ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Αψιμαχίες μεταξύ ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ για το ρόλο της Αστυνομίας

Τι είναι η Αστυνομία; "Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι" ή προστάτες της έννομης τάξης και του πολίτη;
Δυστυχώς οι αντιλήψεις της Αριστεράς και της Δεξιάς για το ρόλο της Αστυνομίας απέχουν... έτη φωτός, λες και ο κοινός νους είναι ανύπαρκτος.

 Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την «Αναδιοργάνωση της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού Σώματος και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, αναβάθμιση Υπηρεσιών του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και ρύθμιση λοιπών θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη»...
μπας και βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα.

Βουλή, 5/03/2014

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ (Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη): Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Ευχαριστώ θερμά τους κυρίους και τις κυρίες συναδέλφους για τη συνεισφορά τους στη συζήτηση αυτού του ιδιαίτερα σημαντικού – όπως νομίζω κι εγώ – νομοθετήματος. Δεν εννοώ μόνο κατά τη σημερινή συζήτηση στην Αίθουσα, αλλά και κατά τη μακρά πορεία της συζήτησης αυτού του νομοθετήματος και την προσπάθεια που έγινε στο πλαίσιο ενός διαλόγου να βρεθούν οι βέλτιστες λύσεις που εξυπηρετούν τελικά την ελληνική κοινωνία, την ελληνική πολιτεία.
(...)
Αυτό το νομοθέτημα είναι πολύ μεγάλο, κάτι που κατ’ αρχάς δεν είναι καλό, γιατί δυσκολεύει πάρα πολύ τις κυρίες και τους κυρίους συναδέλφους. Ας δούμε, όμως, γιατί πρόκειται για ένα πάρα πολύ μεγάλο νομοθέτημα. Διότι, επελέγη – και νομίζω ορθά – μία ολιστική προσέγγιση στα θέματα του συγκεκριμένου Υπουργείου, του Υπουργείου Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη. Αυτό το νομοθέτημα, λοιπόν, ρυθμίζει και το Υπουργείο και την Αστυνομία και την Πυροσβεστική και την Πολιτική Προστασία και τα Κέντρα Πρώτης Υποδοχής, αλλά και την Αρχή Ασύλου.

Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή. Ας δούμε γιατί το συγκεκριμένο νομοθέτημα ρυθμίζει το Υπουργείο. Αυτό γίνεται για έναν απλό και βασικό λόγο. Διότι δεν υπήρχε Υπουργείο. Το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη λειτουργεί στην πραγματικότητα και μέχρι σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με χρήση των υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, κάτι που δεν είναι καθόλου σωστό. 

Μάλιστα, θα έλεγα ότι όχι απλώς δεν είναι καθόλου σωστό, αλλά είναι και βαθύτατα λανθασμένο. Αν θέλετε, είναι αξιολογικά λανθασμένο, διότι πρόκειται για ένα πολιτικό Υπουργείο. Κατά συνέπεια, τέτοιο πρέπει να είναι. Όμως, ακόμα και εάν το πάρετε από πλευράς μοντέλου, απέδειξε τη δυσκολία την οποία αντιμετωπίζει, όταν καλείται να αντιμετωπίσει πιο πολύπλοκα ζητήματα, όπως είναι αυτό της απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων στο θέμα της μετανάστευσης.

Νομίζω, λοιπόν, ότι είναι εξαιρετικά σημαντική η ίδρυση μιας Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών και Επιτελικού Σχεδιασμού – κάτι που στην πραγματικότητα είναι το ίδιο το Υπουργείο –  δηλαδή ενός μικρού επιτελικού υπουργείου εκατό ατόμων, χωρίς καμία νέα πρόσληψη, αλλά με τη χρήση του υπάρχοντος προσωπικού. Αυτή λειτουργεί ως αποαστυνομικοποίηση του Υπουργείου. Αυτό είναι κάτι στο οποίο εγώ θα ήθελα να σταθώ.

Όσον αφορά το πρώτο κομμάτι του νομοθετήματος, εγώ θα ήθελα να παρακαλέσω την προσοχή σας, όσον αφορά την προσπάθεια που γίνεται ξανά για τη λειτουργία των Γραφείων Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας – στα οποία μάλιστα εντάσσεται και η ρατσιστική βία –  αλλά κυρίως για τη συμμετοχή του Συνηγόρου του Πολίτη για πρώτη φορά σ' αυτό το επίπεδο. 

Μάλιστα, ασκήθηκε κριτική, γιατί ο Συνήγορος του Πολίτη δεν μετέχει με ψήφο. Η απάντηση είναι –την οποία θα ήθελα να δώσω από εδώ, όπως και στην Επιτροπή –  ότι η ίδια η Ανεξάρτητη Αρχή επέλεξε να μη μετέχει με δικαίωμα ψήφου. Η αρχική πρόταση ήταν να μετέχει με δικαίωμα ψήφου. Ούτως ή άλλως, όμως, νομίζω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να βάλουμε το Συνήγορο του Πολίτη και στο συγκεκριμένο Υπουργείο, αλλά και στη συγκεκριμένη δομή.

Επίσης, θα ήθελα να χαρακτηρίσω ως σημαντική την προσπάθεια να υπάρξει ξανά η επαφή με την κοινωνία μέσα από την προσπάθεια επαναδραστηριοποίησης του Κεντρικού Συμβουλίου Πρόληψης της Παραβατικότητας, των τοπικών συμβουλίων και της σύνδεσής τους με μία Επιτροπή Περιφερειακής Συνεργασίας και Ασφάλειας που λειτουργεί, αν θέλετε, συστοιχισμένη με το νέο μοντέλο της Ελληνικής Αστυνομίας.

Όσον αφορά το άλλο τμήμα που αφορά το ευρύτερο Υπουργείο, αυτό βρίσκεται στο τέλος του νομοθετήματος, που αφορά τις Υπηρεσίες Ασύλου, την Αρχή Προσφυγών και την Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής. Τη στιγμή που μιλάμε, όλες αυτές οι υπηρεσίες υπάρχουν και λειτουργούν, κάτι που εδώ και δεκαοκτώ μήνες δεν υφίστατο. Εξαιτίας αυτού του γεγονός, είχαμε δεχθεί εντονότατη κριτική από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από τους εταίρους και φίλους μας. Μάλιστα, θεωρώ ότι αυτή ήταν μια ορθή κριτική.

Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα με όλα τα ελαττώματά της, θεωρώ ότι έχει ένα σύγχρονο σύστημα αντιμετώπισης των μεταναστευτικών ροών. Άλλωστε, καμία προσπάθεια δεν είναι τέλεια. Βέβαια, μέσα στην προσπάθειά μας πολλές φορές ίσως να εκμηδενίζουμε και λίγο αυτά που έχουν επιτευχθεί. Εν πάση περιπτώσει, όμως, η γνώμη μου είναι – και νομίζω ότι δεν είναι μόνο η δική μου γνώμη, δεδομένου ότι υπάρχουν συγκεκριμένα σχόλια της Επιτρόπου, όπως και συγκεκριμένα θετικά σχόλια δεκάδων ξένων επισήμων και Υπουργών χωρών, όπως είναι η Ελβετία και η Νορβηγία που έρχονται στην Ελλάδα –  ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει ένα σύγχρονο σύστημα αντιμετώπισης των μεταναστευτικών ροών. 

Είναι τέλειο αυτό το σύστημα; Βεβαίως και δεν είναι τέλειο. Όμως, χτίστηκε εκ του μηδενός μέσα σε δεκαοκτώ μήνες με πολύ μεγάλη προσπάθεια, μπορεί να ανταποκριθεί και έχει εξαιρετικά καλά αποτελέσματα κατ’ αρχήν ως προς το θέμα των επιστροφών. Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην Ευρώπη στις επιστροφές μεταναστών στις χώρες προέλευσης. Αυτή τη στιγμή η αναλογία έχει διαμορφωθεί στους δύο προς έναν, δηλαδή για κάθε έναν μετανάστη που εισέρχεται, επιστρέφονται δύο. Μάλιστα, τον επόμενο χρόνο η ελπίδα είναι ότι αυτή η αναλογία θα διαμορφωθεί στους τρεις προς έναν.

Όσον αφορά δε τα χερσαία σύνορα που αποτελούν ευθύνη του Υπουργείου που έχω την τιμή να είμαι πολιτικός προϊστάμενος στην πραγματικότητα η εισροή έχει μηδενιστεί. Έρχομαι τώρα σε κάτι το οποίο ίσως –  πήρα αρκετά περισσότερο χρόνο από ό,τι θα ήθελα –  έχει συζητηθεί περισσότερο, το θέμα της μεταρρύθμισης στην Αστυνομία.

Ερώτημα πρώτο, το οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε όλοι: Χρειάζεται μεταρρύθμιση η Αστυνομία ή ίσως δεν χρειάζεται; Λειτουργούν όλα καλά; Γιατί κατηγορήθηκα πριν από συναδέλφους ότι στην πραγματικότητα με τη μεταρρύθμιση ακυρώνω τα επιτεύγματα του Σώματος. Δεν είναι έτσι. 

Η ελληνική Αστυνομία έχει πετύχει εκπληκτικά αποτελέσματα το τελευταίο δεκαοκτάμηνο. Σε σχέση με το 2011 η μείωση της εγκληματικότητας υπερβαίνει το 30% –  και νομίζω ότι αυτό είναι και η εμπειρία του Έλληνα πολίτη –  και αυτό σε στιγμές μέγιστης οικονομικής κρίσης. Παγκόσμιο τέτοιο προηγούμενο δεν υπάρχει. Και μάλιστα, χωρίς να βάλουμε μέσα σε αυτόν το λογαριασμό τις μειώσεις των μισθών των αστυνομικών και την ελάττωση των μέσων που έχουν στη διάθεσή τους λόγω της οικονομικής κρίσης. Κι όμως, έχουμε μειώσει την εγκληματικότητα κατά το 1/3 – την έχουν μειώσει, δεν την έχουμε μειώσει, γιατί δεν ήμουν εγώ μαζί τους στο δρόμο –  και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε.

Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι το μοντέλο αυτό έχει περατώσει το ζην. Η Ελληνική Αστυνομία με το τρόπο που λειτουργεί δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί και να απαιτεί η ελληνική κοινωνία βελτίωση των αποτελεσμάτων τα οποία παρέχει ως υπηρεσίες ασφάλειας στον Έλληνα πολίτη. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε.
(...)
Άλλο ερώτημα που ακούστηκε: «Γιατί κόβετε έξι χιλιάδες επτακόσιες οργανικές θέσεις, γιατί μειώνετε τον αριθμό τη στιγμή που υπάρχει ανάγκη αστυνόμευσης;» Μα κι αυτό δεν είναι αλήθεια έτσι όπως λέγεται. Καταρχήν, έχουμε όσους αστυνομικούς χρειαζόμαστε, περισσότερους ή λιγότερους; 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε το μεγαλύτερο δείκτη αστυνομικών ανά μονάδα πληθυσμού στην Ευρώπη. Ένας μέσος ευρωπαϊκός δείκτης είναι 1 προς 450 περίπου και εμείς είμαστε 1 προς 200, 1 προς 190. Αυτές οι κενές οργανικές θέσεις που κόβουμε είναι θέσεις οι οποίες δημιουργήθηκαν τελείως αυθαίρετα  – ομολογείται αυτό στη μελέτη της ΠΟΑΣΥ –  με παλιά οργανωτικά μοντέλα, μέσα - αν θέλετε - από πολιτικές και κομματικές παρεμβάσεις ανά νομό, ανά περιφέρεια. Έτσι προέκυψαν οι τόσες οργανικές θέσεις. Ένας συνάδελφος μου διάβαζε ποσοστά κενών σε διάφορα νησιά. Θέλετε να σας διαβάσω και εγώ της Κέρκυρας;

Παρά ταύτα, το γεγονός παραμένει ότι αυτά τα ποσοστά δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. Γιατί δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα; Διότι η οργανική δύναμη επί της οποίας βασίζονται τα ποσοστά είναι μια αυθαίρετη δύναμη άλλων εποχών, μέσα από πολιτικές και κομματικές παρεμβάσεις, στις οποίες δεν έχουν προστεθεί μάλιστα ούτε οι Συνοριακοί Φύλακες, ούτε οι Ειδικοί Φρουροί, ούτε οι Δημοτικοί Αστυνομικοί. Είναι, λοιπόν, απολύτως ανακριβή. 

Άρα, σας παρακαλώ, δείτε το πράγμα καθαρά. Ο Έλληνας φορολογούμενος δεν μπορεί να αντέξει μια τεράστια Αστυνομία, έχει απαίτηση για μια αποτελεσματική Αστυνομία. Η αποτελεσματική Αστυνομία δεν ταυτίζεται με τη μεγάλη Αστυνομία.

Έρχομαι τώρα στο τι γίνεται. Κατ’ αρχήν, υπάρχει καθετοποίηση. Γιατί υπάρχει καθετοποίηση; Υπάρχει καθετοποίηση διότι πρέπει να υπάρχει εξειδίκευση. Το είπαν πάρα πολλοί συνάδελφοι. Δεν μπορεί ο κάθε πολιτικός προϊστάμενος ή ο κάθε Αρχηγός έναν τροχονόμο σήμερα να τον μεταφέρει και να τον μετατρέπει σε ένα στέλεχος της Ασφάλειας και τανάπαλιν κάποιον που έχει υπηρετήσει και εκπαιδευτεί για την Ασφάλεια να τον κάνει την άλλη μέρα τροχονόμο επειδή δεν του αρέσει ή γιατί δεν ανήκει στο κόμμα του ή για «χ», «ψ», «δ» λόγους χωρίς να υπάρχει καθηκοντολόγιο, χωρίς να υπάρχει προσοντολόγιο.

Αυτά τα πράγματα είναι του τρίτου κόσμου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η καθετοποίηση, λοιπόν, είναι η απαραίτητη προϋπόθεση, για να δημιουργηθεί προσοντολόγιο, καθηκοντολόγιο και για να υπάρχει και εξειδίκευση. Και νομίζω ότι αυτό γίνεται κατανοητό από όλους.

Επίσης, λέχθηκε ότι οι ανώτατοι αξιωματικοί μένουν οι ίδιοι. Δεν είναι αλήθεια αυτό. Στην υπάρχουσα δομή μειώνονται οι ταξίαρχοι κατά δεκαοκτώ. Και αν τη δομή αυτή θελήσει στην πορεία το Σώμα να την εξελίξει, οι ανώτατοι αξιωματικοί μπορούν να μειωθούν κατά πάρα πολύ. Υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός. Δεν θα ήθελα να τον πω για να μην πανικοβάλω κανένα. Όμως, είναι ένα μοντέλο καλά σχεδιασμένο, για να λειτουργεί με πολύ λιγότερους ανώτατους αξιωματικούς. Αυτό το μοντέλο σαν βασική μονάδα έχει την Περιφέρεια, είτε στην ασφάλεια είτε στην τάξη. 

Από εκεί και πέρα τι κάνει; Καταργεί όλα τα επιτελεία των Νομών και τα μεταφέρει στις Περιφέρειες. Γιατί; Διότι παρατηρήθηκε κάτι απλό, το οποίο είναι, επίσης, ακατανόητο. Η Ελληνική Αστυνομία, σήμερα που συζητάμε, έχει άνω των τεσσάρων χιλιάδων στελέχη της, δηλαδή περίπου το 9% της δύναμής της, σε επιτελικές θέσεις. Προσέξτε, όχι σε γραφειοκρατικές θέσεις - γιατί είναι διαφορετικό - αλλά μόνο σε επιτελικές θέσεις! Μα, κανένα επιτελείο δεν μπορεί να είναι τόσο μεγάλο. Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι παραδεκτό. Δεν υπάρχει κανένας διεθνής Οργανισμός που να λειτουργεί έτσι!

Τι κάνουμε, λοιπόν; Συγχωνεύουμε τα επιτελεία σε επίπεδο Περιφέρειας. Με κανέναν τρόπο δεν καταργούμε το Διοικητή της Περιφέρειας. Δεν παρεμβαίνουμε στις μεταθέσεις του προσωπικού, όπως προσπάθησε να δημιουργηθεί εντύπωση απ’ αυτό. Το αντίθετο. Ελαττώνουμε επιτελικές θέσεις, οι οποίες είναι άχρηστες. 

Βεβαίως, γι’ αυτό - και δεν σας το κρύβω - υπάρχει αντίδραση και το καταλαβαίνω πολύ καλά. Όποιος μια ζωή κάθεται σε μια καρέκλα και του λες, «Με συγχωρείτε, κύριε, μέχρι εδώ, θα πρέπει να πάτε να κάνετε έξω στον δρόμο τη δουλειά για την οποία προσληφθήκατε, για την οποία εκπαιδευτήκατε και για την οποία πληρώνεστε», δεν είναι ευτυχής. Δεν είναι ευτυχής από τη ζέστη να βγει στο κρύο και στο δρόμο. Όμως, αυτή είναι η απαίτηση της κοινωνίας και αυτό πρέπει να κάνουμε.

Δημιουργούνται, επίσης, μια σειρά από Διευθύνσεις, που είναι απολύτως απαραίτητες. Θα σταθώ σε μία, διότι έχω καταναλώσει πολύ χρόνο και δεν θέλω να πολυλογήσω. Ίσως αύριο, στη συζήτηση επί των άρθρων, να έχουμε τη δυνατότητα να τα αναλύσουμε περισσότερο.

Διεύθυνση Διαχείρισης Πληροφοριών: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελληνική Αστυνομία δεν έχει Διεύθυνση Διαχείρισης Πληροφοριών. Δεν έχει! Ακούγεται απίστευτο, αλλά δεν έχει. Δεν υπάρχει, δηλαδή, μια συνολική αποθήκη, στην οποία να πηγαίνουν συνολικά οι πληροφορίες απ’ όλο το Σώμα, να καταλογοποιούνται, να προτεραιοποιούνται και να αντιμετωπίζονται ανάλογα με τη σειρά απειλής που συνιστούν για τον Έλληνα πολίτη. Αυτό δεν υπάρχει! Ο καθένας, το κάθε κουτάκι της Ελληνικής Αστυνομίας, έχει το δικό του μικρό κουτί πληροφορίας, το οποίο το κρατά κοντά του, για να μην το χάσει και δεν επικοινωνεί το σύστημα.

Είπα και στην Επιτροπή κάτι που είναι απίστευτο. Για να μη χρησιμοποιήσω παραδείγματα δικά μας -θα μπορούσαν να είναι πάρα πολλά, αλλά δεν είναι χρήσιμο να τα πω - θα σας πω ένα παράδειγμα από μια πολύ μεγάλη και σύγχρονη χώρα και τι καταστροφικές συνέπειες είχε το ότι δεν είχε κοινή βάση πληροφοριών και εκτίμησης της απειλής. Γνωρίζετε το γνωστό επεισόδιο των «Δίδυμων πύργων» με τα χιλιάδες θύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κάθισα και διάβασα πως όταν έγινε αυτό - κάτι που πολλοί δεν γνωρίζουν - οι Ηνωμένες Πολιτείες έφτιαξαν μια Επιτροπή, που λέγεται «9/11 Commission Report», η οποία έβγαλε ένα πόρισμα με το οποίο εξηγεί γιατί δεν κατάφεραν να αποτρέψουν αυτό το χτύπημα. Δεν κατάφεραν να το αποτρέψουν, επειδή δεν υπήρχε ενιαία επεξεργασία στο τέλος της ημέρας των πληροφοριών που είχαν. Υπήρχαν πληροφορίες των Ηνωμένων Πολιτειών που γνώριζαν τους συγκεκριμένους τρομοκράτες, οι οποίοι σας θυμίζω ότι μπήκαν στο αεροπλάνο με το διαβατήριό τους, με business class εισιτήριο, χωρίς να κρυφτούν. 

