ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Εξέγερση μεταναστών στη Σουηδία και διαχωρισμός αντιρατσιστικών τριχών στην Ελλάδα


Το μεταναστευτικό δεν είναι ένα θέμα για φτηνή εκμετάλλευση με στόχο την αποκόμιση κομματικών κερδών. Κι όμως αυτό που βλέπουμε να γίνεται μεταξύ των κομματικών αρχηγών τις τελευταίες δύο εβδομάδες καταδεικνύει ότι κάποιοι απ' αυτούς είναι εντελώς ανεύθυνοι και παίζουν εν ου παικτοίς. Από κοντά και τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης που πλειοδοτούν σε αντιρατσιστικές κορώνες και ρίχνουν λάδι στη φωτιά, θέλοντας σώνει και καλά να μας πείσουν ότι οι Έλληνες είναι ρατσιστές. Δεν γνωρίζουν ότι πες-πες θα το πιστέψει ο λαός και θα εκδηλωθεί, ο μη γένοιτο, αναλόγως για να τους δικαιώσει.

Ας σοβαρευτούμε, λοιπόν, κι ας αφυπνιστούμε από τα τραγικά γεγονότα των τελευταίων ημερών στη Στοκχόλμη. Διότι αν δεν αφυπνιστούμε, τίποτα δεν αποκλείει ότι αργά ή γρήγορα κάποια αφορμή θα δοθεί και θα έχουμε - κούφια η ώρα που τ' ακούει - παρόμοιες εφιαλτικές σκηνές και στην πολύπαθη χώρα μας. Και να σκεφτεί κανείς ότι η Σουηδία έχει το πιο γενναιόδωρο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας στην Ευρώπη.



Μου κάνει φοβερή εντύπωση ο υπέρμετρος ζήλος του κ. Αντώνη Ρουπακιώτη για νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, όταν ήδη υπάρχει ο νόμος 927/1979 "Περί κολασμού πράξεων ή ενεργειών αποσκοπουσών εις φυλετικάς διακρίσεις". Και με εκπλήσσει το γεγονός ότι οι κ.κ. Βενιζέλος και Κουβέλης δείχνουν τόση επιμονή για την ψήφιση του εν λόγω νομοσχεδίου, όταν δεν αντιστάθηκαν ούτε κατά μία κεραία στην ψήφιση τόσων και τόσων εξοντωτικών νομοσχεδίων εναντίον μισθωτών και συνταξιούχων. Την ώρα που οι πολίτες στενάζουν από τη φτώχεια και την ανεργία κάποιοι πολιτικάντηδες περί άλλα δημαγωγικά τυρβάζουν...

Αντί να καθίσουν όλοι μαζί και να συνεργαστούν για τα καυτά προβλήματα της χώρας - μόλις χθες εδέησε ν' ανοίξει το taxisnet, κι ακόμη οι συνταξιούχοι δεν έχουν λάβει τις βεβαιώσεις του εισοδήματος 2012 από τα ασφαλιστικά τους ταμεία - και κάποιοι κομματάρχες με τους βΟλευτές τους ενδιατρίβουν στο διαχωρισμό αντιρατσιστικών τριχών, είτε διότι το θέμα πουλάει είτε διότι οι πάτρωνές τους τους πιέζουν αφόρητα προς αυτή την κατεύθυνση για τους δικούς τους σκοτεινούς λόγους.


Ας δούμε τι συνέβη στη Σουηδία, στην οποία 1,8 εκατομμύρια του πληθυσμού της, που συνολικά είναι 9,5 εκατομμύρια, είναι μετανάστες 1ης και 2ης γενιάς. Η  αθρόα εισροή μεταναστών τα τελευταία χρόνια έγινε κυρίως από το Ιράκ, τη Σομαλία, την πρώην Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν και τη Συρία.  Μόνο το 2012 η Σουηδία έδωσε άσυλο σε 44,000 πρόσφυγες, 50% περισσότερους από ό,τι το 2011. (πηγή) Αν σκεφτεί κανείς ότι οι μετανάστες έχουν υψηλό δείκτη γεννητικότητας ενώ οι Σουηδοί από τους χαμηλότερους, μπορεί να φανταστεί τι θα συμβεί στη χώρα αυτή σε μερικά χρόνια.


