ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Αλέξης Τσίπρας: Το μνημόνιο είναι διαρκές έγκλημα

 Ολομέλεια Βουλής, 29/11/2012

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς-Ενωτικού Κοινωνικού Μετώπου):

«Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζητήσαμε εδώ και τρεις μήνες να γίνει συζήτηση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Ήταν μία από τις πρώτες κινήσεις που κάναμε μετά τις εκλογές της 17ης του Ιούνη, ακριβώς διότι θεωρούμε χρέος μας να κάνουμε αυτό που η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών –ανεξάρτητα από το τι ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές- επιθυμεί: Να αναζητήσουμε τις αιτίες και τις ευθύνες μίας πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, μιας κρίσης χρέους που μετατράπηκε σε εθνική τραγωδία και πλήττει σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.

Και δεν θεωρούμε ότι αυτό είναι χρέος δικό μας, εννοώ της Αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι χρέος της Βουλής. Είναι χρέος όλων των πολιτικών δυνάμεων να αποκαλύψουμε ποιες ήταν οι λαθεμένες εκείνες πολιτικές επιλογές που μας οδήγησαν στη σημερινή τραγική κατάσταση, που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε πειραματόζωο της κρίσης, στο δοκιμαστικό σωλήνα εφαρμογής πολιτικών σοκ που αργότερα φυσικά, εφόσον ήταν ο δοκιμαστικός σωλήνας, το πειραματόζωο, αυτές οι επιλογές μεταφέρθηκαν σε μεγάλο βαθμό και στις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.  

Αλλά γιατί έγινε η Ελλάδα το πειραματόζωο της κρίσης; Ποιοι ήταν αυτοί που με τις αποφάσεις τους μας οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση και τι απαντήσεις δίνουν;

Από την πρώτη στιγμή, η πρότασή μας αυτή αντιμετωπίστηκε με μεγάλη δυσπιστία. Θεωρήθηκε από πολλούς ότι είναι μία πρόταση που ποινικοποιεί – λένε – την πολιτική ζωή του τόπου. Κάποιοι μας είπαν ότι είναι εκδικητική ή ρεβανσιστική. Προσέξτε. Δεν είναι μία πρόταση ούτε εκδικητική, ούτε ρεβανσιστική, ακριβώς γιατί δεν έχει να κάνει με το παρελθόν, έχει να κάνει με το παρόν και το μέλλον και αυτός είναι ο λόγος που την αρνείστε. Έχει να κάνει με το σήμερα και το αύριο.

Διότι αυτό που ζητάμε να εξεταστεί δεν είναι ένα λάθος, ένα έγκλημα που διεπράχθη στο παρελθόν, αλλά είναι ένα διαρκές και συνεχιζόμενο έγκλημα. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αρνείστε: Γιατί συνεχίζετε την ίδια εγκληματική πολιτική. Διότι η διακρίβωση των συνθηκών μεθόδευσης προκειμένου να μπει η χώρα στο μνημόνιο ως πειραματόζωο αποκαλύπτει και τεκμηριώνει την εκτίμηση ότι το μνημόνιο δεν υπήρξε μονόδρομος, αλλά πολιτική επιλογή, η επιλογή της καταστροφικής εσωτερικής υποτίμησης, αυτής της θηριώδους διαδικασίας αναδιανομής υπέρ του κεφαλαίου.

Ο κ. Σαμαράς – θυμάμαι προεκλογικά ήταν αυτός ο οποίος έλεγε από αυτό εδώ το Βήμα για μία και μόνη εξεταστική επιτροπή. Ο κ. Σαμαράς το έλεγε. Και σήμερα πάει στην άποψη, καμία και ποτέ εξεταστική επιτροπή για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Μας λέγατε, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι δεν αλλάξατε άποψη για την οικονομία, δεν συμφωνείτε με τη λογική του μνημονίου, αλλά είστε αναγκασμένοι – αυτά τα λέγατε προεκλογικά- από τις εξελίξεις να προσχωρήσετε σε αυτή την επιλογή όχι γιατί την πιστεύετε, αλλά γιατί δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Τα ίδια περίπου λένε σήμερα και οι συνάδελφοι της ΔΗΜΑΡ.

