ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

Απομυθοποίηση της Μαγείας από τον Franz Hartmann


Επειδή πολλά από τα φοβερά και τρομερά που συμβαίνουν γύρω μας δεν εξηγούνται με τη λογική, ίσως θα μπορούσαμε να τα ερμηνεύσουμε αν είχαμε στοιχειώδεις γνώσεις πάνω στη "μαγεία". 
Τι είναι η "μαγεία"; Πολλοί φοβούνται ακόμη και τη λέξη να πιάσουν στο στόμα τους. Οι θρησκευόμενοι, μάλιστα, την έχουν ταυτίσει με τα "μάγια" και το Διάβολο. Όμως, εκτός από την ομολογουμένως σατανική "μαύρη μαγεία", που δυστυχώς χρησιμοποιείται για σκοτεινούς σκοπούς, κι όχι μόνο εναντίον ατόμων αλλά και εθνών, υπάρχει και η ευεργετική "λευκή μαγεία".

Θα παραθέσω επιλεγμένα περιληπτικά αποσπάσματα από το βιβλίο του Franz Hartmann, "MAGIC, White and Black", που απομυθοποιούν την έννοια της μαγείας και δείχνουν πώς ο άνθρωπος μπορεί να γίνει άτρωτος σε κακόβουλες "μαγικές" επιθέσεις εναντίον του και πώς συνειδητά να επιδρά θετικά και θεραπευτικά στον εαυτό του και στο περιβάλλον του.


 ΜΑΓΕΙΑ 

** Η τέχνη της Μαγείας είναι η τέχνη του να χρησιμοποιεί κανείς αόρατες (πνευματικές) δυνάμεις για να επιτύχει ορατά αποτελέσματα. 

**Τέτοιες δυνάμεις (θετική ή αρνητική ενέργεια) είναι εγγενείς στις αόρατες αλλά ισχυρές επιδράσεις των συναισθημάτων και της θέλησης, της σκέψης και της φαντασίας, των επιθυμιών και των παθών, της αγάπης και του μίσους, του φόβου και της ελπίδας, της αμφιβολίας και της πίστης, κλπ. Είναι δυνάμεις της ψυχής, και χρησιμοποιούνται καθημερινά παντού, συνειδητά ή ασυνείδητα, θεληματικά ή αθέλητα. 

**Εκείνοι που δε μπορούν ν’ αντισταθούν σε τέτοιες επιδράσεις (“μαγικές” δυνάμεις) δικές τους ή άλλων, γίνονται παθητικά όργανα και άβουλοι σκλάβοι τους. 

** Όσοι είναι ικανοί να ελέγχουν αυτές τις δυνάμεις στον εαυτό τους και να τις καθοδηγούν, γίνονται “μάγοι”, και μπορούν να χρησιμοποιούν τις δυνάμεις αυτές για καλό ή για κακό. 

 ** Μάγος επίσης μπορεί να είναι κάποιος τον οποίο, εν γνώσει ή εν αγνοία του, χρησιμοποιούν ως όργανό τους αόρατες νοήμονες δυνάμεις μιας άλλης διάστασης. 

ΧΡΗΜΑ 

**Μια από τις μεγαλύτερες αυταπάτες είναι το χρήμα, ο βασιλιάς του κόσμου τούτου, Μαμμωνάς, κατά τον Ιησού. 

**Αν επιθυμούμε περισσότερα χρήματα από αυτά που μπορούμε δίκαια να απαιτήσουμε, θέλουμε κάτι που δεν ανήκει σ’ εμάς αλλά σε κάποιον άλλον. 

**Αν δεν πληρώνουμε τον εργαζόμενο το αντίτιμο της εργασίας του, τότε στερούμε τη δικαιοσύνη από τους άλλους, ενώ από τον εαυτό μας στερούμε την αλήθεια, πράγμα που είναι σοβαρότερη απώλεια από την απώλεια χρημάτων για τον εξαπατημένο. 

** Οι αυταπάτες δημιουργούν αυταπάτες και οι επιθυμίες γεννούν κι άλλες επιθυμίες. Την παραγωγή ακολουθεί η υπερπαραγωγή, η προσφορά υπερέχει από τη ζήτηση, ο μισθός της εργασίας πέφτει σε σημείο πείνας και στο σάπιο έδαφος φυτρώνουν τα μανιτάρια του μονοπωλίου. 

