στόχο να στρέψει τους επενδυτές προς τα λεγόμενα blue chips (παλαιά τζάκια). Είχε ήδη ξεσπάσει ένας αμείλικτος πόλεμος μεταξύ των παλαιών και νέων τζακιών και φαίνεται πως ο κ. Παπαδήμος δεχόταν πιέσεις για να παρέμβει.

Είπε λοιπόν στη συνέχεια: "Ιδιαίτερα προβληματίζει το γεγονός ότι κατά τους τελευταίους μήνες έχει σημειωθεί μεγάλη άνοδος των τιμών των μετοχών εταιρειών με περιορισμένα ή και ανύπαρκτα κέρδη, χωρίς αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία και με αβέβαιες οικονομικές προοπτικές. Η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί παρά ν’ αντικατοπτρίζει ελλιπή ή λανθασμένη πληροφόρηση και άγνοια των κινδύνων που αντιμετωπίζονται."

Ας σταθούμε λίγο και σ’ αυτή τη δήλωση. Μήπως η μεγάλη άνοδος των τιμών κάποιων μετοχών δεν οφειλόταν σε φυσιολογική αυξημένη ζήτηση αλλά σε χειραγώγηση και σε παιχνίδια αδίστακτων κερδοσκόπων με τη διασπορά ψευδών ειδήσεων; Και γιατί δεν καταδίκασε το γεγονός αυτό ο κ. Παπαδήμος; Μήπως για να μη θίξει, π.χ., τον κ. Καρατζά της Εθνικής, για το άγριο κερδοσκοπικό παιχνίδι που είχε στηθεί με τη μετοχή των Γενικών Αποθηκών – μιας χρεοκοπημένης θυγατρικής της Εθνικής Τράπεζας – η οποία είχε ανέβει κατά 389,65% στο διάστημα 2 Αυγούστου 17 Σεπτεμβρίου;

Αλλά ο κ. Διοικητής επέπεσε και σε ένα άλλο ολίσθημα, όταν αναφέρθηκε σ’ αυτούς που αγόρασαν τίτλους με δανεικά. Είπε χαρακτηριστικά: "Όταν όμως διαφανεί η πραγματικότητα, οι τιμές προσαρμόζονται απότομα και οι οικονομικές συνέπειες μπορεί να είναι επώδυνες, ιδίως για όσους τελευταίοι εισήλθαν στην αγορά, λίγο πριν επικρατήσει η οικονομική λογική και απέκτησαν τους μετοχικούς τίτλους όχι με ίδια, αλλά με δανειακά κεφάλαια". Νάτος λοιπόν ο διαπρύσιος κήρυκας της οικονομικής λογικής, κ Λ. Παπαδήμος! Είναι ο ίδιος που, ίσως κάτω από πίεση της κυβέρνησης, μια εβδομάδα αργότερα αύξησε το όριο δανειοδότησης για αγορά τίτλων από 5 σε 15 εκατομμύρια δραχμές για να πάρει κι άλλο κόσμο στο λαιμό του!

Βέβαια ο κ. Παπαδήμος φρόντισε ώστε να μην το βάλουν στα πόδια και εγκαταλείψουν το ΧΑΑ όσοι θα έπαιρναν στα σοβαρά τις δηλώσεις του. Είπε ότι "όσοι επενδύουν ορθολογικά λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα θεμελιώδη οικονομικά δεδομένα των εταιρειών και δεν επηρεάζονται από φήμες και προσδοκίες χωρίς αντίκρισμα, μπορούν να προσδοκούν ικανοποιητικές αποδόσεις μεσοπρόθεσμα οι οποίες συναρτώνται και με τις διεθνείς προοπτικές της ελληνικής οικονομίας."

Ιδού η πλάνη και η παραπλάνηση των μικροεπενδυτών από το στόμα του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος! Από ποιες λοιπόν μετοχές θα προσδοκούσαν ικανοποιητικές αποδόσεις οι “συνετοί” μικροεπενδυτές; Από τις Τράπεζες, τα υποτιθέμενα “ρετιρέ” της ελληνικής οικονομίας, των οποίων ο δείκτης από 11.351,98 μονάδες που είχε κλείσει την εβδομάδα εκείνη, θα καταποντιζόταν στις 2.077,99 (-81,69%) στις 12 Μαρτίου του 2003, και για τις οποίες ο διεθνής οίκος UBS θα έλεγε («Η», 11/03/2003) ότι αποτελούσαν τον “αδύναμο κρίκο” της ελληνικής αγοράς;

Κι όλα αυτά συναρτώνται, είπε ο κ. Διοικητής, με τις διεθνείς προοπτικές της ελληνικής οικονομίας! Και για τη συνεισφορά του σ’ αυτές τις προοπτικές, που υποτίθεται ότι ήταν λαμπρές, ο κ. Παπαδήμος ανταμείφτηκε αργότερα και επελέγη αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας! Αλλά ο κ. Παπαδήμος σε καμία περίπτωση δεν λαμβάνει άφεση αμαρτιών με το καινούργιο του πόστο.

Στη συνείδηση των καμένων μικροεπενδυτών, αλλά και του συνόλου των Ελλήνων που υφίστανται τις οδυνηρές συνέπειες της αποτυχημένης οικονομικής πολιτικής και του ιδίου, θα είναι πάντα ένοχος. Τώρα, αν είναι ο τρίτος κατά σειράν ένοχος, μετά τον κ. Σημίτη και τον κ. Παπαντωνίου είναι μια μικρή λεπτομέρεια. Και οι τρεις μαζί πάντως θα καταταγούν στην ιστορία ως το μοιραίο τρίο που οδήγησε την οικονομία της Ελλάδας στην ύφεση, παρ’ όλο τον πακτωλό των κοινοτικών κονδυλίων και την οικονομική αφαίμαξη του κοσμάκη μέσω του Χρηματιστηρίου.»


Αυτά τα λίγα για τον αξιότιμο κύριο Παπαδήμο, και καλώς να τον δεχτούμε. Είμαι σίγουρη ότι στα 10 χρόνια που πέρασαν από τότε κάτι θα έχει μάθει από τα λάθη του και πως θα επιδιώξει, αν μη τι άλλο, να εξιλεωθεί για τη συνεισφορά του στη μεγαλύτερη ληστρική ανακατανομή πλούτου του 1998-2001 μέσω του ΧΑΑ, προσφέροντας επιτέλους καλύτερες υπηρεσίες στη χώρα μας, σε τούτη την κρισιμότατη περίοδο που διέρχεται.

Τα μετέωρα βήματα της Τίνας Μπιρμπίλη

"Όποιος βαριέται να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινάει", λέει η παροιμία, και αυτό ταιριάζει γάντι στην κυρία Μπιρμπίλη. Μόνο που αντί για "δέκα μέρες", βάλτε "έξι μήνες", κι αντί για το "βαριέται", βάλτε "δε γνωρίζει", για να μην την αδικήσουμε.
Ενώ η χώρα δανείζεται με ληστρικά επιτόκια, και το εξωτερικό χρέος μέσα στον πρώτο μήνα του 2010 διογκώθηκε κατά 2 δισεκατομμύρια ευρώ, όσα δηλαδή θα είχε εισπράξει η κυβέρνηση αν δεν ανέτρεπε τον “εισπρακτικό” νόμο Σουφλιά για την "ταχτοποίηση" των ημιυπαίθριων, η Υπουργός Περιβάλλοντος κ. Τίνα Μπιρμπίλη καταναλώνεται σε ασκήσεις επί χάρτου για το πώς θα ξεγελάσει το Συμβούλιο της Επικρατείας ώστε να εκμαιεύσει την αποδοχή του για νομιμοποίηση των παράνομων ή ημιπαράνομων κτισμάτων!

Σημειωτέον ότι τον Οκτώβριο του 2009 το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματική τη νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων που χτίστηκαν μετά το 1983. Η Υπουργός ευελπιστεί ν’ ανακοινώσει τη μαγική ρύθμιση για τους απατηλούς ημιυπαίθριους λίγο πριν από το Πάσχα! (Δείτε εδώ)

Μέχρι τότε η πράσινη κυβέρνηση του παγώματος και της παγωμάρας θα έχει κλείσει αισίως έξι μήνες, και ας ελπίσουμε όλοι ότι θ’ αρχίσει να βγαίνει από τη χειμερία νάρκη της και να μετατρέπει τα παχιά λόγια σε έργα, ώστε να σταματήσει το μαστίγωμα των διεθνών κερδοσκόπων που μύρισαν ψητό και επέπεσαν μετά βουλιμίας να καταβροχθίσουν τις ισχνές σάρκες της χώρας μας.

Και επειδή κατά την κυρία Μπιρμπίλη τα ταμεία μας είναι γεμάτα, αυτά που θα εισπραχθούν, αν εισπραχθούν - ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι – θα συγκεντρώνονται, λέει, σ’ ένα πράσινο ταμείο που θα δημιουργηθεί για τη χρηματοδότηση απαλλοτριώσεων για έργα πρασίνου! Ένα μέρος εξ αυτών θα δοθεί, λέει, για τη σύσταση ειδικής υπηρεσίας κατεδάφισης αυθαιρέτων! Μιλάμε για σχιζοφρενικό σχέδιο! Θα νομιμοποιηθούν παράνομα κτίσματα που επιβαρύνουν το περιβάλλον και υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των ενοίκων ώστε να μαζευτούν χρήματα για να κατεδαφίσουν άλλα αυθαίρετα και να αναβαθμίσουν αλλού την ποιότητα ζωής!

Αυτά τα τραγελαφικά μόνο στην Εσπερία συμβαίνουν, λόγω του υψηλού IQ των ιθαγενών! Και μια που τόφερε η κουβέντα, θέλω να ρωτήσω τους αρμοδιο-αναρμόδιους γιατί δεν έχει πρασινίσει ακόμη ο χώρος των πρώην αεροδρομίων του Ελληνικού, όταν το διεθνές Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος άνοιξε τις πύλες του στις 27 Μαρτίου του 2001, δηλαδή σχεδόν πριν 9 χρόνια; Και γιατί δεν έχει πρασινίσει το χάλασμα του πρώην εργοστασίου Φιξ στην καρδιά της Αθήνας που είναι ερείπιο εδώ και 30 χρόνια; Να σας πω εγώ γιατί: διότι όσοι ανεβαίνουν στην εξουσία έχουν σαν κύριο στόχο τους όχι να ομορφύνουν την Ελλάδα και να τη βγάλουν από τη μιζέρια και την κακομοιριά της, αλλά πώς θα φάνε πώς θα πιούνε και τι θ’ αρπάξει ο κ**ος τους. Άλλωστε οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των διαπλεκομένων για το μοίρασμα της λείας κρατάνε πολλά χρόνια!

Πίσω στη Μπιρμπίλω μας, που αν και μικρή το δέμας της ανατέθηκε υπέρογκο φορτίο για τα κιλά της, και συμμερίζομαι τους πονοκεφάλους της. Βρε Μπιρμπίλω μου, βρε κοπέλα μου, μήπως νομίζεις ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Όχι! Δεν τα αγιάζει. Η νομιμοποίηση της παρανομίας με όποιο πρόσχημα και όποιο αντάλλαγμα είναι αυτή καθεαυτή παράνομη και στρώνει το χαλί για περαιτέρω παρανομίες με τη βεβαιότητα ότι κι αυτές θα νομιμοποιηθούν. Πώς νομίζεις ότι κατάντησαν οι πόλεις μας απαίσιες τσιμεντουπόλεις και οι λόφοι από πράσινοι που ήταν καλύφθηκαν από μπετόν; Μα με τις εκάστοτε νομιμοποιήσεις των παρανομιών.

Τα πράγματα όμως είναι απλά: Δε θέλεις κύριε να κατεδαφίσεις τον τοίχο με τον οποίο παρανόμως έκλεισες τον ημιυπαίθριό σου, εσύ ο ίδιος ή ο εργολάβος που σου το πούλησε; Για να μη σου τους κατεδαφίσω εγώ, το Κράτος, και κλαίγεσαι ότι έβγαλα τα παιδιά σου στο δρόμο, θα πληρώσεις ένα εφάπαξ τσουχτερό πρόστιμο. Και θα πληρώνεις εφόρου ζωής, μέχρις ότου αποφασίσεις να το κατεδαφίσεις μόνος σου, ένα πρόστιμο συντήρησης παράνομου κτίσματος, έτσι για να θυμάσαι ότι οι νόμοι γίνονται για να τηρούνται, αλλά και για να ξέρουν οι επόμενοι εραστές της παρανομίας και της αυθαιρεσίας τι τους περιμένει.

Μόνο έτσι θα υπήρχε ελπίδα να περιοριστούν οι παρανομίες και οι κερδοσκοπίες των εργολάβων περί τους ημιυπαίθριους. Αφήστε που σ’ εκείνα που θα νομιμοποιηθούν συμπεριλαμβάνονται και ολόκληρα παράνομα διαμερίσματα πολλών τετραγωνικών, ολόκληροι όροφοι, που χτίστηκαν στις ταράτσες ή στις πιλωτές με τις ευλογίες της τοπικής πολεοδομίας… Μιλάμε για όργιο παρανομίας κατά τα αήθη κι έθιμα της εκλεκτής φυλής των ραγιάδων.