Τμήμα των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, λοιπόν, γνώριζε ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι αποτελούν απειλή για το σύστημα. Άλλο τμήμα των υπηρεσιών γνώριζε - και αυτό είναι το απίστευτο - ότι οι άνθρωποι αυτοί παρακολουθούν μαθήματα πιλότου σε συγκεκριμένες σχολές, στις οποίες πηγαίνουν μόνο στα μαθήματα απογείωσης και ποτέ στα μαθήματα προσγείωσης! Άρα, τα γνώριζαν όλα, για να προβλέψουν τι θα συνέβαινε. Το γεγονός, όμως, ότι δεν υπήρξε κοινή επεξεργασία, απέτρεψε τη δυνατότητα να αντιμετωπιστεί το χτύπημα το οποίο δέχθηκε η χώρα με χιλιάδες νεκρούς.

Πρέπει, λοιπόν, να παίρνουμε από τα διδάγματα των άλλων. Η χώρα χρειάζεται κοινή αποθήκη πληροφοριών. Η Αστυνομία τη χρειάζεται. Υπάρχει μια σειρά από άλλα πράγματα που γίνονται σε επίπεδο Διευθύνσεων. Ξαναλέω ότι ο χρόνος δεν επιτρέπει να αναφερθώ διεξοδικά.

Πάμε στον Κλάδο Αλλοδαπών. Υπάρχει κανείς ο οποίος να ισχυρίζεται ότι δεν θα πρέπει να δημιουργηθεί εξειδικευμένος Κλάδος Αλλοδαπών;

Αυτή τη στιγμή η παράνομη μετανάστευση είναι το υπ’ αριθμόν δύο, μετά την οικονομία, ζήτημα - και για μερικούς ούτε καν το υπ’ αριθμόν δύο - που απειλεί τη χώρα ή, αν θέλετε, που επηρεάζει τον τρόπο που λειτουργεί η ελληνική κοινωνία.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Η Χρυσή Αυγή είναι το υπ’ αριθμόν ένα. 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ (Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη): Είναι δυνατόν…

ΙΩΑΝΝΑ ΓΑΪΤΑΝΗ: Απειλεί τη χώρα; 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ (Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη): Η παράνομη μετανάστευση απειλεί τη χώρα. Μάλιστα.

ΙΩΑΝΝΑ ΓΑΪΤΑΝΗ: Μπράβο, κύριε Υπουργέ!

ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ (Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη): Σας το ξαναλέω: Η παράνομη μετανάστευση αποτελεί για την Ελλάδα απειλή. Αυτό μπορεί να μην σας ευχαριστεί. Έχετε τις ιδεολογικές σας προσεγγίσεις, αλλά αυτή είναι η αντίληψη του έλλογου μέσου ανθρώπου. Αλλιώς, δεν θα είχαμε σύνορα. Θα τα ανοίγαμε, θα αφήναμε όποιον θέλει να μπαίνει μέσα. Δεν θα ήταν ποινικό αδίκημα η παράβαση των συνόρων. Η παράβαση των συνόρων είναι ποινικό αδίκημα και πρέπει να εθιστείτε σε αυτήν την αντίληψη. Αλλιώς, δεν μπορούμε να έχουμε μία έλλογη συζήτηση. 

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΤΑΜΠΟΥΛΗ: Ε, όχι και να εθιστούμε και στις αντιλήψεις σας!

ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ (Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη): Εάν συμφωνήσουμε στα βασικά, από εκεί και πέρα μπορούμε να συνεννοηθούμε στα επιμέρους. Χρειάζεται, λοιπόν, εξειδίκευση η Ελληνική Αστυνομία, η οποία βρέθηκε, χωρίς να το έχει ζητήσει, να χειρίζεται μόνη της όλο το φαινόμενο της παράνομης μετανάστευσης στην Ελλάδα. Ανεκπαίδευτη. Βεβαίως, ανεκπαίδευτη. Ποιος την εκπαίδευσε; Ποιος της ανέθεσε να το κάνει αυτό; 

Πρέπει, λοιπόν, να δημιουργήσουμε έναν εξειδικευμένο μηχανισμό που να μπορεί να το κάνει. Όσον αφορά την εκπαίδευση: Δεν πρέπει να αναβαθμίσουμε την αστυνομική εκπαίδευση; Δεν πρέπει να δημιουργήσουμε σχολές πραγματικά πανεπιστημιακού επιπέδου, στις οποίες να διδάσκουν οι ίδιοι καθηγητές που διδάσκουν στα υπόλοιπα πανεπιστήμια της χώρας; 
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού)
Έχω λίγο χρόνο, κυρία Πρόεδρε;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ. 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ (Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη): Γιατί τα μαθήματα Ποινικού Δικαίου να μην γίνονται από τους ποινικολόγους του Πανεπιστημίου Αθηνών και να πρέπει να είναι κάποιοι άλλοι οι οποίοι να διδάσκουν Ποινικό Δίκαιο στους φοιτητές των Αστυνομικών Σχολών; Γιατί να μην έχουν τη δυνατότητα μεταπτυχιακών;

Γίνεται, λοιπόν, μία πολύ μεγάλη προσπάθεια να συνδεθούν οι Σχολές αυτές, και η Αστυνομική και η Πυροσβεστική Ακαδημία - το λέει λίγο μετά το νομοθέτημα - με τις Πανεπιστημιακές Σχολές, να υπάρχει η δυνατότητα όσμωσης με το πανεπιστημιακό γίγνεσθαι, όπως επίσης να υπάρχει σύνδεση και με τα πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Βρισκόμαστε ήδη σε επαφές με το Πανεπιστήμιο «John Jay», το οποίο είναι ένα πολύ καλό εγκληματολογικό πανεπιστήμιο στη Νέα Υόρκη, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την άλλη, είχε την καλοσύνη ο κ. Πανούσης να μου στείλει παλαιότερα σχέδια νομοθετημάτων που έχουν να κάνουν με την εκπαίδευση. Θα καθίσουμε να τα μελετήσουμε. Πρέπει κι εκεί να επέμβουμε πάρα πολύ βαθειά. Όμως, είναι απολύτως απαραίτητο να το κάνουμε. Είδατε τις διατάξεις για τα αστυνομικά φαρμακεία. Νομίζω ότι δεν θα διαφωνήσει κανείς. Είναι φρόνιμο να τις ψηφίσουμε όλοι.

Επίσης, νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να ψηφίσουμε όλοι - και παρακαλώ και το ΣΥΡΙΖΑ γι’ αυτό - τις διατάξεις για το Συνήγορο του Αστυνομικού. Μπορούμε να το κουβεντιάσουμε στη συζήτηση επί των άρθρων αύριο ως προς τη διατύπωση. Όμως, επί της αρχής νομίζω πως θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να το ψηφίσετε κι εσείς. Δεν κάνω υπόδειξη. Προς Θεού! Την άποψή μου εκφράζω.

Πολιτική Προστασία - Πυροσβεστική. Εδώ δένουμε την Πολιτική Προστασία με την Πυροσβεστική. Καταρχήν, την ίδια την Πολιτική Προστασία την περιορίζουμε από τέσσερις διευθύνσεις σε δύο. Μειώνουμε τις δομές της κατά 36%. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι καταργούμε τα πολλαπλά διαφορετικά επιχειρησιακά κέντρα και δημιουργούμε ένα ειδικό συντονιστικό κέντρο το οποίο να μπορεί να κατευθύνει τις δυνάμεις που έχει η χώρα στις συγκεκριμένες περιπτώσεις, ενοποιώντας και τα επιχειρησιακά κέντρα της Πυροσβεστικής και τα επιχειρησιακά κέντρα της Πολιτικής Προστασίας και τα επιχειρησιακά κέντρα για τη Δασοπυρόσβεση. Δεν μπορούμε να αντέχουμε επάλληλα επιχειρησιακά κέντρα.

Επίσης, αλλάζουμε την Πυροσβεστική. Μειώνουμε τις δομές της κατά 30%. Μειώνουμε και εκεί κατά έναν - είναι πολύ λιγότεροι - τους ανώτατους αξιωματικούς και τους χωρίζουμε στα δύο, σε έναν Κλάδο Επιχειρήσεων και σε έναν Κλάδο Υποστήριξης, ώστε να μπορεί λειτουργικά, σαν κύριος μοχλός της Πολιτικής Προστασίας, να παρέχει τις υπηρεσίες της στον Έλληνα πολίτη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πέρασα κατά δύο λεπτά το χρόνο. Είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο νομοθέτημα. Νομίζω, όμως, ότι είναι ένα νομοθέτημα με το οποίο αλλάζει μία εποχή. 

