ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

Βδέλυγμα τα Χριστούγεννά μας για το Χριστό


Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια διασκευή της όρασης του προφήτη Ησαΐα (κεφάλαιο 1: 1-31), που είδε για την Ιερουσαλήμ και το λαό του Ισραήλ γύρω στο 700 π.Χ. 
Με ελάχιστες τροποποιήσεις, τα λόγια του προφήτη θα ταίριαζαν γάντι στη σημερινή "Ορθόδοξη" Ελλάδα της ηθικής σήψης και της παρακμής. 
Στη θέση του Ισραήλ της εποχής του Ησαΐα τοποθετήστε τους σύγχρονους Έλληνες.
Στη θέση του Ησαΐα φανταστείτε τον Ιησού Χριστό, αφού, δυστυχώς, δεν υπάρχει ανάμεσά μας ζωντανός προφήτης του πνευματικού αναστήματος του Ησαΐα για ν' αρθρώσει τον προφητικό λόγο που χρειαζόμαστε μπας και συνέλθει λαός και ηγεσία.

«Ακούστε, ουρανοί, και ακροάσου γη· επειδή, ο Κύριος μίλησε.

 Γιους έθρεψα και ύψωσα, αυτοί, όμως, αποστάτησαν από μένα. 

Το βόδι γνωρίζει το αφεντικό του, και το γαϊδούρι τη φάτνη του κυρίου του·  οι Έλληνες, όμως, δεν γνωρίζουν, ο λαός μου δεν εννοεί. 

Αλίμονο, έθνος αμαρτωλό, λαέ φορτωμένε ανομία, σπέρμα κακοποιών, γιοι διεφθαρμένοι! 

Εγκατέλειψαν τον Κύριο, καταφρόνησαν τον  Ιησού Χριστό, στράφηκαν προς τα πίσω. 

(...) Ολόκληρο το κεφάλι είναι άρρωστο, και όλη η καρδιά διεφθαρμένη. 

Από το πέλμα του ποδιού μέχρι το κεφάλι δεν υπάρχει σ' εσάς ακεραιότητα, αλλά τραύματα, και μελανιές, και σάπια έλκη. (...) 

 Η γη σας είναι έρημη, οι πόλεις σας καπνισμένες. 

Τη γη σας την κατατρώνε μπροστά σας ξένοι· και είναι έρημη, σαν πορθημένη από αλλόφυλους. 

Και η Αθήνα εγκαταλειμμένη σαν καλύβα μέσα σε αμπελώνα, σαν οπωροφυλάκιο σε κήπο αγγουριών· σαν πόλη που πολιορκείται. 

Αν ο Κύριος των δυνάμεων δεν άφηνε σε σας ένα μικρό υπόλοιπο, σαν τα Σόδομα θα είχατε γίνει, και με τα Γόμορρα θα είχατε εξομοιωθεί. 

Ακούστε τον λόγο του Κυρίου, άρχοντες των Σοδόμων· ακροαστείτε τον νόμο του Θεού, λαέ των Γομόρρων. 

"Ποια ανάγκη έχω από την πληθώρα των λειτουργιών σας;" λέγει ο Κύριος· 

Είμαι χορτάτος από πρόσφορα και κεριά. 

Όταν έρχεστε να εμφανιστείτε μπροστά μου, ποιος ζήτησε αυτό από τα χέρια σας, να πατάτε τις αυλές μου; 

 Μη φέρνετε πλέον μάταιες προσφορές· το θυμίαμα είναι σε μένα βδέλυγμα. 

Τις Κυριακές σας και τις γιορτές σας, το συγκάλεσμα των συνάξεων, δεν τα ανέχομαι.

Δεν μπορώ να υποφέρω ανομία και πανηγυρικά Χριστούγεννα. 

Τις νεομηνίες σας και τις διαταγμένες γιορτές σας μισεί η ψυχή μου· είναι φορτίο σε μένα· βαρέθηκα να υποφέρω. 

Και όταν απλώνετε τα χέρια σας, θα κρύβω από σας τα μάτια μου· ναι, όταν πληθαίνετε τα "Κύριε ελέησον", δεν θα εισακούω· τα χέρια σας είναι γεμάτα από αίματα. 

Λουστείτε, καθαριστείτε· αποβάλετε την κακία των πράξεών σας μπροστά από τα μάτια μου· σταματήστε πράττοντας το κακό, μάθετε να πράττετε το καλό·

Εκζητήστε κρίση και δικαιοσύνη, κάντε ευθύτητα στον καταδυναστευμένο, προστατεύστε τους αδύναμους. 

Ελάτε τώρα, και ας διαδικαστούμε, λέει ο Κύριος. (...) 

Αν μετανοήσετε και υπακούσετε, θα φάτε τα αγαθά της γης. 

Αν, όμως, δεν υπακούσετε και συνεχίσετε την αποστασία σας, θα καταφαγωθείτε από τους εχθρούς σας· επειδή, το στόμα του Κυρίου μίλησε. 

Πώς η πιστή πόλη έγινε πόρνη; 
Ήταν γεμάτη από κρίσεις· η δικαιοσύνη κατοικούσε μέσα σ' αυτή· αλλά τώρα κατοικούν διεφθαρμένοι. 

Το ασήμι σου έγινε σκουριά· το κρασί σου ανακατεύτηκε με νερό. 

Οι άρχοντές σου είναι απειθείς, και σύντροφοι με τους κλέφτες· όλοι αγαπούν δώρα, και κυνηγούν αντιπληρωμές. (...)

Γι' αυτό, ο Κύριος λέει, ο Κύριος των δυνάμεων, ο Ισχυρός του Ισραήλ: 
(...) Οι παράνομοι και οι αμαρτωλοί μαζί θα καταστραφούν, κι αυτοί που εγκατέλειψαν τον Κύριο, θα καταναλωθούν. 
Επειδή, (...) θα γίνετε σαν βελανιδιά, που τα φύλλα της μαραίνονται, και σαν κήπος, που δεν έχει νερό. 

Και ο ισχυρός θα γίνει σαν καλάμι, και το έργο του σαν σπινθήρας, και θα καούν και τα δύο μαζί, και δεν θα υπάρχει εκείνος που να τα σβήνει.»