ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Ο Αλέξης Τσίπρας θα σπάσει "τις άτιμες αλυσίδες" μας!



Από τη Λαμία που βρέθηκε χθες ο Αλέξης Τσίπρας, για την 71η επέτειο της ανατίναξης της Γέφυρας του Γοργοπόταμου, μας κάλεσε να σπάσουμε "τις άτιμες αλυσίδες"!

Ποιος μας έδεσε τις "αλυσίδες" Αλέξη; 
Τι πήγε στραβά από το Γοργοπόταμο μέχρι σήμερα και καταλήξαμε αλυσοδεμένοι κύριε Τσίπρα; Φοβάσαι να βάλεις τον δάκτυλον επί του τύπου των ήλων, ε; Τζιζ!

Ποιες αλυσίδες, λοιπόν;  Ποιοι μας έδεσαν τις αλυσίδες; Φυσικά άλλες αλυσίδες εννοεί ο Αλέξης και άλλες ο αλυσοδεμένος από το σάπιο πολιτικό σύστημα της "δημοκρατικιάς" μεταπολίτευσης πολίτης. Υπάρχει μία ειδοποιός διαφορά στις διάφορες αλυσίδες ως προς το ποιος/ποιοι μας τις έδεσαν και πώς θα τις σπάσουμε. 
Περί αυτού δεν έδωσε διευκρινίσεις ο εκ παρθενογένεσης προελθών, και με τα πολιτικά μπάζα εκ της κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ πλαισιωθείς, Αλέξης Τσίπρας. Όχι βέβαια ότι θέλει να το κρατήσει επτασφράγιστο μυστικό λόγω σαδισμού προς το λαό. Απλά δεν ξέρει τι του γίνεται το παιδί. 

Ή μάλλον, μπαρντόν, ξέρει ότι δεν θα τις σπάσουμε ποτέ τις άτιμες τις αλυσίδες με το σάπιο σύστημα που ο ίδιος υπηρετεί, απλούστατα διότι οι αρχιτέκτονες αυτού του συστήματος -- αόρατοι και ορατοί μαέστροι του μελοδράματος -- είχαν και έχουν στόχο ν' αλυσοδέσουν τους λαούς. 
Είναι το σύστημα που μας γυρνάει διαρκώς στο μηδέν, όπως λέει το τραγούδι που γράφτηκε το 1988, τότε που κυβερνούσε για δεύτερη τετραετία ο αείμνηστος δημαγωγός Ανδρέας Παπανδρέου και η "δημοκρατία" έτρεχε από τα μπατζάκια μας...

Άσε, ας μην τα θυμάμαι και ταράζομαι... Κοσκωτάδες,  πάμπερς, τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη, και άλλα ζιζάνια ανθούσαν και τότε στον αγρό της "δημοκρατίας", ενώ η επάρατη Χρυσή Αυγή ήταν αγέννητη.

Τι άλλο είπε ο Αλέξης μας στο Γοργοπόταμο; Να, τίποτα το καινούργιο. 
Είπε ότι με την αντίσταση θα διεκδικήσουμε την αξιοπρέπειά μας. Και πάλι δεν μας είπε σε τι και ποιους ν' αντισταθούμε. 
Στις τράπεζες, και να μην πληρώνουμε τα δανεικά που παίρναμε; 
Στην εφορία που μας στέλνει τα ραβασάκια; 
Στους δανειστές που ζητάνε πίσω τα χρήματα που μας έδωσαν; 
Σε ποιους να κηρύξουμε αντίσταση, βρε Αλέξη; 

Πάντως, από τα συμφραζόμενα μπορώ να εκλάβω ως απάντηση στο ερώτημά μου την αντίσταση στη "λογική του ρεαλισμού"! Θεός φυλάξει!

Εξήγησε πάντως το παιδί ότι μόνο με λαϊκή ενότητα μπορεί να βγει κανείς από τις δύσκολες στιγμές!
Μόνος του άραγε το σκέφτηκε αυτό; 
Πώς να υπάρξει "λαϊκή ενότητα" βρε Αλέξη μ', όταν εσείς οι κομματάρχες από το πρωί μέχρι το βράδυ βγάζετε τα μαχαίρια εναντίον αλλήλων στη Βουλή και στα τηλεπαράθυρα, μηδενίζοντας ο ένας το άλλο μετά μανίας, και στέλνετε στο λαό το μήνυμα του διχασμού, του κατακερματισμού και του μίσους;  

Μας δουλεύεις τώρα, βρε άνθρωπε;; Είναι δυνατόν να υπάρξει λαϊκή ενότητα στις δημοκρατίες-κομματοκρατίες; Μα γι' αυτό ακριβώς επινοήθηκαν τα κόμματα στη "δημοκρατία": για να μην υπάρχει ΠΟΤΕ λαϊκή ενότητα, και με το αξίωμα "διαίρει και βασίλευε" να καταδυναστεύονται οι λαοί από τους επιβήτορες της εξουσίας!