Ιδού, λοιπόν, η Λυδία Λίθος της ειλικρίνειας και της αξιοπιστίας της στάσης σας. Αρνείστε να εξετάσουμε τις ευθύνες και την αξιοπιστία των επιλογών. Επαναλαμβάνω όχι για να ξεχάσουμε το χθες, αλλά για να αποφύγουμε την κρίση για το σήμερα, την κρίση για τη στάση που στάση που συνεχίζετε, την κρίση για τις σημερινές σας επιλογές.

Προχθές είχαμε άλλη μία «γκρίζα» απόφαση συμβιβασμού στο EUROGROUP μεταξύ της κα Μέρκελ και της κα Λαγκάρντ, δηλαδή, της Γερμανίας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που βρίσκεται στον αέρα. Μία λύση συμβιβασμού μεταξύ των δύο από τον οποίο συμβιβασμό εσείς ως Κυβέρνηση απουσιάζετε επιδεικτικά. Από όλη αυτή τη συζήτηση που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα απουσιάζατε επιδεικτικά. Δεν είχατε άποψη. Δεν σας ρώτησαν καν. Σας έβγαλαν και έξω από το τραπέζι της συζήτησης τις κρίσιμες αυτές ώρες.

Μετά την απόφαση αυτή, όμως, και παρά τις μεγάλες δυσκολίες εσείς για άλλη μία φορά ήρθατε εδώ στην Ελλάδα, θριαμβολογώντας. Δεν αποκομίσατε καμία εμπειρία από όλα όσα έκανε ο κ. Παπανδρέου, ο κ. Βενιζέλος τόσα χρόνια, που μετά από κάθε απόφαση που μας οδηγούσε ακόμα πιο βαθιά στην κρίση ερχόντουσαν και πανηγυρίζανε. Πήγαινε ο κ. Παπανδρέου στα Υπουργικά Συμβούλια και δεχόταν χειροκροτήματα. Έβγαινε εδώ και έλεγε ότι έσωσε τη χώρα για μία ακόμη φορά. Δεν αποκομίσατε καμία εμπειρία και για άλλη μία φορά πανηγυρίσατε.

Πιστέψτε με, ανοήτως θριαμβολογείτε, γιατί προσπαθείτε να δημιουργήσετε μία ψεύτικη επικοινωνιακή εικόνα, πράγμα που θα σας γυρίσει μπούμερανγκ πολύ γρήγορα. Θριαμβολογείτε ότι δήθεν η Ελλάδα κέρδισε μία μάχη. Τι ακριβώς, όμως, κέρδισε; Γιατί, πανηγυρίζει ο κ. Σαμαράς στο διαδίκτυο και δεν έρχεται εδώ να πανηγυρίσει μαζί μας, να μας πει την άποψή του εδώ, δημόσια και όχι στο Facebook;

Ακόμη, όμως, και αυτή η σπουδή σας να πανηγυρίσετε τη μη λύση, είναι επικίνδυνη. Και είναι επικίνδυνη γιατί στερεί τη χώρα από διαπραγματευτικά επιχειρήματα αύριο. Και το αύριο δεν είναι μακριά. Είναι στις 13 του Δεκέμβρη. Όταν σε λίγες μέρες θα έρθετε για μια ακόμη φορά σε αδιέξοδο, τι θα πάτε να πείτε στην κα Λαγκάρντ και στην κα Μέρκελ, αφού σήμερα πανηγυρίζετε ότι σας έδωσε λύση; Τι θα πάτε να πείτε, ότι δεν είναι λύση αυτή και βοηθήστε; Εγώ, εάν ήμουν στη θέση τους, ενδεχομένως να σας έλεγα, "κόψτε το λαιμό σας. Εσείς δεν πανηγυρίζατε;".

Δεν κατανοείτε, λοιπόν, ότι με τη στάση σας υπονομεύετε - και τους εαυτούς σας, δεν μας ενδιαφέρει εμάς αυτό, μας ενδιαφέρει το συμφέρον της χώρας - το συμφέρον της χώρας. Κοιτάτε μόνο πώς θα βγάλετε το σήμερα, πώς επικοινωνιακά θα γαντζωθείτε σε εφήμερες θέσεις εξουσίας - όσο και αν θέλετε δεν μπορείτε να πάτε μακριά με αυτή τη στρατηγική - φτιάχνετε τεχνητό κλίμα ευφορίας, αλλά δεν είναι μακριά η 13η του Δεκέμβρη. Και τότε δυστυχώς, θα πρέπει να κάνουμε ταμείο.

