ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Ο Μάκης Βορίδης καταγγέλλει τον "επικοινωνιακό εξτρεμισμό" του ΣΥΡΙΖΑ

Η ομιλία αυτή είναι απάντηση στην ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου που ανάρτησα εδώ.

Βουλή, 30/01/2014 - ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για μια ακόμη φορά γινόμαστε μάρτυρες μιας ακτιβιστικής πρακτικής από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης διαρκών καταγγελιών. 

Θα είχε ίσως ένα νόημα και μια βαρύτητα, αν δεν ήταν μόνιμη πρακτική αυτό, αν δηλαδή κάθε τρεις και λίγο σε κάποιο περιστατικό στο οποίο κάτι συμβαίνει δεν έρχονταν οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ εδώ να καταγγέλλουν την αστυνομική βία, την κρατική αυθαιρεσία, τις παραβιάσεις του αστυνομικού κράτους. 

Τώρα ακούμε κάτι για σαράντα επτά προσαγωγές. Το πρώτο ερώτημα, βεβαίως,...
το οποίο ανακύπτει είναι εάν από όλες αυτές τις διοικητικές έρευνες και τις προκαταρτικές εξετάσεις και τη σωρεία των καταγγελιών που έχετε κάνει έχει προκύψει κάποιο ενδιαφέρον ποινικά αποτέλεσμα. 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Παραπομπές, κύριε Βορίδη. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Το ενδιαφέρον ποινικό αποτέλεσμα…

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Παραπομπές έχουν προκύψει.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Κυρία Κωνσταντοπούλου, θα μου επιτρέψετε, επειδή εγώ δεν θέλω… 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: (Δεν ακούστηκε). 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Σας παρακαλώ πολύ. 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Σας απαντώ σε αυτό που σας ενδιαφέρει. 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χρήστος Μαρκογιαννάκης): Κύριε Βορίδη, θα σας παρακαλέσω να μην απευθύνεστε στην κ. Κωνσταντοπούλου και να μην απαντάτε. Αφήστε τη, σας παρακαλώ. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι τα ερωτήματά μου δεν είναι ποτέ προσωπικά. 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χρήστος Μαρκογιαννάκης): Αφήστε το. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Δεν περιμένω… 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χρήστος Μαρκογιαννάκης): Δεν είναι προνόμιό σας να διακόπτετε τον οποιονδήποτε, κυρία συνάδελφε. 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ρωτά και του απαντώ. 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χρήστος Μαρκογιαννάκης): Είναι ρητορική ερώτηση. Δεν απευθύνετε σε σας! 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Όμως, ακόμα και αν αισθάνεστε την ανάγκη να απαντήσετε, θα σας παρακαλούσα να περιμένετε τη σειρά σας για να απαντήσετε. 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα περιμένω.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Ωραία. Χρήσιμο είναι αυτό.  Άρα, θα ήταν καλό να ξέρουμε ποιες ήταν οι εκβάσεις όλων αυτών των ερευνών. Διότι αλλιώς προς τι το να χρησιμοποιείτε το Βήμα του Κοινοβουλίου και μάλιστα να φέρνετε και σε δύσκολη θέση συνάδελφους, οι οποίοι δεν έχουν γνώση των πραγματικών περιστατικών; 

