ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Ολόκληρο το άρθρο του Economist για τον Κέρβερο-Τρόικα


Εφ’ όλης της ύλης άρθρο του Economist για το "δράκο" του ευρώ. (1/2/2014)

«Στην ελληνική μυθολογία ο Κέρβερος ήταν ένας σκύλος με τρία κεφάλια που φύλαγε τις πύλες του Άδη. 
Στη σύγχρονη ελληνική πολιτική η Τρόικα είναι το τέρας με τα τρία κεφάλια που παγιδεύει τη χώρα σε έναν οικονομικό Άδη. 

Στο υπουργείο Οικονομικών στην Αθήνα, ακόμη και οι καθαρίστριες φωνάζουν "δολοφόνοι" στους επικεφαλής της Τρόικα επισκέπτες. Στη Λισαβόνα πανό διαδηλωτών αναφέρουν "*αμήστε την Τρόικα". Υπάρχει τώρα ένας πορτογαλικός νεολογισμός, "entroikado" που σημαίνει περίπου "οικονομικό βιασμό".

Ως προστάτης των πιστωτών, η Τρόικα δεν υπάρχει περίπτωση ν' αγαπηθεί ποτέ. Το τρίο - ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ - αυτοσχεδιάστηκε κατά την εποχή της πρώτης "διάσωσης" ( bail-out ) της Ελλάδας, το Μάιο του 2010. Από τότε βρίσκεται στην καρδιά των άλλων διασώσεων, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, και πιο πρόσφατα της Κύπρου. Ο ρόλος της ωστόσο αμφισβητείται όλο και περισσότερο. Είναι το τέρας που ξεσκίζει πάρα πολύ τη ζωντανή σάρκα των χωρών που υποτίθεται ότι σώζει. Και ποιος, εν πάση περιπτώσει, ελέγχει αυτό το τέρας;

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αρχίσει μια έρευνα μέσα στα πεπραγμένα της Τρόικα...
Ευρωβουλευτές έχουν αρχίσει να επισκέπτονται "σωσμένες" χώρες, και έχουν συγκαλέσει αξιωματούχους της Τρόικα για ανάκριση. Οι Σοσιαλιστές κατηγορούν την Τρόικα για ανικανότητα, και ακόμη ότι έχουν παραβιάσει τα κοινωνικά δικαιώματα των συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ότι θέλουν να τα καταργήσουν.
Οι Συντηρητικοί λένε ότι η Τρόικα ήταν μια αναγκαία σκοπιμότητα που απέδειξε την αξία της, αλλά θα πρέπει ν' αντικατασταθεί με τον καιρό. Και οι δυο πλευρές συμφωνούν ότι στηρίζεται  σε μια αμφίβολη νομική βάση και είναι ανησυχητικά ανεξέλεγκτη.

Η Τρόικα έχει επικριθεί πιο πικρόχολα στην Ελλάδα, και υπάρχει λόγος. Η παραγωγή έχει πέσει περίπου κατά ένα τέταρτο από την έναρξη της κρίσης και το 27% του πληθυσμού είναι άνεργο.

Αν και η Ελλάδα πέτυχε, αξιοσημείωτα, ένα πρωτογενές πλεόνασμα (κι αυτό είναι πριν από τις πληρωμές των τόκων), βρίσκεται ξανά στα χαρακώματα με τους πιστωτές της, οι οποίοι καθυστερούν την εκταμίευση της επόμενης δόσης. Η χρονική συγκυρία της διένεξης είναι άσχημη. Η Ελλάδα έχει την προεδρία της ΕΕ και η αποδυναμωμένη κυβέρνησή της ρισκάρει να ταπεινωθεί στις εκλογές του Μαΐου από τα κόμματα που είναι εναντίον της Τρόικα.

Ο συντηρητικός πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ισχυρίζεται ότι το πρόβλημα έχει προκληθεί από τη διαμάχη μεταξύ ΔΝΤ και Κομισιόν. Η Ελλάδα, λέει,  ρισκάρει να παγιδευτεί μεταξύ "των δύο ελεφάντων".

Πράγματι, οι επικεφαλής της Τρόικα έχουν συχνά διαφωνήσει. Το ΔΝΤ με γκρίνια αποδέχτηκε την επιμονή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να γλιτώσουν οι μεγαλομέτοχοι των Ιρλανδικών Τραπεζών, αυξάνοντας το φορτίο των Ιρλανδών φορολογούμενων. Το ΔΝΤ σταθερά υποστήριζε, αρχικά κατ’ ιδίαν και κατόπιν δημόσια, ότι οι Ευρωπαίοι έσπρωχναν τη λιτότητα πολύ μακριά. Παρόλο που χρηματοδότησε την πρώτη ελληνική διάσωση, το ΔΝΤ έχει γίνει πιο αδιάλλακτο στον υπολογισμό της βιωσιμότητας του τεράστιου χρέους της Ελλάδας.

