ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Πάπας Φραγκίσκος, Πατριάρχης Βαρθολομαίος, Σχίσμα και..."filioque"


"Προσφέρω την αγκαλιά μου στους φτωχούς, στους γυμνούς, σε όσους βρίσκονται στην φυλακή και σε όλους τους ανίσχυρους", είπε ο "Πάπας των φτωχών", Φραγκίσκος ο Α'.

Εντυπωσιακή και ελπιδοφόρα ομολογουμένως αρχή για έναν Ποντίφικα! 

Αρκεί όμως αυτό; Ο Χριστός πάντως δεν περιορίστηκε στη φροντίδα των αδυνάτων. Παράλληλα ύψωσε το δάχτυλο και εκστόμισε αμείλικτα "ουαί" προς εκείνους που ευθύνονταν για τη μαζική παραγωγή φτωχών, γυμνών και ανίσχυρων: προς τη διεφθαρμένη εξουσία της εποχής του.

Θα τολμήσει κάτι παρόμοιο ο Πάπας Φραγκίσκος; Προς το παρόν δεν είδαμε τέτοια δείγματα. Από εκεί όμως πρέπει ν' αρχίσει. Από εκείνους που δημιούργησαν την τεχνητή οικονομική κρίση, ρίχνοντας εν μια νυκτί εκατομμύρια ανθρώπων στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Από εκείνους που κατασπαταλούν τον πλούτο της γης και το προϊόν του ιδρώτα των εργαζομένων για να κατασκευάζουν όπλα μαζικής καταστροφής και εκείνους που θησαυρίζουν παράνομα διακινώντας αέρα κοπανιστό με τα απατηλά "εργαλεία" χρηματοπιστωτικών συναλλαγών που παρέχουν σε  δαύτους οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις.

Θα τολμήσει ο Πάπας Φραγκίσκος να απευθύνει αμείλικτο προφητικό λόγο προς όλα αυτά τα ανθρωποειδή; Χλωμό το βλέπω...

Όσο για το μαυροφορεμένο και αγέλαστο Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, που τίμησε με την παρουσία του την ενθρόνιση του Ρωμαίου Ποντίφικα, μιλώντας στην τουρκική τηλεόραση αναφέρθηκε στο ιστορικό γεγονός ως κάτι που δεν είχε συμβεί ούτε πριν από το Σχίσμα του 1054 ούτε μετά απ' αυτό. Μεγάλη πρόοδος!


Σε μια κίνηση που υποδηλώνει επιθυμία προσέγγισης και αδελφοσύνης με την Ορθοδοξία, ο Πάπας Φραγκίσκος έδωσε εντολή τα αποσπάσματα του Ευαγγελίου να διαβαστούν μόνο στα ελληνικά.

Από την πλευρά του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εξέφρασε την προσήλωσή του στη συνέχιση του διαλόγου μεταξύ Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, και αναφέρθηκε στις προσπάθειες των τελευταίων πέντε δεκαετιών για επιστροφή της Εκκλησίας στην κατάσταση της πρώτης χιλιετίας, δηλαδή πριν από το σχίσμα μεταξύ Δύσης και Ανατολής, το 1054 - προσπάθειες που είχαν σαν αποτέλεσμα τη μονομερή  άρση των αναθεμάτων του 1054, την επιστροφή κειμηλίων, κλπ.
«Το ταξίδι μας δεν ήταν ποτέ εύκολο, χωρίς πόνο και προκλήσεις» είπε χαρακτηριστικά ο Πατριάρχης. (πηγή)

Καλή η "προσέγγιση" των δύο Εκκλησιών - βέβαια υπάρχουν και οι Προτεστάντες για να προσεγγιστούν - αλλά η επιστροφή στην προ του 1054 κατάσταση δεν έχει κανένα πνευματικό νόημα για τη Χριστιανοσύνη. Επιστροφή της Εκκλησίας στην απλότητα και την πνευματική δύναμη που είχε στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους χρειάζεται, αν πρόκειται η Εκκλησία να γίνει το φως του κόσμου και το άλας της γης.

