ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

"Parliamentary Democracy" made in Greece, by Theodoros Pangalos




Με καθυστέρηση παραθέτω απόσπασμα από τη συνέντευξη του Θεόδωρου Πάγκαλου στην Πόπη Τσαπανίδου την παραμονή των Χριστουγέννων. Ο λόγος ήταν ότι δεν ήθελα να σας... κουφάνω χρονιάρες μέρες, διότι τα όσα "κουφά" είπε ο  "Μαζί τα Φάγαμε", αν τα πάρετε στα σοβαρά, ΚΟΥΦΑΙΝΟΥΝ!

Πάρτε ένα δείγμα του τι ακολουθεί για ν' αντιληφθείτε τον κίνδυνο "κουφαμάρας" που διατρέχετε.

Τάδε έφη Θόδωρος Πάγκαλος:

** Η ανάπτυξη δεν είναι μια υπόθεση που την κάνουν οι κυβερνήσεις.

** Η τεράστια μεταπολιτευτική ανάπτυξη δεν έγινε από Ν.Δ. ή ΠΑΣΟΚ αλλά από το ελληνικό σύστημα.

** Είμαστε η 25η πλουσιότερη χώρα του κόσμου που όμως εισάγει το 72% της τροφής της και έχει εκατοντάδες χιλιάδες υπεράριθμους δημοσίους υπαλλήλους.

** Το σύστημα μας οδηγούσε στα λάθη. 

** Το σύστημα ήταν τέτοιο που στηριζόταν στο συνδικαλισμό και στις προσλήψεις.

**Δεν υπήρχε καλύτερο διότι ο λαός ήθελε ρουσφέτι, διορισμούς, φοροαπαλλαγές, φοροδιαφυγή. 

** Αυτό το πράγμα γίνεται με τους κανόνες του παιχνιδιού. 

** Δεν σηκώθηκα να φύγω διότι ήταν η δουλειά που είχα επιλέξει. 

** Δύσκολο να βρει κανείς κάποιον με λίγο περισσότερες σπουδές από μένα.

** Δεν τολμάει κανείς να ποινικοποιήσει τη φοροδιαφυγή
 


Θ. Πάγκαλος: Ναι, αλλά ξέρετε ποιο είναι το πολιτιστικό μας πρόβλημα που έχετε εσείς, οι νεότατοι άνθρωποι σαν κι εσάς; Γεννήθηκαν υπό συνθήκες που υπάρχει το καλό και το καλύτερο. Το χειρότερο δεν σας συνέβη ποτέ. Εμένα μου συνέβη. Ήμουνα δύο ετών όταν ήρθαν οι Γερμανοί, κι έγινε η κατοχή. Έτσι; Και μετά ήμουνα επτά ετών κι έγινε εμφύλιος. Και μετά ήμουνα δεν ξέρω πόσων ετών και νόμιζα ότι έστρωσε η ζωή μου πια, κι έγινε χούντα. Λοιπόν εσείς δόξα τω θεώ δεν έχετε πάθει τίποτα.

Π. Τσαπανίδου: Εκεί το σταματάτε!

Θ. Πάγκαλος: Ναι το σταματάω.

Π. Τσαπανίδου: Γιατί στη συνέχεια εσείς ήσασταν οι οποίοι δώσατε «ανάπτυξη» στη χώρα, μοιράσατε στη χώρα, βολέψατε στη χώρα...

Θ. Πάγκαλος: Δεν έγινε ανάπτυξη;

Π. Τσαπανίδου: Και ξαφνικά γιατί έπαψε να υπάρχει έστω και ψήγμα ανάπτυξης και πέθανε στα πατώματα όλη;

Θ. Πάγκαλος: Γιατί ήταν σε λάθος δρόμους η ανάπτυξη, και με συγχωρείτε πάρα πολύ θεωρώ ότι είναι ανάξιο της αξιοπρέπειάς σας ως Ελληνίδας και πολίτη αυτής της χώρας να θεωρείτε ότι «ανάπτυξη» είναι μια υπόθεση που την κάνουν οι κυβερνήσεις και να κάνετε κι έτσι σαν τα κουνέλια που μας έχουν μάθει οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι, που θα πει εισαγωγικά. 

