ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

Στέλεχος ΔΝΤ: "Η Κρίση γίνεται πολύ-πολύ χειρότερη"


Τάδε έφη ο Γιάνης Βαρουφάκης σε άρθρο του που καθυστερημένα διάβασα στο protagon και το παραθέτω αυτούσιο επειδή το βρήκα άκρως ανησυχητικό.

Πού το πάει το ΔΝΤ; 

Σήμερα θα σας απευθυνθώ περισσότερο ως ‘ρεπόρτερ’ και λιγότερο ως σχολιαστής. Ελπίζω ότι, στο πλαίσιο της συζήτησης που έχει φουντώσει σε σχέση με τους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές και την «λανθασμένη» εκτίμησή τους από το ΔΝΤ (μια συζήτηση που εδώ στο protagon την ξεκινήσαμε πολύ πριν, π.χ. εδώ), αυτά που έχω να σας μεταφέρω θα φανούν χρήσιμα τόσο σε εκείνους που τείνουν να συμφωνούν με τις θέσεις μου ως προς το τι πρέπει να κάνουμε ως Ελλάδα όσο και στους πολλούς επικριτές των προτάσεών μου. Έτσι τουλάχιστον ελπίζω.

Στις 7 και 8 Φεβρουαρίου έτυχε να συμμετάσχω σε νομικό συνέδριο που διοργάνωσε το περιοδικό Texas International Law Journal στο Austin, απ’ όπου σας γράφω. Το κεντρικό θέμα του συνεδρίου ήταν «Το Κράτος και οι Τράπεζες» και μέρος του αφιερώθηκε στην Κρίση της Ευρωζώνης με έμφαση στην τραπεζική κρίση και στα νομικά ζητήματα που θα προκύψουν στην πορεία μιας διαδικασίας ενοποίησης των τραπεζικών συστημάτων της Ευρωζώνης (Banking Union) – μιας διαδικασίας την οποία, υποτίθεται, ότι έχουν βάλει μπροστά οι ευρωπαίοι ηγέτες μας.

 Σε αυτό το πλαίσιο, οι διοργανωτές με προσκάλεσαν να μιλήσω στους συνέδρους (καθηγητές και διδακτορικούς φοιτητές νομικών σχολών) με θέμα, τι άλλο, την Τραπεζική Ενοποίηση της Ευρωζώνης (μια ενοποίηση που, με τον συνεργάτη μου Stuart Holland, πρεσβεύουμε ως αναγκαία για την επίλυση της Κρίσης από το 2010/1 – πχ. δείτε εδώ).

Πριν με κατηγορήσετε ότι τα λέω όλα αυτά για να σας πω πόσο «όμορφα» τα είπα και πόσο «σπουδαίος» είμαι, επιτρέψτε μου να σας καταθέσω τον λόγο που θεωρώ ότι σας ενδιαφέρει αυτή η ιστορία – και ο οποίος ελάχιστη σχέση έχει με το τι είπα σε εκείνη την ομιλία. Αυτό που έχει σημασία είναι πώς αντέδρασε ένα μέλος του ακροατηρίου, και τι είπε απαντώντας στα δικά μου λεγόμενα. Το όνομά του δεν θα σας το πω (καθώς έχω δεσμευτεί ότι δεν θα το κάνω). Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι πρόκειται για υψηλά ιστάμενο στέλεχος του ΔΝΤ.

Για να έχει νόημα η παρουσίαση της στάσης του εν λόγω κυρίου, πρέπει να με ανεχθείτε για λίγο, να ανεχθείτε μια περίληψη της τοποθέτησής μου – καθώς η δική του τοποθέτηση βγάζει νόημα μόνο στο πλαίσιο αυτό. Επί της ουσίας, αφού κατέθεσα την ερμηνεία μου για το πώς προέκυψε η Κρίση του Ευρώ, προχώρησα σε τρεις προβλέψεις:

1. Καμία πρόοδος προς μία πραγματική τραπεζική ενοποίηση, που να βοηθά στην καταπολέμιση της Κρίσης, δεν πρόκειται να επιτευχθεί.

2. Το πρόγραμμα ΟΜΤ που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος της ΕΚΤ κ. Draghi τον Σεπτέμβρη, και το οποίο βοήθησε να πέσουν τα spreads σε όλη την Ευρωζώνη, κάτω από την «επιφάνεια» των φαινομένων επιφέρει χειροτέρευση της Κρίσης και, το χειρότερο, ενισχύει την αποφασιστικότητα με την οποία η Γερμανία «δολοφονεί» την απόφαση της Συνόδου Κορυφής του περασμένου Ιουνίου σύμφωνα με την οποία η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα έφευγε από τα χέρια των κρατών-μελών και τα απαραίτητα κονδύλια δεν θα προσμετρώνταν στο δημόσιο χρέος των κρατών.

3. Εάν το Ευρώ καταρρεύσει, τότε θα καταρρεύσει μαζί του η ΕΕ. Εάν διασωθεί, τότε, και αφού θα έχει περάσει πραγματικά η σημερινή Κρίση, τότε μόνο θα δούμε να ενοποιούνται τα τραπεζικά συστήματα της Ευρωζώνης. Αν ποτέ φτάσουμε εκεί, χώρες που δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη θα φύγουν από την ΕΕ καθώς θα είναι αδύνατον να ανήκουν στην ΕΕ χωρίς να είναι μέρος του κοινού νομίσματος – οπότε η Βρετανία, για παράδειγμα, θα έχει κάθε λόγο να αποχωρήσει από την ΕΕ.

Πέραν αυτών των γενικών προβλέψεων, έκλεισα την ομιλία με μια γενική εκτίμηση και κάποιες προτάσεις. Η εκτίμηση ήταν πως η Κρίση βαθαίνει παρά το γεγονός ότι η αγορά ομολόγων φαίνεται να ομαλοποιείται και, συνεπώς, αν συνεχίσουμε έτσι, η Ευρωζώνη δεν θα αντέξει. 

Όσο για τις προτάσεις, κατέθεσα τις εξής τρείς:

1. Να προχωρήσει άμεσα η εκκαθάριση, ανακεφαλαιοποίηση και διαχείριση των προβληματικών τραπεζών της Ευρωζώνης (συμπεριλαμβανομένου του κλεισίματος και της σύμπτυξης όσων δεν μπορούν να αναστηθούν) από το EFSF-ESM χωρίς καμία ανάμειξη από τα κράτη-μέλη και χωρίς να έχει προηγηθεί η τραπεζική ενοποίηση.

2. Το πρόγραμμα ΟΜΤ της ΕΚΤ να αντικατασταθεί από εναλλακτικό πρόγραμμα εξυπηρέτησης μέρους του χρέους όλων των μελών-κρατών με έκδοση ομολόγων τα οποία θα εγγυάται μόνον η ΕΚΤ – τα οποία θα μπορούν, επί πλέον, να λειτουργούν επικουρικά προς τα ομόλογα που εκδίδει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων με στόχο την ανάπτυξη.

3. Εσπευσμένη ολοκλήρωση μιας συνθήκης ελεύθερου εμπορίου ΗΠΑ-ΕΕ έτσι ώστε χώρες όπως η Βρετανία να φύγουν από την ΕΕ χωρίς εκατέρωθεν απώλειες.

Και τώρα ερχόμαστε στο «ψητό»: Στην συζήτηση που ακολούθησε ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ είπε επ’ ακριβώς τα εξής (και λέω «επ’ ακριβώς» επειδή στις επόμενες παραγράφους απομαγνητωφωνώ, και μεταφράζω όσο πιο επακριβώς δύναμαι, τα λεγόμενά του):

«Θα κάνω ένα σχόλιο και θα σας θέσω ένα ερώτημα, αν μου επιτρέπετε. Ξεκινώ με το σχόλιο: Κατ’ αρχάς να σας πω ότι συμφωνώ πως και μένα με στενοχωρεί το θέαμα των ευρωπαίων να θριαμβολογούν ότι η Κρίση υποχωρεί όταν όλοι βλέπουμε ότι χειροτερεύει ως προς την πραγματική οικονομία. Συμφωνώ ακόμα ότι πρέπει οπωσδήποτε και χωρίς καθυστέρηση η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να γίνει άμεσα από τα ταμεία διάσωσης χωρίς να προσμετράται το ποσόν που αυτό απαιτεί στο δημόσιο χρέος κανενός. 

Παράλληλα πρέπει η ΕΕ κεντρικά, μέσα από το ESM  και την ΕΚΤ, να προχωρήσει την εκκαθάριση και στο κλείσιμο πολλών από αυτές τις τράπεζες. Όμως, εκεί που διαφωνώ μαζί σας είναι ότι η Ευρώπη έχει την πολυτέλεια να καθυστερεί, όπως πράγματι καθυστερεί την πλήρη ενοποίηση των τραπεζικών της συστημάτων. Και δυστυχώς έχετε δίκιο όταν λέτε ότι αυτό ακριβώς κάνουν: κάνουν ό,τι μπορούν για να μην προχωρήσει καμία ουσιαστική τραπεζική ενοποίηση.»

Πριν προλάβω να χωνέψω αυτή του την, εντελώς απρόσμενη για μένα, τοποθέτηση, προχώρησε στο ερώτημα:

«Αυτό που θα ήθελα να σας ρωτήσω αφορά την Ελλάδα. Είναι προφανές ότι η χώρα σας, και λόγω ενδογενών προβλημάτων και λόγω ενός ριζικά (radically) λάθος προγράμματος, για το οποίο εμείς στο ΔΝΤ έχουμε πει αρκετά mea culpa, δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από την κατιούσα πορεία. Τι νομίζετε ότι πρέπει να γίνει;»

Ο μόνος λόγος που θα σας κουράσω με την απάντησή μου (την οποία θα σας παρουσιάσω περιληπτικά) είναι ότι διαφορετικά θα χαθεί η ουσία της στιχομυθίας που είχαμε κατόπιν, στο περιθώριο του συνεδρίου. 

Ως προς το πρώτο μέρος, το σχόλιό του περί τραπεζικής ενοποίησης, του απάντησα ότι προφανώς συμφωνούμε αλλά πως η δική μου πρόταση αφορά ζητήματα τακτικής. Έτσι όπως πορεύεται η Γερμανία, χρονοτριβεί ως προς την ενοποίηση μόνο και μόνο για να αποφύγει την μη καταγραφή των κονδυλίων ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών στο δημόσιο χρέος (ιδίως της Ισπανίας). Αν αυτή η μη καταγραφή περάσει τώρα, άμεσα, όπως αποφασίστηκε στην Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου, κατόπιν οι γερμανικές αντιστάσεις προς την ενοποίηση των τραπεζικών συστημάτων θα καμφθούν.

Ας έρθω όμως στο ερώτημά του για την Ελλάδα. Του απάντησα ότι τον Μάιο του 2010 ήταν έγκλημα η μη παραδοχή από όλους (ΕΕ, ΔΝΤ και Αθηνών) της πτώχευσης του ελληνικού δημοσίου και η προσπάθεια συγκάλυψής της πίσω από ένα κολοσσιαίο δάνειο. 

Αυτό που είχαμε ιερή υποχρέωση να κάνουμε ήταν ένα κούρεμα της τάξης του 30% με 40% (που αν είχε γίνει το 2010 θα αρκούσε) πριν καν συζητήσουμε περί δανειακής σύμβασης. Το αποτέλεσμα ήταν ότι, όταν ήρθε το κούρεμα, ήδη ένα μεγάλο μέρος του χρέους μας είχε μεταφερθεί στους Ευρωπαίους φορολογούμενους, και η οικονομία είχε αποδυναμωθεί τόσο που ήταν too little too late. Πρόσθεσα ότι κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και με το επόμενο κούρεμα: έρχεται πολύ μετά από τις νέες, τεράστιες δόσεις με αποτέλεσμα, όταν θα έρθει, να είναι δώρον-άδωρον. Είπα κι άλλα με τα οποία δεν θα σας κουράσω (έτσι κι αλλιώς όσοι με διαβάζετε μπορείτε να φανταστείτε τι είπα).

Το ενδιαφέρον, και πάλι, ήταν η απάντηση του κυρίου αυτού, την οποία μου έδωσε πλέον κατ’ ιδίαν μετά το τέλος του συνεδρίου. (Τα λόγια του αυτά δεν τα έχω μαγνητοφωνημένα καθώς έγιναν εκτός πρακτικών. Θα σας τα μεταφέρω όμως αρκετά πιστά.) 

Άλλη μια φορά μου είπε ότι συμφωνεί και ότι «στην Ελλάδα αυτό που έχει γίνει είναι ανυπόφορο (unbearable)». Επέμεινε όμως ότι «δεν φταίμε εμείς», εννοώντας το ΔΝΤ. 

