ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2014

Ο Αλέξης Τσίπρας για τα σημεία και τέρατα του ΕΝΦΙΑ


ΒΟΥΛΗ, 6/8/2014- ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ (Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς):
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα εισαγωγικά να υπενθυμίσω στο Σώμα ότι πριν από δύο μήνες στις 5 Ιουνίου, αιφνιδιαστικά, η Βουλή έκλεισε και ξεκίνησαν τα Θερινά Τμήματα. Ο λόγος που επικαλέστηκε η τότε μνημονιακή πλειοψηφία για το κλείσιμο της Βουλής ήταν ότι δεν υπήρχε νομοθετικό έργο, με αποτέλεσμα τούτη την ώρα να βρίσκομαι στην εξαιρετικά δύσκολη θέση να μην μπορώ να βρω χαρακτηρισμό να χρησιμοποιήσω γι’ αυτήν την επιλογή και γι’ αυτήν τη δικαιολογία.

Να πω, λοιπόν, ότι ήταν ένα ψέμα, να πω ότι ήταν απάτη, υποκρισία; Ίσως και τα τρία αυτά μαζί να ταιριάζουν.
Διότι στις τέσσερις – πέντε  λειτουργούσες εβδομάδες που λειτουργούν τα Θερινά Τμήματα ως διά μαγείας έχουν κατατεθεί και συζητούνται επτά νομοσχέδια και μία διεθνής Σύμβαση.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Επτά εβδομάδες.

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Επτά εβδομάδες; Αυτό είναι το θέμα σας; Υπήρχε κι ένα κενό ανάμεσα στο πρώτο και στο δεύτερο Θερινό Τμήμα, γι’ αυτό το λέω.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Με το άθροισμα των δύο, όμως…

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Έχουν κατατεθεί και συζητηθεί, λοιπόν, επτά νομοσχέδια και μία διεθνής Σύμβαση, χώρια απ’ αυτά που ήταν σε εκκρεμότητα.

Γι’ αυτήν την καταπάτηση κάθε κοινοβουλευτικής δεοντολογίας όμως οι κατά τα άλλα λαλίστατοι κυβερνητικοί Βουλευτές και κυρίως οι Υπουργοί κουβέντα δεν ψελλίζουν δύο μήνες τώρα. Από τη δική τους την πλευρά ενδεχομένως καλά κάνουν, διότι σε αυτήν την περίπτωση η σιωπή μπορεί να μην είναι χρυσός, τουλάχιστον όμως τους απαλλάσσει από τη γελοιοποίηση. Διότι τι να πουν, όταν σε όλους είναι φανερό ότι η μεθόδευση αυτή, δείχνει όχι μόνο το φόβο απέναντι στο λαό αλλά και μπροστά σε κάθε δημοκρατική διαδικασία, σε κάθε ίχνος ουσιαστικού διαλόγου και αντιπαράθεσης στην Ολομέλεια της Βουλής;

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ζούμε πρωτόγνωρες αντικοινοβουλευτικές, θα έλεγα, στιγμές τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Τέτοια προκλητική και αντιδημοκρατική συμπεριφορά, τέτοια περιφρόνηση της Δημοκρατίας δεν έχει υπάρξει στα κοινοβουλευτικά χρονικά. Μετά από σαράντα χρόνια μεταπολιτευτικού κοινοβουλευτικού βίου, έχετε οδηγήσει σε πρωτοφανή κατάντια και απαξίωση την κοινοβουλευτική διαδικασία.
Την έχετε οδηγήσει σε τέτοιο σημείο απαξίωσης που οι πολίτες αναρωτιούνται κι οι Βουλευτές, πιστεύω, όλων των πτερύγων αναρωτιούνται ποιος είναι ο ρόλος τους, τι ακριβώς παριστάνουν. Υπάρχει μία διαρκής παραβίαση της δημοκρατικής νομιμότητας, διαρκής παράκαμψη του Κοινοβουλίου, αλλά και αυταρχισμός. Όλα αυτά δεν είναι κάποιες εξαιρέσεις, είναι ο κανόνας της μνημονιακής διακυβέρνησης. Έχετε κάνει σε τέσσερα χρόνια όσες επιστρατεύσεις δεν είχαν γίνει από το 1974 έως το 2012.