Καταγγέλλετε τώρα αστυνομική βία και λέτε ότι σαράντα επτά προσήχθησαν και κρατούνται και δεν τους επιτρέπεται το ένα και τους επιτρέπεται το άλλο και ότι υπάρχει παραβίαση των δικαιωμάτων τους και υπάρχει παραβίαση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας κ.λπ. 
Κύριοι συνάδελφοι, ξέρει κανείς τίποτα από όλα αυτά; 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ναι! 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Ακούμε μια καταγγελία. Εσείς, δεν είστε μάρτυρες των γεγονότων.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΤΑΜΠΟΥΛΗ: Επισκέφθηκε η κ. Κωνσταντοπούλου… 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Και εν πάση περιπτώσει για τη δική μας κρίση - για να το τελειώνουμε - δεν είστε και αξιόπιστοι μάρτυρες των γεγονότων αυτών, άρα δεν σας ακούμε. 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ενώ εσάς η αξιοπιστία σας είναι αποδεδειγμένη, από το ΛΑΟΣ στη Νέα Δημοκρατία! (Θόρυβος στην Αίθουσα) 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Εγώ, λοιπόν, θέλω να ακούσω τι θα μου πουν τα συντεταγμένα όργανα της πολιτείας και δεν πάει να τσιρίζετε όσο θέλετε. Μπορείτε να σκούζετε από το πρωί έως το βράδυ, δεν με νοιάζει καθόλου! Άρα, με ενδιαφέρει το τι θα πουν τα συντεταγμένα όργανα της πολιτείας. (Θόρυβος στην Αίθουσα) 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χρήστος Μαρκογιαννάκης): Αδυνατώ να επιβάλλω την τάξη, όταν είναι η κύρια μέσα! 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Το τι έρχεστε και λέτε εσείς, θα με απασχολήσει; 
Με απασχολεί το τι λέει η Αστυνομία. 
Με απασχολεί τι λένε οι δικαστικές αρχές. 
Με απασχολεί το τι λένε οι εισαγγελείς. Τι, να με απασχολήσει το τι λέτε εσείς στη στρατευμένη σας αντίληψη; 
Αλλά έχει πολλή πλάκα αυτή η συζήτηση και για έναν ακόμα λόγο γιατί ακούμε τελευταία και για «τη ρεαλιστική στροφή του ΣΥΡΙΖΑ, για τη στροφή στην υπευθυνότητα, ακούμε: Άλλαξε ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν είναι το ακραίο, εξτρεμιστικό κόμμα το οποίο πάντα ήταν, ότι έχει γίνει κάτι άλλο –όπως λένε κάποιοι δημοσιογράφοι  και πρέπει να το αντιμετωπίζουμε και εμείς σοβαρά και βοηθάτε τους αυτούς τους ανθρώπους που κάνουν τη στροφή στο ρεαλισμό για την κοινή πορεία, για τη σωτηρία του τόπου.
Κάτι τέτοια λένε κάποιοι δημοσιογράφοι και δεν προφταίνει να περάσουν πέντε λεπτά από αυτό που είπαν και έρχονται εδώ κι αρχίζει το γνωστό τροπάρι…

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Λαϊκή Δημοκρατία. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Λες και δεν υπάρχουν δικαστικές αρχές την Ελλάδα, λες και δεν υπάρχει ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, λες και δεν υπάρχουν εισαγγελείς, λες και δεν υπάρχουν πρόσωπα να απευθυνθούν οι ενδιαφερόμενοι πρωτίστως, εάν έχουν να καταγγείλουν κάτι. «Μας έγινε απαρίθμηση των Βουλευτών» - λέει - «που ζήτησαν να δουν τους κρατούμενους». 

Από πότε Βουλευτές βλέπουν κρατούμενους, σε ποια δικονομία γίνεται αυτό  για πείτε μου!  να πηγαίνουν οι Βουλευτές και να λένε – να πάμε αύριο, να πάτε και εσείς, κύριε Κουτσογιαννακόπουλε  «είναι κρατούμενος στη φυλακές Κορυδαλλού ή κάπου αλλού ο κύριος τάδε και θέλω να τον δω»; 

Πού προβλέπεται αυτό και μας το καταγγέλλετε εδώ ως μέγα κοσμοϊστορικό γεγονός; Για τους αδαείς προφανώς, γι’ αυτούς οι οποίοι δεν γνωρίζουν τη δικονομική τάξη και τους δικονομικούς τύπους και τι σημαίνει σε τελευταία ανάλυση ένα συγκροτημένο σύστημα δικαιοσύνης. 

Αλλά στο δικό σας σύστημα δικαιοσύνης αυτά δεν έχουν καμία σημασία. Είναι άλλη δικαιοσύνη αυτή, είναι λαϊκή δικαιοσύνη αυτή, δεν είναι η κανονική, αυτή που ξέρουμε όλοι, δεν είναι η δικαιοσύνη που περιφρουρεί δικαιώματα, που έχει έναν τρόπο με τον οποίο οργανώνονται όλα. Είναι μια άλλη μέσα στο μυαλό σας, που επειδή κάποιος είναι Βουλευτής θα πηγαίνει, θα βγάλει την ταυτότητα λέει «είμαι Βουλευτής» και τέρμα, καταλύονται οι αρχές, δεν υπάρχει κράτος, δεν υπάρχει τάξη, δεν υπάρχει δικαιοσύνη, δεν υπάρχει τρόπος που γίνονται τα πράγματα. Θα δείχνουμε τη βουλευτική ταυτότητα και έληξε! 