Διάβαζα εδώ, «Aντί τα έσοδα να πάνε για να κλείσουν “μαύρες τρύπες” του προϋπολογισμού, θα διατεθούν για την απελευθέρωση χώρων και έργα πρασίνου. Θα πρέπει να φανεί δηλαδή ότι ο στόχος είναι η “περιβαλλοντική αποκατάσταση”, όσα τετραγωνικά κλείστηκαν, τόσα και να απελευθερωθούν και όχι ότι πρόκειται για ένα εισπρακτικό μέτρο.»
Προσέξτε, “θα πρέπει να φανεί”! Δηλαδή στάχτη στα μάτια; Ποιων; Όλων μας προφανώς… Μια ζωή οι ραγιάδες κοροϊδεύουν ο ένας τον άλλο κι όλοι μαζί τα μούτρα τους!

Και η μαύρη τρύπα πώς θα κλείσει, Μπιρμπίλω μου; Με αέρα κοπανιστό; Ή με τα εξωτερικά δάνεια με ληστρικά επιτόκια που τη μεγαλώνουν; Είναι να τραβάει κανείς τα μαλλιά του… Έχουν ή δεν έχουν επίγνωση οι κυβερνώντες ότι η χώρα μας έχει πτωχεύσει; Κυρία Μπιρμπίλω και σία, μεριμνάτε και τυρβάζετε περί πολλά, τη στιγμή που ενός εστί χρεία: το κλείσιμο της μαύρης τρύπας του ελλείμματος και η μείωση των χρεών! Το πρασίνισμα μπορεί να περιμένει, αλλιώς ο λαός θα πρασινίσει από την ασιτία.

Όταν κινδυνεύουν μισθοί και συντάξεις, όταν τα ασφαλιστικό καταρρέει και δεν υπάρχει σάλιο, όταν η μια μετά την άλλη οι κοινωνικές ομάδες βγαίνουν στους δρόμους για να υπερασπιστούν τα κεκτημένα τους και απαιτούν να λάβουν παρά του μη έχοντος, είναι σχιζοφρενικό να υπολογίζεις να συγκεντρώσεις κάποια χρήματα και να τα κρύψεις στο σεντούκι για να πρασινίσεις, αν ποτέ τους πρασινίσεις, κάποιους χώρους.

Ή μήπως θα χωρίζονται τα χρήματα που θα εισπράξετε, αν εισπράξετε, ανά πόλη, ώστε να διατεθούν για την πράσινη αναβάθμιση αυτής της ίδιας της πόλης που νομιμοποιήσατε τους ημιυπαίθριους κι όχι της πρωτεύουσας ή κάποιας άλλης; Τι ωφελείται, π.χ., η Πάτρα, αν τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν για τη νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων χώρων της διατεθούν για πρασίνισμα της Αθήνας; Έχω την εντύπωση, και το έχω ξαναπεί, ότι τα παιδία παίζει και μας εμπαίζει, κι ό,τι θυμούνται χαίρονται πειραματιζόμενα στου κασίδη λαού το κεφάλι.

Εκτός κι αν μας κοροϊδεύουν ότι δεν θα τα ρίξουν στη μαύρη τρύπα για να μην κατηγορηθούν κι αυτοί για εισπρακτικό μέτρο, όπως κατηγορούσαν το Σουφλιά για την "ταχτοποίηση". Λες και όλα τα άλλα μέτρα που έχουν εξαγγείλει δεν είναι εισπρακτικά!
Να βράσω τη φαυλοδημοκρατία σας! Αχ κατακαημένη Εσπερία πώς σε κατάντησαν οι λαοπρόβλητες, ανίκανες και διεφθαρμένες κυβερνήσεις της διαπλοκής…

Και νυν και αεί υπέρ πάντων το ΧΡΗΜΑ!

Εν αρχή ην η ύλη και η ύλη ην προς τον άνθρωπον και εις την ύλη προσεκολλήθη ο άνθρωπος, και έγιναν οι δύο εις σάρκα μία. Και εγένετο ημέρα και εγένετο νύχτα, και η ύλη μεταφράσθηκε σε ΧΡΗΜΑ και ελατρεύθη παρά του ανθρώπου σφόδρα. Και ην ο πόθος και το πάθος δια το ΧΡΗΜΑ τόσον ώστε εξηγέρθη άνθρωπος εναντίον ανθρώπου, αδελφός εναντίον αδελφού, και έθνος εναντίον έθνους, και εγέμισεν ο ουρανός καπνούς και η γη εποτίσθη με αίμα προς χάριν του ΧΡΗΜΑΤΟΣ! Πολλοί γαρ την δόξαν εμίσησαν το δε ΧΡΗΜΑ ουδείς…

Και επρόδιδαν οι άνθρωποι ακόμη και τη μητέρα αυτών και τον πατέρα χάριν του Μαμμωνά, και έθεταν ύψιστο στόχο ζωής τη συγκέντρωση ΧΡΗΜΑΤΟΣ, μα η δίψα τους για ΧΡΗΜΑ, ιδιαίτερα η δίψα των τα πολλά εχόντων και κατεχόντων προνομιούχων, ήτο ακόρεστη, ωιμέ! Πάντοτε γαρ υπήρχε κάποιος άλλος που κατείχε περισσότερα απ’ αυτούς και πάσχιζαν να τον ξεπεράσουν. Και τούτο ήτο πηγή μεγάλης αγωνίας και τους προκαλούσε χρόνια ψυχική δυσανεξία. Και εξεμεταλλεύθη αναλγήτως άνθρωπος τον συνάνθρωπον αυτού δια να αποκτήσει πλείονα των όσων είχε, και ενίοτε τον πάτησε εις το στομάχι δια να εμπορευθεί ακόμη και τα σπλάχνα αυτού.

Και εγένετο ημέρα και εγένετο πνευματική νύχτα και ο Μαμμωνάς, θεός του ΧΡΗΜΑΤΟΣ, ανυψώθη υπέρ πάντας τους θεούς της γης και κατακυρίευσε τις ψυχές των ανθρώπων, αρχόντων και αρχομένων, κατεχόντων και πενομένων, ου μην αλλά και των ιερέων του Υψίστου, κοινώς ρασοφόρων. Και μετήλθε ο άνθρωπος πάσης κακίας, μίσους και ζηλοφθονίας, ψεύδους και υποκρισίας προς χάριν απόκτησης ΧΡΗΜΑΤΟΣ, αλλά, ωιμέ, η λάβα της ψυχής του δια το αργύριον που του κατέκαιε τα σωθικά ουδέποτε εσβέννυτο.

Και ελυπήθη ο πλεονέκτης άνθρωπος εν τη καρδία αυτού σφόδρα, και συνεθλίβοντο τα εντόσθια αυτού εκ της θλίψεως, διότι τα σάβανα δεν είχαν τσέπες και ο Άδης δεν είχε τράπεζες… Και εγένετο ημέρα και εγένετο πνευματική νύχτα και συνωμότησαν οι ισχυροί της γης κατά του Άδου και έφτιαξαν σπήλαια εις τα έγκατα της γης δια να κρύψωσι το χρυσίον και το αργύριον αυτών, και ην η αγωνία αυτών μεγάλη.

Και διεφθάρησαν οι τα πολλά έχοντες και κατέχοντες έως του μυελού των οστέων, και εμίσησαν όσους πεινασμένους εποφθαλμιούσαν τον πλούτον αυτών, και εφοβούντο μήπως τους θυσαυρούς αυτών επί της γης σης και βρώσις καταβροχθίσει και κλέπται διορύξουσι και αφανίσουσι. Μα οι πεινασμένοι επληθύνθησαν ως η άμμος της θαλάσσης και έγιναν απειλή για τους τα πολλά έχοντες και κατέχοντες οι οποίοι έχασαν και το ύπνο τους.

Και εγένετο ημέρα και την ακολούθησε μακρά και κατασκότεινη νύχτα και οι οργισμένοι γαβριάδες συνωμότησαν κατά των προνομιούχων και εισέβαλαν εις τας αποθήκας αυτών και δεν άφησαν λίθον επί λίθου. Και εγένετο θλίψις μεγάλη επί της γης, και το χώμα ποτίστηκε με αίμα και τα όρνεα επέπεσαν επί των πτωμάτων και ουδεμία διάκριση έκαναν μεταξύ της σάρκας του πατρικίου και εκείνης του πληβείου. Όσο για το Μαμμωνά, το βλοσυρό θεό του ΧΡΗΜΑΤΟΣ, εκείνος δεν προσήλθε δια να σώσει τους εκλεκτούς αυτού διότι απολάμβανε σφόδρα τη θέα του καπνού και την οσμή του αίματος.

Και εγένετο νύχτα και ξημέρωσε πνευματική ημέρα μέσα από τους καπνούς και τα ερείπια, και οι λιγοστοί άνθρωποι που επέζησαν του Αρμαγεδδώνα απεφάσισαν να καθαιρέσουν το Μαμμωνά από το βάθρο και στη θέση του να ενθρονίσουν την Αγάπη. Δεξιά και αριστερά της ενθρόνισαν δύο ακόμη θεές: την Αλήθεια και την Αυτάρκεια. Είχαν ανακαλύψει επιτέλους τα τρία μαγικά ΑΛΦΑ της ευτυχίας: ΑΓΑΠΗ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ!

Και έζησαν όλοι καλά απολαμβάνοντες την ομορφιά και τα αγαθά της γης. Και δεν κατασκεύαζαν πλέον όπλα μαζικής καταστροφής οι ηγεμόνες της γης διότι τα εφοβούντο. Και υπήρχε αφθονία αγαθών για όλους, και οι άνθρωποι είχαν τώρα το χρόνο να διερευνήσουν ποιοι ήταν και τι είχαν έλθει να κάνουν επί της γης. Και οι πιο επιμελείς εξ αυτών ανακάλυψαν το θεό που πάντα έκρυβαν μέσα τους και ην η αγαλλίαση αυτών και όσων τους πλησίαζαν μεγάλη!

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Στα άδυτα της ψυχής του στυγερού αδελφοκτόνου

Ομολογία-σοκ του αδελφοκτόνου: «Εβλεπα τον αδελφό μου να καλύπτει το πρόσωπό του με τα χέρια του και να με παρακαλεί να μην τον σκοτώσω. Εγώ, όμως, δεν καταλάβαινα. Είχα θολώσει, δεν ήξερα τι έκανα» (πηγή) Η άγρια σφαγή του 18χρονου Γιώργου Λυσικάτου από τον ίδιο τον αδελφό του, τον 22χρονο Γιάννη, με 16 μανιασμένες μαχαιριές με κουζινομάχαιρο, την Τρίτη 12 Ιανουαρίου, με είχε και με έχει ακόμη συγκλονίσει. Πώς μπορεί η ψυχή του ανθρώπου να εγκλείει και να εξαπολύει τόσο μίσος; Μόλις τώρα όμως βρίσκω λίγο χρόνο να καταθέσω τις σκέψεις μου, σαν ένα ταπεινό μνημόσυνο στον αδικοχαμένο νεαρό Γιώργο.

Η σκέψη μου τρέχει στους τραγικούς γονείς που, παρά τον ανείπωτο πόνο τους, τώρα προσπαθούν να στηρίξουν το δολοφόνο του ίδιου τους του παιδιού. Πώς να τους παρηγορήσει κανείς; Τι λόγια να βρει για να τους απαλύνει τον πόνο; Δεν υπάρχουν! Είναι ζωντανά πτώματα που όμως πρέπει να επιβιώσουν για να στηρίξουν το μοναδικό τους πια παιδί που έγινε δολοφόνος του αδελφού του… Πραγματικά θαυμάζω το κουράγιο τους!

Δεν είναι βέβαια εύκολο να εισέλθει κανείς στην ψυχή ενός δολοφόνου από απόσταση. Όμως και κοντά του να ήταν, και συζήτηση να άνοιγε κανείς μαζί του, άκρη δε θα έβρισκε αφού ο στυγερός αδελφοκτόνος, σε μια προσπάθεια να πείσει ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα για να μειώσει την ποινή που τον περιμένει, θα απαντούσε άλλ’ αντ’ άλλων. Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο είναι να παριστάνει κανείς τον τρελό όταν έχει συμφέρον να το κάνει.

Κάτω από τη λογική της σύγχυσης – “είχε θολώσει το μυαλό μου, δεν ήξερα τι έκανα” – θα έπρεπε όλοι οι δολοφόνοι, αντί για τις φυλακές, να εγκλείονται σε ψυχιατρεία. Έτσι το βλέπω εγώ. Το μόνο «ψυχολογικό» πρόβλημα που διαισθάνομαι ότι είχε ο Γιάννης (Κάιν) εναντίον του Γιώργου (Άβελ) ήταν απύθμενη ζήλεια. Το γεγονός ότι ο δολοφόνος προσπάθησε να δώσει τέρμα στη ζωή του αλλά δεν τα κατάφερε δε με συγκινεί και δε με πείθει. Όποιος θέλει όντως να αυτοκτονήσει κι όχι απλά να συγκινήσει υπάρχουν χίλιοι δυο τρόποι να επιλέξει και να πετύχει το σκοπό του. Άλλωστε ο αδελφοκτόνος προσπάθησε ακόμη και να δικαιολογήσει την αποτρόπαια πράξη του.

