ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Κοινό βαρυσήμαντο μήνυμα Πάπα Φραγκίσκου και Πατριάρχη Βαρθολομαίου


Η κοινή διακήρυξη 8 σημείων του Πάπα Φραγκίσκου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, από τα Ιεροσόλυμα, 25/5/2014, έχει ως εξής:

1. Όπως και οι αείμνηστοι προκάτοχοί μας ο Πάπας Παύλος VI και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, οι οποίοι συναντήθηκαν εδώ στην Ιερουσαλήμ, πριν από πενήντα χρόνια, έτσι κι εμείς, ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ήμασταν αποφασισμένοι να συναντηθούμε στους Αγίους Τόπους "όπου ο κοινός μας Λυτρωτής,  ο Κύριός μας ο Χριστός,  έζησε, δίδαξε,  πέθανε, αναστήθηκε πάλι, και αναλήφθηκε στους Ουρανούς,  απ’ όπου έστειλε το Άγιο Πνεύμα στη νηπιακή Εκκλησία". (Κοινό ανακοινωθέν του Πάπα Παύλου VI και του Πατριάρχη Αθηναγόρα, που δημοσιεύθηκε μετά τη συνάντησή τους στις 6 Ιανουαρίου 1964) . 
Η συνάντησή μας, μια ακόμη συνάντηση των Επισκόπων των Εκκλησιών της Ρώμης και της Κωνσταντινούπολης, που ιδρύθηκαν αντίστοιχα από τους δύο Αδελφούς, τους Αποστόλους   Πέτρο και Ανδρέα,
είναι μια πηγή βαθιάς πνευματικής χαράς για μας. Παρουσιάζει μια προνοιακή ​​ευκαιρία να προβληματιστούμε σχετικά με το βάθος και την αυθεντικότητα των υφιστάμενων δεσμών μας, που είναι ο καρπός ενός ταξιδιού γεμάτου χάρη στο οποίο ο Κύριός μας  μας έχει καθοδηγήσει από εκείνη την ευλογημένη ημέρα πριν από πενήντα χρόνια.

2.  Η αδελφική μας συνάντηση σήμερα είναι ένα νέο και απαραίτητο βήμα στην πορεία προς την ενότητα, στην οποία μόνο το Άγιο Πνεύμα μπορεί να μας οδηγήσει, αυτό της κοινωνίας μέσα από νόμιμη ποικιλομορφία. 
Επικαλούμαστε στο μυαλό μας με βαθιά ευγνωμοσύνη τα βήματα που ο Κύριος μας έχει ήδη  δώσει τη δυνατότητα ν' αναλάβουμε. Ο εναγκαλισμός που ανταλλάχτηκε μεταξύ του Πάπα Παύλου VI και του Πατριάρχη Αθηναγόρα εδώ στην Ιερουσαλήμ, μετά από πολλούς αιώνες σιωπής, έστρωσε το δρόμο για μια βαρυσήμαντη χειρονομία, την απομάκρυνση από τη μνήμη και από το μέσον της Εκκλησίας των πράξεων αμοιβαίου αφορισμού το 1054. 

Αυτή  ακολουθήθηκε από μια ανταλλαγή επισκέψεων μεταξύ των αντίστοιχων Επισκόπων Ρώμης και Κωνσταντινούπολης, με τακτική αλληλογραφία και, αργότερα, με την απόφαση που ανακοινώθηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ και τον Πατριάρχη Δημήτριο, ευλογημένη η μνήμη και των δύο, για να ξεκινήσει ένας θεολογικός διάλογος της αλήθειας μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων. 


Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, ο Θεός, η πηγή όλης της ειρήνης και της αγάπης, μας έχει διδάξει να θεωρούμε ο ένας τον άλλο ως μέλη της ίδιας χριστιανικής οικογένειας, κάτω από έναν Κύριο και Σωτήρα, τον Ιησού Χριστό, και να αγαπούμε ο ένας τον άλλο, έτσι ώστε να μπορούμε να ομολογήσουμε την πίστη μας στο ίδιο Ευαγγέλιο του Χριστού, όπως το παρέλαβαν οι Απόστολοι και εκφράστηκε και διαβιβάστηκε σε μας από τις Οικουμενικές Συνόδους και τους Πατέρες της Εκκλησίας. 

Αν και έχουμε πλήρη επίγνωση ότι δεν έχουμε επιτύχει το στόχο της πλήρους κοινωνίας, σήμερα επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας να συνεχίσουμε να βαδίζουμε μαζί προς την ενότητα για την οποία  ο Κύριός μας Χριστός προσευχήθηκε στον Πατέρα, ώστε «να είναι όλοι ένα» (Κατά  Ιωάννη 17: 21).

3. Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η ενότητα εκδηλώνεται στην αγάπη του Θεού και στην αγάπη προς τον πλησίον, προσβλέπουμε με ανυπομονησία στην ημέρα κατά την οποία θα συμμετάσχουμε τελικά μαζί στο συμπόσιο της Θείας Ευχαριστίας. 
Ως Χριστιανοί, καλούμαστε να προετοιμαστούμε για να λάβουμε αυτό το δώρο της Ευχαριστιακής κοινωνίας, σύμφωνα με την διδασκαλία του Αγίου Ειρηναίου της Λυών  (Κατά Αιρέσεων , IV , 18,5 , PG 7,1028), με την ομολογία μίας πίστης, επίμονη προσευχή, εσωτερική αλλαγή, ανανέωση ζωής και αδελφικό διάλογο. Με την επίτευξη αυτού του στόχου που ελπίζουμε, εμείς θα εκδηλώσουμε στον κόσμο την αγάπη του Θεού, με την οποία θα αναγνωριζόμαστε ως οι αληθινοί μαθητές του Ιησού Χριστού (Κατά Ιωάννην, 13: 35).

4. Για το σκοπό αυτό, ο θεολογικός διάλογος που αναλαμβάνεται από τη Μικτή Διεθνή Επιτροπή προτείνει μια ουσιαστική συμβολή στην αναζήτηση της πλήρους κοινωνίας μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων. 
Καθ 'όλη τη μετέπειτα εποχή του Πάπα Ιωάννη Παύλου ΙΙ και του Βενέδικτου XVI, και του Πατριάρχη Δημητρίου, η πρόοδος των θεολογικών συναντήσεών μας υπήρξε ουσιαστική. 

Σήμερα εκφράζουμε την ειλικρινή εκτίμηση για τα μέχρι σήμερα επιτεύγματα, καθώς και για τις τρέχουσες προσπάθειες. Αυτό δεν είναι απλώς θεωρητική άσκηση, αλλά μια άσκηση στην αλήθεια και την αγάπη που απαιτεί μια όλο και βαθύτερη γνώση των παραδόσεων του άλλου, προκειμένου να τις καταλάβουμε και να μάθουμε από αυτές. 

Έτσι επιβεβαιώνουμε για μια ακόμη φορά ότι ο θεολογικός διάλογος δεν επιδιώκει έναν θεολογικό ελάχιστο κοινό παρονομαστή πάνω στον οποίο να καταλήξουμε σ’ ένα συμβιβασμό, αλλά πρόκειται μάλλον για την εμβάθυνση της κατανόησης ολόκληρης της αλήθειας που ο Χριστός έχει δώσει στην Εκκλησία Του - μιας αλήθειας που ποτέ δεν θα πάψουμε να κατανοούμε καλύτερα καθώς ακολουθούμε παροτρύνσεις του Αγίου Πνεύματος. 
Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνουμε μαζί ότι η πιστότητά μας στον Κύριο απαιτεί αδελφική αντιμετώπιση και αληθινό διάλογο. Μια τέτοια κοινή επιδίωξη δεν μας οδηγεί μακριά από την αλήθεια. Μάλλον, μέσω της ανταλλαγής δώρων, με την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, θα μας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια (Κατά Ιωάννη 16:13).

5. Ωστόσο, ακόμα και τώρα που κάνουμε αυτό το ταξίδι προς την πλήρη κοινωνία έχουμε ήδη το καθήκον να προσφέρουμε κοινή μαρτυρία για την αγάπη του Θεού για όλους τους ανθρώπους με τη συνεργασία στην υπηρεσία της ανθρωπότητας - κυρίως για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας του ανθρώπου σε κάθε στάδιο της ζωής και της ιερότητας της οικογένειας που βασίζεται στο γάμο - στην προώθηση της ειρήνης και του κοινού καλού, και για την αντιμετώπιση των δεινών που συνεχίζει να πλήττουν τον κόσμο μας.
Αναγνωρίζουμε ότι η πείνα, η φτώχεια, ο αναλφαβητισμός, η άνιση κατανομή των πόρων θα πρέπει συνεχώς να αντιμετωπίζονται. Είναι καθήκον μας να επιδιώξουμε να οικοδομήσουμε μαζί μια δίκαιη και ανθρώπινη κοινωνία στην οποία κανείς δεν αισθάνεται αποκλεισμένος ή περιθωριοποιημένος. 

 6. Είναι βαθιά πεποίθησή μας ότι το μέλλον της ανθρώπινης οικογένειας εξαρτάται επίσης από το πώς θα διασφαλιστεί - τόσο με σύνεση και συμπόνοια, όσο με δικαιοσύνη και αμεροληψία - το δώρο της δημιουργίας που ο Δημιουργός έχει εμπιστευθεί σ’ εμάς.
Ως εκ τούτου, αναγνωρίζουμε με μετάνοια την λανθασμένη κακομεταχείριση του πλανήτη μας, η οποία ισοδυναμεί με αμαρτία στα μάτια του Θεού. Επιβεβαιώνουμε την ευθύνη και την υποχρέωσή μας να υιοθετήσουμε μια αίσθηση ταπεινότητας και μετριοπάθειας, έτσι ώστε όλοι να αισθάνονται την ανάγκη να σεβαστούν τη δημιουργία και να την προστατέψουν με προσοχή. 
Μαζί, δηλώνουμε τη δέσμευσή μας για την αύξηση της ευαισθητοποίησης σχετικά με τη διαχείριση της δημιουργίας. Κάνουμε έκκληση σε όλους τους ανθρώπους καλής θέλησης να εξετάσουν τρόπους για να ζούμε λιγότερο σπάταλα και πιο λιτά, εκδηλώνοντας λιγότερη απληστία και περισσότερη γενναιοδωρία για την προστασία του κόσμου του Θεού και το όφελος του λαού Του.