Θυμάστε, μήπως, πώς είχε αποκαλέσει ο Πρωθυπουργός, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, τις επιστρατεύσεις; Τις είχε αποκαλέσει «χουντικές μεθοδεύσεις». Συγχαρητήρια που τις ενστερνίζεστε απολύτως και εφαρμόζετε αυτές τις «χουντικές μεθοδεύσεις» - κατά τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.

Θυμάστε πόσες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου έχετε φέρει; Έχετε φέρει είκοσι τέσσερις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου στα δύο τελευταία χρόνια. Μία δυνατότητα που το Σύνταγμα προβλέπει μόνο για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης εσείς την έχετε μετατρέψει σε καθημερινή πρακτική.
Γιατί; Διότι οικοδομείτε ένα αυταρχικό κράτος έκτακτης ανάγκης στη θέση του μεταπολιτευτικού κράτους δικαίου. 

Τη δε κοινοβουλευτική διαδικασία την έχετε απαξιώσει εντελώς. Φτάσατε στο απώτατο σημείο γελοιοποίησης να αναθέσετε στο Α' Θερινό Τμήμα να αποφανθεί δια βοής και - μάλιστα της προεπιλεγείσας πλειοψηφίας των πενήντα έναν Βουλευτών - για το αν θα εφαρμοστεί ή όχι το Σύνταγμα. Να αποφανθούν δηλαδή δια βοής πενήντα ένας Βουλευτές για το αν θα εφαρμοστεί το άρθρο 44 του Συντάγματος που παρέχει σε μία ισχυρή μειοψηφία άνω των εκατόν είκοσι Βουλευτών τη δυνατότητα να προκαλέσουν συζήτηση στην Ολομέλεια για τη διενέργεια δημοψηφίσματος σε κρίσιμο, κατά την κρίση τους, νομοσχέδιο.

Σκεφτείτε πόσο αίολο και πόσο αστείο, εν τέλει, είναι αυτό που πράξατε, παρακάμπτοντας και την ίδια τη βούληση του Προέδρου της Βουλής – ας μου επιτρέψει και η παρουσία του εδώ όσες φορές ομιλώ τον τιμά, πρέπει να λέμε και τα καλά και τα κακά. Προσπαθήσατε, λοιπόν, να δημιουργήσετε ένα δεδικασμένο που είναι αστείο, αν το δείτε μακροσκοπικά. Με δυο λόγια, κάθε πλειοψηφία στο μέλλον θα μπορεί να αποφαίνεται κατά το δοκούν για το αν θα παρέχει ή όχι τα δικαιώματα που το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει στην εκάστοτε μειοψηφία της Βουλής.

Το ίδιο δεν κάνατε και στην πρόταση μομφής που καταθέσαμε; Ο Υπουργός Επικρατείας -εδώ βρίσκεται- την απεδέχθη και μετά από λίγο, επειδή υπήρξε άνωθεν κυβερνητική εντολή να διορθωθεί η γκάφα, ήρθατε εδώ και θέσατε πάλι σε διαδικασία ψηφοφορίας η Πλειοψηφία να αποφασίσει για το αν η μειοψηφία θα ασκεί τα δικαιώματα που της ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής και το Σύνταγμα; 

Δεν είναι, όμως, μόνο η απαξίωση της Βουλής και του Συντάγματος. Είναι και η απαξίωση του ίδιου του Βουλευτή. Η εκπρόθεσμη, σε άσχετα νομοσχέδια, τροπολογία έχει γίνει κανόνας. Είναι αυτό το θέατρο των νομοτεχνικών βελτιώσεων, των βουλευτικών - και καλά - τροπολογιών των νομοσχεδίων, με τη διαδικασία του «ψεκάστε, ψηφίστε, τελειώσατε».
Έγιναν καθεστώς τα «δωράκια» σε μικρά και μεγάλα συμφέροντα, με άσχετες τροπολογίες, λίγο πριν από την ψήφιση των νομοσχεδίων, τις οποίες μάλιστα δεν διστάζετε να τις χαρακτηρίσετε και ως προαπαιτούμενα της τρόικας, ανεξάρτητα από το αν είναι ή όχι.

