ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Ο Γιανναράς εξυμνεί τον Τσίπρα αλλά αφορίζει τον ΣΥΡΙΖΑ!


Ο αυτοπροβαλλόμενος ως φιλόσοφος Χρήστος Γιανναράς, στο πολύκροτο άρθρο του στην Καθημερινή με τον τίτλο «Aλλαγή ή επαναδιαπραγμάτευση της παρακμής;», επιβεβαίωσε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι έχει τρικυμία εν κρανίω, για να το θέσω κομψά. Από τη μια πλέκει το εγκώμιο του Αλέξη Τσίπρα, που πιστεύει πως είναι «σκαρί ηγέτη, στέρεος, πειστικός, ρεαλιστικός, ευφυής πολιτικός λόγος, ασύγκριτος με τις χιλιοφθαρμένες συμβατικότητες όλων των άλλων κομματικών ηγητόρων», από την άλλη φτύνει τον ΣΥΡΙΖΑ που τον θεωρεί «πιο αναξιόπιστο και από τα εντελώς εξευτελισμένα και φαυλεπίφαυλα σχήματα του πράσινου και του γαλάζιου ΠAΣOK»!

Πείτε μου, παρακαλώ, αν αυτό δε συνιστά σχιζοφρένεια! Είναι σα να εκθειάζει κάποιος ως ταλαντούχο το διευθυντή ενός μπουρδέλου, π.χ., ή τον manager μιας χρεοκοπημένης επιχείρησης. Ομολογεί, όμως, ο καθηγητής ταπεινά ότι πρόκειται για προσωπική του κρίση, υποκείμενη σε επαλήθευση ή διάψευση. Μα φυσικά, κύριε Γιανναρά! Ό,τι λέμε είναι προσωπικές μας κρίσεις. Ωστόσο θα περίμενε κανείς η κρίση ενός πανεπιστημιακού δασκάλου, πολυγραφότατου συγγραφέα και φιλοσόφου να μη συγκρούεται τόσο κραυγαλέα με τον κοινό νου.

Κύριε Γιανναρά, έχω ασχοληθεί και στο παρελθόν με άρθρα σας που βρήκα κενά περιεχομένου και προκλητικά, και απορώ και εξίσταμαι πώς υπάρχουν άνθρωποι που πίνουν νερό στ’ όνομά σας. Είναι κι αυτό σημείο των καιρών… Όντας δημόσιο πρόσωπο και χειριζόμενος άριστα την ελληνική γλώσσα, γιατί νομίζετε ότι τούτο σας δίνει το δικαίωμα να γεμίζετε τα κείμενά σας με ανοησίες, παραλογισμούς, κομματικές εμπάθειες και δυσνόητους βερμπαλισμούς; Δεν έχετε, λοιπόν, να δώσετε κάτι θετικό στον ελληνικό λαό, κάτι που να το καταλαβαίνει, κάτι που να τον οικοδομεί πνευματικά και ψυχικά, να του δίνει κατεύθυνση και ελπίδα; Όταν τον άκρως δημαγωγικό λόγο του λαϊκιστή Αλέξη Τσίπρα τον θεωρείτε ρεαλιστικό και στέρεο, σημαίνει ότι έχετε σοβαρό πρόβλημα αντίληψης, και γι’ αυτό είναι ώρα ν’ αποσυρθείτε.

 Χρήστος Γιανναράς: «Πολύ συνετά, για το κομματικό του συμφέρον, ο ΣYPIZA επέλεξε και επέμεινε στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Tα φληναφήματα περί της ανάγκης να συγκροτηθεί κυβέρνηση "εθνικής συνευθύνης" εγγίζουν τα όρια του κωμικού…» 

Ώστε είναι σύνεση το να θέτει κανείς το κομματικό του συμφέρον πάνω από το συμφέρον της χώρας του, ε; Και θεωρείτε φληναφήματα τα περί της ανάγκης να συγκροτηθεί κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης! Δεν υπήρχε τέτοια ανάγκη κατά τη γνώμη σας; Όλα πάνε καλά σε τούτη τη χώρα-μπάχαλο, σε τούτο το κράτος-μαϊμού, ώστε δεν χρειαζόταν εθνική συστράτευση για το ξεπέρασμα της πρωτοφανούς αυτής κρίσης;

