ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

Οι κουτοπονηριές του Ευάγγελου Βενιζέλου

Όπως θυμάσθε, στις  εθνικές εκλογές της 17ης Ιουνίου του 2012, ο λαός έδωσε στο ΠΑΣΟΚ ποσοστό 12,28%, έναντι 29,66% της ΝΔ, 26,89% στο ΣΥΡΙΖΑ και 6,26% στη ΔΗΜΑΡ.

Το αποτέλεσμα θεωρήθηκε πανωλεθρία για το ΠΑΣΟΚ, αφού στις προηγούμενες εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 είχε πάρει ποσοστό 43,92%.

Μυστική δημοσκόπηση μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην ΕΡΤ, σε δείγμα 5.000 ατόμων, έδειξε ότι σε ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές τα αποτελέσματα θα ήταν καταστροφικά και για τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης. Όπως διάβασα εδώ,  η ΔΗΜΑΡ θα έμενε εκτός Βουλής με μόλις 1,8% και το ΠΑΣΟΚ θα εισερχόταν οριακά στο Κοινοβούλιο με 3,2%. Η Ν.Δ. μπορεί να ήταν πρώτη με 24%, όμως δεν θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπαιρνε 21,5%, ενώ η Χρυσή Αυγή 14,2%.

Οι έκτακτες, λοιπόν, εκλογές θα ισοδυναμούσαν με αυτοκτονία για Βενιζέλο και Κουβέλη, γι' αυτό τώρα κατεβάζουν τους τόνους ρίχνοντας νερό στο κρασί τους. Όχι ότι τους πήρε ο πόνος για την Ελλάδα και τους Έλληνες... Όπως γνωρίζουμε στη "Δημοκρατία" υπέρ πάντων είναι το κόμμα και το τομάρι του κομματάρχη.

Και αυτό το τομάρι ήθελε να διαφυλάξει ο Βενιζέλος όταν την επομένη των εκλογών του 2012 σκαρφιζόταν χίλιες δυο σοφιστείες γιατί δεν θα έπρεπε το ΠΑΣΟΚ να συμμετάσχει στην τρικομματική κυβέρνηση με κομματικά στελέχη. Περίμενε γαρ μεγάλη φθορά της συγκυβέρνησης εν όψει και των επόμενων σκληρών μέτρων, τα οποία είχε δρομολογήσει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, και ήθελε τη φθορά αυτή να τη χρεωθεί ο Αντώνης Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία. Όμως δεν του βγήκε, και γι' αυτό τώρα θυμήθηκε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι παραγκωνισμένο και πρέπει να συμμετάσχει περισσότερο ενεργά στη συγκυβέρνηση.

Ας θυμηθούμε τι είχε πει τον Ιούνιο του 2012, εν όψει σχηματισμού κυβέρνησης.

Εισήγηση Ευάγγελου Βενιζέλου στη συνεδρίαση εργασίας της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ

Αθήνα, 20 Ιουνίου 2012

Ευ. Βενιζέλος: «Καλημέρα σε όλους και όλες, θέλω να σας καλωσορίσω και να σας συγχαρώ θερμά για την εκλογή σας. Θέλω να σας συγχαρώ γιατί αντέξατε, γιατί αντέξαμε. Να εκφράσω τη λύπη μου, γιατί λείπουν συνάδελφοι που είχαν εκλεγεί στη Βουλή της 6ης Μαΐου και, κυρίως, συνάδελφοι που είχαν εκλεγεί για πρώτη φορά και δεν πρόλαβαν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους. Αυτή δεν είναι η επίσημη πανηγυρική συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας για την έναρξη της νέας βουλευτικής περιόδου.
 (...) (...)
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, το ΠΑΣΟΚ κινήθηκε πάντα με μόνο γνώμονα το εθνικό συμφέρον και κατέβαλε πολύ υψηλό εκλογικό κόστος γι’ αυτό. Σήκωσε μόνο του το βάρος της κρίσης. Υπέστη δραματική μείωση της εκλογικής του δύναμης. Υπάρχει δυστυχώς ακόμη βαθειά κρίση στις σχέσεις μας με κοινωνικές ομάδες που ήσαν πάντα σημαντικές συνιστώσες της εκλογικής βάσης μας. Κοινωνικές ομάδες ταυτισμένες ιστορικά με το ΠΑΣΟΚ.
 (...) (...)
Με βάση το εκλογικό αποτέλεσμα, είπαμε αμέσως ότι στην Κυβέρνηση πρέπει να μετέχουν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ. Μόνο αυτό το σχήμα διασφαλίζει κοινωνική συνοχή, εθνική ενότητα, πολιτική συναίνεση και διαπραγματευτική συστράτευση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε βεβαίως να αρνηθεί. Έσπευσε να επιλέξει την εύκολη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, λέγοντας ταυτοχρόνως ότι όλοι οι άλλοι έχουν υποχρέωση να σχηματίσουν το ταχύτερο κυβέρνηση, αλλά δεν έχουν το δικαίωμα να εφαρμόσουν την πολιτική τους! Αν δεν εφαρμοσθεί η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ τίθεται κατά το ίδιο το ΣΥΡΙΖΑ θέμα νομιμοποίησης! Κατά την άποψη συνεπώς αυτή, από τις εκλογές νομιμοποιήθηκε μόνο η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ που δεν απέκτησε όμως ούτε εκλογική ούτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία!
 (...) (...)
Η άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καθιστά πλέον μόνη πρακτική λύση τον σχηματισμό Κυβέρνησης με τη στήριξη της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ. Η Κυβέρνηση αυτή, επαναλαμβάνω, ότι πρέπει να σχηματιστεί το ταχύτερο.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέχρι σήμερα το απόγευμα. Το ΠΑΣΟΚ δεν θα ακολουθήσει τις πρακτικές άλλων. Δεν θα είναι συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση και αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση. Θα στηρίξει την Κυβέρνηση ειλικρινά.

