ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Πώς βρέθηκαν 150.000 Έλληνες στην Ουκρανία;

Ξαφνιάστηκα ευχάριστα, νιώθοντας συναισθήματα νοσταλγίας και εθνικής υπερηφάνειας, όταν άκουσα ότι στην Ουκρανία ζουν 150.000 Έλληνες. Τόσοι πολλοί; Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου, και, για να 'μαι ειλικρινής, ντράπηκα για λογαριασμό μου που δεν το γνώριζα.  Θα έπρεπε να γνωρίζω, αφού ονόματα Ουκρανικών πόλεων όπως Σεβαστούπολις, Μαριούπολις, Συμφερόπολις, Οδυσσός, Θεοδοσία είναι ελληνικά.

Έψαξα λοιπόν στο ευλογημένο Διαδίκτυο - κάλλιο αργά παρά ποτέ - και βρήκα στο voria.gr εμπεριστατωμένο σχετικό άρθρο...
αποσπάσματα του οποίου θα παραθέσω στη συνέχεια:

«Έπρεπε να σημειωθούν τα δραματικά γεγονότα στην Ουκρανία για να ανακαλύψουν τα ΜΜΕ τους 150.000 ξεχασμένους Έλληνες της περιοχής. 
(…)
Άφαντο το ΣΑΕ, άφαντο και το ΥΠΕΞ, που σε κάποιο συρτάρι θα υπάρχουν αραχνιασμένα έγγραφα που στέλνουν οι εκεί προξενικές αρχές, αλλά με απουσία επίδειξης ενδιαφέροντος. 
(…) 
Στην περιφέρεια της Μαριούπολης υπάρχουν 29 χωριά με 100.000 Έλληνες - και περί τους 50.000 διάσπαρτοι στην Ουκρανία - μέρος των οποίων αυτοαποκαλούνται Ρουμαίοι και μιλούν την "ρουμέϊκου γλώσσα", η οποία είναι ελληνική, αλλά με πληθώρα ξένων στοιχείων, ώστε να μη συμπίπτει με καμιά άλλη ελληνική διάλεκτο.

Οι Ρουμαίοι αυτοί είναι απόγονοι Ελλήνων μεταναστών από την Κριμαία, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εκεί από το 1778 όταν η Ρωσία επέτρεψε την οργανωμένη μετανάστευση των καταπιεζομένων Ελλήνων από τους Τούρκους, που κατείχαν τότε την Κριμαία. 

Η περιοχή ανήκε στην Ρωσία, μάλιστα δε - σύμφωνα με χθεσινές πληροφορίες, ήδη βρίσκεται εκεί πάλι ρωσικός στρατός - ενώ η Κριμαία είχε ενσωματωθεί στην Οθωμανική αυτοκρατορία.

Η ιστοσελίδα "ellada-russia.gr", αναφέρει ότι υπάρχει και ένα τμήμα Ελλήνων, που δεν μιλά ελληνικά, οι λεγόμενοι "ταταρόφωνοι" ή "ουρούμοι". Όταν όμως τους ρωτήσει κάποιος "σε ποια εθνικότητα ανήκετε;" οι εκπρόσωποί τους θα απαντήσουν "στους Έλληνες".

Μετά το 1937 η εχθρική πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης για τις μειονότητες, που ακολούθησε ο Στάλιν, είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν τα ελληνικά σχολεία, να πάψει να δημοσιεύεται ο ελληνικός Τύπος, να σταματήσει την λειτουργία του το ελληνικό θέατρο, που υπήρχε στην πόλη. 

Εκείνη την εποχή χιλιάδες άνθρωποι που αποτελούσαν την ελληνική διανόηση της περιοχής οδηγήθηκαν στην Σιβηρία στις στέπες της Ασίας και στο εκτελεστικό απόσπασμα με την κατηγορία της αποσχιστικής δράσης. Σε πολλούς επικόλλησαν το στίγμα του "εχθρού του έθνους".

Πώς βρέθηκαν τόσοι Έλληνες εκεί; Οι πρώτες ελληνικές εγκαταστάσεις (Παντικάπαιον, Νυμφαίον, Θεοδοσία, Χερσόνησος κ.ά.) δημιουργήθηκαν, κυρίως από Ίωνες, στα τέλη του 7ου - αρχές του 6ου π.Χ. αιώνα. 

Η Χερσόνησος θα παραμείνει απρόσβλητη κατά την εποχή των νομαδικών μετακινήσεων που χαρακτήρισαν τον 4ο μ.Χ. αιώνα και θα ενταχθεί στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία έως τον 14ο αι., που θα καταληφθεί από τους Τατάρους και θα ενταχθεί στο τουρκικό Χανάτο της Κριμαίας, που ήταν υποτελές στους Οθωμανούς.

Ο κ. Βλάσης Αγτζίδης, σε παλαιότερο κείμενό του στην "Καθημερινή", αναφέρει ότι σε αντίθεση με την δυτική ελληνική διασπορά, η οποία είναι πολύ πιο πρόσφατη και έχει "αστικά" χαρακτηριστικά, αυτή που διατηρήθηκε στον χώρο της Σοβιετικής Ένωσης υπήρξε προϊόν ιστορικών διεργασιών που είχαν μεγάλο χρονικό βάθος. 

Ειδικά οι Έλληνες της Ουκρανίας με μητροπολιτικό κέντρο την Κριμαία - την Ταυρική των αρχαίων Ελλήνων και την Περατεία των Βυζαντινών - αποτελούν τον αρχαιότερο λαό που κατοίκησε στα εδάφη αυτά, πολύ πριν από την έλευση των Τατάρων και των σλαβικών φύλων.

Η δε αίσθηση της εντοπιότητας αποκτήθηκε εξαιτίας αυτού του χρονικού βάθους και η ιστορική αυτή σχέση επέτρεψε τη δημιουργία μιας ελληνικής αγροτικής ενδοχώρας. 
Ακόμα και οι μετανάστες των επόμενων ιστορικών περιόδων εγκαθίσταντο σε περιβάλλον όπου επικρατούσε η ομογένεια, με αποτέλεσμα και οι νέες εγκαταστάσεις να αποκτούν χαρακτηριστικά κοινοτήτων με ολοκληρωμένη δομή.

Όσοι βρίσκονται στην Μαριούπολη, μπορεί να ανησυχούν από την επικρατούσα κατάσταση, αλλά όπως διαβεβαιώνει ο εκεί Πρόξενος της Ελλάδας δεν υπάρχει κάποιος κίνδυνος προς το παρόν. Η ανησυχία φυσικά προέρχεται και από το γεγονός ότι η περιοχή συνορεύει με την Ρωσία (60 χλμ.), στην Αζοφική Θάλασσα. 

Όσοι σκέπτονται μόνον την οικονομία, ας σκεφτούν πως αν η Ελλάδα εφάρμοζε οικονομική διπλωματία, θα είχε 150.000 καταναλωτές ελληνικών προϊόντων. Στα άλλα οφέλη, τεράστιας αξίας για τον ελληνισμό, δεν αναφέρομαι γιατί υποθέτω πως είναι αυτονόητα.

Αλήθεια, το ΣΑΕ (Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού) για ποιο λόγο το ιδρύσαμε;

Ο Μακεδών»