Ε, δεν είναι έτσι. Αν, λοιπόν, έχουν παραβιαστεί δικαιώματα – εγώ δεν το ξέρω  αρμόδια να μας το πει αυτό είναι η Κυβέρνηση και να μας πει επίσης αρμοδίως – όχι την ώρα που συζητάμε την ενσωμάτωση της Οδηγίας να έρχεστε εσείς και να κάνετε μια καταγγελία  «ελέγξτε, εάν θέλετε, και έχετε τη δυνατότητα το κάνετε αυτό, τον αρμόδιο Υπουργό». Είναι αρμόδιος Υπουργός γι’ αυτό ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ο οποίος παρίσταται και δεν έχει καν ενημέρωση των γεγονότων; Κάντε αύριο επίκαιρη ερώτηση, ζητήστε να σας την προσδιορίσουν, βάλτε τη Δευτέρα να σας ενημερώσουν αφού θέλετε να ελέγξετε πολιτικά. Όμως, δεν θέλετε να κάνετε τίποτε απ’ όλα αυτά. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν σας ενδιαφέρει ούτε το πραγματικό αντικείμενο σας ενδιαφέρει. 

Αυτό που σας ενδιαφέρει είναι το απόγευμα να φαίνεται ότι εσείς πήγατε κάνατε μια καταγγελία αξιοποιώντας τα τόσο μισητά από εσάς Μέσα Ενημέρωσης, τα οποία είναι διαπλεκόμενα και στα οποία βεβαίως είτε από το πρώτο βράδυ – και καλά κάνετε, όπως όλοι  γιατί αξιοποιείτε το δικαίωμα επικοινωνίας, μόνο που εσείς αυτά τα μέσα τα καταγγέλλετε από πάνω. 

Και σήμερα η παρέμβαση αυτή προφανώς δεν στοχεύει στη διαφύλαξη κανενός δικαιώματος του οποιουδήποτε. Στοχεύει ακριβώς πάλι στον επικοινωνιακό εξτρεμισμό και πάλι στην επίρρωση αυτής της γνωστής ταυτότητας του ΣΥΡΙΖΑ. Και γι’ αυτό και ουσιαστικά αποδομείτε – και διαδοχικά αποδομείτε και συστηματικά  τη δυνατότητα να γίνει η συζήτηση για μια σειρά από σοβαρά θέματα που είναι ουσιαστικά το αντικείμενο της σημερινής μας συζητήσεως. 

Καθίσαμε και συζητήσαμε για τα πάντα, από την ΕΡΤ μέχρι δεν ξέρω κι εγώ το τι έχει συμβεί και πότε έχει συμβεί, τη Χαλκιδική, το ένα το άλλο, το παράλλο. Εάν λοιπόν υπάρχει δικαστική διαδικασία, η οποία μάλιστα λειτουργεί, είναι ένας λόγος παραπάνω! Μου λέτε ότι υπάρχουν παραπομπές. Δεν το γνωρίζω, αλλά εάν υπάρχουν, είναι ένας λόγος παραπάνω. Λειτουργεί, λοιπόν, το δικαστικό σύστημα, προσφύγατε και μάλιστα αυτό κάνει τις νόμιμες ενέργειες που έπρεπε να κάνει. 