«Με μείωσε ηθικά. Μετά προσπάθησα να αυτοκτονήσω, αλλά δεν τα κατάφερα.» Για μένα τα λόγια αυτά δείχνουν αμετανόητο αδελφοκτόνο. Φαίνεται ότι η ζήλεια του Γιάννη προς τον κατά τέσσερα χρόνια μικρότερο αδελφό του είχε θεριέψει μέσα του από χρόνια, ίσως από τότε που ήρθε ο Γιώργος στη ζωή και αναγκάστηκε να χάσει το μονοπώλιο της αγάπης των γονιών που μέχρι τότε απολάμβανε.

Πολύ συνηθισμένη η περίπτωση παθολογικής ζήλειας του μικρότερου αδελφού/αδελφής από το μεγαλύτερο. Τόσο συνηθισμένη που τείνει να θεωρείται φυσιολογική. Η Βίβλος σχεδόν στην αρχή της αναφέρεται στο φόνο του Άβελ από τον Κάιν. Ο Άβελ ήταν χαρισματικός- ευνοημένος από το Θεό – κι αυτό ο Κάιν δεν του το συγχώρησε ποτέ. Γι’ αυτό αποφάσισε να απαλλαγεί μια για πάντα από τον αδελφό του. Υπάρχουν κι άλλες ιστορίες παθολογικής ζήλειας μεταξύ αδελφών στη Βίβλο.

Δεν υπάρχει σκληρότερο ένστικτο από αυτό της ζήλειας. Ο σοφός Σολομών στις Παροιμίες γράφει: «Ο θυμός είναι σκληρός και η οργή οξεία· αλλά τις δύναται να σταθεί έμπροσθεν της ζηλοτυπίας;» (Παροιμίες 27:4) Η ζήλεια είναι πρωτόγονο ένστικτο και τρέφεται από την ουσία εκείνου που της δίνει τόπο στην ψυχή του. Έτσι μεγαλώνει και φουντώνει και γίνεται οντότητα, στοιχειακό, πάθος που δεν ελέγχεται πλέον. Με την παραμικρή αφορμή μπορεί να μετατρέψει το ζηλιάρη σε δολοφόνο. Υπάρχει και η λαϊκή παροιμία που λέει, «Γιατί είναι το μάτι σου τόσο βαθιά βγαλμένο; Διότι μου το έβγαλε ο αδελφός μου.» Για την περιγραφή της στυγερής δολοφονίας υπήρξαν πολλά δημοσιεύματα, και δε χρειάζεται να τα αναμεταδώσω. Μπορείτε να τα βρείτε σε πολλά ιστολόγια, όπως εδώ, εδώ κι εδώ.

«Λυπάμαι γι’ αυτό που έκανα. Έχω μετανιώσει... Δεν καταλάβαινα τι έκανα, το μυαλό μου ήταν θολωμένο... ζητάω συγνώμη από τον αδελφό μου, τους γονείς μου και τον ίδιο τον Θεό», είπε ο 22χρονος αδελφοκτόνος στην ανακρίτρια. Συγνώμη, αλλά προσωπικά δεν πείθομαι και δεν συγκινούμαι. Όποιος μετανιώνει ειλικρινά δεν περιφέρεται δυο μέρες μέχρι να τον ανακαλύψουν, ούτε ζητάει τριήμερη προθεσμία για να απολογηθεί.

Ο πραγματικά μετανιωμένος παραδίδεται αμέσως στην Αστυνομία, λέγοντας κάτι τέτοιο: «Σκότωσα τον αδελφό μου. Συγνώμη δεν βρήκα το κουράγιο να αυτοκτονήσω όπως θα μου άξιζε. Είμαι στη διάθεσή σας για την πιο σκληρή τιμωρία που μου αξίζει. Δεν έχω καμία δικαιολογία, είμαι ένας στυγερός αδελφοκτόνος. Δε θέλω δικηγόρο, δε χρειάζομαι υπεράσπιση. Είμαι ένοχος χωρίς κανένα ελαφρυντικό. Ντρέπομαι ν’ αντικρύσω τους γονείς μου. Είμαι συντετριμμένος για το αποτρόπαιο έγκλημα που έκανα, αλλά δε ζητάω συγνώμη από κανένα διότι δε μου αξίζει να με συγχωρήσει ούτε ο νεκρός αδελφός μου, ούτε οι γονείς μου ούτε ο Θεός. Καμία συγνώμη δε θα φέρει τον αδελφό μου πίσω…»

Οι επιστήμονες έχουν κατανοήσει ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ αδελφών έχει τις ρίζες του στη ζήλεια. Όταν τ' αδέλφια ζηλεύουν το ένα το άλλο γίνονται αντίπαλοι. Δε μπορούν να ανεχθούν το γεγονός ότι ο αδελφός τους μπορεί να έχει κάτι που εκείνοι δεν έχουν. Η ζήλεια κατατρώγει τα σωθικά του ζηλιάρη και τον μετατρέπει σ’ ένα μνησίκακο τέρας. (πηγή)

Το Δεκέμβριο του 2009, ένας 17χρονος στην Ινδιάνα των ΗΠΑ, έπνιξε τον 10χρονο αδελφό του, παρά την έκκληση του μικρού αδελφού του να σταματήσει. Τον έπνιξε μετά από πάλη, και στην απολογία του είπε ότι το ευχαριστήθηκε, όπως απολαμβάνει ο πεινασμένος ένα χάμπουργκερ! Δείτε εδώ. Κατόπιν, αφού πέταξε το πτώμα του αδελφού του σ’ ένα ποτάμι, πήγε να δει τη φίλη του η οποία αργότερα στην ανάκριση είπε πως ποτέ πριν δεν τον είχε δει τόσο ευτυχισμένο. Ο νεαρός αδελφοκτόνος τώρα αντιμετωπίζει ισόβια κάθειρξη. Λόγω του ότι είναι ανήλικος γλιτώνει τη θανατική ποινή. Εκεί, βλέπετε, δεν κάλεσαν ψυχίατρο για να τον εξετάσει.

Πολλές φορές στο παρελθόν με απασχόλησε το ερώτημα: πώς φτάνει ένας δολοφόνος στο έγκλημα; Ο λαός λέει «του μπήκε ο διάβολος». Οι εγκληματίες λένε «δεν ήξερα τι έκανα». Τι ακριβώς συμβαίνει στα άδυτα της ψυχής; Μπαίνει ξαφνικά κάποιο εκδικητικό δαιμόνιο απ’ έξω και επιτάσσει τη δολοφονία; Προσωπικά πιστεύω ότι τα ανθρώπινα πάθη και οι κακίες είναι πρωτόγονα ένστικτα που όμως αναπτύσσονται σε αυτοφυή «δαιμόνια», στοιχειακά, οντότητες, πάθη, και εκείνος που τους δίνει τόπο και τα τρέφει με τη σκέψη, τα λόγια και τα συναισθήματά του χάνει σιγά-σιγά τον έλεγχο του εαυτού του.

Κατά την άποψη του Freud, η ουσιαστική φύση της σχέσης μεταξύ αδελφών είναι αυτή της ζήλειας. Στο έργο του Freud η σχέση των αδελφών είναι κατά βάση ανταγωνιστική για να κερδίσουν την προσοχή των γονέων. Κατά τον Freud υπάρχει πολύ λίγη αγνή αγάπη μεταξύ αδελφών και η όποια συμπεριφορά συνεργασίας είναι πάντα ένας τρόπος εκμετάλλευσης. Δυστυχώς ο ανταγωνισμός λόγω ζήλειας μεταξύ αδελφών συνήθως συνεχίζεται μέχρις ενηλικίωσης, και συχνά μόνο ο θάνατος τον σταματάει. «Η ορθόδοξη ψυχανάλυση φαίνεται να αποδέχεται την άποψη του Φρόυντ ότι όλες οι σχέσεις μεταξύ αδελφών βασίζονται σε πρωτόγονο μίσος (primal hatred), στην απύθμενη βαθιά εχθρότητα (the unfathomably deep hostility…), την επιθυμία θανάτου (the death wish), την πρόθεση για φόνο (the intent to murder)» (Fliess, 1956, p.8) Πηγή.

Ο Alfred Adler είδε τη ζήλεια μεταξύ αδελφών σαν αγώνα διάκρισης, και πίστευε ότι η σειρά γέννησης ήταν ένας σπουδαίος παράγοντας στην ανάπτυξη της προσωπικότητας. O David Levy το 1941 εισήγαγε τον όρο «αδελφικός ανταγωνισμός» ("sibling rivalry"), και ισχυριζόταν ότι για το μεγαλύτερο αδελφό/ή «η επιθετική συμπεριφορά σ’ ένα νέο μωρό ήταν τόσο τυπική που ήταν ασφαλές να πει κανείς ότι ήταν κοινό χαρακτηριστικό της οικογενειακής ζωής.» Επίσης στα έργα του Shakespeare είναι συνηθισμένο θέμα ο ανταγωνισμός μεταξύ αδελφών. (Πηγή)

Η άποψη ότι η ζήλεια - που κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι η ρίζα πάσης κακίας στις οικογένειες, τα έθνη και την ανθρωπότητα ολόκληρη - αρχίζει ως ζωικό ένστικτο επιβεβαιώνεται και από επιστημονικές έρευνες στα ζώα. Επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι υπάρχουν είδη στο ζωικό βασίλειο που σκοτώνουν τ’ αδέλφια τους για να επιβιώσουν, αν και δεν είναι τόσο συνηθισμένο φαινόμενο . (Πηγή)

Έχει παρατηρηθεί ότι μεγαλύτεροι νεοσσοί κτυπούν με το ράμφος τους νεότερα αδέλφια τους μέχρι θανάτου και μετά τα πετάνε στην άκρη της φωλιάς τους. Για παράδειγμα, όταν ο θηλυκός μαύρος αετός γεννάει δύο αυγά, ο πρώτος νεοσσός που βγαίνει από το αυγό τσιμπάει το δεύτερο μέχρι θανάτου. Ανάμεσα στις κηλιδωτές ύαινες, ο αδελφικός ανταγωνισμός αρχίζει αμέσως μόλις γεννηθεί το δεύτερο νεογνό, κι έχει παρατηρηθεί ότι περίπου το 25% των νεογνών φονεύονται από τ’ αδέλφια τους.

Οι ψυχολόγοι στη Δύση παραδέχονται ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ αδελφών είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο, τονίζουν όμως πως όταν δεν υπάρχει η κατάλληλη προσοχή και διαπαιδαγώγηση από τους γονείς, ο ανταγωνισμός αυτός μπορεί να καταλήξει ακόμη και σε φόνο. Μήπως, λοιπόν, στη στυγερή αδελφοκτονία που αναφέρεται τούτο το άρθρο έχουμε να κάνουμε με το αποτέλεσμα ανεξέλεγκτης ζήλειας και όχι με ψυχοπάθεια; Ας ελπίσουμε ότι ο ψυχίατρος που έκανε τόσο γρήγορα τη διάγνωση του αδελφοκτόνου για μανία καταδίωξης δεν θα μπουκώσει τον 22χρονο με ψυχοφάρμακα που θα τον κάνουν φυτό.

Τι είναι η Ελληνική “Δημοκρατία”, Οέο;;;;


--Good question! Πολύ καλή ερώτηση! Τι είναι η Δημοκρατία μας;;;; Άσε με να σκεφτώ… Χμ… Δημοκρατία στην Ελλάδα είναι… Δημο-κρατία είναι… αυτό!

--Δηλαδή ποιο "αυτό", Οέο;

--Να αυτό, δηλαδή αυτό που φαίνεται, ντε… Αυτό που ζούμε! Το συνώνυμο της φαυλοκρατίας και της ληστοκρατίας. Το βρήκα;

--Όχι δεν το βρήκες, εκτός κι αν περιγράψεις με σαφήνεια αυτό που βλέπεις.

--Αυτό που βλέπω θες να σου περιγράψω ή αυτό που βιώνω;

--Και τα δύο, αν είναι διαφορετικά.

--Τώρα που το σκέπτομαι, ταυτίζονται! Βλέπω και βιώνω το απόλυτο χάος! Άρα Δημοκρατία α λα ελληνικά είναι το ΑΠΟΛΥΤΟ ΧΑΟΣ. Καθένας κάνει του κεφαλιού του και όλοι κλέβουν όλους και η χώρα φυτοζωεί με δανεικά.

-- Αυτός είναι ένας γενικός αφορισμός, Οέο, που δε διαφωτίζει τους νεώτερους που διψάνε να μάθουν για "δημοκρατία". Για κάνε το λιανά για να σε καταλάβουν.

-- Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η ολιγαρχία-πλουτοκρατία-ληστοκρατία-φαυλοκρατία εξουσιάζει τις μάζες του λαού με τη μικρότερη δυνατή λαϊκή αντίσταση μέσω των δήθεν λαοπρόβλητων κυβερνήσεων-οργάνων της, που τρώνε μέχρι σκασμού για τις υπηρεσίες που δεν προσφέρουν, κλέβουν τον αγλέορα, καταχρεώνουν τη χώρα και ποτέ δεν τιμωρούνται.

-- Δημοκρατία είναι το ράβε-ξήλωνε δουλειά να μη σου λείπει. Η κάθε κυβέρνηση ξηλώνει αυτά που είχε ράψει η προηγούμενη, και ράβει τα δικά της κοστούμια που θα τα ξηλώσει η επόμενη.

--Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η κυβέρνηση δεν ξέρει τι της γίνεται, ενώ η αντιπολίτευση γνωρίζει τα πάντα κι έχει πάντοτε όλες τις σωστές λύσεις.

--Δημο-κρατία είναι το πολίτευμα όπου τη δύναμη (“κράτος”) μας λένε ότι την έχει ο λαός. Όμως αυτή η δύναμη είναι αδύναμη, και γι’ αυτό οι πολίτες αναγκάζονται να καταφεύγουν σε εκβιασμούς μέσω απεργιακών κινητοποιήσεων, που συχνά προκαλούν κοινωνική αρρυθμία και παράλυση με καταστροφικές συνέπειες στην οικονομία. Μόνο έτσι καταφέρνουν να πάρουν από την εκάστοτε κυβέρνηση κανένα ψίχουλο απ’ όσα τους είχαν τάξει προεκλογικά. Στη Δημο-κρατία κανένα πρόβλημα δε λύνεται χωρίς απεργία, δηλαδή χωρίς εκβιασμό.

--Δημοκρατία λέγεται το πολίτευμα που επιφέρει στην εκάστοτε κυβέρνηση αναλγησία, αμνησία και κουφαμάρα. Την ευαισθησία, τη μνήμη και την ακοή της ξαναβρίσκει η κυβέρνηση αμέσως μόλις μετακομίσει στην αντιπολίτευση.

--Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που προωθεί στην εξουσία αναξιοκρατικά εκείνους που είναι από πολιτικό τζάκι ή που κατέχουν πλούτο, ανεξαρτήτως με ποιες κομπίνες τον απέκτησαν, ή που ξέρουν να γλείφουν και να ξεσκονίζουν.

--Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να εκφέρουν τη γνώμη τους δημόσια, ενώ οι κυβερνώντες έχουν το δικαίωμα, και το ασκούν επιμελώς, να τους γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια.

--Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα αλλά όχι ίσες υποχρεώσεις στους πολίτες, και που κάποιοι προνομιούχοι, όπως οι τριακόσιοι του Κοινοβουλίου, είναι πιο ίσοι από τους άλλους, απολαμβάνοντες πλήρους ασυλίας.

--Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που κατακερματίζει την κοινωνία σε αντιμαχόμενα και αλληλομισούμενα κομμάτια-κόμματα, ώστε να πραγματώνεται το αξίωμα “διαίρει και βασίλευε”.

--Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που τριακόσιοι επαγγελματίες της πολιτικής, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν βγει ποτέ στο μεροκάματο, μαζεύονται , στη χάση και τη φέξη στο Κοινο-βούλιο, που θεωρούν τσιφλίκι τους, όχι για να βουλεύονται από κοινού για το καλό του λαού, αλλά για να βολεύονται με νομοσχέδια, και να ξεσκίζουν φραστικά ο ένας τον άλλο, σα να ήταν οι χειρότεροι εχθροί, μηδενίζοντας το ένα κόμμα τις προτάσεις του άλλου.

--Δημοκρατία είναι ο συντομότερος δρόμος προς τη χρεοκοπία μιας χώρας και την απώλεια της εθνικής της κυριαρχίας.

--Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου λαλούν πολλοί κοκόροι κι αργεί να ξημερώσει, ή για την ακρίβεια δεν ξημερώνει ποτέ.

--Δημοκρατία είναι μια καλοστημένη απάτη για να μην ορθοποδεί ποτέ μια χώρα.

--Δημοκρατία είναι το ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι…

Δημοκρατία βρωμομάγισσα εσύ,
Που την απάτη τέχνη την καταλαβαίνεις,
Που μας πλανεύεις μέχρι που να βγει η ψυχή,
Και για να δώσεις ψίχουλα αίμα μας παίρνεις…

Δημοκρατία των κομμάτων και του διχασμού,
Που αδελφό ενάντια σ’ αδελφό τον στρέφεις,
Που δίνεις το παράδειγμα της αρπαχτής από ψηλά,
Και μέσα στην κακομοιριά μας περιστρέφεις.

Δημοκρατία καταχθόνια θεά,
Που μια ζωή μας τάζεις, μα δε δίνεις,
Που αλλάζεις ρούχα σαν το Μανωλιό,
Και για το χάος απεκδύεσαι πάσης ευθύνης…

Δημοκρατία πάψε πια να μας εξαπατάς,
Βγάλε τη μάσκα της υποκρισίας επιτέλους!
Πολλά δεινά μας φόρτωσες έως εδώ,
Και έχεις επισπεύσει την αρχή του τέλους…

--Τελείωσες την περιγραφή της Ελληνικής Δημοκρατίας, Oέο;

--Όχι! Απλά σταματάω εδώ διότι τα υπόλοιπα δεν περιγράφονται με λέξεις. Πώς μπορείς να περιγράψεις το ΧΑΟΣ και το πνευματικό σκοτάδι;
Φοβάμαι ότι αργεί να ξημερώσει στη χώρα μας… ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Γ. Παπακωνσταντίνου: δάσκαλος που δίδασκε…


Έχω ξαναπεί ότι στις δημοκρατίες της συμφοράς σαν τη δική μας, οι πολιτικοί έχουν όλες τις λύσεις στα προβλήματα της χώρας όταν είναι στην αντιπολίτευση και τις ξεχνάνε όταν είναι στην κυβέρνηση. Όταν αντιπολιτεύονται, βλέπουν με καθαρό μυαλό τι στραβό κάνει η κυβέρνηση, κι όταν έρχονται στην εξουσία κάνουν τα ίδια και χειρότερα απ’ αυτά που κατηγορούσαν τους προηγούμενους. Ένα περίεργο πράγμα μ’ αυτή τη "δημοκρατία" μας! Επειδή όμως εγώ δεν αμφισβητώ τις καλές προθέσεις του Υπουργού Οικονομικών, θα του θυμίσω απλά τι έλεγε τον Ιούλιο του 2009 σε άρθρο του που δημοσίευσε η Καθημερινή με τον τίτλο «Το “ράβε-ξήλωνε” των φόρων». Κι αυτό το κάνω για το καλό του και το καλό μας, διότι άνθρωπος είναι σαν όλους μας και μπορεί να έχει θολώσει το μυαλό του κάτω από την πίεση των περιστάσεων.

«Στο μέσο της μεγαλύτερης διεθνούς οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών, η πολιτική της κυβέρνησης καθιστά τη χώρα θλιβερή παραφωνία. Ενώ παντού υιοθετήθηκαν δημοσιονομικά πακέτα στήριξης για να τονωθεί η πραγματική οικονομία τους και να αντιμετωπιστεί η κρίση, στη χώρα μας όχι μόνο δεν υπήρξε τέτοιο πακέτο, αλλά η κυβέρνηση λαμβάνει συνεχώς μέτρα που αφαιρούν εισοδήματα και ως εκ τούτου επιτείνουν την κρίση. Από τις αρχές του 2008, πολύ πριν οποιαδήποτε επιρροή διεθνούς κρίσης, η κυβέρνηση είχε προβεί σε ένα μπαράζ μέτρων που πλήττουν την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.

Από την περσινή αύξηση του ΕΦΚ στα καύσιμα, έως την καθιέρωση του ΕΤΑΚ, από την αύξηση των Τελών Κυκλοφορίας το 2008 έως το πάγωμα των μισθών και συντάξεων, από την αύξηση της παρακράτησης φόρου έως την έκτακτη φορολογία εισοδήματος, την αύξηση των τελών στα κινητά, τη νέα αύξηση των ΕΦΚ και την πρόσφατη ανακοίνωση νέων (!) αυξήσεων στα τέλη κυκλοφορίας των ΙΧ, η χώρα ζει στην παραζάλη συνεχών φορολογικών μέτρων. Η έντασή τους θα αρκούσε από μόνη της για να θέσει την οικονομία σε κρίση.

Σε αντίθεση λοιπόν με τις άλλες χώρες, με απίστευτη προχειρότητα, η δική μας κυβέρνηση γίνεται παραγωγός της κρίσης της πραγματικής οικονομίας, επιβεβαιώνοντας αυτό που επιμελώς προσπαθεί να κρύψει, ήτοι πως η φύση του Ελληνικού οικονομικού προβλήματος είναι διαφορετική και σχετίζεται κυρίως με την πρωτοφανή δημοσιονομική εκτροπή των προηγουμένων ετών.

Θύματα της πολιτικής αυτής είναι τα συνήθη υποζύγια, οι μισθωτοί, οι συνεπείς φορολογούμενοι, οι ασθενέστεροι και η μεσαία τάξη.

Μέσα στον καταιγισμό των μέτρων, υπάρχουν και μερικά -ελάχιστα- που θίγουν πιο εύπορες κοινωνικές ομάδες, όπως η έκτακτη φορολογία εισοδήματος, ο λεγόμενος "κεφαλικός φόρος". Όμως δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε την προχειρότητα και τις αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν ακόμη και το εν λόγω μέτρο, αλλά και το λάθος μήνυμα που στέλνεται στην κοινωνία από μία "έκτακτη" εισφορά, αμφίβολης μάλιστα συνταγματικότητας, όταν δεν καταβάλλεται καμιά σοβαρή προσπάθεια σύλληψης και φορολόγησης του πραγματικού πλούτου που σήμερα διαφεύγει προκλητικά.(…) (...)»

Αυτά τα λίγα, και τα σχόλια δικά σας. Τα λόγια του κ. Παπακωνσταντίνου μου δίνουν, όμως, το δικαίωμα να διαμαρτυρηθώ έντονα για όσα κατηγορούσε τη ΝΔ και τα επαναλαμβάνει ο ίδιος στον υπερθετικό βαθμό. Δηλαδή όταν η ΝΔ αφαιρούσε εισοδήματα επέτεινε την κρίση κι όταν αφαιρεί ο ίδιος πολύ περισσότερα από τα εισοδήματα την ανακουφίζει; Τα επίμαχα σημεία τα έχω υπογραμίσει.

Ξαναδιαβάστε τα παρακαλώ, μόνο μην τρελαθείτε. Η δικαιολογία βέβαια είναι γνωστή: τα πράγματα είναι χειρότερα φέτος. Όμως η ουσία δε διαφέρει. Το ερώτημα παραμένει: αν πέρυσι η μείωση των εισοδημάτων επιδείνωνε την κρίση, γιατί φέτος η μείωση θα τονώσει την οικονομία; Πότε μας κορόιδευε ο κ. Παπακωνσταντίνου; Πέρυσι ή φέτος; Πότε ήξερε τι έλεγε; Πέρυσι ή φέτος; Ωφελεί ή δεν ωφελεί την οικονομία η μείωση και το πάγωμα μισθών, πράγμα που μειώνει την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών;

Και πέρυσι τα πράγματα ήταν πολύ άσχημα για τη χώρα, όμως ο λαϊκισμός της αντιπολίτευσης δε βοηθούσε στο συμμάζεμα των οικονομικών. Αυτός είναι ο λόγος που παραθέτω περασμένα και ξεχασμένα. Διότι αν υπήρχε κατανόηση και συνεργασία μεταξύ των κομμάτων δε θα φτάναμε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.
Πολιτικό ήθος και υπευθυνότητα πουλάνε πουθενά ν' αγοράσουμε όσο όσο;

Έκτακτο Δελτίο Τύπου για το ΡΑΤΣΙΣΜΟ


Εκ του γραφείου ΥΠ.ΠΡΟ.ΜΕ εκδόθηκε σήμερα το πρωί το ακόλουθο Δελτίο Τύπου, κάτι σαν κατεπείγον πολεμικό ανακοινωθέν, με μόνιμα μέτρα για την εξόντωση του «αυγού του φιδιού». Θεώρησα χρέος μου να ενημερώσω τους αναγνώστες αυτού του ταπεινού ιστολογίου για το τι πρόκειται να γίνει, ώστε να λάβουν τα αναγκαία μέτρα αυτοπροστασίας τους.
(Εικόνα από εδώ)

Με εντολή του Υπουργού ΠΡΟ.ΜΕ., Αρχάγγελου Μιχαήλ (βοήθειά μας), και κατόπιν συνεργασίας του με τους συναρμόδιους Υπουργούς, τσαχπίνη Γεώργιο τον Κοντό, άη-Γιάννη τον Καλοκράτη, και της προστάτιδας των ανήμπορων Μαριλίζας Ξενοπροστατοπούλου - λόγω αλληλοεπικάλυψης (αν)αρμοδιοτήτων - εκδίδεται το ακόλουθο Δελτίο Τύπου, κι αλί και τρισαλί σε όποιον δεν το λάβει σοβαρά υπόψη του.

