ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Γιάνης Βαρουφάκης και "Διεθνές Ναυαγιστικό Τρελοκομείο"


"Έτσι όπως πάει η Ευρώπη, πάει για διάλυση!" 
Τάδε έφη Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος δεν βλέπει αχτίδα φωτός! 
Δυστυχώς, ούτε η "πυγολαμπίδα" βλέπει φως... Κατ' ακρίβεια, ποτέ δεν το διέκρινε... 

Όσο για τη διάλυση της Ευρωζώνης, αυτή είναι όχι μόνο νομοτελειακά αναπόφευκτη, αλλά και "άνωθεν" προαποφασισμένη για τη διευκόλυνση της επί μακρόν κυοφορούμενης Παγκόσμιας Διακυβέρνησης

(Σχετικά στοιχεία είχα αναφέρει στο βιβλίο μου "Ποιος Χριστός;" πριν από 20 και πλέον χρόνια...)

Δείτε εδώ τι έγραφα τον Αύγουστο του 2012. Διαβάστε επίσης εδώ και τι έλεγε ο Γάλλος φιλόσοφος André Glucksmann.

Παραθέτω απομαγνητοφωνημένα αποσπάσματα της συνέντευξης (7/5/2013) του Γιάνη Βαρουφάκη, και ο νοών νοείτω. 

Γιώργος Παπαδάκης: Σε τι μπορούμε να ελπίζουμε ώστε να αναθαρρήσουμε λιγάκι. Να πούμε ότι υπάρχει, βρε παιδί μου, προοπτική, υπάρχει μέλλον. Μη μιζεριάζουμε.

Γιάνης Βαρουφάκης: Τρία χρόνια, κύριε Παπαδάκη, κοιτάζω με το κιάλι για να δω μία αχτίδα φωτός, για να το βροντοφωνάξω ότι υπάρχει φως. Δεν την έχω δει ακόμα. Τρία χρόνια τώρα, και δεν την βλέπω. Ιδίως αυτή την περίοδο. Ελπίζω ότι βρισκόμαστε στο πιο βαθύ σκοτάδι της νύχτας λίγο πριν ανατείλει ο ήλιος. Αλλά δεν το βλέπω αυτό.

Κοιτάξτε τη Γαλλία, κοιτάξτε την Ιταλία, κοιτάξτε την Ισπανία. Όλη αυτή η συζήτηση που γίνεται τις τελευταίες, πόσες, δέκα μέρες για μια πιθανή χαλάρωση της λιτότητας είναι εκ του πονηρού. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Μιλούν στις Βρυξέλλες και στη Φραγκφούρτη για χαλάρωση της λιτότητας, μόνο και μόνο γιατί θέλουν να παραδεχθούν την αποτυχία της λιτότητας, χωρίς όμως να είναι διατεθειμένοι να ξανασυζητήσουν τη λιτότητα.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι σφίγγουν τις δημόσιες δαπάνες, στην Ιταλία για παράδειγμα, τις μείωσαν 4% πέρυσι με την κυβέρνηση Μόντι, ήλπιζαν ότι το ΑΕΠ θα μείνει το ίδιο, το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 3,5%, κι έρχεται και δεν πιάνουν τους στόχους του ελλείμματος. Και λένε τώρα οι Ιταλοί, καλά, "θα το πιάσουμε του χρόνου". Χωρίς όμως να είναι διατεθειμένοι να ξανασυζητήσουν την αυστηρότητα στις δημόσιες δαπάνες. 

Όσο ισχύει αυτό, η περιφέρεια της Ευρώπης βρίσκεται σε μία συνεχή καθίζηση. Όσο και να βελτιώνονται οι δείκτες, τόσο του εμπορικού ελλείμματος όσο και του ελλείμματος στα δημοσιονομικά μας, το αποτέλεσμα είναι μία Ευρώπη η οποία αυτή τη στιγμή ουσιαστικά σπάει στα δύο. Και όσο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση εμείς δεν μπορούμε να ελπίζουμε, δυστυχώς.

