ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Οι αγορές τόχουν τούμπανο και η ΤρΕλλάς κρυφό καμάρι!




"Μας αδίκησαν!"Διαμαρτύρεται ο τσάρος της ανοικονόμητης ελληνικής οικονομίας. "Δεν βλέπουν την τεράστια πρόοδο που έχουμε κάνει;" Και συμπληρώνει ο μεγάλος GAP: "Μα δε σέβονται τις θυσίες του ελληνικού λαού;"

Για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση των μέτρων χωρίς μέτρο και των αποκλίσεων (gap) παρά τα μέτρα (κατά κόσμον κυβέρνηση παιδικής χαράς) νιώθει αδικημένη και κατατρεγμένη. Ο λόγος; Νέα υποβάθμιση ακόμη πιο βαθιά στο καθεστώς των "junk bonds" (σκουπιδιών) των ελληνικών ομολόγων από το γνωστό και μη εξαιρετέο οίκο αξιολόγησης Standard & Poor's.

Η υποβάθμιση μάλιστα έγινε κατά δύο βαθμίδες, τουτέστιν από το ΒΒ+ στο ΒΒ-! Βρε τους ιερόσυλους! Καθόλου δεν μας σέβονται; Δείτε εδώ τι μας καταμαρτυρούν.
Κατά πάσα πιθανότητα, ο βλοσυρός οίκος της S&P θαύμασε το σκουπιδομάνι στη Θεσσαλονίκη (δείτε εδώ) και είπαν: Ας τους στείλουμε στα σκουπίδια, αφού εκεί είναι ο βιότοπός τους. Στα σκουπίδια τη βρίσκουν και στα σκουπίδια θα τους αποπέμψουμε, μπας και συνετιστούν!

Στην απάντηση-διαμαρτυρία ο GPAPAK είπε μεταξύ άλλων: «Συνοπτικά, η υποβάθμιση από την S&P’s βασίζεται σε μια μονομερή εκτίμηση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και των δημοσιονομικών κινδύνων, που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, χωρίς να δίνει την δέουσα βαρύτητα στις δράσεις που παίρνει η Ελληνική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει αυτούς τους κινδύνους και τα αποτελέσματα της οικονομικής πολιτικής.» (Δείτε εδώ.)

Για να δούμε, όμως, μήπως πράγματι μας αδίκησε ο εν λόγω οίκος αξιολόγησης, μη δίνοντας βαρύτητα στις ενάρετες δράσεις (χωρίς αντίκρισμα) που παίρνει η ελληνική κυβέρνηση; Τα επόμενα video απαντούν στο ερώτημα έξω απ' τα δόντια, και καλούν σε σοβαρότητα και επαγρύπνηση, αν βέβαια θέλουμε να διαψεύσουμε την Standard & Poor's στις δυσοίωνες προβλέψεις της για αδυναμία εξόδου στις αγορές, έστω το 2013, και αναπόφευκτη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. (πηγή)







Κατόπιν τούτων, επιτρέψτε μου ένα ποιηματάκι-νοσταλγία, κι ας με αφορίσουν οι 300 πρωθιερείς τσι "Δημοκρατίας" του μπάχαλου. Άλλωστε το δικαιούμαι, αφού πρώτοι αυτοί με ανάγκασαν να τους αφορίσω.

"Χούντα", καλή μου "χούντα"!

Αχ, να ξανάφαινε μια τίμια "χούντα" τώρα,
Απ’ τσι "Δημοκρατίας" τα δεινά να μας γλιτώσει,
Τη νομιμότητα να επιβάλει στη χώρα,
Άμποτε για τους Έλληνες να ξημερώσει!

Αχ, να ξανάφαινε μια φωτισμένη "χούντα" τώρα,
Την κόπρο του Αυγεία να καθαρίσει
Τους Έλληνες να αφυπνίσει από τη μώρα,
Και τ’ άδεια τα ταμεία να γιομίσει!

