ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 17 Αυγούστου 2013

Θανάσης Καναούτης: Τραγικό θύμα της Ελληνικής φαυλοδημοκρατίας


Κρίμα για τον άδικο χαμό του παλικαριού! Ας βρει ειρήνη η ψυχή του - την ειρήνη που η φαυλοδημοκρατία μας δεν του πρόσφερε εν ζωή. Θερμά συλλυπητήρια στους τραγικούς γονείς. 

Τρεις μέρες τώρα ερευνώ σχετικά άρθρα, μαρτυρίες και video, προσπαθώντας να βγάλω συμπέρασμα για το τραγικό τέλος του Θανάση. Πήδηξε άραγε μόνος από την πόρτα του τρόλεϊ για να διαφύγει, επειδή πιάστηκε χωρίς ακυρωμένο εισιτήριο; Μήπως τον έσπρωξε ο οργισμένος ελεγκτής; 
Συμπέρασμα, δυστυχώς, δεν έβγαλα. 
Εύχομαι η αλήθεια να λάμψει, αν και τίποτα πια δεν θα φέρει το Θανάση πίσω στη ζωή.

Φραστικοί διαπληκτισμοί και χειροδικία μεταξύ ελεγκτή και του άτυχου 19χρονου υπήρξαν, όπως επιβεβαιώνεται από όλους τους αυτόπτες μάρτυρες. Κι αυτό ακριβώς θέλω να σχολιάσω.

Από πού ξεκινάει  αυτή η υφέρπουσα έχθρα μεταξύ πολιτών και εκπροσώπων του κράτους;
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η φαυλοδημοκρατία μας ευθύνεται για το αβυσσαλέο χάσμα μεταξύ πολιτών και κράτους, κράτους και πολιτών, το οποίο δεν άρχισε με την κρίση. Απλά γιγαντώθηκε τα τελευταία 4 χρόνια.

Ο Έλληνας πολίτης εκπαιδεύτηκε από τα πολιτικά κόμματα της εκάστοτε αντιπολίτευσης να θεωρεί το κράτος όχι επέκταση του εαυτού του αλλά εχθρό του. Το κράτος είναι ο "άλλος" που μας ρουφάει το αίμα. Το κράτος δεν είμαστε όλοι εμείς, αλλά ο "δυνάστης" που μας καταδυναστεύει. Άρα δικαιολογούμαι να έχω συμπεριφορά απείθειας προς τους εκπροσώπους του "δυνάστη" μου, είτε αυτοί είναι φοροεισπράκτορες, είτε ελεγκτές εισιτηρίων, είτε αστυνομικοί της Τροχαίας, κλπ.

Βεβαίως το δικαίωμα γι’ αυτή τη νοσηρή και αυτοκαταστροφική νοοτροπία το έδωσαν οι εκάστοτε ελεεινές κυβερνήσεις μας με την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, τα προκλητικά προνόμια που παρείχαν σε κρατικοδίαιτους και σε συντεχνίες, στο πλαίσιο της πελατειακής φαυλοδημοκρατίας τους, και τις υψηλές αποδοχές που εξασφάλιζαν σε εαυτούς και αλλήλους.

Έτσι, σταδιακά αλλά σταθερά, καλλιεργήθηκε κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης η νοοτροπία της παρανομίας και του "ο σώζων εαυτόν σωθήτω".

Το φαινόμενο της εισιτηριοδιαφυγής ή λαθρεπιβίβασης χρονολογείται από τότε που καταργήθηκαν οι εισπράκτορες των λεωφορείων και τρόλεϊ, που είχαν το κάθισμά τους δίπλα στην πίσω πόρτα, απ’ όπου έμπαιναν υποχρεωτικά όλοι οι επιβάτες.

Με την κατάργηση των εισπρακτόρων, τοποθετήθηκε πορτοκαλί κερματοδέκτης-κουμπαράς ακριβώς πίσω από τον οδηγό, και οι επιβάτες έμπαιναν υποχρεωτικά μόνο από τη μπροστινή πόρτα. Ο οδηγός υποτίθεται ότι ήλεγχε το κέρμα που έριχνε ο κάθε επιβάτης.

Όμως το τακτικό άδειασμα των κερματοδεκτών για καταμέτρηση από τη διοίκηση των αστικών συγκοινωνιών έφερνε στο φως διάφορα κωμικά ευρήματα: κουμπιά, πετραδάκια, μικρότερα κέρματα, και γενικώς οτιδήποτε έκανε θόρυβο κατά τη ρίψη του στον κερματοδέκτη ώστε να ξεγελαστεί ο οδηγός.

Δεν υπήρχε οικονομική κρίση τότε - έστω και με δανεικά ευημερούσαμε - αλλά το αυτοκαταστροφικό σπορ ανθούσε, διότι είπαμε ότι ο Έλληνας γαλουχήθηκε στο να θεωρεί το κράτος εχθρό του και να προσπαθεί με όποιον τρόπο μπορεί να το ξεγελάσει, αφού οι αιρετοί ηγέτες και οι διορισμένοι εκλεκτοί τους το εκλαμβάνουν ως λάφυρό τους και δεν σέβονταν ούτε σέβονται τα χρήματα των φορολογούμενων πολιτών.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, τα ελλείμματα στις αστικές συγκοινωνίες αυξάνονταν, βοηθούσης και της κακοδιαχείρισης της εκάστοτε διοίκησης και των προκλητικών προνομίων που απολάμβαναν οι εργαζόμενοι, και η τιμή των εισιτηρίων κάθε τόσο αυξανόταν.

