ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

Ουκρανόφωνοι εναντίον Ρωσόφωνων στην Ουκρανία


Οι Ουκρανοί είναι βαθιά διχασμένοι, και όχι μόνο ως προς τις αιματηρές διαδηλώσεις. Ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς στηρίζεται από τη ρωσόφωνη ανατολική και νότια χώρα. Αλλά οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις εναντίον του έγιναν στο ουκρανόφωνο βορειοδυτικό τμήμα της χώρας που συνορεύει με έθνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σημειωτέον ότι οι αντίπαλοι του Γιανουκόβιτς που έκλιναν προς την ΕΕ και κυβέρνησαν πριν απ’ αυτόν, με πρωταγωνίστρια την πρώην πρωθυπουργό Γιούλια Τιμοσένκο (που καταδικάστηκε το 2011 σε 7 χρόνια φυλάκισης για κατάχρηση εξουσίας και υπεξαίρεση), αφού τον ανέτρεψαν με την Πορτοκαλί Επανάσταση, έγιναν επίσης μη-δημοφιλείς και σαν αποτέλεσμα ο Γιανουκόβιτς κέρδισε τις εκλογές του 2010. 

Όπως βλέπετε, η πολιτική ανακύκλωση και στην Ουκρανία...
καλά κρατεί και οι ψηφοφόροι, ακριβώς όπως και στην Ελλάδα, ξαναγυρνάνε στο ξέρασμα αυτών, ενώ ξερνούν εκείνους που προχθές είχαν αναδείξει με την ψήφο τους... Και πάει λέγοντας και κλαίγοντας, πάντα όμως "δημοκρατικά"!

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία είναι πολύ περισσότερο από το ξέσπασμα θυμού εναντίον του Προέδρου Γιανουκόβιτς επειδή απέρριψε τη συμφωνία με την ΕΕ και έσυρε τη χώρα πιο κοντά στη Ρωσία, γράφει η Washington Post.

Για να εξηγήσει το τι συμβαίνει, η  Washington Post παρέθεσε τον χάρτη που βλέπετε αριστερά.

Οι κόκκινες λωρίδες δείχνουν περιφέρειες όπου μαζικές διαδηλώσεις περικύκλωσαν τα περιφερειακά κεντρικά κτίρια.

Οι μαύρες λωρίδες δείχνουν περιφέρειες όπου οι διαδηλωτές έχουν στην πραγματικότητα καταλάβει κυβερνητικά κτίρια.

Οι γαλάζιες περιοχές δείχνουν πού ο Γιανουκόβιτς κέρδισε την πλειοψηφία στις τελευταίες προεδρικές εκλογές του 2010.

Οι μπλε περιοχές είναι εκείνες που ο Γιανουκόβιτς κέρδισε τουλάχιστον 70% των ψήφων.

Οι πορτοκαλί περιοχές είναι εκείνες όπου η Γιούλια Τιμοσένκο, τότε Πρωθυπουργός και υποψήφια για το προ-Ευρωπαϊκό κόμμα, κέρδισε την πλειοψηφία.

Το σκούρο πορτοκαλί δείχνει περιοχές όπου η Γιούλια Τιμοσένκο κέρδισε τουλάχιστον  το 70% των ψήφων.
(Σημειώστε ότι στο χάρτη λανθασμένα παρουσιάζεται το 70% ως 20%.)

Ιδού γιατί είναι σημαντικός αυτός ο χάρτης: Υπάρχει μια μεγάλη διαχωριστική γραμμή στα πολιτικά πράγματα της Ουκρανίας - μια πραγματική φυσική γραμμή που χωρίζει το βόρειο και δυτικό τμήμα από το νότιο και ανατολικό. Τούτο φαίνεται σε αυτόν το χάρτη και σχεδόν σε κάθε εκλογικό χάρτη από την ανεξαρτησία της χώρας. Αυτός ο διαχωρισμός πηγαίνει πέραν από το ερώτημα του εάν η Ουκρανία προσανατολίζεται προς την Ευρώπη ή τη Ρωσία. Αλλά το ερώτημα είναι ένας μείζων συντελεστής, και είναι πολωτικός!