Δεν αρκεί να συμφωνήσουν οι θεολογίζοντες Ανατολής και Δύσης στο από πού εκπορεύεται το Άγιο Πνεύμα, στο περίφημο "filioque", που είναι, όπως λένε, η κύρια αιτία του σχίσματος.  Πρέπει ν' αποκτήσουν τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος που είχαν οι Απόστολοι - δύναμη να θεραπεύουν ασθενείς και συντετριμμένους τη καρδία, αντί να τους παραπέμπουν στα λείψανα και τις εικόνες, δύναμη να ελευθερώνουν τους δεσμίους από τα πάθη τους, δύναμη ν' αφυπνίζουν πωρωμένες συνειδήσεις με τον εμπνευσμένο λόγο τους.

Αυτά χρειάζεται η δεινοπαθούσα κοινωνία μας για να σταθεί όρθια και ποσώς ενδιαφέρει ο διαχωρισμός θεολογικών τριχών για το αν το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα ή από τον Πατέρα και το Υιό - ερώτημα που είναι αυτό καθ' εαυτό γελοίο και άσχετο. Βλέπετε, μιας πλάνης προκειμένης, μύριες έπονται. Μιλάω για την πλάνη της Αγίας Τριάδας.

Άλλωστε, εάν υπάρχει η Αγία Τριάδα και είναι Ομοούσιος και Αχώριστος, πώς θα εκπορεύεται και θα διαχωρίζεται το ένα μέλος της από τα άλλα δύο; Και ας πούμε ότι διαχωρίζεται το Άγιο Πνεύμα για να κατέβει στη γη από κάπου μακριά που τάχα κατοικοεδρεύει, πώς  μπορεί να εκπορεύεται μόνο εκ του Πατρός και όχι εκ του Υιού, αφού αυτοί οι δύο είναι υποτίθεται ενωμένοι, ομοούσιοι, ίσοι, και αχώριστοι;

Βέβαια, υπάρχει και το άλλο ερώτημα: Πώς το Άγιο Πνεύμα δεν φωτίζει του προκαθημένους των εκκλησιών για να καταλάβουν από πού προέρχεται και τους αφήνει να βρίσκονται σε τέτοια σύγχυση και διχασμό, ώστε να διαψεύδουν το Χριστό ο οποίος προσευχήθηκε στον Πατέρα: "Ίνα ώσιν ΕΝ, δια να γνωρίζει ο κόσμος ότι Εσύ με απέστειλας" ;

Η απάντηση είναι ότι δεν έχουν καμία επαφή με το Άγιο Πνεύμα, διότι ανέβηκαν σε αρχιερατικούς θρόνους ως μη όφειλαν και εγκατέλειψαν τη γνήσια διδασκαλία του Χριστού φτιάχνοντας αυθαίρετα δόγματα και εξωθώντας τους πιστούς στην ειδωλολατρία.

Αυτά τα λίγα είχα να πω, και συγνώμη αν στενοχώρησα κάποιους.

 Ας απολαύσουμε τώρα θεάματα, ελλείψει άρτου, από την  εκλογή και ενθρόνιση του  Πάπα  (Επισκόπου Ρώμης, όπως προτιμά να αποκαλείται) Φραγκίσκου του Α'.









Aκολουθεί η προσφώνηση του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, προς τον Πάπα Φραγκίσκο Α΄:

«Ἁγιώτατε,
Συγχαίρομεν ὁλοκαρδίως τήν Ὑμετέραν πεφιλημένην Ἁγιότητα, ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων, διά τήν θεοπρόβλητον ἐκλογήν καί ἐπαξίαν ἀνάληψιν τῶν νέων ὑψηλῶν καθηκόντων Σας ὡς Πρωθιεράρχου τῆς προκαθημένης τῆς ἀγάπης σεβασμίας Ἐκκλησίας τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης.

Διαδέχεσθε εἰς τόν Θρόνον τοῦτον τόν ἄρτι ἀνδρειοφρόνως παραιτηθέντα διά λόγους ὑγείας καί κοπώσεως προκάτοχόν Σας Βενέδικτον τόν ΙϚ΄, τόν πρᾷον καί τῇ θεολογίᾳ καί τῇ ἀγάπῃ διακριθέντα. Τό ἔργον καί ἡ εὐθύνη ἡ ὁποία Σᾶς ἀναμένει εἶναι τεραστία ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων.

Ἡ ἑνότης τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν τυγχάνει τό πρώτιστον μέλημα ἡμῶν καί εἶναι ἀσφαλῶς μία ἐκ τῶν βασικῶν προϋποθέσεων διά τήν ἐνώπιον τῶν ὀμμάτων τῶν ἐγγύς καί τῶν μακράν ἀξιοπιστίαν τῆς χριστιανικῆς μαρτυρίας μας.

