ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Α. Ματθαιόπουλος: Το να υπηρετείς την πατρίδα σου δεν αποτιμάται σε χρήμα

Μπράααβο τα καλά παιδιά, οι βΟλευτές μας! 
Ευλόγησαν τα γένια τους για μια ακόμη φορά, όπως είναι το κοινοβΟλευτικό έθιμο! 
Η κρίση είναι μόνο για μας τα κορόιδα!
ΒΟλευτής κερνάει και βΟλευτής πίνει, κάτσε καλά!
Και να φανταστείτε είχα μία αγωνία μπας και γινόταν κάνα ατύχημα και δεν ψηφιζόταν ο προϋπολογισμός δαπανών της Βουλής, που να φανταστείτε είχα χάσει τον ύπνο μου...

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): «Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτός ο Προϋπολογισμός Δαπανών της Βουλής για το οικονομικό έτος 2014 κατ’ έξοδα, αποτελέσματα από τη χρήση του και στο σύνολο;»
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: «Δεκτός, δεκτός.»
ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ (ΝΟΤΗΣ) ΜΑΡΙΑΣ: «Κατά πλειοψηφία.»
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): «Συνεπώς, ο Προϋπολογισμός Δαπανών της Βουλής για το οικονομικό έτος 2014 κατ’ έξοδα, αποτελέσματα από τη χρήση του και στο σύνολο έγινε δεκτός σε μία και μόνη συζήτηση κατά πλειοψηφία...»

******

ΑΡΤΕΜΙΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΠΟΥΛΟΣ, Βουλή, 18/11/2013: «Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. 
Είχα σκοπό να ξεκινήσω τελείως διαφορετικά την εισήγησή μου για το εν λόγω ζήτημα, για το προσχέδιο του Προϋπολογισμού της Βουλής, αλλά, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, έχω το δικαίωμα να επανέλθω σε κάποια ζητήματα τα οποία τέθηκαν διεξοδικώς πριν από μένα από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Βουλής. 

Χωρίς να κάνω λόγο επί προσωπικού, επικαλούμαι το γεγονός ότι εμφανίστηκε ο τελευταίος ανενημέρωτος γύρω από κάποια ζητήματα που άπτονται της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, του Συντάγματος των Ελλήνων και του Κανονισμού της Βουλής. 

Πριν, όμως, επανέλθω σε αυτά τα πολύ σημαντικά ζητήματα, θα ήθελα να αποδομήσω ένα προς ένα κάποια ενδεικτικά επιχειρήματα που επικαλέστηκε εδώ πέρα, για να ακουστεί και μια αντίθετη τεκμηριωμένη άποψη. 

Πρώτον, είδαμε τον Πρόεδρο της Βουλής να δικαιολογεί με πολύ μεγάλη άνεση ότι οι Βουλευτές, πόσω δε μάλλον οι Βουλευτές περιφέρειας, έχουν επαυξημένες δαπάνες και έξοδα, κάτι το οποίο, ναι, πράγματι είναι λογικό. 

Μακάρι, όμως, η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Οικονομικών πολύ περισσότερο να έδειχναν την ίδια ευαισθησία για τις δαπάνες του Έλληνα φορολογούμενου και της Ελληνίδας, που ζουν κάτω από ένα καθεστώς φτώχειας, ανέχειας, εν μέσω μιας μνημονιακής κρίσης. 

Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν έγινε ποτέ, αλλά χρόνο με το χρόνο λέμε ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος. Άρα, ως εκ τούτου, ο Έλληνας και η Ελληνίδα πρέπει να ζουν χρόνο με το χρόνο και πιο δύσκολα οικονομικά. Για τους Βουλευτές κάτι τέτοιο φυσικά και δεν ισχύει. 

Ειπώθηκε, επίσης, το εξής εξοργιστικό, ότι η αποζημίωση είναι αποζημίωση και όχι μισθός. Εδώ συμφωνούμε. Διότι, σήμερα, "μισθός" στην Ελλάδα νοούνται τα 300 ευρώ, ενώ αποζημίωση νοούνται τα 5.000 ευρώ, 10.000 ευρώ, 15.000 ευρώ το μήνα. Άρα, πράγματι, άλλο είναι η αποζημίωση, άλλο είναι ο μισθός. 

Όμως, όταν λέτε ότι δεν θεωρείται δεδομένη η αποζημίωση για έναν Βουλευτή, ότι δηλαδή κάθε ένας από εμάς μπορεί να εκλέγεται για ένα χρόνο, για δύο χρόνια ή για πέντε χρόνια και μετά μπορεί να χάσει την αποζημίωση, τι έχετε να πείτε στον απλό κόσμο που ο μισθός του μισθωτού δεν θεωρείται δεδομένος, που το επίδομα του εκάστοτε δικαιούχου δεν θεωρείται δεδομένο ή που η σύνταξη του συνταξιούχου δεν θεωρείται δεδομένη; 

Για ποιο λόγο, δηλαδή, διαχωρίζουμε τους εαυτούς μας ως εκπροσώπους των ανθρώπων εκείνων, που ζουν σε ένα καθεστώς αβεβαιότητας, που - ας μη γελιόμαστε - ως επί το πλείστον κανείς εδώ πέρα δεν έχει αντιμετωπίσει κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του θητείας; 

Ειπώθηκε, μάλιστα, ότι, αν προβούμε σε μείωση μισθών - γιατί ακούστηκε από πολλούς το επιχείρημα αυτό, ότι δεν μπορούμε εν μέσω κρίσης να ζητάμε μείωση των μισθών των Βουλευτών - αυτό αυτομάτως θα φέρει και την κατάργηση των συνόρων των εξουσιών. Αυτό το είπατε εσείς. Θα επαναλάβω, γιατί διαβάστηκε δύο φορές αυτό το επίμαχο σημείο, ότι η κατάργηση των εξουσιών έχει γίνει από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. 

Επαναλαμβάνω και διαβάζω αυτολεξεί επί τρίτη φορά την παρέμβαση του Πρωθυπουργού στη δικαιοσύνη, ο οποίος κατά τη διάρκεια συνέντευξης είπε το εξής: "Εγώ είμαι εδώ δεκαπέντε μήνες. Ελέγχω τη δικαιοσύνη; Να σας το πω έτσι. Μπορούσα να κάνω ένα τηλέφωνο και να πω 'παρακαλώ, πείτε τους να τους κρατήσουν'; Είδατε ότι δεν συνέβη αυτό, τουλάχιστον στην αρχή". 

Αυτά είναι τα λόγια του Πρωθυπουργού της χώρας, που επιβεβαιώνουν αυτό που έλεγε η Χρυσή Αυγή, ότι υπήρχαν πολιτικές πιέσεις και παρεμβάσεις από πολιτικά πρόσωπα - εν προκειμένω, από τον Πρωθυπουργό της χώρας - για κατάργηση των συνόρων των εξουσιών. 

Η εκτελεστική, η νομοθετική και η δικαστική εξουσία έχουν πολτοποιηθεί από την Κυβέρνηση Σαμαρά. Επομένως, δεν ευσταθεί το επιχείρημα ότι, αν μειώσουμε τους μισθούς των Βουλευτών, θα πέσουμε στο επίπεδο ενός βοηθού πρέσβη. Μια παρένθεση θέλω να κάνω εδώ: Δεν μιλήσαμε για βοηθό πρέσβη. Μιλήσαμε για το μισθό του πρέσβη, ο οποίος ανέρχεται περίπου στα 1.800 με 1.900 ευρώ. Όμως, δεν έχει σημασία αυτό, σημασία έχει η νοοτροπία. Δεν είναι, λέει, ένας απλός δημόσιος υπάλληλος ο Βουλευτής, όπως είναι ο πρέσβης. Ο πρέσβης έχει ένα λειτούργημα: Εκπροσωπεί το έθνος.

 Όμως, αν έχετε μια νοοτροπία για ένα τέτοιο σημαντικό λειτούργημα, όπως αυτό του πρέσβη, που εκπροσωπεί την Ελλάδα σε καίρια ζητήματα, τότε δεν είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι σε όλα τα εθνικά ζητήματα έχουμε υποστεί ταπεινωτικές εθνικές ήττες. 

 Όμως επανέρχομαι σε κάτι πολύ σημαντικό, γιατί κάποιοι έκαναν λόγο – μάλλον από σας το άκουσα προηγουμένως, δεν έχει σημασία  για την παρακράτηση φόρου. Ακούστηκε το επιχείρημα ότι δεν είναι ανάγκη να μαλώνουμε μεταξύ μας κι ότι όποιος θέλει να μην παίρνει επτά χιλιάδες ευρώ το μήνα, να πάει στο ταμείο και να πει ότι θέλει να παρακρατηθούν υπέρ κόμματος περίπου τα πέντε χιλιάδες ευρώ και όλα τα υπόλοιπα να τα κρατάει σαν αποζημίωση Βουλευτή. 

Στη δική μας περίπτωση αυτό έγινε εξ αρχής, αλλά με μια σημείωση: Ότι η παρακράτηση υπέρ κόμματος – το 20% περίπου που ανέρχεται σε είκοσι χιλιάδες ευρώ το μήνα, ενδεχομένως και παραπάνω  δεν έχει επιστραφεί στο κόμμα. 
Για έξι ολόκληρους μήνες - μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ - δεν έχει επιστραφεί στη Χρυσή Αυγή το ποσό που δικαιούται να πάρει. Αυτό, πρώτον, είναι αντισυνταγματικό και δεύτερον, δεν έχει αιτιολογηθεί. 

Επομένως, δείτε ότι όταν εμείς ζητάμε την παρακράτηση υπέρ κόμματος, ναι μεν γίνεται δεκτή, αλλά το ποσό δεν επιστρέφεται. Και γιατί δεν επιστρέφεται; Γιατί τα χρήματα αυτά, όταν τα έχουμε στην τσέπη μας, τα μετατρέπουμε σε τρόφιμα για τον ελληνικό λαό που πεινάει, ενώ αν μείνουν στα δικά σας ταμεία και στη δικιά σας τσέπη, θα γίνουν τόκοι για τους τοκογλύφους που εκβιάζουν κάθε τόσο την Ελλάδα. 

Κλείνω, με τα σχόλιά μου σε ό,τι αφορά στους άδικα προφυλακισμένους συναγωνιστές. Εμείς είπαμε το εξής απλό: Δεν μας ενδιαφέρουν τα προνόμια των προφυλακισμένων Βουλευτών σε ό,τι αφορά στο τηλέφωνό τους ή το αν θα πληρώνουν διόδια. Μας ενδιαφέρει το δικαίωμά τους να ψηφίζουν ως εν ενεργεία Βουλευτές που δεν έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα.
Όταν η Βουλή αρνείται σε τρεις εν ενεργεία Βουλευτές, που είναι άδικα προφυλακισμένοι για μια υπόθεση που δεν έχει τελεσιδικήσει, να ψηφίσουν για τη δεύτερη κατά σημαντικότητα κοινοβουλευτική διαδικασία, τότε δεν μπορούμε να λέμε ότι η Βουλή εκτελεί το έργο της ως οφείλει. 

Γι’ αυτό το λόγο θα προσφύγουμε στο Συμβούλιο της Ευρώπης και όχι για οποιαδήποτε χρηματικά ή άλλης φύσεως προνόμια, όπως λάθος ειπώθηκε. Επιστρέφω τους χαρακτηρισμούς κάποιου Βουλευτή που ρώτησε – ίσως θέλοντας να προκαλέσει, μην έχοντας τι άλλο να πει  πόσα δηλώνουμε στην Εφορία. Πρέπει να βάλουμε κάποια πράγματα σε τάξη επιτέλους! 

Εμείς έχουμε πει εξαρχής ότι είμαστε διατεθειμένοι από την πρώτη ημέρα, αλλά και πριν γίνουμε Βουλευτές, να φέρουμε τις φορολογικές μας δηλώσεις και να τις συγκρίνουμε με δηλώσεις Βουλευτών άλλων κομμάτων, να κάνουμε τη σύγκριση και να την βγάλουμε "στον αέρα". 

Μιλήσαμε με στοιχεία από αυτό εδώ το Βήμα. Δεν ήμουν εγώ ομιλητής αλλά άλλος συναγωνιστής. Δεν έχει σημασία αυτό. Σημασία έχει ότι όταν ακούστηκαν τα πρώτα νούμερα, πρώτη η Νέα Δημοκρατία δημιούργησε θέμα και δεν άφησε τον ομιλητή να ολοκληρώσει την πρόταση. 

Αυτό που εκείνος ο ομιλητής είπε ήταν το εξής απλό, ότι ο Βουλευτής απολαμβάνει πάρα πολλά και εξοργιστικά προνόμια, τη στιγμή που η ελληνική κοινωνία βουλιάζει κάτω από τα χρέη που δεν δημιούργησε η ίδια. 

