ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Νίκο Μιχαλολιάκο, είστε ένας επικίνδυνος ουτοπιστής


Ακούγοντας το video, το οποίο με υπερηφάνεια προφανώς έχει αναρτήσει στην επίσημη ιστοσελίδα της η Χρυσή Αυγή, μου ήρθε στο νου η παροιμία: "Θέλει η π@@@άνα να κρυφτεί, αλλά η χαρά δεν την αφήνει."

Ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, αλλά και μέλη της κοινοβουλευτικής της ομάδας, εξανίστανται και διαμαρτύρονται όταν τους αποκαλούν νεοναζί, αρνούμενοι το χαρακτηρισμό. Προσωπικά θα ήμουνα έτοιμη να τους πιστέψω, αν δεν άρπαζαν κάθε ευκαιρία να επιβεβαιώσουν οι ίδιοι τη ρετσινιά του νεοναζί με αποκρουστικές δηλώσεις και ρατσιστικούς υπαινιγμούς σαν αυτούς που ακούσατε στο video, σχολιάζοντας την βράβευση του Γιάννη Αντετοκούνμπο για τη διάκρισή του στα ντραφτ του ΝΒΑ.

Προφανώς τους έπεσε βαρύ στο στομάχι το αξιόλογο ποσοστό που πήραν στις περυσινές εκλογές, κι εκείνο που τους δίνουν οι δημοσκοπήσεις σήμερα, και θέλουν σώνει και καλά να το μειώσουν, μπας και σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και ο λαός, στην άγνοια και την απόγνωσή του, τους δώσει, ο μη γένοιτο, καμιά πλειοψηφία και αποκαλυφθεί ότι η Χρυσή Αυγή ήταν γυμνή και ουτοπική.

Νίκο Μιχαλολιάκο, σε προηγούμενο άρθρο μου απευθυνόμενο στους Χρυσαυγίτες, είχα παραθέσει εδάφια της Αγίας Γραφής όπου καταδικάζεται ο ρατσισμός. Κι αυτό επειδή ισχυρίζεστε ότι είστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Σας είχα θυμίσει ότι ο Χριστός ήταν αντιρατσιστής και ταύτιζε τον εαυτό του και με τον ξένο (Κατά Ματθαίον 25: 34-36), ενώ ο Απόστολος Παύλος, Απόστολος των Εθνών, είχε γράψει στην προς Κολοσσαείς επιστολή του (Γ: 11): «Δεν υπάρχει Έλληνας και Ιουδαίος, περιτομή και ακροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δούλος, ελεύθερος, αλλά τα πάντα και μέσα σε όλους είναι ο Χριστός.» 

Εξάλλου, ακόμη και στην Παλαιά Διαθήκη, που είναι το θεμέλιο της Καινής Διαθήκης, επομένως και η βάση του Χριστιανισμού, ο Μωυσής έκανε έκκληση στο λαό του Ισραήλ να σέβονται τους ξένους. «Κάντε, λοιπόν, περιτομή στην ακροβυστία της καρδιάς σας, και μη σκληρύνετε πλέον τον τράχηλό σας. Επειδή, ο Κύριος ο Θεός σας είναι ο Θεός των θεών, και ο Κύριος των κυρίων, Θεός μεγάλος, ισχυρός και φοβερός, που δεν αποβλέπει σε πρόσωπο ούτε παίρνει δώρο· που εκτελεί κρίση στον ορφανό και στη χήρα, και αγαπάει τον ξένο, που δίνει σ' αυτόν τροφή και ενδύματα. Αγαπάτε, λοιπόν, τον ξένο· επειδή, κι εσείς σταθήκατε ξένοι στη γη της Αιγύπτου.» (Δευτερονόμιο, Ι: 16-19)

Επικαλείστε, κύριε Μιχαλολιάκο, το όμαιμον, ομόγλωσον, ομόθρησκον και ομότροπον του Ηροδότου, για να δικαιολογήσετε το μίσος ή την περιφρόνησή σας εναντίον συμπολιτών και συνανθρώπων μας που είναι διαφορετικοί.

