ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Νάντια Βαλαβάνη: Εκδήλωση χιούμορ η δήλωση Στουρνάρα


Ας ακούσουμε τώρα και μια εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, μπας και βγάλουμε άκρη για το τι μαγειρεύεται με τα Αμοιβαία Κεφάλαια. Έχω μια προαίσθηση ότι στήνεται νέο γιουρούσι, αντίστοιχο μ' εκείνο του 1999, για να σαρώσουν ξένοι και ντόπιοι καρχαρίες ό,τι κομπόδεμα έχει απομείνει στον αναιμικό Έλληνα πολίτη, που αφελώς θα ξεστρατίσει στα επικίνδυνα λημέρια τους. Είδατε χαρούλες που έκανε σήμερα το Χρηματιστήριο; Προσέξτε μη μασάτε!

Βουλή, 17-12-2012: ΟΛΓΑ-ΝΑΝΤΙΑ ΒΑΛΑΒΑΝΗ: «Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το κύριο θέμα του νομοσχεδίου που συζητάμε είναι η προσαρμογή του πλαισίου λειτουργίας των Εταιρειών Διαχείρισης Αμοιβαίων Κεφαλαίων στις πιο πρόσφατες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι αλλαγές αυτές είναι φυσικά προς την κατεύθυνση της κυρίαρχης τάσης σε διεθνές επίπεδο που είναι η μεγαλύτερη απελευθέρωση της αγοράς κεφαλαίου. Θεωρητικά, με βάση τη μείωση του απαιτούμενου κεφαλαίου για να μπορέσει να φτιάξει κάποιος μια τέτοια εταιρεία, με το παρόν πλέον νομοσχέδιο θα έλεγε κανείς ότι δημιουργούνται μεγαλύτερες δυνατότητες να υπάρξουν περισσότερες μικρές εταιρείες διαχείρισης αμοιβαίων κεφαλαίων, ανεξάρτητες και όχι συνδεδεμένες μόνο με τράπεζες και ασφαλιστικές με αποτέλεσμα στην παρούσα πολύ δύσκολη συγκυρία, να υπάρξει κάποια αύξηση θέσεων υψηλά εξειδικευμένου προσωπικού.

Σε διεθνές, όμως, επίπεδο ξέρουμε ότι η κυρίαρχη τάση, εφαρμόζοντας αυτές ακριβώς τις οδηγίες, είναι η παραπέρα συγκεντροποίηση του χρηματιστικού κεφαλαίου και όχι η διασπορά σε μικρότερες εταιρείες.

Επιπλέον, έχουμε την πρόσφατη εμπειρία της 3ετίας της κρίσης και των μνημονίων στην Ελλάδα, όπου από 25 δισεκατομμύρια ευρώ που ήταν τα αμοιβαία κεφάλαια το 2009, μειώθηκαν περίπου στα 10 δισεκατομμύρια ευρώ σήμερα. Και ενώ είναι γύρω στις είκοσι εταιρείες αυτού του χαρακτήρα, η συγκέντρωση και χωρίς αυτά τα μέτρα είναι ήδη πολύ μεγάλη με την έννοια ότι μετά τη συγχώνευση της Εθνικής Τράπεζας με τη Eurobank το ενιαίο τραπεζικό σχήμα θα ελέγχει πάνω από το 45% των αμοιβαίων κεφαλαίων.

Ενδιαφέρον έχει όμως και η σύνθεσή τους. Απ’ αυτά τα 10 δις που έχουν μείνει, τα ελληνικά αμοιβαία είναι πλέον μόνο 5,5 δις, τα διεθνή αμοιβαία που διακινούνται στην Ελλάδα 4,5 δις και η τάση είναι πολύ γρήγορα να έχει αλλάξει αυτός ο συσχετισμός, δηλαδή θα είναι περισσότερα τα διεθνή από τα ελληνικά για τους λόγους που όλοι καταλαβαίνουμε.

