ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Ο νεόκοπος βΟλευτής Παύλος Χαϊκάλης θιασοπεριοδεύει...


Ο Παύλος Χαϊκάλης, συμπαθέστατος ως ηθοποιός, νεόκοπος βΟλευτής που έπιασε κι αυτός στασίδι στη Βουλή για να βολεύεται, βγήκε στη γύρα για να θυμίσει στο πνέον τα λοίσθια, λόγω σκληρής λιτότητας, Πανελλήνιο ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει!

Αμ πού να πεθάνει, Παύλο μου; Πεθαίνουν οι πεθαμένοι; Άλλωστε, όταν έχουμε βΟλευτές που, αντί να βρίσκονται στη Βουλή για να μας λύσουν τα προβλήματα, περιοδεύουν στην επαρχία για να τσοντάρουν στην παχυλή βΟλευτική τους αποζημίωση, ενώ άλλοι περί τα προσωπικά και άλλα τυρβάζουν, πώς να πιστέψει κανείς σε νεκρανάσταση της Ελλάδας; Πώς να πιστέψει κανένας ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει όταν οι Έλληνες πεθαίνουν καθημερινά αγωνιζόμενοι για να εξασφαλίσουν 20.479 ευρώ σε καθέναν από τους 300 αργόσχολους βΟλευτές τους; Διότι τόσα είναι που μας στοιχίζει ο κάθε εθνοπατριός. Δείτε εδώ.

Α, ναι, η "Θεατρική Διαδρομή" κάνει τεράστια έκπτωση για συνταξιούχους και ανέργους κατεβάζοντας την τιμή του εισιτηρίου στα 12 ευρώ, όσο δηλαδή είναι το μισό μεροκάματο του εργάτη σήμερα. Καλοσύνη τους!

Πάντως, απ' ό,τι διάβασα, «Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ!...» είναι, λέει, ένα σπονδυλωτό έργο που παρουσιάζει, με μετεπιθεωρησιακό τρόπο την ιστορία της νεότερης Ελλάδας, από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως τις μέρες μας, μέσα σε δύο ώρες! Το σπονδυλωτό αυτό έργο, στοχεύει, λέει, στην εθνική αυτογνωσία, στη συνείδηση, αλλά και στον πατριωτικό αυτοσαρκασμό, γιατί «για να πάει κανείς μπροστά, πρέπει να κοιτάει και λίγο πίσω».

Κατόπιν τούτων, συνέλληνες, υποψιάζομαι ότι μετά το τέλος της θεατρικής περιοδείας, όσοι παρακολούθησαν την παράσταση θ' αρχίσουν να κοιτάζουν μπροστά και ν' ατενίζουν μ' αισιοδοξία το νέο σφίξιμο του ζωναριού από τα νέα μέτρα ασφυξίας, τα οποία όσον ούπω θ' ανακοινώσει η ανάλγητη εσωτερική Τρόικα με τις ευλογίες της εξωτερικής τοιαύτης.  Εξάλλου, όσοι δεν είχαν την τύχη να δουν την παράσταση θα κοιτάζουν προς τα πίσω παραμιλώντας με πικρία: "Κάθε πρόπερσι και καλύτερα"...

Κατά τ' άλλα η "πυγολαμπίδα" αναρωτιέται αν θ' αφαιρεθούν από τη βΟλευτική αποζημίωση του Παύλου Χαϊκάλη τα μεροκάματα που απουσίαζε από τη Βουλή. Αυτή η ερώτηση, βέβαια, ισχύει και για τους άλλους χαραμοφάηδες βΟλευτές, οι οποίοι απολαμβάνουν διακοπές διαρκείας και σκάνε μύτη στη Βουλή "στη χάσει και στη φέξει".