Διάβαζα προχθές τη δήλωση του πρώην Προέδρου της Βουλής, του κ. Κακλαμάνη, που ευλόγως εζήτησε να γίνει κάποια στιγμή μία εξεταστική επιτροπή, η οποία θα εξετάσει ποιοι και πόσοι από τους νόμους που ψηφίστηκαν ως δήθεν προαπαιτούμενοι της τρόικας ήταν όντως προαπαιτούμενοι και ποιοι και πόσοι από αυτούς ωφέλησαν την προσπάθεια της δημοσιονομικής εξυγίανσης και ποιοι και πόσοι ωφέλησαν συγκεκριμένα ιδιοτελή συμφέροντα. Αυτό θα είχε ενδιαφέρον. Θα είχε ενδιαφέρον για να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι η απαξίωση δεν αφορά μόνο τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης. Εγώ θα έλεγα δε ότι αφορά κυρίως τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης. 

Γιατί, για να το πω κι αλλιώς, η απαξίωση της αντιπολίτευσης είναι και μία επιλογή που στο τέλος τη χρεώνεται η Κυβέρνηση και σε τελική ανάλυση δικαιώνει και την κριτική της εκάστοτε Αντιπολίτευσης. Νομίζετε δηλαδή ότι περιποιεί τιμή στον Πρωθυπουργό που δυο χρόνια τώρα δεν έχει βρει ούτε μια μέρα, ούτε μισή ώρα να έρθει στη Βουλή, να απαντήσει σε ερωτήσεις των Αρχηγών της Αντιπολίτευσης όλων των κομμάτων; Ούτε μισή ώρα.

Αυτό ποιον απαξιώνει; Τους Αρχηγούς των κομμάτων απαξιώνει; Τον ίδιο τον Πρωθυπουργό απαξιώνει. Αποδεικνύει ποια είναι η αντίληψή του για τον κοινοβουλευτισμό, ποια είναι η αντίληψή του για την κοινοβουλευτική διαδικασία και τον δημοκρατικό διάλογο. Μια αντίληψη που φυσικά δείχνει να υιοθετεί και συνολικά η Κυβέρνηση πέραν του ιδίου του Πρωθυπουργού. Σε πόσες ερωτήσεις απαντούν οι Υπουργοί; Κάποια περίοδο – που το μετρήσαμε   δεν απαντούσαν ούτε στο 50% των ερωτήσεων. Είναι αυτή κοινοβουλευτική διαδικασία;

Με όλα αυτά, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οφείλουμε να σας καταθέσουμε την εκτίμηση ότι δεν κάνετε τίποτα παραπάνω από το να πληγώνετε την ίδια τη δημοκρατία και από το να δίνετε άλλοθι και έδαφος σε έναν αντιπολιτικό και αντικοινοβουλευτικό λαϊκισμό, να δίνετε πάτημα στην ακροδεξιά και στους εχθρούς της δημοκρατίας.

Διότι το καλύτερο δώρο στους εχθρούς της δημοκρατίας είναι μια δημοκρατία παράλυτη και ένα κοινοβούλιο απαξιωμένο, ένα κοινοβούλιο βιομηχανία ανεξέλεγκτης επικύρωσης μνημονιακών διαταγμάτων, αλλά και πλυντήριο σκανδάλων και νεκροταφείο ποινικών δικογραφιών, για να πιάσουμε και μια άλλη πλευρά.

Διότι ξέρετε πόσες δικογραφίες έχουν διαβιβαστεί στη Βουλή από το 2012 και μετά; Ογδόντα εννέα και μία - που κάνατε πως δεν ξέρετε πού είναι και χάθηκε στον δρόμο και μετά βρέθηκε - φτάνουμε τις ενενήντα. Πόσες εκκρεμούν από την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο; Εβδομήντα. Σύνολο εκατόν εξήντα δικογραφίες. Εκτός από δύο που ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε τα αδύνατα-δυνατά να ερευνηθούν, όλες οι υπόλοιπες στα συρτάρια.

