ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013

Μιχαήλ Ταμήλος: Η Δικαιοσύνη έχει ίσες ευθύνες με τους πολιτικούς για το κατάντημα της χώρας


ΜΙΧΑΗΛ ΤΑΜΗΛΟΣ (Βουλευτής Τρικάλων της ΝΔ)- Βουλή, 17-7-2013: 

«Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, αγαπητοί συνάδελφοι, συζητούμε ένα ακόμη κρίσιμο πολυνομοσχέδιο, που είναι αποτέλεσμα και υποχρέωση του μνημονίου που συμφωνήθηκε με τους Ευρωπαίους εταίρους για τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας. 

Πάνω από όλα, είναι η πατρίδα μας και η διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων και αυτό προϋποθέτει σταθερή οικονομία που διασφαλίζει την προοπτική ανάπτυξης. Η ανάπτυξη χρειάζεται χρήματα και αξιόπιστη Δημόσια Διοίκηση, διοίκηση με επάρκεια, πληρότητα, αλλά και ταχύτητα αντίδρασης. 

Πρέπει να πετύχουμε αυτόν το δύσκολο διοικητικό ανασχηματισμό και χρειάζεται, κύριε Υπουργέ, μεγάλη προσπάθεια, αλλά και κατανόηση των αιτιών που μας έφθασαν εδώ που είμαστε σήμερα. 

Τα αίτια έχουν τις ρίζες τους στην αρχή της περιόδου της Μεταπολίτευσης, όταν από τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού αξιώθηκε η πολιτική και κοινωνική εξισορρόπηση στην οικονομία, αλλά και στη Δημόσια Διοίκηση, στη Δημόσια Διοίκηση που άλλαξε ριζικά μετά το 1981 και διογκώθηκε απότομα χωρίς στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης. 

Γίνονταν διορισμοί με χαρτί από την κλαδική του ΠΑΣΟΚ τότε. 

Η γιγάντωση του οικονομικού προβλήματος άρχισε το 1987-1990. Η ασυναίσθητη καταστροφή της ελληνικής οικονομίας είχε αρχίσει. Όλα ήταν στο κράτος, όλα για το κράτος, όλοι οι Έλληνες ήθελαν να γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι.

Εγκαταλείφθηκε η ύπαιθρος και διαμορφώθηκε το σημερινό στρεβλό παραγωγικό μοντέλο. 

Επικρατούσε ακατάσχετη παροχολογία που τα οικονομικά βάρη της μας ακολουθούν ακόμα και σήμερα.

Έφταιξε, λοιπόν, η γενιά του Πολυτεχνείου; Και βλέπω εδώ απέναντι τη γενιά του Πολυτεχνείου, το Μίμη Ανδρουλάκη, τον Κώστα Σκανδαλίδη. 

Τότε θεωρούσαμε ότι είχαμε μόνο επιτυχίες. Σήμερα, είκοσι χρόνια μετά, βλέπουμε τα λάθη που έγιναν και είναι σημαντικό να τα διορθώσουμε, γιατί η νέα γενιά του μνημονίου έχει το δικαίωμα να μάθει, να διδαχθεί και να επιλέξει νέο δρόμο για το μέλλον της. 

Αγαπητοί συνάδελφοι, έφταιξε μόνο η πολιτική τάξη για τη Δημόσια Διοίκηση που έχτισε; Δεν έφταιξε μόνο αυτή, αλλά και η Δικαιοσύνη έχει τεράστια ευθύνη για την εξέλιξη της οικονομίας και της Δημόσιας Διοίκησης. 

Θυμίζω δύο αποφάσεις-ορόσημα τότε υπέρ των εργαζομένων, οι οποίες σήμερα εξηγούν την οικονομική χρεοκοπία της χώρας. 

Το 1988 η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ισότητα στα εργασιακά δικαιώματα έδωσε το γνωστό δεκαοχταχίλιαρο που είχε δοθεί από την τότε Κυβέρνηση Παπανδρέου στο επίδομα στους εφοριακούς, στους μηχανικούς και στις καθαρίστριες και το πήραν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι το 1988. 

Το 2003 δόθηκε το επίδομα ειδικής πρόσθετης αποζημίωσης 176 ευρώ, που χορήγησε ο τότε Υπουργός Εσωτερικών κ. Σκανδαλίδης σε υπαλλήλους του Ελληνικού Τυπογραφείου. 

Στη συνέχεια, λοιπόν, οι δικαστές όλων των βαθμίδων, ερμηνεύοντας το Σύνταγμα το 2001 περί ισότητας, κατέληξαν πολύ εύκολα να το δώσουν σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, ακόμα και στους ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. 

Δεν μπορώ να ξεχάσω μια νεαρή ειρηνοδίκη στα Τρίκαλα που επιδίκασε μέσα σε μία μέρα επιδόματα αναδρομικά 600.000 ευρώ άμεσα εκτελεστά στη ΔΕΥΑ (Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης) Τρικάλων και την επόμενη μέρα πήγαν οι εργαζόμενοι και μάζεψαν τις καρέκλες από τη ΔΕΥΑ, για να απαιτήσουν από τη διοίκηση να πάρει δάνειο για να τους δώσουν τα χρήματα. 