Αχ, να ξανάφαινε μια ντόπια "χούντα" τώρα,
Από της Τρόικας τη χούντα να μας απαλλάξει,
Να μας γλιτώσει απ’ της χρεοκοπίας τη μπόρα,
Το ρου της ιστορίας μας οριστικά ν’ αλλάξει!

Αχ, να ξανάφαινε μια εμπνευσμένη "χούντα" τώρα,
Τη μοίρα την κακιά μας για να εξορκίσει,
Να καθαρίσει της μιζέριας μας την ψώρα.
Τ’ αρχαίο πνεύμα αθάνατο να αναστήσει!

ΑΜΗΝ και πότε;

"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων (427-345 π.Χ.)

Υ.Γ. (άσχετο)
Παραθέτω απόσπασμα από άρθρο που έγραψα το Μάιο του 2009, επί κυβέρνησης Καραμανλή του Μικρού:

«...Προχωρώ στα άλλα συναισθήματα που ένιωσα κατά την παραμονή μου στην Κωνσταντινούπολη. Όχι, όχι, δεν ένιωσα θλίψη και νοσταλγία για τις "χαμένες πατρίδες". Ούτε ένιωσα θυμό εναντίον των Τούρκων που μας πήραν κάποτε την Πόλη. Αυτά ανήκουν πια στο παρελθόν και, όπως το κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή ατόμων και εθνών, είναι το αποτέλεσμα κάποιας αιτίας. Ό,τι σπείρει ένα άτομο, μια οικογένεια, μια κοινωνία, ένα έθνος, τούτο και θερίζει. Αυτός ο φυσικός νόμος είναι αμείλικτος και δε γνωρίζει συναισθηματισμούς. Η διαφθορά διαλύει έθνη και αυτοκρατορίες. Τούτος είναι κανόνας απαράβατος. Ένας οργανισμός πρώτα σαπίζει από το εσωτερικό του, και μετά επιπίπτουν τα όρνεα για το φαγοπότι.

Τι ένιωσα λοιπόν; Ένιωσα οργή εναντίον ημών αυτών των Ελλήνων! Ένιωσα θυμό διότι δεν έχουμε εκτιμήσει και δε σεβόμαστε ούτε αγαπάμε αυτά που μας απέμειναν, απεργαζόμενοι έτσι το χαμό και άλλων πατρίδων. Ένιωσα αγανάκτηση που εκφυλίστηκε το ελληνικό κύτταρο, και που το πολίτευμά μας από Κοινοβουλευτική Δημοκρατία έχει μασκαρευτεί σε φαυλοκρατία και αναρχοφασισμό. Ένιωσα θλίψη διότι οι Νεοέλληνες, "επώνυμοι" και ανώνυμοι, δουλεύουν υπερωρίες για να διαλύσουν ό,τι έχει απομείνει ακόμη όρθιο σε τούτο τον έρμο τόπο. Και το κατορθώνουν μ’ επιτυχία και εκπληκτική ταχύτητα οι αθεόφοβοι! Έχουν ανακαλύψει την απόλυτη συνταγή της κατεδάφισης εκ των έσω: την ηθική διαφθορά, το μίσος εναντίον ομοεθνών και τον παραλογισμό. Όταν η υγιής φιλοπατρία βαφτίζεται επάρατος εθνικισμός και φασισμός, η διάλυση επακολουθεί με νομοτελειακή ακρίβεια.

Όχι, δεν είχα καιρό να θρηνήσω για την προ αιώνων άλωση της αμαρτωλής Πόλης. Είμαι απασχολημένη με το να θρηνώ για τη σημερινή άλωση της Ελλάδας από τους διεφθαρμένους πολιτικούς, τους αναρχοφασίστες, και από τα μιλιούνια των λαθρομεταναστών που διοχετεύει στο ξέφραγο αμπέλι μας η "φίλη" Τουρκία. Δε μου καίγεται καρφί για τη διάλυση της διεφθαρμένης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Καίγονται όμως τα σωθικά μου να βιώνω μπροστά στα μάτια μου τη σημερινή διάλυση της Ελλάδας. Δεν είμαι ρατσίστρια, αλλά απλώς ρεαλίστρια. Δε διακατέχομαι από ξενοφοβία ή μισαλλοδοξία, αλλά από ανησυχία μπροστά στα εκφυλιστικά κοινωνικά φαινόμενα των οποίων έντρομοι γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες.