Απ' όποιους κι αν εκφράστηκε η ανάγκη για κυβέρνηση "εθνικής συνευθύνης", κύριε Γιανναρά, όσο αναξιόπιστοι κι αν υπήρξαν στο παρελθόν, σαν πρόταση ήταν υγιής και συνετή. Άλλωστε όλοι έχουν δικαίωμα στην ανάνηψη. Έτσι δεν είναι "ορθόδοξε" κύριε Γιανναρά; Και αν ο Αλέξης Τσίπρας έβαζε το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό και το προσωπικό, θα είχε αποδεχτεί την πρόταση για να συμβάλλει κι αυτός να περισωθεί ό,τι μπορούσε να περισωθεί από τα ερείπια. Εκτός κι αν δεν έχει συνειδητοποιήσει την τραγικότητα της κατάστασης, οπότε έχει το ακαταλόγιστο, περί άλλα κομματικά τυρβάζων. Αντί, λοιπόν, να τον επιπλήξετε για το φιλοτομαρισμό του, τον επαινείτε κιόλας!

Από την άλλη, οποία αντίφαση, αφορίζετε απροκάλυπτα την Αριστερά που εκπροσωπεί ο Αλέξης Τσίπρας, λέγοντας: «Η ελλαδική κομματική έκφραση της "Eυρωαριστεράς" σάρκωσε, στην περίοδο της μεταπολίτευσης, την πιο εξαμβλωματική παραποίηση του ονόματός της. Aντιπροσώπευσε ακριβώς την αντιστροφή, το αναποδογύρισμα των όρων κοινωνιοκεντρικής πολιτικής. Λειτούργησε με στοχεύσεις καθαρά συντεχνιακές, με σκοπιμότητες προωθητικής αλληλοϋποστήριξης οπορτουνιστών, στίβος απροκάλυπτου καριερισμού: Tα πανεπιστήμια, οι εκπαιδευτικοί θεσμοί, οι χώροι της τέχνης και της προώθησης του πολιτισμού γνώρισαν μεσαίωνα ολοκληρωτισμού και τρομοκρατίας κάτω από τον ζυγό της "προοδευτικής" Aριστεράς σαράντα ολόκληρα χρόνια.» 

Θα συμφωνήσω εδώ 100%. Είδατε, όμως, ακούσατε πουθενά σε προεκλογικούς ή μετεκλογικούς λόγους του Αλέξη Τσίπρα ν' αποκηρύττει αυτή την Αριστερά; Να θέλει να την εκσυγχρονίσει σε ιδέες και πρακτικές; Εγώ δεν άκουσα κάτι τέτοιο. Άλλωστε είναι πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας από τις αρχές του 2008, και είχε όλο το χρόνο ν' ανανεώσει την Αριστερά, έστω να δώσει δείγματα γραφής προς αυτή την κατεύθυνση, αν ήταν ο ταλαντούχος ηγέτης που εσείς πιστεύετε πως είναι. Αντί αυτού, έχει αγκαλιάσει μέσα στις Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ τη σάρα και τη μάρα.

Χρήστος Γιανναράς: «Kαθιέρωσαν σαν προϋπόθεση της ετικέτας του "προοδευτικού" τον μηδενισμό κάθε "νοήματος" της ανθρώπινης ύπαρξης και συνύπαρξης μεταβάλλοντας το ανδρεϊκό δόγμα του "όλα επιτρέπονται" σε απόλυτη κανονιστική αρχή συμπεριφοράς. Tους γνωρίσαμε κατά σύστημα συνηγόρους σε δίκες εγκλημάτων τρομοκρατίας. Yπέρμαχους του "δικαιώματος" των Σκοπιανών να "αυτοπροσδιορίζονται" έστω και βιάζοντας βάναυσα την Iστορία. (…) (...)
 Tους ξέρουμε τόσο όσο και το ΠAΣOK ή τη N.Δ. Άσκησαν και ασκούν εξουσία στη χώρα. Mας έχουν οδηγήσει στην εμπειρική βεβαιότητα ότι δεν πιστεύουν σε τίποτα, δεν έχουν φραγμούς και αναστολές, ο οπορτουνισμός και αριβισμός τους δεν έχει ιερά και όσια.» 