Επιπλέον, με τη μείωση του συνολικού όγκου των συναλλαγών, εφόσον δίνεται η δυνατότητα στις ξένες εταιρείες αμοιβαίων κεφαλαίων να είναι εδώ όχι με υποκαταστήματα αλλά με απλή αντιπροσώπευση, επειδή θα δημιουργηθούν τέτοιες συνθήκες ανταγωνισμού όπου και οι ελληνικές τράπεζες θα θελήσουν να ξεφορτωθούν επιπλέον λειτουργικά βάρη και κόστη εργαζομένων, οι τάσεις θα είναι μάλλον αποεπένδυση, μείωση αυτών των εξειδικευμένων θέσεων εργασίας παρά αύξηση και εξυπηρέτησή τους κυρίως μέσα από τις υπάρχουσες δομές.

Μ’ άλλα λόγια, αυτό που θεωρητικά θα μπορούσε να λειτουργήσει και στην αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή υπέρ της διασποράς, θα λειτουργήσει έτσι όπως γίνεται πρακτικά – το ξέρουμε αυτό και σε διεθνές επίπεδο υπέρ των μεγάλων διεθνών εταιρειών που θα αυξήσουν την παρουσία τους στην Ελλάδα με ελάχιστα υποκαταστήματα, είτε πολύ περισσότερο μέσω μιας απλής σχέσης αντιπροσώπευσης, εφόσον αυτή πλέον τους επιτρέπεται και με παραπέρα αλλαγή του συσχετισμού υπέρ των διεθνών αμοιβαίων κεφαλαίων.

Γι’ αυτό και η δήλωση του Υπουργού Οικονομικών κυρίου Στουρνάρα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων ότι αυτή η προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας κάνει ιδιαίτερα ελκυστική στην Ελλάδα την κατάσταση για προσέλκυση επενδυτικού κεφαλαίου που να έλθει απέξω για να επενδυθεί εδώ, μπορεί να εκληφθεί μόνο σαν μία εκδήλωση χιούμορ.

Θέλω να τονίσω κάτι που έχει μεγάλη σημασία: Όσο μεγαλύτερη είναι η συγκέντρωση κεφαλαίου, τόσο μεγαλύτερες είναι οι δυνατότητες χειραγώγησης και τόσο μεγαλύτερη είναι η δυνατότητα άσκησης τόσο υπερτιμητικής όσο και υποτιμητικής κερδοσκοπίας με όλες τις συνέπειες. Στο θέμα της φορολογίας αναφέρθηκε αναλυτικά ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ - Ενιαίο Κοινωνικό Μέτωπο. Ανοίγει ο δρόμος για διπλές, από δύο κατευθύνσεις απώλειες φορολογικών εσόδων και μας κάνει εντύπωση ότι αυτό το ενδεχόμενο δεν εντοπίζεται και δεν τονίζεται στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Υπενθυμίζω ότι η νεοφιλελεύθερη απορρύθμιση του τραπεζικού συστήματος ξεκίνησε από το τέλος της δεκαετίας του 1980 και βρέθηκε στο φόρτε της στη δεκαετία του 1990. Απελευθέρωσε τις εμπορικές τράπεζες από τους όποιους φραγμούς και τις οδήγησε στην πιο ανηλεή κερδοσκοπία με τεράστια μόχλευση και στο να παίξουν όχι απλώς τα κεφάλαια των πελατών τους που διαχειρίζονταν, αλλά και τα δικά τους ίδια κεφάλαια, με αποτέλεσμα το 2007 να σκάσει η "φούσκα" των subprimes στις ΗΠΑ και να δρομολογηθεί η διαδικασία της παγκόσμιας δομικής καπιταλιστικής κρίσης που με τη βοήθεια μιας πολιτικής φονικής λιτότητας οδήγησε την Ελλάδα στο σημερινό κατάντημα.

Θα τονίσω ακόμα το πόσο στην Ελλάδα μέσα σ’ αυτά τα παιχνίδια είχε ανοίξει η όρεξη εκείνα τα χρόνια, δύο χρόνια πριν "σκάσει" η "φούσκα" των subprimes, και πόσο ακόμα χειρότερη θα ήταν η κατάσταση σήμερα αν δεν είχε "σκάσει" το 2007 και είχε κρατήσει μέχρι το 2009. Αυτή είναι η γνωστή ιστορία με τα δομημένα ομόλογα, κατεξοχήν προϊόντα που κανείς δεν μπορεί να αποτιμήσει, που χρειάζονται σύνθετες μαθηματικές πράξεις για να καταλάβουν μόνο οι ειδικοί σε τι επίπεδο βρίσκονται, πώς αποτιμώνται, με τα οποία βρέθηκαν φορτωμένα – με το αζημίωτο φυσικά για κάμποσους τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, δηλαδή τα ταμεία που θα έπρεπε να παλέψουμε για να προστατευθούν με κάθε τρόπο ώστε να εξασφαλιστεί ότι ο εργαζόμενος που πληρώνει τα πάντα στη διάρκεια της εργασιακής του ζωής θα έχει μία αξιοπρεπή σύνταξη στο τέλος της.