Στην Κωνσταντινούπολη περπατούσα μόνη τη νύχτα και ένιωθα ασφαλής. Πλησιάζοντας στην Αθήνα μάθαμε ότι το πούλμαν δε μπορούσε να μας αποβιβάσει στην Ομόνοια, απ' όπου μας είχε πάρει, διότι όλο το κέντρο και οι γύρω δρόμοι ήταν αποκλεισμένοι. Είδα κι έπαθα να φτάσω στο σπίτι μου. Με ποιο δικαίωμα κάποιοι παραλύουν την πρωτεύουσα της Ελλάδας κάθε τόσο; Με ποιο δικαίωμα ταλαιπωρούν τους φιλήσυχους και νομοταγείς πολίτες και τους τουρίστες αυτής της πόλης;» (κλικ εδώ)

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Ο Χρήστος Γιανναράς και οι "ολίγιστοι"...



Πολλά αληθινά είπε ο θεολόγος και καθηγητής της φιλοσοφίας, Χρήστος Γιανναράς, στη μακροσκελή συνέντευξη που μόλις ακούσατε, αν βέβαια είχατε την υπομονή να την παρακολουθήσετε μέχρι τέλους.

Προσωπικά σε αρκετά συμφώνησα, σε πολλά διαφώνησα, και σε άλλα διέρρηξα τα ιμάτιά μου. Εκεί που με απογοήτευσε παντελώς ο Δάσκαλος, ή "Δάσκαλος", ήταν η εξής φράση που είπε στο 36ο λεπτό: «Δεν μ' ενδιαφέρουν οι ιδεαλιστικές επικλήσεις. Βγάζω σπυριά όταν ακούω να μιλάνε για αξίες. Τι θα πει αξίες; Ποιος τις όρισε και με ποια αυθεντία; Οι Έλληνες ήξεραν πάντα το αληθές και το ψευδές.»

Ω της σύγχυσης και της ανοησίας το κάγκελο! Και ποιος όρισε το αληθές και το ψευδές στους Έλληνες; Εσείς, όμως, κύριε Γιανναρά, με ποια αυθεντία εκφέρατε όλους αυτούς τους αφορισμούς, αφού δεν υπάρχουν απόλυτες αξίες; Με πιο κριτήριο ορίζετε ποιος είναι ο "ολίγιστος"; Με το κριτήριο της καταπάτησης αρχών και αξιών δεν τον αξιολογείτε; Διότι αν δεν υπάρχουν αρχές και αξίες ως μέτρο και πυξίδα, τότε απομένει μόνο το ένστικτο και ο νόμος του ισχυροτέρου, δηλαδή ο νόμος της ζούγκλας. Κι αυτός ακριβώς ο νόμος της ζούγκλας κυριαρχεί στην πολιτική και κοινωνική μας ζωή.

Τώρα το ποιος όρισε τις αξίες, θα χάσω τα λόγια μου να σας εξηγήσω. Αφού η φιλοσοφία και η θεολογία σας δεν σας το έμαθαν μέχρι τώρα, θα πει ότι είστε ανεπίδεκτος.
Φοβάμαι ότι φιλοδοξείτε ν' αποκτήσετε τον τίτλο του ολίγιστου φιλοσόφου. Θυμίζετε την αγελάδα που, αφού την άρμεξαν και γέμισε η καρδάρα, έριξε μια κλωτσιά και έχυσε όλο το γάλα.
..
Κρίμα κύριε Γιανναρά!

