ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

"Καλό παράδεισο", αγαπημένη μου αδελφούλα!




  
Ήσουν για μένα σύμβουλος, φίλη και αδελφή,
Και με νοιαζόσουνα σ' όλη μου τη ζωή.
Βαριές ευθύνες σήκωσες από μικρή, 
Μα δεν παραπονέθηκες ούτε στιγμή!

Ήσουν μία γυναίκα χαρισματική,
Αρχόντισσα, κοινωνική, δυναμική.
Κι αγόγγυστα εσήκωσες ένα βαρύτατο σταυρό,
στο δρόμο που σ' οδήγησε στον ουρανό!

Τώρα αναπαύτηκες στη χώρα των αγγέλων,
που δεν υπάρχει πόνος, θλίψη κι αναστεναγμός.
Όμως μου άφησες ένα απέραντο κενό...
Είναι, αλίμονο, οδυνηρός ο χωρισμός!

Σου εύχομαι ειρήνη και γαλήνη στην ψυχή!
Και υπόσχομαι η μνήμη σου να είναι πάντα ζωντανή.
Μέσα στο νου και στην καρδιά μου,
Η παρουσία σου θάναι παντοτινή!


Αιωνία σου η μνήμη λατρεμένη αδελφούλα μου, 
Ασημίνα Σεφέρου! 


Μετὰ τῶν Ἁγίων ἀνάπαυσον, Χριστέ, τὴν ψυχὴν τῆς δούλης σου Ασημίνας, ἔνθα οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος.

Ποία τοῦ βίου τρυφὴ διαμένει λύπης ἀμέτοχος; 
Ποία δόξα ἕστηκεν ἐπὶ γῆς ἀμετάθετος; 
Πάντα σκιὰς ἀσθενέστερα, πάντα ὀνείρων ἀπατηλότερα. 
Μία ῥοπὴ καὶ ταῦτα πάντα θάνατος διαδέχεται. 
Ἀλλ' ἐν τῷ φωτί, Χριστέ, τοῦ προσώπου σου, καὶ τῶ γλυκασμῶ τῆς σῆς ὡραιότητος, ἥν ξελέξω ἀνάπαυσον ὡς φιλάνθρωπος.

Πάντα ματαιότης τὰ ἀνθρώπινα, ὅσα οὐχ ὑπάρχει μετὰ θάνατον. 
Οὐ παραμένει ὁ πλοῦτος, οὐ συνοδεύει ἡ δόξα. 
Επελθῶν γὰρ ὁ θάνατος, ταῦτα πάντα ἐξηφάνισται. 
Διό, Χριστῷ τῶ ἀθανάτω Βασιλεῖ βοήσωμεν: 
Τὴν μεταστάσαν ἐξ ἡμῶν Ασημίνα ἀνάπαυσον, ἔνθα πάντων ἐστὶν εὐφραινομένων ἡ κατοικία.

Ποῦ ἐστιν ἡ τοῦ κόσμου προσπάθεια; 
Ποῦ ἐστιν ἡ των προσκαίρων φαντασία; 
Ποῦ ἐστιν ὁ χρυσὸς καὶ ὁ ἄργυρος; 
Ποῦ ἐστι τῶν ἱκετῶν ἡ πλημμύρα καὶ ὁ θόρυβος; 
Πάντα κόνις, πάντα τέφρα, πάντα σκιά. 
Ἀλλὰ δεῦτε βοήσωμεν τῶ ἀθανάτω Βασιλεῖ: Κύριε, τῶν αἰωνίων σου ἀγαθῶν ἀξίωσον τὴν μεταστάσαν ἐξ ἡμῶν Ασημίνα, ἀναπαύων αὐτήν ἐν τῇ ἀγήρω μακαριότητι.