ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Αντώνης Σαμαράς: Εφιάλτης εντός των τειχών, "πολιτικός της χρονιάς" εκτός

Φοβού τους Γερμανούς διακρίσεις προσφέροντας!
Οι Γερμανοί επιβραβεύουν, κοινώς γλείφουν, τον άνθρωπό τους! Η Γερμανική εφημερίδα Handelsblatt επέλεξε, λέει, τον Έλληνα Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά ως Ευρωπαίο πολιτικό της χρονιάς! Τον τιμούν επειδή έριξε 11,9 δις στο πορτοφόλι των αεριτζήδων. Τον κολακεύουν προφανώς, επειδή βγήκαν κερδισμένοι από την επαναγορά ελληνικού χρέους
Οι άνθρωποι δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα, θυμίζοντας την παροιμία που λέει "θέλει η π@@@@να να κρυφτεί αλλά η χαρά δεν την αφήνει". 



Πρόκειται για ένα σπουδαιογελοίο χριστουγεννιάτικο ανέκδοτο!

Αξιόπιστος έξω, αναξιόπιστος εις τη νιοστή μέσα… 

Συνεπής έξω, προδότης του εαυτού του και του λαού του μέσα…

Άγιος Βασίλης με τα δώρα έξω, Ηρώδης μέσα…

Προσκυνημένος έξω, αδίστακτος μέσα…

Εν τω μεταξύ, οι "σωτήρες" μας οι Γερμανοί, που κέρδισαν 80 δις από την Ελλάδα μέσα στην κρίση, φαίνεται να μην διδάσκονται τίποτα από τις γκάφες του παρελθόντος.

Θυμάστε τον Οκτώβριο του 2010 που είχαν βιαστεί να βραβεύσουν τον άλλο μεγάλο προδότη, το Γιώργο Παπανδρέου, με το Γερμανικό βραβείο «Κβαντρίγκα» (Quadriga), για τη "δύναμη" και "ειλικρίνεια" να αναδιαρθρώσει τάχα την ελληνική δημοσιονομική πολιτική και ν’ αποτρέψει την πτώχευση του ελληνικού κράτους; Και θυμάστε πώς οι ίδιοι τον άδειασαν εν μια νυκτί, ένα χρόνο αργότερα, επειδή στραβοπάτησε κατά λάθος-εξεπίτηδες εξαγγέλλοντας δημοψήφισμα, για να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια ως ήρωας αντί να φυγαδευτεί με ελικόπτερο από την ταράτσα της Βουλής, πράγμα που φοβόταν; Τώρα οι Γερμανοί δεν έχουν μάτια να τον δουν τον πρώην βραβευμένο τους!

Ωστόσο βρήκαν στήριγμα και παρηγοριά στον Αντώνη Σαμαρά, και γι’ αυτό τον κολακεύουν με διακρίσεις που δεν τις αξίζει. Κι εκείνος, φυσικά, μη έχοντας επίγνωση της συμφοράς που έχει επιφέρει στον ελληνικό λαό, καμαρώνει σα γύφτικο σκεπάρνι, που λένε στο χωριό μου.

Βρε τον Αντώνη, βρε τον Αντώνη! Το περίμενες εσύ ότι θα έφτανε τόσο "ψηλά", μετά από έντεκα χρόνια μοναχισμού, και μετά από αθέτηση όλων των θέσεων που υποστήριζε σθεναρά ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης;


Σύμφωνα με σχόλιο που γράφτηκε από τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών Χανς-Ντίτριχ Γκένσερ, ο έπαινος πηγαίνει, λέει, στο θάρρος και την συνέπεια του Έλληνα πρωθυπουργού! Εδώ πρόκειται για το θάρρος-θράσος ν' αρπάξει το χασαπομάχαιρο και πού πονεί και πού σε σφάζει, με προτίμηση στις οικογένειες με παιδιά. Αμ τι "Ηρώδης" θα ήταν αν δεν το έκανε;

«Η πρόκληση», έγραψε ο Genscher, «για τον Αντώνη Σαμαρά ήταν να μιλήσει για τα δικά του, καθώς και για τα ελληνικά λάθη του παρελθόντος και να αποδεχθεί τις αναγκαίες συνέπειες.» 
Ποια λάθη παραδέχτηκε ο Αντώνης και δεν το πήρα χαμπάρι; Μήπως εννοούσε το λάθος να διατυμπανίζει ότι η συνταγή ήταν λάθος; Μήπως το λάθος να επιμένει ότι χρειαζόταν άλλο μείγμα πολιτικής, ενώ τώρα χρησιμοποιεί το ίδιο μείγμα υπερενισχυμένο;