Τελικά, όταν δόθηκαν τα λεφτά και έφθασε η υπόθεση στο Συμβούλιο Επικρατείας και στον Άρειο Πάγο, δικαιώθηκε η ΔΕΥΑ και τώρα πρέπει να γυρίσουν τα λεφτά πίσω, μετά από οχτώ χρόνια.

Συνολικά, πάνω από 6 εκατομμύρια ευρώ πλήρωσε ο Δήμος Τρικκαίων για το επίδομα αυτό της ειδικής πρόσθετης αποζημίωσης των 176 ευρώ, συν το ότι μπήκε στους μισθούς και πληρωνόταν συνέχεια. 

Ακόμη και σήμερα σε πολλούς δήμους εκκρεμούν δικαστικές αποφάσεις με πολλά εκατομμύρια εις βάρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 

Σήμερα η Τοπική Αυτοδιοίκηση πληρώνει τις συνέπειες αυτών των αφρόνων αποφάσεων των προηγουμένων χρόνων, όχι μόνο πολιτικών, αλλά και δικαστικών. 

"Με αγώνες κατακτούμε τα δικαιώματά μας", λέγαμε παλιά, στην εποχή του Πολυτεχνείου. 
Με δικαστικούς αγώνες κατακτήσαμε τα οικονομικά μας δικαιώματα και βουλιάξαμε την ελληνική Δημόσια Διοίκηση και οικονομία. 

 Η πολυπόθητη ισότητα του Συντάγματος του 2001 έγινε εφιάλτης και τώρα δεν υπάρχει Δημοτική Αστυνομία, σχολική φύλαξη, τεχνική εκπαίδευση που πληρώνουν το τίμημα αυτών των αποφάσεων.

Αγαπητοί συνάδελφοι, πρέπει να αναθεωρήσουμε αρκετά από τα θεωρούμενα αυτονόητα στη δημόσια συζήτηση, αν θέλουμε να δώσουμε λύσεις μακράς πνοής, γιατί οι λύσεις που δίνουμε σήμερα, δυστυχώς, δεν έχουν μακροπρόθεσμο ορίζοντα, είναι λύσεις αποσπασματικές, βιαστικές, υπό πίεση. 

Η έλλειψη των πόρων μας οδηγεί σε ενέργειες και αποφάσεις που δεν είναι πιθανόν οι ενδεδειγμένες.

Προσέξτε, από τη μία επιβάλλουμε αναδρομικό φόρο στο τζιπ που έχει ένας κυνηγός και πάει στο βουνό να κυνηγήσει, σε ένα LADA δύο χιλιάδων κυβικών και από την άλλη, δίνουμε επιδόματα στην ΕΡΤ ή έχουμε άλλες παροχές. 

Επειδή τελικά δεν έχουμε χρήματα, επιβάλλουμε συνέχεια φόρους. Και τώρα επίκειται, όπως μαθαίνω, να μπουν και στα βοσκοτόπια και στα χωράφια ενιαίοι φόροι. 

Άρα, λοιπόν, χρειάζεται περισσότερη προσοχή στο οικονομικό επιτελείο πάνω στο ζήτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της επιβολής των φόρων. 

 Όμως και η Δικαιοσύνη, κύριε Υπουργέ, πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της. Έχει εξίσου με τους πολιτικούς ευθύνες για το κατάντημα της χώρας. 

Δυσανασχέτησαν τον Ιανουάριο οι δικαστικοί, γιατί κόπηκε πολύ ο μισθός τους. 

Πρέπει, όμως, να καταλάβουν ότι οι ίδιοι με τις αποφάσεις τους κατέστρεψαν το ελληνικό κράτος μαζί, εξίσου με τους πολιτικούς,
πρώτον, με απαράδεκτες αποφάσεις για ανύπαρκτα επιδόματα, 
δεύτερον, με απαράδεκτες αποφάσεις για μονιμοποίηση υπαλλήλων ακόμη και με stage, 
τρίτον, με απαράδεκτες αποφάσεις αποζημιώσεων, απαλλοτριώσεις έργων όπου το κράτος επιβάλλει τον προϋπολογισμό του, 
με απαράδεκτη συμπεριφορά εναντίον του δημοσίου συμφέροντος με χιλιάδες μικρές αποφάσεις που κατεδάφισαν σιγά-σιγά το ελληνικό κράτος, 
με απαράδεκτες αποφάσεις απονομής αποζημιώσεων σε δικαστές από τα γνωστά δικαστήρια αποζημιώσεων των δικαστών.

Αγαπητοί κύριοι δικαστές, έχετε ευθύνη που φθάσαμε εδώ και έχετε υποχρέωση να οικοδομήσετε ξανά το κράτος μαζί με τους πολιτικούς. Δεν μπορείτε να μείνετε απέξω. 

