ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Charles de Gaulle: "Η ΖΩΗ δίνει μια μάχη πάντα κερδοφόρα"


Ο  Στρατηγός Σαρλ ντε Γκωλ (1890-1970), επικεφαλής της προσωρινής γαλλικής κυβέρνησης μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας από τη γερμανική κατοχή (1944-1946) και Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας από το 1958 ως το 1969, γνωστός για τη σημαντική επιρροή της ιδεολογίας του (Γκωλισμός) στη γαλλική πολιτική μέχρι σήμερα, ήταν συγχρόνως κι ένας πολύ ευαίσθητος και ρομαντικός άνθρωπος.

Στον τρίτο τόμο των Αναμνήσεων από τον πόλεμο, άφησε ένα απόσπασμα γεμάτο από φιλοσοφικούς στοχασμούς, συγκινητική ποίηση και ακτινοβόλα έμπνευση. ("Η τέχνη της Ζωής", Pierre Vachet)

Χαρείτε το:

«... Μέσα στο παρκάκι - τόχω γυρίσει δεκαπέντε χιλιάδες φορές - τα δέντρα, ξεγυμνωμένα απ' το κρύο, δεν ξεχνούν να ξαναπρασινίσουν, και τα λουλούδια, που φύτεψε η γυναίκα μου, ξαναγεννιούνται μετά από το χειμωνιάτικο θάνατό τους. 

Τα σπίτια του χωριού είναι σκοτεινά. Από μέσα τους όμως βγαίνουν γελαστά αγόρια και κορίτσια. Όταν πηγαίνω περίπατο στα γειτονικά δάση, η σκοτεινιά τους με γεμίζει νοσταλγία. 

Μα ξαφνικά, το καλάηδημα ενός πουλιού, οι ακτίνες του ήλιου που τρυπούν το πυκνό φύλλωμα, το ξάφνιασμα ενός λαγού, με ξαναφέρνουν στη ζωή και μου θυμίζουν πως η ζωή, από τότε που εμφανίστηκε, δίνει μια μάχη πάντα κερδοφόρα.

Νιώθω να γεμίζω από μια μυστική αγαλλίαση. Αφού όλα ξαναρχίζουν πάντα, αυτό που έκανα θα γίνει, αργά  ή γρήγορα, η πηγή μιας καινούργιας δύναμης, μετά τη δική μου εξαφάνιση. 

Όσο γερνάω, η Φύση μου γίνεται όλο και πιο οικεία. Κάθε χρόνο, και στις τέσσερις εποχές, που η καθεμιά τους είναι κι ένα μάθημα, η φρονιμάδα της Φύσης με παρηγορεί.

Την άνοιξη μου τραγουδάει: "Ό,τι κι αν συνέβη κάποτε, εγώ βρίσκομαι στην αρχή. Όλα είναι φωτεινά, παρά τις συννεφιές. 
Όλα νέα, ακόμα και τα αιωνόβια δέντρα. 
Όλα όμορφα, ακόμα και τα χωράφια τα γεμάτα ζιζάνια. 
Η αγάπη γεννάει μέσα μου τόσο ακτινοβόλες βεβαιότητες που δεν θα σταματήσουν ποτέ!"

Το καλοκαίρι μου διακηρύσσει:"Τι δόξα η γονιμότητά μου! Με μεγάλη προσπάθεια βγαίνει από μέσα μου η τροφή όλων των πλασμάτων.
Η κάθε ζωή εξαρτιέται από τη ζεστασιά μου. Αυτοί οι σπόροι, αυτοί οι καρποί, αυτά τα κοπάδια που απολαμβάνουν τώρα το ήλιο, είναι μια επιτυχία που ποτέ δεν θα καταστραφεί. 
Το μέλλον μου ανήκει!"

Το φθινόπωρο αναστενάζει:'"Ο στόχος μου πλησιάζει στην επιτυχία του. 
Έδωσα τα λουλούδια μου, τους σπόρους μου, τους καρπούς μου. 
Τώρα ξανασυγκεντρώνω τις δυνάμεις μου. 