Και θα μετάσχει σε αυτήν με τον τρόπο που είναι ο πιο ωφέλιμος για την αποτελεσματική λειτουργία της και την αξιοπιστία της απέναντι στην ελληνική κοινωνία.

Για να διασφαλιστεί, όμως, η αξιοπιστία της συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ πρέπει αυτό που θα κάνουμε μετεκλογικά να αντιστοιχεί στα όσα είπαμε προεκλογικά για τη συμμετοχή στελεχών μας σε κυβερνητικά σχήματα.

Εμείς θεωρούμε -και δικαίως- ότι κάναμε το καλύτερο για τον τόπο. Οι πολίτες όμως στην μεγάλη τους πλειοψηφία εξέφρασαν με πολύ σαφή τρόπο την αντίρρηση τους. Μας αφαίρεσαν δυστυχώς ένα πολύ μεγάλο μέρος της εκλογικής και κοινοβουλευτικής μας δύναμης και αυτό κάτι σημαίνει ως προς τον τρόπο συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ, ως δεύτερου και μικρότερου εταίρου, σε ένα συνεργατικό κυβερνητικό σχήμα.

Εσείς ως νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα καλείστε να στηρίξετε με την εμπιστοσύνη της τη νέα αυτή κυβέρνηση. Άρα καλείσθε και να εξειδικεύσετε, όπως δικαιούστε δημοκρατικά, τον τρόπο συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ.

Το ερώτημα πρακτικά είναι αν το ΠΑΣΟΚ θα μετάσχει με στελέχη του κορυφαία και προβεβλημένα, αναλαμβάνοντας κρίσιμα μετωπικά Υπουργεία ή αν πρέπει να μετάσχει με άλλο τρόπο. Τρόπο σοβαρό, αξιόπιστο, ειλικρινή βεβαίως.

Αλλά όχι σαν να μην έχει μεταβληθεί το εκλογικό και κοινοβουλευτικό του μέγεθος. Σαν να μην βγαίνει από μια μεγάλη πολιτική δοκιμασία η οποία έχει καταστήσει επείγουσα την ανάγκη ανασύστασης της παράταξης. Όχι σαν να σχηματίζεται μια ακόμη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ κάπως μικρότερη και όχι μια κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον αρχηγό της ΝΔ ή στέλεχος της δικής του επιλογής.

Υπάρχουν ορισμένα σημαντικά στελέχη μας που πιστεύουν ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να μετάσχει στην Κυβέρνηση με ό,τι πιο προβεβλημένο διαθέτει από πλευράς στελεχικού δυναμικού. Η άποψη αυτή διαθέτει ισχυρά επιχειρήματα και διαπνέεται από καθαρό ενδιαφέρον για την πορεία του τόπου και για την συνέχιση της εθνικής προσφοράς της παράταξης.
 (...) (...)
Αν όμως η λογική μας είναι η συμμετοχή όλων των βασικών στελεχών μας στην Κυβέρνηση, τότε αυτό θα κορυφωνόταν με τη δική μου συμμετοχή ως αντιπροέδρου και Υπουργού Οικονομικών.

Πιστεύετε ότι αυτό θέλησε το εκλογικό σώμα την Κυριακή ή ότι αυτό βοηθά την κυβέρνηση ή την παράταξη και κυρίως την ανάγκη να τίθεται διαρκώς ο ΣΥΡΙΖΑ προ της υποχρεώσεώς του να μετάσχει στην εθνική διαπραγματευτική ομάδα; Η εκτίμηση μου, αφού στάθμισα όλα τα δεδομένα, είναι πως όχι.