Α, ναι, να μην ξεχάσω το σπουδαιότερο που είπες: δεν μπορούμε να σπάσουμε τις άτιμες τις αλυσίδες, όταν πιστεύουμε ότι τα μνημόνια είναι μονόδρομος. 
Και ποιος είναι ο άλλος δρόμος που προτείνεις Αλέξη μ; 
Το παραμύθι που κάθε τόσο μας τσαμπουνάς, "Να καταργήσουμε τα μνημόνια και να επαναδιαπραγματευτούμε τη δανειακή σύμβαση", θεωρώντας ότι έχεις απέναντι ηλίθιους που θα σε δανείζουν χωρίς όρους;

Πάντως σε ένα πράγμα ο Αλέξης ήταν σαφής: στην υπεράσπιση της δημοκρατίας (δηλαδή του σάπιου συστήματος εξουσίας που μας εξαθλίωσε) από τους νοσταλγούς του ναζισμού! 
Σχετικά με αυτό είπε ότι πρέπει όλες οι "δημοκρατικές" δυνάμεις -- αυτές δηλαδή που νυχθημερόν αλληλοσπαράσσονται επειδή θεωρούν οι μεν τους δε, ληστές, προδότες, ψεύτες, απάτριδες, δυνάστες του λαού, και στην καλύτερη περίπτωση ηλίθιους -- να ενωθούν για ν' απομονώσουν πολιτικά, ηθικά και ιδεολογικά τους οπαδούς και συνεχιστές του δωσιλογισμού!

Χα, χα, χα! Προς ποιους είναι δωσίλογοι  οι "νεοναζί" βρε παιδιά;
Κατ' αρχήν τι σημαίνει δωσίλογος; "Ο συνεργάτης του εχθρού που κατέχει τη χώρα του." 
Ποιοι κατέχουν τη χώρα μας σήμερα; 
Ασφαλώς οι δανειστές μας και κυρίως οι Γερμανοί. 
Ποιοι συνεργάζονται με δαύτους και άρα είναι δωσίλογοι
Η παρούσα κυβέρνηση, οι προηγούμενες και οι επόμενες. 
Όπερ έδει δείξαι! 

Και ποιοι αντιστέκονται με νύχια και με δόντια στην κατοχή αυτή; 
Οι διωκόμενοι από το σύστημα ως "νεοναζί", παρόλο που και σ' αυτούς έχω κάνει σκληρή κριτική επανειλημμένα, όπως εδώ.  Πάντως ουδέν κόμμα αναμάρτητον, και το μη χείρον βέλτιστον.

Ωστόσο δωσίλογοι δεν είναι! 
Απεναντίας μάλιστα. Όπως γράφουν στην ιστοσελίδα τους
«Πρώτος μας στόχος η Εθνική Ανεξαρτησία
Πρέπει πρωτίστως η Ελλάς να ξαναγίνει Κράτος ελεύθερο και κυρίαρχο και να πάψει να αποτελεί ένα θλιβερό προτεκτοράτο ξένων δυνάμεων. 
Να απαλλαγούμε άμεσα από τους πράκτορες και τους υπηρέτες ξένων συμφερόντων που συναποτελούν το σύστημα εξουσίας της μεταπολίτευσης.»   

Γι' αυτό το διαπλεκόμενο σάπιο πολιτικο-οικονομικο-μιντιακό σύστημα τους τρέμει και εφαρμόζει εναντίον τους το "ρίξε, ρίξε λάσπη, στο τέλος όλο και κάτι θα μείνει"...

Στη συνέχεια παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη χθεσινή ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο Γοργοπόταμο:

«Υπάρχουν ιστορικές στιγμές που καταγράφονται ανεξίτηλα στη μνήμη. Υπάρχουν ιστορικές στιγμές που για πάντα θα μνημονεύονται. Μια τέτοια ιστορική στιγμή ήταν η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου 71 χρόνια πριν.

Ο Γοργοπόταμος έγινε το σύμβολο της αντίστασης στον κατακτητή, έγινε το σύμβολο της μάχης ενάντια στον φασισμό και μαζί με το κατέβασμα της σημαίας των ναζί από την Ακρόπολη, ο Γοργοπόταμος ήταν το έναυσμα για μαζική αντίσταση στον φασίστα κατακτητή, για μια Εθνική Αντίσταση που όμοιά της δεν γνώρισε ολόκληρη η Ευρώπη.
(...)
Και δύο είναι τα ισχυρότερα μηνύματα.

Πρώτον, μόνο με αντίσταση και αγώνα μπορεί κανείς να διεκδικήσει την αξιοπρέπειά του. Δεύτερον, μόνο με ευρύτατη, λαϊκή ενότητα μπορεί κανείς να βγει από τις δύσκολες στιγμές.