Αρχικά αυτό βόλευε τη Γερμανία, που υποστήριζε απαιτήσεις όπως οι ιδιώτες ομολογιούχοι να υποστούν ζημιές ώστε να μειωθεί το κόστος μιας δεύτερης διάσωσης (η ιδέα τρομοκρατούσε την ΕΚΤ). Τώρα το ΔΝΤ δεν βολεύει: αξιόπιστη μείωση του χρέους της Ελλάδας απαιτεί μια διαγραφή επίσημων δανείων. Η Γερμανία θα προτιμούσε να επιμηκύνει την αποπληρωμή. Αλλά "επιμήκυνση και προσποίηση" αφήνουν μια μεγάλη προεξοχή του χρέους και πολιτική αβεβαιότητα που αποθαρρύνει τους επενδυτές.

Ο κύριος Σαμαράς κατ’ ιδίαν πιστεύει ότι το ΔΝΤ υιοθετεί μια απαισιόδοξη άποψη των δημοσιονομικών για να πιέσει τη Γερμανία να βοηθήσει. Λέει στην Τρόικα να μην πιέζει πολύ σκληρά, μήπως οι απαιτήσεις της ενδυναμώσουν το ριζοσπαστικά αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο προηγείται στις δημοσκοπήσεις.

Η Γερμανία, και κατ’ επέκταση η Κομισιόν, δείχνουν συμπάθεια, παρόλο ότι η Ελλάδα  έχει ακόμη δρόμο προτού πιάσει τα μεγάλα πλεονάσματα που χρειάζεται για να εξοφλήσει το χρέος της. Για το ΔΝΤ το πιο σοβαρό έλλειμμα είναι η μακρά λίστα των ανεκπλήρωτων διαρθρωτικών αλλαγών.

Εάν οι Ευρωπαίοι θέλουν πράγματι να μην έρθει στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, η καλύτερη απάντηση είναι να διαγράψουν γρήγορα ένα μεγάλο μέρος του  χρέους.

Οι τρεις κεφαλές της Τρόικα έχουν εργαστεί κατά το μάλλον ή ήττον φιλικά, αλλά η αναμόρφωση έχει καθυστερήσει. Σε κάποιο βαθμό η Τρόικα ήδη ξεθωριάζει. 
Η Ιρλανδία και η Ισπανία (οι οποίες έλαβαν μια μερική διάσωση των τραπεζών τους) έχουν τελειώσει τα προγράμματα στήριξης και επιστρέφουν στις αγορές. Η Πορτογαλία ίσως το κάνει αυτή την Άνοιξη, πιθανόν με τη βοήθεια μιας προστατευτικής γραμμής πίστωσης. Απομένει το αρχικό πρόβλημα, η Ελλάδα, και σε μικρότερο βαθμό η Κύπρος.

Η στασιμότητα του Ευρώ

Οι ευρώφιλοι ελπίζουν ότι ένα ολοκληρωμένο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, που θα δομηθεί γύρω από το ταμείο διάσωσης, δηλαδή τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕSΜ), θα πάρει τα ηνία από το ΔΝΤ, και θα υπαχθεί στον έλεγχο της Ευρωβουλής. Αλλά αυτό θα απαιτούσε αλλαγή συνθήκης για να μετατραπεί ο ESM, τώρα ένα διακυβερνητικό σώμα, σε έναν θεσμό της ΕΕ. Η Γερμανία (και άλλοι πιστωτές) θα έπρεπε να συμφωνήσουν να παραδώσουν τον έλεγχο των χρημάτων τους. Και το να εμπλέξεις το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στον καθορισμό μακροοικονομικών όρων είναι μια συνταγή για παράλυση.

Μια εναλλακτική επιλογή θα ήταν να αφεθεί το πρόβλημα εντελώς, ή κυρίως, στα χέρια του ΔΝΤ. Έχει μεγαλύτερη εμπειρία και ανεξαρτησία από την Κομισιόν. Είναι αλήθεια  ότι μπορεί να μην έχει πάντα αρκετά χρήματα για να χρηματοδοτήσει τις μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές διασώσεις, αλλά στην Ελλάδα θα είχε μειώσει το λογαριασμό με το να κούρευε το χρέος ενωρίτερα και πιο αποφασιστικά, ενώ στην Ιρλανδία θα είχε κουρέψει ανώτερους πιστωτές τραπεζών. Έτσι οι απώλειες θα είχαν επιβληθεί σ’ εκείνους που αξίζει να τις υποστούν: τις τράπεζες που δάνειζαν φθηνό χρήμα σε απερίσκεπτους δανειστές.

Ίσως η συνεργασία μεταξύ των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ θα χρειάζεται πάντα για να αντιμετωπιστούν τα μοναδικά προβλήματα υψηλά ενσωματωμένων χωρών, κλειδωμένων σε μία συναλλαγματική ζώνη, με ένα μοναδικό επιτόκιο.

Αλλά η παρουσία της τρίτης κεφαλής, της ΕΚΤ, είναι σαφώς μια ανωμαλία. Η εξουσία της κεντρικής τράπεζας δεν φτάνει μέχρι τις διαπραγματεύσεις πάνω σε περικοπές του προϋπολογισμού και μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, ή στην απειλή διακοπής ρευστότητας εάν μια χώρα δεν συμμορφώνεται με τις επιθυμίες της. Τώρα που η ΕΚΤ γίνεται η κύρια τράπεζα που εποπτεύει την Ευρωζώνη, η σύγκρουση συμφερόντων είναι καταφανής. Η κεφαλή της σίγουρα θα είναι η πρώτη που θα κλαδευτεί.»