Διασώθηκαν, όμως, το ομόθρησκον, το ομόγλωσσον, το ομότροπον και το όμαιμον ανά τους αιώνες
Κατ' αρχήν ο Χριστιανισμός δεν έχει καμία σχέση με το δωδεκάθεον της εποχής του Ηροδότου. 
Ούτε η νεοελληνική γλώσσα ταυτίζεται με την αρχαία ελληνική.
Όσο για το ομότροπον, δηλαδή τα ίδια ήθη κι έθιμα, και αυτά είναι διαφορετικά σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. 
Ούτε λόγος δε να γίνεται για το όμαιμον, δηλαδή για την ελληνικότητα του αίματος, το οποίον έχει υποστεί χίλιες δυο προσμίξεις ανά τους αιώνες. 

Άρα δεν υπάρχει η συνέχεια του Έθνους, έτσι όπως εσείς την εννοείτε. 

Προς γνώση και συμμόρφωσή σας, προτού να είναι πολύ αργά για το κόμμα σας, παραθέτω αποσπάσματα από αξιόλογη ανάλυση του Δημήτρη Φύσσα που βρήκα εδώ, μπας και πάψετε εσείς οι Χρυσαυγίτες να ονειρεύεστε παράλογα όνειρα και να καλλιεργείτε τον άκρως επικίνδυνο για την κοινωνική συνοχή και ειρήνη ρατσισμό και προσγειωθείτε στην ωμή πραγματικότητα:

«Ας εξετάσουμε τώρα τα τέσσερα στοιχεία στην εποχή μας, με απλά, πολύ απλά, παραδείγματα. 

"Το όμαιμον"

 Αφήνω στην άκρη το γεγονός ότι, από τα χρόνια του Ηρόδοτου μέχρι σήμερα, όλα ανεξαιρέτως τα νεότερα έθνη έχουν, από φυλετική άποψη, ανακατευτεί αξεδιάλυτα. 

Παίρνω τοις μετρητοίς το "όμαιμον", δηλαδή την κοινή καταγωγή, και βλέπω ότι ένα μεγάλο μέρος του νεότερου ελληνικού έθνους θα έπρεπε να διαγραφεί από "εθνικά μητρώα", αφού πάρα πολλοί Έλληνες είναι αλλοδαπής καταγωγής. Οι μισοί τουλάχιστον πρωταγωνιστές της Επανάστασης του 1821 ήταν Αρβανίτες (ενδεικτικά: Μπότσαρης , Κουντουριώτης, Μιαούλης από τα "μεγάλα" ονόματα ή ο Μελέτης Βασιλείου εδώ στην Αθήνα), το ίδιο και πολλοί νεότεροι: Παύλος Μελάς, Πάγκαλος, Κουντουριώτης ο νεότερος, Κοριζής, Κολιγιάνννης κλπ. 

Αν πιάσουμε τους Βλάχους και τους Σαρακατσάνους, βρίσκουμε από τον Κρυστάλλη μέχρι τον Αβέρωφ ή το Σουφλιά. 

Αν σκεφτούμε και τα ονόματα μόνο Έβερτ, Φιξ, Βόζεμπεργκ, Ρόζεμπεργκ, Βανσενχόφεν, η γερμανική καταγωγή τους κάνει μπαμ. 

Άλλα επίθετα δηλώνουν ευθέως την παλιά εθνική καταγωγή: Βούλγαρης, Αρβανίτης, Σκεπετάρης, Τουρκογιώργης, Τουρκοβασίλης, Ισμαήλος (και Σμαΐλης), Χασανάκος, Ιγλλίζογλου, Βλαχογιάννης κλπ.

 Αν πιάσουμε τους Ιταλούς, το εύκολο θα ήταν να επικαλεστώ τον Μαβίλη ή τον Καποδίστρια, προτιμώ όμως να παραπέμψω στις εφημερίδες του Νοέμβρη του 1940: εκατοντάδες άνθρωποι με ιταλικό ονοματεπώνυμο, απόγονοι συνήθως μικτών ιταλοελληνικών οικογενειών, αγανακτισμένοι από την επίθεση του Μουσολίνι, δηλώνουν ότι αποβάλλουν την ιταλικότητά τους και λογίζουν τον εαυτό τους Έλληνα (αρχείο εφημερίδας "Ελεύθερον Βήμα").

