ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

ΚΙΝΑ: Το μέλλον της στην Αφρική μετά τη Λιβύη



Χθες εντόπισα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στους Financial Times, με τίτλο "China’s future in Africa, after Libya" και μεταφέρω εδώ αποσπάσματα μεταφρασμένα. Ίσως ο αιματηρός εμφύλιος στη Λιβύη να έχει κάποια σχέση και με τον υπόγειο ανταγωνισμό εξωτερικών δυνάμεων για την εκμετάλλευση της πλουτοπαραγωγικής Λιβύης. Το μέλλον θα δείξει...

«Μέχρι το 2015 η Κίνα θα επενδύει στην Αφρική 50 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, ενώ το αμφίπλευρο εμπόριο με την Αφρικανική Ήπειρο θα είναι 300 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, σύμφωνα με έρευνα του Standard Chartered.

Όμως το μέλλον των Κινέζικων εταιρειών στην Αφρική μπορεί να αναθεωρηθεί, δεδομένων των πρόσφατων γεγονότων στη Λιβύη. Η Κίνα είχε μεγάλη παρουσία εκεί: Περισσότεροι από 30,000 Κινέζοι πολίτες ζούσαν και εργάζονταν στη Λιβύη προτού ξεσπάσει η αναταραχή, σύμφωνα με Κινέζους αξιωματούχους.

Επειδή η Κίνα δεν είχε ποτέ επιβάλει εμπάργκο στη Λιβύη – και στην πραγματικότητα πριν από δεκαετίες οι δυο χώρες είδαν τους εαυτούς των ως επαναστατικούς συμμάχους – οι Κινέζικες εταιρείες ήταν πολύ δραστήριες σε όλη τη Λιβυκή οικονομία, από κατασκευαστικά έργα, μέχρι σιδηροδρόμους και τηλεπικοινωνίες.

Η πλήρης έκταση αυτής της συμμετοχής ξεκαθάρισε καθώς οι εταιρείες που δραστηριοποιούνταν έχουν αποσυρθεί: Η China Railways Construction Corp, η οποία ανέστειλε επιχειρήσεις στη Λιβύη αυτή την εβδομάδα, κατασκεύαζε εκεί τρία σιδηροδρομικά έργα αξίας 4,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, από τα οποία τα 3,6 δισεκατομμύρια δεν είχαν αποπερατωθεί.

Εν τω μεταξύ η China State Engineering Corp έχει αναστείλει ένα έργο κατασκευής κατοικιών ύψους 2,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αφήνοντάς το μισοτελειωμένο, και επαναπατρίζει τους εργάτες της. Ο μεγαλύτερος κατασκευαστής φραγμάτων της Κίνας, Sinohydro, κάνει το ίδιο.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εμπορίου, τουλάχιστον 27 κατασκευαστικά έργα έχουν δεχτεί επίθεση. (…)

Τι λοιπόν σημαίνουν αυτές οι ιστορίες βίας για το μέλλον της Chinese investment in Africa?

“Δεν είναι πολύ δύσκολο να προβλέψεις ότι το μέλλον των Κινέζικων εταιρειών στην Αφρική θα γίνεται πιο επιλεκτικό όταν τις πλησιάζουν κυβερνήσεις της Βόρειας Αφρικής”, λέει ο Zha Daojiong, καθηγητής στο Peking University και ειδικός στις επενδύσεις ενέργειας της Κίνας στο εξωτερικό. “Ήμασταν ίσως λίγο αφελείς, εννοώντας συλλογικά, με το να υποθέτουμε ότι, εφόσον το επίπεδο των σχέσεων κυβέρνησης προς κυβέρνηση ήταν εντάξει, ήμασταν σε καλά χέρια”.»