Π. Τσαπανίδου: Γιατί;

Θ. Πάγκαλος: Οι Αγγλοαμερικάνοι μας το έχουν μάθει αυτό που θα πει εισαγωγικά. Δεν είμαστε κουνέλια.

Π. Τσαπανίδου: Να μην επικαλούμαστε μόνο γερμανικές συνήθειες! Να επικαλεστούμε και συνήθειες άλλων λαών.

Θ. Πάγκαλος: Πραγματική ανάπτυξη χωρίς έτσι (χωρίς εισαγωγικά), τεράστια ανάπτυξη, δεν έγινε ούτε από το ΠΑΣΟΚ ούτε από τη Νέα Δημοκρατία. Έγινε από το ελληνικό σύστημα όπως λειτούργησε σε όλα αυτά τα χρόνια από τη Μεταπολίτευση και μετά. Λειτούργησε η Μεταπολίτευση. Είχαμε κοινωνική ειρήνη, είχαμε ειρήνη στη χώρα εκτός από ορισμένα επεισόδια και εντάσεις, δεν κάναμε πόλεμο, το 1974 είχαμε κάνει πόλεμο. 

Και μετά καταφέραμε με την προσπάθεια όλου του λαού και με την εργασία του να πάμε μπροστά. Έχουμε πάει πάρα πολύ μπροστά απ’ ότι ήμασταν στο παρελθόν.  Και όσοι δεν έχουν ζήσει αυτά όλα τα γεγονότα δεν ξέρουν ούτε πόσο καλύτερο είναι αυτό που ζούμε τώρα σε σχέση με το παρελθόν, σε σχέση με είκοσι χρόνια πριν. Και δεν προτείνω να πάμε είκοσι χρόνια πριν, ούτε δέκα χρόνια πριν, ούτε πέντε χρόνια πριν.

Π. Τσαπανίδου: Αλλά;

Θ. Πάγκαλος: Προτείνω να το αποφύγουμε. Πάση θυσία.

Π. Τσαπανίδου: Αλλά;

Θ. Πάγκαλος: Να επανέρθουμε στο ίδιο επίπεδο ποσοτικά αλλά με άλλες ποιοτικές συνθέσεις.

Π. Τσαπανίδου: Τι γίνεται στην πράξη όμως, κύριε Πάγκαλε;

Θ. Πάγκαλος: Όχι να εισάγουμε, κυρία Τσαπανίδου, 85% των οσπρίων. Αυτή τη στιγμή στη χώρα αυτή εισάγονται 85% των οσπρίων. Εισάγεται το 72% της τροφής. 

Π. Τσαπανίδου: Γιατί;

Θ. Πάγκαλος: Γιατί πήραμε δρόμο κι αφήσαμε την αγροτική παραγωγή και γίναμε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Έτσι; Κι εγώ έχω πει πώς γίναμε δημόσιοι υπάλληλοι.

Π. Τσαπανίδου: Άρα λοιπόν, να το ξαναβάλω αυτό το "ανάπτυξη" στην κουβέντα;

Θ. Πάγκαλος: Όχι, όχι. Αυτό θα το βάλετε όταν δεν υπάρχει ανάπτυξη.

Π. Τσαπανίδου: Μα εσείς μου λέτε ότι είμαστε μία χώρα που αναπτύχθηκε και ανέβηκε πολλά επίπεδα και δεν έχουμε παραγωγή ντόπια.

Θ. Πάγκαλος: Στην 25η πλουσιότερη χώρα του κόσμου μου κάνετε έτσι; Είμαστε η 25η πλουσιότερη χώρα του κόσμου.

Π. Τσαπανίδου: Που δεν έχει να φάει μόνη της.

