ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013

Ο συμβολισμός της φάτνης του Χριστού


Η Καινή Διαθήκη, όπως άλλωστε και η Παλαιά Διαθήκη, είναι γεμάτες από συμβολισμούς και αλληγορίες με βαθιά πνευματικά μηνύματα, τα οποία δυστυχώς, ως επί το πλείστον, περνάνε απαρατήρητα.

Γιατί έπρεπε να γεννηθεί ο Χριστός σε μια φάτνη;  Γιατί ο Βασιλεύς των Βασιλέων και Κύριος των Κυρίων προτίμησε να γεννηθεί σε μια φάτνη αντί σ' ένα παλάτι, σ' ένα αρχοντικό κάποιου προύχοντα της περιοχής, έστω σ' ένα πανδοχείο για ταξιδιώτες;

Για να μας διδάξει ταπεινότητα, μας λένε οι ιερείς. Προσωπικά δε νομίζω ότι αυτό είναι το κύριο μήνυμα που θέλει να μεταφέρει η Γραφή.

«Και (η Μαριάμ) εγέννησε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εσπαργάνωσεν αυτόν και κατέκλινεν αυτόν εν τη φάτνη, διότι δεν ήτο τόπος δι' αυτούς εν τω καταλύματι», μας λέει ο Ευαγγελιστής Λουκάς.

Δεν υπήρχε τόπος γι' αυτούς στο κατάλυμα...  Ο Υιός και Λόγος του Θεού δεν βρήκε κατάλυμα, και γι' αυτό γεννήθηκε στη φάτνη των αλόγων!

Ποιο είναι το αλληγορικό μήνυμα που έκρυψε ο Ευαγγελιστής Λουκάς πίσω από αυτές τις λέξεις;
Είναι ότι οι πλούσιοι, οι έχοντες και κατέχοντες, δεν προσφέρουν ούτε μια μικρή γωνιά στην καρδιά τους για να γεννηθεί ο Λόγος του Θεού. Είναι ερμητικά κλειστές οι πόρτες τους διότι το "πανδοχείο" της καρδιάς τους είναι γεμάτο από τα κίβδηλα αγαθά του κόσμου τούτου.

Πού να βρεθεί γωνίτσα ελεύθερη "εν τω καταλύματι" των ανθρώπων για το Χριστό, το Λόγο του Θεού; 
Και δυστυχώς, αυτό που συνέβη 2013 χρόνια πριν συμβαίνει συστηματικά μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει τόπος εν τω καταλύματι της καρδιάς των κατ' όνομα Χριστιανών, πλούσιων και φτωχών, για να φιλοξενηθεί ο Λόγος του Θεού...

Χριστούγεννα αύριο, και μικροί μεγάλοι θα γιορτάσουν τα γενέθλια ενός απόντος από τη ζωή μας Χριστού.
Οποία υποκρισία! Θα προσπαθήσουμε όλοι να γεμίσουμε το μεγάλο κενό της ψυχής μας με υποκριτικές ευχές προς αλλήλους - χρόνια πολλά μπλα, μπλα, μπλα... - και να φουσκώσουμε τα στομάχια μας με κουραμπιέδες, μελομακάρονα, γαλοπούλες γεμιστές και άλλα αχνιστά εδέσματα.
Η καρδιά μας όμως δεν θα προσφέρει ούτε μια μικρή γωνίτσα για να γεννηθεί ο Λόγος του Θεού,
διότι είναι ενοχλητικός και μας ταράζει την ένοχη μακαριότητα, δηλαδή την πνευματική νέκρωση...

Οι δεσποτάδες θα πρωτοστατήσουν στις χριστουγεννιάτικες λειτουργίες ανεβασμένοι στους θρόνους με τα χρυσοποίκιλτα άμφιά τους, αλλά δεν ήτο τόπος για το Χριστό εν τω καταλύματι της καρδιάς τους.

Οι πολιτικοί άρχοντες με τα παραφουσκωμένα πόθεν αίσχος τους θα πιάσουν τις πρώτες θέσεις στις κατά τόπους εκκλησίες για να μας δείξουν πόσο ευσεβείς Ορθόδοξοι Χριστιανοί είναι, αυτοί οι ανάλγητοι υποκριτές που δεν έχουν συναίσθηση των ευθυνών τους για τη δυστυχία και τη φτώχεια του λαού. 

Οι φιλάνθρωποι θα ρίξουν μερικά δέματα με τρόφιμα σε μη έχοντες εδώ κι εκεί, προσπαθώντας εις μάτην να κατευνάσουν τις τύψεις τους, ενώ τα ΜΜΕ θα προσφέρουν μια τεχνητή εικόνα ευδαιμονίας για να μας δια-σκεδάσουν, να δια-σκορπίσουν δηλαδή, έστω και προσωρινά, τις έγνοιες και τις αγωνίες.

Όμως δεν ήτο τόπος για το Χριστό - Λόγο του Θεού - εν τω καταλύματι της καρδιάς των περισσότερων απ' αυτούς...

Αν υπήρχε τόπος στην καρδιά τους για να γεννηθεί ο Λόγος του Θεού, οι πρώτοι που θα σκέπτονταν και θα έψαχναν να βρουν είναι οι μοναχικοί άνθρωποι. Εκείνοι που 365 μέρες το χρόνο ζουν μόνοι, ξεχασμένοι και αζήτητοι. Και ο ψυχικός πόνος της μοναξιάς είναι πολύ πιο δυσβάστακτος από τον πόνο της φτώχειας.
Όχι βέβαια ότι ο μοναχός άνθρωπος αποζημιώνεται αν τον επισκεφτεί κάποιος μια φορά το χρόνο, τα Χριστούγεννα, για 10 λεπτά... Δεν φτάνει αυτό. Δεν είναι εκδήλωση αγάπης αυτό, αλλά υποκρισίας.

Τούτα τα Χριστούγεννα ας σκεφτούμε όλοι τα μοναχικά άτομα που γνωρίζουμε, κι ας τα καλέσουμε να φάνε μαζί μας, να περάσουν μερικές ώρες με τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Θα είναι σα να καλέσαμε το Χριστό στο σπίτι μας, σα να δώσαμε κατάλυμα στην καρδιά μας για να γεννηθεί ο Λόγος του Θεού.



********

Προστέθηκε στις 25/12/2013

«Συγκίνηση κι έντονο προβληματισμό προκαλεί η είδηση του θανάτου, ανήμερα των Χριστουγέννων, ενός αστέγου μέσα σε εγκαταλελειμμένο σπίτι όπου είχε βρει καταφύγιο τον τελευταίο καιρό. 

Τον ηλικιωμένο (περίπου 75 χρονών) βρήκαν νεκρό σήμερα το πρωί περίοικοι μέσα σε ένα μισογκρεμισμένο σπίτι στην οδό Δανιηλίδος. 

Ο ηλικιωμένος, όπως πληροφορείται το thebest.gr, ήταν ολομόναχος και εδώ και λίγες μέρες κοιμόταν στο σπίτι όπου και έχασε τη ζωή του. 
Οι συμπολίτες που τον βρήκαν κάλεσαν αμέσως την αστυνομία και ασθενοφόρο όμως ήταν ήδη πολύ αργά για τον άτυχο 75χρονο. 
Οι ακριβείς λόγοι του θανάτου του διερευνώνται.»(πηγή)

"Διερευνώνται", λέει, οι λόγοι  του θανάτου του ολομόναχου 75χρονου;
Δηλαδή, εκτός από κοινωνία ανάλγητων, είμαστε και κυνικά περίεργοι... Ωιμέ!