Γιώργος Παπαδάκης: Ποια προοπτική, ποιο μέλλον; Οι μισθοί στην Ελλάδα μειώνονται διαρκώς, και σύμφωνα με αυτά που θα ισχύσουν τις επόμενες μέρες με το θέμα της λήξης της μετενέργειας θα μειωθούν ακόμη περισσότερο, οι υποχρεώσεις παραμένουν οι ίδιες. 
Από την άλλη, αυτή η πολιτική σε κάποιους από την Ευρώπη αποφέρει κέρδη και έχουν όλους τους λόγους να τη συνεχίζουν... αλλά εμείς τι κάνουμε; 
Πιθανότητα να ενωθούν οι χώρες του Νότου ούτε να το συζητάμε. Τις είδαμε ότι με το παράδειγμα της Κύπρου είναι σα να μην κατάλαβαν τι έγινε στην Κύπρο. Δεν αντέδρασαν καθόλου. Άρα από πού να γαντζωθούμε και τι να ελπίζουμε;

Γιάνης Βαρουφάκης:  Έχετε απόλυτο δίκιο. Έτσι όπως πάει η Ευρώπη, πηγαίνει για διάλυση. Είναι πάρα πολύ απλό γιατί δεν υπάρχει καμία πολιτική βούληση που να συγκρατήσει, να συγκολλήσει πλέον αυτή τη διασπασμένη Ήπειρο - μία Ήπειρο η οποία έχει διχαστεί από ένα κοινό νόμισμα. Κι εδώ είναι η μεγάλη ειρωνεία.

Αναφερθήκατε στην Κύπρο. Ξέρετε γιατί δεν μίλησαν για την Κύπρο; Να σας πω γιατί δεν μίλησαν οι Ισπανοί και οι Ιταλοί και οι Πορτογάλοι για την Κύπρο: δεν μίλησαν γιατί τους άρεσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι κουρεύτηκαν οι καταθέτες των τραπεζών και δεν κουρεύτηκαν οι ομολογιούχοι του Κυπριακού κράτους. Γιατί αν κουρεύονταν οι ομολογιούχοι του Κυπριακού κράτους θα είχανε πρόβλημα με τα δικά τους τα ομόλογα. Οπότε ο καθένας κοιτάει τον εαυτό του και το αποτέλεσμα είναι ότι βουλιάζουμε όλοι μαζί.

Γιώργος Παπαδάκης: Άρα; Άρα τι γίνεται;

Γιάνης Βαρουφάκης:  Βρισκόμαστε σε μία νέα δεκαετία του '30. Η Ευρώπη κυβερνάται από κυβερνήσεις, η κάθε μία εκ των οποίων νομίζει ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα τα δικά της, της πολιτικής ελίτ, και του λαού της σε κάποιο βαθμό, αλλά το αποτέλεσμα είναι ότι όλοι μαζί βρίσκονται σε μία κατάσταση αποδόμησης. 

Και επειδή είμαστε ενωμένοι μ' ένα κοινό νόμισμα το οποίο δεν είχε σχεδιαστεί για μια τέτοια κρίση, και δεν είμαστε διατεθειμένοι να το επανασχεδιάσουμε, τουλάχιστον η βόρεια Ευρώπη δεν είναι, δύο είναι τα τινά: είτε θ' αλλάξουν άποψη και θα το επανασχεδιάσουν σε μία ορθολογική βάση, το οποίο δε φαίνεται να θέλουν να το κάνουν, ή η μόνη εναλλακτική, κι εδώ είναι νόμοι της φύσης σχεδόν, είναι η διάσπαση της Ευρωζώνης.

Γιώργος Παπαδάκης: Η Ελλάδα τι θέση έχει μέσα σε όλα αυτά;

Γιάνης Βαρουφάκης: Η Ελλάδα είναι το καναρίνι που είχανε στις γαλαρίες παλιά στα ανθρακωρυχεία, το οποίο, όταν αρχίζει να εκλύεται το μεθάνιο, πεθαίνει πρώτο γιατί είναι ο πιο αδύνατος οργανισμός της γαλαρίας. Αλλά το πρόβλημα είναι δομικό. Εμείς είμαστε μεν αδύνατοι για λόγους που έχουν να κάνουν με τη δική μας έλλειψη και πατριωτισμού και σύνεσης τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά πέραν αυτού πεθαίνουμε γιατί βρισκόμαστε σε μία γαλαρία η οποία βρίσκεται στα πρόθυρα της αποσύνθεσης.

Γιώργος Παπαδάκης: Και το μέλλον της Ευρώπης καθορίζεται από τους Γερμανούς που κάποια στιγμή θ' αποφασίσουν αν παραμένουν ή φεύγουν, ή καθορίζεται κι από τους υπόλοιπους οι οποίοι θ' αποφασίσουν ποιοι θα απομείνουν στην Ευρώπη.