Γιατί στόχος δεν είναι να γίνει μόνο το μνημόνιο καθεστώς, αλλά και οι δεκάδες διατάξεις της ντροπής για αμνήστευση, ασυλία, ατιμωρησία προσώπων, πολιτικών, πρώην και νυν Υπουργών, τραπεζιτών και στελεχών του ΤΑΙΠΕΔ.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με το σημερινό πολυνομοσχέδιο συνεχίζεται η μνημονιακή παράδοση της κακής και πρόχειρης νομοθέτησης που αποσκοπεί απλώς και μόνο στην εξυπηρέτηση ειδικών επιχειρηματικών συμφερόντων.

Αναφέρομαι στο ζήτημα της ενσωμάτωσης του Κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δημόσιες συμβάσεις. Για ποιο λόγο ακριβώς ενσωματώνετε τώρα τον Κανονισμό του ’11 και όχι αυτόν του ’14 που σε αρκετά σημεία είναι μετατοπισμένος και μάλιστα σε μια κατεύθυνση που εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα του δημόσιου; Διότι στον Κανονισμό του ’14 οι δημόσιες συμβάσεις παραχώρησης εξαιρούνται από το ενιαίο κανονιστικό πλαίσιο και ταυτόχρονα εισάγουν για πρώτη φορά την έννοια του ρίσκου που φέρει ο ίδιος ο ιδιώτης επενδυτής, ενώ σήμερα στην Ελλάδα που έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά σε συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού στον κόσμο, τον κίνδυνο τον επωμίζεται στο σύνολό του το δημόσιο. Δεν είναι αυτό εξυπηρέτηση συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων που προσδοκούν να αναλάβουν δημόσια έργα;

Σας ξαναθυμίζω την περίπτωση των αυτοκινητοδρόμων, που το κόστος της χρεοκοπίας του έργου ανέλαβε εξ ολοκλήρου το δημόσιο. Κάποιοι επωφελήθηκαν από αυτό ή δεν είναι έτσι; Τα ίδια ισχύουν και στην περίπτωση της εισαγωγής του ανταγωνιστικού διαλόγου όπου το δημόσιο δίνει πλέον τη δυνατότητα στους επιχειρηματίες να καθορίζουν οι ίδιοι τους όρους των δημόσιων συμβάσεων με την εκ των πραγμάτων παραίτηση του δημοσίου από τον καθορισμό των όρων και των προδιαγραφών. 

Κατά τον ίδιο, όμως, τρόπο που νομοθετείτε εξυπηρετώντας επιχειρηματικά συμφέροντα, νομοθετείτε και για τους εαυτούς σας. Οι ρυθμίσεις που φέρνετε για την αλλαγή στο πόθεν έσχες είναι ενδεικτικές. Είπε πριν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ότι φτιάχνετε μια επιτροπή που στην πραγματικότητα είναι κυβερνητικό όργανο.

Όμως να ξέρετε ότι αυτό το παιχνίδι κάποια στιγμή θα τελειώσει. Μην νομίζετε ότι θα ξεφύγει κανείς με τέτοιες μεθοδεύσεις. Πέρα, όμως, από την εξυπηρέτηση ειδικών συμφερόντων το νομοσχέδιο αυτό επιχειρεί τη διάλυση των τελευταίων υπολειμμάτων του κοινωνικού κράτους. Μεθοδεύετε την εξαφάνιση των επικουρικών συντάξεων, την εξαφάνιση των μετοχικών ταμείων, τη συρρίκνωση των εφάπαξ. 

Πριν από λίγο συναντήθηκα με τις ηγεσίες των συνδικαλιστικών ενώσεων των ενστόλων. Αλήθεια, τι απέγινε αυτή η μεγάλη αγάπη σας για τους ενστόλους, η μεγάλη αγάπη και η έγνοια του ίδιου του Πρωθυπουργού για τους αστυνομικούς; Φαίνεται ότι από την πολλή αγάπη και το σφιχταγκάλιασμα θα τους πνίξετε τους ανθρώπους!