1. Στα Φορολογικά ΚΕΠ ιδρύεται τμήμα ανίχνευσης και καταπολέμησης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, από το οποίο πρέπει όλοι οι Έλληνες πολίτες να διέρχονται για να παίρνουν το απαλλακτικό του ρατσιστικού στίγματος πιστοποιητικό, για πάσα νόμιμη χρήση.

2. Η χώρα προβαίνει σε αγορά 10.000.000 εμβολίων κατά του ιού του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, και όλοι οι Έλληνες υποχρεούνται να εμβολιαστούν.

2. Όσοι αρνούνται να εμβολιαστούν ισχυριζόμενοι ότι είναι απρόσβλητοι στο θανατηφόρο ιό του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, θα υποχρεώνονται να υποβληθούν στον Ορό της Αλήθειας από εξειδικευμένο προσωπικό.

3. Σε περίπτωση που ο Ορός της Αλήθειας βγάλει αμφισβητήσιμα αποτελέσματα, ή αποδειχτεί θετικός, τότε ο ύποπτος θα υποβάλλεται σε κωλονοσκόπηση για τον εντοπισμό του εκκολαπτόμενου αυγού του φιδιού και θα ακολουθεί χειρουργική αφαίρεσή του, ακόμη και χωρίς την άδεια του ρατσιστή.

4. Μετά την αφαίρεση του αυγού του φιδιού από το κώλον, δημιουργείται παρά φύση έδρα στο φασίστα ώστε να γίνει "φυσιολογικός" και "προοδευτικός".

5. Τα αυγά του φιδιού που θα συγκεντρωθούν με αυτό τον τρόπο, που σύμφωνα με εκτιμήσεις επιστημόνων θα υπερβαίνουν τα τρία εκατομμύρια, θα αποτεφρώνονται σε ειδικούς κλιβάνους που έχουν παραγγελθεί από προοδευτική χώρα της Μέσης Ανατολής, σαν αναγνώριση των ανένδοτων διεθνών αγώνων της κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

6. Όσοι δεν φέρουν πάνω τους το πιστοποιητικό ΑΝΤΙρατσισμού και ΑΝΤΙξενοφοβίας δε θα μπορούν ούτε να πουλάνε ούτε να αγοράζουν αγαθά – κάτι ανάλογο μ’ εκείνο που θα πάθουν όσοι αρνηθούν το χάραγμα του Αντίχριστου.

7. Στα Σχολεία Στοιχειώδους και Μέσης Εκπαίδευσης, την ώρα των καταλήψεων και κάνοντας διάλειμμα από τους βανδαλισμούς, οι μαθητές θα πρέπει να λένε δυνατά, τρεις φορές, το εξής μάντρα, κοιτάζοντας προς τη Μέκκα:

«Αγαπώ τους μετανάστες, τη θρησκεία τους, τα σύμβολα και τον εθνικισμό τους. Μισώ το ντόπιο ρατσισμό, βδελύσσομαι την ξενοφοβία, μισώ τους Έλληνες εθνικιστές, μισώ τις λέξεις εθνικός, εθνική, εθνικό. Μισώ και κάθε εθνικό ή θρησκευτικό σύμβολο της Ελλάδας και υπόσχομαι όπου τα βρίσκω να τα αφαιρώ. Θα σπάζω τα αυγά του φιδιού όπου τα πετύχω. Ζήτω ο διεθνισμός και η παγκοσμιοποίηση! Κάτω ο εθνισμός.»

8. Με προεδρικό διάταγμα καταργούνται όλοι οι Έλληνες αστυνομικοί διότι και μόνο στη θέα τους τρομάζουν οι φιλήσυχοι φιλοξενούμενοί μας. Η Αστυνομία πια θα επανδρώνεται μόνο από μετανάστες οι οποίοι ξέρουν να φέρονται ευγενικά.

9. Στο εξής Έλληνες αστυνομικοί θα χρησιμοποιούνται μόνο για τη φύλαξη υψηλών προσώπων, πολιτικών, δημοσιογράφων και λοιπών γαλαζοαίματων, αρκεί να έχουν τα απαραίτητα πιστοποιητικά ανοσίας απέναντι του ρατσισμού κατά της πλουτοκρατίας.

Με αυτά τα μέτρα οι συναρμόδιοι υπουργοί ευελπιστούν να πνίξουν άπαξ δια παντός το εκκολαπτόμενο αυγό του φιδιού ώστε η χώρα μας να μεταβληθεί σε προοδευτικό παράδεισο. Αν δεν αποδώσουν όμως, υπάρχει στην εφεδρεία και δραστικότερο πακέτο μέτρων Β´, με μαζικό ευνουχισμό εθνικιστών στην πλατεία Εξαρχείων. Τη χειρουργική επέμβαση, χωρίς αναισθητικό, θα την κάνουν οι γνωστοί-άγνωστοι προοδευτικοί κάτω από τις ευλογίες του χρυσού παιδιού του ΥΠ.ΠΡΟ.ΜΕ.

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Αυτή είναι η φαυλοδημοκρατία ΣΑΣ!


Άλλο θέμα επρόκειτο να γράψω σήμερα – τι να πρωτογράψει κανείς για να σχολιάσει το χάος; - και άλλο πήρε προτεραιότητα. Που λέτε άγνωστοι φίλοι αναγνώστες, εκεί που ξαλάφρωνα το κουτί των εισερχομένων από παλιά Emails, έπεσα πάνω σε κάτι αποκαλυπτικό του πολιτικού "ήθους" που το είχα ξεχάσει. Η ημερομηνία αποστολής ήταν 26 Μαρτίου, 2008. Περί τίνος επρόκειτο νομίζετε; Ήταν η πρόταση δυσπιστίας του ΠΑΣΟΚ εναντίον της κυβέρνησης Καραμανλή, 6 (έξι) μόλις μήνες μετά τη δεύτερη εκλογή της ΝΔ! Και ποιο νομίζετε ότι ήταν το κεντρικό θέμα της πρότασης δυσπιστίας; Ήταν εκείνο για το οποίο μας φοβερίζει καθημερινά ο Λοβέρδος ότι κατέρρευσε κι ότι δεν υπάρχει σάλιο. Ναι, καλά το μαντεύσατε: το ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ.

Ήταν τότε που είχε αρχίσει η προσπάθεια εξυγίανσης του ασφαλιστικού από την κ. Φάνη Πετραλιά, και που η αντιπολίτευση αντί να συνεργαστεί για το καλό της χώρας υπέβαλε πρόταση δυσπιστίας σε μια κυβέρνηση ισχνής πλειοψηφίας μόλις έξι μηνών. Σήμερα βέβαια η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ζητάει τη συνεργασία της αντιπολίτευσης… Θα μου πείτε ίσως, "περασμένα ξεχασμένα, τι τα σκαλίζεις τώρα;" Μακάρι να ήταν ξεχασμένα. Όμως η Νέμεσις δεν ξεχνάει. "Έστιν δίκης οφθαλμός ος τα πανθ' ορά", και εν καιρώ ανταποδίδει... Αυτά πληρώνουμε μια ζωή, παλιές αμαρτίες στις οποίες προστίθενται και καινούργιες...

Το ενημερωτικό Email που είχα λάβει άρχιζε ως εξής:

ΠΡΟΤΑΣΗ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΤΕΘΕΣΕ,
ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ,
Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Α.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

1. Στην ομιλία του κατά την κατάθεση της πρότασης δυσπιστίας ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου υπογράμμισε μεταξύ άλλων τα εξής: «Έξι μήνες μετά τις εκλογές η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει προδώσει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού. Είναι ώρα ευθύνης για όλους μας να αποφασίσουμε για την πορεία της χώρας, για το εάν θα αναστραφεί ο κατήφορος της χώρας»

2. Σημειώνεται, ότι με την πρόταση δυσπιστίας:

Αναβάλλεται εκ νέου η ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου-εκτρώματος της κυβέρνησης. Από την πρώτη στιγμή το ΠΑΣΟΚ είχε ξεκαθαρίσει σε όλους τους τόνους, ότι η κυβέρνηση δεν θα ξεμπερδέψει εύκολα με τους αντιλαϊκούς, αντικοινωνικούς και αντιαναπτυξιακούς σχεδιασμούς της και τα προεκλογικά ψεύδη με τα τρία «ΔΕΝ». Υπενθυμίζεται δε, ότι το ΠΑΣΟΚ πέτυχε και την προηγούμενη Παρασκευή να μην ψηφιστεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης.
(…) (…)

Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα, για να θυμηθούμε τι έλεγε τότε η πρόταση δυσπιστίας του ΠΑΣΟΚ:

«Συμπληρώθηκαν έξι μήνες από τις πρόσφατες εκλογές. Μπήκαμε στον πέμπτο χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία. Η πολιτική της κυβέρνησης δημιουργεί διαρκώς νέα αρνητικά δεδομένα για τη χώρα. Η αποδυνάμωση της οικονομίας τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει την ελληνική οικογένεια σε απόγνωση. Ο πληθωρισμός έχει εκτοξευθεί σχεδόν στο 4,4%, ενώ οι αυξήσεις σε βασικά είδη κατανάλωσης και σε υπηρεσίες ξεπερνούν το 30%. Με την αντιαναπτυξιακή και ταξική πολιτική της κυβέρνησης, έχουμε διαρκή επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας και των αναπτυξιακών της προοπτικών. Βιώνουμε μία σκληρή πολιτική μονόπλευρης λιτότητας, μία γενικευμένη επίθεση ενάντια στα δικαιώματα των εργαζομένων, ενάντια στην μικρομεσαία επιχείρηση. Η ανεξέλεγκτη ακρίβεια στην αγορά, δημιουργεί δυσβάσταχτη καθημερινότητα για τα νοικοκυριά, τους εμπόρους, τους καταστηματάρχες, τον αγροτικό κόσμο και τους συνταξιούχους.

Εντείνονται συνεχώς οι κοινωνικές ανισότητες. Η πλειοψηφία των πολιτών οδηγείται στην ανασφάλεια, ο εμπορικός και επιχειρηματικός κόσμος οδηγείται στον υπερδανεισμό και στα αδιέξοδα, οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι υφιστάμενοι την αδιαφορία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για τα προβλήματά τους. Αποκαλύφθηκε ότι η πραγματική έννοια των δήθεν μεταρρυθμίσεων, όπως τις προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, είναι η απαξίωση και το ξεπούλημα των δημοσίων οργανισμών και επιχειρήσεων, η εκποίηση του δημόσιου πλούτου και η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους. Με το νομοσχέδιο για τη λεγόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βάζει βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας.

Αυξάνει τα όρια ηλικίας για την συνταξιοδότηση, μειώνει τις συντάξεις και τα δικαιώματα των ασφαλισμένων. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση αδιαφορώντας για την υποχρέωση της πολιτείας να εγγυάται την αλληλεγγύη των γενεών δημιουργεί αβεβαιότητα για την ασφαλιστική κάλυψη των νεότερων γενεών. Με συστηματικό τρόπο, υπονομεύει τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του Ασφαλιστικού Συστήματος και οδηγεί τους πολίτες προς την ιδιωτική ασφάλιση. Στο αίτημα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για απόσυρση του συνόλου του νομοσχεδίου η κυβέρνηση αντέδρασε αρνητικά και πεισματικά επιμένει στην ψήφιση αυτού του αντιλαϊκού και αντικοινωνικού σχεδίου νόμου.

Η κυβέρνηση αγνοεί επιδεικτικά τις αντιδράσεις των εργαζομένων και τη δυσφορία των πολιτών. Ο κοινωνικός διάλογος, η δημόσια διαβούλευση, η διαρκής επιδίωξη της συναίνεσης των ενδιαφερομένων φορέων, αποτελούν έννοιες και πρακτικές παντελώς άγνωστες στην κυβέρνηση του κ. Καραμανλή. Αντί αυτών κυριαρχούν αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, αυταρχισμός, αδιαφάνεια και παρασκήνιο.
(…)
Αδυνατεί να εγγυηθεί την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική αλληλεγγύη, την οικονομική ανάπτυξη, δεν μπορεί να εγγυηθεί το δημόσιο συμφέρον και να διαγράψει ένα ελπιδοφόρο μέλλον για τους νέους ανθρώπους. Η κυβέρνηση με τις ταξικές επιλογές της στο Ασφαλιστικό χάραξε μόνη της και οριστικά την κόκκινη γραμμή απέναντι στην κοινωνία. Η πρόταση δυσπιστίας κατά του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης που καταθέτουμε βάσει του άρθρου 142 του Κανονισμού της Βουλής βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με την διαμορφωμένη πεποίθηση της πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών».

