ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Επιστολή -"αφορισμός" προς "αιρετικό" Πάπα Φραγκίσκο



Εδώ μεσαίωνας! Κάτσε καλά!

Πρόκειται για μακροσκελέστατη επιστολή  (121 σελίδες) που έστειλαν στις 10 Απριλίου στον Ποντίφηκα οι Μητροπολίτες Πειραιώς κ. Σεραφείμ και Κονίτσης κ. Ανδρέας για να τον επαναφέρουν στην Ορθοδοξία, τη μοναδική κιβωτό σωτηρίας!

Ολόκληρη την επιστολή θα τη βρείτε εδώ.

Παραθέτω χαρακτηριστικά αποσπάσματα: 


Τῷ Ἐκλαμπροτάτῳ κ. Φραγκίσκῳ,
ἀρχηγῷ τοῦ Κράτους τοῦ Βατικανοῦ.

Ἐκλαμπρότατε,
Μετά τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ καί εἰλικρινοῦς ἀγάπης, Σᾶς στέλ­νουμε τήν παρούσα ἐπισκοπική ἐπιστολή, ὁ σκοπός τῆς ὁποίας δέν προέρ­χεται ἀπό κανένα ἄλλο ἰδιοτελές κίνητρο, παρά μόνο ἀπό καθαρή, ἄδολη καί ἀνιδιοτελῆ χριστιανική ἀγάπη, ἀπό χριστιανικό καθῆκον, ἀπό ἐντολή ἐπιβεβλημένη ἀπό τόν Σωτῆρα μας Χριστό, ὁ ὁποῖος «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» καί τέλος ἀπό θερμή καί σφοδρή ἐπιθυμία γιά τήν σωτηρία Σας. 

Γι᾽ αὐτό θεωροῦμε καθῆκον μας ἱερό καί ἐπιβεβλημένο, (...)  νά φροντίσουμε παντί σθένει νά Σᾶς ἐπαναφέρουμε στήν Μη­τέρα Καθολική Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία, ἀπό τήν ὁποία ἀποχωρήσατε καί ἀ­ποκοπήκατε, ἔργο τό ὁποῖο ἐλπίζουμε, συνερ­γούσης τῆς ἀκτίστου Θείας Χάριτος τοῦ Κυρίου, νά κατορθωθῆ. 
Τό ἱερό αὐτό χρέος τῆς ἐπιστροφῆς τῶν αἱρετικῶν στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχει βεβαίως ἱεροκανονικό ἔρει­σμα καί βάση καί στηρίζεται στούς 131ο, 132ο καί 133ο ἱερούς Κανόνες τῆς ἐν Καρθαγένῃ Τοπικῆς Συνόδου (418 ἤ 419 μ.Χ.)
(...) (...)
Βασικός κανόνας μας εἶναι ὅτι πρέπει νά ἀγα­πᾶμε τά πρόσωπα τῶν αἱρετικῶν, ἀλλά νά ἐλέγχουμε καί νά ἀπο­στρεφόμαστε τήν πλάνη καί τήν αἵρεσή τους. 

Μοναδικό ἐνδιαφέρον μας εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθο­δοξία μας, μέσα στήν ὁποία μόνο ἔχει ὁ ἄνθρωπος σωτηρία. 

Πάντοτε προσευχόμαστε, ὅπως ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἐπισυναγάγη τόν πλανεμένο «πάπα» καί τούς παπικούς, διά τῆς μετα­νοίας καί τῆς ἀποκη­ρύξεως τῆς πλάνης καί αἱρέσεώς σας, στήν Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀπο­στολική, Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (...). 
      Ἕνας ἐπιπρόσθετος λόγος, πού ἀναδεικνύει τήν ἐπικαιρότητα καί τήν σημαντικότητα τῆς παρούσης ἐπισκοπικῆς ἐπιστολῆς μας, εἶναι τά τε­κται­νόμενα στά πλαίσια τῆς συγχρόνου αἱρετικῆς οἰκουμενι(στι)κῆς κινή­σεως μέ τούς οἰκουμενι(στι)κούς θεολογικούς διμερεῖς διαλόγους μεταξύ Ὀρθο­δόξων καί Παπικῶν, (...).