Το πρόβλημα κατά τη γνώμη μου δεν είναι αν κάποιος θεωρεί τον άλλον κατώτερο από τον εαυτό του, ιδέα που δεν μπορείς να του τη βγάλεις με απειλές και ποινικά δικαστήρια. Άλλωστε τον ενδοφυλετικό ρατσισμό τον υφιστάμεθα διαχρονικά εμείς οι πληβείοι από τους "πατρίκιους" της χώρας μας, ήγουν την πολιτικο-οικομικο-μιντιακή νομενκλατούρα.


Για παράδειγμα, ο βΟλευτής, που διατηρεί και το επάγγελμά του και γι' αυτό βρίσκεται τις περισσότερες ώρες εκτός Βουλής, θεωρεί ότι δεν μπορεί να ζήσει με λιγότερα από 10.000 ευρώ μηνιαίως, ενώ για τον εργάτη πιστεύει ότι μπορεί να ζήσει με 586 ευρώ το μήνα! Αν αυτό δεν είναι ρατσισμός εις τη νιοστή, τότε η λέξη είναι κενή περιεχομένου.


Κι αν δεν είναι καραμπινάτος ρατσισμός η μη ένταξη του ταμείου ΕΤΑΠ-ΜΜΕ των δημοσιογράφων στον ΕΟΠΥΥ, τότε δεν υπάρχει ρατσισμός κάτω από τον ήλιο. Είχε προηγηθεί βεβαίως η άρνησή τους να ενταχθούν στο ΕΤΑΑ, όπου εντάχθηκαν με το ζόρι μηχανικοί, δικηγόροι και γιατροί.


Επιπλέον υπάρχει και ο διακομματικός ρατσισμός, όπου το ένα κόμμα θεωρεί το άλλο μίασμα και κατώτερο στις "ιδέες". Τέτοιος κομματικός ρατσισμός μεταξύ της λεγόμενης Αριστεράς και της Δεξιάς, "προοδευτικών" και συντηρητικών, ευθύνεται για ποτάμια αίματος στην πατρίδα μας.


Ας μη μας υψώνουν, λοιπόν, το αντιρατσιστικό τους δάχτυλο για να μας νουθετήσουν οι κάθε λογής αρχιρατσιστές υποκριτές, κι ας προσέξουν τα ανυπέρβλητα προβλήματα που δημιουργεί στη χώρα μας η ανεξέλεγκτη εισροή μη ενσωματούμενων μεταναστών.

Διότι, κακά τα ψέματα, δεν είναι το χρώμα που κάνει τους μετανάστες μη εντάξιμους και μη ενσωματούμενους στην ελληνική κοινωνία, και σε κάθε δυτική κοινωνία. Είναι η διαφορετική κουλτούρα τους, τα ήθη και έθιμά τους, η διαφορετική και ανταγωνιστική προς τη δική μας θρησκεία τους.


Όλα αυτά έχουν σαν συνέπεια την εθελούσια γκετοποίησή τους, ακόμη και σε κράτη με μεγάλη παράδοση στην υποδοχή μεταναστών όπως, π.χ. , η Βρετανία, όπου ολόκληρα προάστια, βλέπε Southhall, έχουν καταληφθεί από μετανάστες κι έχουν υποβαθμιστεί αφάνταστα. Διότι, κακά τα ψέματα, ο ξένος θα παραμείνει 
ξένοςστη νοοτροπία και στην κουλτούρα και δεν πονάει την πατρίδα που υιοθέτησε ακόμη κι αν τον βουτήξεις στο μέλι. Εξάλλου, τα κόμπλεξ που κουβαλάει μέσα του μεταλλάσσονται σε μίσος που κάποιες φορές ξεχειλίζει και έχουμε τραγικά γεγονότα όπως αυτά της Στοκχόλμης.

