ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Άδειες πολυκατοικίες της Εκκλησίας στη Βουλιαγμένη


Την εποχή που περισσότεροι από 20.000 συμπολίτες μας ζουν στο δρόμο ή σε άθλιες συνθήκες στέγασης, υποφέροντας την πιο οδυνηρή μορφή φτώχειας, η Εκκλησία κρατάει άδεια εκατοντάδες ιδιόκτητα διαμερίσματα!

Προ ημερών μιλούσα με μια παλιά φίλη η οποία προ ετών είχε νοικιάσει διαμέρισμα σε μια από τις πολλές  "ιερές" πολυκατοικίες της Εκκλησίας στη Βουλιαγμένη.
Πριν από καμιά δεκαριά χρόνια, η Εκκλησία είχε κάνει έξωση στην τετραμελή οικογένειά της, όπως και σε άλλους ενοικιαστές, με σκοπό, όπως τους είπαν, ν' ανακαινίσουν την πολυκατοικία και να ενοικιάσουν τα διαμερίσματα σε καλύτερη τιμή. Από τότε τα διαμερίσματα παραμένουν άδεια, τόσο σ' εκείνη την πολυκατοικία που έμενε όσο και στις διπλανές επί της οδού Δεκελείας και στην κάθετη οδό Δανάης, ενώ ουδεμία ανακαίνιση έγινε.

Στην εποχή πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης που έχει πλήξει τη χώρα μας, όπου το πρόβλημα των αστέγων τείνει να λάβει εκρηκτικές διαστάσεις, συνιστά έγκλημα για την Εκκλησία να κρατάει άδεια εκατοντάδες διαμερίσματα και να μην τα παραχωρεί δωρεάν σε άπορους και άστεγους συμπολίτες μας.

Πήγα επί τόπου για να διαπιστώσω ιδίοις όμμασι την κατάσταση, και τρεις από τις άδειες πολυκατοικίες της Εκκλησίας είναι σκεπασμένες με λινάτσες, ως φαίνεται για να μην... κρυώσουν. Όχι, δεν υπήρχαν σκαλωσιές, και οι μπλε λινάτσες εφάπτονταν στα μπαλκόνια. Ούτε γίνονταν ανακαινίσεις. 
Ίσως τις είχαν σκεπάσει για να μην προκαλούν τους περαστικούς.
Ίσως να τις σκέπασαν για ν' αποτρέψουν τυχόν κατάληψή τους από άστεγους.
Άβυσσος η ψυχή της Εκκλησίας που τα τελευταία τρία χρόνια κλαίγεται συν τοις άλλοις διότι δεν μπορεί να νοικιάσει τις πολυτελείς μεζονέτες της στη Βουλιαγμένη και την Κηφισιά.



 «Στα... αζήτητα "ιερές" μεζονέτες, διαμερίσματα και καταστήματα. 

Θύμα της υπερπροσφοράς σε ακίνητα και ειδικά από το γεγονός ότι μένουν στα... αζήτητα τα μεγάλα σπίτια, έχουν πέσει οι μεζονέτες που διαθέτει η Εκκλησία.

Στη Βουλιαγμένη άγονοι έχουν κηρυχθεί οι διαγωνισμοί για την ενοικίαση 7 μεζονετών με τιμές από 1.070 έως 1.500 ευρώ το μήνα.

 Υπάρχει μεζονέτα 95 και 80 τ.μ. α' και β' ορόφου στη Βουλιαγμένη που η τιμη ενοικίασής του είναι 1.225 ευρώ όταν προ κρίσης ενοικιαζόταν πάνω από 2.000 ευρώ.

 Επίσης, για άλλη μεζονέτα πάνω από 250 τ.μ. συνολικά ζητείται ενοίκιο 1.500 ευρώ, δηλαδή 6 ευρω/τ.μ. το μήνα όταν προ κρίσης ξεπερνούσε τα 9 ευρώ/τ.μ.

Άλλη μεζονέτα 220 τ.μ. ενοικιάζεται προς 1.350 ευρώ και διπλανή μεζονέτα επίσης 1.450 ευρώ ενώ ευκαιρία θεωρείται μια μεζονέτα υπογείου - ισογείου 190 τ.μ. προς 1.070 τ.μ.

Το ίδιο και στην Κηφισιά όπου υπάρχουν ξενοίκιαστες μεζονέτες και μεγάλα οροφοδιαμερίσματα για τα οποία ζητούνται από 750 έως 2.000 ευρώ μηνιαίως. Είναι χαρακτηριστικό ότι για μεζονέτα 330 τ.μ. το ενοίκιο έχει πέσει κάτω από τα 2.000 ευρώ μηνιαίως.

Υπάρχουν επίσης διαμερίσματα σε διάφορες περιοχές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης που έχουν βγει στην κυριολεξία στο σφυρί. (...)»

Παραθέτω μερικές φωτογραφίες των άδειων, ου μην αλλά "ιερών", πολυκατοικιών της Εκκλησίας στις οδούς Δεκελείας και Δανάης, στη Βουλιαγμένη, που προκαλούν θλίψη, αγανάκτηση και οργή εναντίον των υπευθύνων της εγκατάλειψης, με την ελπίδα κάποιοι να ευαισθητοποιηθούν: