ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Όποια δημόσια πέτρα κι αν σηκώσεις, ΔΙΑΦΘΟΡΑ!


Απ' όλα έχει ο ελληνικός δημόσιος μπαξές της διαφθοράς. Η ευρηματικότητα των κρατικοδίαιτων περί τις λαμογιές δεν έχει όρια. Το θράσος τους είναι ασύλληπτο για έναν υπάλληλο του ιδιωτικού τομέα που τρέμει το φυλλοκάρδι του μην κάνει καμιά στραβή και τον απολύσουν πάραυτα.
Βλέπετε, αν δεν κάνουν και κάτι τέτοια οι δημόσιοι κηφήνες θα πλήξουν από ανία. 

Για σκέψου κάθε μέρα να είναι αναγκασμένοι να πηγαίνουν στο ίδιο γραφείο, να βλέπουν τις ίδιες φάτσες, να λένε τα ίδια και τα ίδια αναμεταξύ τους, και κάπου-κάπου άντε να βάζουν και καμιά σφραγίδα... Θα το άντεχε αυτό ένας ευφυής και φιλόδοξος άνθρωπος που βλέπει τη ζωή σαν...
πρόκληση, σαν ένα συναρπαστικό αγώνα για το καλύτερο; Όχι βέβαια!

Αναγκάζονται λοιπόν να σκέπτονται πώς θα πάρουν πρόωρη συνταξιοδότηση για να γλιτώσουν από το δημοσιοϋπαλληλικό μαρτύριο και πώς θ' ανέβει η αδρεναλίνη τους με καμιά αρπαχτή. Εδώ έχουμε και παροιμία κατάλληλη για τις περιπτώσεις αυτές: Ποιος έχει το μέλι στα χέρια του και δεν το γλείφει; Και το σχετικό απόφθεγμα του αλήστου μνήμης Ανδρέα Παπανδρέου: Είπαμε να κάνει στον εαυτό του και κανένα δωράκι αλλά όχι και 500 εκατομμύρια!

Από τη στιγμή, λοιπόν, που εξασφαλίζουν τη μονιμότητα οι κρατικοδίαιτοι, η δημόσια καρέκλα τους φαίνεται  βαρετή. Το γραφείο μοιάζει σαν τάφος. Χρειάζονται λοιπόν τις λαμογιές για να κρατηθούν ξύπνιοι και να 'κονομήσουν τα έξτρα τους. "Τι διάολο; Μόνο οι από πάνω θα κλέβουν; Εμείς κορόϊδα είμαστε;", συλλογίζονται και τολμούν.

Καλά, εντάξει, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, κάποιοι που δεν θα προχωρήσουν σε λαμογιές από δειλία και φόβο, άντε κι ένα ελάχιστο ποσοστό "γραφικών" - έτσι τους θεωρούν τα λαμόγια - από ευσυνειδησία. Βλέπουν όμως το όργιο γύρω τους αλλά δεν καρφώνουν τον συνάδελφο ή τον προϊστάμενο, φοβούμενοι αντίποινα. Άρα είναι παθητικά συνένοχοι στη διαφθορά...

Αυτά δεν τα βλέπουν οι "κομμουνιστές" και οι αριστερο-προοδευτικοί που θέλουν τα πάντα κρατικά, και εξορκίζουν μόνο τον ιδιωτικό τομέα για τη φοροδιαφυγή; Στο κάτω κάτω οι φοροφυγάδες του ιδιωτικού τομέα σκέπτονται: αν είναι να τα δώσω στο κράτος για να τα κλέψουν οι κρατικοδίαιτοι, δεν είναι προτιμότερο να τα κλέψω εγώ που τα έβγαλα με την αξία μου και με ιδρώτα;

Βλέπετε το ένα κακό φέρνει το άλλο...

Το είπα και το ξαναλέω: Αν δεν καταργηθεί η μονιμότητα των κρατικοδίαιτων άσπρη μέρα δεν θα δει αυτή η χώρα.

Θαυμάστε τώρα στα επόμενα video τις επιδόσεις των πολυμήχανων κρατικοδίαιτων λαμογιών - ένα ελάχιστο δείγμα της εκτεταμένης διαφθοράς που μαστίζει τη χώρα των βαφτισμένων και ξορκισμένων "ευσεβών χριστιανών"... Τα άτιμα τα δαιμόνια ξαναμπήκαν μετά τους αφορκισμούς και κανένας παπάς δεν μπορεί να τα σαλαγήσει τώρα!