Εμείς εδώ τι ακριβώς θέλετε να κάνουμε; Τι νόημα έχει αυτή η συζήτηση την οποία ανοίγετε εδώ; Θα είχε ένα νόημα, εάν κάποιος ερχόταν εδώ να καταγγείλει τον Υπουργό, τον Χ, τον Ψ, τον Ω, πάλι με την προβλεπόμενη διαδικασία, γιατί δεν κάνει τη δουλειά του. Μα, δεν κάνετε αυτό. Έρχεστε εδώ και λέτε «προσήχθησαν σαράντα επτά». Ε, και; Ξέρω εγώ τι έκαναν αυτοί οι σαράντα επτά; Λέω εγώ τώρα, αν αυτό που εσείς ονομάζετε διαμαρτυρία είναι ότι έχουν πάει και μπουκάρουν να καταλάβουν το Υπουργείο, παραδείγματος χάριν… 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Τι λέτε τώρα; Όπως πήγαμε να καταλάβουμε; 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Λέω. Δεν το ξέρω, δεν ήμουν εκεί. Λέω, όμως, αν συνέβαινε αυτό… 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Δεν συνέβη όμως.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ:…και επομένως εφύλαττε η αστυνομία το δημόσιο κτήριο κι αυτοί αντιδρούσαν - λέω εγώ - τότε θα κάτσουμε να ελέγξουμε την αστυνομία γιατί κάνει τη δουλειά της; 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ:…(Δεν ακούστηκε) 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Ε, να την ελέγχετε εσείς γι’ αυτά. Εμείς αντιθέτως, αν είναι έτσι, θα της πούμε συγχαρητήρια και ότι καλά κάνει, αν κάνει τη δουλειά της. Να είμαστε συνεννοημένοι. Λέω: εάν είναι έτσι. Δεν το ξέρω, δεν ήμουν εκεί. Όμως περνάει από το μυαλό μου, γιατί έχουμε δει σχετικές καταγγελίες και τη βαρύτητά τους. Έρχομαι σε αυτό το θέμα το οποίο νομίζω πως είναι το μόνο το οποίο δίχασε. Γιατί κατά τα λοιπά δεν νομίζω ότι υπήρξε μεγάλη συζήτηση επί του συγκεκριμένου και του προτεινομένου. Είναι αυτό το οποίο έθεσε ο συνάδελφός μας ο καθηγητής κ. Πανούσης για το ζήτημα του υπόπτου. 

Ο κ. Πανούσης, βέβαια νομίζω, ότι το έθεσε και με την ειδικότερη εδώ παρέμβαση που γίνεται, δηλαδή της επιφυλάξεως προσβάσεως σε ορισμένες περιπτώσεις στα στοιχεία της δικογραφίας. Το έθεσε όμως και με μία γενική έννοια, δηλαδή κατά πόσον μπορεί να υπάρχει η έννοια του υπόπτου στην ποινική διαδικασία. Όπως θυμάστε, το ζήτημα αυτό ανέκυψε κυρίως στα πλαίσια των προκαταρκτικών εξετάσεων.

Γιατί ανέκυψε στα πλαίσια των προκαταρκτικών εξετάσεων; Θα σας πω ότι ανέκυψε, κατά τη γνώμη μου, με ευμενή τρόπο. Διότι η προκαταρκτική εξέταση, δηλαδή η στιγμή κατά την οποία δεν υπάρχει ακόμα κατηγορούμενος, αλλά γίνεται έρευνα για το αν έχει τελεστεί αξιόποινη πράξη, δημιουργούσε το εξής δογματικό πρόβλημα στη δικονομία: Αυτός για τον οποίο πράγματι ερευνάται το εάν τέλεσε την αξιόποινη πράξη, έχει δικαιώματα ή δεν έχει; 

Στην παλιά εκδοχή θα θυμάστε ότι δεν είχε τα δικαιώματα του κατηγορούμενου. Γιατί δεν είχε τα δικαιώματα του κατηγορούμενου; Γιατί δεν υπήρχε εκείνη τη στιγμή κατηγορούμενος, υπήρχε απλώς έρευνα. Άρα, τον καλούσαν τον ίδιο πολλές φορές να καταθέτει ως μάρτυς για πράξεις για τις οποίες ενδέχετο να ελεγχόταν. Δεν είχε πρόσβαση ο ίδιος σε στοιχεία της ποινικής δικογραφίας, γιατί αφού δεν ήταν κατηγορούμενος, δεν είχε το δικαίωμα του κατηγορουμένου. Επομένως, απλώς κατέθετε και χωρίς ο ίδιος να ξέρει τι είναι εκείνο, σε τελευταία ανάλυση, το οποίο του προσάπτουν και χωρίς να μπορεί να αμυνθεί. 

Η έννοια του υπόπτου, λοιπόν, εδώ δεν υφίσταται κυρίως προς βλάβη των συμφερόντων του υπόπτου, αλλά αντιθέτως, για να προστατευθεί ο ύποπτος από μία δυσμενή θέση, την ώρα στην οποία περιπίπτει, χωρίς να έχει υπερασπιστικά δικαιώματα, ακριβώς γιατί μία διαδικασία ακόμα κινείται χωρίς κατηγορούμενο και επομένως δεν μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματα του κατηγορουμένου, γιατί δεν έχει αυτή τη δικονομική θέση. 