Τι κερδίσαμε, λοιπόν, από το EUROGROUP; Έγινε το χρέος μας βιώσιμο, χωρίς κούρεμα; Επεκτάθηκε αυτός ο εντελώς αυθαίρετος στόχος βιωσιμότητας από το 120% το 2020 στο 124%. Και ξέρετε πόσο αυθαίρετος είναι. Όταν μπήκαμε στην κρίση, μπήκαμε στο μνημόνιο διότι είχαμε 120% του ΑΕΠ και θέλετε να πειστούμε όλοι μας ότι ο στόχος βιωσιμότητας μετά από δώδεκα χρόνια συμφοράς στην Ελλάδα, θα είναι να έχουμε χρέος όσο όταν μπήκαμε στη συμφορά.

Ακόμα, λοιπόν και αν αυθαίρετα - διότι αυτή η αυθαιρεσία έχει να κάνει με μια επιλογή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου να βάλει τον πήχη εκεί που ήταν το χρέος της Ιταλίας, μόνο που η Ιταλία δεν έχει την ίδια παραγωγική βάση με την Ελλάδα, αλλά ας το ξεχάσουμε αυτό- αυτός ο στόχος είναι στόχος βιωσιμότητας, για να επιτευχθεί με βάση την απόφαση απαιτούνται δύο προϋποθέσεις. Γι’ αυτό λέμε ότι η επίτευξή του είναι στον αέρα.

Ποιες είναι οι προϋποθέσεις; Πρώτη προϋπόθεση είναι να αυξηθεί το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της χώρας τα επόμενα οχτώ χρόνια 50 δισεκατομμύρια.

Προφανώς μας κάνουν πλάκα ή μας κάνετε πλάκα. Έχουμε τα τελευταία πέντε χρόνια μείωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της χώρας κατά 50 δισεκατομμύρια εξαιτίας της λιτότητας που γεννάει η ύφεση, της λιτότητας που παράγεται από τα υφεσιακά, τα καταστροφικά μέτρα, τα οποία παίρνετε εδώ στη Βουλή. Και τη στιγμή που εσείς φέρνετε διαρκώς νέα μέτρα λιτότητας και, μάλιστα, ρήτρα αυτόματης προσαρμογής, υποστηρίζετε ότι όχι μόνο θα σταματήσει να μειώνεται το ΑΕΠ μέχρι το 2020, αλλά θα αυξηθεί κιόλας 50 δισεκατομμύρια. Προφανώς, απευθύνεστε σε ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα τι τους γίνεται.

Όμως, ας το ξεπεράσουμε ακόμη και αυτό, γιατί όλοι ξέρουν ότι το ελληνικό χρέος δεν βγαίνει, οπότε όλα αυτά είναι προσχηματικά, αφού η διαγραφή του ελληνικού χρέους, όσο και αν θέλετε να το κρύψετε, είναι αναπόφευκτη. Απλά, δίνετε χρόνο στην κυρία Μέρκελ. Γίνεστε οι τελευταίοι χειροκροτητές της κυρίας Μέρκελ στην Ευρώπη. Στην ίδια τη Γερμανία, στο γερμανικό κοινοβούλιο, δεν έχει χειροκροτητές, έχει τα τρία κόμματα της ελληνικής Κυβέρνησης ως χειροκροτητές για να μη βρεθεί στη δύσκολη θέση να αποδεχθεί η κυρία Μέρκελ ότι έχει αποτύχει το πρόγραμμά της πριν τις γερμανικές εκλογές. Δίνετε χρόνο στην κυρία Μέρκελ, αλλά στερείτε χρόνο και ανάσα από τους Έλληνες πολίτες, που θυσιάζονται. Πόσο θα αντέξει αυτή η κοινωνία αυτήν την βαρβαρότητα;

Όμως, ας δούμε τη δεύτερη προϋπόθεση. Ας υποθέσουμε ακόμη ότι με τη διαγραφή του χρέους θα γίνει βιώσιμο κάποια στιγμή. Ας δούμε τη δεύτερη προϋπόθεση, που δεν είναι προσχηματική, όπως η πρώτη, γιατί είναι απαιτητή, τοις μετρητοίς στις 13 Δεκεμβρίου, άμεσα.

