ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

O Tom Cox για το stress, τα αίτια και τις συνέπειές του


Τα μνημόνια της βάρβαρης λιτότητας, με τα οποία μας έδεσαν χειροπόδαρα οι δανειστές-τοκογλύφοι, προκαλούν στρες σε όλους: σε άλλους επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις στοιχειώδεις ανάγκες επιβίωσης, σε άλλους επειδή το επίπεδο ζωής τους υποβαθμίστηκε και αναγκάστηκαν ν’ αλλάξουν συνήθειες, και στους έχοντες και κατέχοντες λόγω του φόβου μήπως χάσουν το περίσσευμα της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους. 

Ας αφήσουμε τον Tom Cox μέσα από το βιβλίο του με τίτλο STRESS (1978)  να ρίξει φως στο εκφυλιστικό φαινόμενο του στρες, με την ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να το επεξεργαστούμε και να το χειριστούμε καλύτερα. 

*Το στρες είναι μια μόνιμη απειλή, τόσο για την σωματική και ψυχική υγεία του ανθρώπου, όσο και για την ποιότητα ζωής γενικότερα. 

*Το στρες αποτελεί ένα βασικό πρόβλημα για κάθε τύπο κοινωνίας. 

*Η ψυχολογία, η ιατρική, η ψυχιατρική, η φυσιολογία, η φαρμακολογία, η κοινωνιολογία και η ανθρωπολογία έχουν καταβάλει σημαντικές προσπάθειες για τη μελέτη του στρες, όμως τα συμπεράσματά τους διαφέρουν. 

*Ορισμός του στρες: Σύνολο των επιδράσεων που διαταράσσουν τη φυσιολογική ισορροπία του σώματος. (Εδώ συμπεριλαμβάνονται φυσικά τραύματα, έκθεση σε νοσογόνους και επιβλαβείς παράγοντες, στέρηση φυσικών και αναγκαίων πόρων και κάθε αίτιο συγκινησιακής διαταραχής.) 

*Μακροχρόνια έκθεση στον ίδιο παραγωγό στρες, με ταυτόχρονη αμυντική προσαρμοστική προσπάθεια του σώματος, εξαντλεί τα αποθέματα των σωματικών μηχανισμών και καταλήγει σε παθολογικές καταστάσεις, τις παθήσεις προσαρμογής. 

* Μετά από μελέτη ακραίων περιπτώσεων πρόκλησης στρες και πειραματισμών πάνω σε ζώα από τον Χανς Σέλυε (Hans Selye), διαπιστώθηκε: 
 -Διόγκωση των επινεφριδίων, 
 -Συστολή του θύμου αδένα, της σπλήνας και των ακραιογαγγλίων, 
 -Έλκη στο στομάχι και στο δωδεκαδάχτυλο. 

* Όπως τα άψυχα υλικά έτσι και οι άνθρωποι παρουσιάζουν μια έμφυτη αντίσταση στο στρες. Και ακριβώς όπως στα άψυχα υλικά, η ικανότητα αντίστασης στο στρες ποικίλει από άτομο σε άτομο. Το σημείο ανοχής για ένα άτομο μπορεί να είναι ανυπόφορο για άλλο. 

*Οι μηχανές, έστω κι αν δέχονται πιέσεις, δεν είναι δυνατόν να τις αναγνωρίσουν και να αμυνθούν, κι έτσι απλά παθαίνουν βλάβες. Όμως ο άνθρωπος οφείλει να συνειδητοποιεί την παρουσία του στρες και να αναγνωρίζει τα αίτιά του. 

