ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Ιησούς Χριστός: ο "Σωτήρας" που ΔΕΝ μας έσωσε…

Με όλο το σεβασμό προς τους θρησκευόμενους "ορθόδοξους χριστιανούς", που τούτη την εβδομάδα συμμετέχουν συναισθηματικά – δυστυχώς οι περισσότεροι όχι πνευματικά – στο θείο πάθος του Σωτήρα τους, για να γιορτάσουν στη συνέχεια την "Ανάστασή" του τρώγοντας του σκασμού, θα επιχειρήσω να ρίξω φως στον παγανιστικό μύθο της, μέσω εξιλαστήριου θύματος, υποτιθέμενης σωτηρίας. Τα επιχειρήματά μου θα τα αντλήσω από την κοινή λογική, την εμπειρία της ζωής αλλά και μέσα από τη Βίβλο, δηλαδή το ίδιο το βιβλίο που εισήγαγε την ιδέα του εξιλαστήριου θύματος, ή αποδιοπομπαίου τράγου.

Κατ’ αρχήν ας ρωτήσουμε τους εαυτούς μας: αφού ο Χριστός, Θεός της Αγάπης, με τη σταυρική του θυσία πήρε στους ώμους του τις αμαρτίες των ανθρώπων, γιατί η ανθρωπότητα τα τελευταία 2000 χρόνια μ. Χ. συνεχίζει να εμφορείται από διαφθορά, μίσος, βία και αλληλοσπαραγμό; Γιατί κάθε γωνιά του πλανήτη έχει ποτιστεί από ανθρώπινο αίμα, με πρωταθλητές σφαγείς τις κυβερνήσεις της δήθεν χριστιανικής Δύσης; Γιατί θρησκευόμενα άτομα, με το "Κύριε ελέησον" στο στόμα, που σπεύδουν να κοινωνήσουν "Σώμα κι Αίμα Xριστού" τις Κυριακές και εορτές, του κλήρου συμπεριλαμβανομένου, δε λάμπουν ανάμεσά μας ως αναμάρτητοι σωσμένοι, αλλά πολύ συχνά είναι χειρότεροι κι από τους άπιστους; Τι είδους σωτηρία είναι αυτή που τάχα εξασφάλισε ο Χριστός για τους ανθρώπους, έστω για τους πιστούς, όταν είναι αόρατη και δεν αντανακλάται στη ζωή του πιστού;

Η ίδια η ιστορία, λοιπόν, και η εμπειρία καταρρίπτουν το μύθο αυτής της μαγικής "σωτηρίας". Βέβαια, οι υποκριτές και οι κουτοπόνηροι , που υπερασπίζονται το δόγμα της δια του αίματος σωτηρίας, ξεφεύγουν λέγοντας ότι ο Χριστός δεν εννοούσε τη σωτηρία εδώ στη γη αλλά τη μετά θάνατο, εξαπατώντας οι πρώτοι τους αφελείς και οι δεύτεροι τους εαυτούς των!

Στη βάση του κεντρικού μύθου του Χριστιανισμού βρίσκεται η απροθυμία του ανθρώπου να πάρει στα χέρια του την εαυτού σωτηρία. Οι άνθρωποι πάντα έψαχναν για σωτήρες, κάποιους που θα πλήρωναν για τις δικές τους αμαρτίες! Στο δόγμα της δια του αίματος του Χριστού σωτηρίας αντικατοπτρίζεται το άκρον άωτον της ανθρώπινης αλαζονείας, εγωπάθειας, ανευθυνότητας και βλασφημίας: οι άνθρωποι κατέβασαν τον ίδιο το Θεό στη γη για να πληρώσει εκείνος για τις αμαρτίες τους! Ω της παραφροσύνης!

Κι αφού ο Θεός-Χριστός τους "έσωσε", υποτίθεται, με το αίμα του, συνεχίζουν οι αλλοπαρμένοι χριστιανοί να παρακαλάνε το Σωτήρα να τους ξανασώσει! Επιστρατεύουν μεσίτες μπας και τον καταφέρουν να τους ελεήσει, εκλιπαρούν τη μητέρα του Ιησού, υποτιθέμενους αγίους, εικόνες, λείψανα και διάφορα "ιερά" συμπράγκαλα, προσφέρουν χρυσά αφιερώματα για να δωροδοκήσουν τον άγιο της προτίμησής τους, και γενικώς μετέρχονται παντός γελοίου τρόπου για να σωθούν από τις αμαρτίες που δεν θέλουν να εγκαταλείψουν, και να γλιτώσουν από τις συνέπειες των πράξεών τους που ως νήπια δεν θέλουν να αναλάβουν.