Πρός ἐπίτευξιν αὐτῆς χρειάζεται νά συνεχισθῇ ὁ ἀρξάμενος θεολογικός διάλογος, διά νά κατανοηθῇ ἀπό κοινοῦ καί προσεγγισθῇ ἡ ἀλήθεια τῆς πίστεως καί ἡ ἐμπειρία τῶν Ἁγίων καί ἡ κοινή, δι' Ἀνατολήν καί Δύσιν, παράδοσις τῆς πρώτης χριστιανικῆς χιλιετίας. Διάλογος ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ, ἐν πνεύματι ταπεινώσεως καί πρᾳότητος, διά τῶν ὅπλων τῆς ἀληθείας.

Ἡ παγκόσμιος οἰκονομική κρίσις, ἐξ ἄλλου, ἀπαιτεῖ ἐπιτακτικῶς τήν ὀργάνωσιν ἀνθρωπιστικῆς δράσεως, διά τήν ὁποίαν ἔχετε μεγάλην ἐμπειρίαν ἐκ τῆς μακρᾶς καί εὐδοκίμου διακονίας Σας ὡς Καλοῦ Σαμαρείτου ἐν Λατινικῇ Ἀμερικῇ, ὅπου ἐδοκιμάσατε ὡς ποιμήν τήν πικρίαν τῆς ἀνθρωπίνης ταλαιπωρίας καί δυστυχίας, ὅσον ὀλίγοι ἀσφαλῶς. Πρέπει νά παρακινηθοῦν οἱ ἔχοντες νά προσφέρουν εἰς τούς μή ἔχοντας οἰκειοθελῶς καί μετά ἱλαρότητος.

Κατ᾿ αὐτόν τόν τρόπον θά ἐξασφαλισθῇ διά τῆς δικαιοσύνης ἡ εἰρήνη, ἡ ὁποία εἶναι τό πανανθρώπινον αἴτημα καί ἡ προσμονή πάντων τῶν ἐθνῶν καί τῶν λαῶν.

Ὀφείλομεν νά τρέφωμεν τούς πεινῶντας, νά ἐνδύωμεν τούς γυμνούς, νά περιποιώμεθα τούς ἀσθενεῖς καί ἐν γένει νά μεριμνῶμεν διά τούς ὄντας ἐν ἀνάγκαις, διά νά ἀκούσωμεν παρά τοῦ Κυρίου τό "δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τήν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν" (Ματθ. κε΄ 34).

Ἡ ὑπό τῆς Ὑμετέρας πεφιλημένης καί τετιμημένης Ἁγιότητος ἐπιλογή τῆς ἁπλότητος κατέστησε καί καθιστᾷ ἐμφανές τό κ ρ ι τ ή ρ ι ό ν Σας διά τό ο ὐ σ ι ῶ δ ε ς. Τοῦτο πληροῖ τάς καρδίας ὅλων, τῶν ὅπου γῆς πιστῶν σας καί ἐν γένει τῶν συνανθρώπων, ἐλπίδος∙ ἐλπίδος ὅτι τό κ ρ ι τ ή ρ ι ό ν Σας τοῦτο θά χρησιμοποιηθῇ εὐρύτερον, οὕτως ὥστε ἡ κ ρ ί σ ι ς καί τό ἔ λ ε ο ς, τά βαρύτερα τοῦ νόμου, νά ἔχουν διά τήν Ἐκκλησίαν τήν προέχουσαν σημασίαν.

Κατά τήν διάρκειαν τοῦ δισχιλιετοῦς βίου τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλήθειαί τινες τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου παρενοήθησαν ὑπό ἐνίων χριστιανικῶν ὁμάδων, ὥστε σήμερον εἰς τά εὐρέα στρώματα τῶν χριστιανικῶν λαῶν νά ἐπικρατοῦν, ὡς μή ἔδει, ἐκκοσμικευμέναι ἀντιλήψεις.

Πολυεύθυνον καί ἐπιτακτικόν τό κ α θ ῆ κ ο ν καί τό χ ρ έ ο ς ὅλων μας νά ὑπενθυμίσωμεν πρός ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πρός πάντας, ὅτι ὁ Θεός κατῆλθεν ἐξ οὐρανοῦ εἰς τήν γῆν, γενόμενος ἄνθρωπος, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἵνα τό π ο λ ί τ ε υ μ α ἡμῶν βιωθῇ ὡς ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχον.