*Αίτια του στρες που προκαλούν υπερερεθισμό των αισθητηρίων οργάνων και ασθένειες είναι: 

     -Υπερβολικός φόρτος εργασίας, 

     -Πολύς θόρυβος, 


     -Πολλή ζέστη, 


     -Πολύ κρύο, 


     -Μεγάλη υγρασία, 


     -Μεγάλη απομόνωση, 


     -Υπερβολική συγκέντρωση εργαζομένων σε δυσανάλογα μικρούς χώρους,


     -Υποαπασχόληση και πλήξη, 


     -Βομβαρδισμός πληροφοριών που δεν προλαβαίνουν ν’ αφομοιωθούν, 


     -Επιβλαβή ψυχολογικά ερεθίσματα από το ανθρώπινο περιβάλλον, 


     -Αντίληψη κινδύνου ή απειλής, 


     -Στέρηση ανάπαυσης και ύπνου, 


     -Απογοήτευση, αποθάρρυνση και απελπισία. 


* Όταν το απόθεμα των ερεθισμάτων υπερβεί κάποια όρια τότε εμφανίζεται το στρες. 

* Η εμπειρία του στρες είναι μια αρνητική συναισθηματική εμπειρία που αντανακλά μια ανώμαλη συναλλαγή ανάμεσα στο άτομο και το περιβάλλον του. 

* Όλα τα αρνητικά συναισθήματα (λύπη, θυμός, μίσος, ζήλεια, ασυγχωρησία, απογοήτευση, φόβος, έλλειψη αυτοεκτίμησης, απαισιοδοξία, δυσαρέσκεια, κλπ.) καθορίζονται ως "συναισθήματα στρες"

*Η εμπειρία του στρες συνοδεύεται συχνά από επιθετικότητα, παρόλο που η τελευταία δεν προσφέρεται σαν ο καταλληλότερος τρόπος αντιμετώπισής του. 

* Η επιθετικότητα, σαν μορφή αγώνα κατά του στρες, επιβάλλει στο άτομο να επιτεθεί ενάντια σ’ εκείνο που θεωρεί πηγή των προβλημάτων του, που μπορεί να είναι ένα άτομο, μια ομάδα ατόμων ή μια οργάνωση. 

*Το άτομο που επιτίθεται για να καταστρέψει ή τουλάχιστον να βλάψει εκείνο που θεωρεί πηγή του προβλήματός του, πιστεύει ότι θ’ απαλλαγεί από τον κίνδυνο και θα μειώσει την εμπειρία του στρες. 

*Συχνά οι στόχοι που επιλέγονται για επίθεση δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματική αιτία του στρες.

 *Εφόσον τα προβλήματα της κοινωνίας αυξάνονται αυξάνεται και το στρες και επομένως και η επιθετικότητα.

 * Η επιθετικότητα θα αποτελέσει το κύριο πρόβλημα των μελλοντικών κοινωνιών. 

*Η ιστορία προσφέρει άφθονα παραδείγματα εθνικών εξάρσεων της επιθετικότητας που βρήκαν τη διέξοδό τους σε αιματηρές διεθνείς διαμάχες και καταστροφικούς πολέμους. 

*Αν δεν βρεθούν τρόποι αποτελεσματικού ελέγχου των αιτίων της επιθετικότητας, τότε η τελική φάση θα είναι μια ολοκληρωτική επιστροφή της ανθρωπότητας στη βαρβαρότητα. 

Τάδε έφη ο Tom Cox το 1978…

Αλήθεια, πόσο απέχουμε από την ολοκληρωτική επιστροφή στη βαρβαρότητα; 

Το μόνο που μπορεί να μας σώσει είναι μια ειρηνική και καθολική επανάσταση συνειδήσεων.
Δυστυχώς, όμως, δεν βλέπω σημάδια ούτε διάθεση για κάτι τέτοιο.

Άλλωστε, υπάρχουν και ανθρωπόμορφα τέρατα σε "υψηλούς τόπους" που επενδύουν στη βαρβαρότητα και την προάγουν...

Λυπάμαι που δεν μπορώ να τελειώσω με τη συνηθισμένη φράση, "Ο Θεός να βάλει το χέρι Του", διότι ο θεός είναι μέσα μας, είμαστε όλοι εμείς. ("Εγώ είπα θεοί εστέ", Βίβλος)

Μόνο που τα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου δεν αφήνουν το θεό μέσα μας να εκφραστεί και να κατευθύνει τη ζωή μας...