Προϋπόθεση, λοιπόν, είναι να μειωθεί το χρέος 40 δισεκατομμύρια χωρίς "κούρεμα". Πώς; Με τρεις τρόπους.

Ο πρώτος τρόπος είναι η μείωση των επιτοκίων. Είναι καλοδεχούμενη ακόμα και αν αποφασιστεί από κοινοβούλια – πράγμα δύσκολο - όπως αυτό της Ισπανίας, που δανείζεται ακριβότερα για να δίνει σε εμάς με μικρότερα επιτόκια. Μακάρι να γίνει αυτό. Πόσο κερδίζουμε από αυτό; 2 δισεκατομμύρια.

Ο δεύτερος τρόπος είναι με τη μετακύληση τοκοχρεολυσίων μετά το 2022. Τι σημαίνει μετακύληση των τοκοχρεολυσίων μετά το 2022; Μορατόριουμ στην αποπληρωμή σημαίνει. Τι μας απαντούσατε όταν πριν από δύο χρόνια είπαμε σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα μορατόριουμ; Ότι θα μας διώξουν από την Ευρώπη μας απαντούσατε. Όμως, δεν χρειάζονται οι εταίροι να μας απειλούν. Έχουν εσάς εδώ.

Πόσο θα αποκομίσει η χώρα από τη μετακύληση των τοκοχρεολυσίων μετά το 2022; Επτά δισεκατομμύρια. Επτά και δύο δισεκατομμύρια κάνουν 9 δισεκατομμύρια. Ως τα 40 μένουν 31 δισεκατομμύρια. Πώς θα γίνει αυτό; Με επαναγορά ομολόγων.

Το ερώτημα είναι: Πώς πανηγυρίζετε προκαταβολικά γι’ αυτό που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα γίνει; Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι τα hedge funds, που κατέχουν ελληνικά ομόλογα, και μάλιστα στο αγγλικό δίκαιο πλέον – τα πήραν κοψοχρονιά - καθώς ο στόχος είναι το κέρδος ότι δεν θα θελήσουν να τα πουλήσουν πιο ακριβά, έχοντας το πλεονέκτημα ότι εδώ σε όλους τους τόνους δεν μιλάτε και κανείς δεν λέει για "κούρεμα".

Τι μένει; Μένει αυτό που είπε χθες ο κ. Στουρνάρας: Το πατριωτικό καθήκον των ελληνικών ιδρυμάτων και ιδιαίτερα των ασφαλιστικών ταμείων. Όταν ακούμε για πατριωτικό καθήκον μας πιάνει ένα σύγκρυο. Θυμόμαστε τον κ. Βενιζέλο που μιλούσε για πατριωτικό καθήκον στον PSI και κουτσουρεύτηκαν τα ομόλογα και οι αποταμιεύσεις των ομολογιούχων, κυρίως όμως, των ασφαλιστικών ταμείων.  

Και αυτό, το οποίο έγινε ήταν ένα δράμα. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην παγκόσμια οικονομική ιστορία που έκανε κούρεμα και αντί να μειωθεί το χρέος της αυξήθηκε και διαλύθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία. Το ίδιο θα γίνει και τώρα; Αυτό εννοείτε όταν λέτε "πατριωτικό καθήκον";

Είναι άραγε πατριωτικό καθήκον να εξυπηρετούμε τη βιωσιμότητα των συμφερόντων των δανειστών σε βάρος της βιωσιμότητας του λαού μας;

Κυρίες και κύριοι της τρικομματικής Κυβέρνησης, στο όνομα του εθνικού κινδύνου, ακολουθείτε μια πολιτική που μετατρέπει εσάς στον υπ’ αριθμόν ένα εθνικό κίνδυνο. Βυθίζετε τη χώρα στη δυστυχία και στην καταστροφή και πανηγυρίζετε, διότι αν ολοκληρώσουμε την καταστροφή και τη μεγεθύνουμε, μπορεί να πάρουμε μια δόση για τις τράπεζες.

Να σας πω και κάτι άλλο; Με τη στάση σας αυτή δυσφημείτε και απαξιώνετε τη χώρα διεθνώς. Σε όλη την Ευρώπη – ιδίως στο Νότο - έχει αρχίσει να αλλάζει το κλίμα και οι λαοί στέκονται αλληλέγγυοι στον ελληνικό λαό. Το κλίμα που διαμόρφωσε ο κ. Παπανδρέου λέγοντας "Διεφθαρμένοι Έλληνες", "Τεμπέληδες Έλληνες" και δεν μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε στην Ευρώπη πριν από λίγα χρόνια έχει αρχίσει και αλλάζει.

Στις 14 Νοέμβρη, στη Γερμανία, στο Αμβούργο οι διαδηλωτές οι Γερμανοί οι εργαζόμενοι πήγαν στο ελληνικό προξενείο να διαδηλώσουν την αλληλεγγύη τους στον ελληνικό λαό. Όλοι θαυμάζουν την αντοχή και τον αγώνα που δίνει αυτός ο λαός. Μόνο εσείς βγαίνετε και δυσφημείτε τη χώρα, διότι έχετε γίνει οι τελευταίοι υποστηρικτές της κ. Μέρκελ σε όλη την Ευρώπη.

Επειδή θυμάμαι ότι προεκλογικά ρωτούσατε το ΣΥΡΙΖΑ "Χωρίς πρωτογενές πλεόνασμα, πώς θα πληρώσετε μισθούς και συντάξεις;", τώρα εσείς τι έχετε να απαντήσετε σε αυτό το κρίσιμο ερώτημα; Διότι, ακόμη κι αν διαλύσουμε την κοινωνία για να καταφέρουμε πρωτογενή πλεονάσματα, εσείς με βάση τις συμφωνίες που έχετε κάνει θα τα χαρίζετε στους δανειστές και θα τα βάζετε σε αυτόν τον ειδικό λογαριασμό. Ακόμα και το παραπάνω αν το καταφέρουμε, το 30% θα το δίνετε σε αυτούς. Και μετά τρομοκρατείτε τον ελληνικό λαό ότι με το ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχει μισθούς και συντάξεις;

Σας επιστρέφουμε, λοιπόν, το ερώτημα: Με τα πρωτογενή πλεονάσματα στους δανειστές, πώς θα καταφέρετε την ανάπτυξη; Πώς θα πληρώνετε μισθούς και συντάξεις;

Θα ήθελα να πω και κάτι ακόμη: Θριαμβολογείτε σε σχέση με το μορατόριουμ των τόκων προς το EFSF. Αποδείχθηκε ότι αυτό το μορατόριουμ δεν συνιστά ρήξη με τους εταίρους. Αυτό, όμως, είναι το κρίσιμο πρόβλημα για την πολιτική ζωή του τόπου: Έχουμε μια ηγεσία που υιοθετεί στο ακέραιο την επιχειρηματολογία αυτών με τους οποίους υποτίθεται ότι πρέπει να διαπραγματευθούμε, αντί να αναλαμβάνει να διεκδικήσει προς όφελος των συμφερόντων του ελληνικού λαού.

Για το λόγο αυτό θέλουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την Εξεταστική Επιτροπή. Θέλουμε την Εξεταστική Επιτροπή, όχι για εκδίκηση, αλλά για να σταματήσουμε να κάνουμε το ίδιο λάθος και για να αποδειχθεί αν υπήρχε ή δεν υπήρχε εναλλακτική πολιτική επιλογή.

Ακούω το πρωτοφανές, το μεγαλοφυές επιχείρημα από κάποιους που πλέον έχουν γίνει και αναγνώστες του Μάρξ, του Λένιν – φαντάζομαι ότι η μισή κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας περνάει από τη "Σύγχρονη Εποχή" πριν έρθει στο Κοινοβούλιο - να λένε: "Ορίστε και ο Αριστερός Πρόεδρος της Κύπρου θα αναγκαστεί κάποια στιγμή να πάει σε μνημόνιο".

Αφήστε να δούμε τι είδους μνημόνιο θα είναι και αν θα πάει. Αλλά προσέξτε, εσείς το Γενάρη του 2010 ζητήσατε 7 δισεκατομμύρια από τις αγορές, σας έδωσαν 25 και πήρατε τα 12. Γιατί; Ο Χριστόφιας πήρε όσα του έδιναν και διεκδίκησε να πάρει από όπου μπορούσε να πάρει και πήρε ακόμη και από τον Πούτιν. Εσείς τι κάνατε αυτά τα δύο χρόνια; Γίνατε οι λαγοί μιας πολιτικής εξαθλίωσης του λαού μας. Γίνατε οι λαγοί μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μόνο αυτό.(…)

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρνείστε τώρα να αναζητηθούν και οι ευθύνες και να κριθεί η εγκυρότητα ή μη των επιλογών σας. Αλλά ξέρετε κάτι; Αυτή σας η άρνηση, όπως και η θριαμβολογία σας, για ένα λόγο γίνεται: από φόβο. Από φόβο θριαμβολογείτε και όχι από ελπίδα – δεν έχετε ελπίδα - από φόβο μην τυχόν έρθετε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα και τις ευθύνες σας, τις τραγικές σας ευθύνες για την κατάντια αυτού του τόπου και είναι ακριβώς ο ίδιος λόγος, ο φόβος, που σας οδηγεί στην απόφαση να φυγομαχήσετε για να αποφύγετε την εξεταστική. Ο φόβος είναι αυτή η μαγική λέξη, είναι αυτό το συναίσθημα που σας έδωσε τη δυνατότητα να ξανακαθίσετε στα κυβερνητικά έδρανα στις 17 του Ιούνη.

Μόνο που ο φόβος σας βοήθησε να κερδίσετε τις εκλογές, αλλά θα είναι και η αιτία που θα σας οδηγήσει σύντομα σε μια πρωτοφανή πολιτική ήττα, γιατί ο κόσμος δεν έχει πια κάτι να φοβηθεί. Μετά από τέσσερα χρόνια καταστροφής, μόνο να ελπίζει έχει από την ανατροπή σας, ενώ εσείς δεν έχετε καμία ελπίδα. Εσείς έχετε μόνο φόβο. Ο φόβος μένει ακέραιος σε εσάς και γι’ αυτό οδηγείστε από λάθος σε λάθος και δυστυχώς για εσάς, δεν μπορείτε και να το κρύψετε αυτό.

Οι πρώτοι που έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες να ζητάτε εξεταστική είστε εσείς, κύριοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Και πρώτος απ’ όλους ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Παπακωνσταντίνου έπρεπε να ζητούν Εξεταστική Επιτροπή για να διεκδικήσουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν τις πολιτικές τους επιλογές. Γιατί δεν το κάνετε; Άλλωστε ζητάμε Εξεταστική Επιτροπή σε μία Βουλή που έχετε πλειοψηφία. Ούτε αυτό, όμως, δεν αντέχετε. Δεν αντέχετε, δεν έχετε το σθένος να υπερασπιστείτε τις πολιτικές σας επιλογές. Και αυτό, ξέρετε, είναι τόσο εξόφθαλμο ότι αποτελεί ένδειξη ενοχής.

Θέλετε να αποφύγετε τη διερεύνηση κρίσιμων ερωτημάτων, να μην εξετάσουμε γιατί ενώ η ελληνική οικονομία σημείωνε εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης από το 1994 ως το 2007, το χρέος μας αντί να μειώνεται πολλαπλασιάστηκε. Να μην δούμε με ποια στοιχεία μπήκε η χώρα στο ευρώ, αν τα greek statistics ανακαλύφθηκαν το 2010 ή πολύ νωρίτερα, να μην διερευνήσουμε ποιες κυβερνήσεις επέτρεψαν τον περιορισμό των φορολογικών εσόδων του κράτους για μια δεκαετία, με στοχευμένες και προκλητικές φοροαπαλλαγές και φοροελαφρύνσεις του μεγάλου κεφαλαίου.

Θέλετε να μην δοθούν απαντήσεις για τα εξοπλιστικά προγράμματα μαμούθ που υπερέβησαν τα 60 δισεκατομμύρια ευρώ. Να μην δοθούν απαντήσεις για την Ολυμπιάδα, το μεγάλο αυτό εθνικό στόχο που μας χαντάκωσε και τις υπερτιμολογήσεις προμηθειών των μεγάλων έργων. Ένα δημόσιο έργο στην Ελλάδα κοστίζει τρεις φορές περισσότερο από ό,τι στη Γερμανία.

Θέλετε να μην αποσαφηνιστεί η σχέση του ελληνικού δημοσίου με τη Goldman Sachs και τα swaps που έκρυβαν το χρέος. Να μην διερευνήσει η Βουλή ούτε καν τις καταγγελίες του κ. Ρουμελιώτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του κ. Στρος Καν που δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, εξ όσων γνωρίζω, τις καταγγελίες των πρώην μελών της Στατιστικής Αρχής, της ΕΛΣΤΑΤ, που δεν τους διορίσαμε εμείς εκεί. Ζητάμε να μας απαντήσει ο κ. Παπακωνσταντίνου για την εκτίναξη του ελλείμματος στο 13,5% και ο προκάτοχός του βεβαίως.

Ζητάμε να μας απαντήσει ο κ. Προβόπουλος που σήμερα βγαίνει στα Μέσα Ενημέρωσης και κάνει κάποιες προβλέψεις που θα τον ακολουθούν – αυτό είναι το ατύχημα αυτών των προβλέψεων, δημιουργούν ένα επικοινωνιακό ντόρο την ημέρα που γίνονται, αλλά σε ακολουθούν μετά - και μας λέει ότι το 2014 θα μιλάμε για ανάκαμψη, ο κ. Προβόπουλος που επέτρεψε την κερδοσκοπία πάνω στα ελληνικά ομόλογα με το Τ+3 που είναι Τ+10. Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έκαναν τότε αυτήν την ερώτηση. Ο κ. Σαμαράς έκανε επίκαιρη ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό τότε. Δεν πρέπει να έρθει ο κ. Προβόπουλος, που διαχειρίζεται ακόμα το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, να μας εξηγήσει γιατί τα έκανε όλα αυτά;

Δεν πρέπει να δοθούν απαντήσεις για τη χειραγώγηση της αγοράς των CDS και την εκτόξευση των spreads; Δεν πρέπει να δούμε ποιοι υπονόμευσαν τη χώρα και την οικονομία της, ποιοι έκαναν τα πάντα, ώστε η Ελλάδα να είναι ο Δούρειος Ίππος, ο εμβρυουλκός των εξελίξεων, το πειραματόζωο, ό,τι θέλετε πείτε; Δεν πρέπει να δοθούν αναλυτικές εξηγήσεις για το PSI, το μόνο κούρεμα που αύξησε αντί να μειώσει το χρέος;

Αυτές είναι οι απαντήσεις που ζητά ο κόσμος, δεν τις ζητάμε εμείς. Τις ζητούν οι ψηφοφόροι σας. Τις ζητάει ο ελληνικός λαός. Και θέλουμε πολιτικές απαντήσεις. Αν τις έχετε, γιατί φοβάστε να ψηφίσετε για την εξεταστική επιτροπή;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας – και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - σας ζητώ να ξανασκεφθείτε σήμερα τη στάση σας. Ο κόσμος, η κοινωνία, ανεξάρτητα του τι πιστεύει, σε ποια ιδεολογία, σε ποια κόμματα, ζητά δύο πράγματα: αλήθεια και δικαιοσύνη. Ξέρει ο λαός μας ότι είμαστε σε πολύ δύσκολη κατάσταση και ότι κανείς δεν έχει το μαγικό ραβδί σε μια μέρα να μας βγάλει από την κρίση. Ζητάει, όμως, αλήθεια και δικαιοσύνη. Δεν θέλετε να προσφέρετε ούτε αλήθεια ούτε δικαιοσύνη.

Έρχεται, όμως, η στιγμή που ακόμα και οι λέξεις παίρνουν εκδίκηση. Πριν από ένα χρόνο σε αυτήν εδώ την Αίθουσα -ο κ. Βενιζέλος καθόταν σε άλλα έδρανα τότε- έκανα το μεγάλο "έγκλημα" να διατυπώσω εν τη ρύμη του λόγου μια φράση που ενόχλησε τότε τον κ. Βενιζέλο πολύ. Μίλησα για την ομερτά της πολιτικής ζωής του τόπου. Βλέπετε, ακόμα και οι λέξεις παίρνουν εκδίκηση. 

Σήμερα η συνωμοσία της σιωπής και η συγκάλυψη είναι παρούσες για μία ακόμη φορά, με μία διαφορά, βέβαια. Τότε αναφερόμουν στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Δημοκρατία. Σήμερα υπάρχει και τρίτος εταίρος στο κάδρο της συγκάλυψης. Στο κάδρο της συγκάλυψης των σκανδάλων του χρηματιστηρίου, των δομημένων ομολόγων, της SIEMENS, όπου έχει ευθύνη το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, υπάρχει και τρίτος τώρα.

Είναι η ΔΗΜΑΡ της ευθύνης που αναλαμβάνει και αυτή ακέραια την ευθύνη της συγκάλυψης, του ξεπλύματος του πολιτικού συστήματος της Μεταπολίτευσης, που οδήγησε την Ελλάδα στα βράχια και σήμερα καταρρέει.

Πριν από δύο χρόνια ένας έγκριτος κοινοβουλευτικός άνδρας – ακόμα και σήμερα - έλεγε από αυτό εδώ το Βήμα, όταν η Νέα Δημοκρατία τότε στα δομημένα ομόλογα ζητούσε να μη γίνει εξεταστική επιτροπή, διότι διεξάγεται έρευνα από τη δικαιοσύνη: "Μας λέτε, την ίδια ώρα που διερευνά η δικαιοσύνη θα υπάρχει εξεταστική επιτροπή; Πώς γίνεται αυτό; Δεν αποτελεί παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης; Πρόκειται για εξαιρετικά αβάσιμο πολιτικό λόγο όσο και επικίνδυνο, διότι έτσι καταργείται και από μία άλλη πλευρά το μέσο της εξεταστικής επιτροπής. Και ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι η εξεταστική επιτροπή από την ώρα που θα συσταθεί θα δυσχεράνει το έργο της δικαιοσύνης; Είναι δύο διαδικασίες, οι οποίες μπορούν και πρέπει να βαίνουν παράλληλα, χωρίς η μία να εμποδίζει το έργο της άλλης". Ποιος τα έλεγε αυτά; Ο Φώτης Κουβέλης.

Ποιο ήταν σήμερα το βασικό επιχείρημα του συνηγόρου υπεράσπισης εδώ, των προσώπων που φέρουν βαριά πολιτική ευθύνη; Ότι πρέπει να πάμε δήθεν στην προανακριτική κατευθείαν και ότι δεν έχει νόημα η εξεταστική.

Ακούστε, κύριοι. Με φθηνά επιχειρήματα δεν μπορείτε να ξεγελάσετε τον ελληνικό λαό για τις επιλογές σας.

Και επειδή δεν είναι μόνο οι λέξεις που παίρνουν εκδίκηση, αλλά είναι και η ίδια η ζωή και η ίδια η Ιστορία πεισματάρα, προσέξτε κάτι: Ακόμη κι αν σήμερα καταφέρετε, επειδή έχετε την πλειοψηφία εδώ, να ακυρώσετε την προσπάθεια να αναζητηθεί η αλήθεια, δεν θα καταφέρετε για πολύ καιρό να διατηρήσετε τη θέση σας στην Ιστορία και στην υπόληψη του ελληνικού λαού. Μπορεί οι υπεύθυνοι να μην καθίσουν ποτέ στο εδώλιο της Δικαιοσύνης, αλλά είναι βέβαιο ότι θα καθίσουν στο περιθώριο της Ιστορίας. Ήδη έχουν καθίσει στο περιθώριο της Ιστορίας!

Με τη στάση σας, λοιπόν, όσοι σήμερα θέλετε να συγκαλύψετε την αλήθεια, απλά λαμβάνετε κι εσείς θέση δίπλα τους, στο περιθώριο της Ιστορίας!»