«Από την αρχή», συνέχισε, «λέγαμε στις Βρυξέλλες πως αυτό το πρόγραμμα (σημ. εννοεί το Μνημόνιο 1) δεν βγαίνει και πως ήταν απαραίτητο ένα μεγάλο κούρεμα πριν δοθούν δάνεια. Οι Ευρωπαίοι ούτε να το ακούσουν δεν ήθελαν. Κι ο δικός σας υπουργός οικονομικών το αρνιόταν. Τι να κάνουμε εμείς του ΔΝΤ; Οι Γερμανοί μας είχαν ανάγκη. Είχαν ανάγκη της πείρας και προπάντων της φήμης μας ως σκληροί εφαρμογείς (implementers) προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής. Δυστυχώς μας εκμεταλλεύτηκαν και το αποτέλεσμα ήταν να καταστραφεί το καλό μας όνομα (sic).  
Όσο για την Ελλάδα, η πολιτική που ακολουθείται τώρα, το 2013, μόνο μια φαντασίωση μπορεί να στηρίξει την άποψη ότι βαίνουμε καλώς.»

Πριν τερματιστεί η συνομιλία μας, του είπα: «Όλοι στην Ευρώπη, ή τουλάχιστον οι περί την εξουσία, χαίρονται ότι η Κρίση κοπάζει. Στα μάτια μου φαίνεται ότι η Κρίση χειροτερεύει. Η δική σας άποψη ποια είναι; Κοπάζει όντως;» 

Η απάντησή του: «Σοβαρολογείτε; Γίνεται πολύ, πολύ χειρότερη. Και δυστυχώς όσο ο Draghi κρατάει τις χρηματαγορές σε κατάσταση αναμονής, τόσο η Κρίση θα χειροτερεύει καθώς οι φίλοι μας οι Γερμανοί αρνούνται κατηγορηματικά να συζητήσουν σοβαρά και λογικά μαζί μας στο ΔΝΤ την πραγματική εικόνα.»

Αυτά είχα να σας μεταφέρω από εδώ που βρίσκομαι. Ερμηνεύστε τα όπως θέλετε. Αν μου επιτρέπετε μια μικρή ερμηνευτική προσθήκη, σε σχέση με τον τίτλο-ερώτημα του παρόντος άρθρου, το ΔΝΤ προσανατολίζεται σε σύγκρουση με βασικές επιλογές του Βερολίνου.  
Για χάρη μας δεν πρόκειται αναλώσουν ό,τι πυρομαχικά έχουν. (Για αυτό βγαίνουν και, με δυσκολία αλλά σαφώς υποστηρίζουν ότι το Μνημόνιο πρέπει να εφαρμοστεί.) 
Θα χρησιμοποιήσουν όλα τα πυρομαχικά τους σε άλλη μάχη: προσπαθώντας να υπονομεύσουν την γερμανική προσπάθεια ματαίωσης (επί της ουσίας) της τραπεζικής ενοποίησης της Ευρωζώνης. Κι αυτό επειδή (όσο και να αναφέρονται οι αδαείς σε Κρίση Χρέους) η Κρίση της Ευρωζώνης ήταν πάντα, και παραμένει, Τραπεζική Κρίση. Και σε αυτό τον τομέα, στον τραπεζικό, θα κριθεί η «μάχη» από την οποία εξαρτάται η έκβαση του πολέμου εναντίον της Παγκόσμιας Κρίσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι πέντε μέρες μετά την πιο πάνω συνομιλία μας το ΔΝΤ εξέδωσε αυτό το πόρισμα για την τραπεζική ενοποίηση που, ούτε λίγο ούτε πολύ, καλεί την Ευρώπη να κάνει μια πραγματική επανάσταση όσον αφορά τόσο τις τράπεζες της Ευρωζώνης όσο και την λειτουργία της ΕΚΤ. Μια επανάσταση που, μόλις χτες, βγήκε το... σοσιαλδημοκρατικό SPD να στιγματίσει κάνοντας σημαία του την μη εφαρμογή αυτού του πορίσματος γενικά και, ειδικά, την μη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από το ESM. (Αμέσως το CDU σιγοντάρησε το SPD σε μια σύγκλιση απόψεων μεγάλης σημασίας.)

Ο αγώνας προβλέπεται σκληρός και οι ομοσπονδιακές εκλογές του Σεπτεμβρίου μάλλον θα απογοητεύσουν εκείνους που ελπίζουν σε μια γερμανική στροφή. 
Εδώ που φτάσαμε (και πρόκειται για ευρωπαϊκή κατάντια) μόνο το ΔΝΤ έχει κάτι ενδιαφέρον και χρήσιμο να πει. 

Οι κυβερνήσεις μας κοιμούνται ύπνο βαθύ ενώ εμείς οι ίδιοι αναλωνόμαστε σε καβγάδες υπέρ ή κατά ενός Μνημονιακού προγράμματος που ούτε εκείνοι που το εφαρμόζουν, ως τα σκληρά μέλη της τρόικας, δεν το πιστεύουν.

Β. Παπαγεωργόπουλος: από τη δόξα στην απόλυτη ταπείνωση


Έφτασε ψηλά, πολύ ψηλά, ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος! Ως ολυμπιονίκης κατέκτησε με την αξία του την επίγεια δόξα που κάθε νέος θα ονειρευόταν. Ως οδοντίατρος είχε εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή καριέρα, και μετέπειτα ως Δήμαρχος Θεσσαλονίκης κατέκτησε τη θέση του πρώτου πολίτη στην κοινωνία της συμπρωτεύουσας. Καμάρωνε στις δοξολογίες και στις παρελάσεις και συνέτρωγε συχνά με το Μητροπολίτη  Άνθιμο, καθώς και με τον εκάστοτε Πρωθυπουργό  και αξιωματούχο που θα επισκεπτόταν τη συμπρωτεύουσα.

Τα είχε όλα από άποψη επαγγελματικής επιτυχίας, και επιπλέον η φύση τον είχε προικίσει με ωραίο παράστημα και πρόσωπο. Θα μπορούσε με όλα αυτά τα προσόντα να έχει αποτελέσει υπόδειγμα δημόσιου άνδρα, να έχει γίνει σημείο αναφοράς για το ήθος του, φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση. Δεν έγινε όμως... Τι του έλειπε;

Του έλειπε κάτι πολύ σημαντικότερο από όλα αυτά που κατέκτησε, κάτι που θα τον έκανε ταπεινό και θα τον θωράκιζε απέναντι στους πειρασμούς: η καλλιέργεια της ψυχής με αρχές και αξίες, με ανώτερα ιδανικά και οράματα . Κι όταν λείπουν αυτά τα εσωτερικά πνευματικά θεμέλια, είναι νομοτελειακά βέβαιο ότι ο άνθρωπος θα διολισθήσει σε μεθόδους παράνομου πλουτισμού, όσα χρήματα κι αν έχει κερδίσει νόμιμα. Ο "διάβολος" της φιλαργυρίας για χάρη της φιλαργυρίας ελλοχεύει σε κάθε ευκαιρία και ο δημόσιος άνδρας δεν έχει ικανές αντιστάσεις για να τον ξαποστείλει.

Δυστυχώς, όμως, ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος δεν είναι η εξαίρεση για τους δημόσιους άνδρες. Απεναντίας είναι ο θλιβερός κανόνας στη χώρα μας. Δύσκολα θα βρεθεί κάποιος που ανέλαβε εξουσία είτε σε τοπικό είτε σε εθνικό επίπεδο και δεν έβαλε το δάχτυλο στο μέλι. Είναι σα να ψάχνεις ψύλλο στ' άχυρα. Η μίζα έχει πια καθιερωθεί ως κάτι το αυτονόητο...

Γι αυτό, λοιπόν, πέραν από του να έχει ικανοποιηθεί το δημόσιο περί δικαίου αίσθημα με τα ισόβια του Παπαγεωργόπουλου (προσωπικά η θλίψη μου για τον άνθρωπο επισκιάζει την όποια ικανοποίηση), ο λαός απαιτεί από τη Δικαιοσύνη να σταθεί επιτέλους στο ύψος της αποστολής της και να στείλει όοολους τους καταχραστές δημοσίου χρήματος στη φυλακή. Έχει πολλή δουλειά να κάνει!

Ήγγικεν η ώρα η Δικαιοσύνη να προχωρήσει σε ολομέτωπη σύγκρουση με την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία, καθώς και με τη διεφθαρμένη οικονομική ολιγαρχία που λυμαίνεται τη χώρα επί δεκαετίες, και να στείλει κάθε κατεργάρη στα κάτεργα. Ας αρχίσει πρώτα από το μέγα σκάνδαλο - ξεπούλημα αντί πινακίου φακής - του χρυσωρυχείου της Χαλκιδικής. Τα ευρήματα θα είναι εκκωφαντικά, αν κάνει σωστά τη δουλειά της.

Η Ελλάδα έχει φτάσει στο τελευταίο σκαλοπάτι ηθικής και οικονομικής εξαθλίωσης και είναι η έσχατη ώρα για τη Δικαιοσύνη, αφού πρώτα κάνει την αυτοκάθαρσή της από επίορκους δικαστικούς, να ορθώσει ανάστημα, μπας και αποφύγουμε ως χώρα τα τρισχειρότερα.







Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Σφοδρή αντιπαράθεση Σαμαρά-Τσίπρα για την ΑΝΑΠΤΥΞΗ


Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη χθεσινή αντιπαράθεση  στη Βουλή για την πολυπόθητη ανάπτυξη:

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ, ΒΟΥΛΗ, 26/2/2013: « (...) Τις τελευταίες μέρες ζήσαμε κάποια γεγονότα που δεν είναι συνηθισμένα, που δεν μπορούμε να τα αποδεχθούμε ως συνηθισμένα ούτε ως γεγονότα ρουτίνας. Όλοι βλέπουν ότι αγωνιζόμαστε να φέρουμε επενδύσεις σε αυτόν τον τόπο παντού. Κάποιοι, όμως, ανώνυμοι και κουκουλοφόροι πάνε το βράδυ και καίνε τις εγκαταστάσεις επιχειρήσεων που βρίσκονται ήδη στην Ελλάδα.

Αυτό, όμως, δεν μπορεί να περάσει έτσι. Δεν μπορεί να φανεί στον έξω κόσμο ότι έτσι γίνονται τα πράγματα στην Ελλάδα. Εμείς οι Έλληνες δεν το δεχόμαστε ή τουλάχιστον δεν το ανεχόμαστε πια.

 Δυο μέρες μετά τα θλιβερά, πράγματι, γεγονότα της Χαλκιδικής ήρθε στην Αθήνα ο Γάλλος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Για πρώτη φορά τέτοια επίσκεψη εδώ, στην Ελλάδα, μετά από πολλά χρόνια. Και όμως, την ημέρα εκείνη έγινε ξεχωριστή απεργία - ειδικά για την επίσκεψή του - από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, για να μη δει ο ελληνικός λαός την έμπρακτη στήριξη που προσφέρει η Γαλλία στην Ελλάδα, για να μην αντιληφθεί κανένας μέσα στην Ελλάδα τη μεγάλη μάχη που δίνουμε και τα κέρδη που αποκομίζουμε για λογαριασμό ολόκληρης της χώρας.

Αυτά τα γεγονότα δεν αφορούν μόνον εμένα ούτε μόνο τα Κόμματα της Κυβέρνησης ούτε μόνο τα Κόμματα της Αντιπολίτευσης. Αφορούν όλους τους Έλληνες, τον καθένα ξεχωριστά. Σας αφορούν όλους προσωπικά.

Τι νόημα έχει να παλεύουμε να φέρουμε επενδύσεις, όταν κάποιοι συστηματικά προσπαθούν να τις διώξουν και όταν δεν μπορούν να τις εμποδίσουν, επιδίδονται σε τρομοκρατία κατά των επενδυτών και καταστροφή των επενδύσεων;

Τι νόημα έχει να παλεύουμε να κερδίζουμε συμμάχους και στήριξη για τη χώρα μας στο εξωτερικό, όταν κάποιοι προσπαθούν να τα τινάξουν στον αέρα; Δεν τους πέρασε αυτήν τη φορά, δεν θα τους περάσει την επόμενη, αλλά αν συνεχιστεί, αυτή η ζημιά γίνεται.

Δεν θέλω να καταγγείλω κανέναν και δεν δείχνω με το δάκτυλο κανένα. Μόνο σας καλώ όλους να σκεφθείτε: Αν αυτό δεν λέγεται "εθνική υπονόμευση", τότε τι λέγεται "εθνική υπονόμευση"; Αν αυτό δεν είναι "εθνική δολιοφθορά", τότε τι ακριβώς είναι;

Εμείς, βέβαια, θα σηκώσουμε την Ελλάδα στα πόδια της, θα φέρουμε την ανάκαμψη, θα βγάλουμε τη χώρα από την κρίση, αλλά αυτές οι δολιοφθορές θα τελειώσουν. Αυτή η καταστροφική μανία κατά της χώρας θα αντιμετωπιστεί όπως αξίζει και από την πολιτεία και από τους πολίτες.

Το είδατε και προχθές με την αποτυχημένη απόπειρα απόδρασης βαρυποινίτη από τις φυλακές Τρικάλων. Οι οδηγίες είναι σαφείς: Καμία ανοχή στο έγκλημα. Κράτος με σοβαρότητα!