Από την πλευρά της ΝΔ, η υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, παρουσιάζοντας στις 6 Μαρτίου το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό, είχε δηλώσει: «η ασφαλιστική μεταρρύθμιση είναι κοινωνικά επιβεβλημένη.» Η κ. Πετραλιά είχε υπογραμμίσει ότι η μεταρρύθμιση "πρέπει να γίνει τώρα και όχι αύριο", τονίζοντας «όσο πιο πολύ αργήσουν, τόσο πιο επώδυνες θα είναι οι αλλαγές.»

Παραθέτω τα κεντρικά σημεία του ασφαλιστικού νομοσχεδίου όπως είχε αναρτηθεί εδώ, ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να το συγκρίνει με εκείνο που θα φέρει ο κ. Λοβέρδος στη Βουλή, όοοταν το φέρει.

«Α. Διοικητική αναδιάρθρωση Οι υπαρκτοί σήμερα 155 ασφαλιστικοί φορείς μειώνονται, με τη μέθοδο των ενοποιήσεων, σε 13 φορείς, εκ των οποίων οι πέντε είναι κύριας ασφάλισης, οι έξι επικουρικής και οι δύο πρόνοιας. Οι 13 νέοι ασφαλιστικοί φορείς είναι: Το ΙΚΑ - ΕΤΑΜ , ο ΟΑΕΕ, ο ΟΓΑ, το Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (ΕΤΑΑ), το Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Προσωπικού στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΕΤΑΠ-ΜΜΕ), το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Μισθωτών (ΕΤΕΑΜ), το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Ιδιωτικού Τομέα (ΤΕΑΙΤ), το Ταμείο Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας (ΤΑΥΤΕΚΩ), το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΕΑΔΥ), το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Απασχολουμένων στα Σώματα Ασφαλείας (ΤΕΑΠΑΣΑ), το Ταμείο Πρόνοιας Ιδιωτικού Τομέα (ΤΑΠΙΤ), το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΠΔΥ ) και το Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Τραπεζοϋπαλλήλων (ΕΤΑΤ).

Β. Ασφαλιστικές Αλλαγές

-Για τους ασφαλισμένους του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μέχρι την 31/12/92, που συνταξιοδοτούνται με 35ετία και ηλικία 58 χρονών, αυξάνει το όριο ηλικίας στο 60ό έτος με την προσθήκη ενός εξαμήνου ανά χρόνο από το 2013.

-Για τους ασφαλισμένους των ειδικών ταμείων από την 1/1/1983, που συνταξιοδοτούνται με 35ετία και όριο ηλικίας το 58ό, αυτό αυξάνει στο 60ό με προσθήκη ενός εξαμήνου ανά χρόνο από το 2013.

-Για τους ασφαλισμένους στα Ταμεία Τύπου από την 1/1/1983, που συνταξιοδοτούνται με 35ετία, θεσμοθετείται ως όριο ηλικίας το 60ό με προσθήκη ενός εξαμήνου ανά χρόνο από το 2013. -

-Για τις γυναίκες ασφαλισμένες στα Ταμεία Αυταπασχολουμένων, που συνταξιοδοτούνται με 35ετία στα 58ό έτος, αυτό αυξάνει στα 60 έτη με την προσθήκη ενός εξαμήνου ανά χρόνο από το 2013.

-Για τους ασφαλισμένους στο ΙΚΑ μέχρι την 31/12/92, που συνταξιοδοτούνται με 10.500 ένσημα, εκ των οποίων τα 7.500 στα ΒΑΕ, με όριο ηλικίας τα 55 έτη για πλήρη και τα 53 έτη για μειωμένη σύνταξη, αυτά αυξάνουν στα 57 έτη για πλήρη και στα 55 έτη για μειωμένη, με την προσθήκη ενός εξαμήνου ανά χρόνο από το 2013.

-Για τους ασφαλισμένους σε όλους τους φορείς, πλην του ΟΓΑ, που συνταξιοδοτούνται με 37ετία ή 11.100 ένσημα ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας, τίθεται ως όριο το 58ό έτος από το 2013.»

Πείτε μου παρακαλώ, με δεδομένη την κατάρρευση του ασφαλιστικού, τι εξωφρενικό (βόμβα στα θεμέλια του ασφαλιστικού!) βλέπετε στο νομοσχέδιο αυτό που να δικαιολογεί την κατάθεση πρότασης δυσπιστίας από τον κ. Παπανδρέου; Χωρίς αμφιβολία, αυτό που θα φέρει ο κ. Λοβέρδος θα είναι πολύ πιο επώδυνο! Θα άρεσε στον κ. Παπανδρέου, και θα ήταν ωφέλιμο για τους ασφαλισμένους, να το μπλοκάρουν τα άλλα κόμματα με πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, τηρώντας το «μάχαιραν έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις»;

Αλλά στην ελληνική φαυλοδημοκρατία το μεγαλύτερο έλλειμμα είναι το έλλειμμα πολιτικής ευθύνης και ήθους. Γι’ αυτό δεν ελπίζω σε θαύματα. Έτσι θα σέρνεται τούτη η χώρα, από το κακό στο χειρότερο. Το ένα κόμμα θα προσπαθεί να χτίσει κάτι – έστω εν μέσω της παραδοσιακής ρεμούλας – και το άλλο θα γκρεμίζει, με στόχο, όχι το καλό των πολιτών και της χώρας, αλλά την ταχεία άνοδο στην εξουσία.

Σας τη χαρίζω ψευτοδημοκράτες τη φαυλοδημοκρατία σας, και για το μόνο πράγμα που νιώθω ηθική ικανοποίηση είναι που στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις δεν πήγα στην κάλπη. Κι ούτε πρόκειται να ξαναπατήσω, αν δεν μου εμπνεύσετε κάποτε σεβασμό. Δεν περιμένω θαύματα από καμία κυβέρνηση, και έχω επίγνωση της τραγικής κατάστασης – οικονομικής και κοινωνικής – που έχει περιέλθει η χώρα. Σε ανικανότητα, λάθη και παραλείψεις μπορώ να δώσω άφεση αμαρτιών. Εκεί που δεν πρόκειται να δώσω άφεση είναι στην πολιτική αλητεία, τον καιροσκοπισμό και την κακοήθεια, οποιουδήποτε χρώματος κι αν είναι.

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Συνέντευξη Πάγκαλου στο «Ε»: εμπαθής, προκλητική και ανεύθυνη


Κοιτάζοντας τα σημερινά πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, το μάτι μου έπεσε στη συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης στο Έθνος. Ωπ, λέω, εδώ θα έχει πολύ ψαχνό. Πρέπει οπωσδήποτε να τη μελετήσω. Ο Θόδωρος μας έχει συνηθίσει να τα λέει έξω από τα δόντια, και λόγω της υψηλής θέσης που κατέχει στην κυβέρνηση τα λόγια του έχουν βαρύτητα. Άρχισα λοιπόν να μελετάω τη συνέντευξη ψάχνοντας για «βάρος» λέξεων, ανάλογο με τη βαρύτητα της κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα και, φυσικά, το βάρος του ομιλούντος. Εις μάτην όμως αναζητούσα βαρύτητα στην ελαφρότητα, και γι’ αυτό απογοητεύτηκα σφόδρα, αχ και βαχ...

Θέλω, λοιπόν, να σχολιάσω κάποια σημεία της συνέντευξης που υπογραμμίζουν την έλλειψη σοβαρότητας και υπευθυνότητας του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, τέτοιας που απαιτούν οι χαλεποί καιροί που ζούμε αλλά και το υψηλό πόστο που κατέχει.

«Η ΝΔ, έχοντας προεξοφλήσει την ήττα της, τους τελευταίους μήνες της θητείας της είχε κάνει μια λευκή απεργία και τίποτα δεν προωθούσε. (…)
Αυτή η παράταξη στερείται πολιτικού ήθους, δεν ενδιαφέρεται για το καλώς εννοούμενο πάγιο συμφέρον της χώρας, αλλά μόνο για τη δική της παρουσία στην εξουσία. Επειδή, όμως, πολλά πετάγονται και μένουν, εγώ δεν έχω σκοπό να αφήσω τίποτα.»


Κύριε Πάγκαλε, πριν αρχίσετε καλά-καλά τη συνέντευξη σπεύσατε να βγάλετε το κομματικό σας δηλητήριο εναντίον των ηττημένων κατά κράτος αντιπάλων σας - πολιτικό μίσος που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται για τη σημερινή κατάντια της χώρας. Ο γενικός αφορισμός σας κατά της ΝΔ δείχνει πολιτική ανωριμότητα και προσωπική έλλειψη ήθους. Τέτοιον γενικό αφορισμό θα τον καταδίκαζα από οπουδήποτε κι αν προερχόταν και σε οποιαδήποτε παράταξη, κόμμα, κι αν αναφερόταν. Έχετε περίσσεια χολής κατά της ΝΔ, και αυτό είναι γνωστό. Όμως, ήταν τώρα η κατάλληλη ώρα και στιγμή για να την εκτοξεύσετε; Η προεκλογική κίνηση τελείωσε προ τετραμήνου!

Εκτός όμως του κομματικού σας μίσους, ο αφορισμός αυτός δείχνει πόσο επικίνδυνα επιπόλαιος είστε. Είναι δυνατόν μια ολόοοκληρη παράταξη να στερείται ήθους; Μέσα σε κάθε παράταξη, κάθε κόμμα, κάθε κοινωνική ομάδα, όπως και σε κάθε οικογένεια, υπάρχουν δυστυχώς κι εκείνοι που στερούνται ήθους. Το να χαρακτηρίζει κανείς έναν ολόκληρο πολιτικό χώρο ανήθικο δείχνει το έλλειμμα δημοκρατικού ήθους και την κομματική εμπάθεια εκείνου που κάνει το χαρακτηρισμό.

Ώστε κατά τη γνώμη σας, η ΝΔ «δεν ενδιαφέρεται για το καλώς εννοούμενο πάγιο συμφέρον της χώρας, αλλά μόνο για τη δική της παρουσία στην εξουσία.» Αν είναι έτσι, κύριε Πάγκαλε, τότε να βγάλετε διαφημιστικό σποτ στις τηλεοράσεις και να το επισημαίνετε αυτό, ώστε η επάρατη Δεξιά να μην ξαναδεί εξουσία και το ΠΑΣΟΚ, που νοιάζεται μόνο για το καλό του τόπου ΚΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ, να μονιμοποιηθεί! Έτσι θα γλιτώναμε και τις πολυδάπανες εθνικές εκλογές κάθε τόσο. Τι να σας πω; Με απογοητεύετε! Ακόμη κι ένα κομματικοποιημένο παιδάκι του νηπιαγωγείου δε θα πέταγε τέτοια "μαργαριτάρια"!

Πάμε τώρα στην προκλητική δήλωση του κ. Αντιπροέδρου.

Ερώτηση: «Έχετε κοινωνικές συμμαχίες; Βλέπουμε ότι οι αγρότες έχουν κλείσει τα σύνορα της χώρας...»

Απάντηση: «Το ΠΑΣΟΚ είναι πλειοψηφία στην ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΕ, την ΠΑΣΕΓΕΣ. Ποιοι αγρότες; Πόσα είναι τα τρακτέρ; Είναι εσχάτη μειοψηφία. Δεν ξεπερνούν τα 500-600.»

Κύριε Πάγκαλε! Η απάντησή σας προκαλεί θλίψη και αποτροπιασμό! Οποία κομματική αλαζονεία! Κομπάζετε για κάτι, την κομματικοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος, για το οποίο θα έπρεπε όλοι οι πολιτικοί να ντρέπεστε. Βέβαια, δε μας είπατε κάτι καινούργιο. Το ότι το συνδικαλιστικό κίνημα είναι κατακερματισμένο και καπελωμένο από τα κόμματα, και κατ’ εξοχήν από το ΠΑΣΟΚ, το γνωρίζαμε από τότε που βλέπαμε προέδρους συνδικαλιστικών οργανώσεων να γίνονται βουλευτές και στη συνέχεια υπουργοί. Όμως το να θριαμβολογείτε περί αυτού δημόσια δείχνει ότι δεν έχετε ιδέα για το τι ζημιά έχουν κάνει στο ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα οι ξεπουλημένες στα κόμματα ηγεσίες τους. Εσείς βεβαίως πιστεύετε στο διαίρει και βασίλευε, κι αυτό το λέτε "δημοκρατία"! Μετά κάποιοι αναρωτιούνται πώς φτάσαμε στη σημερινή τρισαθλιότητα…

Αλλά και ο απαξιωτικός τρόπος που μιλήσατε για τους αγρότες δείχνει την αλαζονεία της εξουσίας από την οποία διακατέχεστε. «Ποιοι αγρότες;», «Είναι η εσχάτη μειοψηφία». Ντρέπομαι για λογαριασμό σας, κύριε Πάγκαλε, ντρέπομαι διότι νόμιζα ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν «έσχατες μειοψηφίες», αλλά υπάρχουν άνθρωποι. Κι αυτούς οι κυβερνήσεις, και μάλιστα οι "σοσιαλιστικές", πρέπει να τους αφουγκράζονται με κατανόηση. Και σα να μην έφταναν αυτοί οι χαρακτηρισμοί, χλευάσατε το κίνημα των αγροτών ως εν δυνάμει «τραγωκωμωδία»! Προσέξτε, όμως, διότι και οι τραγωκωμωδίες μπορούν ν’ αποβούν μοιραίες για την κυβέρνησή σας και τη χώρα.