Κι όμως το Σύνταγμα, το οποίο γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια, λέει στο άρθρο 63 παράγραφος 3: «Αν βουλευτής απουσιάσει αδικαιολόγητα σε περισσότερες από πέντε συνεδριάσεις το μήνα, κρατείται υποχρεωτικά, για κάθε απουσία, το ένα τριακοστό της μηνιαίας αποζημίωσής του.»
Σημειωτέον ότι τούτο το καλοκαίρι, λόγω κρίσης, η ολομέλεια της Βουλής δεν έκλεισε, κατόπιν απόφασης του προέδρου της Ευάγγελου Μεϊμαράκη. Δείτε εδώ.

Επαναλαμβάνω, πάντως, ότι δεν έχω προηγούμενα με τον Παύλο Χαϊκάλη. Απλά, περνώντας με το θίασό του από το χωριό μου, μου έδωσε το ερέθισμα να ξαναψάλλω τον εξάψαλμο στους 300 χαραμοφάηδες της Βουλής που περνάνε ζωή και κότα, ενώ ο λαός στενάζει για να τους έχει στα φούφουδα.

Κατ΄αρχήν διαφωνώ με την επί Κώστα Καραμανλή, το 2008, άστοχη κατάργηση της διάταξης του άρθρου 57 του Συντάγματος, που όριζε ότι «Τα καθήκοντα του βουλευτή είναι επίσης ασυμβίβαστα με την άσκηση οποιουδήποτε επαγγέλματος.»

Ή το λειτούργημα του βουλευτή απαιτεί σκληρή εργασία και καθημερινή κοινοβουλευτική παρουσία, οπότε δικαιολογείται η υψηλή βουλευτική αποζημίωση που απολαμβάνει, ή δεν απαιτεί, και ως εκ τούτου έχει άφθονο χρόνο να εξασκεί το προηγούμενο επάγγελμά του και ν' απουσιάζει όποτε γουστάρει από τη Βουλή, πράγμα που συμβαίνει, οπότε κακώς τον ακριβοπληρώνουμε. Ένα συμβολικό επίδομα έπρεπε να παίρνει, ώστε να προσελκύονται στη Βουλή μόνο οι γνήσιοι πατριώτες κι όχι οι τυχοδιώκτες..

Γι' αυτό έχω γράψει επανειλημμένα ότι ο αριθμός των βΟλευτών πρέπει να μειωθεί στους 200, κάτι που ήδη προβλέπει το Σύνταγμα, ώστε να μη συρρέει η σάρα και μάρα των επώνυμων στο Κοινοβούλιο και να μη μας στοιχίζει ο κούκος αηδόνι. Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν τη μείωση των βουλευτών σε 150, με τροποποίηση του σχετικού άρθρου του Συντάγματος. Εγκρίνω και επαυξάνω. Διαβάστε εδώ.

Πίσω στον Παύλο Χαϊκάλη. Γιατί πολιτεύθηκε; Απαντάει ο ίδιος: «Λόγω της επιθυμίας να δω από μέσα όλη αυτή την διαχείριση της πολιτικής.  
Βαρέθηκα να είμαι απ' έξω και απλά να βρίζω και να διαμαρτύρομαι. Όλο αυτό που συμβαίνει, με "τρώει" δεν μπορώ να κάτσω ήσυχος. Πολιτεύομαι για να πω πέντε πράγματα, γιατί επιθυμώ να αλλάξει κάτι, θέλω να χαράξω κάτι διαφορετικό. Δεν ήταν μόνο η πρόταση που με έκανε να δεχτώ αλλά η πρόταση από νέους ανθρώπους που μου είπαν ότι σε θέλουμε μαζί μας μέσα από ένα διάλογο που έχουμε ανοίξει στο twitter και στο facebook. Με έχουν ανάγκη και τους έχω ανάγκη.» (Δείτε εδώ)

Κατόπιν τούτων, απορώ και εξίσταμαι: Εμένα, που σκυλοβαρέθηκα να διαμαρτύρομαι και να βρίζω, γιατί δε μου κάνει κανένας κομματάρχης την πρόταση να με συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιό του; Μήπως επειδή δε συχνάζω στο twitter και στο facebook;

Χα, χα, χα! Με τέτοια ζέστη, τέτοια μακάβρια ανέκδοτα βγάζω!