**Όσο περισσότερες γίνονται οι ευκολίες της ζωής, τόσο περισσότερο αυξάνει το στρες. Έτσι, η πιο ευγενική δύναμη του ανθρώπου, που έχει προορισμό να σχηματίσει μια στέρεα βάση για την υπέρτατη πνευματική γνώση, αναλώνεται για την ικανοποίηση των χαμηλών ενστίκτων του ανθρώπου. Κι ενώ το σώμα μπορεί να ευημερεί, η ψυχή πεινάει και γίνεται ζητιάνος στο βασίλειο της αλήθειας. 

ΑΓΑΠΗ

**Η αγάπη για να είναι γνήσια πρέπει να είναι απαλλαγμένη από εγωιστικούς υπολογισμούς. 

**Αν αγαπάμε κάποιον, υπολογίζοντας στη χρησιμότητά του και στην ευχαρίστηση που μας δίνει, στην ουσία δεν αγαπάμε αυτόν/ήν αλλά τον εαυτό μας. 

** Ένας άνθρωπος ερωτευμένος με τον εαυτό του δεν αγαπά τίποτα. 

**Προσομοιώσεις της αγάπης μπορούν να αποκτηθούν με χρήματα. 

**Η γνήσια αγάπη δεν αποβλέπει παρά μόνο στην ευχαρίστηση του αντικειμένου της. Δεν υπολογίζει κέρδη και δε φοβάται τις απώλειες που μπορεί να προέλθουν απ’ αυτή την αγάπη. 

** Δεν μπορείς ν’ αγαπάς την ανθρωπότητα αν δεν έχεις μέσα σου ζωντανή την πανανθρώπινη ψυχή. 

**Αν θέλεις να προχωρήσεις στο δρόμο προς την τελειότητα, μάθε ν’ αγαπάς. Αγάπα σε κάθε άνθρωπο, όχι το πρόσωπο αλλά την ανθρώπινη ιδιότητά του. 

** Η αγάπη ενώνει τα πάντα. 

ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ 

**Υπάρχουν επτά σκαλοπάτια στην κλίμακα της πνευματικής εξέλιξης της ανθρωπότητας:

1. Ο άνθρωπος μοιάζει με ζώο, που έχει συναίσθηση μόνο των ενστίκτων του και των σωματικών επιθυμιών του, χωρίς καμία αντίληψη του θεϊκού στοιχείου.

2. Ο άνθρωπος αρχίζει να έχει μια προαίσθηση ότι υπάρχει κάτι ανώτερο απ’ αυτόν. 

3. Εδώ αρχίζει να ψάχνει αυτό το ανώτερο στοιχείο, αλλά οι κατώτερες ιδιότητές του υπερέχουν από τις ανώτερες φιλοδοξίες του. 

4. Στο τέταρτο σκαλοπάτι οι κατώτερες επιθυμίες αντιπαλεύουν τις ανώτερες επιδιώξεις, κι έτσι, ενώ ο άνθρωπος αναζητά το ανώτερο, συχνά έλκεται από το κατώτερο.

5. Σ’ αυτό το στάδιο ο άνθρωπος ψάχνει ανυπόμονα για τη θεότητα. Ωστόσο, ψάχνοντας στον εξωτερικό κόσμο δεν μπορεί να τη βρει, και τότε αρχίζει να την αναζητά μέσα του.

6. Στο έκτο στάδιο ο άνθρωπος ανακαλύπτει το θεϊκό στοιχείο μέσα στον εαυτό του και αποκτά πνευματική αυτοσυνείδηση. Εδώ εκδηλώνονται και ενεργοποιούνται οι πνευματικές του αισθήσεις, και τότε μπορεί ν’ αναγνωρίσει την παρουσία και άλλων πνευματικών οντοτήτων που δονούνται στην ίδια συχνότητα.

7. Στο έβδομο στάδιο ο άνθρωπος αποκτά αυτογνωσία, ανακαλύπτοντας ότι αυτός ο ίδιος είναι ο Θεός που έψαχνε να βρει. Εδώ η θέλησή του είναι απαλλαγμένη από οποιαδήποτε εγωιστική επιθυμία, η σκέψη του ταυτίζεται με τη θέλησή του και ο λόγος του γίνεται δημιουργική πράξη. 
Ένα τέτοιο πνευματικό ον, που εξακολουθεί να ζει σε ανθρώπινο σώμα πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη, δεν αναγνωρίζεται καν ως κάτι ανώτερο από τους άλλους ανθρώπους.