7. Υπάρχει επίσης επείγουσα ανάγκη για αποτελεσματική και προσηλωμένη συνεργασία των Χριστιανών προκειμένου να διασφαλιστεί παντού το δικαίωμα να εκφράζουν δημοσίως την πίστη τους και να τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης κατά την προώθηση αυτού που ο χριστιανισμός συνεχίζει να προσφέρει στη σύγχρονη κοινωνία και τον πολιτισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμε όλους τους Χριστιανούς να προωθήσουν έναν αυθεντικό διάλογο με τον Ιουδαϊσμό, το Ισλάμ και άλλες θρησκευτικές παραδόσεις. Η αδιαφορία και η αμοιβαία άγνοια μπορεί να οδηγήσουν μόνο σε δυσπιστία και, δυστυχώς, ακόμα και συγκρούσεις.

8. Από αυτή την ιερή πόλη της Ιερουσαλήμ, εκφράζουμε την κοινή βαθιά ανησυχία μας για την κατάσταση των Χριστιανών στη Μέση Ανατολή και για το δικαίωμά τους να παραμείνουν πολίτες με πλήρη δικαιώματα στις πατρίδες τους.  Με εμπιστοσύνη στρεφόμαστε στον παντοδύναμο και ελεήμονα Θεό σε μια προσευχή για την ειρήνη στους Αγίους Τόπους και στη Μέση Ανατολή γενικότερα. 
Ιδιαίτερα προσευχόμαστε για τις εκκλησίες στην Αίγυπτο, τη Συρία και το Ιράκ, που έχουν υποφέρει πιο οικτρά λόγω πρόσφατων γεγονότων. Ενθαρρύνουμε όλες τις ομάδες, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, προκειμένου να συνεχίσουν να εργάζονται για τη συμφιλίωση και για τη δίκαιη αναγνώριση των δικαιωμάτων των λαών. Είμαστε πεπεισμένοι ότι δεν είναι τα όπλα, αλλά ο διάλογος, η συγχώρηση και η συμφιλίωση που είναι το μόνο δυνατό μέσο για την επίτευξη της ειρήνης.

9.  Σε ένα ιστορικό γενικό πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από τη βία, την αδιαφορία και τον εγωισμό, πολλοί άνδρες και γυναίκες σήμερα αισθάνονται ότι έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους. Είναι ακριβώς μέσα από την κοινή μας μαρτυρία για τα καλά νέα του Ευαγγελίου, που μπορεί να είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε τους ανθρώπους της εποχής μας να ξαναβρούν το δρόμο που οδηγεί στην αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την ειρήνη. 
Ενωμένοι στις προθέσεις μας, και ενθυμούμενοι το παράδειγμα, πενήντα χρόνια πριν εδώ στην Ιερουσαλήμ, του Πάπα Παύλου VI και του Πατριάρχη Αθηναγόρα, καλούμε όλους τους Χριστιανούς, μαζί με τους πιστούς κάθε θρησκευτικής παράδοσης και όλους τους ανθρώπους καλής θέλησης, ν' αναγνωρίσουν την επείγουσα ανάγκη της ώρας που μας αναγκάζει να ζητήσουμε τη συμφιλίωση και την ενότητα της ανθρώπινης οικογένειας, σεβόμενοι ταυτόχρονα πλήρως θεμιτές διαφορές, για το καλό όλης της ανθρωπότητας και των μελλοντικών γενεών.

10. Με την ανάληψη αυτού του κοινού προσκυνήματος στον τόπο όπου ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός σταυρώθηκε, ενταφιάστηκε και αναστήθηκε, ταπεινά αιτούμεθα τη μεσολάβηση της Υπεραγίας και Αειπαρθένου Μαρίας στα μελλοντικά μας βήματα στο δρόμο προς την ολοκλήρωση της ενότητας, αναθέτοντας ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια στην άπειρη αγάπη του Θεού. "Είθε ο Κύριος ν' αφήσει το πρόσωπό του να λάμψει επάνω σας, και να είναι ελεήμων σε σας! Ο Κύριος να σας ατενίζει με καλοσύνη και να σας δώσει την ειρήνη!"(Αριθμοί 6: 25-26).

Ιερουσαλήμ, 25 Μαΐου, 2014