Ζητώ, λοιπόν, από όλους σας να είμαστε ενωμένοι όσο ποτέ, να απομονώσουμε όσους υπονομεύουν κάθε προσπάθεια, κάθε αχτίδα ελπίδας. Μπορούμε να διαφωνούμε όσο θέλετε για το μνημόνιο, για τους πολλαπλασιαστές του ΔΝΤ ή για ό,τι άλλο θέλετε, αλλά δεν μπορούμε να τρώμε μόνοι μας τις σάρκες μας, όταν έρχονται επενδύσεις που θα δώσουν εισόδημα, θέσεις εργασίας για τον άνεργο και ευημερία για τον τόπο.

Δεν μπορούμε να αγωνιζόμαστε να καταργήσουμε το λαβύρινθο της γραφειοκρατίας και όταν καταφέρει, επιτέλους, μια επένδυση να περάσει όλες τις δοκιμασίες και να πάρει τις άδειές της να εμφανίζονται κάποιοι άγνωστοι τη νύχτα και να της βάζουν φωτιά. Ποιος θα πάρει στα σοβαρά μια χώρα που μόνη της βγάζει τα μάτια της;

Αν όλα αυτά τα ανεχόμασταν στο παρελθόν ή τα θεωρούσαμε ρουτίνα, τώρα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι ρουτίνα. Είναι αρρώστια που μας πεθαίνει. Είναι γάγγραινα που μας σαπίζει. Είναι τέλμα μέσα στο οποίο βουλιάζουμε και οφείλουμε όλοι να αντιδράσουμε.

Δεν σας ζητώ να συμφωνείτε με όλες τις πολιτικές της Κυβέρνησης. Σας καλώ, όμως, να προστατέψουμε όλοι μαζί το συμφέρον του ελληνικού λαού. (...) (...)»

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ, ΒΟΥΛΗ - 26/2/2013: « (...) (...) Μας ρωτάτε όμως διαρκώς "τι αντιπροτείνετε;", λες και απέναντι στην καταστροφή δεν υπάρχει τίποτα να αντιπροτείνει κανείς, παρά μονάχα την καταστροφή.

Εμείς, λοιπόν, κύριε Σαμαρά, ένα πράγμα αντιπροτείνουμε: Να αρχίσουμε έστω και τώρα την προσπάθεια να βασιστούμε στις δικές μας δυνάμεις, να βασιστούμε σε αυτά που έχουμε, αντί να κοροϊδεύουμε εαυτούς και αλλήλους, αντί να κοροϊδεύουμε το λαό για τις παραγωγικές επενδύσεις που τάχα θα μας σώσουν. Να αρχίσουμε από αυτά που εμείς έχουμε και να αρχίσουμε πρώτα και κύρια από τον εθνικό μας πλούτο. Και για εμάς, πάνω απ’ όλα ο εθνικός πλούτος είναι οι άνθρωποι που παράγουν τον πλούτο σε αυτή τη χώρα, οι εργαζόμενοι, οι εργαζόμενες, οι αγρότες, οι αγρότισσες, οι μικρομεσαίοι.

Αυτός είναι ο εθνικός μας πλούτος, γιατί χωρίς αυτούς ή με ισοπεδωμένους αυτούς, με υποδουλωμένους, με σκλάβους αυτούς, δεν παράγεται πλούτος. Το μόνο που παράγεται είναι πλούτος για τους δανειστές και τους δυνάστες μας.

Και αν θέλετε, πέρα από τους ανθρώπους, να αρχίσουμε από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές αυτού του τόπου και πλουτοπαραγωγικές πηγές είναι τα χωράφια που οργώνουν οι αγρότες μας και βγάζουν καρπούς, είναι τα βουνά, όπου οι κτηνοτρόφοι μας έχουν και παράγουν τα κτηνοτροφικά τους προϊόντα, είναι οι θάλασσες όπου η αλιείς ψαρεύουν τα ψάρια τους. Είναι ο πλούτος αυτής της χώρας, το φυσικό περιβάλλον αυτής της χώρας που το υποτιμάτε, θεωρώντας ότι επενδύσεις που μπορούν να δώσουν κάποια ψίχουλα και οι οποίες θα καταστρέψουν τις θάλασσες, τα ποτάμια, τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, είναι παραγωγική επένδυση για αυτόν τον τόπο.

Μας λέτε όμως "δεν θέλετε επενδύσεις από το εξωτερικό;". Βεβαίως και θέλουμε επενδύσεις από το εξωτερικό. Βεβαίως και χρειαζόμαστε επενδύσεις από το εξωτερικό, αλλά χρειαζόμαστε επενδυτές, όχι πειρατές!

Εσείς θέλετε να προσελκύσετε πειρατές που θα έρθουν – βεβαίως- όσο επιμένετε να μετατρέπετε τη νέα Ελλάδα σε μια ρημαγμένη και ανοχύρωτη χώρα.

Αν, λοιπόν, εσείς ανάπτυξη ονομάζετε το real estate και την παραχώρηση θησαυρών αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων έναντι ευτελών ποσών, όπως αυτό που συνέβη στη Χαλκιδική όπου για 11 εκατομμύρια παραχωρήθηκε μια έκταση και ένας ορυκτός πλούτος αξίας πολλών δισεκατομμυρίων, ή όπως θέλετε να κάνετε και στον Έβρο και στη Θράκη;

Και εκεί, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν κρύβεται πίσω ο ΣΥΡΙΖΑ. Ρωτήστε τον Υπουργό –δίπλα σας είναι, δικός σας Υπουργός- που κατάγεται από την Κομοτηνή, ρωτήστε τον Δήμαρχο της Νέας Δημοκρατίας στην Αλεξανδρούπολη, ρωτήστε την τοπική κοινωνία γιατί εναντιώνεται με αυτήν την επένδυση. Εναντιώνεται, διότι θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των αντιπάλων αυτών που επενδύουν ή μήπως διότι έχει αξίωση αυτός ο κόσμος να ζήσει με αξιοπρέπεια σε ένα φυσικό περιβάλλον που μπορεί να δώσει προοπτική και μέλλον στις επόμενες γενιές;

Αλλά, προφανώς, έχουμε διαφορετική εκτίμηση για το τι σημαίνει "ανάπτυξη". Στη δική μας αντίληψη η ανάπτυξη έχει θετικό παραγωγικό πρόσημο. Μας κατηγορείτε, όμως, ότι εμείς διώχνουμε τους επενδυτές.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης και κύριε Σαμαρά, οι επενδυτές αυτό το διάστημα που έχουμε το μνημόνιο και κυβερνάτε δεν έφυγαν από τη χώρα επειδή κυβερνάει ο ΣΥΡΙΖΑ. Έφυγαν γιατί το μνημόνιο κατέστρεψε την οικονομία και την κοινωνία. Γιατί ένας επιχειρηματίας θέλει να πουλά το 60% της παραγωγής του στο εσωτερικό και το υπόλοιπο 40% για να κάνει εξαγωγές. Όταν όμως έχει καταστραφεί η οικονομία, όπως κάνετε με το μνημόνιο, δεν έχει αγορά για να πουλήσει.

Δικό σας επίτευγμα, λοιπόν, είναι οι μηδενικές επενδύσεις. Στα χρόνια τα δικά σας σταμάτησαν οι επενδύσεις. Και δεν πρόκειται να επιστρέψουν, γιατί ακόμα και τώρα συνεχίζετε να τις διώχνετε. Ποιος έδιωξε την CREDIT AGRICOLE, κύριε Σαμαρά; Ποιος έδιωξε την CARREFOUR, κύριε Σαμαρά; Ποιος έδιωξε την SOCIETE GENERALE, κύριε Σαμαρά; Ποιος έδιωξε την COCA COLA 3Ε, κύριε Σαμαρά; Ποιος έδιωξε την ΦΑΓΕ, κύριε Σαμαρά; Ο ΣΥΡΙΖΑ που είναι στην Κυβέρνηση ή ο λαός που κινητοποιείται; Η δική σας οικονομική πολιτική τους έδιωξε.

Ποιος κρατάει έξω από τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας την DEUTSCHE AEOLIA, κύριε Σαμαρά; Έξι αιτήσεις έχει κάνει η συγκεκριμένη εταιρεία, που είναι κιόλας γερμανική, για να μη λέτε ότι έχουμε κανένα ιδιαίτερο μίσος απέναντι στους Γερμανούς. Εμείς έχουμε μίσος απέναντι σε όσους θέλουν να καταστρέψουν την πατρίδα μας.

Όμως, έρχονται εδώ – προσέξτε γιατί σε λίγο πράγματι θα αναφωνήσετε - εταιρείες όπως η DEUTSCHE AEOLIA, κύριε Σαμαρά, που έκανε έξι αιτήσεις για επενδύσεις για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στην Ελλάδα. Μιλάμε για επενδύσεις, με εγγυημένη χρηματοδότηση από την DEUTSCHE BANK.

Καταθέτω για τα Πρακτικά και την επιστολή με την υπογραφή του Προέδρου της DEUTSCHE BANK, του κ. Ackerman, από το Νοέμβριο του 2011, που λέει ότι είναι έτοιμη να χρηματοδοτήσει 14 εκατομμύρια ευρώ και έχει το 35% της επένδυσης, αλλά άδεια δεν παίρνουν.

Γιατί; Διότι όλα αυτά τα χρόνια οι άδειες για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας πήγαν στους κολλητούς και στους διαπλεκόμενους. Αυτοί είναι που διώχνουν τους επενδυτές, κύριε Σαμαρά, οι κολλητοί και οι διαπλεκόμενοι των προηγούμενων και των τωρινών επενδύσεων! Να πώς χάνονται οι επενδύσεις.

Και αν θελήσετε να πείτε στην δευτερολογία σας ότι κάνω λαϊκισμό, τολμήστε να τους πάρετε τις άδειες που κρατούν στο συρτάρι τους, χωρίς να επενδύουν. Το τολμάτε; Τολμήστε το! Τις άδειες που έχουν στα συρτάρια τους όλοι όσοι… »

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ: «Ποιοι είναι οι κολλητοί;» 

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: «Μη ρωτάτε ποιοι είναι κολλητοί. Όλοι γνωρίζουμε σε αυτόν τον τόπο ποιοι είναι αυτοί οι επιχειρηματίες, αυτό το επιχειρηματικό κατεστημένο που αν δεν αποφασίσει, αν δεν δώσει την έγκρισή του, δεν προχωράει καμμία επένδυση. »

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ:  «Εγώ δεν τους ξέρω!» 

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ : «Να, λοιπόν, γιατί ανοίγετε όλα τα επαγγέλματα, αλλά την πιο κλειστή κάστα, την πιο κλειστή συντεχνία δεν θέλετε να την ανοίξετε.

Εμείς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μιλάμε για ανάπτυξη με παραγωγικό πρόσημο, όπως είπα πιο πριν, με κοινωνικό απόθεμα. Εσείς μιλάτε για αλλαγή τίτλων ιδιοκτησίας και λεηλασία σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος και μας ρωτάτε διαρκώς τι αντιπροτείνουμε.

Εμείς, λοιπόν, προτείνουμε να δώσουμε κίνητρα ή τουλάχιστον να καταργήσουμε εδώ και τώρα τα αντικίνητρα για τους Έλληνες εργαζόμενους, τους αγρότες, τους επαγγελματίες, τους επιχειρηματίες. Να μια καλή αρχή για την ανάπτυξη. Το τολμάτε;

Εμείς προτείνουμε να επαναφέρουμε τον κατώτερο μισθό και την κατώτερη σύνταξη στα επίπεδα που ήταν πριν έρθει το καταστροφικό μνημόνιο, για να κινηθεί η αγορά και να ζεσταθεί η κατανάλωση. Το τολμάτε; Τολμήστε το!

Εμείς προτείνουμε να ανταποκριθούμε στα αιτήματα των αγροτών, για να αναθερμανθεί η αγροτική παραγωγή και να ξαναζωντανέψουν οι πόλεις της υπαίθρου. Το τολμάτε; Τολμήστε το! 
(...) (...) 
Αυτός ο κόσμος ζητάει συγκεκριμένα πράγματα, συγκεκριμένες δεσμεύσεις για να μπορέσει να γυρίσει και να δουλέψει με αξιοπρέπεια τη γη, για να παράξει. 
(...)
 Αυτά θα φέρουν ανάπτυξη στον τόπο, εδώ είναι η λυδία λίθος της ανάπτυξης: στον μεροκαματιάρη, στον άνεργο, στον αγρότη ο οποίος θέλει να δουλέψει για να παράξει πλούτο σ’ αυτή τη χώρα. (...) (...) »

*****

Χα, χα, χα! Η Αλέκα  Παπαρήγα δεν τους ξέρει τους κολλητούς, παιδιά! 
Βρε τι ανακαλύπτουμε και το αντέχουμε! Εξαπτέρυγο της κυβέρνησης, ε;

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Γιάννη Στουρνάρα, έχετε αποτύχει παταγωδώς!