Πού πάμε λοιπόν; Πού πάει η Ελλάδα η οποία χαϊδεύει αυτιά μεταναστών ό,τι και να κάνουν; Πόσοι μετανάστες μπορούν να ενσωματωθούν στη χώρα μας και να βρουν αξιοπρεπείς δουλειές με ικανοποιητικό μισθό, όταν ήδη υπάρχουν 1,5 εκατομμύρια Έλληνες άνεργοι;


Ωστόσο ο Ρουπακιώτης ποινικοποιεί και την "ξενοφοβία" που τη θεωρεί, όπως όλοι οι ορκισμένοι αντιρατσιστές, ταυτόσημη με το ρατσισμό.. Μα είναι να μη φοβάται κανείς τους ξένους όταν καθημερινά γίνονται τόσα εγκλήματα στα καλά καθούμενα, χωρίς αιτία και αφορμή, από μετανάστες; Ο ξενόφοβος δεν είναι απαραίτητα ρατσιστής και ο φόβος δεν είναι ποινικά κολάσιμος. Είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα, πολύ συχνά σωτήριο, που πηγάζει από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης το οποίο είναι εγγενές σε όλα τα έμβια όντα. Αν ρίξεις σ' ένα κοτέτσι μια ξένη κότα θα την μαδήσουν οι άλλες και θα την ματώσουν μέχρις εξόντωσης σε χρόνο ντε-τε. Από ρατσισμό το κάνουν ή από φόβο μήπως τους πάρει την τροφή και μοιραστεί τον κόκορά τους; 

Επαναλαμβάνω, δεν μπορείς να ποινικοποιήσεις το φόβο ή οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα όπως το μίσος και τη ζήλια. Μπορείς μόνο να τον μεταλλάξεις σε θετικό συναίσθημα δια της Παιδείας, αλλά αυτό πρέπει να γίνει και στους μετανάστες οι οποίοι, όπως κι εμείς, δεν είναι αγγελούδια... Διότι χρειάζονται δύο για το ταγκό.

Κι εγώ σας λέω ότι όλοι οι μετανάστες - πάσης φυλής, χρώματος και θρησκείας - είναι ανώτεροι από εμάς τους Έλληνες σε ήθος και σε κουλτούρα και αξίζουν την αγάπη μας και το σεβασμό μας. Τι θα κάνει όμως ο πεινασμένος μετανάστης που κινδυνεύει να πεθάνει από ασιτία; Δεν θα κλέψει; Δεν θα ληστέψει; Δεν θα διακινήσει ναρκωτικά ή όπλα;  Δεν θα εμπλακεί στο εμπόριο λευκής σαρκός, αν αυτό τον βοηθάει για να επιβιώσει; Κοντολογίς, δεν θα γίνει κάποια στιγμή ένα ανεξέλεγκτο άγριο θηρίο προσπαθώντας να ζήσει; Και δεν θα γίνει φορέας λοιμωδών νοσημάτων ότι συγκατοικεί με άλλους 15 σε άκρως ανθυγιεινές, από άποψη καθαριότητας και διατροφής, συνθήκες;


Αυτό είναι που φοβάται ο νουνεχής Έλληνας. Και τούτος ο φόβος δεν είναι προϊόν της φαντασίας και του ρατσισμού του, αλλά τροφοδοτείται αλλά από καθημερινά τραγικά γεγονότα που συμβαίνουν γύρω του.


Κάνω έκκληση, λοιπόν, σε όλους όσους ρίχνουν λάδι στη φωτιά με την εμμονή τους στο διαχωρισμό αντιρατσιστικών τριχών να κοιτάξουν το οξύτατο μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας κατάματα και ενωμένοι να προσπαθήσουν να βρουν λύση, αν και κάτι τέτοιο φαίνεται πια εξαιρετικά δύσκολο... Ίσως, όμως, να μην είναι αργά...


Ας ευχηθούμε να μην έρθει η στιγμή που κάποια μελλοντική κυβέρνηση στη χώρα μας αναγκαστεί να υιοθετήσει τη μέθοδο της υποχρεωτικής μακροχρόνιας στείρωσης που, όπως διάβασα εδώ, εφαρμόστηκε στο Ισραήλ σε γυναίκες μετανάστριες από την Αφρική. (Δείτε εδώ κι εδώ)