Κατόπιν, κι ενώ η οικονομία μας βρισκόταν ακόμη στην περίοδο των παχέων αγελάδων, οι αρμόδιοι εισήγαγαν το χάρτινο εισιτήριο που θα ακυρωνόταν στο μηχάνημα εντός του λεωφορείου ή τρόλεϊ, και πριν από την είσοδο του επιβάτη στο Μετρό ή τον ΗΣΑΠ. Ευσεβείς πόθοι...

Τότε το σπορ της λαθρεπιβίβασης έγινε ακόμη πιο δημοφιλές και τα ελλείμματα ακόμη μεγαλύτερα. Ολόκληρα μπουλούκια ντόπιων και ξένων απολάμβαναν δωρεάν μετακινήσεις χωρίς να επικυρώνουν εισιτήρια, ενώ οι ελεγκτές σπανίως εμφανίζονταν.

Κι ύστερα ήρθαν τα μνημόνια και οι απαράδεκτα υψηλές αυξήσεις των εισιτηρίων. Συγχρόνως φούντωσαν τα συριζαίας έμπνευσης κινήματα του "Δεν πληρώνω" και το μίσος μεταξύ πολιτών και εκπροσώπων του κράτους πήρε μορφή επιδημίας.
Έτσι φτάσαμε δυστυχώς στο τραγικό συμβάν της 13ης Αυγούστου...

Ποιος φταίει; Φταίνε οι φαύλες κυβερνήσεις μας, που με το άθλιο παράδειγμά τους, με την κατασπατάληση του ιδρώτα των φορολογούμενων, με τα προκλητικά προνόμια προς τους ημετέρους, με τις μίζες και την ατιμωρησία που επιφύλασσαν στους εαυτούς των με κατάπτυστους νόμους που έφτιαχναν για να παραμένουν οι ίδιοι στο απυρόβλητο, προκάλεσαν αυτό το ρήγμα και καλλιέργησαν αυτή την έχθρα, αυτή την καχυποψία, αυτόν τον ακήρυχτο πόλεμο στις σχέσεις πολιτών με το κράτος, ενώ διέλυσαν τον κοινωνικό ιστό και την ελληνική οικονομία και μας παρέδωσαν σιδηροδέσμιους στην Τρόικα για να μας "συνετίσει" με το μαστίγιο…

Αυτή κοντολογίς είναι η ρίζα του κακού, και θεωρώ όλες τις κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης ηθικούς αυτουργούς του τραγικού θανάτου του Θανάση Καναούτη, οποιαδήποτε κι αν είναι τα συμπεράσματα της Δικαιοσύνης, που δυστυχώς μας έχει αποδείξει ότι δεν είναι πάντα τυφλή...

Τα αίτια της νοσηρής ροπής των Ελλήνων πολιτών προς την παρανομία πρέπει ν’ αντιμετωπιστούν στη ρίζα τους, δηλαδή στην ηγεσία. Οι άνθρωποι διδάσκονται μόνο με το καλό παράδειγμα κι όχι με τα λόγια και τον εκφοβισμό. Όταν η ηγεσία δείξει έμπρακτα πως σέβεται τους νόμους, και όταν φυσικά φτιάχνει δίκαιους νόμους, τότε σιγά-σιγά θ’ ακολουθήσει και ο λαός.

Όσο για τους κρατικοδίαιτους υπαλλήλους, που ακόμη απολαμβάνουν τη μονιμότητα απέναντι σε εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους του ιδιωτικού τομέα που τους συντηρεί, θα τους πρότεινα να σέβονται τους πολίτες, ναι ακόμη και τους απείθαρχους, δίνοντας πρώτοι το παράδειγμα ευγενικής συμπεριφοράς. Ο τσαμπουκάς εξάπτει τσαμπουκά και κάποτε συμβαίνουν και τραγικά απρόοπτα. Χρειάζονται δύο για το ταγκό του θανάτου...
Διακριτικότητα και προστασία της αξιοπρέπειας του παρανομούντος πρέπει να είναι στη σκέψη του κάθε ελεγκτή που πιάνει κάποιον επιβάτη χωρίς ακυρωμένο εισιτήριο.

Κατά τ’ άλλα, το να πετροβολάνε κάποιοι αγανακτισμένοι άψυχα οχήματα, βγάζοντας την οργή τους επάνω στη περιουσία του ελληνικού λαού, είναι υστερική εκδήλωση επιπολαιότητας και δεν λύνει κανένα πρόβλημα.

Σπουδαιογελοίες και άστοχες ήταν και οι παρατηρήσεις συγγραφέων όπως της Λένας Διβάνη και της Έλενας Ακρίτα. Λυπάμαι για λογαριασμό τους. Θα περιμέναμε περισσότερη ευαισθησία και μεγαλύτερη ωριμότητα και από τις δύο. Το πιο θλιβερό όμως είναι ότι και οι δυο βρήκαν χειροκροτητές στα επιπόλαια σχόλιά τους...

Για το θέμα της λαθρεπιβίβασης είχα ξαναγράψει εδώ και εδώ.

Στη συνέχεια παραθέτω σχετικά video που βρήκα στο Διαδίκτυο, αν θέλετε να ερευνήσετε την αλήθεια για τα αίτια του τραγικού θανάτου του Θανάση Καναούτη:

11/4/2013 
(4 μήνες πριν από το δυστύχημα)

13/8.2013

14/8/2013

14/8/2013

14/8/2013

14/8/2013

15/8/2013

15/8/2013

15/8/2013

15/8/2013

15/8/2013