Όσον αφορά το πόσα δηλώνουμε έχει αποφανθεί και το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος που δεν βρήκε κανένα επιλήψιμο στοιχείο. Κάντε το ίδιο για τα κόμματά σας, δικαιολογήστε πώς χάθηκαν εκατόν πενήντα εκατομμύρια από το ΠΑΣΟΚ, δικαιολογήστε πώς σε κάθε πτέρυγα της Βουλής υπάρχει τουλάχιστον ένας πολιτικός ο οποίος έχει ξεχάσει να δηλώσει περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ και μετά ασχοληθείτε με τα οικονομικά της Χρυσής Αυγής. 

Επανέρχομαι στον εν λόγω Προϋπολογισμό που πράγματι κινείται στα ίδια πλαίσια με τον Κρατικό Προϋπολογισμό που συζητήσαμε προ μηνών και διέπεται από τη φιλοσοφία της περικοπής των δαπανών, η οποία εν μέρει μπορεί να είναι πράγματι δικαιολογημένη, γιατί δεν μπορεί ένα κράτος να συνεχίζει να είναι σπάταλο, όταν ψάχνει να βρει κάποια έσοδα ή κάποιους πόρους για να καλύψει δάνεια τα οποία έχει υποχρέωση να ξεπληρώσει. 

Οι μειώσεις αυτές ανέρχονται περίπου στο 4,6% και σε νούμερα μιλάμε ότι από τα εκατόν σαράντα οκτώ εκατομμύρια έχουμε πέσει στα εκατόν σαράντα ένα εκατομμύρια ευρώ. Οι μειώσεις αυτές, όμως, αφορούν – προσέξτε – τομείς όπως η ενέργεια, η καθαριότητα, η διαφήμιση, οι εκτυπώσεις βιβλίων, τα μισθώματα κτιρίων και οι μισθοί των υπαλλήλων της Βουλής. Πουθενά δεν υπάρχει έστω και η παραμικρή πρόβλεψη για τις μειώσεις των μισθών των Βουλευτών. Και κάναμε λόγο προηγουμένως για ποιο λόγο γίνεται αυτό. 

Ας κάνουμε όμως μια σύγκριση που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η Βουλή απασχολεί περίπου χίλιους τετρακόσιους υπαλλήλους. Σαν βασικό μισθό για το 2014 η Βουλή θα δαπανήσει το ποσό των είκοσι εκατομμυρίων τριακοσίων εβδομήντα τριών χιλιάδων ευρώ. 

Για τριακόσιους Βουλευτές, που δεν αντιστοιχούν καν στο ένα τέταρτο του συνόλου από τους χίλιους τετρακόσιους, για αποζημίωση – που σημαίνει ότι δεν συμπεριλαμβάνονται οι ατέλειες, τα επιδόματα κ.ο.κ – θα πληρώσει είκοσι εκατομμύρια εννιακόσιες πενήντα δύο χιλιάδες ευρώ. Δηλαδή, για τριακόσια άτομα, έναντι χιλίων τετρακοσίων, η Βουλή θα δαπανήσει εξακόσιες χιλιάδες ευρώ παραπάνω. Αυτό το θεωρείτε δίκαιο; 

Προχωράμε: Πόσο θα φορολογηθεί ο Βουλευτής και πόσο ο υπάλληλος της Βουλής και ο κάθε μισθωτός; Προσέξτε: Από την αποζημίωση ενός Βουλευτή θα φορολογηθεί μόνο το 25%, όταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος θα φορολογηθεί από το πρώτο ευρώ. Δείτε πόσα έσοδα θα πάρετε από τους μισθωτούς, από τους υπαλλήλους και πόσα έσοδα θα κερδίσει το κράτος από τριακόσιους Βουλευτές που κοστίζουν περισσότερο στον Κρατικό Προϋπολογισμό. Αυτό από μόνο του είναι παράλογο, παράδοξο και δεν υπάρχει καμία λογική εξήγηση που να εξηγήσει πώς με τέτοιο τρόπο κάποιοι νομοθετούν. 

Έχω φτιάξει ένα παράδειγμα που κατ’ αντιστοιχία μπορεί ο καθένας από εσάς να το επιβεβαιώσει. Ένας μισθωτός που έχει εισόδημα 18.000 ευρώ ετησίως, θα φορολογηθεί τόσο ώστε να αντιστοιχεί στο μισθό ενός Βουλευτή που παίρνει 85.000 ευρώ. Αυτό ονομάζεται "δίκαιο φορολογικό σύστημα", "πάταξη της φοροδιαφυγής", "ίση ευκαιρία και ίσο δικαίωμα στο να μπορώ να πληρώνω με όσα έχω". Το αφήνω στην κρίση του καθενός.

Σε ό,τι αφορά τα επιδόματα, τις ατέλειες και τη συμμετοχή στις Επιτροπές, εδώ υπάρχει μία πρόβλεψη για δαπάνη περίπου 30 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο. Πέρα από την όποια οικονομική διαδικασία, αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ότι είναι "μαύρα" για τον απλούστατο λόγο ότι όταν παίρνεις ένα επίδομα και δεν το φορολογείς, αυτά τα χρήματα στην αγορά ονομάζονται "μαύρα".  

Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για κάποια επιδόματα. Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα απλό επίδομα, το επίδομα ενοικίου που οι περισσότεροι παίρνουν εδώ ως Βουλευτές περιφέρειας. Η Βουλή σου χορηγεί 1.000 ευρώ, χωρίς να σε ρωτά πόσα ξοδεύεις για το ενοίκιό σου. Δηλαδή, αν εσύ μισθώνεις ένα ακίνητο για 300 ευρώ ή 400 ευρώ, τα υπόλοιπα 600 ευρώ δεν εμφανίζονται πουθενά, είναι "μαύρα" και τα ξοδεύεις όπως θέλεις. Κάντε τον πολλαπλασιασμό και δείτε πόσα ξοδεύει η Βουλή για τέτοιες δαπάνες. 

Επειδή δεν έχω αρκετό χρόνο, θα ολοκληρώσω σιγά-σιγά, λέγοντας το εξής: Θέλω επιτέλους να διευθετηθεί ένα ζήτημα, το οποίο είχαμε φέρει πολλάκις σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα και αφορά τη συμμετοχή στα Θερινά Τμήματα στις Επιτροπές. 

Το Προεδρείο είχε πει ότι δεν προβλέπεται να πληρώνεται ο Βουλευτής στα Θερινά Τμήματα στις Επιτροπές και συμφωνούμε σ’ αυτό, γιατί είναι υποχρέωσή μας και δικαίωμά μας να συμμετέχουμε στην Επιτροπή για θέματα που ο καθένας επιλέγει. Όμως, στον Προϋπολογισμό υπάρχει μία πρόβλεψη για 1,5 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο. Άρα, αυτό σημαίνει ότι οι Επιτροπές θα πληρώνονται. 

Για να μην κουράζω με διάφορα τεχνικά ζητήματα, θα πω αυτά που προτείνει η Χρυσή Αυγή. 
Ζητάμε την κατάργηση όλων των προνομίων για τον απλούστατο λόγο ότι ο ελληνικός λαός μας έχει ψηφίσει για να τον εκπροσωπούμε και όχι για να απολαμβάνουμε προνόμια τα οποία είναι προκλητικά. Τα ίδια τα νούμερα που παρουσιάζονται στο προσχέδιο του Προϋπολογισμού, είναι από μόνα τους προκλητικά. 

Έξω, στην ελληνική κοινωνία, αν μιλήσετε με κάποιον και του πείτε "εγώ πληρώνομαι με 7.000 ευρώ το μήνα και εσύ παίρνεις 400 ευρώ και πρέπει να είσαι χαρούμενος μ’ αυτό", αυτό από μόνο του είναι μία μεγάλη πρόκληση. 

Πρέπει να ξέρετε ότι για μας, άσχετα με το ότι μας κατηγορείτε, ο εθελοντισμός, αυτό που εμείς ονομάζουμε "να υπηρετείς την πατρίδα σου", δεν αποτιμάται σε χρήμα, αλλά σε ποιότητα έργου. 

Όταν βλέπουμε κάποιους πρώτοι να υπερασπίζονται το δικαίωμά τους να πληρώνονται με τέτοια εξοργιστικά ποσά, αυτό σημαίνει για μας ότι αυτοί δεν είναι εθελοντές, αλλά άτομα τα οποία θέλουν να κρατήσουν τη θέση τους για να απολαμβάνουν αυτά τα εξοργιστικά βουλευτικά προνόμια. Ευχαριστώ.»