Γιάνης Βαρουφάκης: Κοιτάξτε, σ' αυτές τις περιπτώσεις φταίμε όλοι μας. Όλοι προσδιορίζουμε. Βεβαίως η Γερμανία έχει μία τεράστια, αυτή τη στιγμή, εξουσία. Αλλά από την άλλη μεριά, κάθε φορά που έστω κι ένα πάρα πολύ μικρό κράτος, είτε είναι η Πορτογαλία, είτε είναι η Ιρλανδία είτε είναι η Ελλάδα είτε είναι η Κύπρος, προσυπογράφει κάθε ανοησία που της δίνουν οι Γερμανοί, γινόμαστε συνένοχοι. Και γινόμαστε συνένοχοι όχι μόνο στον τρόπο που εξελίσσεται η μοίρα του δικού μας λαού, αλλά και στον τρόπο που εξελίσσεται η μοίρα και του Γερμανικού λαού, και του Γαλλικού λαού, γιατί κανένας δεν πρόκειται να βγει κερδισμένος απ' αυτή την ιστορία. Κανένας, ούτε η Γερμανία.

Γιώργος Παπαδάκης: Μα ήδη οι αριθμοί μιλάνε γι' αυτό που λέτε.  Επιβεβαιώνουν αυτό που λέτε. Οι αριθμοί  ακόμα και στη Γερμανία αυτή τη στιγμή δεν πρέπει ν' αφήνουν ιδιαίτερα ικανοποιημένη την κυρία Μέρκελ.

Γιάνης Βαρουφάκης: Να σας το πω πάρα πολύ απλά: αν είστε Γερμανός εργαζόμενος και δουλεύετε 40 ώρες την βδομάδα, 39 πόσες είναι, και εισπράττετε 1200 ευρώ και έχετε με το καλημέρα στην αρχή του μήνα 600 ευρώ τα οποία φεύγουν σε καθαρά κόστη, αυτή τη στιγμή πώς να είστε ευχαριστημένος, όταν δουλεύετε σ' ένα εργοστάσιο το οποίο είναι ιδιαίτερα παραγωγικό, ιδιαίτερα κερδοφόρο, κατακλύζει τις παγκόσμιες αγορές, αλλά εσείς δεν μπορείτε να ζήσετε. Και ακούτε ταυτόχρονα ότι η κυβέρνησή σας δίνει δισεκατομμύρια βοήθεια - έτσι  τους το παρουσιάζουν - στους Έλληνες, στους Πορτογάλους, στους Κύπριους και ούτω καθεξής. Αυτό είναι, αν θέλετε, η βάση πάνω στην οποία χτίζεται ένας ευρωπαϊκός διχασμός.

Γιώργος Παπαδάκης: Συμμερίζεστε την αισιοδοξία κάποιων στελεχών εδώ πολιτικών στην Ελλάδα που λένε ότι τα χειρότερα πέρασαν;

Γιάνης Βαρουφάκης:  Κοιτάξτε, δεν το συμμεριζόμουν ούτε πέρυσι, ούτε πριν δύο χρόνια, ούτε το Μάιο του 2010 που ο κύριος Παπακωνσταντίνου πανηγύριζε, κι όταν εμείς οι οποίοι θέταμε ερωτήματα για την σοφία αυτών των πανηγυρισμών κρινόμασταν και καταδικαζόμασταν ως εθνοπροδότες.  Δεν βλέπω να έχει αλλάξει κάτι από πέρυσι ή από πρόπερσι, από πριν από έξι μήνες. Το μόνο που άλλαξε, και πραγματικά αυτό ήταν μία ανάσα για τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, ήταν η απόφαση της κυρίας Μέρκελ, μετά την επίσκεψή της στο Πεκίνο και τη συζήτησή της με τον κύριο Ντράγκι, η απόφασή της τον περασμένο Αύγουστο- Σεπτέμβρη να μην εκπαραθυρωθεί η Ελλάδα από την Ευρωζώνη. Αυτό έδωσε πολλούς βαθμούς ελευθερίας στην ελληνική κυβέρνηση. Ουσιαστικά ανέβαλε τη στιγμή της εκπαραθύρωσης για ένα, δύο, τρία χρόνια, ή τουλάχιστον έως ότου διαλυθεί το ευρώ, αν συνεχίσουν έτσι. 

Από κει και πέρα όμως έχουμε ένα τραπεζικό σύστημα - το παρακολουθείτε φαντάζομαι και καλύτερα από μένα - εξαρτώμενο. Έχουμε μιλήσει πάρα πολλές φορές γι' αυτό το ζήτημα. Σας έχω πει ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα αποτύχει. Βλέπετε ότι αποτυγχάνει. Ήδη σήμερα μιλάνε για 8-10 δις που λείπουν στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Εγώ σας λέω ότι είναι 30.

