ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Τρίτη, 12 Αυγούστου 2014

Πού οφειλόταν η κατάθλιψη που σκότωσε τον Robin Williams;


Εκ πρώτης όψεως, ο Robin Williams που κρεμάστηκε τα είχε όλα: ταλέντο, επιτυχία, δόξα, χρήμα, φίλους, θαυμαστές... Κι όμως, υπέφερε από κατάθλιψη. Τόσο μεγάλη, μάλιστα, που τον οδήγησε στην αυτοκτονία.
Υπάρχουν διδάγματα στο τραγικό αυτό γεγονός και χρήσιμο είναι να τα αναζητήσουμε.
Τι έλειπε στον Robin Williams; Έλειπε κάτι άυλο, κάτι εσωτερικό, κάτι που δεν μπορούσε ν' αγοράσει με όλα τα χρήματα που είχε. Κάτι που δεν μπορούσαν να του προσφέρουν όλοι οι φίλοι και οι θαυμαστές του. Κάτι που μόνο ο ίδιος μπορούσε να βρει μέσα του.
Του έλειπε η σύνδεση με τον ανώτερο, το θεϊκό εαυτό του!
Σε κάποιο βαθμό αυτή η, μερική έστω, σύνδεση λείπει στην πλειοψηφία των ανθρώπων, ενώ η απόλυτη σύνδεση είναι άπιαστο όνειρο ακόμη και για τους Μύστες.  Ωστόσο, η πραγματική ευτυχία στη ζωή πηγάζει από αυτή την ένωση με το θείο.

Η σύνδεση με το θεϊκό εαυτό μας θα έπρεπε να είναι η υπ' αριθμόν ένα επιδίωξη στη γήινη ζωή μας. Δυστυχώς η υπέρτατη αυτή τέχνη δεν διδάσκεται ούτε στα σχολεία ούτε στα πανεπιστήμια ούτε στα κατηχητικά.
Για να συνδεθούμε, όμως, με τον ανώτερο εαυτό μας, το θείο πνεύμα μέσα μας, τη βασιλεία του Θεού εντός ημών, πρέπει να υπερβούμε το εγώ μας. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε μέρος της ενιαίας θεότητας.  Ότι είμαστε βρύσες ή στόμια ενός απέραντου Νου, ένα με το Σύμπαν των ανθρώπων. Να δεχτούμε ότι όλα τα ζωντανά όντα είναι μέρος ενός μοναδικού συνειδητού οργανισμού που αποκαλούμε ΘΕΟ. 

Όταν κατανοήσουμε την υπέρτατη αυτή αλήθεια, τότε το εγώ παύει να κατευθύνει τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας, και αντικαθίσταται από το εμείς. Τότε η κατάθλιψη δεν έχει θέση στη ζωή μας και δεν υπάρχει χώρος για αυτοκτονικές σκέψεις και τάσεις. Τότε παύει ο ανταγωνισμός, οι αντιπαλότητες, τα μίση, τα πάθη και οι πόλεμοι.

"Εγώ και ο Πατήρ μου είμαστε ένα", είπε ο Ιησούς. Και εννοούσε πώς κι εμείς μπορούμε να γίνουμε ένα με το Θεό - ένα με το θεϊκό πνεύμα μέσα μας, κι όχι με κάποιον αόρατο εξωτερικό Θεό εκεί πάνω - αρκεί το εγώ να δώσει τη θέση του στο εμείς, αρκεί η Αγάπη να κυριαρχήσει στην καρδιά μας, αρκεί η θέλησή μας να συντονιστεί με τους άγραφους κανόνες, τις προδιαγραφές του Δημιουργού μας για μια αρμονική και ευτυχισμένη ζωή. 

Αυτά τα λίγα σαν τροφή για σκέψη, με αφορμή το άδοξο τέλος του Robin Williams.



 Παραθέτω μεταφρασμένο απόσπασμα από σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε εδώ

«Μεταδόθηκε ότι ο Robin Williams, ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς και δραματικούς ηθοποιούς της εποχής του, έχει πεθάνει από μια προφανή αυτοκτονία. Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς ότι κάποιος που όχι μόνο μας έφερε γέλιο και χαρά, όπως στα έργα Mork, Mrs. Doubtfire, και Genie, αλλά και επιβεβαίωσε την βαθύτερη αξία της ζωής στα έργα Dead Poets’ Society, Good Morning Vietnam, και Goodwill Hunting, θα μπορούσε να καταλήξει τερματίζοντας τη δική του ζωή. Αλλά αυτή είναι η σκοτεινή ειρωνεία του να είσαι άνθρωπος. 

 Μια άλλη έκπληξη για κάποιους μπορεί να είναι ότι o Williams θα υπέκυπτε τελικά στην κατάθλιψη, την οποία είχε καταπολεμήσει δημόσια, δεκαετίες αφού φάνηκε να ελέγχει τους χειρότερους δαίμονές του, συμπεριλαμβανομένης της εξάρτησης. Η δημοφιλής εικόνα της αυτοκτονίας, που παρουσιάστηκε στο έργο Dead Poets, ήταν ενός νεαρού άνδρα που δεν μπορούσε να συμβιβαστεί με την ενηλικίωση. Η εικόνα μας για την αυτοκτονία συχνά τείνει να είναι νέοι, όπως ο Kurt Cobain ή η Sylvia Plath. Αυτό κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από την τάση μας να ρομαντικοποιούμε την κατάθλιψη, μια θανατηφόρα ασθένεια που δεν είναι καθόλου ρομαντική. (...)

Η ζωή του Williams έφερε σε εκατομμύρια ανθρώπους γέλιο και κάθαρση. Ο θάνατός του, όμως, μας στερεί από αυτά, και στερεί την οικογένειά του από τον ίδιο. Εάν κάποιο καλό μπορεί να προέλθει από αυτό, θα μπορούσε να είναι το ότι να μας θυμίζει ότι οι άνθρωποι κάθε ηλικίας μπορεί να είναι αυτοκτονικοί.»