Ας δούμε όμως πώς άρχισε η συζήτηση:

Μπάμπης Παπαδημητρίου: «Κύριε Γιανναρά, θέλω να μου εξηγήσετε γιατί χρησιμοποιήσατε μία λέξη που ελάχιστοι κατάλαβαν, αν και όλοι υποψιάστηκαν. Σε ποιον αναφέρεστε με τη λέξη "ολίγιστος";»

Χρήστος Γιανναράς:
«Δεν την χρησιμοποίησα άπαξ. Τη χρησιμοποιώ κατ' εθισμόν, θα έλεγα. Δηλαδή συνέχεια τη λέω. Κοιτάξτε, έχω την εντύπωση ότι τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα αποφεύγουμε ποιοτικές κρίσεις για πρόσωπα και αυτό απηχεί ένα πολύ γενικότερο κλίμα. Μην ξεχνάμε ότι έχουμε εδώ και τρεις δεκαετίες περίπου καταργήσει σ' αυτή τη χώρα κάθε αξιολογική κρίση. Δεν λειτουργεί κρίση πουθενά. »

Κύριε Γιανναρά, αφού δεν ξέρετε τι θα πει αξίες και βγάζετε σπυριά όταν ακούτε άλλους να μιλάνε γι΄αυτές, με ποια κριτήρια θα κάνετε ποιοτική κρίση; Πώς θα βαθμολογήσετε την ποιότητα κάποιου, αν όχι σε σχέση με τις αξίες που ενστερνίζεται και πραγματώνει στη ζωή του; Μιλάτε για αξιολογική κρίση, αλλά η ίδια η λέξη αξιολογική εμπεριέχει τη λέξη άξιος. Και ποιος είναι άξιος; Αυτός που ενσαρκώνει τις αξίες: ειλικρίνεια, υπευθυνότητα, συνέπεια, εργατικότητα, επιμέλεια, υπομονή, θάρρος, επιμονή, ανυστεροβουλία, αγάπη, πίστη και φυσικά γνώση.

Αυτές τις αξίες όταν ακούτε βγάζετε σπυριά, κύριε Γιανναρά;

Προσέξτε τώρα και μια ακόμη αμπελοφιλοσοφία :

Χρήστος Γιανναράς:
«Η κρίση να είναι ορθολογική. Ορθολογικό είναι εκείνο το οποίο συναντάει την έγκριση των περισσοτέρων. »

Δηλαδή η ρεμούλα, λούφα και παραλλαγή που συναντάει την έγκριση των περισσοτέρων είναι ορθολογικό, κύριε Γιανναρά; Κοίτα να δεις τι μαθαίνουμε από το Δάσκαλο!

Χρήστος Γιανναράς: «Και μη νομίζεις ότι ο ορθολογισμός είναι κάποιος κώδικας. Είναι κάθε τι το οποίο κοινωνείται.»

Βρε τι ακούμε από διακεκριμένο θεολόγο και φιλόσοφο! Ώστε κάθε τι που κοινωνείται είναι ορθολογισμός, ε; Δηλαδή και η λαμογιά που κοινωνείται είναι ορθολογισμός! Σου λέει ο άλλος, αφού οι έξυπνοι είναι λαμόγια, ας κοινωνήσω κι εγώ λίγη λαμογιά, το κατά δύναμιν και κατά ευκαιρία. Η συναλλαγή προς άγρα ψήφων κοινωνείται μέσα στο πολιτικό σύστημα, άρα είναι ορθολογισμός, ε; Μη γελάτε, εσείς οι "ολίγιστοι", που δε σκαμπάζετε από φιλοσοφία!

Εκτός από τις αξίες, ο ολίγιστος φιλόσοφος (αμπελοφιλόσοφος, με όλο το σεβασμό) απεχθάνεται και τα οράματα!

Χρήστος Γιανναράς: «Η κρίση είναι καθαρά κρίση της πολιτικής. Η παρούσα κρίση έγκειται στο ότι έλειψαν τα κοινωνικά οράματα, τα λέμε - δεν μ' αρέσει η λέξη, ηχεί ιδεαλιστικά - κοινωνικοί στόχοι.»