Ἀληθῶς, "Θεός Κύριος καί ἐπέφανεν ἡμῖν" ἀπ᾿ ἀρχῆς δημιουργός τοῦ παντός, διέπων τά πάντα, ἄχρι θανάτου κατελθών, θανάτου δέ Σταυροῦ, ἵνα διά τῆς Ἀναστάσεώς Του καταδείξῃ ὅτι "εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν Ὀνόματι Κυρίου", καί μόνον ἐν ὀνόματι Αὐτοῦ, εἰς διακονίαν τοῦ πληρώματος, ἵνα πάντες ἕν ὦμεν, τά δέ πάντα καί ἐν πᾶσι Χριστός.

Ἡ γῆ εἶναι ὁ χῶρος τῆς ἀσκήσεώς μας, τῆς πραγματοποιήσεως τῆς ἐνσωματώσεώς μας εἰς τόν Χριστόν∙ καί τῆς δι΄ Αὐτοῦ μεταβάσεώς μας εἰς τήν αἰώνιον ζωήν. Ἡ Ἐκκλησία εὐλογεῖ τήν ἐπίγειον ζωήν, ἀλλά δέν τερματίζει τήν ἀποστολήν της εἰς αὐτήν.

Τό γνωρίζομεν καί τό ὁμολογοῦμεν, διά τοῦτο καί πορευόμεθα οἱ ποιμένες καί οἱ πιστοί τήν ὁδόν τῆς ἀληθείας διά τῶν ἐπιγείων κατεργαζόμενοι τά ἐπουράνια.

Εἴμεθα βέβαιοι προσωπικῶς καί ὡς Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ὡς ὅπου γῆς Ὀρθόδοξος τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ὅτι ἡ Ὑμετέρα σεβασμία καί πολυφίλητος ἐν Κυρίῳ Ἁγιότης, ἡ ἐπ᾿ αἰσίοις τοῖς οἰωνοῖς καταρχομένη τοῦ ἱστορικοῦ δολίχου Αὐτῆς ὡς Ἐπισκόπου Ρώμης, θά ἐπιδείξῃ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον, ἐν συνεργασίᾳ μετά πάντων τῶν δυναμένων καί βουλομένων, διά τήν διόρθωσιν τῶν ἐκκοσμικευμένων τάσεων ὥστε νά ἐπανέλθῃ ὁ ἄνθρωπος εἰς τό "ἀρχαῖον κάλλος" τῆς ἀγάπης.

Εὐχόμεθα ὁλοθύμως, μετά πάντων τῶν ὅπου γῆς χριστιανῶν πιστῶν, καί μεθ᾿ ἡμῶν συνεύχεται ἅπασα ἡ ἀνθρωπότης, ὅπως ἡ Ἁγιότης Σας ἐπιτύχῃ εἰς τό ὑψηλόν, πολυεύθυνον καί δυσχερές ἔργον Αὐτῆς.

Εὐλογητός καί δεδοξασμένος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Δόξα τῷ Θεῷ τῷ ἀναδεικύοντι ἐν ἑκάστῃ χρονικῇ περιόδῳ τούς ἀξίους ἵνα ἀξίως τῆς κλήσεως πορευθοῦν καί ὁδηγήσουν τήν ἀνθρωπότητα, εἰς δόξαν τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.» (romfea)

Ό,τι καταλάβατε, καταλάβατε. Άλλωστε η γλώσσα του Πατριάρχη δεν είναι για τους κοινούς θνητούς, λόγω της πολλής... αγάπης που τρέφει ο "Παναγιώτατος" γι' αυτούς!

Δείτε όμως πώς βλέπουν μαυρόψυχοι Ορθόδοξοι την παρουσία του Πατριάρχη στην ενθρόνιση του Πάπα Φραγκίσκου και την προσέγγιση των δύο Εκκλησιών:


Παρακολουθήστε τώρα το μαυρόψυχο Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ σε μια έξαρση "χριστιανικής αγάπης" πέρυσι, την Κυριακή της Ορθοδοξίας (κακοδοξίας).
(Από το 16o λεπτό και μετά) :

(iefimerida, 12/3/2012)