ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Φοβού τον Παπανδρέου, Φώτη Κουβέλη εναγκαλιζόμενον!


Ο λόγος για τα μετέωρα βήματα του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος φαίνεται ότι πολύ αποθύμησε τα πρωθυπουργικά μεγαλεία που έχασε και νοσταλγεί τον παράδεισο της εξουσίας από την οποία τόσο πρόωρα εξέπεσε.

Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο για τη χώρα σε τούτη την κρίσιμη στιγμή, και πιο ανησυχητικό για το απαξιωμένο και κατακερματισμένο πολιτικό μας σύστημα, από έναν κακιωμένο και εκδικητικό Παπανδρέου. Ο αρχομανής Γιωργάκης που, όπως απέδειξε και αποδεικνύει καθημερινά, ποτέ δεν ενηλικιώθηκε, θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να εκδικηθεί εκείνους που πιστεύει ότι τον έριξαν. 
Θ' ανταποδώσει με τρικλοποδιές τις πισώπλατες που έφαγε, ελπίζοντας τελικά να ρεφάρει, και γαία πυρί μιχθήτω...
Τώρα ερωτοτροπεί με το απατηλό απόκομμα...
της ΔΗΜΑΡ του μωροφιλόδοξου Φώτη Κουβέλη (απόχτησε κι η ψείρα κώλο!), προσπαθώντας ν' αποτελειώσει υπογείως το πνέον τα λοίσθια αμαρτωλό ΠΑΣΟΚ και να βγάλει εκτός ring τον Ευάγγελο Βενιζέλο, κάτι που ίσως φαντάζεται ότι θα του άνοιγε το δρόμο της επιστροφής στη μάταιη δόξα του αρχηγού ενός αναπαλαιωμένου κόμματος.

Αλήθεια, για ελάτε στη θέση του: Πώς να ξεχάσει την παντοδυναμία και τις τιμές που απήλαυσε ως Πρωθυπουργός της χρεοκοπημένης Ελλάδας και Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ; Πώς να ξεχάσει το Καστελλόριζο;
Πώς να ξεχάσει το βραβείο Quadriga που του απένειμαν οι Γερμανοί το 2010, τότε που δεν είχαν πάρει χαμπάρι ακόμη πόσο ανερμάτιστος, ύπουλος και αφερέγγυος ήταν; 
Και πώς ν' αντέξει την περιφρόνηση που υπέστη από τους ίδιους, όταν εξήγγειλε ερήμην τους το δημοψήφισμα - ένα δημοψήφισμα που θα έπρεπε να το είχε ζητήσει από τον ελληνικό λαό προτού μας σύρει σιδηροδέσμιους στο ΔΝΤ, δηλαδή τότε που η Ελλάδα ήταν ακόμη κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος; 

Ή μήπως θα μπορούσε να ξεχάσει τη δικαίωση που ένιωσε όταν το γνωστό αυστριακό εβδομαδιαίο πολιτικο-οικονομικό περιοδικό "Προφίλ" τον είχε ανακηρύξει "Άνθρωπο της χρονιάς" για το 2011, τότε που οι δεινοπαθούντες και προδομένοι από δαύτον Έλληνες τον αποκαλούσαν εφιάλτη;
Είχε μάλιστα προηγηθεί η εφημερίδα Telegraph, η οποία μία εβδομάδα ενωρίτερα τον συμπεριέλαβε στη λίστα με τους "ήρωες του 2011".
Αλήθεια, πώς μπόρεσαν όλοι αυτοί να του γυρίσουν την πλάτη τόσο γρήγορα;

Έχω την αίσθηση ότι, εκτός από την εγχώρια απαξίωσή του, και αυτό το ερώτημα βασανίζει το μυαλό του ταπεινωμένου GAP, και ίσως αναζητά τρόπο για να επανέλθει όπως-όπως, έστω και μέσω Κουβέλη, στην ταραγμένη πολιτική σκηνή της χώρας, οπότε θα γίνουν τα έσχατα χείρονα των πρώτων. Κούφια η ώρα που τ' ακούει, χτύπα ξύλο!