Θ. Πάγκαλος: Στην Τρίτη στρατιωτική δύναμη της Ενωμένης Ευρώπης;

Π. Τσαπανίδου: Που δεν έχει να φάει μόνη της. Εσείς δεν είπατε ότι εισάγουμε όσπρια από το εξωτερικό;

Λ. Στεργίου: Είναι διαφορετικό πράγμα ο πλούτος στο εισόδημα από την ανάπτυξη.

Θ. Πάγκαλος: Ναι, βέβαια.

Λ. Στεργίου: Άρα ναι, ήμασταν πλούσιοι αλλά δεν είχαμε ανάπτυξη.

Θ. Πάγκαλος: Αν θέλει ουσιαστική ανάπτυξη η κυρία Τσαπανίδου, τότε μείωση του δημόσιου τομέα υποθέτω, που είναι ένα φαινόμενο παρασιτισμού. 

Π. Τσαπανίδου: Για πάμε παρακάτω στο θέμα αυτό.

Θ. Πάγκαλος: Είναι φαινόμενο τριτοκοσμικό, παρασιτισμού. Οι πολιτισμένες και προηγμένες χώρες δεν έχουν εκατοντάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους. Έχουν όσους δημόσιους υπάλληλους χρειάζονται.

Π. Τσαπανίδου: Αυτή η διόγκωση του δημοσίου ως ευθύνη σε ποιον αναλογεί, κύριε Πάγκαλε;

Θ. Πάγκαλος: Στο ΠΑΣΟΚ, στη Νέα Δημοκρατία και στα κομμουνιστικά κόμματα ΚΚΕ και Συνασπισμός που πλειοδοτούσαν. Σε όλους οφείλεται. Στο πολιτικό μας σύστημα.

Π. Τσαπανίδου: Και γιατί δεν το σταματήσατε;

Θ. Πάγκαλος: Εγώ είμαι εκπρόσωπος του πολιτικού συστήματος, είμαι υπεύθυνος γι’ αυτό που είμαι υπεύθυνος, και γι’ αυτό αποχωρώ κιόλας, αν θέλετε αναγνωρίζοντας και την ευθύνη μου. 

Αλλά δεν μπορώ να παραδεχτώ ότι η αλητεία που γυρίζει και καίει την Αθήνα και φωνάζει με άναρθρες κραυγές, ή ξυλοκοπεί τους καθηγητές στα πανεπιστήμια ή δεν ξέρει τι λέει, είναι το μέλλον. Δεν είναι το μέλλον της Ελλάδας αυτό. 

Εδώ γίνεται σύγχυση και εξωφρενική προσέγγιση των πραγμάτων. Δεν θα το παραδεχτώ αυτό. Εγώ θα αγωνιστώ εναντίον του παραλογισμού. Είμαι υπέρ της λογικής.

Π. Τσαπανίδου: Μείνετε λίγο στο γεγονός ότι διογκώθηκε ένα Δημόσιο με τις συνέπειες που περιγράφετε και στο βιβλίο σας «Όλοι μαζί τα φάγαμε». Γιατί λοιπόν ενώ βλέπατε ότι διογκώνεται ένα δημόσιο με καταστροφικές συνέπειες δεν το σταματήσατε, κύριε Πάγκαλε.

Θ. Πάγκαλος: Μα δεν μπορούσαμε.

Π. Τσαπανίδου: Γιατί;

Θ. Πάγκαλος: Να σας πω γιατί. Γιατί το σύστημα ήταν τέτοιο που στηριζόταν στο συνδικαλισμό και στις προσλήψεις.

Π. Τσαπανίδου: Εσείς δεν το χτίσατε το σύστημα;

Θ. Πάγκαλος: Ποιοι εμείς;

Π. Τσαπανίδου: Ο πολιτικός κόσμος.

Θ. Πάγκαλος: Εγώ είμαι έτοιμος να δεχτώ ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το πρόβλημα αν μου δείξετε ότι η Νέα Δημοκρατία σε ένα θέμα, σε ένα, είπε όχι άλλες προσλήψεις, λιγότερο κράτος. Που στο κάτω- κάτω της γραφής ήταν κι ο ρόλος τους να το πούνε γιατί ήταν φιλελεύθερη η πολιτική τους.