 Κύριε Υπουργέ – περίμενα να είναι εδώ ο κ. Μητσοτάκης - η κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων είναι ένα σημαντικό εργαλείο ανακατανομής των προσώπων και των ρόλων που πρέπει να το αντιμετωπίσουμε συνολικά και όχι αποσπασματικά. 

Οι ανάγκες των φορέων της Δημόσιας Διοίκησης πρέπει να αποτυπώνονται σε έναν πίνακα, στον οποίο θα έχουν πρόσβαση όλες οι δομές του κράτους και όλοι οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι. 

Με εθελούσιες μετακινήσεις υπαλλήλων από φορείς με πλεόνασμα προσωπικού θα καλυφθούν πολύ γρήγορα τα κενά υπό την εποπτεία των θεσμικών οργάνων. 

Η αξιολόγηση φορέων και οργανισμών που δεν έχουν μέλλον πρέπει να προχωρήσει άμεσα με πλήρη διαφάνεια. 

Πρέπει να αποφασίσουμε συντεταγμένα και θεσμικά ποιους φορείς θα καταργήσουμε ή θα συγχωνεύσουμε, γιατί δεν έχουν λόγο ύπαρξης. 

Πολλοί φορείς ίσως πρέπει να μετατραπούν σε ΜΚΟ και να λειτουργούν ανεξάρτητα από το κράτος, αξιοποιώντας ευρωπαϊκούς πόρους. 

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν πρέπει να γίνει ο εύκολος στόχος, επειδή κάποιοι δεν κατανοούν τη δουλειά που κάνει. 

Αγωνιστήκαμε πολλοί από εμάς να χτίσουμε την αιρετή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση και τους νέους δήμους με τον "Καλλικράτη". Μεταφέραμε αρμοδιότητες. Είναι λάθος να τις παίρνουμε πίσω και να τις καταργούμε. 

Η ισχυρή Αυτοδιοίκηση, που θα ελέγχεται πάντοτε αυστηρά για την οικονομική και τη θεσμική της πορεία, είναι κομμάτι του κράτους, που είναι απαραίτητο για την κοινωνική συνοχή και την τοπική ανάπτυξη. 

Σε ό,τι αφορά την κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας, διαφωνώ ιδεολογικά στην αφαίρεση της αρμοδιότητας από τους δήμους. 
Πιστεύω ότι σε λίγα χρόνια αναγκαστικά πάλι θα επανέλθει, διότι θα αποδειχθεί ότι δεν είναι δυνατό να την ασκήσει το κράτος. 

Έως τότε ζητώ δίκαια, ανθρώπινη μεταχείριση του προσωπικού που προσλήφθηκε από την κυβέρνηση με νόμιμες διαδικασίες. 

Κύριε Υπουργέ, το προσωπικό της Δημοτικής Αστυνομίας και των σχολικών φυλάκων το προσέλαβε το κράτος και το παρέδωσε στην Αυτοδιοίκηση, δεν το προσέλαβε η Αυτοδιοίκηση. 

Έχετε υποχρέωση αυτούς τους ανθρώπους να μην τους πετάξετε στο δρόμο και να τους κατανείμετε σε άλλες υπηρεσίες. Επίσης, οι σχολικοί φύλακες μπορούν να αξιοποιηθούν, όπως έχουμε συζητήσει και με το Υπουργείο Δικαιοσύνης, σε διάφορες διοικητικές θέσεις, στα Υπουργεία, στον ΕΟΠΥΥ, στα δικαστήρια, στο Υπουργείο Υγείας. 

Στους εκπαιδευτικούς πανεπιστημιακής και τεχνολογικής εκπαίδευσης πρέπει να δοθεί δυνατότητα μετάταξης στο σύστημα υγείας και γενικά στη Δημόσια Διοίκηση.

 Θα περιμένω μέχρι το τέλος της ημέρας σήμερα θετικές παρεμβάσεις από την Κυβέρνηση και από τους Υπουργούς. 

Αγαπητοί συνάδελφοι, τελειώνοντας θα ήθελα να πω ότι όλοι μας αναλαμβάνουμε ευθύνες. Και όσοι από εμάς έχουμε ασκήσει διοίκηση, πληρώνουμε τα λάθη μας. 

Εάν όλα τα προηγούμενα χρόνια κάναμε όλοι αυτό που έπρεπε, θα μπορούσαμε να μην είχαμε φτάσει ως εδώ. 

 Οι Βουλευτές, η δικαστική εξουσία και η κρατική διοίκηση πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να επαναφέρουμε την πατρίδα στο δρόμο της ευημερίας. 

Όσο δύσκολο κι αν φαίνεται αυτό, είναι εφικτό. 
Με σεβασμό στις δημοκρατικές διαδικασίες, και παρά τις διαφωνίες μας, μπορούμε να επιτύχουμε. 
Ευχαριστώ πολύ.»