Πώς θα τον προστάτευε η δικονομία, σε τελευταία ανάλυση, για να ασκήσει δικαιώματά του εάν δεν του έδινε ένα καθεστώς υπόπτου, εάν δεν προσδιόριζε ότι αυτή η έρευνα, για το αν τελέστηκαν αξιόποινες πράξεις δηλαδή, πάντως ερευνά κι αν κάποιος συγκεκριμένος τις τέλεσε ενδεχομένως; 

Άρα εδώ, κατά τη γνώμη μου, τη θέση του υπόπτου, αντιθέτως θα πρέπει κανείς να τη δει ως μία δικονομική λύση που δίνει η ποινική δικονομία για να προστατεύσει τα δικαιώματά του στα πλαίσια αυτά. Αναρωτιέται ο κ. καθηγητής: Τι είναι αυτό, όμως; Ποιος τον καθιστά ύποπτο; Τι είναι αυτές οι υποψίες; Η απάντηση είναι πως η ίδια η προκαταρτική εξέταση τον καθιστά ύποπτο, όταν λόγου χάρη ο ενεργών την προκαταρτική εξέταση τον καλεί και του λέει…

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων): Και ανωμοτί. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Όταν λοιπόν τον καλεί και μάλιστα ανωμοτί, και του λέει «Κοίταξε, από τη μήνυση αυτή ή από το υλικό αυτό φέρεται ότι μπορεί να εμπλέκεσαι σε αυτό», δεν έχει ήδη προκύψει η υποψία; Η ίδια η διαδικασία τον καθιστά ύποπτο. Είναι αυτός που ερευνάται για το τι έχει κάνει και τι δεν έχει κάνει. Θα ήταν, λοιπόν, οξύμωρο σε αυτόν τον άνθρωπο να λέμε ότι δεν έχει τα δικαιώματα του κατηγορουμένου, άρα δεν έχει τη δυνατότητα να διορίσει συνήγορο. 

Παλιά θυμάμαι δεν επιτρεπόταν καν να το πούμε «απολογητικό υπόμνημα», έπρεπε να το πούμε «υπόμνημα εξηγήσεων», γιατί αφού δεν ήταν κατηγορούμενος δεν απολογείτο, παρ’ ότι ουσιαστικά είχε και συγκροτηθεί η κατηγορία. Λίγο ως πολύ το αποδεικτικό υλικό ήταν εκεί. Αυτός, λοιπόν, δεν μπορούσε να διορίσει συνήγορο, δεν μπορούσε να πάρει έγγραφα της δικογραφίας, παρά τον καλούσαν με ένα ενδεχόμενο ακόμα και να ενοχοποιήσει τον εαυτό του, γιατί αφού αυτός δεν είχε πρόσβαση στο υλικό της δικογραφίας, του έπαιρναν και μία κατάθεση ανωμοτί, η οποία ενδεχομένως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και εναντίον του.

Θα έλεγα, λοιπόν, ότι εδώ η θέση του υπόπτου αντίθετα από αυτό που διεφάνη από την τοποθέτηση του κ. Πανούση, τις επιστημονικές απόψεις του οποίου πάντα σέβομαι, μάλλον γίνεται για να διασφαλιστούν δικαιώματα στα πλαίσια της ποινικής δίκης, παρά για να θιγούν. Όσο για τη συγκεκριμένη επιφύλαξη, εμένα κατ’ αρχήν μου φαίνεται εύλογη. Και μου φαίνεται εύλογη γιατί οι όροι και οι προϋποθέσεις που θέτει η συγκεκριμένη διάταξη για την απαγόρευση της πρόσβασης στην ποινική δικογραφία είναι σαφείς, είναι συγκεκριμένες και υπό αυτήν την έννοια εγώ τις βλέπω εύλογες και δεν νομίζω ότι θίγεται υπέρμετρα ένα συγκεκριμένο δικαίωμα, τη στιγμή βεβαίως που έχουμε να σταθμίσουμε αντίστοιχα δικαιώματα που προσδιορίζονται από τη συγκεκριμένη διάταξη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.