Π. Τσαπανίδου: Το πρόβλημα είναι το ονοματεπώνυμο του κόμματος;

Θ. Πάγκαλος: Όχι, όχι. Το πρόβλημα είναι ότι εγώ δεν μπορώ να δεχτώ ως μέλος και στέλεχος ενός κόμματος μιας σειράς κυβερνήσεων την αποκλειστική ευθύνη για την κατάσταση ως προς την πελατειακή σχέση. Επίσης θα δεχόμουνα την κριτική αυτών που δεν ήταν στις κυβερνήσεις, εκτός από την κυβέρνηση του '89 με το ΚΚΕ και το Συνασπισμό, εάν σε μία περίπτωση είχανε πει όχι στις προσλήψεις όχι στα χατίρια όχι στα ρουσφέτια.

Ακόμη και στους υπαλλήλους της Βουλής, σ’ αυτή την εξωφρενική και σκανδαλώδη σχέση που αναπτύχθηκε στη Βουλή που την παρακολουθήσαμε όλοι, ο Συνασπισμός, ο ΣΥΡΙΖΑ πώς τον λένε τώρα, εβγήκε και διαδήλωνε μαζί με τους υπαλλήλους της Βουλής οι οποίοι ζητάνε να έχουνε τελείως διαφορετικό μισθολόγιο από αυτό των άλλων δημοσίων υπαλλήλων, τελείως διαφορετικό ωράριο εργασίας διότι θέλουν να κατακτήσουν και να διατηρήσουν προνόμια τα οποία προέρχονται από τη συνάφειά τους. Από το γεγονός ότι ήσαν μέσα στα πόδια των βουλευτών…

Π. Τσαπανίδου: Αναλογικά η ευθύνη δεν είναι μεγαλύτερη στα δύο μεγάλα κόμματα;

Θ. Πάγκαλος: Όσο μεγαλύτερο το κόμμα τόσο μεγαλύτερη η ευθύνη κι εγώ είμαι έτοιμος ν’ αναλάβω την πρώτη ευθύνη. Είμαι έτοιμος να αναλάβω την πρώτη ευθύνη και ως άτομο γιατί ήμουνα 17 χρόνια στην κυβέρνηση.

Π. Τσαπανίδου: Πρόταση λύσης υπάρχει;

Θ. Πάγκαλος: Πώς δεν υπάρχει. Εγώ γράφω κάθε Κυριακή στο Κυριακάτικο Βήμα ένα άρθρο που εδώ και τρεις Κυριακές τώρα είναι για το εκλογικό σύστημα. Δεν μπορεί να αλλάξει το πολιτικό σύστημα αν δεν αλλάξει το εκλογικό σύστημα. Το εκλογικό σύστημα δεν είναι η Απλή Αναλογική. 

Και εξάλλου η Απλή Αναλογική ισχύει. Στην πραγματικότητα ποια Αναλογική έχουμε; Στις τελευταίες δύο εκλογές, το ποσοστό βουλευτών που πήραν τα δύο μικρά κόμματα, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ οι οποίοι φωνάζουν, είναι ανώτερο από το ποσοστό ψήφων τους. Όχι μόνο Απλή Αναλογική υπάρχει, αλλά και αντίστροφη, αν θέλετε, αναλογική.

Π. Τσαπανίδου: Λεωνίδα, πάμε σε σένα.

Λ. Στεργίου: Κύριε πρόεδρε, θα ήθελα να σας πω το εξής: Ακούγοντάς σας τώρα στην επιχειρηματολογία και την πειθώ, που είπατε ότι δέχομαι ότι κάναμε λάθη και ο πρώτος που αναγνωρίζω την ευθύνη είμαι εγώ...