Θα πω ότι υπάρχει κάτι στα πλαίσια των ρυθμίσεων της καπιταλιστικής αγοράς που δεν είναι κανένα επαναστατικό μέτρο, ωστόσο μπορεί να βάλει κάποιο φρένο. Αυτό είναι το να γίνει ένα βήμα πίσω, δηλαδή το να ξαναγυρίσουμε στον αποχωρισμό των εμπορικών τραπεζών από τις κερδοσκοπικές δραστηριότητες της διαχείρισης κεφαλαίων.

Θέλω να υπενθυμίσω ότι στο δρόμο αυτό υποτίθεται ότι βρίσκεται τώρα πια η μητρόπολη του καπιταλισμού, η Αμερική, αν και εκεί πάνε να εφαρμόσουν κάποιες σχετικές ρυθμίσεις μετά την κρίση των subprimes με ρυθμό χελώνας.

Επίσης, να υπενθυμίσω ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που πρόσφατα οι FINANCIAL TIMES μας υπενθύμιζαν με τι φοβερό ενθουσιασμό προωθούσε την απελευθέρωση όλων αυτών των αγορών κατά τη δεκαετία του 1980 και του 1990, στην τελευταία έκθεση του Οκτωβρίου παραδέχεται ότι υπάρχουν κίνδυνοι για ορισμένες χώρες από την απελευθέρωση αυτή και ότι η λήψη μέτρων ελέγχου στην διακίνηση κεφαλαίων μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη προκειμένου να αποφευχθεί η γέννηση μιας καινούργιας οικονομικής φούσκας.

Υπάρχει άλλη μια πλευρά που σχετίζεται και με τις εταιρείες διαχείρισης των αμοιβαίων κεφαλαίων ή τουλάχιστον όσων είναι θυγατρικές τραπεζών. Αν δοθεί από πλευράς Κυβέρνησης στους ιδιώτες τραπεζίτες ο αναβαλλόμενος φόρος μέχρι το 2030, πράγμα που η Κυβέρνηση μάλλον το έχει υποσχεθεί προκειμένου να τις προσελκύσει στην επαναγορά χρέους, αυτό δεν θα αφορά στον συμψηφισμό μόνο των σημερινών ζημιών με τα μελλοντικά κέρδη των τραπεζών, που είναι ένα τεράστιο σκάνδαλο από μόνο του, αλλά επειδή θα αφορά τους τραπεζικούς ομίλους, δηλαδή θα είναι ομιλικός αναβαλλόμενος φόρος, σημαίνει ότι θα περιλαμβάνει σημερινές κερδοφόρες επιχειρήσεις, τμήματα των τραπεζικών ομίλων όπως είναι οι σημερινές τραπεζικές εταιρείες διαχείρισης κεφαλαίου και τραπεζικές χρηματιστηριακές εταιρείες, οι οποίες είναι κερδοφόρες και στις σημερινές συνθήκες της κρίσης για τον απλούστατο λόγο ότι τα βασικά τους έσοδα άρα και τα κέρδη τους προέρχονται από τις προμήθειες τις οποίες εισπράττουν από τους πελάτες τους είτε είναι θετικό είτε είναι αρνητικό το πρόσημο των αμοιβαίων κεφαλαίων που είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Θα δρομολογηθεί δηλαδή, αν υπάρξει αυτή η ρύθμιση, πολύ μεγάλης έκτασης φοροαπαλλαγή ως δώρο στους τραπεζίτες.

Για τα σχετικά με το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, επειδή δεν υπάρχει χρόνος, θα αναφερθώ αύριο στη συζήτηση επί των άρθρων.»