Όμως και στα άλλα θέματα δε γίναμε σοφότεροι από τη συνέντευξη του κ. Πάγκαλου. Αναρωτιέμαι γιατί μπήκε στον κόπο να τη δώσει; Τι μας πρόσφερε;

Ερώτηση: «Τους καταλόγους των οργανισμών από τους υπουργούς θα τους πάρετε;»

Απάντηση: «Κατάλογοι υπάρχουν. Έγινε μια σύσκεψη για ένα θέμα που υπάρχει στο προεκλογικό μας πρόγραμμα και το οποίο εφαρμόζεται.»

Προσέξτε την ασαφή απάντηση, «κατάλογοι υπάρχουν. Έγινε σύσκεψη για το θέμα…» Και συνέχισε ο δημοσιογράφος, που είχε καταπιεί τη γλώσσα του, με μισή ερώτηση.

Ερώτηση: «Πότε;»

Απάντηση: «Σήμερα, χθες! Όλα αυτά δεν θα είναι διακηρύξεις όπως στο παρελθόν, αλλά θα είναι πολιτικές που θα εξαγγέλλονται, θα στηρίζονται και θα εφαρμόζονται. Και η εφαρμογή θα παρακολουθείται από την κυβέρνηση.»

Κοιτάξτε πώς απαντάει με «θα, θα, θα», στη μισή ερώτηση του δημοσιογράφου για τους οργανισμούς. Και λέω 'μισή' , διότι δεν διευκρινίζει τι ακριβώς ρωτάει για τους οργανισμούς. Φαίνεται ο δημοσιογράφος ή φοβόταν να θέσει ολόκληρη την ερώτηση, ή νομίζει ότι όλοι οι αναγνώστες γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται. Υποθέτω πως θα εννοούσε την κατάργηση οργανισμών.

Και η απάντηση από τον κ. Αντιπρόεδρο δόθηκε, όπως είδατε, γενικώς και αορίστως με πολλά «θα». Δεδομένης, όμως, και της μέχρι σήμερα αναποφασιστικότητας, καθυστερήσεων και παλινωδιών της κυβέρνησης, μόνο αισιοδοξία δεν αντλεί κανείς από την απάντηση του κ. Πάγκαλου.

Πάμε παρακάτω:

Ερώτηση: «Υπάρχει "σχέδιο Β", αν αποτύχει το πρόγραμμα σταθερότητας;»

Απάντηση: «"Σχέδιο Β" με την έννοια κάποιου κόλπου για να αποφύγουμε τα δύσκολα δεν υπάρχει. Προοπτική ακόμη πιο δύσκολη και πιο καταστροφική για τη χώρα αν αποτύχουμε είναι προφανές ότι υπάρχει και δεν θέλω ούτε καν να τη συζητήσουμε! Γιατί έχω εμπιστοσύνη στην ικανότητα του Έλληνα πολίτη και στη δυνατότητά του να αντιληφθεί την πραγματικότητα. Πιστεύω ότι θα πετύχουμε το "σχέδιο Α".»

Εδώ ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης διαφωνεί με τον Υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος μιλάει για την εφεδρεία του "Σχεδίου Β". Υπάρχει όμως, πρόσθεσε ο κ. Πάγκαλος, προοπτική ακόμη πιο δύσκολη και πιο καταστροφική. Βρε τι ακούμε και δε λαλούμε! Δεν υπάρχει "σχέδιο Β", αλλά υπάρχει προοπτική πιο δύσκολη και πιο καταστροφική για τη χώρα, αν αποτύχει το "σχέδιο Α". Τώρα τι σόι προοπτική είναι μια καταστροφική προοπτική δεν το κατάλαβα. Υποτίθεται ότι τα σχέδια Α και Β είναι για τη σωτηρία της χώρας και όχι για την καταστροφή της… Κι εγώ γιατί είχα την εντύπωση ότι ο κ. Πάγκαλος διάλεγε πιο προσεκτικά τις λέξεις;

Ας το πάρει το ποτάμι, όμως. Προσέξτε τώρα γιατί δεν θα χρειαστεί το καταστροφικό εναλλακτικό κόλπο Β. Διότι ο κ. Πάγκαλος έχει εμπιστοσύνη στην ικανότητα του Έλληνα πολίτη και στη δυνατότητά του να αντιληφθεί την πραγματικότητα! Δηλαδή η σωτηρία της χώρας εξαρτάται από σένα κι από μένα! Δεν εξαρτάται από τα μέτρα της κυβέρνησης και τη δυνατότητά της να τα υλοποιήσει, αλλά από μας το λαουτζίκο, αν θα είμαστε φρόνιμοι και υπάκουοι. Αν αντιληφθούμε την κρισιμότητα της κατάστασης και δε βγαίνουμε στους δρόμους να ζητάμε, κι αν μαζεύουμε τις αποδείξεις μας – αυτό μας ζήτησαν, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε; – σώθηκε η Ελλάδα! Κι αν αποτύχει το "σχέδιο Α" δε θα φταίει η κυβέρνηση αλλά ο λαός! Βλέπετε, στις "δημοκρατίες", πάντα ο λαός φταίει, πάντα ο λαός πληρώνει την ανικανότητα, την ανευθυνότητα, τα σπασμένα και τα κλεμμένα της εξουσίας.

Ερώτηση: «Αποκλείετε, δηλαδή, το ενδεχόμενο να βρεθούμε στα χέρια του ΔΝΤ;»

Απάντηση: «Δεν είναι μόνο αυτό, είναι μια σειρά από φοβερές συνέπειες για την οικονομία, την κοινωνική μας ειρήνη, στον τρόπο που ζούμε. Και, τελικά, είναι ηθική απαξίωση του ελληνισμού γενικότερα την οποία εγώ δεν θα ήθελα ποτέ να ζήσω και θα κάνω τα πάντα για να την αποφύγω. Είναι μια φοβερή δοκιμασία, μια πρόκληση εθνικού μεγέθους την οποία πρέπει να ξεπεράσουμε...»

Δεν είναι μόνο αυτό! Δηλαδή ποιο «αυτό»; «Φοβερές συνέπειες για την οικονομία»; Μα υποτίθεται ότι το ΔΝΤ, αν μπει, θα το κάνει για να σώσει τη χρεοκοπημένη οικονομία από κει που τη βουλιάξατε εσείς οι πολιτικοί. Και ποια κοινωνική ειρήνη θα διασαλευτεί; Έχουμε κοινωνική ειρήνη και δεν το αντιλήφθηκα; Και ποιος τρόπος που ζούμε κινδυνεύει; Ο τρόπος που φυτοζωούμε με δανεικά; Και η επέμβαση του ΔΝΤ θα είναι ηθική απαξίωση του ήδη απαξιωμένου ελληνισμού!

Πάντως ο κύριος Πάγκαλος δε θα ήθελε ποτέ να ζήσει κάτι τέτοιο, και θα κάνει τα πάντα για να το αποφύγει! Θαυμάστε δήλωση Αντιπροέδρου Κυβέρνησης που θέτει στο επίκεντρο τον εαυτούλη του και δεν το κρύβει! Μην ανησυχείτε, κύριε Πάγκαλε, οι μόνοι που δε θα θιγείτε από το ΔΝΤ είστε εσείς οι πολιτικοί. Απεναντίας, μάλιστα, αν ο μη γένοιτο χρειαστεί, θα συνεργαστείτε αρμονικά με δαύτους για το "καλό" μας...

Ερώτηση: «Ποιες είναι οι ευθύνες των υπουργών;»

Απάντηση: «Έχουν μεγάλο συμφέρον να μπορούν τη δράση τους να τη συζητούν με άλλους συναδέλφους τους. Οι πιο πολλές δράσεις χρειάζονται περισσότερα από ένα υπουργεία. Η οικονομική και κοινωνική επιτροπή θα είναι το κατεξοχήν πεδίο διακλαδικότητας. Είναι ένα πεδίο προβληματισμού επί της εφαρμογής και όχι επί της χάραξης της πολιτικής, την οποία την κάνει το υπουργικό συμβούλιο.»

Εδώ έχουμε μια κουφή ερώτηση που θα μπορούσε να την είχε κάνει ο Μπόμπος. «Ποια είναι η ευθύνη ενός Υπουργού, μαμά;» Και η απάντηση, εξίσου ευφυής: οι υπουργοί πρέπει να διαβουλεύονται συναμεταξύ τους! Προσέξτε, όχι με τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, αλλά ο ένας με τον άλλο. Εδώ μάθαμε και για το "κατ’ εξοχήν πεδίο διακλαδικότητας’" που θα γίνει, τρέχα γύρευε. Ό,τι καταλάβατε κατάλαβα.! Πρόκειται, πάντως, για άλλη μια επιτροπή «οικονομική και κοινωνική», που θα προβληματίζεται επί της εφαρμογής της πολιτικής!

Προβληματισμός επί προβληματισμού, διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων, μου δίνουν την εντύπωση ότι τα παιδία παίζει και άγρια μας εμπαίζει, νομίζοντας ότι η κυβέρνηση είναι κάτι σαν παιδική χαρά. Βρε τι τραβάμε και δεν το μαρτυράμε, σύντροφοι αριστερο-δεξιο-κεντρώοι και σοσιαλιστές πάσης Ελλάδος, μετά μεταναστών λαθραίων και μη…

Για το υπόλοιπο της άοσμης, άγευστης και χαλαρότατης συνέντευξης χωρίς πολιτικό στίγμα, που δείχνει ότι για τον κύριο Πάγκαλο πέεερα βρέχει, διαβάστε εδώ.
Καλή φώτιση και καλό συντονισμό, κύριε Πάγκαλε, και συγνώμη που σας στενοχώρησα.

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

Εκ των λόγων σας καταδικάζεστε, κύριε Παπανδρέου!

Το πάθημά σας, κύριε Πρωθυπουργέ, ας γίνει τουλάχιστον μάθημα σ’ εκείνους που στο μέλλον θα εκφωνούν προεκλογικούς λόγους, αποτρέποντάς τους από του να τάζουν σε όλους λαγούς με πετραχήλια, αν και πολύ αμφιβάλλω ότι οι εραστές της εξουσίας πήραν το μάθημα.

Οι αγρότες σας πήραν στα σοβαρά και σας πίστεψαν τότε που τους τάζατε ΑΜΕΣΗ λύση των προβλημάτων τους και γι’ αυτό σας ανέβασαν στην εξουσία. Γι’ αυτό είναι σήμερα ανυποχώρητοι στα μπλόκα τους. Νιώθουν προδομένοι! Η Ελλάδα πρασίνισε όχι επειδή ήσασταν ωραίος αλλά επειδή τάζατε αβέρτα στους πάντες τα πάντα, λέγοντας σε κάθε ευκαιρία: "λεφτά υπάρχουν!"

Κι επειδή αυτές τις μέρες η Ελλάδα κινείται στον αστερισμό των μπλόκων των αγροτών, είναι χρήσιμο να θυμηθούμε τι έλεγε ο κύριος Παπανδρέου στις 27 Σεπτεμβρίου στους αγρότες στη Λάρισα. Ολόκληρη η ομιλία είναι εδώ.