Πόσο υποκριτές, όμως, μπορεί να γίνεστε και να κοροϊδεύετε τον κόσμο με τα προεκλογικά επιδόματα του κοινωνικού μερίσματος, όταν ήδη τους έχετε πετσοκόψει τους μισθούς και με τη μετεκλογική ληστεία στα αποθεματικά των ταμείων τους;

Δείτε τι ακριβώς κάνετε τώρα: Τιμωρείτε έναν κλάδο που, παρά τις τεράστιες απώλειες από το PSI, κατάφερε να διατηρήσει υγιή τα επικουρικά ταμεία και τα εφάπαξ. Και τώρα έρχεστε εσείς και τα αρπάζετε. Έχει λογική αυτό; Και κυρίως, πέρα από λογική, έχει ηθική αυτή η στάση, η στάση της υποκρισίας, της κολακείας από τη μια και της ληστείας από την άλλη;

Αλλά φαίνεται ότι οι αληθινές αγάπες είναι αυτές που κρατάνε. Και η αληθινή αγάπη του κ. Σαμαρά και της Κυβέρνησής του δεν είναι προς τους ενστόλους. Η αληθινή αγάπη του κ. Σαμαρά και της Κυβέρνησής του είναι προς τους ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης. Των χρεοκοπημένων φυσικά μέσων ενημέρωσης που όλως παραδόξως οι ιδιοκτήτες τους επιμένουν να συντηρούν με τα λεφτά των τραπεζών φυσικά, όχι τα δικά τους, τράπεζες που τις πληρώνει ο ελληνικός λαός που χειμάζεται. Είχατε, λοιπόν, το θράσος να φέρετε μία τροπολογία δεκάδων σελίδων σε νομοσχέδιο που αφορά την κύρωση της σύμβασης δωρεάς στο Ογκολογικό Νοσοκομείο «Άγιοι Ανάργυροι» και εσείς αντί για τη δωρεά στο νοσοκομείο, μας αποκαλύψατε τη δωρεά στη διαπλοκή.

Ωραία κοινοβουλευτική διαδικασία! Η διαπλοκή συντάσσει τις θελήσεις της και η μνημονιακή Πλειοψηφία τις κάνει νόμο του κράτους. Και τι επιδιώκετε με όλα αυτά; Να χαρίσετε χρέη σε χρεοκοπημένες εταιρείες μέσων ενημέρωσης.

Κύριε Χαρδούβελη, ήσασταν χρόνια τραπεζικός και έχετε γνώση και ευθύνη για όλα αυτά. Αν ένας ταλαίπωρος επιχειρηματίας προσπαθεί σε αυτήν τη χώρα να στήσει μια επιχείρηση της προκοπής, να δώσει θέσεις εργασίας, τον διαλύετε στους φόρους και οι τράπεζες, αν του δώσουν ρευστότητα, θα του δώσουν με ληστρικά επιτόκια, τριπλάσια από αυτά που δίνουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και αν ο κακόμοιρος αυτός επιχειρηματίας βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να χρωστάει, μαύρο φίδι που τον έφαγε. Οι μάγκες τις διαπλοκής όμως και χρωστάνε και δημόσια έργα παίρνουν και χρηματοδοτικές ροές από τις τράπεζες έχουν και κουρεύετε και τα δάνειά τους.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ (Υπουργός Επικρατείας): Πώς γίνεται αυτό, μπορείτε να μας πείτε;

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Αυτό να μας πείτε, πώς γίνεται αυτό. Αυτό αναρωτιέμαι και εγώ. Να μας πείτε σε αυτήν τη χώρα πώς γίνονται αυτά τα πράγματα. Εις υγείαν των κορόιδων!