Κύριε Υπουργέ των Οικονομικών, η μόνη τέχνη που ξέρετε καλά εσείς και οι συνεργάτες σας είναι να χειρίζεστε το χασαπομάχαιρο για να κόβετε ανελέητα μισθούς και συντάξεις, όπως έκαναν και οι προκάτοχοί σας, κι ακόμη χειρότερα. Τίποτε άλλο! 

Και έχετε την αφέλεια να ρίχνετε αλλού τις ευθύνες για λανθασμένο υπολογισμό των περιβόητων πια "πολλαπλασιαστών" για την πρόβλεψη της ύφεσης, λες και οι Έλληνες Υπουργοί Οικονομικών και τα επιτελεία τους δεν όφειλαν να υπολογίσουν οι ίδιοι τους σωστούς πολλαπλασιαστές και να τους τρίψουν εγκαίρως στη μούρη των Τροϊκανών!


Πάμε πάρα κάτω για να συνειδητοποιήσουμε την οικονομική ανεπάρκεια του άνδρα:



Σε αποκλειστική δήλωσή του προς το «ΘΕΜΑ», ο Υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας είπε μεταξύ άλλων: «Ο Προϋπολογισμός εξελίσσεται κανονικά, είμαστε εντός των στόχων, για ολόκληρο τον χρόνο έχουμε προβλέψει στον Προϋπολογισμό μειωμένα έσοδα κατά 6,5% λόγω της ύφεσης, αλλά η μικρή υστέρηση των εσόδων τον πρώτο μήνα του έτους, τον Ιανουάριο, υπερκαλύπτεται από τη μεγαλύτερη μείωση των πρωτογενών καταναλωτικών δαπανών.
Επιπλέον, όλα τα στοιχεία της υπόλοιπης οικονομίας, όπως η αύξηση των εξαγωγών, η βελτίωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και η βελτίωση της ρευστότητας των τραπεζών δημιουργούν προϋποθέσεις αισιοδοξίας.» (πηγή)

Ώστε έτσι, ε; Μειώνετε μέχρι πνιγμού τις καταναλωτικές δαπάνες (μισθούς και συντάξεις) για να υπερκαλύπτετε τα μειωμένα, λόγω της ανικανότητάς σας, έσοδα! Και δεν ντρέπεστε που το λέτε;

Η μόνη πρόβλεψη στην οποία πέφτουν μέσα είναι ότι τα έσοδα θα πέσουν έξω! 
Και γι' αυτό σεμνύνεται ο Γιάννης Στουρνάρας, αντί να τηρήσει σιγήν ιχθύος και να δει πώς θα σταματήσει το κακό. Αλλά πώς να το σταματήσει, όταν ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός είναι διαλυμένος;

Το γνωρίζετε αυτό κυρ Γιάννη μου; Αν δεν το ξέρετε, βρείτε λίγα λεπτά της ώρας για να παρακολουθήσετε το επόμενο σοκαριστικό video μπας και προσγειωθείτε στην τραγική πραγματικότητα και καταλάβετε τι πρέπει να κάνετε, έστω και μετά από εγκληματική καθυστέρηση ετών, δική σας και των προκατόχων σας στον υπουργικό θώκο.



Αν συνεχίσουν έτσι οι κατ' ευφημισμόν φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί σας, Γιάννη Στουρνάρα, ζήτω που καήκαμε! Έχετε υπογράψει ρήτρα για αυτόματη λήψη διορθωτικών μέτρων όταν δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι του προγράμματος και δυστυχώς αυτό θα γίνεται, όσο κι αν ορκίζεστε ότι δεν πρόκειται να μειωθούν περαιτέρω μισθοί και συντάξεις.

Εξυπακούεται, όμως ότι, αν πορεύεστε με ρυθμό χελώνας στα έσοδα, λίγα θα είναι τα ψωμιά της τρικομματικής κυβέρνησης. Πολύ αισιόδοξο, πάντως σας είδα χθες στην "ΑΝΑΤΡΟΠΗ", κι αυτό με ανησυχεί διότι δεν έχετε καταλάβει ότι η κοινωνία είναι καζάνι που κοχλάζει. Και μια συμβουλή: ο Υπουργός Οικονομικών μιας χώρας υπό διάλυση δεν πρέπει να σπαταλάει πολύτιμο χρόνο για ανάλαφρες τηλεοπτικές κουβεντούλες.

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ και...μετασχηματίζεται!

Εμ, βέβαια! Απόκρηες είναι, γιατί να μη μετασχηματιστεί κι αυτό;


Εμπρός, λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι! 
Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ εφτάψυχο και πάλι. 
Δημοσκοπήσεις πια δεν το πτοούν, 
Και τις κακές συνήθειες δεν ξεχνούν.

Πάντως, ο πόνος, σύντροφοι, μας κάνει καλό. Το είπε κι ο Ευάγγελος Βενιζέλος ο εξολοθρευτής. Ο δρόμος προς την ανάσταση είναι ο σταυρός του μαρτυρίου. Μαρτυρίου, όμως, που δεν αγγίζει τους γαλαζοαίματους της πολιτικο-οικονομικής ολιγαρχίας. Τα βογγητά του λαού είναι γι' αυτούς τραγούδι. Ο λαός πονάει και η ολιγαρχία το γλεντάει. Έτσι δυστυχώς όπως συνέβαινε πάντα...



«Έχει γίνει κατανοητό ότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει άλλη εθνική στρατηγική. Δεν υπήρχε και δεν υπάρχει ασφαλέστερη λύση. Οι θυσίες είναι μεγάλες, ο πόνος είναι μεγάλος, αλλά μόνο έτσι αποφύγαμε τα τρισχειρότερα, μόνο έτσι διασφαλίζουμε την προοπτική για την ανάσταση της οικονομίας, της κοινωνίας και του έθνους.» (24/2/2013)
(Δήλωση Ευάγγελου Βενιζέλου από τη Θεσσαλονίκη, μετά την ψηφοφορία για την εκλογή συνέδρων.)

Σύριζα στις κωλοτούμπες ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α-ΕΚΜ

Αμ πώς; Δε γίνεται αλλιώς! Στις "δημοκρατίες" η κωλοτούμπα είναι "εκ των ων ουκ άνευ" στο δρόμο προς την εξουσία. Τις δοκίμασαν όλοι οι προηγούμενοι και πέτυχαν το στόχο τους.  Κι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ευτυχώς, το κατάλαβε νωρίς και εξασκείται καταλλήλως στο "ευγενές"  πολιτικό σπορ.

Θα το καταλάβουν άραγε εγκαίρως και οι προδομένοι ψηφοφόροι του, που αρεσκόμενοι στο γαργάλημα της ακοής τον ανέδειξαν δεύτερο κόμμα;

Θα μου πεις, και προς τα πού να στραφούν; Ολοι πρωταθλητές της κωλοτούμπας είναι...

Έτσι δουλεύει η δημοκρατια, βρε: με παραμύθια και κωλοτούμπες.
Δεν το πήρες χαμπάρι ακόμη;

Ελάτε να φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη μας:

Αλέξης Τσίπρας: «Η λύση δεν είναι να μειώνουμε τις συντάξεις και να απολύουμε τον κόσμο. Η λύση είναι να σταματήσουμε να πληρώνουμε ένα άδικο χρέος και να οργανώσουμε την παραγωγική ανασυγκρότηση, για να παράξουμε πλούτο και να τον κατανείμουμε δίκαια.

Δύο χρόνια τώρα καταστρέφουν την Ελλάδα, αλλά τη μεγαλύτερη καταστροφή ετοιμάζονται τώρα να την κάνουν. Διότι και οι μισθοί και οι συντάξεις μπορούν να επανέρθουν. Όπως είπαμε και στη Βουλή, είναι ζήτημα πολιτικής απόφασης και βεβαίως ισχυρής διαπραγμάτευσης, την οποία δεν μπορούν να κάνουν αυτοί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, διότι τους έχουν στο χέρι, διότι είναι οι ίδιοι που είναι στις λίστες Χριστοφοράκου, είναι οι ίδιοι που κρατάνε τις λίστες των μεγαλοκαταθετών στην Ελβετία, είναι αυτοί που διαπλέκονται όλα αυτά τα χρόνια.

Όπως το μεγαλύτερο έγκλημα δεν είναι οι μισθοί και οι συντάξεις, γιατί αυτούς θα τους επαναφέρουμε με έναν νόμο και ένα άρθρο, όταν πολύ γρήγορα θα βρεθούμε, με τη βοήθεια του λαού, σε θέση διακυβέρνησης για να αντιστρέψουμε αυτή την καταστροφή.» (Ομιλία Αλέξη Τσίπρα στη ΛΑΡΚΟ, 15/11/2012

Σχετικά με το χαράτσι της ΔΕΗ, ας θυμηθούμε τι είχε πει ο Αλέξης Τσίπρας σε Συνέντευξη Τύπου στις 25/11/2011: «Επανέλαβε ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πληρώσουν για συμβολικούς λόγους το χαράτσι: “Θα δεχτούμε πρώτοι να μπούμε στο πεδίο βολής της εξουσίας και να υποστούμε τις συνέπειες, προκειμένου να αποτελέσουμε ασπίδα προστασίας προς τον άνεργο, τον μεροκαματιάρη, τον πολίτη που δεν έχει να πληρώσει και δεν θα πληρώσει”.» (avgi)

Απολαύστε, τώρα, στιγμιότυπα από το "βαρύ πυροβολικό" (ποιος ασεβής γελάει;) της οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ στο επόμενο video. Δείτε πώς τα μασάνε και τα γυρίζουν:

25/2/2013

Με τις δηλώσεις Δραγασάκη αναγκάστηκε να συμμορφωθεί (κωλοτούμπα) ο Αλέξης Τσίπρας την επομένη στη Βουλή (26/2/2013), λέγοντας:  «Εμείς προτείνουμε να επαναφέρουμε τον κατώτερο μισθό και την κατώτερη σύνταξη στα επίπεδα που ήταν πριν έρθει το καταστροφικό μνημόνιο, για να κινηθεί η αγορά και να ζεσταθεί η κατανάλωση.» 

Δηλαδή οι μεσαίες συντάξεις δεν κινούν την αγορά και δεν ζεσταίνουν την κατανάλωση, κύριε Τσίπρα;  Αυτές καλώς κατακρεουργήθηκαν και πλησίασαν στα επίπεδα των χαμηλών, υπεξαιρώντας χρήματα που πλήρωναν οι συνταξιούχοι 35 χρόνια για να έχουν αξιοπρεπή γεράματα; Ήταν αναγκαίο κακό του μνημονίου, το οποίο όψιμα και σιωπηρώς κι εσείς προσυπογράφετε;

Ας θυμηθούμε, όμως, κάνα δυο στιγμιότυπα από τις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα όπου εξόρκιζε την κωλοτούμπα και την αναντιστοιχία μεταξύ προεκλογικών υποσχέσεων και μετεκλογικών πράξεων:

13/5/2012

3/2/2013

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Άμεση η σχέση του στρες με την ανοσοκαταστολή


Τα τελευταία τρία χρόνια προσπαθούμε να επιβιώσουμε σε μια άκρως τοξική ατμόσφαιρα, όπου καθημερινά βομβαρδιζόμαστε ανελέητα από αρνητικές πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικές ειδήσεις που αυξάνουν το φόβο και το στρες, προκαλώντας πλείστες όσες ψυχοσωματικές παθήσεις.

Το τρίωρο video που παρέθεσα, αν το ακούμε συχνά, ίσως μας βοηθήσει να ξαναβρούμε λίγη από τη χαμένη αρμονία της προσωπικότητάς μας και να σκεφτούμε πιο νηφάλια για το πώς θα μπορέσουμε, με λιγότερες επιβαρύνσεις στην υγεία μας, ν' αντιμετωπίσουμε την πολύπλευρη κρίση που βιώνουμε.

Προς τούτο, θα παραθέσω και κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο του Kenneth R. Pelletier  με τίτλο "Mind as Healer, Mind as Slayer", που θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τον κίνδυνο που διατρέχει η υγεία μας, αν αφήσουμε το άγχος να μας κατακυριεύσει.