 Εξάλλου, υπενθυμίζω τους Έλληνες τσιγγάνους. Ασχέτως καλλιτεχνικής αξίας, θα λέγατε στο Χατζή ή στον Παϊτέρη ότι δεν είναι Έλληνες; Θα μπορούσα να συνεχίζω επί πολλή ώρα, αλλά δε νομίζω να χρειάζεται. 

"Το ομόγλωσσον"

Τον καιρό του Ηροδότου πράγματι, λίγο πολύ, ίσχυε το ομόγλωσσον. 

Από τότε όμως, έχει κυλήσει πολύ νερό στ΄ αυλάκι. Αίφνης, οι παλιοί Εβραίοι του ελληνικού χώρου (όχι νεότεροι Ισπανοεβραίοι, μα οι Ρωμανιώτες) μιλούσαν μόνο ελληνικά, δε νομίζω όμως οι σημερινοί αντιραγκουσικοί να τους δέχονται για Έλληνες. 

Ή τον Τζούλιο Καΐμη που, όντας ελληνοεβραίος, άφησε σημαντικό συγγραφικό έργο στα ελληνικά. (π.χ. http://politikokafeneio.com/filosofia/kaimis294.htm). 

 Άλλο: οι Κούκοι ή οι Καραμανλήδες (αξίζει να ψάξετε την ιδιότυπη καραμανλήδικη γραφή: τούρκικη γλώσα με ελληνικό αλφάβητο) ήταν μικρασιάτες Έλληνες που μιλούσαν μόνο τούρκικα. Ήταν Τούρκοι οι Καραμανλήδες; 

Αντιστρόφως, οι Αθηναίοι Τούρκοι τον καιρό της Επανάστασης ή οι Τουρκοκρητικοί μιλούσαν μόνο ελληνικά. Ήταν Έλληνες; 

Ανάλογο μπέρδεμα (από την ανάποδη) υπήρξε και με πολλούς σλαβόφωνους της Μακεδονίας που δεν ήξεραν γρυ ελληνικά, λογαριάζανε όμως τον εαυτό τους Έλληνα. Πώς μπορούμε να λογαριάζουμε για Έλληνες τους σλαβόφωνους βάσει της συνείδησής τους, αλλά τώρα να μη δεχόμαστε αυτό το κριτήριο; 

Άσε που το φαινόμενο βεβαίως δεν αφορά μόνο τους ελληνόγλωσσους, είναι γενικότερο. 

Π.χ. τα περισσότερα καντόνια της Ελβετίας είναι γερμανόφωνα, οι Ελβετοί όμως δεν νιώθουν διόλου Γερμανοί. Αν εφαρμόσουμε λοιπόν σήμερα το "ομόγλωσσον", θα οδηγηθούμε βεβαίως σε κωμικά συμπεράσματα. 

 «Θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι»  

 Στο ζήτημα της θρησκείας, οι Αθηναίοι μιλάνε για θεούς και θυσίες, αναφέρονται δηλαδή στην αυτονόητη εθνική ελληνική θρησκεία, το παγανιστικό δωδεκάθεο ή "ειδωλολατρεία". Γι΄ αυτό και όσοι θυμούνται σήμερα το απόσπασμα έχουν αντικαταστήσει τις πέντε αυτές λέξεις με το "ομόθρησκον", δική τους λέξη, βολικότατη, ανύπαρκτη στον Ηρόδοτο, λέξη – ομπρέλα, πεποιημένη με εξωτερική μορφή που να μοιάζει με τις άλλες τρεις του Ηρόδοτου. 

Αν λοιπόν πάρουμε τοις μετρητοίς τις πέντε λέξεις, τότε Έλληνες είναι όσοι δέχονται τους αρχαίους θεούς και θυσιάζουν σ΄ αυτούς. Ο παραλογισμός είναι προφανής. 