Καταλήγω λέγοντας το εξής: Αυτό δεν είναι ένα νομοθέτημα που θα δει κανείς τα αποτελέσματα την επόμενη ημέρα. Καταρχήν, χρειάζεται πάρα πολλά προεδρικά διατάγματα. Ασκήθηκε κριτική γι’ αυτό. Εγώ θα ασκούσα - και ασκώ στον εαυτό μου - την αντίθετη κριτική. Εδώ θα παρεξηγηθώ πάλι αναφερόμενος στην κριτική που άσκησε η ΔΗΜΑΡ στην Επιτροπή, ότι το νομοθέτημα αυτό είναι εξαιρετικά μεγάλο και εξαιρετικά λεπτομερές. Θα έπρεπε να είναι ένα μικρότερο νομοθέτημα, που να παραπέμπει σε περισσότερες εκτελεστικές πράξεις και να παίρνει τις κύριες κατευθύνσεις μόνο. Γιατί δεν έγινε αυτό; Διότι αντιλαμβάνομαι απολύτως, εξαιτίας της ευαισθησίας του θέματος, την καχυποψία που τυχόν θα είχαν κάποιοι στην Εθνική Αντιπροσωπεία.

Είναι αυτονόητο ότι χρειάζονται πολλά Προεδρικά Διατάγματα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι αυτά τα Προεδρικά Διατάγματα θα γίνουν εν κρυπτώ και παραβύστω. Βεβαίως και θα τα συζητήσουμε. Σας είπα ότι χρειάζεται προσοντολόγιο, καθηκοντολόγιο, χρειάζεται αλλαγή των διατάξεων περί μεταθέσεων. Όλα αυτά θα τα συζητήσουμε. Όμως, όλα αυτά δεν μπορούν να περιέχονται σε ένα νόμο. Τότε ο νόμος χάνει την έννοια του νόμου και μετατρέπεται σε Κανονιστική Πράξη.

Είμαι στη διάθεσή σας και στο υπόλοιπο της συζήτησης και αύριο να διευκρινίσουμε ό,τι δεν έχει διευκρινιστεί, να βελτιώσουμε ό,τι μπορεί να βελτιωθεί μέσα στο πλαίσιο αυτής της τοποθέτησης για την ανάγκη αλλαγής των πεπραγμένων στους τομείς αυτούς που αφορούν τον Έλληνα πολίτη. Ευχαριστώ και πάλι θερμά για τη συνεργασία σας. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. (...)
Το λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κατέβαλε φιλότιμη προσπάθεια ο κύριος Υπουργός να είναι κατευναστικός και μειλίχιος. Όμως, κύριε Υπουργέ, υπάρχουν και πολίτες σε αυτήν τη χώρα, ένας λαός ο οποίος ξέρει πολύ καλά ότι εσείς, ως πολιτικός προϊστάμενος του Υπουργείου Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κατ’ ευφημισμόν, είσαστε ο Υπουργός του «χημικού πολέμου» σε βάρος του ελληνικού λαού. 

Δεν υπάρχει, σχεδόν, Έλληνας πολίτης, που να μην έχει υποστεί τη ρίψη των δακρυγόνων και να μην έχει υποστεί πρόβλημα από τα δακρυγόνα.
Δεν υπάρχει κλάδος εργαζομένων, είτε στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα, που να μην έχει αντιμετωπιστεί με ωμή βία και χημικά από τα ΜΑΤ. 
Είστε Υπουργός μίας Κυβέρνησης η οποία κυβερνά με τα ΜΑΤ, τα οποία αποτελούν και τον πυρήνα της Ελληνικής Αστυνομίας και για τα οποία, παρεμπιπτόντως, προσπαθείτε να μην πείτε τίποτα στο νομοσχέδιο.

Θα αναφερθώ, βεβαίως, παρακάτω σε ορισμένα κρίσιμα θέματα που θίγονται και τα οποία, θα έλεγα, είναι άκρως επικίνδυνα. Δεν αναφέρετε τίποτα για τα ΜΑΤ κι, όμως, τα ΜΑΤ είναι παντού. Ένας συνάδελφος από τη Συμπολίτευση, από τη Νέα Δημοκρατία, είπε «Ποιος προστατεύει το Κοινοβούλιο;», εννοώντας ότι το προστατεύει η Αστυνομία. Μα, η Αστυνομία προστατεύει το Κοινοβούλιο;

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Εξωτερικά. 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Τη Βουλή των Ελλήνων η Αστυνομία την προστατεύει; 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Ενίοτε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Ο προστάτης της Βουλής είναι ο ίδιος ο λαός που εκλέγει τους Βουλευτές. Αν χρειάζονται τα ΜΑΤ για να προστατευτεί η Βουλή, τότε υπάρχει πρόβλημα.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Γιατί; 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Είναι εντυπωσιακό - για να σας δώσω μία εικόνα - ότι ακριβώς απέναντι, στην Ακαδημίας, είναι σταθμευμένες κλούβες των ΜΑΤ, οι οποίες εμποδίζουν μόνιμα την κυκλοφορία, κάθε μέρα και επί εικοσιτετραώρου βάσεως. Και ερωτώ γιατί. Αυτή είναι η βιτρίνα της Βουλής; 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Για λόγους ασφαλείας; 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Επίσης, επί της Βασιλίσσης Σοφίας, εδώ δίπλα, καθώς βγαίνουμε από τη Βουλή, υπάρχουν πάλι ΜΑΤ. Γιατί; Γιατί τα χρειάζεστε αυτά;

Από ποιον θέλετε να προφυλαχθεί η Βουλή; Από το διαμαρτυρόμενο πολίτη; Να πω ότι τα φέρνετε –που δεν δικαιολογείται βεβαίως – στην περίπτωση που έχουμε μία διαδήλωση; Όμως, η μόνιμη παρουσία τους είναι το σήμα κατατεθέν της Κυβέρνησής σας, της κυβέρνησης της τρόικας, της κυβέρνησης των μνημονίων, της κυβέρνησης η οποία θέλει να επιβάλει μια ωμή αστυνομοκρατία ως κατεύθυνση και ως προσανατολισμό της χώρας.

Κύριε Υπουργέ, μιλώντας απ’ αυτό το Βήμα είπατε προηγουμένως για μεγάλη επιτυχία της Αστυνομίας, ότι μείωσε την εγκληματικότητα. Καταλαβαίνετε τι νοοτροπία υπάρχει σ’ αυτή την Κυβέρνηση, στην πολιτική της και στην αντίληψη του Υπουργού Δημόσιας Τάξης; 
Δηλαδή, η Αστυνομία μειώνει την εγκληματικότητα; 
Αν αυξηθεί η εγκληματικότητα, η Αστυνομία φταίει που θα αυξηθεί η εγκληματικότητα; 
Δεν έχετε καταλάβει ότι το θέμα της εγκληματικότητας έχει κοινωνικές διαστάσεις και σε τελευταία ανάλυση και πολιτικές διαστάσεις, ότι δεν είναι απλώς ένα αστυνομικό θέμα; 
Ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα για το ρόλο και την αποστολή της Αστυνομίας το οποίο δεν έχετε αντιληφθεί. 
Νομίζετε ότι η Αστυνομία δεν είναι για να προασπίζει τα δικαιώματα και την ασφάλεια του πολίτη, αλλά για να προασπίζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τα συμφέροντα καθεστώτος, τα συμφέροντα κυρίαρχων δυνάμεων, τα συμφέροντα συστήματος. Αυτή είναι η αντίληψή σας και αυτή η αντίληψη διαπερνάει από την αρχή μέχρι το τέλος όλο το νομοσχέδιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κατά της Αστυνομίας. Εσείς είστε κατά της Αστυνομίας με τον πραγματικό και αληθινό της ρόλο, με την ουσία του ρόλου που πρέπει να έχει. 
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κατά του αστυνομικού και γενικά των ένστολων. Κάθε άλλο. Οι ένστολοι είναι εργαζόμενοι που θέλουν να παίξουν έναν κοινωνικό ρόλο, έναν αναπτυξιακό ρόλο. 
Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει τον ένστολο, τον στηρίζει τόσο από την προσπάθεια της Κυβέρνησης να τον θέσει απέναντι στο λαό, όσο και στα καθ’ αυτό εργασιακά και μισθολογικά του δικαιώματα. 
Οι ένστολοι είναι διπλά θύματα μιας κυβερνητικής πολιτικής καταστολής που θέλει την Αστυνομία το αντίπαλο δέος του λαού για να υπηρετήσει τις τροϊκανές, μνημονιακές πολιτικές, δηλαδή τις πολιτικές προτεκτοράτου και νεοαποικίας αυτής της χώρας.

Επίσης, είναι και θύματα από την άποψη ότι ως εργαζόμενοι υφίστανται μ’ ένα βάναυσο τρόπο την πολιτική της Κυβέρνησης που είναι πολιτική λεηλασίας εισοδημάτων και εργασιακών δικαιωμάτων. Εμείς στηρίζουμε τον ένστολο, στηρίζουμε τον απλό αστυνομικό. 
Αυτοί πρέπει να παίξουν το ρόλο τους και πρέπει να τους επιτρέψετε να παίξουν το ρόλο τους. 
Αυτοί μπορούν πράγματι να υπηρετήσουν την κοινωνία. Και αυτό θέλουν ως εργαζόμενοι, ως προσωπικότητες και ως οικογενειάρχες, δηλαδή να υπηρετήσουν την κοινωνία, να υπηρετήσουν την ανάπτυξη της χώρας. Αυτό το ξέρετε πολύ καλά ορισμένοι από σας που έχετε διατελέσει στην Αστυνομία και από ρόλους συνδικαλιστικούς και από ρόλους υπηρεσιακούς. Το ξέρετε πολύ καλά και ξέρετε ποιο είναι το εμπόδιο σ’ αυτή την κατεύθυνση. Δεν είναι δυνατόν τον Παύλο τον Αντωνόπουλο να τον δέρνετε ανηλεώς.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Ποιος είναι αυτός; 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν τον ξέρετε καν. Είναι μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ. Τον στείλατε κατηγορούμενο. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Τι έκανε; 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Τίποτα δεν έκανε. Διαμαρτυρήθηκε. Όταν διαμαρτύρεσαι σ’ αυτή τη χώρα, είσαι ένοχος, είσαι κατηγορούμενος. Το Γρηγόρη τον Καλομοίρη τον γνωρίζετε; Βεβαίως και δεν τον γνωρίζετε. Δεν έχετε σχέση με τη συνδικαλιστική ιστορία αυτού του τόπου. Δεν έχετε επίγνωση τού τι γίνεται στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Δεν τα γνωρίζετε αυτά τα πράγματα. Ο Γρηγόρης ο Καλομοίρης είναι ιστορικός Πρόεδρος της ΟΛΜΕ, από τους πρώτους στην προεδρία της ΟΛΜΕ. Είναι ιστορικό συνδικαλιστικό στέλεχος.