Όσο για τα ελληνικά λάθη του παρελθόντος που τάχα αναγνώρισε, αποδεχόμενος τις συνέπειες, προφανώς τον επιβραβεύουν που αποδέχτηκε να φορτώσει τις συνέπειες σ’ εκείνους που δεν έφταιγαν και ν’ απαλλάξει εκείνους που ευθύνονται για τη χρεοκοπία της χώρας, με πρώτη και χειρότερη την αχαΐρευτη και διεφθαρμένη πολιτική συμμορία των τελευταίων 30 ετών.

«Η σαφήνεια των θέσεών του και η ικανότητά του να τις επιβάλει, έθεσαν τις βάσεις εμπιστοσύνης που απαιτούσε η απόφαση των ευρωπαίων εταίρων για το πακέτο διάσωσης, το μέγεθος του οποίου κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί πριν από μερικά χρόνια», έγραψε ο Genscher.

Ακόμη δεν τον είδαμε, Γιάννη τον εβάλαμε! Ο Genscher φαίνεται δεν γνωρίζει ότι όλοι Έλληνες βρίσκονται στα χαρακώματα και ότι το ελληνικό καζάνι βράζει. Πιστεύει ότι η κοινωνική ειρήνη μπορεί να εδραιωθεί πάνω στις κατάφωρες αδικίες της εξοντωτικής πολιτικής του Σαμαρά. Νομίζει ότι ο ελληνικός λαός έχει πέσει σε διαρκή χειμερία νάρκη κι ότι δεν υπάρχει προοπτική να ξεσηκωθεί και να τα κάνει όλα γης μαδιάμ. Πόσο βαθιά είναι κι αυτός νυχτωμένος!

Και σα να μην έφταναν αυτά, ο Hans-Dietrich Genscher πρόσθεσε ότι η σφαγιαστική, ου μην αλλά άκρως υφεσιακή και αδιέξοδη, πολιτική του Αντώνη Σαμαρά, «του έδωσε το σεβασμό του λαού του, ο οποίος βρίσκεται τώρα στο πετρώδες μονοπάτι για μια νέα αρχή.» (Bloomberg)

Τι λέει ο άνθρωπος; Ότι ο Σαμαράς κέρδισε το σεβασμό του πεινασμένου, του άνεργου, του άστεγου, του πολύτεκνου που του αύξησε τη φορολογία κι έκοψε τα επιδόματα, του συνταξιούχου που του πετσόκοψε την σύνταξη στο ήμισυ, της πρώην μεσαίας τάξης την οποία φτωχοποίησε;

Έχω αρχίσει να ψάχνομαι, παίδες. Άγιες μέρες που είναι, δεν θέλω να είμαι η μόνη ασεβής προς τον Αντώνη Σαμαρά και αχάριστη. Πώς θα κάνω Χριστούγεννα, πώς θα γιορτάσω την ημέρα της Αγάπης και της Ελπίδας με τέτοια οργή και θυμό μέσα μου;

Το σεβασμό των τραπεζιτών, ναι, τον κέρδισε, ο Αντώνης, όπως κέρδισε και το σεβασμό όλων των μεγαλοκαταθετών που φυγάδευσαν τ’ αφορολόγητα και υπόπτως αποκτηθέντα δισεκατομμύρια στο εξωτερικό και τάχα ψάχνει να τους βρει. Το σεβασμό της πλουτοκρατίας επίσης τον κέρδισε με τη μείωση του ανώτατου συντελεστή φορολόγησης, αντί για αύξηση που όφειλε να κάνει.

Όμως, το σεβασμό του άνεργου, του αδικημένου και του κατακρεουργημένου μισθωτού και συνταξιούχου είναι αδύνατο να τον κερδίσει! Όπως είναι αδύνατο να κερδίσει το σεβασμό της ίδιας της συνείδησής του. Στα ενδόμυχά του γνωρίζει ότι έχει προδώσει το λαό για χάρη των πρόσκαιρων συμφερόντων μιας αδίστακτης ξένης και ντόπιας πλουτοκρατίας.

Η ιστορία θα κατατάξει τον Αντώνη Σαμαρά στους προδότες του λαού, όπως και τον προκάτοχό του…