      Τρανή ἀπό­δειξη τῆς φαιδρότητος τῶν Ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν εἶναι ὅτι, ἐνῶ ἀπο­δίδουν τίτλους ἐκκλησια­στικότητας σ᾽ Ἐσᾶς, τούς πρόδηλα κακοδόξους αἱρετικούς, δέν τολμοῦν, συνεπεῖς πρός τίς διακηρύξεις τους, τήν μαζί σας μυστηριακή διακοι­νωνία, γιατί γνωρίζουν ὅτι ἀπό ἐκείνη τήν στιγμή θά ἀπολέσουν ἄμεσα τήν ἐκκλησιαστική τους ἰδιότητα. Αὐτό δέν ἀποτελεῖ τήν πλέον κραυγαλέα ἀπόδειξη τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;
(...)
       Ἐπικοινωνοῦντες, λοιπόν, μαζί σας, διά τοῦ παρόντος ἐπισκοπικοῦ γράμματος, ἐπιθυμοῦμε νά σᾶς καταστήσουμε γνωστό ὅτι, κατά τήν Ἁ­γιο­γραφική, Ἱεροκανονική καί Ἁγιοπατερική διαχρονική Ἱερά Παράδοση καί τήν ἀλάνθαστη συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Καθολικῆς Ὀρθο­δό­ξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας, ὁ Παπισμός, τοῦ ὁποίου ἡγεῖστε, Ἐκλαμπρό­τατε, δέν εἶναι «Ἐκκλησία», ἀλλά θρησκευτική κοινότης, αἱρετική παρα­συναγωγή, αἵρεσις, ἀναίρεσις, καθαίρεσις καί πλήρης διαστροφή τῆς ἀλη­θείας, δηλ. τοῦ ἰδίου τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. 
Πλῆθος Ὀρθοδόξων Συνό­δων ἔχουν καταδικάσει τόν Παπισμό ὡς αἵρεση.
(...)
Ὁ Παπισμός δέν εἶστε «Ἐκκλησία», ἀλλά κράτος, τό Βατικανό, μέ κρατική ὑπόσταση, μέ κυβέρνηση, μέ ἀρχηγό ἐσᾶς, τόν «πάπα», μέ ὑπουρ­γούς τούς καρδι­ναλίους καί μέ τράπεζες τοῦ «Ἁγίου Πνεύματος». 

Οὔτε εἶστε «Ρωμαιο­καθολική Ἐκκλησία». Δέν εἶστε οὔτε Ρωμαίϊκη, οὔτε Καθο­λική, οὔτε Ἐκκλησία. 

Δέν ἔχετε σχέση μέ τήν Ρωμηοσύνη, οὔτε μέ τή Ρω­μανία. 

Δέν εἶστε Καθολική, ἀφοῦ χωρισθήκατε μόνοι σας ἀπό τήν Καθο­λική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τό 1054 μ.Χ. καί ἔκτοτε δέν κατέχετε τήν ὁλο­κληρία τῆς πατροπαράδοτης Ὀρθοδόξου πίστεως, τήν ὁποία ἔχετε δια­στρε­βλώσει. 

Δέν εἶστε Ἐκκλησία, ἀφοῦ γίνατε κράτος, ὑποκύπτοντας στόν τρίτο πειρασμό τοῦ Χριστοῦ. Δεχθήκατε τήν πρόταση τοῦ Διαβόλου νά τόν προσκυνήσετε καί νά σᾶς κάνη κοσμικό παντοκράτορα τῆς γῆς. 

Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι εἴμαστε ἡ ὀρθή Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία. 

Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι εἴμαστε οἱ Ρωμηοί, σέ μᾶς ἀνήκει ἡ Ρωμανία, ἡ Ρωμηοσύνη. 

Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ Μία, Ἁγία, ΚΑΘΟΛΙΚΗ καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, ἡ ἀληθής Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία, ὅπως ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως Νικαίας - Κωνσταντινουπόλεως.
       Τό ὅτι ὁ Παπισμός εἶστε αἵρεση φαίνεται ἀπό τίς φοβερές καί τρομερές αἱρέσεις, πού πρεσβεύετε.
(...)
       Ἀφοῦ, λοιπόν, ἐσεῖς, Ἐκλαμπρότατε, καί ὁ Παπισμός ἀποκοπήκατε ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία, χάσατε τήν Ὀρθόδοξη πίστη καί ἀνεπτύξατε τίς ἀνωτέρω αἱρέσεις, εἶναι φυσικό νά βρίσκεσθε σέ μιά συνε­χῆ καί διαχρονική κρίση, ἡ ὁποία φάνηκε καί φαίνεται ἀκόμη ἀπροκάλυ­πτα τό τελευταῖο διάστημα. 
(...)
       Δέν εἶναι μία, δέν εναι δύο, λλά πειρες ο παρεκτροπές καί ο ντι­χριστιανικές πρακτικές τς παπικς σας αἱρέσεως! 
(...)
      Ἡ ἐκκοσμίκευση τς «γίας δρας» δέν χει ριο. Καί γιατί νά χη, φο πρόκειται γιά καθαρά κοσμικό ργανισμό, ποος νδιαφέρεται γιά τά το κόσμου καί διαφορε γιά τήν πνευματικότητα; 
(...)
       Ἐπαναλαμβάνουμε ὅτι ὑπάρχει παντελής πουσία πνευματικότητας στόν Παπισμό. Δέν πρόκειται γιά «κκλησία», λλά γιά κοσμικό ργα­νι­σμό καί στήν καλλίτερη περίπτωση γιά θρησκεία, μία πό τίς πολλές το κόσμου, ποία νδιαφέρεται γιά τήν «θεραπεία» τς θρη­σκευτικότητας τν παδν της, πως τήν ντιλαμβάνονται καί τή βιώνουν ο κοσμικοί. 
(...)
φο δέν χει Παπισμός (διότι τά πεμπόλησε) τά γνήσια γιοπατερικά πνευματικά μέσα, γιά νά μιλήση στόν σύγχρονο ν­θρωπο, χρησιμοποιε ατά πού χει, τά πεζοδρομιακά! ντί κκλησία νά μεταμορφώση τόν κόσμο, κατάπιε κενος τή δυτική «κκλησία»! Αὐ­τός εναι δυστυχς Παπισμός, χωρίς χνος πνευματικότητας, κατεἰ­κόνα καί μοίωση τν ποδο­σφαιρικν συλλόγων!
(...)
Ἐκλαμπρότατε, βάλτε τό χέρι στήν καρδιά καί πετε ελικρινά: πάρχει περίπτωση νά εστε «κκλησία» καί μάλιστα νά μπορομε νά νωθομε μαζί σας; Ἐμεῖς πάντως δέν βλέπουμε κάποια λλαγή το με­σαιωνικο Παπισμο, πού γέννησε τήν Ἱερά Ἐξέταση, τούς θρησκευτι­κούς πολέμους, τίς Σταυροφορίες, τόν Οὐμα­νισμό, τήν διαμαρτύρηση, τόν ἀθεϊσμό καί τήν ἀποχριστιάνιση τῆς Εὐρώπης
(...) (...)
Ἐπειδή, λοιπόν, Ἐκλαμπρότατε, ὁ θάνατος εἶναι ἄδηλος και ἐπειδή, σύμφωνα μέ τόν Εὐαγγελικό λόγο, «οὐκ οἴδατε τήν ὥραν οὐδέ τήν στιγμήν τοῦ θανάτου», ἐξαιτίας αὐτοῦ Σᾶς παρακαλοῦμε, ὡς μέλη τοῦ Παναγίου καί Παναχράντου Σώματος τοῦ Χρι­στοῦ καί δή ὡς Ὀρθόδοξοι ἐπίσκοποι, νά σπεύσετε νά ἐπανέλθετε στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, προτοῦ ἔλθη τό τέλος. 
Ὁ Ἅγιος Τρια­δικός Θεός σᾶς δέχεται με ἀνοικτές ἀγκάλες! Χαρά θά γίνη καί στή γῆ ἀπό τούς ὀρθῶς φρονοῦντας ἀδελφούς, χαρά θά γίνη καί στούς Οὐρανούς ἀπό τούς Ἀγγέλους γιά τήν ἐπιστροφή Σας! 