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ (Υπουργός Επικρατείας): Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε μια διακοπή;

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Θα μιλήσετε μετά. Θα ολοκληρώσω την ομιλία μου και θα μιλήσετε μετά.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ευάγγελος–Βασίλειος Ι. Μεϊμαράκης): Κύριε Υπουργέ, θα έχετε το λόγο μετά.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ (Υπουργός Επικρατείας): Όταν ομιλεί ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, οφείλει με στοιχεία να λέει ό,τι λέει, αλλιώς αγνοεί το ρόλο του. 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ευάγγελος–Βασίλειος Ι. Μεϊμαράκης): Κύριε Αρχηγέ, επιτρέπετε τη διακοπή; 

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Θα απαντήσετε μετά, κύριε Σταμάτη, μην αδημονείτε. Εδώ που τα λέμε όμως, για να πω και τη μαύρη αλήθεια, δεν είναι και μικρός ο ρόλος των μέσων ενημέρωσης. Δεν θα μπορούσε να κρατηθεί καμιά μνημονιακή κυβέρνηση, αν δεν προσπαθούσαν με νύχια και με δόντια να τη στηρίξουν, αν δεν προσπαθούσαν να κάνουν το μαύρο άσπρο, να μετατρέψουν αυτήν την κατάσταση της κόλασης που ζει η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού σε success story, σε κατάσταση ευδαιμονίας. Θυμηθείτε ιδίως την προεκλογική στήριξη. Θυμηθείτε τι λέγανε δυο μέρες πριν τις ευρωεκλογές κάποια απ’ αυτά τα μέσα, ότι δηλαδή έρχεται η καταστροφή αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει με δυο μονάδες, πόσο μάλλον με τέσσερις.

Αυτή τη στήριξη, λοιπόν, επειδή ο κ. Σαμαράς δεν είναι αγνώμων, την ανταποδίδει, με το αζημίωτο φυσικά, διότι οι εκλογές ξανάρχονται. Μόνο που δεν έχετε καταλάβει κάτι. Δεν σας σώζουν αυτά. Γιατί δεν σας σώζουν; Διότι μια του ψεύτη, δυο του ψεύτη, τρεις και η κακή του μέρα. Ο κόσμος έχει καταλάβει το ρόλο που παίζουν ορισμένα μέσα ενημέρωσης σ’ αυτό το σύστημα και η δύναμη της αλήθειας που ο καθένας γύρω μας βιώνει, να το ξέρετε, είναι πιο δυνατή από τα παραμύθια με τα οποία προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Ας έχουν γνώση οι φύλακες. Τίποτα και κανένας δεν θα ξεχαστεί, ιδίως όσοι πάρουν μέρος σ’ αυτή την άθλια συναλλαγή.

Έχουμε επαναλάβει και το επαναλαμβάνω για άλλη μία φορά ότι το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε είναι να ξηλώσουμε αυτό το άθλιο καθεστώς της διαπλοκής πολιτικής εξουσίας με την οικονομική ολιγαρχία που κρατά τον τόπο μας χρόνια τώρα καθηλωμένο, την ίδια στιγμή μάλιστα που η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου της εργασίας υποφέρει και η μεσαία τάξη διαλύεται.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, μέσα στο κατακαλόκαιρο, εκατομμύρια νοικοκυριά στενάζουν κάτω από το βάρος του νέου αυτού φόρου, του ΕΝΦΙΑ. Ένας φόρος-αίσχος που τιμωρεί όσους δούλευαν μια ζωή για να αποκτήσουν ένα κεραμίδι να στεγάσουν τα παιδιά τους, ένας φόρος που δείχνει όλη την αναλγησία, την αγριότητα, τη νεοφιλελεύθερη παγερότητα που εσείς αποκαλείτε μεταρρύθμιση. Ένας φόρος που βάζει πλούσιους και φτωχούς, έχοντες και μη έχοντες, άνεργους και εργαζόμενους στον ίδιο παρονομαστή. Πείτε μου πώς θα τον πληρώσουν αυτόν τον φόρο; Πού θα τα βρουν οι ρημαγμένοι πολίτες εδώ και τέσσερα χρόνια από τις πολιτικές σας;