«Όπου κι αν πηγαίνω, όπως και εδώ στη Λάρισα, το βλέπω στα μάτια σας, στα μάτια των ανθρώπων. Μοιράζομαι την αγωνία όλων σας για μια καλύτερη, μια πιο δίκαιη ζωή. Για μια πιο δίκαιη Ελλάδα. Για μια καλύτερη Ελλάδα. Στις 4 του Οκτώβρη, είναι η μεγάλη μας ευκαιρία να το πετύχουμε. (…) (…)

Είμαι σήμερα εδώ για να σας πω: Πάμε μαζί. Πάμε μαζί να κατακτήσουμε το σεβασμό. Να βάλουμε πρώτα τον πολίτη. (…)

Πάμε μαζί να κερδίσουμε την αξιοπρέπειά μας. Για μια οικονομία ζωντανή. Που δίνει δουλειά στους νέους μας. Που είναι εδώ, δυναμικοί, στη Λάρισα. Που κρατάει ζωντανή την αγροτιά και τη μικρή επιχείρηση. Φίλες και φίλοι της Λάρισας, της Θεσσαλίας, Μπορούμε να κερδίσουμε το μέλλον μας. (…)

Κάποτε, ήρθε εδώ ο κ. Καραμανλής και είπε "όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά". Κάποτε, είχε πει ότι θα είναι παρών σε όλες τι μάχες για τους αγρότες στις Βρυξέλλες. Είδατε να γίνει τίποτε από αυτά; Η κυβέρνηση επέλεξε να αφήσει τη Θεσσαλία στην τύχη της. Τα τελευταία έξι χρόνια, ο νομός Λάρισας μετατράπηκε σε φθίνουσα περιοχή. Οι αγρότες είδαν τις καλλιέργειές τους να εγκαταλείπονται. (…)

Είδαν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται χρόνο με το χρόνο. Οι κτηνοτρόφοι μας δεν είδαν καλύτερες μέρες. Είδαν τις τιμές των προϊόντων τους να συμπιέζονται, την ώρα που η κυβέρνηση έκλεινε το μάτι στα καρτέλ. (…)

Δεν υπάρχουν χρήματα, ή δεν υπάρχει η βούληση να επενδυθούν τα χρήματα δίκαια, σωστά, για τις ανάγκες των πολιτών και όχι για τις ανάγκες των κολλητών; Γι' αυτό, εμείς λέμε: όχι προνόμια για τους λίγους, δικαιώματα για όλους. (…)

Ποια είναι λοιπόν αυτή η κυβέρνηση, που έρχεται σήμερα να ζητήσει και πάλι, τρίτη φορά, την ψήφο αυτών των ανθρώπων; Πότε ασχολήθηκε με τα θεμελιώδη προβλήματα στην κοινωνία μας; Ποτέ. Τι απ' αυτά εξασφάλισε στους Έλληνες; Τίποτα. Αυτή είναι η αλήθεια. Αυτή είναι η αλήθεια και το ξέρουν καλά όλοι οι πολίτες της Θεσσαλ
ίας, το ξέρουν καλά οι παραγωγοί της Θεσσαλίας, που κατά τη φετινή υποβολή των δηλώσεων ΟΣΔΕ, κλήθηκαν να καλύψουν από την τσέπη τους το κόστος ενεργοποίησης των δικαιωμάτων της Ενιαίας Ενίσχυσης. Μέχρι και από τους συνταξιούχους του ΟΓΑ ζήτησαν να βάλουν το χέρι στην τσέπη, ενώ στη συνέχεια έτρεχαν για να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα.

Απαράδεκτη η εικόνα και στη διαδικασία επιστροφής του ειδικού φόρου κατανάλωσης καυσίμων, όπου εκατοντάδες αγρότες είδαν μικρότερα ποσά να πιστώνονται στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, εξαιτίας σωρείας λαθών στη βάση δεδομένων του ΟΠΕΚΕΠΕ. Έφθασαν τώρα, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές -ακούστε- να μοιράζουν δικαιώματα από το Εθνικό Απόθεμα του 2008, χωρίς οι αγρότες μας να γνωρίζουν με ποια κριτήρια γίνεται η κατανομή. Αυτό είναι το πελατειακό κράτος - χωρίς σχέδιο, χωρίς όραμα, χωρίς σιγουριά, χωρίς ανθρωπιά, χωρίς κανόνες. Και φυσικά, πλήρης αδιαφορία για την ανάγκη αύξηση
ς της επιστροφής του ΦΠΑ. Γι' αυτό σήμερα είναι αγανακτισμένοι οι αγρότες, οι καπνοπαραγωγοί, οι βαμβακοπαραγωγοί, οι τευτλοπαραγωγοί. Επιχειρούν, φίλες και φίλοι, τις τελευταίες μέρες, να φοβίσουν τους αγρότες ότι δήθεν τα μέτρα του ΠΑΣΟΚ θα τους επιβαρύνουν περισσότερο. (…)

Πώς θα κάνει σήμερα ο αγρότης παραγωγικές επενδύσεις σε προϊόντα ποιότητας, αν το κράτος το ίδιο δεν μπορεί να ελέγξει αυτή την ποιότητα; Αν δεν μπορέσει το ίδιο το κράτος να προσφέρει υπηρεσίες ποιότητας; (…)

Όλα αυτά χρειάζονται βούληση. Και τη βούληση να συγκρουστούμε την έχουμε. Την έχω. Γι' αυτό το κράτος δεσμεύομαι. Μια Δημοκρατία που ανοίγει το δρόμο στο μέλλον και αφήνει πίσω το τέλμα. Όπως δεσμεύομαι και για την άμεση ανάταξη της οικονομίας μας. Και γνωρίζω πολύ καλά τι συμβαίνει σήμερα στην αγορά, στην οικονομία, στις επιχειρήσεις. Η οικονομία δεν είναι αριθμοί. Είναι οι άνθρωποι. Είστε εσείς. Οι επιχειρήσεις, οι καταναλωτές, οι εργαζόμενοι, οι οικογένειές τους. Γι' αυτό και δεσμεύτηκα στη ΔΕΘ ότι, τις πρώτες 100 μέρες της διακυβέρνησής μας, θα κάνουμε ακριβώς αυτό. Θ
α ανατάξουμε την οικονομία, με 5 νομοσχέδια, δίνοντας οξυγόνο, προστατεύοντας τον καταναλωτή, χτυπώντας την ακρίβεια και τις άθλιες πρακτικές εις βάρος του καταναλωτή. (…)

Μιλάμε για ένα άλλο πρότυπο ανάπτυξης, αυτό της πράσινης ανάπτυξης που δεν είναι απλά ένας σχεδιασμός για την προστασία του περιβάλλοντος. Είναι ένα πολιτικό πρόγραμμα που στοχεύει στη δημιουργία νέου πλούτου και στη δίκαιη κατανομή του σε όλο τον Ελληνικό λαό. Είναι ένα πολιτικό πρόγραμμα, που αξιοποιεί τα δικά μας, ελληνικά συγκριτικά πλεονεκτήματα και διαπερνά όλους τους τομείς της οικονομίας, την ενέργεια, τη βιομηχανία, τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τον τουρισμό, την παιδεία, την υγεία. Όλους τους τομείς που αγγίζουν την καθημερινότητα του πολίτη, αλλά και τον παραγωγικό ιστό της χώρας. Μιλάμε για ένα πρότυπο ανάπτυξης, που φέρνει ποιότητα και βάζει τον άνθρωπο στο επίκεντρο της πο
λιτικής.

Η Θεσσαλία είναι ένας τόπος και όμορφος και προνομιακός. Είναι ο τόπος που μπορεί να γίνει παράδειγμα για το πώς μπορούν να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, μέσα από ένα νέο αγροτοδιατροφικό τομέα. Μέσα από την έρευνα και την τεχνολογία. Με εκπαίδευση και επιμόρφωση, ώστε οι παραγωγοί να παράγουν προϊόντα αξίας, ποιοτικά και με ονομασία προέλευσης, με ταυτότητα ελληνική. Όλοι αυτοί οι παραγωγοί μπορούν να συνδεθούν και με τον τουρισμό.

Εμείς έχουμε δεσμευτεί να στηρίξουμε και τους κτηνοτρόφους μας. Με σχέδιο για τη βιώσιμη ανάπτυξη της κτηνοτροφίας στην Ελλάδα, για τη μείωση του κόστους των αδειοδοτήσεων για τον εκσυγχρονισμό των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, τη μείωση του κόστους των ζωοτροφών, τις παράνομες ελληνοποιήσεις και την πάταξη της ανεξέλεγκτης δράσης των καρτέλ.


Είναι εδώ, στη Θεσσαλία, όπου παρουσιάσαμε μια "Συμφωνία Εμπιστοσύνης με τους αγρότες". Με 10 μέτρα άμεσης στήριξης, άμεσης στήριξης, για να αντιμετωπίσει ο αγρότης την κρίση. Πρώτο μέτρο πρέπει να είναι η αύξηση της επιστροφής του ΦΠΑ, που θα δώσει ανάσα στους αγρότες. Επίσης, το ΤΕΜΠΜΕ πρέπει να καλύψει και τις αγροτικές επιχειρήσεις και να παγώσουν τα δάνεια για τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους για δύο χρόνια. Έχουμε δεσμευτεί να προωθήσουμε ριζικές αλλαγές στους Συνεταιρισμούς και τις Οργανώσεις των αγροτών, για να μπορούν επιτέλους οι αγρότες να παρεμβαίνουν με δύναμη, αποτελεσματικά, στην προμήθεια αγροτικών εφοδίων και στην εμπορία των προϊόντων τους.

Θα προχωρήσουμε στην αναμόρφωση του Κανονισμού του ΕΛΓΑ γ
ια τη βελτίωση της ασφαλιστικής κάλυψης των αγροτών, για ριζικές αλλαγές στον ΟΠΕΚΕΠΕ, ώστε να καταβάλλονται επιτέλους έγκαιρα οι ενισχύσεις. Ξέρω όμως, φίλες και φίλοι, και την αγωνία σας για το ασφαλιστικό. Βασική μας προτεραιότητα, η αύξηση των συντάξεων, 550 ευρώ στον αγρότη και 950 ευρώ στο ζευγάρι. Θα προσαρμόσουμε σταδιακά το ασφαλιστικό σύστημα για τον αγρότη, αναφορικά με τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης και τα όρια ηλικίας, σε ό,τι ισχύει και στα άλλα Ταμεία.

Η βασική σύνταξη θα βελτιωθεί. Όλοι οι ασφαλισμένοι του ΟΓΑ θα συνταξιοδοτούνται στα 37 χρόνια ασφάλισης, ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας, Και οι αγρότες θα συνταξιοδοτούνται στο 60ό έτος, όπως συμβαίνει και στα άλλα Ταμεία. Και στις Βρυξέλλες, όπου διαμορφώνεται η προοπτική για την παραγωγή σας, δεσμευόμαστε να δώσουμε μάχ
ες, μάχες για τη στήριξη του αγροτικού τομέα και μετά το 2013. Και εσείς ξέρετε, ξέρετε ότι εμείς μπορούμε. Μπορούμε να δίνουμε μάχες και να τις κερδίζουμε. (…)

Το δεύτερο, εξίσου σημαντικό, να δώσουμε μια νέα δυναμική στην αγροτική μας παραγωγή, με αναδιάρθρωση καλλιεργειών, όχι μόνο για να χρησιμοποιούμε λιγότερο νερό, αλλά κυρίως για να κάνουμε πιο ανταγωνιστικά και ασφαλή τα αγροτικά μας προϊόντα. Να γίνουν οι αγρότες μας δυναμικοί παίκτες στη νέα οικονομία, αυτήν που θέλουμε να διαμορφώσουμε. Να είμαστε ανταγωνιστικοί στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω μας και παγκοσμίως. Στο όραμά μας για την πράσινη ανάπτυξη, δεν υπάρχει χώρος για κερδισμένους και χαμένους. Δεν υπάρχουν διλήμματα του παρελθόντος, που εξαντλούνται στα μέσα και ξεχνούν το σκοπό. (…)

Και θέλω να ξέρετε, είμαι αποφασισμένος. Μπαίνω στην πρώτη γραμμή. Για την Ελλάδα όλων των Ελλήνων. Τώρα είναι η ώρα να πούμε τέλος σε ό,τι ζήσαμε τα τελευταία έξι χρόνια. Τώρα είναι η μεγάλη μας ευκαιρία να αφήσουμε πίσω την παρακμή, να βάλουμε μπροστά την Ελλάδα. Δεν έχουμε ούτε μία μέρα για χάσιμο. Στις 4 του Οκτώβρη, δίνουμε τη μάχη της ζωής μας. Και σας ζητώ να τη δώσουμε όλοι μαζί. Γιατί αυτή η μάχη, είναι μια μάχη που δεν μας χωρίζει. Είναι μια μάχη που μας ενώνει. Και μπαίνω εγώ μπροστά σ' αυτή τη μάχη, σε αυτή τη νέα πορεία. Μπαίνω μπροστά, Και όσο πιο ενωμένοι είμαστε, τόσα περισσότερα μπορούμε να πετύχουμε. Πάμε με όλους τους Έλληνες, πάμε με όλες τις Ελληνίδες, να αλλάξουμε την Ελλάδα. (…)

Πάμε όλοι μαζί, με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, το ψηφοδέλτιο της νίκης, το ψηφοδέλτιο της αλλαγής. Τώρα, είναι η ώρα της κοινής μας πορείας. Πάμε όλοι μαζ
ί. Με εμπιστοσύνη. Με ελπίδα. Καλό μας αγώνα. Και με τη νίκη.»

Ας ξαναδιαβάσει αυτόν και άλλους προεκλογικούς λόγους η κατά τ’ άλλα συμπαθής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Κατερίνα Μπατζελή, μήπως και κατανοήσει πού οφείλεται η σκληρή στάση των πρόωρα ρυτιδιασμένων και χιλιοπροδομένων αγροτών. Ποια ήταν αυτά τα 10 μέτρα ΑΜΕΣΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ που τους τάξατε; Μακάρι να υπάρξει σύντομα ανταπόκριση για να σταματήσει αυτή η απαράδεκτη και ζημιογόνος για την χώρα μας κατάσταση των μπλόκων.

Τη διπλανή σύνθεση - φωτογραφία της κυρίας Μπατζελή με την απόφαση μετάθεσης συγγενούς της - τη βρήκα εδώ. Αν "αμάρτησε" ή όχι εσείς θα το κρίνετε.

Ένα καταπληκτικό σχετικό άρθρο διάβασα εδώ)