Λοιπόν, προχθές τον σέρνατε, αφού τον χτυπήσατε στα διόδια της Λάρισας και του σπάσατε το χέρι – του σπάσατε το χέρι, γιατί είναι ο εχθρός ο Γρηγόρης ο Καλομοίρης – και τον είχατε στη ΓΑΔΑ και του φορτώσατε κατηγορίες για εξύβριση. Ούτε μύγα δεν έχει βρίσει ποτέ στη ζωή του, εξύβριση του φορτώσατε και απείθεια.

Διότι πλέον έχετε διαμορφώσει καταστάσεις οι οποίες κινούνται μόνες τους, με έναν απίστευτο αυταρχικό αυτοματισμό και δεν υπολογίζουν τίποτα. Δεν υπολογίζουν τίποτα. Σου λέει: Εγώ είμαι το Κράτος. Τέτοιου είδους στεγανά έχετε δημιουργήσει. Εδώ κατ’ αρχάς όλα αυτά που κάνετε, η αναδιοργάνωση, υποτίθεται, της Αστυνομίας, είναι, παρά τα λεγόμενά σας, ένα μεγάλο γραφειοκρατικό τέρας. Όποιος διαβάσει μονάχα το τι λέει το νομοσχέδιο, μπορεί να βγάλει αμέσως συμπέρασμα.

Ξεκινάμε: Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Επιτελικού Σχεδιασμού παρά τω Υπουργώ. 
Τρεις διευθύνσεις από κάτω: 
Διεύθυνση Επιτελικής Υποστήριξης, 
Διεύθυνση Έρευνας και Υποδομών, 
Διεύθυνση Δημοσιονομικής Διαχείρισης. 
Πόσοι απασχολούνται εκεί, ποιοι είναι, τι ακριβώς θα κάνουν; Τρεις γιγαντιαίες υπηρεσίες.

Πάμε παρακάτω: Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας. Επιτελείο από κάτω. Δώσ’ του διαρθρώσεις. Κάτω απ’ το Επιτελείο, τρεις κλάδοι καθετοποιημένοι: Κλάδος Τάξης, Κλάδος Ασφάλειας, Κλάδος Αλλοδαπών-Προστασίας Συνόρων. Το τρίτο δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το αναλαμβάνει το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. 
Πρώτα απ’ όλα ο τίτλος: Τι πάει να πει «Κλάδος Αλλοδαπών»; Μπορείτε να μου το πείτε; 
Τι είναι ο αλλοδαπός; Ένοχος; Κατηγορούμενος; 
«Κλάδος Αλλοδαπών»; Και «Προστασίας Συνόρων»; 
Με συγχωρείτε, προστασία συνόρων ήξερα εγώ ότι κάνουν οι Ένοπλες Δυνάμεις.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Όχι.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Προστασία συνόρων τι σημαίνει; Δηλαδή…

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Αυτό θέλετε; Εγώ δεν έχω αντίρρηση. 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ (Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη): Αυτό μας προτείνετε; Αυτό θέλετε;

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Είναι πολύ καλή ιδέα αυτό που λέτε. 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Μα, τώρα, κάνατε ότι δεν ακούτε; 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΕΝΔΙΑΣ (Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη): Σας ακούω, κύριε συνάδελφε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε; Καταλαβαίνετε πολύ καλά τι λέω. Λέω ότι αυτά τα οποία ανατίθενται στην Αστυνομία πλέον, δεν μπορούν να της ανατεθούν. Και μάλιστα προσπαθείτε να βάλετε τίτλους, οι οποίοι παίζουν άλλο ρόλο. Διότι είναι άλλο πράγμα ο άνθρωπος που μετακινείται στα σύνορα και άλλο πράγμα η εισβολή που μπορεί να δεχτούν τα σύνορά μας από τρίτη δύναμη. Πολύ διαφορετικό πράγμα.

Πάμε τώρα και έχουμε: Αρχηγός Γενικού Επιτελείου, αφού πάμε στις τρεις Διευθύνσεις – Επιτελείο, Κλάδος Τάξης, Κλάδος Ασφάλειας, Κλάδος Αλλοδαπών-Προστασίας Συνόρων – καθετοποιημένα μέχρι κάτω με αρμοδιότητες οι οποίες δημιουργούν απέραντη και απεριόριστη σύγχυση, που προσπαθείτε με κάποια άρθρα να πείτε, όταν δημιουργείτε σύγχυση αρμοδιοτήτων, περίπου τι θα κάνουμε. Δεν βγαίνει τίποτα. 
Δεν μας λέτε σε όλο αυτό μαζί με τις αυτοτελείς υπηρεσίες, οι οποίες είναι καμιά δωδεκαριά, πόσοι θα απασχολούνται. Και τι θα περισσέψει για το τμήμα, το οποίο θα είναι χωρισμένο, βεβαίως, σε τρεις καθετοποιημένους κλάδους, από τους οποίους δεν θα βγάζει κανένας άκρη;

Αυτή είναι η σύγχρονη διάρθρωση; Αντί να φτιάξετε ένα ενιαίο Σώμα, που να έχει ενιαία Διεύθυνση, από πάνω μέχρι κάτω, και βεβαίως μέσα σε αυτήν την ενιαία Διεύθυνση να υπάρχουν οι σχετικές εξειδικεύσεις και να λειτουργεί αποκεντρωμένα, με το βάρος να δίνεται στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και όχι στην υπερφόρτωση όλης αυτής της γραφειοκρατίας; Για την οποία δεν μας φέρνετε και καμιά μελέτη, εν πάση περιπτώσει, για το τι ρόλο παίζει, τι αποτελεσματικότητα διαθέτει, τι κοινωνική υπηρεσία επιτελεί, τι αναπτυξιακό έργο προσφέρει. Χρειάζονται και αυτού του είδους οι μελέτες.

Και βεβαίως με τους ειδικούς φρουρούς, στα άρθρα 53 και 54, ανοίγετε το δρόμο για να περάσουμε σε μια αστυνόμευση, η οποία δεν θα ανήκει πια ούτε στην Αστυνομία. Θα περνάει σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς και βεβαίως και στην ιδιωτικοποίηση της Αστυνομίας. 

Μας λέτε ότι οι ειδικοί φρουροί οι οποίοι θα είναι στην Αστυνομία θα πηγαίνουν και θα δουλεύουν στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ, θα πληρώνονται, παραδείγματος χάρη, από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, θα μισθώνονται και θα έχουν ασφάλιση από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και θα υπηρετούν στο πλαίσιο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. 
Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ αύριο θα γίνει ιδιωτική επιχείρηση και τι θα κάνει η Αστυνομία; Θα προσλαμβάνει και θα τους πηγαίνει στον έναν εργοδότη και στον άλλο εργοδότη για να επιτελεί τις ανάγκες του;

Αυτός είναι ο ρόλος της Αστυνομίας και αυτό τον ρόλο έχετε αρχίσει να προδιαγράφετε, της ιδιωτικοποίησης τελικά; Θα είναι στην Αστυνομία, αλλά από αλλού θα πληρώνονται και άλλες αποστολές θα εκπληρώνουν και με άλλες εντολές θα κινούνται. Βεβαίως, να προσθέσω και αυτό το άρθρο 62, το οποίο είναι εντυπωσιακότατο. Πριν πάω, όμως, στο άρθρο 62, επιτρέψτε μου μόνο μερικά δευτερόλεπτα να πω κάτι για τα ΜΑΤ, για τις Διευθύνσεις Αστυνομικών Επιχειρήσεων Αττικής και Θεσσαλονίκης που έχουν ως αποστολή τη διάθεση διμοιριών για τις περιφέρειες, αποκατάσταση της δημόσια τάξης εφόσον αυτό δεν είναι εφικτό από τις λοιπές αστυνομικές δυνάμεις κατά κρίση του οικείου διευθυντή, επίσης είναι αρμόδιες για τη λήψη μέτρων τάξης στις διάφορες συγκεντρώσεις και δημόσιες συναθροίσεις και γενικά σε δημόσιους χώρους ή σε άλλα σοβαρά συμβάντα.

Οι Διευθύνσεις Αστυνομικών Επιχειρήσεων Αττικής και Θεσσαλονίκης συγκροτούνται από επιτελείο και υποδιευθύνσεις. Και λέει παρακάτω: «Η επιμέρους διάρθρωση, η επιχειρησιακή τακτική, η εκπαίδευση του προσωπικού, καθώς και άλλη αναγκαία λεπτομέρεια που αφορά στη λειτουργία και τη δράση των Διευθύνσεων Αστυνομικών Επιχειρήσεων - δηλαδή τα ΜΑΤ - ρυθμίζεται με απόφαση του αρχηγού της ελληνικής Αστυνομίας και δεν δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης».