Αυτό φαίνεται, όμως, να μην σας απασχολεί. «Κόψτε το λαιμό σας, βρείτε να τα φέρετε», λέτε. Δεν έχετε, όμως, καταλάβει μάλλον. Έχετε εικόνα από το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή, ποια είναι η πραγματική εικόνα;
Η πραγματική εικόνα είναι η αδυναμία πληρωμής για τη μεγάλη πλειοψηφία.
Έχετε εικόνα για τα αρνητικά αποτελέσματα που θα έχει αυτό στην οικονομία, για τη διάλυση της οικονομίας, για το κλείσιμο επιχειρήσεων που θα προκαλέσετε; 
Ή μήπως, κύριε Χαρδούβελη, αυτό το γνωρίζετε; 
Γι’ αυτό, απ’ ό,τι έμαθα, χθες είπατε ότι οι επενδύσεις πάνε χάλια και ο Έλληνας δεν έχει χρήματα να ψωνίσει. Ε, βέβαια, μετά από τόσο ξύλο που έφαγε και τόσο ξύλο που συνεχίζει να τρώει και συνεχίζετε να του ρίχνετε, πού να βρει να ψωνίσει;

Θα σας πω εγώ, λοιπόν, τι αποτέλεσμα θα έχει αυτός ο φόρος. Απλώς θα αυξήσει τα ληξιπρόθεσμα χρέη ακόμα περισσότερο, ενώ αυτά ήδη αυξάνονται κατά 1 δισεκατομμύριο κάθε μήνα. Και ποια είναι η ειρωνεία; Ότι κάποιος, για να απαλλαγεί από τον ΕΝΦΙΑ, πρέπει, εκτός των άλλων, να μην έχει ληξιπρόθεσμα χρέη σε εφορία ή ασφαλιστικό ταμείο.

Αυτά νομοθετείτε και έρχεστε εδώ και κοροϊδεύετε τον κόσμο και μιλάτε και για λάθη. Ας αφήσετε τα λάθη. Εδώ είναι επιλογές αυτά που κάνετε. Σας ερωτώ: Τι έχετε να απαντήσετε σε έναν άνθρωπο που με βρήκε προχθές και μου είπε ότι πέρυσι είχε αντικειμενική αξία για είκοσι οκτώ στρέμματα στην ορεινή Ηλεία 480.000 ευρώ και φέτος έχει 5.000.000; Τι θα του απαντήσετε, ότι ξαφνικά τον κάνατε να αισθάνεται τσιφλικάς με τα είκοσι οκτώ στρέμματα στην ορεινή Ηλεία;

Τι θα πείτε σε ένα ζευγάρι υπερήλικων αγροτών, που με συνάντησε προχθές στην Αίγινα, με παλαιό σπίτι που είχε αντικειμενική αξία και φορολογούνταν για 40.000 ευρώ και τώρα το βάλατε να φορολογείται για 700.000 ευρώ; 

Τους καλείτε να πληρώσουν 8.500 φόρο, όσα δηλαδή είναι η σύνταξη του ΟΓΑ και για τους δύο ολόκληρο το χρόνο. Τι θα τους πείτε, ότι έγιναν ξαφνικά πλούσιοι και δεν το κατάλαβαν ή ότι «κάναμε λάθος»; Έφυγε και ο κ. Θεοχάρης και δεν έχετε πού να τα φορτώσετε τώρα. Πώς θα εξηγήσετε ότι όποιος διαθέτει πλάκες χρυσού και πανάκριβα έργα τέχνης δεν πληρώνει ούτε ένα ευρώ, ενώ όποιος έχει ένα σπίτι στο Περιστέρι ή ένα κτήμα στην ορεινή Κορινθία θα πληρώνει; Πόσο λογικό είναι αυτό; 
Ο δείκτης που αποτυπώνει την παραφροσύνη είναι ο εξής: Το 2009 εισπράχθηκαν 500 εκατομμύρια από φόρους ακινήτων και τώρα υπολογίζετε να τους πάτε στα 4 δισεκατομμύρια. Δηλαδή, έχουμε οκταπλασιασμό.