Θ. Πάγκαλος: Όχι, όχι, με συγχωρείτε. Το σύστημα μας οδηγούσε στα λάθη. Στις αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες οι πολιτικοί δεν είναι ξεκρέμαστοι. Εκφράζουν ένα λαό.

Λ. Στεργίου: Εγώ θυμάμαι ότι υπερασπίζατε το σύστημα εκείνο με πολύ ισχυρά επιχειρήματα και πειθώ.

Θ. Πάγκαλος: Ποιο σύστημα εννοείτε; Την κοινοβουλευτική δημοκρατία;

Λ. Στεργίου: Αυτό που σας οδήγησε σ’ αυτά τα λάθη που περιγράψατε προηγουμένως.

Θ. Πάγκαλος: Εγώ υποστήριζα το πελατειακό σύστημα;

Λ. Στεργίου: Δεν θυμάμαι ούτε μία αντίρρησή σας ή επιφύλαξη για τη διόγκωση του Δημοσίου, για το συνδικαλισμό…

Θ. Πάγκαλος: Έχετε σύντομη μνήμη και θα σας παρακαλούσα να σημειώσετε και να δείτε στην ιστοσελίδα μου το άρθρο που έχω γράψει το 1990 ακριβώς γι’ αυτή τη σχέση: ρουσφέτι, πελατειακή σχέση και ανάγκη αλλαγής του εκλογικού συστήματος, κατάργηση του σταυρού προτίμησης. Άρα δεν το θυμάστε εσείς. Λυπούμαι, δεν έχετε διαβάσει αυτό.

Λ. Στεργίου: Ναι, τι κάνατε γι’ αυτό;

Π. Τσαπανίδου: Κύριε Πάγκαλε, μπορώ να ρωτήσω κάτι; Αν, κάνοντας την αυτοκριτική σας…

Θ. Πάγκαλος: Ε, πώς να το θυμηθεί αφού δεν το έχει διαβάσει;

Π. Τσαπανίδου: Κύριε Πάγκαλε, εγώ θα συνεχίσω την ερώτηση του συναδέλφου. Ακόμη κι αν το 1990 γράφατε γι΄ αυτό το πελατειακό κράτος…

Θ. Πάγκαλος: Γιατί δεν σηκώθηκα να φύγω;

Π. Τσαπανίδου: Γιατί δεν κάνατε κάτι έτσι ώστε ν’ αλλάξει; Να το γκρεμίστε. Κι αν δηλώνατε αδυναμία απέναντι σ’ αυτό, να τα καταγγείλετε για να τα γνωρίσουμε;

Θ. Πάγκαλος: Εγώ είχα τη συνείδηση κυρία Τσαπανίδου ότι έπρεπε να είμαι μέσα στο πολιτικό σύστημα. Αυτός ήταν ο ρόλος που είχα επιλέξει. Ήταν η δουλειά που είχα επιλέξει.

Π. Τσαπανίδου: Πάση θυσία;

Θ. Πάγκαλος: Όχι, όχι πάση θυσία. Ήθελα να είμαι στο πολιτικό σύστημα. Εγώ θεωρούσα ότι αυτό ήταν αυτό που μπορούσα να προσφέρω στη χώρα. Την ίδια εποχή, άλλοι άνθρωποι με ανάλογες ή λίγο λιγότερες σπουδές από μένα - λίγο περισσότερες σπουδές από μένα είναι δύσκολο να βρει κανείς - έκαναν σταδιοδρομία στα πανεπιστήμια, κι είναι σήμερα πλούσιοι, αναγνωρισμένοι από την κοινωνία και κανένας δεν τους ζητάει το λόγο όπως μου ζητάτε τώρα εσείς. 

Και αν έρχονταν εδώ θα τους προσφωνούσατε με μεγάλο σεβασμό, κύριε καθηγητά μου και τα λοιπά. Θα είχατε πει ποτέ σε κανένα καθηγητή, κύριε καθηγητά μου τι χάλια είναι το πανεπιστήμιο πώς το καταντήσατε έτσι; Αν το έχετε πει, ορθώς το είπατε.