Γιατί δεν την δημοσιεύετε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης; Δεν πρέπει ο ελληνικός λαός, ο Έλληνας πολίτης που τον δέρνουν αυτές οι μονάδες της αστυνομίας, που του πετάνε χημικά να γνωρίζει την επιμέρους διάρθρωση, την επιχειρησιακή τακτική τους, την εκπαίδευση του προσωπικού, καθώς και άλλη αναγκαία λεπτομέρεια κατά εσάς, αλλά πάρα πολύ ουσιαστικό για τη δική μας πληροφόρηση και ενημέρωση; Τι είναι αυτά, μυστικά και απόρρητα; Έχει απόρρητα η υπόθεση της αστυνομίας που δεν πρέπει να δημοσιεύονται και να κοινοποιούνται; Αυτό είναι ένα ερώτημα και για τον τρόπο που λειτουργούν αυτά τα μέσα.

Τελειώνω, βεβαίως, με τη Συντονιστική Υπηρεσία Διαχείρισης Κρίσεων Εσωτερικής Ασφάλειας όπου μπορεί να κάνει τα πάντα και στην ουσία τι είναι; Είναι ένα όργανο στα χέρια του Πρωθυπουργού που ανά πάσα στιγμή μπορεί να λειτουργεί μέσα στα πλαίσια του κράτους εκτάκτου ανάγκης που έχει γίνει σχεδόν μόνιμο χαρακτηριστικό με αοριστία αποστολής, με αοριστία του τρόπου και των μέσων που θα χρησιμοποιηθούν για έναν κατασταλτικό ρόλο, ο οποίος να είναι άκρως γενικευμένος που να μην δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Δεν ξέρω, δεν θέλω να χρησιμοποιήσω και άλλη φράση και άλλη έκφραση. Ο κ. Βορίδης με παροτρύνει να το κάνω. Του αρέσουν τέτοιες οι εκφράσεις.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά): Κρατηθείτε και τελειώστε. 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Ναι, τελειώνω. Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω άλλη έκφραση, αλλά αυτό το άρθρο 62, να το αποσύρετε. Δεν χρειάζονται ειδικές εντολές στον Πρωθυπουργό, οι οποίες να υπηρετούν έκτακτες καταστάσεις αυταρχικού τύπου και έκτακτες ανάγκες.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά): Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Λαφαζάνη. Ο κ. Μαυρουδής Βορίδης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, έχει το λόγο. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν ξέρω αν αυτή η Κυβέρνηση, είναι η κυβέρνηση των ΜΑΤ, που λέει ο κ. Λαφαζάνης, ξέρω ότι δεν είναι. Να σας πω, όμως, κάτι το οποίο επίσης ξέρω. Πάντως, το σήμα κατατεθέν προφανώς του ΣΥΡΙΖΑ και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι η συνύπαρξη, η συνοίκηση, η υπεράσπιση και η προλόγιση των τρομοκρατών. Αυτό είναι.
Και μάλιστα, ακούστε, ο κύριος Υπουργός είναι κατευναστικός, αλλά δεν το εκτιμάτε. Γι’ αυτό, λοιπόν, επειδή εγώ δεν θέλω να είμαι καθόλου κατευναστικός προς καμία κατεύθυνση… 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Αυτό είναι το πρόσωπό σας. Πάντοτε αυτό το ρόλο παίζετε. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Βεβαίως αυτό είναι. Διότι έχετε να δώσετε εξηγήσεις για ποιο λόγο στέλεχός σας πηγαίνει και προλογίζει βιβλίο του Κουφοντίνα, καταδικασμένου τρομοκράτη. Έρχεστε μετά και κουνάτε το δάχτυλο στην Κυβέρνηση για την αντεγκληματική πολιτική της. Βεβαίως έχετε να δώσετε εξηγήσεις, να μας πείτε γιατί γίνεται, σε ποια πλαίσια, ποια είναι η ταυτότητα, ποιο είναι το ενδιαφέρον. Φιλολογικό ενδιαφέρον είχε ο συνάδελφός σας, κ. Γιαννόπουλος, της συνιστώσας «Ρόζα» που τον προλόγισε; Φιλολογικές αγωνίες είχε; Έχουν κοινές ταυτίσεις; Έχουν ιστορικές αγωνίες; Κάνει συχνά αυτή τη δουλειά; Έχει προλογίσει κι άλλα ιστορικά βιβλία κι άλλης πλευράς ή μήπως του συγκεκριμένου τρομοκράτη;

ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΛΑΡΗ: Πολλά βιβλία…

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Καλά, πηγαίνετε στα προ τριακονταετίας για μία ακόμα φορά για να μην απαντήσετε σε αυτά που κάνατε χθες. Χθες το κάνατε ή σήμερα. Άρα, λοιπόν, αφήστε. Και λέω ξανά, ο θεσμικός σας ρόλος είναι ο ρόλος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αν εξοικειωθείτε με αυτό, μπορούμε να αρχίσουμε να συζητάμε. Όμως και τι άλλο είπατε; Ακούστε τι άλλο είπατε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Για το νομοσχέδιο να μας πείτε.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Βεβαίως, κύριε Λαφαζάνη, γιατί η τρομοκρατία, για την οποία συζητώ τώρα και ουσιαστικά τη δική σας σχέση, είναι στο νομοσχέδιο, γιατί είναι τμήμα της αντεγκληματικής πολιτικής.

Και τι ήρθατε γι’ αυτό το ζήτημα; Για να δείτε πως όλα συνέχονται και όλα έχουν μία συγκεκριμένη ταυτότητα. Τι ήρθατε σε αυτό να ασκήσετε κριτική; Να ασκήσετε κριτική, γιατί ιδρύεται η συντονιστική υπηρεσία διαχείρισης κρίσεων εσωτερικής ασφάλειας. Λέτε ότι δεν είναι ορισμένη η αποστολή της.

Σοβαρά; Δεν είναι ορισμένη; Συνιστά την εθνική αρχή της χώρας μας σε θέματα συντονισμού και αντιμετώπισης σοβαρών τρομοκρατικών ενεργειών ή απειλών και γενικότερα κάθε είδους κρίσιμων περιστατικών εσωτερικής ασφάλειας. Δεν σας αρέσει να υπάρχει ένα κέντρο το οποίο αποτελεί την απάντηση της πολιτείας απέναντι στην τρομοκρατία; Γιατί δεν σας αρέσει; Γιατί είστε φίλοι με τους τρομοκράτες και προλογίζετε τα βιβλία τους; Γι’ αυτό δεν σας αρέσει; Γιατί, λοιπόν, αυτή η ευαισθησία;

Πάω στο επόμενο. Άκουσα τα πολύ ωραία. Ακούστε τοποθέτηση, την οποία με συγχωρείτε, άκουσα και από τον εισηγητή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος. Απ’ όλο το νομοσχέδιο τα δέκα λεπτά της ομιλίας σας ήταν αφιερωμένα στο ότι η Αστυνομία είναι ο σκληρός πυρήνας καταστολής του αστικού κράτους ενάντια στον εχθρό λαό του.

Κι εγώ που νόμιζα ότι η Αστυνομία μας προστατεύει από τους κλέφτες, τους ληστές, τους βιαστές, τους παιδόφιλους. Εγώ που νόμιζα ότι είχε μία τέτοια αποστολή αντιμετώπισης της εμπορίας ναρκωτικών, της εμπορίας ανθρώπων.

Δεν υπάρχουν όλα αυτά! Η Αστυνομία είναι ο σκληρός κατασταλτικός μηχανισμός του αστικού κράτους και βρισκόμαστε σε έκτακτες συνθήκες! Αυτό βγάζετε απ’ όλο το τεράστιο έργο της Αστυνομίας; Αυτοί που αγαπούν την Αστυνομία, την αγαπούν ή γι’ αυτούς είναι «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι»; Τι από τα δύο; Διότι αυτό, το «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» επίσης, ακούγεται από τις διαδηλώσεις της Αριστεράς. 

«Μπάτσοι, γουρούνια δολοφόνοι» και ταυτόχρονα να κοπτόμεθα για τα μισθολογικά και εργασιακά τους δικαιώματα δεν γίνεται. Ή το ένα ισχύει ή το άλλο

 Έρχομαι, λοιπόν, εγώ και ρωτάω τώρα: Απ’ όλο το τεράστιο αντεγκληματικό έργο, το οποίο επιτελεί η Ελληνική Αστυνομία και με τη συγκεκριμένη διοίκηση, του συγκεκριμένου Υπουργού, της συγκεκριμένης Κυβέρνησης που φέρνει και συγκεκριμένα αποτελέσματα αντιμετώπισης του εγκλήματος που γίνονται αισθητά στο σύνολο του ελληνικού λαού, τι έρχεστε και μας λέτε; Δείτε τώρα τις αντιφάσεις σε θεωρητικό επίπεδο.

Η εγκληματικότητα, λέει, έχει κοινωνικά αίτια. Μπράβο, μεγάλη ανακάλυψη, σπουδαίο! Προφανώς έχει κοινωνικά αίτια. Ζούμε σε συνθήκες όξυνσης αυτών των κοινωνικών αιτιών, έτσι όπως τα λέτε εσείς; Βεβαίως και ζούμε σε συνθήκες όξυνσης αυτών των κοινωνικών αιτιών.

Τι σχέση έχει η μείωση της εγκληματικότητας, ρωτάμε μετά, με την αστυνόμευση; Έλα, όμως, που ζούμε σε συνθήκες όξυνσης των κοινωνικών αιτίων, άρα κανονικά θα έπρεπε να έχουμε αύξηση της εγκληματικότητας και έχουμε μείωση. Γιατί άραγε; Διότι υπάρχει αποτελεσματική αντεγκληματική πολιτική. Αυτή είναι η απάντηση.

Διότι ακόμη και τα θεωρήματά σας, ακόμα και αυτά δεν επαληθεύουν αυτό το οποίο στην πραγματικότητα θέλετε να πείτε.

Τι είναι εκείνο, όμως, που είπατε - ξαναλέω - και πού καταλήξατε, ποια είναι η κριτική σας, τι είναι εκείνο το οποίο λέτε για όλο το έργο το οποίο κάνει η Αστυνομία, που είναι αυτό που ζει ο πολίτης καθημερινά; Ο πολίτης της εργατικής τάξης, ο πολίτης της μεσαίας τάξης, ο πολίτης της ανώτερης τάξης, οι πολίτες όλων των τάξεων και όλων των κατηγοριών ζουν την ευεργετική δράση της Ελληνικής Αστυνομίας. Γιατί; Διότι την Αστυνομία φωνάζουν όταν τους κλέβουν, την Αστυνομία φωνάζουν όταν βλέπουν έναν έμπορο ναρκωτικών στη γειτονιά τους, την Αστυνομία φωνάζουν όταν βλέπουν τον παιδόφιλο έξω από το σχολείο. 
Αυτοί είναι εκεί για να προστατέψουν την κοινωνία, αυτοί οι άνθρωποι δίνουν τη μάχη με το έγκλημα καθημερινά και απ’ όλο αυτό σε τι συνοψίσατε εσείς την παρουσία της Αστυνομίας; Στο πώς αντιμετωπίζει τις διαδηλώσεις!

Θέλετε, όμως, να μιλήσουμε και γι’ αυτό; Δηλαδή, ποια είναι η άποψή σας; Διότι τη διαβάζω εδώ. Η άποψή σας είναι, όπως περιέχεται στο πρόγραμμά σας για το θέμα αυτό: «Απαγόρευση της οπλοφορίας κατά την αστυνόμευση διαδηλώσεων και συλλαλητηρίων, διάλυση των ΜΑΤ και ΥΜΕΤ, απαγόρευση χρησιμοποίησης άλλων Ειδικών Δυνάμεων για την καταστολή των λαϊκών κινητοποιήσεων, ένταξη των Ειδικών Μονάδων στα αστυνομικά τμήματα, με ταυτόχρονη δημιουργία υπηρεσιών αντιμετώπισης κρίσεων, φυσικές καταστροφές, ακραία εγκληματικότητα και βία, άμεση απόσυρση απαγορευμένων επικίνδυνων για τη δημόσια υγεία χημικών και υλικών».

Τι είναι αυτό που λέτε ακριβώς; Λέτε ότι μπορεί να γίνει μία διαδήλωση, η οποία θα αρχίσει να διαπράττει έκνομες ενέργειες και δεν θα υπάρχει μηχανισμός αντιμετώπισής της; Αυτό λέτε; 

ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΛΑΡΗ: Τι λέτε τώρα;

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Λέτε δηλαδή ότι η Marfin είναι καλώς καμωμένη; Διότι διαδήλωση ήταν εκεί, όταν κάποιοι έβαλαν φωτιά και έκαψαν τρεις ανθρώπους! Διαδήλωση ήταν εκεί. Λέτε ότι εκεί έπρεπε η Αστυνομία να είναι με γαρύφαλλα, ότι δεν έπρεπε να έχει όπλα; Έπρεπε να μην υπάρχουν τα ΜΑΤ; Έπρεπε να μην απωθούν αυτούς που πάνε να βιαιοπραγήσουν, να κάψουν την Αθήνα; Δεν έπρεπε να υπάρχει κάποιος μηχανισμός; 

Αυτό λέτε στους πολίτες; Μάλιστα, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, στους πολίτες! Διότι περιουσίες πολιτών καταστρέφονταν επί άλλων ημερών, όχι επί των δικών μας. Διότι στις δικές μας ημέρες αυτά δεν γίνονται. Διότι δεν τα επιτρέπουμε να γίνουν. Γι’ αυτό κλαίτε και στενοχωριέστε, γιατί πια δεν γίνονται. Διότι δεν αφήνουμε τις καταστροφές.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Ηρέμησε! Ηρέμησε! Να ηρεμήσεις! 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Αφήστε τώρα. Αυτή είναι η πραγματικότητα και είναι θλιβερό για την Αξιωματική Αντιπολίτευση να έρχεται σήμερα και να αναπαράγει μύθους για μια αστυνομία που προφανώς δεν έχει καμία σχέση με ό,τι αναφέρετε, για μια αστυνομία η οποία σήμερα προστατεύει τον πολίτη, δίνει καθημερινά μάχη με το έγκλημα και, ναι, όταν χρειάζεται υπερασπίζεται και το Κοινοβούλιο από εκείνους που έρχονται να το βανδαλίσουν, από εκείνους που κουβαλάνε καδρόνια, πέτρες και μολότοφ. Από αυτούς, λοιπόν, ναι, η Αστυνομία υπερασπίζεται το Κοινοβούλιο. Και έχουμε σήμερα πολιτική δύναμη εδώ που λέει ότι δεν πρέπει να υπάρχει μια τέτοια αστυνομία; Αυτό έρχεστε να πείτε στον ελληνικό λαό;

Άρα, λοιπόν, ας ξεκαθαρίσουμε τις προτεραιότητές μας. Διότι εμείς εκείνο που λέμε -και με συγχωρείτε, γιατί κατανάλωσα τον ακριβώς αντίστοιχο χρόνο που κατανάλωσε και ο κ. Λαφαζάνης σε αυτά τα γενικά θέματα, τα οποία όμως τα θεωρώ απαραίτητα- είναι ότι βεβαίως σ’ ένα κράτος δικαίου αυτό πρέπει να υπηρετείται. Πρέπει να υπηρετείται το κράτος δικαίου. Φυσικά, δεν υπάρχει κανένας έκτακτος μηχανισμός, κανένα έκτακτο κράτος. Διότι αν θέλετε να συζητήσουμε για το τι είναι έκτακτο, έκτακτο είναι αυτό που ακριβώς δεν υπάγεται στους κανόνες δικαίου. Ξέρετε τι ήταν έκτακτο; Το Γκουαντάναμο ήταν έκτακτο. Διότι το Γκουαντάναμο δεν υπάγεται σε κανέναν κανόνα δικαίου. Πράγματι, πήγασε από μια κρατική επιλογή. Δεν νομιμοποιείται δικαιικά.

Έχουμε τέτοια διαδικασία πουθενά εδώ; Τι ήρθατε και μας είπατε; «Γιατί ασκήθηκε δίωξη για απείθεια σε κάποιον συνδικαλιστή;». Και κατηγορείτε την Ελληνική Αστυνομία για τη δίωξη για την απείθεια; Δεν ασκεί διώξεις η Ελληνική Αστυνομία.

Η Αστυνομία άμα βλέπει ένα αυτόφωρο αδίκημα, προβαίνει στη σύλληψη και εν συνεχεία, η δίωξη ασκείται από δικαστικούς λειτουργούς. Τι λέτε ακριβώς δηλαδή; Ότι επειδή κάποιος είναι πρώην συνδικαλιστικής, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει;

ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΛΑΡΗ: Και νυν.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Και νυν συνδικαλιστικής να είναι, μπορεί να παραβιάζει τους νόμους; Εδώ, όμως, για την ουσία του νομοσχεδίου, γι’ αυτήν τη σημαντική τομή, για την αναδιάρθρωση που γίνεται, δεν είχατε να πείτε τίποτα.

Το άλλο σημείο της κριτικής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέει ότι ανοίγει πόρτα στην ιδιωτικοποίηση. Γιατί λέει ότι ανοίγει πόρτα στην ιδιωτικοποίηση; Διότι προβλέπει το σχέδιο νόμου τριάντα πέντε θέσεις και τριάντα θέσεις ειδικών φρουρών αντιστοίχως για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και για τη ΣΤΑΣΥ και αν χρειάζεται η συγκεκριμένη εταιρεία, θα προσλαμβάνονται οι συγκεκριμένοι άνθρωποι και θα καταβάλλεται η δαπάνη τους από τις συγκεκριμένες εταιρείες. Πού είναι το πρόβλημά σας σε αυτό;

Τι θα κάνουν, λέει; Ακούστε τι ακούσαμε από τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι οιονεί απεργοσπαστικός μηχανισμός. Ποιοι; Αυτοί που φυλάνε τα βαγόνια από την καταστροφή; Αυτοί που είναι μέσα, για να προβλέψουν και να προστατεύσουν παράνομες πράξεις; Είναι απεργοσπαστικός μηχανισμός; Μα, εδώ βρισκόμαστε στο άκρον άωτον του παραλόγου!

Μπορούμε να κάνουμε μαζί μία στοιχειωδώς έλλογη συζήτηση; Μπορείτε να κάνετε κριτική για το αν, παραδείγματος χάριν, η διοικητική αλλαγή που γίνεται είναι καλή ή όχι; Τι είπατε επ’ αυτού; Ξέρετε; Γιατί δεν συζητήσαμε, λέει, η διακομματική επιτροπή. Να το συζητήσουμε. Και μετά έρχεστε οι ίδιοι και λέτε ότι ήρθε ένα αρχικό σχέδιο, έγιναν παρατηρήσεις, απεσύρθη και μετά από δέκα μήνες ήρθε ένα άλλο σχέδιο και μετά πάλι είπατε ότι έγιναν παρατηρήσεις επ’ αυτού του δευτέρου σχεδίου, οι οποίες ενσωματώθηκαν. Τι να κάνει η διακομματική επιτροπή; Να ‘μαστε τα κόμματα. Ακούμε τις παρατηρήσεις.