Δράμετε καί προφθάστε νά εἰσέλθετε στόν θεῖο νυμφῶνα, πρίν κλείση ἡ θύρα, ἐπειδή, σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Κύριλλο, ὅσοι μιάνθηκαν μέ αἵρεση, θά στερηθοῦν τοῦ ἐνδύμα­τος τῆς ἀφθαρσίας.

Τέλος πρέπει νά σᾶς δηλώσουμε ὅτι οἱ ὅποιες ἐπικρίσεις ἤ ὕβρεις ἀ­κουσθοῦν γιά τήν ἐνέργειά μας αὐτή θά ἀποτελοῦν τόν μέγιστο στέφανο τῆς ζωῆς μας κατά τήν ἀψευδῆ διαβεβαίωση τοῦ Σωτῆρος μας (Ματθ. ι΄11) καί νά εἶσθε βέβαιος ὅτι σύντομα θά διακριβώσουμε τήν ἀλήθεια τῶν ἀ­νωτέρω διότι «ἐδόθη ὁ θάνατος τοῖς ἀνθρώποις, ἵνα μή τό κακόν ἀθάνα­τον γένηται».

Εὐχόμαστε ἡ ἄκτιστος Θεία Χάρις τοῦ Παναγίου Πνεύματος νά φωτί­ση τόν νοῦ σας, νά σᾶς ἐνισχύση καί νά σᾶς ἐνδυναμώση, γιά νά ἀποτινά­ξετε καί νά ἀποσκορακίσετε τόν ὕπνο τῆς πλάνης, τῆς αἱρέσεως καί τῆς ραθυμίας καί νά προσέλθετε στίς ἀγκάλες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἐπαναφέρετε τό τέως περίπυστο καί πρώην πρεσβυγενές Πατριαρχεῖο τῆς Παλαιᾶς Ρώμης καί τῆς Δύσεως στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀναλάβετε τά Ἱερά σας καθήκοντα ὡς Ὀρθόδοξος Πρῶτος τῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μέ τό ἀληθές πρωτεῖο τιμῆς πού θά δικαιοῦσθε ὡς Ὀρθόδοξος Πρωθιεράρχης, τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Ἀμήν.
 Μετά τιμῆς
ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ
ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Επειγόντως και ευθαρσώς να λάβει θέση η Ιερά Σύνοδος για την εν λόγω επιστολή. Την εγκρίνει; Διαχωρίζει τη θέση της και την καταδικάζει; Διαφωνεί ως προς μερικά σημεία μόνο, και ποια; 
Τι λέει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος; Δεν δικαιούται να σιωπά!
Τι λέει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος έχει καλέσει τον Πάπα Φραγκίσκο στην Ελλάδα κατά το πρόσφατο ταξίδι του στο Βατικανό;

Όσο για την "πυγολαμπίδα", αντί άλλου σχολίου παραθέτει τα λόγια του Ιησού: "Υποκριτά, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ του οφθαλμού σου, και τότε θέλεις ιδεί καθαρώς διά να εκβάλης το ξυλάριον εκ του οφθαλμού του αδελφού σου." (Κατά Ματθαίον, 7:5)