Ώστε δεν σας αρέσει η λέξη οράματα. Άλλη διαστροφή αυτή! Σας ηχεί ιδεαλιστικά κι αυτό σας ενοχλεί. Δηλαδή ο ιδεαλισμός - στάση ζωής που χαρακτηρίζεται από πίστη σε αρχές και ιδανικά - σας κάνει και βγάζετε σπυριά πάλι; Δεν μου κάνει εντύπωση, διότι αυτό είναι ίδιον των ολίγιστων. Πάντως μην παραπονείστε, κοινωνικοί στόχοι υπάρχουν. Συνοψίζονται στο αξίωμα: Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας.

Χρήστος Γιανναράς: «Δεν υπάρχει δημοκρατία. Το πολίτευμα της χώρας είναι κομματοκρατία.»

Αμ, τι θα ήταν Δάσκαλε; Αφού τα κόμματα είναι εκ των ων ουκ άνευ της δημοκρατίας, δεν θα είχαμε κομματοκρατία; Δημοκρατία χωρίς κομματοκρατία είναι σαν τη σκορδαλιά χωρίς σκόρδο. Γίνεται; Αμ δε γίνεται! Φοβάστε να πείτε ότι η πραγματική Δημοκρατία είναι μια χίμαιρα; Κάτι σας ενοχλεί, αλλά φοβάστε να βάλετε το δάχτυλο στον τύπο των ήλων, μπας και αμφισβητηθεί η δημοκρατικότητά σας.

Χρήστος Γιανναράς: «Αν βρισκόταν ένας ηγέτης ο οποίος να θυσιάσει τα πάντα από πλευράς ψηφοθηρίας και κέρδους των εντυπώσεων, αδιαφορώντας για την επανεκλογή του, και αναστήσει αυτόν τον τόπο, ο λαός θα τον ψήφιζε 30 χρόνια.»

Σώωωπα! Είμαστε τόσο ώριμος λαός και δεν το είχα πάρει χαμπάρι; Δηλαδή η ανάσταση αυτού του τόπου είναι θέμα ενός ηγέτη που ο λαός του δος ημίν σήμερον περιμένει πώς και πώς για να τον ενθρονίσει για 30 χρόνια; Και τη γενικευμένη ανομία που επικρατεί στη χώρα πώς θα την δάμαζε; Με το μαστίγιο; Μα τότε μιλάμε για ένα δικτάτορα με ολόκληρο επιτελείο που θα έβαζε κάθε κατεργάρη στον πάγκο του χρησιμοποιώντας ακόμη και τη βία.

Λυπάμαι, κύριε Γιανναρά, που δεν έχετε πάρει χαμπάρι ότι όλη η κοινωνία μας έχει διαφθαρεί μέχρι το κόκαλο, και ότι ένας καλός ηγέτης δεν αρκεί για να τη μεταλλάξει. Χρειάζεται ένα θαύμα εθνικής αφύπνισης, ένα όραμα εθνικής παλιγγενεσίας, αλλά αυτό εσείς το λέτε εθνικισμό και βγάζετε πάλι σπυριά.

Χρήστος Γιανναράς: «Ο εθνικισμός είναι το ιστορικό τέλος του ελληνισμού. Ο ελληνισμός δεν μπορούσε να συμβιβαστεί με την έννοια του εθνικού κράτους. Έγινε Βαλκανική επαρχία.
Προσωπικά νομίζω ότι ο Βενιζέλος ήταν μια μεγάλη φυσιογνωμία αλλά δεν κατάλαβε ότι έστω και διπλασιάζοντας την Ελλάδα την καταδίκαζε να είναι Βαλκανική επαρχία από τη στιγμή που της στερούσε την οικουμενική διάσταση.
»