Είναι κατά τη γνώμη μου προφανές ότι τυχόν δική μου άμεση συμμετοχή θα αποδυνάμωνε την πολιτική παρουσία του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, γιατί θα αποδυναμωνόταν ο θεσμικός μου ρόλος, ως Αρχηγού του Κόμματος και στην κοινωνία καθώς θα συνεχιζόταν η ετεροβαρής χρέωση του ΠΑΣΟΚ για κάθε οικονομικό πρόβλημα της χώρας. Κατά τρόπο ανάλογο, το ίδιο ισχύει και για τα άλλα σημαντικά μας στελέχη που σήκωσαν το τεράστιο βάρος κρίσιμων τομέων του κυβερνητικού έργου τα προηγούμενα χρόνια.

Πιστεύω ότι τα βασικά κυβερνητικά έως τώρα στελέχη μας πρέπει να δώσουν έμφαση στα κοινοβουλευτικά και κομματικά τους καθήκοντα. Πρέπει να συμφιλιωθούμε με τις νέες πολιτικές συνθήκες που ισχύουν και για το ΠΑΣΟΚ σύμφωνα με τις αποφάσεις και τις επιλογές του λαού.

Έχουμε πάρα πολλά να κάνουμε στη Βουλή με μόνο 33 βουλευτές. Ο καθένας από εσάς σηκώνει τεράστιο βάρος. Η Βουλή είναι το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης με τις δυνάμεις που εκφράζουν τη δημαγωγία και το λαϊκισμό, είτε στο όνομα του δήθεν ριζοσπαστισμού, είτε στο όνομα του εθνικισμού, της ξενοφοβίας και του αυταρχισμού.

Στη Βουλή δοκιμάζεται πολιτικά και κοινωνικά η πειστικότητα της Κυβέρνησης και άρα της στρατηγικής επιλογής να μετάσχουμε σε αυτήν και να τη στηρίξουμε. Στη Βουλή κρίνεται το αποτέλεσμα της προσπάθειας για αναθεώρηση της σύμβασης.

Έχουμε πάρα πολλά να κάνουμε στο Κόμμα, σε σχέση με την ανασύσταση της Παράταξης και τις νέες προγραμματικές επεξεργασίες που χρειαζόμαστε.

Στην Κυβέρνηση μπορούμε να μετάσχουμε με εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα που έχουν τη γνώση και την εμπειρία να διαχειριστούν με επιτυχία τομείς του κυβερνητικού έργου.
(...) (...)
Το κρισιμότερο ζήτημα δεν είναι άλλωστε η σύνθεση της Κυβέρνησης, αλλά η εθνική διαπραγματευτική ομάδα, που θα επιδιώξει την καλύτερη δυνατή αναθεώρηση της δανειακής σύμβασης, ώστε να κρατήσουμε όλο το κεκτημένο. (...)»  

Είναι λοιπόν ηλίου φαεινότερο ότι ο ίδιος ο Ευάγγελος Βενιζέλος διάλεξε τη μη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση με πολιτικά στελέχη, παρά τη διαφωνία τότε κορυφαίων στελεχών του "κουνήματος", όπως του Ανδρέα Λοβέρδου και του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη (δείτε εδώ), επειδή δεν ήθελε να υποστεί άλλη φθορά.

Παρόλα αυτά όμως, επειδή ο λαός δεν τρώει κουτόχορτο πια και δεν ανταμείβει τις κουτοπονηριές, τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στις Δημοσκοπήσεις καταποντίστηκαν ακόμη περισσότερο.

Αυτό το αξιολόγησε ο Βαγγέλης, και ήδη από τον περασμένο Απρίλιο ζητούσε ανασχηματισμό για να φορέσει υπουργικό κοστούμι, όπως γράφτηκε εδώ

Τώρα ο Ευ. Βενιζέλος,  με αφορμή το μπάχαλο στην ΕΡΤ,  όπου με ψευτοπαλληκαρισμούς προσπάθησε ν' αναδείξει τη "δημοκρατική του ευαισθησία" - όπως έκανε και ο Κουνέλης - ζητάει ισότιμη συμμετοχή των τριών εταίρων στην κυβέρνηση, κάτι που μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2012 απέφευγε σαν το διάολο το λιβάνι...
Ίδομεν τι θα προκύψει απόψε, μετά τη νέα συνάντηση του τρίο-χάλια. 

Πάντως, μη φοβάστε απαρηγόρητοι σύντροφοι, διότι στη "Δημοκρατία" δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αφού η ίδια είναι το απόλυτο ΑΔΙΕΞΟΔΟ - ένα αδιέξοδο που μέσα σε 39 χρόνια μας οδήγησε δημοκρατικά στο σημερινό κοινωνικό, οικονομικό και ηθικό ΧΑΟΣ, στη διεθνή ανυποληψία και τη διαρκή επαιτεία, με εκχωρημένη την εθνική κυριαρχία.

Ποιος συκοφάντης είπε ότι όπου λαλούν πολλοί κοκόροι δεν αργεί να ξημερώσει κι ότι  η "δημοκρατία" δεν είναι ο ταχύτερος δρόμος προς την εθνική καταστροφή; Πάντως όχι η ιστορία μας.