"Σοβαρές επιστημονικές μελέτες εξηγούν τη στενή σχέση μεταξύ του κεντρικού νευρικού συστήματος και του ανοσοποιητικού συστήματος. 
(...)
Πολυάριθμες συνδέσεις μεταξύ των δύο συστημάτων (για παράδειγμα, νευρικές απολήξεις στο θυμοειδή αδένα, στους λεμφαδένες, στη σπλήνα και στο μυελό των οστών) υποδηλώνουν ένα σύνθετο, επικοινωνιακό και αλληλοεπιδραστικό σύστημα μεταξύ του εγκεφάλου και του ανοσοποιητικού συστήματος.
(...)
 Επιπροσθέτως, κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος ανταποκρίνονται σε χημικούς ερεθισμούς από το κεντρικό νευρικό σύστημα μέσω των βιοχημικών πληροφοριοδοτών των νευροενδοκρινών, νευροπεπτιδίων, νευροορμονών και νευροδιαβιβαστών (συμπεριλαμβανομένων επινεφρίνης, ισταμίνης και ντοπαμίνης). 
(...)
Τα νευροπεπτίδια, οι ενδορφίνες και οι εγκεφαλίνες  έχουν βασικό ρόλο, καθώς  είναι χημικοί διαβιβαστές στον εγκέφαλο.
(...)
Οι λεπτές σχέσεις μεταξύ νου και σώματος μπορούν να εναλλάσσουν την ισορροπία μεταξύ υγείας και ασθένειας, ζωής και θανάτου.
(...)
Οι περισσότερες μελέτες  συνδέουν την ασθένεια με γενικούς στρεσογόνους παράγοντες, ενώ κάποιες  την έχουν συνδέσει με ειδικούς παράγοντες όπως ο φόβος,  η κατάθλιψη, η μοναξιά και η απελπισία. Άλλοι στρεσογόνοι παράγοντες που αδυνατίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι η απώλεια αγαπημένων προσώπων, η στέρηση ύπνου,  η πίεση των εξετάσεων για μαθητές και σπουδαστές και η ανεργία."

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, πολλοί θα βρουν καταφύγιο και ανακούφιση στην προσευχή σε μια ανώτερη δύναμη, με ορατές θετικές επιδράσεις στην ψυχική ισορροπία και σωματική υγεία τους.
Χρειάζεται όμως προσοχή, διότι εδώ ελλοχεύει ο κίνδυνος να παρασυρθούν και να ενταχθούν σε ακραίες θρησκευτικές ομάδες που θ' απαιτήσουν πλήρη υποταγή σε δόγματα και πρακτικές, στερώντας έτσι από το άτομο το πολύτιμο αγαθό της ελευθερίας της σκέψης και το αναφαίρετο δικαίωμα και καθήκον της ατομικής υπερβατικής αναζήτησης και αυτοπραγμάτωσης.

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

Open letter to Oscar Pistorius from GREECE


Step by step: Oscar Pistorius' account of how the events unfolded at his upscale Pretoria home on Valentine's Day. (Dailymail)

Dear Oscar Pistorius, the story that you and your lawyers have made up is childish, to say the least. Apparently, the ancient and immortal Olympian Spirit of Beautiful, Great and True (του Ωραίου, του Μεγάλου και τ' Αληθινού) does not abide in you.  It probably never did enter your heart.


Mr. Pistorius, you may have convinced many people of your "innocence", especially your fans worldwide, but you have not convinced your own conscience, God's seed in you, and you know it. However, it is with your unbridable conscience that you live day and night and you have to contend with. To have been granted bail on inadequate evidence, since you have hidden the truth, cannot deceive your conscience.
And unless your conscience absolves you of your guilt, inner peace will be an intangible dream for you. But, alas, without inner peace, all your international fame and riches won't be able to provide you a happy and meaningful life. Please think seriously about it.

Would you like to live the rest of your life in a spiritual vacuum, moving around like a zombie, resorting to alcohol and drugs in a desperate effort to find relief? Separation of man from his inner spirit through sin is unbearable.

But there is a way out of the hell, which you have been trying to build up for yourself. In fact this is the only way out: telling publicly the whole truth and nothing but the truth, repenting wholeheartedly in sackcloth and ashes, and accepting with gratitude whatever the judge's final verdict is going to be. Reeva's life, which you have taken so violently, was far more precious in her Creator's eyes than your physical freedom. Besides, permanent spiritual prison is much worse than temporary physical jail.

I hope you hear the voice of God, tell publicly the truth and sincerely repent.  

However, even this will not be enough to comfort your soul. You will never forget the face of the girl whose life you cut short, nor the excruciating pain you caused to her family. Under these circumstances, you may humbly pray to God to guide you to a higher mission to pursue from now on. A mission that you could start even tomorrow and continue from prison. Pursuing a higher mission will keep you spiritually alive for the rest of your life and it will be a blessing to the world. 

May Reeva Steenkamp' s sacrifice not go in vain.

 PEACE!

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Η ΑΥΤΟ-αποκαθήλωση του Αδαμάντιου Πεπελάση

Στην προηγούμενη ανάρτηση αυτού του ιστολογίου παρέθεσα τα video από τη συνέντευξη του Αδαμάντιου Πεπελάση στο "ΕΥΘΕΩΣ", στις 21/2/2013. Παρέθεσα επίσης απομαγνητοφωνημένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα ώστε να μπορεί κανείς να παρακολουθήσει καλύτερα τη σκέψη του σοφού ή "σοφού" άνδρα. Στο παρελθόν είχα ανεβάσει κι άλλες συνεντεύξεις του κ. Πεπελάση εδώ, κι εδώ, που μάλιστα είχαν ρεκόρ επισκεψιμότητας.

 Η χθεσινή όμως συνέντευξη του περί ου ο λόγος καθηγητή ήταν αποκαλυπτική διότι ο κύριος Πεπελάσης κομπάζοντας μας παρουσίασε τον εαυτό του γυμνό. Αφού αποκαθήλωσε ζώντας και τεθνεώτας πολιτικούς ηγέτες, κοινώς τους έθαψε, στο ερώτημα "γιατί δεν μπήκε στην πολιτική", απάντησε: Διότι "ήμουνα ευφυέστερος απ' ό,τι ενόμιζαν όλοι αυτοί". Μετριοφροσύνη, ε;

Ελάτε να ξαναδούμε το τμήμα της συνέντευξης όπου ο  "ευφυής" Αδαμάντιος Πεπελάσης αποκαθηλώνει ηθικά τον εαυτό του.

Ερώτηση δημοσιογράφου: «Γιατί αποφασίσατε να μείνετε εκτός από αυτό το σύστημα κι αυτό το παιχνίδι; Το '77 ο Καραμανλής σας προτείνει πρώτα να είστε υποψήφιος στο νομό Ηλείας, κατόπιν, καθώς εσέις αρνείσθε, σας δίνει εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Στη συνέχεια επανειλημμένα ο Παπανδρέου σας προτείνει να μπείτε. Αφού βλέπετε ότι υπάρχει ένα σύστημα που δεν είναι ικανό, γιατί δεν μπαίνετε; »

 Α. Πεπελάσης: «Μπορώ ν' απαντήσω σ' εσάς λέγοντας, έτσι χαριτωμένα, ας το πούμε: Ήταν μια περίπτωση που με βεβαίωνε ότι είμαι έξυπνος άνθρωπος, δεν είμαι κάνα ζώο. Κι ότι δεν πουλάω εύκολα αυτό το λίγο, το ελάχιστο που έχω, για κάτι λαμπερό αλλά αβέβαιο. Απλούστατα ήξερα ότι αν ήμουνα βουλευτής του Παπανδρέου μετά από λίγο θα είχαμε γίνει από δέκα χωριά. Θα μου 'λεγε ο Παπανδρέου, "μα αυτό να το κάνουμε έτσι". Θα του 'λεγα "δε γίνεται", και θα μου 'λεγε περάστε. Και θα περνούσα έξω. Και θα έμενα να κοιτάζω τον ουρανό.
Το ίδιο και με τον Καραμανλή. Ολιγότερο βέβαια, διότι ο Καραμανλής είχε μεγαλύτερο σεβασμό στο αξίωμά του και στην ευθύνη του. (...)
Να η απάντηση γιατί δεν μπήκα στην πολιτική: ήμουνα ευφυέστερος απ' ό,τι ενόμιζαν όλοι αυτοί.»

"Πονηρός ο βλάχος", που λέει ο λαός! Φοβόταν, είπε, ότι θα έμενε να κοιτάζει τον ουρανό αν διαφωνούσε με τον Ανδρέα Παπανδρέου, δηλαδή θα έχανε τα οφίτσια! Και αυτό ο "έξυπνος" κ. Πεπελάσης το παρουσιάζει δημόσια ως εύσχημη δικαιολογία γιατί δεν μπήκε στην πολιτική! Είναι τόσο "ευφυής" ο άνθρωπος που δεν καταλαβαίνει το αυτογκόλ που βάζει! Προβάλει ως δικαιολογία εκείνο που τον καταδικάζει στη συνείδηση των σκεπτόμενων πολιτών ως λουφατζή και ευθυνόφοβο ατομικιστή..

Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Οι έξυπνοι άνθρωποι, σαν τον κ. Πεπελάση, δεν μπαίνουν στην πολιτική διότι, κατά τη γνώμη του, η πολιτική είναι για τους ηλίθιους ή στην καλύτερη περίπτωση για εκείνους που δεν είναι τόσο ευφυείς όσο ο ίδιος! Συνωστίζονται όμως οι πονηροί και φιλοτομαριστές αυτοί στις αυλές πρωθυπουργών για να τους "συμβουλεύουν" εκ του ασφαλούς και ν' αποσπούν ασφαλή τραπεζικά και άλλα δημόσια αξιώματα, δόξα και άφθονο χρήμα, όπως ο ίδιος. Διότι μη μου πείτε ότι κάποιος μπορεί να γίνει διοικητής κρατικής τράπεζας  μόνο με τα προσόντα του, χωρίς την έγκριση της εκάστοτε κυβέρνησης.

Σήμερα, όταν οι ευεργέτες και πρώην κολλητοί του είναι νεκροί και δεν μπορούν να τον κολλήσουν στον τοίχο, ο αγνώμων Αδαμάντιος Πεπελάσης τους ξαναθάβει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί. Προφανώς νιώθει ότι με αυτό τον τρόπο ο ίδιος ψηλώνει...

Ας θυμηθούμε όμως μερικά από τα αξιώματα  στα οποία τοποθέτησε  τον κ. Πεπελάση ο συναγελασμός του με το πολιτικό κατεστημένο το οποίο, όπως καταγγέλλει, ευθύνεται για το σημερινό κατάντημα της χώρας.

--Υποδιευθυντής Κ.Ε.Π.Ε.
--Διοικητής Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος.
--Πρέσβης Καλής Θελήσεως της Ελληνικής Κυβέρνησης για την προώθηση των επενδύσεων. 
-- Πρόεδρος Δ.Σ. Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος. 
Περισσότερα εδώ.

Κύριε Πεπελάση, προτού κάνετε μια σκληρή δημόσια αυτοκριτική και παραδεχτείτε τα δικά σας λάθη και παραλείψεις, τη δική σας συνενοχή δια της ανοχής και της σιωπής, δεν δικαιούστε να καταγγέλλετε τους φίλους σας, όταν μάλιστα είναι νεκροί, προσπαθώντας να δικαιώσετε τον εαυτούλη σας που επέλεξε τη λούφα, τα καλά και συμφέροντα και τα ακίνδυνα.

Προπάντων, δεν δικαιούστε να καταδικάζετε τον Ανδρέα Παπανδρέου για την επιλογή άχρηστων συνεργατών, όταν οι δήθεν ικανοί, έξυπνοι και σοφοί σαν και του λόγου σας φοβόντουσαν ν' αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες για να προσφέρουν τη σοφία και τις γνώσεις τους στη χώρα όταν τους ζητήθηκε. Έτσι για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη!

Είμαι πολύ θυμωμένη με τη χθεσινή συνέντευξή σας, κύριε Πεπελάση. Μας είπατε, συν τοις άλλοις, ότι η πολιτική ηγεσία δεν λέει στο λαό την αλήθεια. Ε, λοιπόν, πείτε την εσείς που την ξέρετε. Περιμένουμε να την ακούσουμε από τα χείλη του σοφού και ευφυούς Αδαμάντιου Πεπελάση.

Πείτε μας επιτέλους, εσείς που ξέρετε την αλήθεια: Πότε θα βγούμε στο ξέφωτο; Σε πενήντα, σε εκατό χρόνια; Ποτέ; Αυτή την αλήθεια θέλετε να μας πουν οι πολιτικοί, που όπως είπατε δεν πολυκαταλαβαίνουν, ενώ εσείς που είστε έξυπνος την καταλαβαίνετε αλλά δεν μας τη λέτε; Και αν μας την πουν έτσι ωμά, εμείς ο λαός τι θα κάνουμε; Θα πάμε να φουντάρουμε για να γλιτώσουμε από την επερχόμενη τραγωδία;

Κύριε Πεπελάση, όπως ήσασταν μια ζωή ευθυνόφοβος και ανεύθυνος, έτσι είστε και τώρα. Αφού τους βγάλατε όλους τους πολιτικούς ηγέτες άχρηστους - όχι βέβαια πως δεν είναι - στην ερώτηση "τι πρέπει να γίνει;" απαντήσατε, "Δεν ξέρω".

Ε, λοιπόν, αφού δεν ξέρετε, μη βγαίνετε στις τηλεοράσεις και πανικοβάλλετε τον κόσμο αφαιρώντας την όποια, απειροελάχιστη αισιοδοξία του έχει απομείνει και τον κρατάει στη ζωή. Λύσεις θέλουμε εδώ και τώρα, κι όχι κοινότυπες διαπιστώσεις, γενικόλογα, αφορισμούς και μαντείες επερχόμενων κακών.