Τι είχατε να πείτε για την αναδιοργάνωση που κάνει, αυτήν την μεγάλη τομή που αλλάζει στην πραγματικότητα τον τρόπο λειτουργίας της Αστυνομίας; Γιατί υπάρχει πλέον μία κάθετη παρακολούθηση όλων εκείνων των εγκληματικών συμπεριφορών και υπάρχει συνέχεια της παρακολούθησης αυτής, γιατί εξοικονομείται προσωπικό για να βγει στους δρόμους, γιατί επιτέλους μπορεί να υπάρχει μία συνέχεια στη μετάδοση της πληροφορίας και να μη διασπάται σε διάφορα διοικητικά επίπεδα.

 Σ’ αυτήν, λοιπόν, τη μεγάλη αλλαγή που κάνει ο Υπουργός, η Κυβέρνηση, αυτό που είχατε να πείτε είναι ότι πρέπει να διαλυθούν τα ΜΑΤ, ότι η Αστυνομία είναι ο σκληρός βραχίονας του αστικού συστήματος και ότι ανοίγουμε το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση; Είναι σοβαρές κριτικές αυτές; 

Πρέπει να αποφασίσετε με ποιους θα είστε. Πρέπει να αποφασίσετε αν επιτέλους συντάσσεσθε με αυτό που είναι η ουσία της πολιτικής μας λειτουργίας, δηλαδή η προστασία του κράτους δικαίου, ή έχετε μείνει αγκυλωμένοι σε φαντασιώσεις, οι οποίες σας τραβάνε στον πάτο, αλλά δυστυχώς δεν επιτρέπουν και να λειτουργήσετε θεσμικά, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που σας δίνει η θέση όπου σας έταξε ο ελληνικός λαός. Με τη στάση σας αυτή στην πραγματικότητα διαψεύδετε την όποια προσδοκία μπορούσε να είχε οποιοσδήποτε από την Αξιωματική Αντιπολίτευση. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα το λόγο. 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Γιατί; Υπάρχει προσωπικό θέμα; Θα πάρετε το λόγο στη δευτερολογία και θα τοποθετηθείτε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Εντάξει, θα πάρω το λόγο και στη δευτερολογία, αλλά δεν είναι δυνατόν να ακούμε από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο ένα ακροδεξιό παραλήρημα, το οποίο παραπέμπει στις μετεμφυλιακές καταστάσεις. Εκεί θέλετε να πάτε τον τόπο; Στην πολιτική ανωμαλία; Έτσι νομίζετε ότι θα διατηρηθείτε στην εξουσία; Κατηγορώντας περίπου ως τρομοκράτες την Αξιωματική Αντιπολίτευση; Αυτή είναι η τακτική σας; Θέλετε να μείνετε μόνοι σας σε αυτήν την Αίθουσα; Αυτή είναι η λογική; 

 Και αυτό που θέλω να προσθέσω είναι ότι όλα αυτά, βεβαίως, δείχνουν πανικό και αδιέξοδο, διότι δεν υπάρχουν επιχειρήματα. Το επιχείρημα, όταν ένας συνδικαλιστής χτυπιέται αγρίως, του σπάνε το χέρι, τον σέρνουν στη ΓΑΔΑ, του φορτώνουν ψεύτικες κατηγορίες, είναι «Μα, τι είναι οι συνδικαλιστές; Στο απυρόβλητο;»; Αυτό είναι επιχείρημα; Δηλαδή, η τακτική ποια είναι;

Επειδή δεν είναι οι συνδικαλιστές στο απυρόβλητο –υποτίθεται- τους δέρνουμε, τους ξυλοκοπούμε, τους βάζουμε ψεύτικες κατηγορίες, ...

ΗΛΙΑΣ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ: Γιατί είναι ψεύτικες;

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: ...τους σέρνουμε στα δικαστήρια; Αυτή είναι η απάντηση; Και ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει τι γίνεται σε αυτή τη χώρα; 

ΗΛΙΑΣ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ: Από πού είναι ψεύτικες; Το «ψεύτικες» από πού προκύπτει; 

ΜΑΡΙΑ ΜΠΟΛΑΡΗ: Από όσους ήμασταν εκεί και είδαμε τι έγινε!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν έχετε αντιληφθεί ότι διεξάγεται ένας χημικός πόλεμος εναντίον του εχθρού λαού; Δεν το έχετε αντιληφθεί ακόμα αυτό; Δεν έχετε αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει κυβερνητική δραστηριότητα, η οποία να συντελείται χωρίς να παρακολουθείται από τα ΜΑΤ;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Κύριε Λαφαζάνη, ολοκληρώστε παρακαλώ.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Είναι ο εκτελεστικός βραχίονας για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής. Και αυτό είναι το καινούργιο κράτος που θέλετε να διαμορφώσετε; Αυτές είναι οι μεταρρυθμίσεις; Αυτή είναι η αναδιοργάνωση της Αστυνομίας; Το απόρρητο για τη λειτουργία των ΜΑΤ;

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Ευχαριστούμε. Ο κ. Βορίδης έχει το λόγο για δύο λεπτά.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, υπέθετα ότι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ θα έδραττε την ευκαιρία με αυτή μου την παρατήρηση την κριτική, την επικριτική, που έκανα προς το ΣΥΡΙΖΑ, να διευκρινίσει τη θέση του κόμματός του και να πάρει αποστάσεις από τον κ. Γιαννόπουλο. Υπέθετα ότι θα κάνατε αυτό.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Συνεχίζετε έναν απίστευτο κατήφορο. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Ο κατήφορος, κύριε Λαφαζάνη, είναι δικός σας. 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Συνεχίστε, συνεχίστε! Ωραίο είναι!

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Γιατί, σε περίπτωση που δεν το αντιλαμβάνεστε –απορώ πώς δεν το αντιλαμβάνεστε-, το να παράγετε πολιτική νομιμοποίηση για έναν καταδικασμένο τρομοκράτη από ένα πολιτικό σας στέλεχος, δεν είναι κατήφορος δικός μας, είναι κατρακύλα δική σας!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Σας παρακολουθούμε. Συνεχίστε!

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Αλλά απ’ ό,τι βλέπω είναι συνειδητή σας επιλογή. Μάλιστα. Συνεννοηθήκαμε! Εγώ, όποιος κάνει ενσυνείδητες επιλογές στήριξης της τρομοκρατίας κι έρθει και μας το πει, κατάλαβα τι λέει. Πάμε παρακάτω. Να συζητήσουμε και αυτό.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Εσείς τι κάνατε για την τρομοκρατία; 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Αλλά εσείς παριστάνετε ότι δεν έχετε σχέση με αυτά τα πράγματα. Και μη μας απειλείτε πως θα μείνουμε μόνοι μας στην αίθουσα και για εμφυλιοπολεμικές συμπεριφορές κ.λπ. Θα δέχεστε την κριτική την οποία σας κάνουν οι άλλες παρατάξεις. Θα τη δέχεστε, ...

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Σιγά την παράταξη!

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Αναφέρεστε στην Κυβέρνηση;

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Σιγά την παράταξη! Προχωρήστε! 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Στην κυβερνητική παράταξη αναφέρεστε; 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Προχωρήστε!

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Και αυτό, κύριε Λαφαζάνη,…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Εσάς δείχνω. 

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Εμένα μπορείτε, κύριε Λαφαζάνη, να με απαξιώσετε προσωπικά. Δικαίωμά σας. Δεν με απασχολεί αυτό. Εκείνο που δεν έχετε δικαίωμα να κάνετε… 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Εσείς δεν έχετε δικαίωμα να κάνετε αυτήν την κριτική.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Κύριε Λαφαζάνη, τώρα κάνετε διάλογο; Σας παρακαλώ! Κύριε Βορίδη, τοποθετηθείτε και κλείστε παρακαλώ.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Εκείνο που δεν έχετε δικαίωμα να κάνετε…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν θα πάτε την Ελλάδα στον πάτο! 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Κύριε Λαφαζάνη, σας παρακαλώ! Κύριε Βορίδη, ολοκληρώστε τη σκέψη σας και δεν θα έχουμε τώρα εδώ προσωπικούς διαπληκτισμούς.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Κυρία Πρόεδρε, το έχω ξεκαθαρίσει. Προσωπικές αντιπαραθέσεις σε αυτήν την Αίθουσα δεν έχω με κανέναν. Δεν έχω τίποτα να μοιράσω με κανέναν και δεν με απασχολούν και οι προσωπικές επιθέσεις.

Ωστόσο, κύριε συνάδελφε, δεν αποφεύγετε τα πολιτικά ζητήματα. Δεν μπορείτε να τα αποφύγετε, μετατρέποντάς τα σε προσωπικές κοντρίτσες. Τα πολιτικά ζητήματα είναι εδώ και εδώ πρέπει να τοποθετηθείτε. Και από τη στάση σας σε αυτό το νομοσχέδιο απέναντι στα ζητήματα της εγκληματικότητας, της αστυνόμευσης, της τρομοκρατίας, της δημόσιας τάξης νομίζω ότι έχουμε καταλάβει όλοι πάρα πολύ καλά το τι εννοείτε και το πώς θέλετε να πορευτείτε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Ευχαριστούμε, κύριε Βορίδη. Ο κ. Πάρις Κουκουλόπουλος έχει το λόγο. 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Με συγχωρείτε, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα το λόγο. 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): Ο κ. Κουκουλόπουλος σηκώνεται για δεύτερη φορά να πάει προς το Βήμα. Φτάνει, κύριε Λαφαζάνη! 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Επιτέλους, να ακουστεί και το ΠΑΣΟΚ! 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά): «Επιτέλους, να ακουστεί και το ΠΑΣΟΚ», ναι.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Τα περί τρομοκρατίας του τα επιστρέφω απολύτως και όλοι καταλαβαίνουν τι εννοώ.