ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

Έκκληση Πατριάρχη Βαρθολομαίου για άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής Χάλκης

Την έκκλησή του προς την τουρκική κυβέρνηση για ν' ανοίξει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης επαναδιατύπωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, μιλώντας σε μια εκδήλωση που οργανώθηκε από το γραφείο του Μουφτή στην Κωνσταντινούπολη, με τον μουφτή Ραχμί Γιαράν παρόντα.

Βαρθολομαίος: «Θα θέλαμε να αναφερθούμε αυτή τη στιγμή στη σημασία των εξειδικευμένων θρησκευτικών στελεχών στην κοινωνία.
Οι θρησκευτικοί αξιωματούχοι θα πρέπει να είναι πάντα κατάλληλα εκπαιδευμένοι και να αποτελούν παράδειγμα με βάση την εκπαίδευσή τους σε όλη τους τη ζωή. 
Θα θέλαμε να δώσουμε έμφαση στη σοβαρότητα της κατάστασης της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, που παραμένει κλειστή από το 1971, τώρα που εισερχόμαστε σε μια φάση κινδύνου από την έλλειψη εξειδικευμένων θρησκευτικών στελεχών.» (πηγή)

Η βαθιά πνευματικότητα των φοιτητών της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης είναι διάχυτη μέσα στο λεύκωμα τελειόφοιτου της Σχολής αυτής, του Γιάννη. Στο λεύκωμα αυτό του 1957, αντίγραφο του οποίου ήρθε στα χέρια μου τυχαία, είχα αναφερθεί και σε παλιότερο άρθρο μου, παραθέτοντας επιλεγμένα αποσπάσματα.

Θα παραθέσω απόσπασμα από ένα ακόμη γράμμα συμφοιτητή του Γιάννη, που είναι ενδεικτικό του πνεύματος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

«Αγαπητέ μου Γιάννη,
(...)
Σε λίγους μήνες φεύγεις από την αγαπημένη μας σχολή, ίσως για να μην την ξαναντικρύσεις ποτέ τουλάχιστον με τα μάτια του σώματός σου.

Δεν ξέρω τι σκέπτεσαι να κάνεις τότε. Όμως, ό,τι κι αν κάνεις, εύχομαι να μη θελήσεις ποτέ σου να επιδιώξεις τα υψηλά με τη σημασία που δίνουν οι άνθρωποι συνήθως σ' αυτή τη λέξη.

Μην ξεχνάς σε καμία περίσταση της ζωής σου να σκύβεις σ' αυτούς που κυλιούνται στο βούρκο και να τους σέρνεις επάνω.

Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα στη σύντομη ανθρώπινη ζωή από το να ζει ο άνθρωπος αποκλειστικά για τους ανθρώπους θυσιάζοντας τον εαυτό του.

Ευτυχώς υπάρχουν - έστω και λίγοι - αυτοί που θυσιάζουν τα λίγα τους χρόνια για να βοηθήσουν τον συνάνθρωπό τους, κι αλίμονο στην ανθρωπότητα αν δεν υπήρχαν αυτοί οι εκλεκτοί. Τότε θα ήταν καταδικασμένη να ζήση στα χαμηλά, στην πεζότητα και μέσα τις μικροπρέπειες και τις αθλιότητες που έχει ο άνθρωπος κοντά στο μεγαλείο του.

Βοήθησε, όσο σου επιτρέπουν οι σωματικές σου δυνάμεις, αλλά κυρίως οι ψυχικές, στο ξαλάφρωμα του ανθρώπινου πόνου, και νάσαι βέβαιος πως δεν θα μείνουν οι κόποι και οι θυσίες σου χωρίς αμοιβή. (...)

Αυτά που σου έγραψα πάρτα όπως θέλεις. Μην τα πάρεις όμως σαν συμβουλές, γιατί είμαι πολύ μικρός ακόμα για να σε συμβουλεύσω.

Θέλω να τελειώσω μ' ένα όμορφο ποίημα του Κ. Καβάφη που λέγεται "Θερμοπύλες":

Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

 Δημήτριος,
 Ίμβρος, 28/2/1957»