 Όμως ας πάμε παρακάτω. Ας υποθέσουμε ότι τα λόγια των Αθηναίων, με μια ιστορική αυθαιρεσία, ισχύουν πλέον όχι για το παγανιστικό δωδεκάθεο, αλλά για τη χριστιανική ορθοδοξία. 
Αν όμως είναι έτσι, τότε έχουμε πολλαπλό παραλογισμό.
Πρώτο, θα πρέπει να λογιστούν Έλληνες συλλήβδην οι ορθόδοξοι, όπως οι Σλάβοι, Ρώσοι, Βούλγαροι ή Σλαβομακεδόνες, οι αφρικανοί κόπτες, οι δακογενείς Ρουμάνοι, ή όσοι Αλβανοί είναι ορθόδοξοι (Αλβανοί "αλβανένιοι", όχι οι της ελληνικής μειονότητας), ή όσοι διάλεξαν να βαφτιστούν ορθόδοξοι, από το Βρετανό συνθέτη Τζον Τάβενερ, μέχρι το τελευταίο μαυράκι της Αφρικής που προθύμως συντάσσεται με τον ορθόδοξο ιεραπόστολο για να φάει ένα πιάτο φαΐ. 

Ορθόδοξοι είναι όλοι αυτοί, Έλληνες όμως; 

Δεύτερο, διαγράφονται αυτομάτως από τα εθνικά μητρώα οι Έλληνες άθεοι (π.χ. Ηλ. Πετρόπουλος), ιουδαϊστές (π.χ. Μ. Φριζής), καθολικοί (π.χ. Μ. Βαμβακάρης), ινδουιστές (π.χ. Μ. Ρασούλης), αναθεματισμένοι (π.χ. Ελ. Βενιζέλος), αφορισμένοι (π.χ. Εμ. Ροϊδης, Ανδρ. Λασκαράτος), σχεδόν αφορισμένοι (π.χ. Ν. Καζαντζάκης), προτεστάντες (π.χ. Ευαγγελίδης) ή φιλο – προτεστάντες (Κοραής) ή άθρησκοι / αγνωστικιστές / που "ψάχνονται" στο θρησκευτικό ζήτημα (πιθανότατα μερικά εκατομμύρια) και, εννοείται, άπαντες οι "αρχαίοι ημών πρόγονοι". 

Τρίτο, έθνη δίχως ενιαία θρησκεία δεν θα πρέπει να λογίζονται ως έθνη (Γερμανοί (καθολικοί – διαμαρτυρόμενοι), Τσέχοι (άθεοι σε ποσοστό περίπου 50% – διάφοροι χριστιανοί), Παλαιστίνιοι (μουσουλμάνοι – ορθόδοξοι), Βραζιλιάνοι, Αμερικανοί κλπ. 

«Ήθεα ομότροπα» 

Ομότροπα ήθη είναι συνήθειες, γιορτές, θεσμοί, παραδόσεις, έθιμα, νοοτροπίες. 

Αλλά ποια ακριβώς απ΄ αυτά συνιστούν το σημερινό "ομότροπον"; Υπάρχουν αρχαιοελληνικά που επιβιώνουν μέχρι σήμερα (κάλαντα, απόκριες κλπ). 

Υπάρχουν χριστιανικά, όπως το "δεύτε λάβετε φως". 

Υπάρχουν ανάμικτα, όπως το αρνί του πάσχα ή τα κόλλυβα. 

Υπάρχουν νεότερα, όπως το χριστουγεννιάτικο καραβάκι, και παμπάλαια, όπως τα μοιρολόγια.

Υπάρχουν και τα πολύ φρέσκα, όπως η αντίστροφη μέτρηση για τον καινούργιο χρόνο. 

Υπάρχουν πανελλήνια, όπως τα κόκκινα αυγά ή το γενεθλιακό σβήσιμο των κεριών της τούρτας, ή τοπικά, όπως τα μπαλόνια στο Λεωνίδιο ή το "κάψιμο του Ιούδα" σε μερικά μέρη. 