Τι σας θυμίζει αυτό; Δεν σας θυμίζει εμάς τους Έλληνες που μια ζωή, και σήμερα περισσότερο, ψάχνουμε για σωτήρες που θα μας απαλλάξουν από τις ολέθριες συνέπειες των πράξεών μας, επειδή δε θέλουμε να ενηλικιωθούμε και ν’ αναλάβουμε τις ευθύνες μας;

Στη Βίβλο υπάρχουν ευτυχώς και μερικά εμπνευσμένα εδάφια προφητών τα οποία καταρρίπτουν τον παγανιστικό μύθο της δια του αίματος τράγων και μόσχων "σωτηρίας", μύθο στον οποίο βασίστηκε η δια του αίματος του Χριστού δήθεν "σωτηρία". Τα παραθέτω με την ελπίδα ότι κάποιοι καλοπροαίρετοι πεπλανημένοι θ’ ανανήψουν από την πλάνη τους.

«Ποια ανάγκη έχω από την πληθώρα των θυσιών σας; Λέει ο Κύριος. Είμαι χορτάτος από ολοκαυτώματα κριαριών, και από το πάχος των σιτευτών και δεν αρέσκομαι σε αίμα ταύρων ή αρνιών ή τράγων.

Όταν έρχεστε να εμφανιστείτε μπροστά μου, ποιος το ζήτησε αυτό από τα χέρια σας, να πατάτε τις αυλές μου;

Μη φέρνετε πλέον μάταιες προσφορές το θυμίαμα είναι σε μένα βδέλυγμα τις νεομηνίες σας και τα Σάββατα, το συγκάλεσμα των συνάξεων, δεν μπορώ να υποφέρω ανομία και πανηγυρική σύναξη.

Τις νεομηνίες σας και τις διατεταγμένες γιορτές σας μισεί η ψυχή μου είναι φορτίο σε μένα βαρέθηκα να υποφέρω.

Και όταν απλώνετε τα χέρια σας, θα κρύβω από σας τα μάτια μου. Ναι, όταν πληθαίνετε δεήσεις, δεν θα εισακούωτα χέρια σας είναι γεμάτα από αίματα.

Λουστείτε, καθαριστείτε αποβάλετε την κακία των πράξεών σας μπροστά από τα μάτια μουσταματήστε πράττοντας το κακό, μάθετε να πράττετε το καλό εκζητήστε δικαιοσύνη, κάντε ευθύτητα στον καταδυναστευμένο, υπερασπιστείτε τον ορφανό, προστατεύστε τη δίκη της χήρας.» (Ισαΐας Α': 11-17)

«Επειδή, δεν μίλησα στους πατέρες σας ούτε τους έδωσα εντολές, κατά την ημέρα που τους έβγαλα έξω από τη γη της Αιγύπτου, για ολοκαυτώματα και θυσίες αλλά τους πρόσταξα αυτό τον λόγο, λέγοντας: Ακούστε τη φωνή μου, και θα είμαι Θεός σας, κι εσείς θα είστε λαός μου και περπατάτε σε όλες τις οδούς που διόρισα σε σας, για να ευημερείτε.

Όμως, δεν άκουσαν ούτε έστρεψαν το αυτί τους, αλλά περπάτησαν στις βουλές τους, στις ορέξεις της πονηρής τους καρδιάς, και πήγαν προς τα πίσω, και όχι προς τα εμπρός.» (Ιερεμίας Ζ': 22-24)

«Επειδή, έλεος θέλω, και όχι θυσία
και επίγνωση Θεού, παρά ολοκαυτώματα.» (Ωσηέ ΣΤ': 6)

Να, λοιπόν, που ακόμη και στην Παλαιά Διαθήκη, όπου ο Ιεχωβά υποτίθεται πως είχε ζητήσει από το Μωυσή και τον Ααρών θυσίες των πρωτοτόκων των βοών, των προβάτων και των αιγών, και εξαγορά των πρωτοτόκων των ανθρώπων (Έξοδος ΙΓ' : 11-15, Αριθμοί ΙΗ': 15-17), υπήρξαν φωτισμένοι προφήτες που καταδίκασαν το βάρβαρο αυτό έθιμο, που συνεχίζεται και σήμερα από τους σατανιστές.

Πώς λοιπόν ο Θεός θα προσέφερε τον «Υιό του το μονογενή» ως θυσία στον Εαυτό του, όταν βδελυσσόταν ακόμη και τις θυσίες ζώων; Δεν υπάρχει λογική στο βλάσφημο αυτό δόγμα που δυστυχώς είναι το θεμέλιο του Χριστιανισμού.

Ας δούμε τώρα μερικά εμπνευσμένα εδάφια της Παλαιάς Διαθήκης που καταρρίπτουν το μύθο ότι κάποιος μπορεί να πληρώσει για τις αμαρτίες άλλων, κάτι που είναι και επίκαιρο, αφού η διεφθαρμένη ελληνική ολιγαρχία υπέβαλε το λαό σε άδικες επώδυνες θυσίες για να ξεπλύνει τα δικά της βαριά αμαρτήματα.