Π. Τσαπανίδου: Έχω πει σε καθηγητή που έχει αναλάβει ρόλους κατά καιρούς ότι εσείς είσαστε πίσω από τις αποφάσεις αυτές.

Θ Πάγκαλος: Διότι εγώ είδα χθες στην Κυριακάτικη εφημερίδα βιβλιοκρισία βιβλίου, συνταξιούχου τώρα, καθηγητή και μεγαλοκαθηγητή ο οποίος ήταν πρωτοπόρος στην ακραία διάλυση του πανεπιστημίου με τις ακραίες ομάδες των αριστεριστών, ο οποίος γράφει τώρα περί λάθους και τι λάθη έχουμε κάνει. 

Λοιπόν εγώ διάλεξα αυτό να κάνω. Αυτό το πράγμα γίνεται με τους κανόνες του παιχνιδιού.

Για να οδηγηθείς σε μία διάσπαση ενός κόμματος που κυβερνά, που έχει μια κυβερνητική προοπτική, για να κάνεις κάτι άλλο ή να ενισχύσεις κάτι άλλο, πρέπει να υπάρχει κάτι καλύτερο. Δεν υπήρχε καλύτερο. Αυτό σας εξηγώ.  

Και ο λόγος που δεν υπήρχε καλύτερο ήταν ο λαός ήθελε ρουσφέτι. Ο λαός ήθελε διορισμούς. Ο λαός ήθελε φορολογικές απαλλαγές. Ο λαός ήθελε φοροδιαφυγή. Ο ένας ήθελε το ένα ο άλλος ήθελε το άλλο.

Π. Τσαπανίδου: Κύριε Πάγκαλε, παρακαλώ. Το λαό τον εκπαιδεύεις. Τον εκπαιδεύεις μέσα από την Παιδεία που του δίνεις.

Θ. Πάγκαλος: Ε, δεν το κάναμε αυτό. Έχετε δίκιο.

Π. Τσαπανίδου: Τον κατευθύνατε, λοιπόν, το λαό να μη ζητάει αποδείξεις, να μην έχει απαιτήσεις, του δώσατε δηλαδή από το "όλοι μαζί τα φάγαμε" ένα κομματάκι, τον κρατήσατε απασχολημένο να τρώει…

Θ. Πάγκαλος: Βλέπω ότι έχετε διαβάσει το βιβλίο μου και μου λέτε εναντίον μου αυτά που γράφω στο βιβλίο μου.

Π. Τσαπανίδου: Στο οποίο όμως πρέπει να σας πω ότι δεν έχετε απάντηση. Λέτε "όλοι μαζί τα φάγαμε", τελεία.

Θ. Πάγκαλος: Πώς δεν έχω απάντηση; Έχετε σήμερα απάντηση εσείς;

Π. Τσαπανίδου: Όχι, αλλά…

Θ. Πάγκαλος: Ποιες ήταν οι φορολογικές δηλώσεις του 2012;

Π. Τσαπανίδου: Ποιος επέτρεψε;

Θ. Πάγκαλος: Είδατε εσείς τι δηλώσανε οι ελεύθεροι επαγγελματίες; Οι επιστήμονες, γιατροί, δικηγόροι, πολιτικοί μηχανικοί, είδατε τι δηλώσανε;

Π. Τσαπανίδου: Ξέρετε ότι έχουν περάσει τρία χρόνια από την εποχή που αποφασίσετε ότι αυτά θα τα στηλιτεύσετε;

Θ. Πάγκαλος: Φοροδιαφεύγουν αυτοί ή δε φοροδιαφεύγουν;

Π. Τσαπανίδου: Κύριε Πάγκαλε, εγώ σας ερωτώ κάτι πολύ συγκεκριμένο: Τρία χρόνια μετά, η αλλαγή του συστήματος;

Θ. Πάγκαλος: Φοροδιαφεύγουν όλοι αυτοί ή δεν φοροδιαφεύγουν;

Π. Τσαπανίδου: Βεβαίως φοροδιαφεύγουν με την ανοχή τη δική σας.