Πείτε μας, συγκεκριμένα και επιγραμματικά, σε ποια μέτρα πρέπει να συμφωνήσουν οι πολιτικοί αρχηγοί. Εφόσον λέτε ότι είστε ευφυέστερος απ' όλους αυτούς, ασφαλώς οφείλετε να ξέρετε τι  ακριβώς πρέπει να γίνει. Ή μήπως δεν ξέρετε κι εσείς τι σας γίνεται; Μάλλον...

Και για να θυμίσω στους αναγνώστες τη σχέση σας με τον Ανδρέα Παπανδρέου, που τώρα κατηγορείτε ανελέητα, τους παραπέμπω  σε αποσπάσματα του βιβλίου σας που δημοσίευσε ΤΟ ΒΗΜΑ στις 3/11/1996:

Παραθέτω εδώ δείγματα για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας:

--«ΜΕ ΤΟΝ Ανδρέα Παπανδρέου συναντήθηκα για πρώτη φορά ένα μουντό καλοκαιριάτικο απόγευμα, το 1955, σ' ένα μοντέρνο σπίτι, στην παραλία του Αγίου Φραγκίσκου. Αργότερα συνδέθηκα στενά μαζί του και η σχέση μας, παρ' όλους τους κραδασμούς της, διατηρήθηκε ακέραια και δυνατή.»

--«Παλιότερες προσπάθειες και νουθεσίες του πατέρα του να επιστρέψει στην Ελλάδα και να εμπλακεί στον πολιτικό βίο ήταν χωρίς αποτέλεσμα.»

--«Ανήκα σε εκείνους που, μαζί με τον πατέρα του και τη Μαργαρίτα, επιχειρηματολογούσαν υπέρ της ενεργού και μόνιμης ανάμειξής του στην πολιτική ζωή. Την απόφασή του να λάβει μέρος στις εκλογές του 1964 μου την ανακοίνωσε ένα πρωινό στα γραφεία του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών, της οδού Αμερικής.»

--«Το ίδιο βράδυ της επιστροφής του στο Μπέρκλεϊ, μέσα Σεπτεμβρίου, στο σπίτι του ­ το οποίο είχα νοικιάσει εγώ για όσο καιρό έλειπε ­, μας διηγείτο μεταξύ άλλων πόσο ικανός και σύγχρονος πολιτικός, με θάρρος («πιστόλι στην κωλότσεπη»), ήταν ο Μητσοτάκης.
Όπως θυμάμαι, στη συντροφιά εκείνη, εκτός από την Έλλη και μένα, ήσαν ο καθηγητής Ιατρικής Αλέξανδρος Κοντόπουλος, ο αρχιτέκτονας αδελφός του Θάνος και η υπεύθυνη του Γενικού Προξενείου μας στον Άγιο Φραγκίσκο Αρετή Καλλίγα.»

Πάρτε τώρα αποσπάσματα από Συνέντευξη στον Κώστα Καραβίδα, στις 7 Μαρτίου του 2012.

«Έχω πει και παλιότερα ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε την ευκαιρία που δεν είχε ούτε ο Καποδίστριας, ούτε ο Τρικούπης, ούτε ο Βενιζέλος. Όταν πήρε την εξουσία το 1981, είχε μαζί του τον λαό, είχε ικανούς ανθρώπους να τον υποστηρίζουν, είχε την ανοχή της κοινωνίας, αλλά και χρήμα από τις Βρυξέλλες. Και επιπλέον είχαμε πιστέψει ότι το σπουδαίο μυαλό του ήταν το μέλλον της σκέψης για τον τόπο. 
Από αυτή την άποψη είναι τεράστια η ευθύνη του για το σημερινό κατάντημα. Τώρα πια με αφορμή τον Ανδρέα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στην πολιτική δεν φτάνει η πρόθεση ούτε η αντίληψη. Θέλει και προσωπικό θάρρος. (...)

Λοιπόν εγνώριζε καλύτερα από κάθε άλλον τι έπρεπε να κάνει στην οικονομία, την παιδεία, τον πολιτισμό. Και τι έκανε; Σε τίνος χέρια τα άφησε; Αν δεις ποιοι ήταν υπουργοί παιδείας στις πρώτες κυβερνήσεις και τι θεσμικά μορφώματα κατασκεύασαν θα καταλάβεις πολλά! (...)
Αυτό που θα σου πω είναι για μένα η ερμηνεία της συνολικής αποτυχίας του Παπανδρέου. (...)
Ο Ανδρέας σε πολλές περιόδους της πρωθυπουργίας ή της πολιτικής του ζωής δεν ενδιαφερότανε. Δεν του καιγότανε καρφάκι. Ήτανε μέσα στη διαδικασία της καλοζωίας και της καλοπέρασης. 

Ο καλός πρωθυπουργός και ηγέτης όμως πρέπει να έχει και κάτι από τη στόφα του ορθόδοξου μοναχού. Του ανθρώπου που όλα τα βάζει στην άκρη και τον ενδιαφέρει μόνον πώς θα πάει η χώρα μπροστά.

Και αυτά δεν συνέβησαν στην περίπτωση του Ανδρέα. Θα ήμουν ο τελευταίος που θα κατηγορούσα κάποιον για τις ερωτικές του υπερβολές. Όμως ο Ανδρέας έκανε όσα έκανε για να καλύψει την πολιτική απραξία του. 

Όταν ήμασταν στην Αμερική δεν ήθελε να ακούσει τη λέξη Ελλάδα, δεν του άρεσε. Ποτέ δεν δέχτηκε την πρόσκληση των Ελλήνων φοιτητών και νεαρών καθηγητών να πάμε τη Μεγάλη Παρασκευή στον επιτάφιο. Ποτέ δεν ήρθε στο προξενείο στη γιορτή της 25ης Μαρτίου. Θα πείτε, τι επιχειρήματα είναι αυτά. Αυτά καθαυτά δεν αποδεικνύουν τίποτα. Αλλά σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό για τον άνθρωπο που αργότερα θα κυβερνούσε τη χώρα. (...)

Η ιστορία θα καταγράψει τελικά τη ζημιογόνο συμπεριφορά του. Γιατί μετά από τον Ανδρέα με ιστορικούς υπολογισμούς έρχεται αυτή εδώ η καταστροφή. Ο Ανδρέας ήταν αυτός που δημιούργησε τη βάση όσων τραβάμε σήμερα.» (πηγή)

Κύριε Πεπελάση, πότε καταλάβατε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου έστρωνε το δρόμο προς την καταστροφή της Ελλάδας;  Το είχατε καταλάβει κατά την εποχή της παντοδυναμίας του,  αλλά κάνατε την πάπια για να μη χάσετε τα προνόμια που απολαμβάνατε ως φίλος του; Πότε τον καταγγείλατε δημόσια και για ποιες πράξεις του.  Τι έκανε λάθος; Τις μαζικές κρατικοποιήσεις για το βόλεμα των κομματικών οπαδών;  Τα "δωράκια" που  καθιέρωσε επισήμως; Το έπος Κοσκωτά και τα νέα τζάκια; Την κομματικοποίηση των σπουδαστών και μαθητών και τη μπαχαλοποίηση των σχολείων και πανεπιστημίων;

Τι τέλος πάντων είναι εκείνο που, όπως είπατε, δημιούργησε τη βάση αυτών που τραβάμε σήμερα; Αν δεν μπορείτε να βάλετε το δάκτυλο επί του τύπου των ήλων, ώστε να θεραπευθούν τα κακώς κείμενα, μη συκοφαντείτε.. Με το να αφορίζετε γενικώς και αορίστως ένα νεκρό φίλο σας, απλά αποδεικνύετε ότι  δεν το κάνετε για να διορθωθούν τα λάθη που έκανε αλλά απλά για να σπιλώσετε τη μνήμη του. Θλιβερό!

Τη μόνη πολυδιαφημισμένη "αντίσταση" που κάνατε ήταν το 1964, για το διαβόητο δάνειο της εταιρείας "ΒΟΚΤΑΣ",  17 χρόνια προτού ο Ανδρέας Παπανδρέου γίνει Πρωθυπουργός.  Ή μήπως κάνατε και άλλες δημόσιες αντιστάσεις και σας αδικώ; Δεν έχετε παρά να μας τις θυμίσετε στην επόμενη συνέντευξή σας.

Απορώ πάντως και εξίσταμαι, που ενώ στη συνέντευξη με τον Κώστα Καραβίδα ομολογήσατε ότι η υπόθεση ΒΟΚΤΑΣ  ήταν "ένας από τους πρωιμότερους και σοβαρότερους λόγους διάρρηξης των σχέσεων αγάπης και εμπιστοσύνης με τον Ανδρέα", εκείνος συνέχισε να σας παρακαλάει να μπείτε στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ και ν' ασχοληθείτε ενεργά με την πολιτική, ενώ εσείς δηλώνετε στο βιβλίο σας ότι η σχέση σας με τον Ανδρέα διατηρήθηκε ακέραια και δυνατή!

Λοιπόν,  σύντροφοι, για να κλείσω επειδή ίσως σας κούρασα, ο Αδαμάντιος Πεπελάσης συνιστά αντιπροσωπευτικό δείγμα της ευτελούς νοοτροπίας των περισσότερων πανεπιστημιακών και ακαδημαϊκών στη χώρα μας,  δηλαδή της κατ' ευφημισμόν "πνευματικής ηγεσίας" του τόπου, που είναι συνυπεύθυνη, για να μην πω πρωταρχικά υπεύθυνη,  για τη σημερινή τραγική κατάσταση της Ελλάδας.
Βάζουν άλλους (τους κατά τη γνώμη τους λιγότερο ευφυείς) να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, ενώ οι ίδιοι γλείφουν και λιβανίζουν την εκάστοτε εξουσία για να προωθούν τ' ατομικά τους συμφέροντα, αποσπώντας προκλητικά προνόμια και σιωπώντας για τα πολιτικά και οικονομικά εγκλήματα που συντελούνται δίπλα τους, ή και μέσα στο χώρο τους, εις βάρος της κοινωνίας.

Νισάφι πια με τους μετά Χριστόν ναρκισσιστές προφήτες! 
Αν δεν έχετε να προτείνετε ρεαλιστικές  λύσεις εξόδου από την κρίση, είναι καλύτερα και για σας και για μας να σιωπάτε.

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

Αδαμάντιος Πεπελάσης: "Ντρεπόμαστε γι' αυτό που καταντήσαμε"

Όταν η ανεργία υπερβεί το 35%, τότε η κοινωνική έκρηξη είναι αναπόφευκτη, λένε οι οικονομικοί ιστορικοί. 
Μη γένοιτο!


Α. Πεπελάσης: «Έχουμε διαπράξει λάθη ως κοινωνία, διότι μας οδήγησαν, μας οδηγούσαν σιγά-σιγά με το παράδειγμά τους, οι πολιτικοί άρχοντες του τόπου.»

Α. Πεπελάσης: «Το μεγάλο έγκλημα που διαπράξαμε επί των ημερών μας είναι ότι ανοίξαμε τις πόρτες, μπουκαπόρτες, και μπήκαν μέσα οι πάντες.  Γιατί; Διότι φοβήθηκαν τους αριστερούς ή τους αριστερίζοντες. Γιατί θα πουν, "Αμ δεν είστε σύγχρονοι, προοδευτικοί άνθρωποι που δεν επιτρέπετε στους δυστυχείς Αλβανούς να μπούνε, ή στους Πακιστανούς..." 
Άλλο αυτό κι άλλο μια μεταναστευτική πολιτική μετρημένη, λογαριασμένη,  με  σοβαρότητα...»

Ερώτηση δημοσιογράφου:  «Αφού βλέπετε  ότι υπάρχει ένα σύστημα που δεν είναι ικανό, γιατί δεν μπαίνετε (στην πολιτική); »

Α. Πεπελάσης:  «Μπορώ ν' απαντήσω σ' εσάς λέγοντας, έτσι χαριτωμένα, ας το πούμε. Ήταν μια περίπτωση που με βεβαίωνε ότι είμαι έξυπνος άνθρωπος, δεν είμαι κάνα ζώο. Κι ότι δεν πουλάω εύκολα αυτό το λίγο, το ελάχιστο που έχω, για κάτι λαμπερό αλλά αβέβαιο. Απλούστατα ήξερα ότι αν ήμουνα βουλευτής του Παπανδρέου μετά από λίγο θα είχαμε γίνει από δέκα χωριά. Θα μου 'λεγε ο Παπανδρέου, "μα αυτό να το κάνουμε έτσι". Θα του 'λεγα "δε γίνεται", και θα μου 'λεγε περάστε. Και θα περνούσα έξω. Και θα έμενα να κοιτάζω τον ουρανό. 

Το ίδιο και με τον Καραμανλή. Ολιγότερο βέβαια, διότι ο Καραμανλής είχε μεγαλύτερο σεβασμό στο αξίωμά του και στην ευθύνη του. 
(...)
Να η απάντηση γιατί δεν μπήκα στην πολιτική: ήμουνα ευφυέστερος απ' ό,τι ενόμιζαν όλοι αυτοί.»