Πω, πω, μας "κούφανε" ο Δάσκαλος!
Δηλαδή, εάν ο Βενιζέλος είχε περιορίσει την Ελλάδα, ας πούμε στην Πελοπόννησο, δεν θα ήμασταν Βαλκανική επαρχία; Είμαι σίγουρη ότι θα τρίζουν τα κόκαλα του εθνάρχη Ελευθέριου Βενιζέλου ακούγοντας τις μπουρδολογίες του Χρήστου Γιανναρά.
Εννοείτε, κύριε Γιανναρά, ότι στα 400 χρόνια σκλαβιάς, που δεν υπήρχε ελληνικό εθνικό κράτος, είχαμε οικουμενική διάσταση; Ε τότε δεν έχουμε παρά να πούμε ξανά στους Τούρκους "περάστε" για να ξαναβρούμε την οικουμενικότητά μας. Πανεύκολο! Θα μου πεις, τώρα με την παγκοσμιοποίηση σε εξέλιξη, θα ξαναβρούμε την οικουμενικότητά μας από πίσω, κι έτσι δεν θ' ανησυχείτε για τον επάρατο εθνικισμό.
Βρε Χρήστο, μήπως αυτή η λατρεία σου στον Ελληνισμό και στην οικουμενικότητά του είναι καμουφλαρισμένος εθνικισμός και μας δουλεύεις;

Πάντως βρίσκεις το υφεσιακό και αδιέξοδο μνημόνιο απολύτως λογικό, ε; Παραπονέθηκες όμως που σου έβαλαν περισσότερους φόρους, ενώ λογικά σκεπτόμενος θα έπρεπε να το ευχαριστιέσαι!

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

25η Μαρτίου - αυταπάρνηση το 1821, εθναπάρνηση το 2011


Χρόνια Πολλά! Να ζήσουμε να τους θυμόμαστε, και για λογαριασμό μας να ντρεπόμαστε!



Ναι, ασφαλώς, κύριε Πρόεδρε, ο λαός διαθέτει αυτές τις αρετές - αυταπάρνηση και άδολο πατριωτισμό - πάντοτε, και σήμερα ακόμα περισσότερο. Παίρνει, βλέπετε, παράδειγμα από την πολιτική ηγεσία της χώρας μας, επίλεκτο μέρος της οποίας υπήρξατε κι εσείς επί δεκαετίες, και απλά σας μιμείται σε αυταπάρνηση και άδολο πατριωτισμό!

Δείτε, π.χ., τους γιατρούς του ΕΣΥ, με πόση αυταπάρνηση καταθέτουν τα μαύρα εκατομμύριά τους στις τράπεζές μας για να μην καταρρεύσουν. Πατριώτες είναι, και φοβούνται όταν ακούν κάθε τόσο την κυβέρνηση να κάνει ενέσεις στις τράπεζες, πότε με 25 δις, πότε με 30 δις, και πάει λέγοντας. Είπαν λοιπόν κι αυτοί οι άδολοι πατριώτες: γιατί να μη βάλουμε κι εμείς πλάτη για να σώσουμε τις τράπεζες; Όπερ και εγένετο, όπως θα δείτε στο επόμενο video:




Θέλετε κι άλλες περιπτώσεις "αυταπάρνησης" και "άδολου πατριωτισμού"; Μόνο που οι επόμενες που θα δείτε επιβάλλονται με το ζόρι, εκ των άνω. Σας έχει τύχει, κύριε Πρόεδρε, να θέλουν να σας επιβάλουν ντε και καλά να γίνετε άδολος πατριώτης και να επιδείξετε με το στανιό αυταπάρνηση; Κάτι θυμάμαι, τότε με τα δανεικά κι αγύριστα για το χτίσιμο κάποιας βίλας, αλλά ας μην τα σκαλίζω χρονιάρα μέρα που είναι. Πάντως κάτι σαν αυταπάρνηση μύριζε. Λοιπόν, δείτε τώρα τους εργολάβους σε ρόλο αναγκαστικού "άδολου πατριωτισμού":



Βρε τους φουκαράδες τους εργολάβους τι τους έμελλε να πάθουν...