Θ. Πάγκαλος: Είδατε κανένα κόμμα να πει ότι "φοροδιαφεύγετε κύριοι" και πρέπει να ποινικοποιηθεί, ας πούμε, η φοροδιαφυγή, όπως μας συνέστησαν διάφοροι ξένοι φίλοι μας;

Π. Τσαπανίδου: Είδαμε πάρα πολλά κόμματα να παρουσιάζουν προγράμματα για την πάταξη της φοροδιαφυγής το οποίο δεν εφαρμόζεται από κανένα κόμμα και ποτέ.

Θ. Πάγκαλος: Η πάταξη είναι ντα-ντά, που λένε τα αγοράκια και τα κοριτσάκια.

Π. Τσαπανίδου: Γιατί δεν την πατάτε τη φοροδιαφυγή;

Θ. Πάγκαλος: Δεν είναι πάταξη αυτό. Πάταξη ξέρετε τι είναι; Ποινικοποίηση της φοροδιαφυγής.

Π. Τσαπανίδου: Γιατί δεν το κάνετε;

Θ. Πάγκαλος: Δεν το κάνει κανείς, δεν τολμάει κανείς.

Π. Τσαπανίδου: Πάμε στον Τσοχατζόπουλο. Είναι ένας άνθρωπος στη φυλακή, ο Τσοχατζόπουλος. Η περιουσία του ανήκει στον ίδιο ακόμη και στην οικογένειά του;

Θ. Πάγκαλος: Μα γιατί πηγαίνετε στην υπόθεση του Τσοχατζόπουλου που είναι στη φυλακή και δεν πηγαίνετε…

Π. Τσαπανίδου: Γιατί είναι η σημαδούρα της ιστορίας.

Θ. Πάγκαλος: Και δεν πηγαίνετε στην υπόθεση, ας πούμε, του Αγίου Όρους με τη λίμνη Βιστωνίδα, δεν θέλω να πω ονόματα, που δεν είναι κανείς στη φυλακή. Και τους κάλυψε η παράταξή τους.

Π. Τσαπανίδου: Πηγαίνω στη φυλακή διότι όταν φτάσει κανείς στη φυλακή, όσες καλύψεις κι αν έχει περάσει είναι πια μέσα.

Θ. Πάγκαλος: Ακούστε, εγώ δεν είμαι υπέρ του να υποστηριχθεί και να καθιερωθεί ως ατιμώρητο και σεβαστό το ΠΑΣΟΚ των λαμογίων και διαφόρων που έβαλαν χέρι στο δημόσιο χρήμα και θέλω να τιμωρηθούν όσο γίνεται πιο παραδειγματικά. 

Αλλά θεωρώ ότι είναι άδικο να καταγγέλλεται και να δείχνεται με το δάχτυλο το ΠΑΣΟΚ επειδή υπάρχει ένα στέλεχός του στη φυλακή, και να μην καταγγέλλεται και να μη δείχνεται με το δάχτυλο η άλλη μεγάλη παράταξη του ελληνικού λαού. 

Γιατί και η Νέα Δημοκρατία είναι παράταξη του ελληνικού λαού. Δεν είναι εξωγήινη. Οι οποίοι κατάφεραν με νομοθεσίες και προεκλογικές κινήσεις να εξαλείψουν κάθε ποινή για τους υπεύθυνους για τη Βιστωνίδα και όλα αυτά.

Π. Τσαπανίδου: Είμαι μαζί σας σε ό,τι λέτε. Μόνο που για να τα κάνουμε πράξη, να περάσουμε δηλαδή από τη θεωρία στην πράξη, πρέπει από κάπου ν’ αρχίσουμε. Και αρχίζουμε από αυτά που έχουν τελεσιδικήσει.  
(...) (...)
Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη του Θόδωρου Πάγκαλου, αν την αντέχετε, εδώ

Τα συμπεράσματα για τη "δημοκρατία" μας, δικά σας...