Σήμερα ζούμε ξανά δύσκολες εποχές. Δεν βρισκόμαστε, βέβαια, σε έναν πόλεμο σαν και αυτόν που έζησαν οι προηγούμενες γενιές. Βρισκόμαστε, όμως, στη μέση ενός σκληρού οικονομικού πολέμου. 
(...)
Γιατί, έχουμε ξανά γύρω μας ανθρώπους που δυσκολεύονται να επιβιώσουν, που ψάχνουν να βρουν τροφή στα σκουπίδια, που φεύγουν μετανάστες στο εξωτερικό, νέα παιδιά, βρέφη που δεν μπορούν να εμβολιαστούν. Συνανθρώπους μας, με ασθένειες, που δεν έχουν περίθαλψη.
Η χώρα ζει μια ανθρωπιστική κρίση.

Και δικό μας χρέος, μένοντας πιστοί στο μήνυμα του Γοργοποτάμου, είναι να υπερβούμε τις διαχωριστικές γραμμές.
Να οικοδομήσουμε μια νέα ενότητα και να βγάλουμε τον τόπο από αυτή την κρίση αυτή και την καταστροφή.

"Να σπάσουμε τις άτιμες αλυσίδες", όπως λέει και το θρυλικό αντάρτικο άσμα. 

Αλλά, δεν μπορούμε να σπάσουμε τις άτιμες τις αλυσίδες, όταν πιστεύουμε ότι τα μνημόνια που μας επιβάλλονται είναι μονόδρομος. 

Δεν μπορούμε να σπάσουμε τις αλυσίδες, ούτε θα ανατινάζονταν ποτέ καμία γέφυρα, αν αυτό που υπερίσχυε ήταν η λογική του ρεαλισμού, ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος, παρά μόνον ο δρόμος του κατακτητή. Και διαρκώς να σκεφτόμαστε ότι υπάρχει η επίκληση του φόβου των αντιποίνων. 

Καμία γέφυρα δεν θα ανατινάζονταν πριν από 71 χρόνια, αν επικρατούσαν αυτές οι λογικές. Και καμία γέφυρα δεν θα ανατιναζόταν αν δεν επικρατούσε τότε, έστω για λίγο, η λογική του να ενωθούμε σε αυτά που μας ενώνουν, αφήνοντας πίσω αυτά που μας χωρίζουν. 

Έχουμε, λοιπόν, χρέος να υπερασπιστούμε την ιστορική μνήμη με οδηγό και παράδειγμα τη σημερινή επέτειο, να αγωνιστούμε, να αντισταθούμε. 

Δικό μας χρέος είναι να υπερασπιστούμε και τη δημοκρατία από τους νοσταλγούς του ναζισμού, τους οπαδούς και συνεχιστές του δωσιλογισμού και όσους τους χαϊδεύουν. Οφείλουν όλοι οι δημοκράτες, όλοι οι πατριώτες, όλες οι πολιτικές δυνάμεις να τους κρατούν πολιτικά, ηθικά και ιδεολογικά απομονωμένους. Και χθες και σήμερα και αύριο.

Έχουμε χρέος να ανατινάξουμε τις γέφυρες της εξάρτησης, της υποτέλειας και να στήσουμε με δυσκολία και αγώνα τις γέφυρες της προκοπής, της προόδου, της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας, τις γέφυρες της αξιοπρέπειας σε αυτό τον τόπο. 
(...) 
Φίλες και φίλοι, πριν από 71 χρόνια, τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου του '42, ανατινάχτηκε η γέφυρα του Γοργοποτάμου. 40 χρόνια μετά, αυτή η ημερομηνία έγινε ο επίσημος εορτασμός της Εθνικής Αντίστασης. Αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση και αυτό ήταν ένας πολύ σημαντικός σταθμός. 

Πέρασαν από τότε 31 χρόνια. Σήμερα ο τόπος αντιμετωπίζει ξανά τεράστιες δυσκολίες. Σήμερα δεν αρκεί απλά να μην ξεχνάμε. Δεν αρκεί απλά να τιμούμε. Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή η συλλογική συνείδηση και η ιστορική μνήμη μας δείχνει τα βήματα, τα χνάρια να προχωρήσουμε μπροστά για να ξαναχτίσουμε από την αρχή τον τόπο. Με αξιοπρέπεια και αντίσταση μπορούμε να τα κερδίσουμε όλα. 

Με ευρύτατη λαϊκή ενότητα σε αυτά που μας ενώνουν, μπορούμε να ξεχωρίσουμε από το χθες της υποταγής και να προχωρήσουμε ενωμένοι μπροστά στο αύριο της προκοπής. 

Η Εθνική Αντίσταση είναι ζωντανό σύμβολο και μας δείχνει τον ηρωικό δρόμο προς την προκοπή και τη δημιουργία. Να είστε καλά.»