Υπερβαίνοντας τον εαυτό του, το μήνυμα που έδωσε ο Θόδωρος Πάγκαλος ήταν πιο συγκρατημένο:

«Ημέρες σαν και αυτή πρέπει να μας προβληματίζουν για να επιτύχουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την ανόρθωση της οικονομίας και να αναδείξουμε την Ελλάδα σε φάρο σταθερότητας και ειρήνης σε μια περιοχή που είναι ιδιαίτερα ταραγμένη και επικίνδυνη. Χρειάζεται σοβαρότητα, συνέπεια και αποτελεσματικότητα».



Behold! Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ζήτησε σοβαρότητα, συνέπεια και αποτελεσματικότητα! Δηλαδή κάτι σαν τη "σοβαρότητα", τη "συνέπεια" και την "αποτελεσματικότητα" που δείχνουν οι ίδιοι στους εργολάβους και όχι μόνο; Λίγη σοβαρότητα, Θόδωρε, δεν βλάπτει. Εκτός κι αν δεν τα έλεγες σ' εμάς το λαό αλλά στην κυβέρνηση. Και καλά, γιατί δεν τους τα λες στα υπουργικά συμβούλια; Στην παρέλαση βγήκες να τα πεις; Ή μήπως είσαι αντιπρόεδρος μόνο για το θεαθήναι; Όσο για να γίνουμε φάρος ειρήνης στην περιοχή, χα, χα, χάαα! Ο αφέντης μας το ΝΑΤΟ νάναι καλά! Ξέεερουν οι μακελλάρηδες και από "σταθερότητα" και από "ειρήνη"...

Εκεί που γέλασα, όμως, είναι με τον Γ. Καρατζαφέρη. Έχει μεγάλη πλάκα:



Παραθέτω ολόκληρο το μήνυμά του για να το εμπεδώσουμε:

«190 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εθνική παλιγγενεσία. Υποχρεούται η Ελλάδα να ξαναγωνιστεί για τα ίδια ιδανικά, ελευθερία και εθνική ανεξαρτησία. Τότε πολεμήσαμε εναντίον της υψηλής πύλης της ανατολής. Τώρα αγωνιζόμαστε εναντίον της υψηλής πύλης της Δύσης. Χρειάζεται να επιστρατεύσουμε την νοοτροπία του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη και των άλλων ηρώων και να αποκρούσουμε τη νοοτροπία των νενέκων.»

Τι να σας πω, σύντροφοι, έχω μπερδευτεί με τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ. Μια το παίζει "νενέκος", μια το παίζει "Κολοκοτρώνης". Μια κρούει την υψηλή πύλη της Δύσης για να χωθεί μέσα η Ελλάδα και ν' απαγκιάσει, μια τη φτύνει. Τρικυμία εν κρανίω ή αδέξια υποκρισία;

Τα μηνύματα των άλλων κομματικών αρχηγών, μπας και χάσετε, διαβάστε τα εδώ.

Ας μην έχουμε όμως αυταπάτες. Για να έχουμε κάποιες πιθανότητες ανάνηψης, πρέπει ν' αποκτήσουμε εθνική αυτογνωσία, δηλαδή να συνειδητοποιήσουμε τα εθνικά μας κουσούρια, να τα μισήσουμε και να τα μεταλλάξουμε σε αρετές!
Μία είναι η πύλη εναντίον της οποίας χρειάζεται ν' αγωνιστούμε: η βαριά πύλη του διχασμού. Ένας είναι ο δυνάστης από τον οποίο πρέπει ν' απελευθερωθούμε: ο διεφθαρμένος και αυτοκαταστροφικός συλλογικός εαυτός μας!


Τελικά για ποιο λόγο γιορτάζουμε την επέτειο της 25ης Μαρτίου; Δε ντρεπόμαστε οι μασκαράδες και προδότες να μνημονεύουμε υποκριτικά τους ήρωες που έχυσαν το αίμα τους για να έχουμε εμείς ελεύθερη πατρίδα, τη στιγμή που ελεύθερα τη βιάζουμε και την ξεπουλάμε;