Το οποίο τι σημαίνει; Σημαίνει ότι όσα χρήματα δανείζεται ο Έλληνας φορολογούμενος, ο πτωχευμένος Έλληνας φορολογούμενος, για να τα παίρνουν οι τράπεζες υπό τη μορφή αυτή της ανακεφαλαιοποίησης, πηγαίνουν χαμένα γιατί δεν θα αποδοθούν στον ιδιωτικό τομέα.

Από πού προκύπτει η αισιοδοξία; Ξέρετε πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι, αλλά πρέπει να το βασίζουμε στο ρεαλισμό. Έχουμε πολύ σημαντικούς ανθρώπους στην Ελλάδα.

Ερώτηση δημοσιογράφου: Αυτό που ανακοίνωσε χθες το Δ.Ν.Τ θεωρείτε σκόπιμο; Γιατί έχει βγάλει μια τέτοια ανακοίνωση που λέει ότι πάνε καλύτερα τα πράγματα.

Γιάνης Βαρουφάκης: Τι διαβάσατε; Γιατί εγώ τη διάβασα πολύ προσεκτικά. Εγώ δεν βρήκα κανένα ίχνος αισιοδοξίας σ' αυτό που είδα.

Ερώτηση δημοσιογράφου: Για τα νούμερα λέει ότι το έλλειμμα βελτιώνεται, ότι..

Γιάνης Βαρουφάκης: Μα και βέβαια βελτιώνεται. Εξαφανίστηκε το έλλειμμα. Έχουμε  πρωτογενές πλεόνασμα. Ε, και; Τι σημαίνει αυτό; (...) Η δική μου ανάγνωση της έκθεσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση πήρε ένα μαχαίρι και έκοψε τις δαπάνες σε βαθμό που ούτε το Δ.Ν.Τ. μπορούσε να φανταστεί ότι ήταν δυνατό. 

Το αποτέλεσμα ήταν η κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, αλλά τουλάχιστον το έλλειμμα σε πρωτογενές επίπεδο, εξαφανίστηκε. Ξέρετε, και μια πυρηνική βόμβα θα εξαφάνιζε το πρωτογενές έλλειμμα.

Ουσιαστικά αυτό λέει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αλλά τι λέει το Δ.Ν.Τ; Το βασικό μήνυμα του Δ.Ν.Τ. ξέρετε ποιο είναι; Ότι αυτή η πολιτική δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Ούτε το χρέος είναι βιώσιμο, ούτε μπορεί να συνεχιστεί αυτή η πολιτική με τις περικοπές και με τους μεγαλύτερους φόρους. Από πού θα προκύψει η ανάπτυξη;

Γιώργος Παπαδάκης: Ξέρετε, το μεγάλο μπέρδεμα στον κόσμο όταν ακούει πρωτογενές πλεόνασμα πιστεύει ότι έχουμε μεγαλύτερα έσοδα απ' ό,τι έχουμε έξοδα. Αλλά στην πράξη δεν έχουν αυξηθεί τα έσοδα, έχουν μειωθεί οι δαπάνες, οι συντάξεις, οι μισθοί, οι δαπάνες για την Παιδεία, για την Υγεία...

Γιάνης Βαρουφάκης: Ακριβώς.   Πέραν αυτού, το ελληνικό δημόσιο δεν πληρώνει. Το ελληνικό δημόσιο είναι μπαταχτσής. Ουσιαστικά, παρανόμως, δεν δίνει τα χρήματα που χρωστάει στις ελληνικές επιχειρήσεις. Έτσι; Αυτές οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αυξάνονται πάλι. Έτσι, ευχαριστώ πάρα πολύ, είναι πολύ εύκολο να δημιουργήσεις ένα πρωτογενές πλεόνασμα.

Διαβάστε την επίμαχη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου εδώ.

Δείτε εδώ και τι έλεγε το ΔΝΤ το Μάιο του 2010, λίγες μέρες αφού προσυπέγραψε τη συνταγή-φαρμάκι για τη "σωτηρία" (ευθανασία) της ελληνικής οικονομίας.

Πρόκειται για το "Διεθνές Ναυαγιστικό Τρελοκομείο"...

*********
Παρακαλώ διαβάστε κι' αυτό εδώ.