ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Δεν υπάρχει πρόοδος χωρίς σύγκρουση. Συνειδητά ή ασυνείδητα, άτομα και έθνη εμπλέκονται στον αέναο πνευματικό αγώνα της Συμπαντικής Εξέλιξης, έναν αγώνα για την επικράτηση της Αλήθειας κατά του ψέματος, της Δικαιοσύνης κατά της αδικίας, της Αγάπης κατά του μίσους - αγώνα που αντανακλάται στο υλικό πεδίο προκαλώντας, δυστυχώς, πολύ ανθρώπινο πόνο… Θέτοντας κανείς τον εαυτό του στην υπηρεσία της Αλήθειας υπηρετεί το ύψιστο συλλογικό συμφέρον.

**Η Αλήθεια υπάρχει, το ψέμα πρέπει να εφευρεθεί.
**"Θα γνωρίσετε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσει" Βίβλος
**"Η μεγαλύτερη απώλεια στον κόσμο είναι η διαφορά μεταξύ αυτού που είμαστε κι αυτού που θα μπορούσαμε να γίνουμε."
**"Όταν οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν, μόνο τότε θα ευτυχήσουν οι λαοί." Πλάτων
**"Η αξία του ανθρώπου καθορίζεται από το σκαλοπάτι της κλίμακας της αγάπης πάνω στο οποίο στέκεται." Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

Γιατί γεννήθηκε ο Χριστός;


“Για να θυσιαστεί και να λυτρώσει τον κόσμο από την αμαρτία”, θα απαντήσουν οι Χριστιανοί απανταχού της γης, πλην εκείνων που τόλμησαν να ερευνήσουν το εσωτερικό νόημα των λόγων του Χριστού, αφού η ανθρωπότητα κάθε άλλο παρά λυτρωμένη δείχνει...

Την απάντηση στο γιατί γεννήθηκε ο Χριστός την έδωσε ο ίδιος λέγοντας στον Πιλάτο: «Εγώ δια τούτο εγεννήθην και δια τούτο ήλθον εις τον κόσμο, δια να μαρτυρήσω εις την αλήθεια. Πας όστις είναι εκ της αληθείας ακούει την φωνήν μου». (Κατά Ιωάννην 18: 37)

Στην ερώτηση του Πιλάτου: "Τι έστιν αλήθεια;” ο Ιησούς δεν απάντησε διότι γνώριζε ότι ο Πιλάτος δεν ήταν εκ της αληθείας και επομένως δεν θα τον καταλάβαινε.
Ποια ήταν, όμως, η αλήθεια την οποία αποκάλυψε ο Ιησούς και εξ αιτίας της οποίας τον σταύρωσαν διότι θεωρήθηκε βλασφημία από το Ιουδαϊκό ιερατείο;
Η απάντηση βρίσκεται στα επόμενα εδάφια:

«Εγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν.
᾿Εβάστασαν οὖν πάλιν λίθους οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν.
Απεκρίθη αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός μου· διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθάζετέ με; 
Απεκρίθησαν αὐτῷ οἱ ᾿Ιουδαῖοι λέγοντες· περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, καὶ ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν.
Απεκρίθη αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· οὐκ ἔστι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν, ἐγὼ εἶπα, θεοί εστέ
Εἰ ἐκείνους εἶπε θεούς, πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐγένετο, καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή, ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασε καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον, ὑμεῖς λέγετε ὅτι βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον, υἱὸς τοῦ Θεοῦ εἰμι; 
Εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι· εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύσατε, ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατὴρ κἀγὼ ἐν αὐτῷ.
᾿Εζήτουν οὖν πάλιν πιάσαι αὐτόν· καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.» (Κατά Ιωάννη 10: 30-39)

Στη συνέχεια τα ανωτέρω εδάφια σε μετάφραση: 

«Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα. 
Βάσταξαν πάλι λίθους οι Ιουδαίοι, για να τον λιθοβολήσουν. 
Τους αποκρίθηκε ο Ιησούς: "Πολλά έργα καλά σας έδειξα από τον Πατέρα. Για ποιο έργο από αυτά με λιθοβολείτε;”
Του αποκρίθηκαν οι Ιουδαίοι: "Για καλό έργο δε σε λιθοβολούμε, αλλά για βλασφημία, και διότι εσύ, ενώ είσαι άνθρωπος, κάνεις τον εαυτό σου Θεό”. 
Τους αποκρίθηκε ο Ιησούς: "Δεν είναι γραμμένο στο νόμο σας: Εγώ είπα, είστε θεοί; 
Αν εκείνους είπε θεούς προς τους οποίους ήρθε ο λόγος του Θεού – και δε δύναται να καταλυθεί η Γραφή –  σ’ εκείνον που ο Πατέρας αγίασε και απέστειλε στον κόσμο, εσείς του λέτε, “βλασφημείς”, επειδή είπα: “Είμαι Υιός του Θεού”; 
Αν δεν κάνω τα έργα του Πατέρα μου, μη με πιστεύετε. Αν όμως τα κάνω, κι αν σ’ εμένα δεν πιστεύετε, εξαιτίας των έργων να πιστεύετε, για να γνωρίσετε και να πιστέψετε ότι μέσα μου είναι ο Πατέρας κι εγώ μέσα στον Πατέρα”. 
Ζητούσαν, λοιπόν, πάλι να τον πιάσουν αλλά ξέφυγε από τα χέρια τους.»

Ιδού, λοιπόν, η αλήθεια που ήρθε να μαρτυρήσει ο Ιησούς και η οποία αποκρύπτεται από το χριστιανικό ιερατείο επί 2000 χρόνια: Οι άνθρωποι είναι εν δυνάμει υιοί Θεού και ο Πατήρ είναι μέσα στον κάθε υιό. Η υπέρτατη αλήθεια είναι ότι η θεότητα έχει την έδρα της μέσα στον ίδιο άνθρωπο, και μόνο η ένωση με τον εσωτερικό θεό - το πνεύμα - μπορεί να ικανοποιήσει την ψυχή. 
Μακάριοι είναι όσοι ελάχιστοι και εκλεκτοί καταφέρνουν να ενωθούν με το θεό μέσα τους ταυτίζοντας τη θέλησή τους με το θέλημα της θεότητας. Αυτό το είχε επιτύχει ο Ιησούς: «Λέγει προς αυτούς ο Ιησούς· "Το εμόν φαγητόν είναι να πράττω το θέλημα του πέμψαντός με και να τελειώσω το έργον αυτού".» (Κατά Ιωάννη 4: 34)

Υπάρχουν και άλλα σημεία στην Καινή Διαθήκη όπου ο Ιησούς μίλησε για το θεό μέσα μας, τουτέστιν για τη βασιλεία του Θεού εντός ημών: 
«Ερωτηθείς δε υπό των Φαρισαίων, πότε έρχεται η βασιλεία του Θεού, απεκρίθη προς αυτούς και είπε· Δεν έρχεται η βασιλεία του Θεού ούτως ώστε να παρατηρήται·  ουδέ θέλουσιν ειπεί· Ιδού, εδώ είναι, ή ιδού εκεί· διότι ιδού, η βασιλεία του Θεού είναι εντός υμών.» (Κατά Λουκά 17: 20-21)

 Όταν ένας άνθρωπος αφυπνιστεί στη βασιλεία του Θεού μέσα του, όταν το "θέλω" του ταυτιστεί με το θέλημα του εσωτερικού Θεού, όταν δεν επιθυμεί πια τίποτε άλλο στον κόσμο από το να τελειώσει το έργο του Θεού πάνω στη γη εκδηλώνοντας τις θεϊκές ιδιότητες, τότε έχει φτάσει στο υψηλότερο πνευματικό στάδιο που μπορεί να φτάσει. Έχει εκπληρώσει το σκοπό για τον οποίο γεννήθηκε: Να γίνει το όχημα μέσω του οποίου εκφράζεται και δρα ο Θεός πάνω στη γη.

Ας αναρωτηθούμε όλοι: πόσο μακριά είμαστε από του να πραγματώσουμε το σκοπό για τον οποίο γεννηθήκαμε; 
Αν ρίξουμε μια ματιά μέσα μας και γύρω μας, η απάντηση θα είναι απογοητευτική... 
Και θα συνεχίσει να είναι απογοητευτική, ή μάλλον τραγική, όσο ο άνθρωπος πιστεύει σε έναν εξωτερικό Θεό εκεί πάνω και προσπαθεί να τον καλοπιάσει με ικεσίες και τάματα για να τον σώσει από τις καταστροφικές συνέπειες των πράξεών του.

Αν ο άνθρωπος δεν γίνει σωτήρας του εαυτού του και της κοινωνίας του εκδηλώνοντας  το θεό μέσα του, η ανθρωπότητα θα βαδίζει προς την καταστροφή της.