Βλέπεις τι όμορφη που είμαι ακόμα; Το φόρεμά μου είναι ολόχρυσο κάτω από το εκθαμβωτικό μου φως!

Αλίμονο, οι άνεμοι και τα χιόνια γρήγορα θα σκορπίσουν τα στολίδια μου. 
Αλλά μια μέρα, στο μαδημένο σώμα μου θα ξανανθίσει η νιότη μου!"

Το χειμώνα βαριαναστενάζει: "Νάμαι στείρα και παγωμένη. Πόσα φυτά, ζώα, πουλιά, που γέννησα κι αγάπησα, δεν κείτονται νεκρά στο στήθος μου, που δεν μπορεί πια να τα θρέψει ούτε να τα ζεστάνει.

Αυτή είναι λοιπόν η μοίρα; Θα θριαμβεύσει για πάντα ο θάνατος; Όχι! 

Ήδη κάτω από το ακίνητο έδαφός μου, μια μυστική δουλειά ολοκληρώνεται.
Ακίνητη, στα βάθη του σκότους, νιώθω τον υπέροχο γυρισμό του φωτός και της ζωής!"»

Και ο συγγραφέας της Τέχνης της Ζωής συμπληρώνει: "Αυτές οι σελίδες θα 'πρεπε να γραφτούν για πάντα σε μια ανθολογία, σαν ένας ειλικρινής και στοχαστικός ύμνος προς τιμήν της θριαμβεύτριας ζωής."

Συμφωνώ μαζί του, γι' αυτό και ανάρτησα αυτόν τον ύμνο σε τούτο το ταπεινό ιστολόγιο.

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην ιστορία μας, οι Έλληνες πρέπει να πιστέψουμε στη θριαμβεύτρια ΖΩΗ!

******

Αποφθέγματα του Charles de Gaulle

* Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η πολιτική είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφεθεί στους πολιτικούς.

* Στην πολιτική είναι αναγκαίο είτε να προδώσει κανείς την πατρίδα του είτε τους ψηφοφόρους. Προτιμώ να προδώσω τους ψηφοφόρους.

* Ναι, είναι η Ευρώπη, από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια, είναι η Ευρώπη, είναι ολόκληρη η Ευρώπη, που θα αποφασίσει για την τύχη του κόσμου. 

* Στη ρίζα του πολιτισμού μας, είναι η ελευθερία σκέψης, πίστης, γνώμης, εργασίας, και ελεύθερου χρόνου του κάθε ανθρώπου.

* Ας είμαστε σταθεροί, καθαροί και πιστοί στο τέλος της θλίψης μας, είναι η ύψιστη δόξα του κόσμου, εκείνη των ανθρώπων που δεν παραδόθηκαν.

* Είμαι ένας άνδρας που δεν ανήκει σε κανένα και ο οποίος ανήκει στον καθένα.

* Η πολιτική, όταν είναι τέχνη και υπηρεσία και όχι εκμετάλλευση, είναι να ενεργεί κανείς για ένα ιδανικό μέσα από πραγματικότητες.

* Είναι καλύτερο να έχεις μία κακή μέθοδο παρά να μην έχεις καμία.
* Τα πιο σπουδαία πράγματα που ειπώθηκαν στην ανθρωπότητα ήταν πάντα απλά πράγματα.

* Μια και ο πολιτικός δεν πιστεύει ποτέ αυτά που λέει, μένει έκπληκτος όταν παίρνουν το λόγο του στα σοβαρά.

*Υπάρχουν τρεις δρόμοι προς την καταστροφή: ο τζόγος, που είναι ο συντομότερος οι γυναίκες, που είναι ο πιο ευχάριστος και το να ακολουθείς τις συμβουλές των ειδικών, που είναι ο πιο σίγουρος. 

* Οι συνθήκες είναι όπως τα τριαντάφυλλα και τα νεαρά κορίτσια διαρκούν όσο διαρκούν.

Η κυβέρνηση δεν είναι για να κάνει προτάσεις αλλά για να δίνει διαταγές.

Καμία πολιτική δεν αξίζει τίποτα έξω από την πραγματικότητα.