Τι οκταπλασιάστηκε, κύριοι; Η αποτελεσματικότητα του φοροεισπρακτικού μηχανισμού, η πραγματική αξία της περιουσίας των Ελλήνων, μέσα στα χρόνια της ύφεσης και της κρίσης, η φοροδοτική τους ικανότητα; Όχι, τίποτα από αυτά. Οκταπλασιάστηκε, πολλαπλασιάστηκε η αναλγησία σας και η βιαιότητα των μνημονιακών επιλογών της τρόικας, που εσείς υλοποιείτε.

Βεβαίως, να μην αναφερθώ στις off shore επιχειρήσεις και την ακατάγραφη περιουσία τους. Δεν την έχει καταγράψει κανείς. Πόσες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα αφορολόγητα ακίνητης περιουσίας ανήκουν σε off shore επιχειρήσεις; Θα φτιάξετε ποτέ μητρώο off shore επιχειρήσεων να ξέρουμε τουλάχιστον πόσες είναι;

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗΣ: Έτσι!

ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Δεν αναφέρομαι, βεβαίως, και στα όσα ο απλός κόσμος συζητά και λέει: ούτε δεκάρα από τη λίστα Λαγκάρντ, τίποτα για τις τριγωνικές συναλλαγές, από το λαθρεμπόριο πετρελαίου και καπνού, για τις εταιρείες που με τζίρο 200 και 300 εκατομμύρια δηλώνουν ζημίες και παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν να λειτουργούν. Αλλά τα παίρνετε και ξεζουμίζετε τους μεροκαματιάρηδες, τους βιοπαλαιστές. Αυτή είναι η πολιτική σας.

Θέλω λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, να με συγχωρέσετε. Η λογική του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρίσκεται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από τη δική σας. Έχουμε δεσμευτεί για επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ, για προστασία από τις κατασχέσεις πρώτης κατοικίας, για κατάργηση του αυτόφωρου για χρέη στο δημόσιο. Γιατί το ανελέητο φοροκυνηγητό των μικροοφειλετών όχι μόνο δεν αποδίδει, αλλά δημιουργεί ένα κλίμα φόβου και κατατρομοκράτησης των πολιτών.

Έχουμε δεσμευτεί να δώσουμε λύση στο θέμα των χρεών στο δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, που και θα αυξήσει τα δημόσια έσοδα αλλά και θα ανακουφίσει τους πολίτες που βρίσκονται σε απόλυτη αδυναμία.

Και φυσικά έχουμε δεσμευτεί να αναθεωρήσουμε πλήρως το καθεστώς του ειδικού φόρου ακίνητης περιουσίας για να περιλαμβάνει μόνο τον πραγματικά μεγάλο, συσσωρευμένο πλούτο και όχι να ρημάζει την ακίνητη περιουσία των νοικοκυριών. Διότι σε αυτή τη χώρα πρέπει να πάψουμε να φορολογούμε τη φτώχεια και να φορολογήσουμε τον πλούτο, τον μεγάλο πλούτο που εδώ και χρόνια κάνει πάρτι στις πλάτες του ελληνικού λαού, που ζει αυτή την ατελείωτη τραγωδία.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το πολυνομοσχέδιο αυτό αποδεικνύει ότι αυτό το δράμα δεν έχει τέλος. Η Κυβέρνησή σας, όμως, φτάνει στο τέλος της. Έρχεται μια νέα μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία, με τη στήριξη των δημοκρατικών πολιτών και των κινημάτων, με τη στήριξη του κόσμου της εργασίας και της νέας γενιάς. Όσο κι αν ξηλώσετε το «πουλόβερ» της Δημοκρατίας και των μεταπολιτευτικών κατακτήσεων του λαού μας, δεν θα τα καταφέρετε να συνεχίσετε για πολύ. Το πλήρωμα του χρόνου για την Κυβέρνησή σας πλησιάζει.

Η κυβέρνηση της Αριστεράς, της μεγάλης συμπαράταξης της Αριστεράς με τον δημοκρατικό κόσμο, με τον προοδευτικό κόσμο, είναι η μόνη ελπίδα, η μόνη λύση σήμερα για τον τόπο. Και θα είναι πραγματικότητα, είτε το θέλετε είτε όχι, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.