Α. Πεπελάσης (Για το Γιώργο Παπανδρέου): «Είναι εικόνα σοβαρού ανθρώπου που έλαχε να κυβερνήσει τον τόπο, όπως τον κυβέρνησε, να τρέχει δεξιά και αριστερά και να ονομάζει τον εαυτό του καθηγητή στο Harvard; Θα γελάνε και οι πέτρες στο  Harvard... Μιλώ για το "εδίδαξε".  Δεν διδάσκουν στο  Harvard αυτοί που πάνε και δίνουν μια διάλεξη στους ομογενείς τους ή στην παρέα τους ή δεν ξέρω σε ποιους άλλους έναντι χρημάτων.  Λοιπόν, δεν είναι ντροπή να λέγονται αυτά τα πράγματα; »

Α. Πεπελάσης : «Γνωρίζοντας τον χαρακτήρα των ανθρώπων που ήσαν υπεύθυνοι τότε, έγινε μονόδρομος (η προσφυγή στο ΔΝΤ) και για έναν ακόμη λόγο: Όλα θα κατέρρεαν,  ήταν φανερό. Είχε ειδοποιηθεί (ο Γιώργος Παπανδρέου) και από τον Προβόπουλο και από τον προηγούμενο πρωθυπουργό. Αυτός δεν θα τα 'βγαζε πέρα. Το γνώριζε,  το καταλάβαινε. Και ήταν ωραίο πράγμα να έχεις διεθνείς συμβούλους για ν' αναλάβουν την ερειπωμένη χώρα.»

Α. Πεπελάσης:
 «Την έζησα την εποχή του '45 - '46 (εμφύλιος) και ήταν πράγματι σκληρή, δύσκολη, αιματηρή εποχή,  παράλογη, αν θέλεις. Όμως είχε ένα στοιχείο το οποίο λείπει από τη σημερινή κατάσταση: η ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ. Τα παιδιά, οι φοιτητές, οι πολίτες μέσης ηλικίας εκείνης της εποχής,  είχανε ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ ότι ένας άλλος κόσμος έχει ξεκινήσει ή θα ξεκινήσει για την Ελλάδα. Σήμερα, πέστε μου ποια ομάδα νέων ανθρώπων έχει αυτή την πίστη. Όλοι είναι πλακωμένοι από το βάρος αυτού που βλέπουμε κι αυτού που αισθανόμεθα: της ντροπής. Η ελληνική κοινωνία σήμερα περιβάλλεται, είναι σκεπασμένη, από ένα σύννεφο ντροπής, διότι δεν είναι αμέτοχοι στα όσα έγιναν ή όσα σχεδιάζονται.»

Α. Πεπελάσης:
 «Δέχομαι, χάριν συζήτησης, ότι κάποια στιγμή, σε ένα ή δύο ή τρία χρόνια, η οικονομία θα έχει κάνει ένα βήμα μπρος και τα σημερινά δεδομένα θα έχουν κάπως ανατραπεί και η Άνοιξη θ' αρχίσει να φαίνεται. Άλλωστε αυτά υποστηρίζει με έμφαση η πολιτική ηγεσία, σχεδόν ολόκληρη. Και δεν προσφέρει υπηρεσίες, δεν λέει την αλήθεια. Βεβαίως, μπορεί και να μην πολυκαταλαβαίνει. Αλλά έτσι κι αλλιώς η αλήθεια δεν είναι αυτή, ότι όλα τελείωσαν και προχωρούμε πλέον σε κάτι αλλιώτικο, ωραιότερο, καλύτερο και λοιπά. 

Λοιπόν,  πρέπει ν' αφήσουμε τον κόσμο να δει την πραγματικότητα. Αν υπάρχει μία μικρή ελπίδα να ανακάμψουμε ως κοινωνία, ως άνθρωποι, ως σκεπτόμενοι, ως άνθρωποι που αγαπάμε τον τόπο μας, είναι να δούμε την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι κάναμε πολλά λάθη και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, είμαστε συνυπεύθυνοι με το πολιτικό μας σύστημα, και ότι η αλήθεια τώρα είναι ότι θέλει πολλή δουλειά ακόμη για να προχωρήσει η οικονομία και να πούμε "βγήκαμε τώρα στο ξέφωτο". Και η κυβέρνηση και οι άλλοι δίνουν την εντύπωση ότι φτάσαμε στο ξέφωτο. Ποιο ξέφωτο;»

Α. Πεπελάσης: «Υπάρχει αριστερά στην Ελλάδα; Δεν υπάρχει αριστερά στην Ελλάδα παρά μόνο λογοκοπία αριστερή, δανεισμένη είτε από τη Νότιο Αμερική είτε από τα ενθυμήματα των παλαιών γύρω στην αρχή του αιώνα. Και μετά να πούμε και κάτι άλλο: τι πα να πει αριστερά σε μια χώρα σαν αυτή εδώ; Δηλαδή, αριστερά, εντάξει. Αν μ' αυτό εννοούμε κοινωνική δικαιοσύνη, αν εννοούμε πρόοδο, αν εννοούμε όλα αυτά τα αγαθά που φτιάχνουν ένα σύγχρονο, πολιτισμένο και ανήσυχο άνθρωπο, μάλιστα. Από κει και πέρα όλα τ' άλλα μήπως πλησιάζουν την πολυλογία παρά την ουσία;»

Α. Πεπελάσης: «Ο τόπος έχει χάσει τις αξίες του -  όποιες αξίες κι αν λατρεύαμε και προσκυνούσαμε. Είναι αδιάφορος.  Το χρήμα ήταν η φθοροποιός δύναμις που κατέστρεψε την κοινωνία. Χρήματα, χρήματα, χρήματα, πιο πολλά, ακόμη πιο πολλά, και μάλιστα αν είναι δυνατόν να είναι ύποπτα χρήματα. Να είναι κλεμμένα, να είναι παρμένα από κάπου αλλού. Μέσα σε λίγα χρόνια αυτό. Δεν έγινε σε 100 χρόνια. (...) 
Είναι μία άρπα-κόλλα κοινωνία.

Είμαστε η μόνη χώρα όπου τα πολιτικά κόμματα, τα τρία ή τέσσερα που έχουμε τώρα, δεν κάθισαν ΟΛΑ ΜΑΖΙ, από το ακραίο, αν αυτό το ακραίο είναι το ΚΚ, έως δεν ξέρω ποιο, δεν κάθισαν στο ίδιο τραπέζι καθώς άρχιζε η κρίση για να δούνε ποιο είναι το πρόβλημα και πώς θεραπεύεται. 

Μα βρίσκεις με τη φιλολογία για τον σοσιαλισμό, και φυσικά δεν επρόκειτο για σοσιαλισμό, για τον κομμουνισμό, για όλα αυτά τα πράγματα, έτσι θα λυθεί το πρόβλημα; Καθίστε κάτω και δέστε ποια είναι η ουσία. Τι θα πάθω εγώ ο χωρικός στην Καλαμπάκα, διότι με χτύπησε η κρίση; Άσχετα αν είμαι του ΚΚ ή δεν ξέρω τι στο διάολο άλλο. 

Λοιπόν, βλέπετε την επιπολαιότητα; Όλα τα πολιτικά κόμματα δεν εκάθισαν στο ίδιο τραπέζι. Και μη μου πείτε ότι τα τρία που αποτελούν την κυβέρνηση σήμερα κάθισαν στο ίδιο τραπέζι. Τι κάθισαν στο ίδιο τραπέζι; Και τι πλάνο έχουν τα τρία κόμματα για τα διάφορα προβλήματα του τόπου; Απλώς Ό,ΤΙ ΛΑΧΕΙ. 

Είναι δυνατό λοιπόν σε τέτοιες εποχές, με τέτοια δυσχέρεια, με τέτοιο έρεβος στην κοινωνία, να καθόμαστε και να λέμε τις ανοησίες που λέγαμε επί πενήντα χρόνια;»

 Ερώτηση δημοσιογράφου: «Ποιος λέει σήμερα τις μεγαλύτερες ανοησίες; Η κυβέρνηση;  Η αντιπολίτευση; Ο κύριος Σαμαράς; Ο κύριος Τσίπρας; (...)»

Α. Πεπελάσης: «Ποιος λέει; Δεν έχω μέτρο ή γιάρδα για να μετρήσω ποια είναι η μεγαλύτερη και ποια είναι η μικρότερη, αλλά πάρτε ένα-ένα τα λεγόμενα "προγράμματα" των δύο ή τριών μεγάλων κομμάτων. Το Βενιζέλο, που είπατε προηγουμένως. 

Εάν ο Βενιζέλος είναι ένας από τους υποψήφιους για την διοίκηση της κυβέρνησης, ΑΛΙΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ! Άλλα αντ' άλλων δεν έχει πει ο Βενιζέλος τον τελευταίο καιρό; Δεν μας είχε πει χίλια δυο πράγματα για τις δραστηριότητές του στην Ευρώπη στην αρχή της κυβερνητικής του θητείας; Τι ν' αρχίσω να ονοματίζω; 
Κανείς απ' αυτούς δεν είναι αντάξιος για να αντιμετωπίσει τα σημερινά προβλήματα.

 Και θα μου πείτε, "Ωραία λοιπόν, δεν είναι κανείς απ' αυτούς. Τι θα κάνουμε;" 
Δεν ξέρω. Αυτό είναι το δεύτερο ερώτημα. Αυτή τη στιγμή φαντάζεστε μια κυβέρνηση όπου ο Βενιζέλος ή ο Κουβέλης ή ο Σαμαράς - ο οποίος είναι σχεδόν ο καλύτερος από τους τρεις, για τη δουλειά αυτή εννοώ, προς έκπληξη πολλών - μα αυτοί θα βγάλουν τη χώρα από την περιπέτεια; Αυτοί οι οποίοι επέτρεψαν, δε βγήκαν να δώσουν μάχη ότι η Παιδεία πρέπει να εξαιρεθεί από τα μέτρα περιστολής; Γιατί; Διότι η Παιδεία είναι κάτι που θα στηριχθούμε για να βγούμε από την περιπέτεια μετά από πέντε χρόνια, ξέρω 'γω πότε. Τίποτε! Δεν είδε κανείς την Παιδεία. 
(...)
Δεν ξέρω, αγαπητέ μου φίλε. Για μένα το ερώτημα είναι: Θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας; Θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τον κίνδυνο της επερχόμενης κοινωνικής τραγωδίας; Και μετά, βλέπετε πόσο εύκολα εμείς οι "άγγελοι" γινόμαστε οι διαβόλοι που δεν φανταζόμασταν;
 (...)
Λυπάμαι αν είπα κάτι που γεμίζει απαισιοδοξία τους ακροατές σας και θεατές σας. 
Με αγάπη γι' αυτούς το είπα.»









Υπάρχει και συνέχεια εδώ.

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Τι κερδίζει το ελληνικό Δημόσιο από την "ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ";


Κάτι σκουριασμένο κρύβεται στις Σκουριές!

Προσπαθώντας να εξηγήσω - προσέξτε, όχι να δικαιολογήσω - την πρωτοφανή σε βαρβαρότητα επίθεση κουκουλοφόρων κατά των εγκαταστάσεων της εταιρείας "ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ", αναρωτήθηκα, για μια ακόμη φορά, τι κερδίζει άραγε το ελληνικό Δημόσιο από την πολυδιαφημισμένη αυτή επένδυση. Το μόνο που είχα ακούσει από τις τηλεοπτικές παρουσιάσεις ήταν για 1200 άτομα που εργάζονταν εκεί.

Πριν προχωρήσω, να επαναλάβω κι εγώ το αυτονόητο: Είμαι  εναντίον κάθε μορφής βίας. 

Οι διαφορές των ανθρώπων πρέπει να λύνονται με την επίκληση του δικαίου, της αλήθειας, της λογικής, του ανώτερου καλού και του κοινού συμφέροντος.

Τώρα, εάν οι άνθρωποι έχουμε φτάσει σε τέτοιο εκφυλισμό κυττάρου ώστε ν' αδυνατούμε να ξεχωρίσουμε μεταξύ αλήθειας και ψέματος, δίκαιου και άδικου,  λογικού και παράλογου, ατομικού συμφέροντος και κοινού συμφέροντος, και εάν βεβαίως το ατομικό συμφέρον τίθεται υπεράνω του κοινού, φοβάμαι ότι τέτοια φαινόμενα βίας θα πληθαίνουν σε συχνότητα και σε βαρβαρότητα.




Στη συνέχεια παραθέτω το άρθρο του Λάζαρου Τόσκα, που μου έλυσε κι εμένα τις απορίες σχετικά με την περιβόητη επένδυση.

Θα το βρείτε, μαζί με άλλα σχετικά άρθρα και σχόλια, στο Kounoupi(Αναρτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2011)

«Ο χρυσός μας φέρνει πιο κοντά… στην καταστροφή!

Μια μπίζνα με μεγάλα κέρδη για λίγους που απειλεί μια ολόκληρη περιοχή. 

Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες μέρες για την επένδυση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ απ’ το Κατάρ στα χρυσωρυχεία της Χαλκιδικής. Μάλιστα, την επένδυση παρουσίασε ο ίδιος ο πρωθυπουργός (Γιώργος Παπανδρέου), προκειμένου να αποκομίσει επικοινωνιακά οφέλη και να ανατρέψει το κλίμα χρεοκοπίας.

 Ποια είναι όμως η αλήθεια; 

Τα Μεταλλεία Κασσάνδρας μεταβιβάστηκαν στην Ελληνικός Χρυσός Α.Ε., το 2003, με πλήρες δικαίωμα νομής και κατοχής, χωρίς κανένα οικονομικό αντάλλαγμα για το ελληνικό Δημόσιο, με τη μορφή μισθωμάτων ή δικαιωμάτων (royalties).

Πρόκειται, δηλαδή, για ιδιωτικά μεταλλεία και για μια συμφωνία μεταξύ ιδιωτών, όπου η Ελλάδα δεν θα πάρει ούτε ένα ευρώ απ’ όλη αυτή την ιστορία.

Απλά, ο Μπόμπολας και ο Κούτρας (Ελλάκτωρ) έγιναν πλουσιότεροι κατά μερικές δεκάδες εκατομμύρια (περίπου 130), όπως συμβαίνει απ’ το 2004 και μετά, που ασχολούνται με τα μεταλλεία της Β. Χαλκιδικής.

Όμως, ας δούμε τα πράγματα απ’ την αρχή καθώς και το μέγεθος του σκανδάλου που ξεκίνησε απ’ το 2003. 

Στις 23/12/2003, μεταβιβάζονται τα Μεταλλεία Κασσάνδρας στην εταιρία Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. (Ε.Χ.) αντί τιμήματος 11 εκατ. ευρώ.

Η Ε.Χ. δημιουργήθηκε δύο μέρες νωρίτερα, με μετοχικό κεφάλαιο 60.000 ευρώ και είναι συμφερόντων Μπόμπολα–Κούτρα–Τίμις.

Τρία χρόνια μετά, η ίδια η εταιρία αποτιμήθηκε σε 422 εκατ. ευρώ. 

Η συμφωνία μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας επικυρώθηκε απ’ την ελληνική Βουλή με το νόμο 3220/2004, τον περίφημο νόμο Πάχτα, ο οποίος ήταν τότε υφυπουργός Οικονομικών.

Τι αγόρασε, όμως, η Ελληνικός Χρυσός με τα 11 εκατ. ευρώ:

• 317 χιλιάδες στρέμματα μεταλλευτικής ιδιοκτησίας χωρίς κανένα μίσθωμα ή δικαίωμα του ελληνικού κράτους.

 • 310 σπίτια στο Στρατώνι και 11 στρέμματα αστικών οικοπέδων.

• 2.000 περίπου στρέμματα γης. 

• 25.000 τ.μ. γραφείων και βιομηχανικών κτιρίων.

• Τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Στρατωνίου και Ολυμπιάδας και 2 υπόγεια μεταλλεία με φρέατα και συστήματα στοών. 

• Μηχανολογικό εξοπλισμό και αποθήκες ανταλλακτικών.

 • Stock χρυσούχου συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη και συμπυκνώματα μολύβδου/αργύρου, με αξία πώλησης 70 εκατ. ευρώ.

•Το τέλμα της Ολυμπιάδας, το οποίο περιέχει 270.000 ουγγιές χρυσό και η εκμετάλλευση του οποίου μπορεί να αποδώσει 80 εκατ. ευρώ.

Ακόμη, η ελληνική Βουλή, με το ν. 3220/2004, απάλλασσε από κάθε ευθύνη όλους τους προηγούμενους κατόχους του μεταλλείου αλλά και την Ελληνικός Χρυσός από κάθε υποχρέωση αποκατάστασης για ό,τι είχε συμβεί μέχρι το 2004. 

Επίσης, δεν εξασφάλιζε κανένα όφελος για το κράτος, τους δήμους της περιοχής, την κοινωνία, και, ασφαλώς, καμία θέση εργασίας.

Μία μέρα μετά την κύρωση της μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην Ελληνικός Χρυσός, άρχισε κομμάτι–κομμάτι η πώλησή της. Ο όμιλος Ελλάκτωρ, αφού αποκόμισε περίπου 100 εκατ. ευρώ, έγινε κάτοχος του 19,9% της European Goldfields (η οποία κατέχει το 95% της Ε.Χ.) και του 5% της Ε.Χ.

Τον Φλεβάρη του 2011, η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ε.Ε. κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η τιμή πώλησης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην Ελληνικός Χρυσός, το 2003, ήταν κατώτερη της πραγματικής αξίας και, ως εκ τούτου, η εταιρία έλαβε επιδοτήσεις κατά παράβαση των κανόνων της Ε.Ε. περί κρατικών ενισχύσεων. Το ύψος της επιδότησης υπολογίστηκε σε 14 εκατ. ευρώ, και η εταιρία κλήθηκε να πληρώσει στο ελληνικό Δημόσιο 15,3 εκατ. ευρώ, συν τους τόκους.

Ποιος κερδίζει από τη σκανδαλώδη μεταβίβαση

Το ελληνικό κράτος δεν κερδίζει ούτε ένα ευρώ.

Το μεταλλείο έχει παραχωρηθεί δωρεάν, χωρίς κανένα αντάλλαγμα ή μίσθωμα για το ελληνικό Δημόσιο. 

Το μόνο που σίγουρα θα πάρει είναι οι φόροι που θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι για τους μισθούς τους, οι οποίοι, σύμφωνα με την Ελληνικός Χρυσός, θα είναι περίπου 18 εκατ. ευρώ το χρόνο. Όπως είναι γνωστό, βέβαια, και γίνεται μέχρι σήμερα, οι εταιρίες δεν πληρώνουν φόρο ή πληρώνουν μηδαμινά ποσά. Η Ελληνικός Χρυσός, στα 7 χρόνια λειτουργίας της, έχει αποδώσει μόνο 4 εκατ. ευρώ φόρους στο ελληνικό κράτος.

Επίσης, παρά τις διαβεβαιώσεις του Πάχτα, όταν ήταν υφυπουργός, ότι οι δήμοι της περιοχής θα έπαιρναν ανταποδοτικά οφέλη, τίποτα δεν δικαιούνται, σύμφωνα με τη συμφωνία μεταβίβασης.

Το πολύ-πολύ να στρώσουν κανέναν αγροτικό δρόμο με τα μπάζα που θα περισσεύουν απ’ τις δραστηριότητες! Σε ό,τι αφορά τις θέσεις εργασίας, η Ελληνικός Χρυσός υποσχόταν ότι θα απασχολούσε περίπου 900 εργαζομένους επιπλέον αυτών που μέχρι τώρα απασχολούνται. Σύμφωνα όμως με τη δαπάνη που αναφέρεται στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) ότι θα διατίθεται για το προσωπικό, προκύπτουν ελάχιστες θέσεις εργασίας.

Επίσης, πριν από την Ε.Χ., η TVX στο επενδυτικό της σχέδιο ανέφερε ότι τα μεταλλεία σε πλήρη ανάπτυξη (Στρατώνι-Ολυμπιάδα–Σκουριές) θα απασχολούσαν περίπου 400 εργαζόμενους. 

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι απ’ την καταστροφική εκμετάλλευση των μεταλλείων θα χαθούν πολλές θέσεις εργασίας στον τουρισμό, στη γεωργία στην εκμετάλλευση του δάσους κ.λπ.

Έγκριση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων

 Σκάνδαλο αποτελεί, επίσης, και η έγκριση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) από το ΥΠΕΚΑ (Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής) τον Ιούλιο του 2011. 

Ο υπουργός, Γ. Παπακωνσταντίνου, υπέγραψε την Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) του έργου των Μεταλλευτικών Μεταλλουργικών Εγκαταστάσεων «Μεταλλείων Κασσάνδρας» Χαλκιδικής της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός. 

Η υπογραφή μπήκε ενάντια και παρά τη θέληση της μεγάλης πλειοψηφίας των κατοίκων της περιοχής. 

Επίσης, δεν έγινε καμία διαβούλευση με την τοπική κοινωνία.
Η ΜΠΕ κοινοποιήθηκε στο νομαρχιακό συμβούλιο και στους δήμους 10 μέρες πριν τις προηγούμενες δημοτικές εκλογές και ενώ δεν υπήρχε η δυνατότητα συνεδρίασης και αποφάσεων. Το νομαρχιακό συμβούλιο, σε διατεταγμένη υπηρεσία και χωρίς να μελετήσει την 4.000 σελίδων ΜΠΕ, γνωμοδότησε θετικά, χωρίς να λάβει υπόψη της αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής.

Εκτός απ’ τις υπάρχουσες μεταλλευτικές εκμεταλλεύσεις του Στρατωνίου και της Ολυμπιάδας, προβλέπεται και επιφανειακή εκμετάλλευση στην περιοχή Σκουριές Μεγάλης Παναγίας.

Πρόσφατα, η Ε.Χ. ζήτησε την παραχώρηση 3.500 στρεμμάτων δάσους απ’ το Δασαρχείο Αρναίας για να το καταστρέψει.

Ληστρική εκμετάλλευση (25.000 τόνοι ημερησίως), χαβούζες χιλιάδων στρεμμάτων, καταστροφή του δάσους, μόλυνση του αέρα, των νερών, της γης, της θάλασσας θα προκύψουν, αν επιτρέψουμε να ξεκινήσει αυτή η εκμετάλλευση.

Οι συνέπειες για το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον είναι μη αναστρέψιμες, αφού η εξόρυξη χρυσού αποτελεί μια απ’ τις πιο ρυπογόνες χημικές βιομηχανίες, απειλώντας εδάφη, υδροφόρο ορίζοντα, ρέματα και θάλασσες.

Τις διαπιστώσεις αυτές επιβεβαιώνουν σημαντικοί επιστημονικοί φορείς, όπως το Τμήμα Περιβάλλοντος του ΑΠΘ, και το Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας του ΤΕΕ.

Επίσης, αρνητική ήταν και η γνωμοδότηση του Δασαρχείου Αρναίας για την εκμετάλλευση των Σκουριών. Στα σχέδια της Ε.Χ., εκτός των Σκουριών, βρίσκονται και άλλες περιοχές της Β. Χαλκιδικής, όπως Τσικάρα, Πιάβιτσα και Φισώκα. Είναι προφανές ότι αν τα σχέδια προχωρήσουν η Βόρεια Χαλκιδική θα καταντήσει ένα απέραντο χρυσωρυχείο και η καταστροφή θα είναι ολοκληρωτική.

Εκβιασμοί ανέργων Απ’ τα σοβαρότερα προβλήματα στην περιοχή είναι και ο διχασμός της τοπικής κοινωνίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων των χωριών επηρεάζονται άμεσα απ’ τις μεταλλευτικές δραστηριότητες. 

Τον τελευταίο χρόνο, έγιναν δύο συγκεντρώσεις (12/3/11 και 9/7/11), στις οποίες συμμετείχαν περισσότεροι από 3.000 κάτοικοι της περιοχής στην καθεμιά. Όμως, αυτή τη στιγμή, απασχολούνται στην Ε.Χ. περίπου 350 εργαζόμενοι και πολλοί άνεργοι ζητούν εργασία. Όλοι αυτοί πιέζονται απ’ την Ε.Χ. να συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις υπέρ των μεταλλείων και να δημιουργούν καταστάσεις και έκτροπα.

Παρ’ όλα αυτά, δύο εκδηλώσεις που στήθηκαν από την Ε.Χ., μία στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλονίκης και μία στο Παλαιοχώρι, ελάχιστο κόσμο συγκέντρωσαν, παρά το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους μεταφέρθηκαν σε αυτές με λεωφορεία.

Δήμαρχος της περιοχής είναι, βέβαια, ο αρχιτέκτονας της μεταβίβασης των μεταλλείων, ο Χρ. Πάχτας, ο οποίος αντί να αφουγκραστεί τους κατοίκους και να λειτουργήσει ενωτικά και προς το συμφέρον της περιοχής, εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ε.Χ.

Στην κατάσταση, λοιπόν, που διαμορφώνεται, ο αγώνας της πλειοψηφίας των κατοίκων της περιοχής δυναμώνει καθημερινά. Δεν θα επιτρέψουμε να καταστραφεί η περιοχή μας και δηλώνουμε ότι έχουμε ταχθεί να φυλάμε Θερμοπύλες. Δεν μας φοβίζουν ούτε οι απειλές ούτε τα ΜΑΤ. Αν τολμούν, ας επιχειρήσουν να καταστρέψουν την περιοχή.»

* Ο Λάζαρος Τόσκας είναι μέλος της Επιτροπής Αγώνα του πρώην Δήμου Παναγίας και πρώην πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Παναγίας, το οποίο το 2007 πήρε ομόφωνη απόφαση κατά της επιφανειακής εκμετάλλευσης στις Σκουριές.

 Διαβάστε παλιότερο άρθρο μου με τίτλο "Δώσαμε ΧΡΥΣΟ,  πήραμε ρύπανση και αέρα κοπανιστό"