«Όποιος χύσει αίμα ανθρώπου, από άνθρωπο θα χυθεί το αίμα του επειδή κατ’ εικόνα Θεού ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο.» (Γένεσις Θ': 6)

«Καθένας θα πεθαίνει για τη δική του ανομία.» (Ιερεμίας ΛΑ': 30)

«Η ψυχή που αμαρτάνει, αυτή θα πεθάνει. Ο υιός δεν θα βαστάξει την ανομία του πατέρα, και ο πατέρας δεν θα βαστάξει την ανομία του υιού η δικαιοσύνη του δικαίου θα είναι επάνω του, και η ανομία του ανόμου θα είναι επάνω του.» (Ιεζεκιήλ ΙΗ: 20)

«Κανένας δεν μπορεί ποτέ να εξαγοράσει αδελφό ούτε να δώσει στον Θεό λύτρο γι' αυτόν.» (Ψαλμοί ΜΘ': 7)

Να λοιπόν που κανένας δε μπορεί να πληρώσει για τις αμαρτίες άλλων, ακόμη κι αν δώσει την ίδια του τη ζωή! Ο Απόστολος Παύλος, που θεμελίωσε το δόγμα της δια του αίματος του Χριστού "σωτηρίας", είχε αναλαμπές, και υπάρχουν εδάφια στις Επιστολές του τα οποία διαψεύδουν τη δωρεάν λύτρωση:

«Μετά φόβου και τρόμου εργάζεσθε την εαυτών σωτηρίαν.» (Προς Φιλιππησίους Β': 12)

«Ζητείτε ειρήνην μετά πάντων, και τον αγιασμόν, χωρίς του οποίου ουδείς θέλει ιδεί τον Κύριον.» (Προς Εβραίους, ΙΒ': 14)

«Αγαπητοί, έχοντας, λοιπόν, αυτές τις υποσχέσεις, ας καθαρίσουμε τον εαυτό μας από κάθε μολυσμό σάρκας και πνεύματος, εκπληρώνοντας αγιοσύνη με φόβο Θεού.» (Β' Κορινθίους, Ζ': 1)

Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο ότι ο άνθρωπος, ατομικά και συλλογικά, πρέπει ν’ αγωνιστεί ο ίδιος για την ηθική και πνευματική του τελείωση, χωρίς την οποία δεν υπάρχει ατομική σωτηρία, δίκαιη κοινωνία και ευημερία. Δεν υπάρχουν εκείνοι οι σωτήρες που θα πληρώσουν για τις αμαρτίες του και θα τον απαλλάξουν από τις εδώ και τώρα αρνητικές συνέπειές της. Δεν υπάρχουν οι σωτήρες που θα ακυρώσουν τον κυρίαρχο νόμο της σποράς και του θερισμού, το νόμο της ανταπόδοσης.

Καθώς, λοιπόν, εμείς οι Έλληνες τούτο το Πάσχα βιώνουμε το δικό μας ανθρώπινο δράμα, δηλαδή τις οδυνηρές συνέπειες των δικών μας αμαρτιών, και κυρίως των αμαρτιών των ηγεσιών που εμείς αναδείξαμε και ανεχτήκαμε, ας μην ψάχνουμε για σωτήρες που θα μας φέρουν την Ανάσταση, διότι δεν υπάρχουν. Αυτοί που μασκαρεύονται ως σωτήρες, μέσα κι έξω από την Ελλάδα, είναι λύκοι άρπαγες που υπηρετούν μόνο τα δικά τους συμφέροντα.

Ας αφήσουμε λοιπόν τα πολλά "Κύριε ελέησον" προς το Χριστό, τη Μέρκελ, το ΔΝΤ, το Βενιζέλο ή το Σαμαρά, κι ας ανασκουμπωθούμε αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου τις ευθύνες για το μέλλον της χώρας και των επόμενων γενεών. Και το πρώτο καθήκον μας είναι να βάλουμε κάθε κατεργάρη στον πάγκο του, αντί να μοιράζουμε συγχωροχάρτια σε αμετανόητους, ξανανεβάζοντας στο θρόνο της εξουσίας εκείνους που μας εξαθλίωσαν και μας μαστίγωσαν ανελέητα, ώστε να μας ξαναμαστιγώσουν με νέες θυσίες, για να μην πάνε, λένε, χαμένες οι προηγούμενες επώδυνες θυσίες.

ΞΥΠΝΗΣΤΕ Έλληνες! Από την Κυριακή του Πάσχα ας αρχίσουμε να χαιρετάμε ο ένας τον άλλο, αντί με το παραδοσιακό όσο και υποκριτικό Χριστός Ανέστη, με το Ελλάς Ανέστη, κι ας ακούγεται ανέκδοτο! Καλομελέτα κι έρχεται λέει η παροιμία. Αντί ν’ αυτοκτονούμε μπας και συγκινηθούν τα παχύδερμα, ας υψώσουμε το ανάστημά μας ώστε ν’ αρχίσουν να μας φοβούνται οι δυνάστες μας. Ας βάλουμε τέρμα στην κακομοιριά και την επαιτεία, κι ας σταματήσουμε να καταδυναστεύουμε αλλήλους με εκβιαστικές απεργίες, βγάζοντας τα μάτια μας και σκάβοντας πιο βαθιά το λάκκο μας.