Συ είπας κύριε Γιανναρά! Αυτή είναι δυστυχώς η αλήθεια για την Αριστερά του παρελθόντος και του παρόντος, και βεβαίως για την Αριστερά του Αλέξη Τσίπρα. Γι’ αυτό το λεγόμενο βαθύ ΠΑΣΟΚ των κρατικοδίαιτων συντεχνιών έσπευσε να τον αγκαλιάσει. Γι’ αυτό μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, με τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, ο Αλέξης Τσίπρας πήρε τη διερευνητική εντολή, κι αντί να συναντήσει κομματικούς αρχηγούς, ξόδεψε το τριήμερο συναντώντας γνωστούς συνδικαλιστές που έχουν τεράστια ευθύνη για την οικονομική εξαθλίωση της χώρας. Αυτόν, λοιπόν, τον Αλέξη Τσίπρα εσείς θαυμάζετε λέγοντας: «Nα όμως που γέννησαν έναν ταλαντούχο ηγέτη, οι επικεφαλής των άλλων κομμάτων μοιάζουν σπιθαμιαίοι μπροστά του.» 

Σε τι συνίσταται, κατά τη γνώμη σας, το ταλέντο ενός ηγέτη, κύριε Γιανναρά; Στο να δημαγωγεί και να λαϊκίζει χαϊδεύοντας τ’ αυτιά του πλήθους που αρέσκεται σε παραμύθια και δεν θέλει να αναλάβει και τις δικές του ευθύνες; Υπήρξαν πολλοί ταλαντούχοι ηγέτες που οδήγησαν τους λαούς τους στην καταστροφή. Ιστορία γνωρίζετε, υποθέτω, καλύτερα από μένα…

Και ο Χρήστος Γιανναράς τελειώνει το άρθρο του ως εξής: «ο κ. Tσίπρας μοιάζει να διαθέτει τη φρεσκάδα και ζωτικότητα της πολιτικής γονιμότητας. Θα μπορούσε να συγκροτήσει ένα κόμμα τίμιας και συνεπούς κοινωνιοκεντρικής Aριστεράς, να υπουργήσει τις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Θα του χαριστεί αυτή η (πάντοτε ανταποκριτική στην ανιδιοτέλεια) χάρη;» 

Από ποιον να του χαριστεί η χάρη για να υπουργήσει τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, όταν δεν έχει καν αντιληφθεί τα αίτια της κακοδαιμονίας μας; Πώς ένα γιατρός μπορεί να χορηγήσει το σωστό φάρμακο στον ασθενή όταν δεν έχει διαγνώσει σωστά την ασθένεια από την οποία πάσχει και τα αίτια που την προκάλεσαν – αίτια που συνεχίζουν να υπάρχουν και να την επιδεινώνουν; Ο Αλέξης Τσίπρας τη μόνη ασθένεια που βλέπει στην Ελλάδα είναι τα μνημόνια. Όταν εξαλείψει ως δια μαγείας τα μνημόνια, ενώ οι κουτόφραγκοι θα συνεχίζουν να μας χρηματοδοτούν με τα χρήματα των φορολογούμενών τους, η ασθένεια που κατέφαγε τα σωθικά της ελληνικής κοινωνίας θα εξαφανιστεί! Αυτά τα φαιδρά πιστεύει ο κατά το Χρήστο Γιανναρά ταλαντούχος ηγέτης!

 Κλείνω με τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ από την ιστοσελίδα του κόμματος: «Δεσμευόμαστε, με την καθημερινή συμπαράσταση και κινητοποίηση του λαού μας, να ακυρώσουμε τα μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις, το καθεστώς επιτροπείας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές νομισματικό ταμείο και να ανακόψουμε την καταστροφική πορεία που εξοντώνει την κοινωνία και λεηλατεί τη χώρα.» (πηγή)

OLE, OLE! Τρέμε Ευρώπη! Τρέμε Νομισματικό Ταμείο! Ο Αλέξης Τσίπρας θα τα κάνει γης μαδιάμ, διότι αυτή την εντολή έχει λάβει από τους υπερατλαντικούς «συμμάχους» που τον προαλείφουν για επόμενο Πρωθυπουργό της χώρας μας. Σιγά μπας και δεν είχαν μεριμνήσει για το συνεχιστή του έργου του Γιωργάκη Παπανδρέου! Διότι το παιδί, ο Αλέξης, είναι σαφώς υπέρ της παγκοσμιοποίησης και των ανοιχτών συνόρων σε κάθε πικραμένο, κι αυτό τον κάνει ελκυστικό σ’ εκείνους που προωθούν λάθρα και ιεροκρυφίως την απατηλή παγκόσμια διακυβέρνηση.

Και, ας μην έχουμε αυταπάτες, μια ενωμένη και ισχυρή Ευρώπη είναι αγκάθι στα σκοτεινά, σοσιαλιστικού τύπου, σχέδια ισοπέδωσης που εξυφαίνονται εις βάρος των κρατών-εθνών.