Υπάρχουν άλλα που χάθηκαν, όπως οι φωτιές του Αγιάννη, και άλλα που είναι νεότατα, όπως η γιορτή της 17ης του Νοέμβρη. 

Υπάρχουν φράγκικα ή ανατολίτικα, που έγιναν κι ελληνικά, όπως το χριστουγεννιάτικο έλατο, ή χαρταετός της Καθαράς Δευτέρας.

Υπάρχουν "ήθη" χαμένα μέσα στο χρόνο, όπως η δουλεία και οι τοτινές πόλεις-κράτη, και άλλα που εμφανίστηκαν στις μέρες μας, όπως η απελευθέρωση των γυναικών και η επικοινωνιακή τεχνολογία. 

Υπάρχουν αρκετά που είναι διεθνή ή και παγκόσμια, όπως η "ημέρα του πατέρα", "της μάνας", ενώ άλλα παραμένουν αμιγώς ελληνικά, όπως οι ετήσιες καταλήψεις σχολείων / πανεπιστημίων / δρόμων κλπ. 

Υπάρχουν μερικά που έχουν περάσει σ΄ ένα μέρος της κοινωνίας, όπως η γιορτή του Άγιου Βαλεντίνου ενώ ένα άλλο μέρος της την καταφρονεί (εγώ, για παράδειγμα). 

Τα ίδια για τη μουσική, για τα ρούχα, για το πολιτικό σύστημα, για, για…

Για να μη θίξω τη διαφορά νεοημερολογιτών – παλαιοημερολογιτών, που διαφοροποιεί κατά 14 μέρες (τον 21ο αιώνα) όλα τα ετήσια χριστιανικά έθιμα, κάνοντας τα μπάχαλο. (Δες ενδεικτικά)

Ποια από όλα αυτά είναι περιληπτέα στο "ομότροπον" και ποια δεν είναι; 

Συμπέρασμα:  Καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία, ήθη (τα τέσσερα στοιχεία του Ηρόδοτου), ακόμα κι αν τα λογαριάσουμε ως "μέτρο ελληνικότητας", δεν αντέχουν σήμερα, ούτε ένα ένα, ούτε – ακόμα λιγότερο – ως σύνολο προϋποθέσεων, μετά από 2.500 χρόνια.» 
Διαβάστε περισσότερα εδώ. 

Λοιπόν, για να τελειώνω μ' εσάς κύριε Μιχαλολιάκο, πρέπει να συνειδητοποιήσετε, για το καλό του κόμματός σας, ότι οι περισσότεροι Έλληνες που σας ψήφισαν δεν το έκαναν επειδή επικροτούν τον άκρατο ρατσισμό σας αλλά επειδή πίστεψαν ότι αντιμάχεστε το σάπιο πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο που βύθισε την Ελλάδα στη σημερινή παγκόσμια ανυποληψία και τους πολίτες της στην εξαθλίωση.


Αν είστε πράγματι γνήσιοι πατριώτες, και αν βεβαίως δεν έχετε υποστεί ανεπανόρθωτη πλύση εγκεφάλου από εχθρούς της Ελλάδας ώστε να μη διακρίνετε το λογικό από το παράλογο, το εθνικό συμφέρον από την εθνική υπονόμευση, είναι υπεραρκετό να επικεντρωθείτε στις θέσεις που είχατε αρχικά δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα σας και τις οποίες είχα αναρτήσει εδώ. Τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού, και αν συνεχίσετε αυτό το ρατσιστικό κατήφορο γρήγορα θα αφανιστείτε από τον πολιτικό χάρτη της χώρας. 

Μην ξεχνάτε ότι ο Ξένιος Ζευς ήταν ο θεός της φιλοξενίας κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία.

Άλλο έλεγχος και εξορθολογισμός της μετανάστευσης, πράγμα που χρειαζόμαστε επειγόντως,  και άλλο βαρβαρότητα εναντίον των μεταναστών που, εκτός από απάνθρωπη, βλάπτει σοβαρά την κοινωνική ειρήνη.

Σας θυμίζω, κύριε Μιχαλολιάκο, τι λέγατε στη Βουλή στις 26/2/2013: